Παρακολούθηση Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ευρώπης μέσω τηλεπισκόπησης και παρατήρησης της Γης

Από RemoteSensing Wiki

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Παρακολούθηση Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ευρώπης μέσω τηλεπισκόπησης και παρατήρησης της Γης, αξιολόγηση της επιστημονικής βιβλιογραφίας


Πρωτότυπος Τίτλος: Monitoring of damages to cultural heritage across Europe using Remote Sensing and earth observation: assessment of scientific and grey literature

Συγγραφείς: Branka Cuca, Federico Zaina and Deodato Tapete

Σύνδεσμος πρωτότυπου κειμένου: https://www.researchgate.net/publication/372738804_Monitoring_of_Damages_to_Cultural_Heritage_across_Europe_Using_Remote_Sensing_and_Earth_Observation_Assessment_of_Scientific_and_Grey_Literature


Περίληψη


Η μελέτη αποτελεί μια εκτενή ανασκόπηση της βιβλιογραφίας των τελευταίων ετών, εξετάζοντας τον τρόπο που η τηλεπισκόπηση και η παρατήρηση της Γης εφαρμόζονται στην προστασία της Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η καινοτομία της έρευνας έγκειται στη σύγκριση της επιστημονικής βιβλιογραφίας με τη βιβλιογραφία φορέων. Το συμπέρασμα αναδεικνύει μια σημαντική απόκλιση καθώς αποδεικνύεται ότι οι επιστήμονες εστιάζουν συχνά σε φυσικές καταστροφές, ενώ οι διαχειριστές των μνημείων καλούνται να αντιμετωπίσουν λιγότερο εμφανείς αλλά εξίσου καταστροφικές απειλές.


Text3.jpg


Εικόνα 1: Εφαρμογές τηλεπισκόπησης: αεροφωτογραφία, φωτογραμμετρία, LiDAR, παρατήρηση της Γης, επίγειοι αισθητήρες, γεωχωρική πληροφορία


Τεχνολογική εξέλιξη


Η τεχνολογική εξέλιξη στην τηλεπισκόπηση περιλάμβανε την εμφάνιση του προγράμματος Copernicus. Η ελεύθερη πρόσβαση στα δεδομένα των δορυφόρων Sentinel-1 και Sentinel-2 επέτρεψε τη συστηματική παρακολούθηση μνημείων χωρίς το κόστος των εμπορικών δορυφόρων. Στη συνέχεια, αναδεικνύεται η μέθοδος InSAR ως κορυφαία τεχνολογία για την ανίχνευση δομικών παραμορφώσεων και εδαφικών καθιζήσεων με ακρίβεια χιλιοστού. Στις μέρες μας οι εφαρμογές Μηχανικής Μάθησης και Τεχνητής Νοημοσύνης επίσης εξασφαλίζουν την αυτόματη ανίχνευση φθορών, ενώ τα GIS δίνουν τη δυνατότητα να συνδυάζονται τα δορυφορικά δεδομένα με τις επίγειες μετρήσεις (εικόνα 1). Η έρευνα, ωστόσο, αποκαλύπτει μια πόλωση στις επιστημονικές δημοσιεύσεις. Ενώ οι φυσικές καταστροφές κυριαρχούν στο ακαδημαϊκό ενδιαφέρον, η βιβλιογραφία όπως παράδειγμα των αρχαιολόγων του πεδίου, υπογραμμίζει την ανάγκη για παρακολούθηση των καθημερινών παραγόντων φθοράς, όπως η αλλαγή χρήσεων γης, η αστικοποίηση και άλλα φυσικά φαινόμενα.


Συμπεράσματα


Είναι επιτακτική η ανάγκη για τεχνολογική έρευνα που θα καθοδηγείται από τις πραγματικές ανάγκες των φορέων προστασίας των μνημείων. Κρίνεται απαραίτητη η υιοθέτηση της κοινής ορολογίας της UNESCO για την ταξινόμηση των κινδύνων, ώστε να υπάρχει συνεννόηση μεταξύ τεχνικών και αρχαιολόγων. Εξίσου σημαντική είναι η κατάρτιση των στελεχών των πολιτιστικών φορέων στη χρήση των νέων εργαλείων και η γεφύρωση της επιστημονικής κοινότητας για αποτελεσματική προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Προσωπικά εργαλεία