RemoteSensing Wiki - Συνεισφορές χρήστη [el]

Φιλίππου Μαρία

2014-05-21T07:45:16Z

MARIA FILIPPOY:

* [[ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΖΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΕΙΣΜΟ ΜΕ ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ]]
* [[ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΗΣ ΞΗΡΑΣΙΑΣ]]
* [[ ΠΩΣ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΗ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ]]

[[category:ΔΠΜΣ "Περιβάλλον & Ανάπτυξη" (Μέτσοβο)]]

Φιλίππου Μαρία

2014-05-21T07:44:17Z

MARIA FILIPPOY: Νέα σελίδα με '* ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΖΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΕΙΣΜΟ ΜΕ ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ * [[ ΕΦΑΡΜΟΓ...'

ΠΩΣ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΗ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

2014-05-21T07:41:42Z

MARIA FILIPPOY: Νέα σελίδα με ' category:Υγεία '''ΠΩΣ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΗ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ''' [[Αρχείο:Wiki 5.JPG...'

[[category:Υγεία]]

'''ΠΩΣ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΗ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ'''

[[Αρχείο:Wiki 5.JPG]]

'''Η γεωμετρία του Σύμπαντος'''

Όταν αναφερόμαστε σε μια γεωμετρία, θεωρούμε αυτονόητη την ύπαρξη ενός χώρου μέσα στον οποίο αυτή αναπτύσσεται και τις ιδιότητες του οποίου περιγράφει.
Στα μαθηματικά, στο μαθηματικό Κόσμο, η έννοια του χώρου είναι ιδεατή -νοητή και δεν έχει καμία μα καμία σχέση με την υλική πραγματικότητα. Ομοίως και τα γεωμετρικά σχήματα που μορφοποιούνται εντός του είναι ιδεατά – νοητά και άυλα και δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με την υλική πραγματικότητα.

Τα σχήματα και οι μορφές που σχηματοποιούνται μέσα σε αυτούς τους μαθηματικούς χώρους είναι ταυτόσημα με τα 4 Πλατωνικά στερεά : το κανονικό 8-εδρο, το κανονικό 20-εδρο , το κανονικό 4-εδρο και το κανονικό 6-εδρο.

'''Οι διαστάσεις'''

Προκειμένου ο υλικός άνθρωπος να έχει έστω κάποια μικρή αίσθηση των άυλων αυτών χώρων και των μορφών που δημιουργούνται μέσα του, ταύτισε, αδικαιολόγητα βέβαια, τους χώρους αυτούς με υλικά σχήματα που μπορούσαν να τα αντιληφθούν οι ανθρώπινες αισθήσεις.
Ονόμασε χώρο των τριών διαστάσεων τον υλικό χώρο που αντιλαμβάνονται οι ανθρώπινες αισθήσεις. Μέσα στον τρισδιάστατο αυτό υλικό χώρο ταύτισε το χώρο δυο διαστάσεων με κάθε υλικό επίπεδο. Για παράδειγμα την επιφάνεια ενός τραπεζιού.
Ομοίως το χώρο μιας διάστασης με την τομή δυο υλικών επιπέδων, για παράδειγμα την ακμή ενός κύβου, ενώ χώρου μηδενικής διάστασης κάθε υλικό αντικείμενο ελαχιστότατων για τις αισθήσεις διαστάσεων.

Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε η ψευδής εντύπωση ότι ένας υλικός χώρος 3 διαστάσεων περιλαμβάνει μέσα του άπειρους χώρους μιας διαστάσεως και δυο διαστάσεων. Ομοίως ένας χώρος 2 διαστάσεων άπειρους χώρους μιας διαστάσεως και ένας χώρος μιας διαστάσεως άπειρους χώρους μηδενικών διαστάσεων.

'''Αυτή η ταύτιση όμως είναι μαθηματικό λάθος!'''

Κάθε σημείο γύρω μας, μέσα στον υλικό Κόσμο, περιγράφεται από τρεις συντεταγμένες. Αυτό σημαίνει ότι το σημείο, με βάση τον ορισμό που δώσαμε προηγουμένως, δεν είναι χώρος μηδενικής διάστασης, αφού περιγράφεται από 3 συντεταγμένες.
Όμως, όπως γνωρίζουμε, κάθε υλικό επίπεδο ή ευθεία γραμμή, είναι ένα σύνολο από 3-διάστατα σημεία και ως εκ τούτου κι αυτά περιγράφονται από 3 συντεταγμένες. Είναι, δηλαδή, 3-διάστατα σχήματα που δεν έχουν καμία σχέση με τους αντίστοιχους χώρους των 2 διαστάσεων και της μίας διαστάσεως.
Μέσα σε ένα 3-διάστατο υλικό χώρο μπορούμε να διακρίνουμε, και καμπύλες επιφάνειες, όπως η σφαιρική, η παραβολική ή η υπερβολική. Και οι επιφάνειες αυτές είναι 3-διάστατες ως αποτελούμενες από 3-διάστατα υλικά σημεία.

'''Το μη αισθητό σύμπαν'''

Αν οι διαστάσεις του σύμπαντος είναι παραπάνω από 3, ακόμη και αν είναι ευκλείδεια η γεωμετρία του, ο άνθρωπος δεν μπορεί να αντιληφθεί την πραγματική του υπόσταση και φύση του 4-διαστατου σύμπαντος, ούτε τις μορφές και τα σχήματα που εντός του δημιουργούνται.,

Δηλαδή, κάθε τι που αντιλαμβάνεται σαν πραγματικό, ακόμα και ολόκληρο το σύμπαν, δεν είναι παρά προβολές (απεικονίσεις) κομματιών του μη ευκλείδειου πραγματικού και μη αισθητού σύμπαντος, πάνω σε ένα ψεύτικο 3-διάστατο Ευκλείδειο Κόσμο τον οποίο δημιουργούν σαν ψευδαίσθηση οι αισθήσεις.
Τον Κόσμο αυτό των ψευδαισθήσεων τον ονομάζουμε επιστημονικά, ψευδο-ευκλείδειο χώρο Μινκόφσκι.

Όπως είπαμε και παρά πάνω, οι καθαρά μαθηματικοί χώροι, όπως και τα γεωμετρικά σχήματα που μορφοποιούνται μέσα τους, είναι ιδεατά και άυλα και δεν έχουν καμία σχέση με την υλική πραγματικότητα.

Τα μαθηματικά μελετούν ιδεατούς χώρους, μη «πραγματικούς» και απτούς ενώ η Φυσική τον υλικό, αισθητό και μετρίσιμο Κόσμο.

Η σύνδεση έγινε με την γνωστή θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν που συνέλαβε την ιδέα ότι το κύριο συστατικό της κλασικής Φυσικής, η ύλη, δεν είναι παρά καμπύλωση του κύριου συστατικού του Κόσμου των μαθηματικών, του χώρου.

'''Το χωροχρονικό συνεχές'''

Το μόνο πραγματικό μέσα στο σύμπαν είναι το χωροχρονικό συνεχές το οποίο είναι άτμητο και αδιαίρετο.

Δηλαδή αν τμήσουμε το χωροχρονικό συνεχές, σε χώρο και χρόνο, ούτε ο μετρούμενος ανθρώπινος χρόνος ούτε ο χώρος περιγράφουν την συμπαντική πραγματικότητα.
Εν ολίγοις ο χρόνος όπως τον περιγράφουν και τον μετράνε τα ρολόγια και ο χώρος όπως τον περιγράφουν και τον μετράνε οι μεζούρες, δεν έχουν καμία σχέση, ούτε περιγράφουν την πραγματικότητα της συμπαντικής δημιουργίας. Είναι μια ψευδαίσθηση, ένα τίποτα.

'''Τι είναι ύλη ;'''

Σύμφωνα με την θεωρία της Σχετικότητας η ύλη δεν αποτελεί παρά ένα καμπυλωμένο χώρο 3ων διαστάσεων. Ο χώρος , όμως, 3ων διαστάσεων όπως προείπαμε είναι ένα τίποτα, ύλη είναι η καμπύλωση του τίποτα.
Όταν μιλάμε για καμπύλωση του ευκλείδειου 3-διάστατου συμπαντικού χώρου που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις, απλώς εννοούμε μια κύρτωση του χώρου προς την 3η διάσταση, την διάσταση του χρόνου. Η αισθητή, λοιπόν, ύλη είναι καμπυλωμένος χώρος 3ων διαστάσεων προς την διάσταση χρόνος. Αυτό σημαίνει ότι η ύλη υπάρχει αισθητή αν η τιμή της διάστασης χρόνος βρίσκεται μεταξύ μιας ελάχιστης και μιας μέγιστης τιμής. Η αυξομείωση της καμπυλότητας μιας περιοχής ενός χώρου 3ων διαστάσεων σηματοδοτεί τη γέννηση, την εξέλιξη και το θάνατο μια υλικής ύπαρξης.
Αν θεωρήσουμε σταθερή την έκταση μιας περιοχής του χώρου, το πόσο αυτός καμπυλώνεται προς την διάσταση χρόνος είναι η βασική παράμετρος που χαρακτηρίζει την εξέλιξη μιας υλικής ύπαρξης.
Η Καμπυλότητα μιας περιοχής = η πυκνότητα της ενέργειας.
Αυτό σημαίνει πως αντί να πούμε πως ύλη είναι η καμπύλωση του χώρου, μπορούμε να πούμε ότι ύλη είναι μια περιοχή με μεγάλη πυκνότητα ενέργειας.
Δηλαδή μπορούμε να πούμε εξίσου σωστά ότι η εξέλιξη μιας υλικής ύπαρξης εξαρτάται από τις μεταβολές της πυκνότητας της ενέργειά της.

'''Τι είναι Ζωή;'''

Με βάση όλα τα παραπάνω, ζωή μπορούμε να ονομάσουμε τη δυνατότητα της υλικής μας υπόστασης να μεταβάλλει την ενεργειακή της πυκνότητα (δηλαδή την καμπυλότητά της). Αυτό σημαίνει αυτόματα μια δυνατότητα αυξομειώσεως της διάστασης χρόνος, που εγκλείουμε αοράτως μέσα μας.
Η έννοια της ζωής όμως χαρακτηρίζεται από τις έννοιες της γέννησης, της ανάπτυξης, της φθοράς και του θανάτου. Η έννοια της γέννησης, της εμφάνισης δηλαδή μιας υλικής πραγματικότητας από το αισθητό τίποτα, δεν είναι παρά μια καμπύλωση του χώρου προς τον χρόνο, πέραν κάποιου ορίου. Η καμπύλωση αυτή μπορεί να γίνει αισθητή και λογικά αντιληπτή από την επιστήμη, σαν μια περιοχή αυξημένης τιμής της πυκνότητας ενέργειας, που γύρω της σχηματίζεται κάποιο πεδίο βαρύτητας.
Η έννοια της ανάπτυξης μιας υλικής ύπαρξης, είναι ταυτόσημη με την έννοια της αύξησης της καμπυλότητας του χώρου και με την ισοδύναμη έννοια της αύξησης της ενεργειακής πυκνότητας.

'''Τι είναι ο θάνατος ;'''

Ως θάνατο, εάν συναρτήσουμε τον υλικό θάνατο με την αισθητή εξαφάνιση της ύλης, μπορούμε να εκλάβουμε δύο περιπτώσεις. Κατά πρώτον την ελαχιστοποίηση της πυκνότητας ενέργειας που έχει σαν αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό στην ψευδή φύση του τρισδιάστατου φυσικού ειδώλου του χώρου του σύμπαντος, κάτι που συμβαίνει εφόσον η τιμή της πυκνότητας ενέργειας – αλλιώς της καμπύλωσης – του χώρου που καταλαμβάνει το αντικείμενο γίνεται ή μηδέν ή δεν ξεπερνά την οριακή τιμή ώστε να γίνεται αντιληπτό από τις αισθήσεις μας : αυτό σημαίνει πως αν η καμπύλωση του χώρου προς την διάσταση χρόνος γίνει μικρότερη από μια ελάχιστη τιμή, τότε η ύλη στερούμενη της αισθητής καμπυλότητας ξαναπαίρνει τη μορφή του «καθαρού» χώρου, μιας ουσίας έξω από την δυνατότητα των αισθήσεων. Κατά δεύτερον, μιας και ως αισθητή ύλη λογίζεται ο καμπυλωμένος χώρος προς την διάσταση χρόνος ή αλλιώς μία κύρτωση με μορφή πηγαδιού προς την διάσταση χρόνος, συνεπάγεται πως ομιλούμε δια καμπύλωση, του χώρου, προς την διάσταση χρόνος, κατά την οποία ξεπερνιέται το ανώτατο όριο και τότε η ύλη καθίσταται αόρατη από τις αισθήσεις – αυτή την αιτία θανάτου, όσον αφορά τα άστρα, την ονομάζουμε μελανή οπή.

'''Συμπαντικός και ανθρώπινος χρόνος'''

Ο χρόνος των ρολογιών και των ημερολογίων μετράει τον ρυθμό της φθοράς της ύλης, δηλαδή της μεταβολής της διάστασης χρόνος και δεν ταυτίζεται με τον αληθινό χρόνο, αυτόν του αληθινού αλλά μη αισθητού σύμπαντος.

'''Πηγη:''' Αρθρο του επίκουρου καθηγητή στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Δρ. Δανέζη Μάνου στο περιοδικό “Άβατον”, Νο 84 – ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2008.

Αρχείο:Wiki 5.JPG

2014-05-21T07:39:13Z

MARIA FILIPPOY:

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΗΣ ΞΗΡΑΣΙΑΣ

2014-05-21T07:33:48Z

MARIA FILIPPOY: Νέα σελίδα με 'Add Your Content Here category:Γεωργία '''ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΗΣ ΞΗΡΑΣΙΑΣ''' ...'

Add Your Content Here

[[category:Γεωργία]]

'''ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΗΣ ΞΗΡΑΣΙΑΣ'''

'''Eισαγωγή'''

Η ξηρασία ως φαινόμενο συνδέεται άμεσα με την έλλειψη υδατικών αποθεμάτων καθώς και με γεωγραφικούς παράγοντες, όπως η βλάστηση, η εδαφική υγρασία (soil water) και η κατάσταση παραγωγικότητας του εδάφους.
Η έλλειψη νερού επηρεάζει σημαντικά την ανάπτυξη, την παραγωγικότητα και την επιβίωση των φυτών. Οι εφαρμογές της τηλεπισκόπησης παρέχουν τη δυνατότητα εκτίμησης του υδατικού ελλείμματος με την ανάπτυξη νέων αισθητήρων με μεγαλύτερη φασματική διακριτική ικανότητα. Από τις μεθόδους αυτές, οι πλέον άμεσα διαθέσιμες είναι εκείνες που βασίζονται στην φυσιολογία των φυτών. Δείκτες βλάστησης που χρησιμοποιούν το υπέρυθρο (R) και το κοντινό υπέρυθρο (NIR) έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για εξαγωγή συμπερασμάτων που αφορούν στην παραγωγικότητα των φυτών (Thompson and Wehmane, 1980, Walsh, 1987; Justice, and Townshend, 2002).
Στην εργασία αυτή, η χωρική εκτίμηση του φαινομένου της ξηρασίας στην περιοχή της Ελλάδας πραγματοποιείται με τη χρήση ενός νέου δείκτη, ο οποίος έχει εφαρμοστεί σε πρόσφατη έρευνα, βασισμένος σε επίγεια στοιχεία (Tsakiris and Vangelis, 2005; Tsakiris et al., 2007; Kanellou et al., 2008c). Ο δείκτης αυτός ονομάζεται Αναγνωριστικός δείκτης ξηρασίας (RDI - Reconnaissance Drought Index) και παρέχει πληροφορίες για πολλά από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της ξηρασίας, όπως την έναρξη και τη λήξη, τη δριμύτητα, τη διάρκεια και τη συχνότητα του φαινομένου. Το καινοτόμο στοιχείο στη συγκεκριμένη έρευνα είναι η εφαρμογή του δείκτη με τη χρήση δορυφορικών δεδομένων. Η περιοχή εφαρμογής καλύπτει ολόκληρη την Ελλάδα. Το συγκεκριμένο εγχείρημα έχει ως σκοπό τη διερεύνηση της χρήσης ενός ευέλικτου, ολοκληρωμένου αλλά και εύχρηστου δείκτη, όπως ο RDI, για τον προσδιορισμό της χωρική εξάπλωσης και εξέλιξης του φαινομένου σε μια εκτεταμένη περιοχή μελέτης, καθώς και τη γενίκευση του δείκτη αυτού σε οποιαδήποτε περιοχή και σε οποιαδήποτε σειρά δεδομένων.Η εκτίμηση του Δείκτη βασίσθηκε στην φόρμουλα εκτίμησης δυνητικής εξατμισοδιαπνοής των Blaney – Criddle.

'''ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ'''

Η συγκεκριμένη μεθοδολογία εκτίμησης της χωρικής κατανομής της ξηρασίας με τη χρήση δορυφορικών δεδομένων και του δείκτη RDI
Τα δεδομένα αυτά καθώς και επιπλέον πληροφορίες μεταβλητών που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη μεθοδολογία, αναλύονται στα εξής:
• Επίγειες μετρήσεις παραμέτρων.
• Δορυφορικές εικόνες μεταβλητών.
• Στοιχεία χρήσεων γης του Ελλαδικού χώρου σύμφωνα με το Corine Hellas
• Πίνακες τιμών φυτικών συντελεστών (Κc) για κάθε είδος καλλιέργειας και τύπο χρήσεως γης, της μεθόδου δυνητικής εξατμισοδιαπνοής Blaney- Criddle, από βιβλιογραφία.
• Πίνακες των ποσοστών ηλιοφάνειας (p) της μεθόδου δυνητικής εξατμισοδιαπνοής Blaney- Criddle, για κάθε Γεωγραφικό πλάτος, από βιβλιογραφία.
• Πίνακες του διορθωτικού συντελεστή της μεθόδου δυνητικής εξατμισοδιαπνοής Thornthwaite για κάθε Γεωγραφικό πλάτος, από βιβλιογραφία.
• Χάρτες βροχομετρικών στοιχείων όλης της Ελλάδας σε μέγεθος φατνίου 50 x 50 km2
, από την Ευρωπαϊκή βάση δεδομένων του ISPRA (Varese, Italy)
Ο υπολογισμός του δείκτη πραγματοποιείται σε διάφορες χρονικές διάρκειες (3, 6, 9 και 12 μηνών) με σκοπό τη μελέτη της μεταβολής της ξηρασίας μεταξύ των διαφορετικών εποχών του έτους, αλλά και της ίδιας εποχής μεταξύ των διαφορετικών ετών της χρονοσειράς. Από τη προσέγγιση αυτή προκύπτουν χάρτες τριμήνου, εξαμήνου, εννέα και δώδεκα μηνών (ετήσιοι) του δείκτη RDI για κάθε υδρολογικό έτος, οι οποίοι καλύπτουν όλη την περιοχή και συμβάλλουν σημαντικά στη μελέτη της μεταβολής αυτής.

[[Αρχείο:Wiki 3.JPG]]

Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων υπολογισμού του Δείκτη (RDI) μέσω δορυφορικών δεδομένων αποτιμάται από τη σύγκριση μεταξύ του δείκτη RDI που υπολογίζεται με επίγεια δεδομένα στις τέσσερις επιλεγμένες περιοχές και του δείκτη δριμύτητας ξηρασίας PDSI του Palmer, ο οποίος χρησιμοποιείται ευρέως και σε διεθνές επίπεδο Η σύγκριση και των τριών δεικτών ξηρασίας στην περιοχή δίνει επιτυχή αποτελέσματα, καθόσον και οι τρεις δείκτες προσδιορίζουν με τον ίδιο τρόπο τα επεισόδια ξηρασίας, εμφανίζοντας ως επί το πλείστον τις ίδιες χρονικές διάρκειες μηνών μέσα στα ίδια υδρολογικά έτη και την ίδια περίπου μέση δριμύτητα. Συγκεκριμένα, οι δύο δείκτες RDI (RDIthorn και RDIBl-Cr) σχεδόν ταυτίζονται στα αποτελέσματα τους υποδηλώνοντας την αποτελεσματική εκτίμηση του φαινομένου ακόμη και με τη χρήση διαφορετικής μεθόδου για τη δυνητική εξατμισοδιαπνοή (Kanellou et al., 2008e).

[[Αρχείο:Wiki 4.JPG]]

'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''

Τα αποτελέσματα της συνολικής μεθοδολογίας και επεξεργασίας των τιμών του δείκτη RDI με δορυφορικά δεδομένα, αξιολογούνται θετικά και αποδεικνύουν τη δυνατότητα χρήσης του δείκτη αυτού για την περιοχική εκτίμηση της ξηρασίας καθώς και την παρακολούθηση της χωρικής και χρονικής εξέλιξης του φαινομένου.
Η εφαρμογή της συγκεκριμένης μεθοδολογίας παρουσιάζει καινοτομία, καθόσον αναπτύσσεται για πρώτη φορά. Επιπλέον, η δυνατότητα χρήσης της σε οποιαδήποτε περιοχή και βάση δεδομένων καθιστά τη μεθοδολογία αυτή ένα σημαντικό εργαλείο για γενικευμένη εφαρμογή χωρικής εκτίμησης της ξηρασίας. Σημαντικό ρόλο στη χωρική εκτίμηση της ξηρασίας έχει η χρήση της Τηλεπισκόπησης και των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών. Τις τελευταίες δεκαετίες και κυρίως μετά το 1990, παρουσιάζεται μια σημαντική ανάπτυξη της τεχνολογίας και της τεχνογνωσίας, η οποία καθιστά τις μεθόδους αυτές περισσότερο αξιόπιστες όχι μόνο στην ταξινόμηση και στην απεικόνιση δεδομένων, αλλά και στην εκτίμηση παραμέτρων (π.χ. ξηρασία, βροχόπτωση). Επίσης, η καλύτερη χωρική διακριτική ικανότητα των δορυφορικών δεδομένων των δορυφόρων νέας γενιάς συμβάλλει στη βελτίωση της αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων

'''ΠΗΓΗ:''' Διδακτορική εργασία Κανέλλου Ευφροσύνης «Περιοχική εκτίμηση Υγρασίας»

Αρχείο:Wiki 4.JPG

2014-05-21T07:31:27Z

MARIA FILIPPOY:

Αρχείο:Wiki 3.JPG

2014-05-21T07:30:51Z

MARIA FILIPPOY:

ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΖΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΕΙΣΜΟ ΜΕ ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ

2014-05-21T07:16:45Z

MARIA FILIPPOY:

'''ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''

Η ταχεία και ακριβής εκτίμηση της δομικής βλάβης είναι απαραίτητη μετά από γεγονότα καταστροφών, ιδιαίτερα εάν αυτά λαβαίνουν χώρα σε πυκνοδομημένες αστικές περιοχές . Τα αποτελέσματα μπορούν να παράσχουν ιδιαίτερη βοήθεια καθοδηγώντας τις δυνάμεις διάσωσης αλλά και όλες τις άμεσες προσπάθειες αρωγής , καθώς και στην μετέπειτα αποκατάσταση των ζημιών και την ανοικοδόμηση .
Ειδικά για γεγονότα εκτεταμένης χωρικής κατανομής ,όπου η επίγεια χαρτογράφηση είναι πολύ αργή , και παρεμποδίζεται από δυσκολίες πρόσβασης , ή , από υψηλό βαθμό επικινδυνότητας,- όπως στην περίπτωση της ραδιενεργού μόλυνσης της Φουκουσίμα που προκλήθηκε από το τσουνάμι που ακολούθησε το σεισμό τον Μάρτιο του 2011 στην Ιαπωνία- , τηλεπισκόπηση με χρήση φωτογραφιών από δορυφόρους έχει από καιρό θεωρηθεί ως μια πιθανή λύση.

Πολλές μελέτες έχουν γίνει για την χρησιμότητα της χαρτογράφησης των ζημιών . Έχει μελετηθεί η χρήση φωτογραφιών από μη επανδρωμένα σκαφη , μπαλονιών (αερόστατα), χαρταετούς , βιντεοσκοπήσεις περιοχής, συσκευές radar, συσκευές θερμικής ανίχνευσης. Τελικά για να ανταποκριθεί κανείς άμεσα σε χαρτογράφηση ζημιών οπουδήποτε στον κόσμο πρέπει να χρησιμοποιήσει εικόνες δορυφόρων που θα επεξεργαστεί με τεχνικές ψηφιακής τηλεπισκόπησης.

Προς τούτο συστήθηκε από τα Ευρωπαϊκά , Γαλλικά και Καναδικά Τμήματα Διαστημικών Ερευνών , ο Οργανισμός “Space and Major Disasters» , που από το Νοέμβριο του 2000 έχει ενεργοποιηθεί 300 φορές που έχει την ευθύνη απόκτησης της εξέυρεσης της εικόνας ενώ η επεξεργασία της γίνεται από την DLR Center for Crisis Information (DLR-ZKI), την UNOSAT, ή την Service Régional de Traitement d’Image et de Télédétection (SERTIT, based at Strasbourg University, France).
Από το 2000 έως σήμερα έχουν παρουσιαστεί νέες τεχνικές επεξεργασίας αλλά και πολλοί ενδιαφερόμενοι (παραγωγοί αλλά και χρήστες ) για τη δημιουργία τέτοιων χαρτών. Λαμβάνοντας υπόψη την απελευθέρωση της Πληροφορίας δηλαδή την ευχερέστερη πρόσβαση σε δορυφορικές εικόνες μπορεί να δημιουργηθεί ένα νέο πεδίο συνεργασίας πάνω σε αυτή την κατηγορία επεξεργασίας χωρικών δεδομένων.

'''Αξιολόγηση της παραγωγής του χάρτη Ζημιών από την DLR-ZKI, και Unosat'''

Ο οργανισμός “Space and Major Disasters» θεωρείται γενικά ως ένα επιτυχημένο παράδειγμα Διεθνούς συνεργασίας [4], καθώς επίσης και η προκύπτουσα χαρτογράφηση της Ζημιάς έχει επανειλημμένα επαινεθεί [π.χ. 5, 6]. Άλλοι, ωστόσο, είχαν πιο κριτική στάση , οι Inglada και Giros [7] ,παρατήρησαν ότι χρειάζεται να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην ποιότητα του παραγόμενου χάρτη . Ωστόσο, η αυξανόμενη πίεση του χρόνου ενεργοποίησης για την παραγωγή χαρτών ζημιών ,που έχουν φτάσει κατά μέσο όρο 40 ανά έτος, ο αυξανόμενος αριθμός των χαρτών που παράγονται ανά καταστροφή, η χαρακτηριστική έλλειψη πληροφοριών εδάφους, και η σε μεγάλο βαθμό βάση παραγωγής τέτοιων χαρτών από την Ευρώπη και μόνο , σημαίνει ότι οι ακρίβεια αυτών δύσκολα προσδιορίζεται . Ο Kerle [8] αξιολόγησε την ακρίβεια των διαφόρων τύπων ζημιών χάρτη που παράχθηκαν μετά το σεισμό της Ινδονησίας το 2006 από Unosat και DLR-ZKI. Οι ζημιές που απεικονίζονται ανά κυψελίδα (DLR-ZKI), και η απόδοση των πολυγώνων των οικοδομικών τετραγώνων (Unosat), δεν ήταν ιδιαίτερα ακριβής Η μεταβλητή ακρίβεια του χάρτη μπορεί να αποδοθεί σε διάφορους παράγοντες, όπως το είδος της εικόνας, της μόλυνσης , τα σύννεφα κ.α.
Αυτό οδηγεί στην ενδιαφέρουσα κατάσταση όπου, αφενός μεν , η διαδικασία παραγωγής τέτοιων χαρτών έως σήμερα ήταν καθιερωμένη αλλά από την άλλη , φαίνεται ότι η διαδικασία χαρτογράφησης πρέπει να επαναξιολογηθεί και να ευθυγραμμιστεί με τις πραγματικές πληροφορίες πλέον είναι διαθέσιμες σε πολλά ενδιαφερόμενα μέρη καθώς και το γεγονός ότι η ανάγκες για τέτοιου τύπου χάρτες (στατικών και δυναμικών), αυξάνονται . Είναι απαραίτητο να παραχθούν χάρτες ακριβέστεροι με βάση τόσο την επιστημονική ανάλυση των αποτελεσμάτων προηγούμενων ζημιών χάρτη και μια σε βάθος κατανόηση της κοινότητας των χρηστών και ποικίλες ανάγκες του.

'''Οι πρόσφατες τάσεις στην χαρτογράφηση ζημιών από καταστροφές'''

Με την ψηφιακή εποχή, η χαρτογραφία έχει προχωρήσει πέρα από τα παραδοσιακά όρια, Πλέον οι τεχνολογίες αλλά και η ευχερέστερη πρόσβαση σε δεδομένα επιτρέπουν σε πολλούς άλλους πέραν των επίσημων Υπηρεσιών να προχωρήσουν σε χαρτογραφήσεις Ζημιών. Ένα παράδειγμα αποτελεί ο Σεισμός του 2010 στην Αιτή . Την Εικόνα 1 παρατίθενται χάρτες της περιοχής που επεξεργάστηκαν από διαφορετικές πηγές
Κατ 'αρχήν, μια τέτοια εκτεταμένη χαρτογράφηση είναι καλό, δεδομένου του αυξανόμενου αριθμού των οργανισμών για την αντιμετώπιση καταστροφών (από το σεισμό στην Αϊτή μετά, μέχρι 10.000 ΜΚΟ εκτιμάται ότι είναι ενεργοί), οι οποίοι απαιτούν όλο και πιο λεπτομερείς πληροφορίες για μια πιο αποτελεσματική και συντονισμένη εργασία. Στην πραγματικότητα, όμως, οι γεωγραφικοί χάρτες που παράχθηκαν για την ζημιά της Αιτής καταγράφηκαν ως άνω των 2000 σε αριθμό εμφανίζουν επικαλύψεις και συνεπώς έλλειψη συντονισμού. Ποιοι από αυτούς τους χάρτες, χρησιμοποιήθηκαν όντως και απέβησαν χρήσιμοι μένει να αξιολογηθεί .
Μετά το σεισμό στην Αϊτή, υπήρχαν δύο εξέχοντες μεθόδους για τη χαρτογράφηση μετά την καταστροφή χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της Google. Η πιο εμφανής ήταν το Google Map Maker (GMP και Open Street Map , OSM), των οποίων η ταχεία χαρτογράφηση του Πορτ-ο-Πρενς καταγράφηκε [π.χ. 10]. Εκατοντάδες άνθρωποι με την βασικές γνώσεις δημιουργήσαμε μια περιεκτική βάση δεδομένων της πληγείσας περιοχής μέσα σε λίγες ημέρες, με επεξεργασίες των δορυφορικών εικόνων αλλά συχνά και χρησιμοποιώντας τη γνώση του εδάφους. Σύμφωνα με την αρχή Wiki, ο καθένας αφέθηκε να χαρτογραφήσει νέους ή να επεξεργαστεί υπάρχοντες χάρτες , εξασφαλίζοντας ακρίβεια αλλά και τη διόρθωση λαθών . Αυτή η προσέγγιση μπορεί να μην πληρεί όλες τις παραδοσιακές χαρτογραφικές τακτικές , αλλά τα αποτελέσματα από την Αϊτή έχουν δείξει υψηλή κάλυψη και γεωμετρική ακρίβεια [10].
Η δεύτερη μορφή της συνεργατικής χαρτογράφηση έγινε με την παρατήρηση του Οργανισμού «Παγκόσμια παρατήρηση καταστροφών της Γης- Δικτύου Αξιολόγησης (GEO-CAN)» που αποτέλεσε πρωτοβουλία της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Μείωση των Καταστροφών και την Αποκατάσταση (GFDRR), και πραγματοποιείται αποκλειστικά με τη χρήση δεδομένων τηλεπισκόπησης.
Περισσότερα από 500 άτομα χαρτογράφησαν τη ζημιά οπτικά, προσδιορίζοντας D4 και D5 (πολύ μεγάλες ζημιές και την ολοσχερή καταστροφή, κατά την κατάταξη της Ευρωπαικής μακροσεισμικής Κλιμακας του 1998) Βασισμένη και στην εμπειρία που ακολούθησε το σεισμό του 2008 στο Wenchuan (Κίνα), όπου η εικόνα με βάση συνεργατική χαρτογράφηση είχε γίνει με τη χρήση του Virtual Καταστροφών προβολής που αναπτύχθηκε από ImageCat, και Google Earth και χρησιμοποιήθηκε ως πλατφόρμα για την Αϊτή ..
Σε αντίθεση με τη συνεργατική χαρτογράφηση basedata σε GMM και OSM , η χαρτογράφηση έγινε από ειδικούς τηλεπισκόπησης. Αρχικά, 50 εκατοστά Geoeye εικόνες χρησιμοποιήθηκαν για να αντλήσουν τα σημεία θέσεων κτίριων που έχουν καταρρεύσει. Αυτό ακολουθήθηκε από μια πιο λεπτομερή και εκτεταμένη χαρτογράφηση στις 15 εκατοστών αεροφωτογραφίες , χρησιμοποιώντας πολύγωνα για να σκιαγραφηθούν οι κατηγορίες D4 και D5.
Το έργο διανεμήθηκε μέσω του δικτύου, όπου οι χαρτογράφοι υποβάλλουν αρχεία kmz των περιγραμμάτων ζημιών που αργότερα ενσωματώθηκαν στο ImageCat (Σχήμα 2α). Ωστόσο, το πώς αυτές οι γραμμές ήταν ειδικά επεξεργασμένες και αργότερα έγιναν μέρος της κοινής απομακρυσμένη βάση δεδομένων «Εκτίμησης Ζημιών Τηλεπισκόπησης» της Unosat, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του (σχήμα 2β), δεν είναι σαφές.

'''Είναι η συλλογική χαρτογράφηση ζημιών από καταστροφες στο δρόμο προς τα εμπρός;'''

Η Χαρτογράφηση ζημιών μπορεί να θεωρηθεί ως μεγαλύτερη πρόκληση από την βασική χαρτογράφησης ( δρόμων γεφυρών κλπ), εξηγώντας γιατί η χαρτογράφηση GEO-CAN βασίζεται μόνο στη συμβολή των ειδικών. Ωστόσο ακόμα και ένα βασικό επίπεδο αξιοπιστίας μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν οι στόχοι της χαρτογράφησης είναι σαφείς . [13]. Για την Αιτή δόθηκαν ακριβείς οδηγίες που εξηγούσαν την επιθυμητό επίπεδο χαρτογράφησης . Η ακρίβεια αυτής της προσπάθειας δεν είναι γνωστή ακόμη αξιολογούνται από τν ImageCat, the Joint Research Centers (JRC) and UNOSAT. Ωστόσο τα αποτελέσματα της οπτικής χαρτογράφησης ζημιών των πρόσφατων καταστροφών είναι μάλλον απογοητευτικές .Η υπόθεση εργασίας λέει ότι για να γίνουν αυτές οι εργασίας πιο ακριβείς χρειάζεται υψηλότερος βαθμός ανάλυσης που ως ένα βαθμό αυτό είναι αληθές M τις μοντέρνες υψηλής χωρικής ανάλυσης πληροφορίες όπως των Worldview-2 ή Geoeye-1 (0.5 and 0.41m πανχρωματικής ,ανάλυσης respectively) η αναγνώριση των κτιρίων έγινε ευχερέστερη και η καταγραφή των ζημιών ευχερέστερη , παραμένει όμως και σε αυτό το επίπεδο λεπτομέρειαςη αναγνώριση καταστροφών μικρότερης κλίμακας παραμένει [14]. Ακόμη στην Αιτή αναγνωρίσθηκε ότι οι καταστροφές των κτιρίων στην απεικόνιση των 15 εκ. από αεροφωτογραφίες ήταν κοντά 10 φορές υψηλότερης ακρίβειας από αυτή των δορυφορικών πληροφοριών εικόνων των 50εκ. [15]. Ακόμη και οπτική πολλαπλής θέασης αποδείχθηκε πρόκληση Cambridge Architectural Research Ltd. Εκπόνησε χάρτες καταστροφής που περιελάμβανα 4 οριζόντιες θεάσεις και μία κάθετη αμέσως μετά το σεισμό στην Αιτή ,και παρά την ποιότητα της πληροφορίας μόνο το 63% των κτιρίων χαρτογραφήθηκαν σαν κατηγορίας D4 και D5 και αναγνωρίσθηκαν σαν τέτοια και στην πραγματικότητα (K. Saito, pers. comm.).

[[Αρχείο:WIKI 1.JPG]]

Σχήμα 1 : . Παράδειγμα χαρτογράφησης ζημιών του Πορτ-ο-Πρενς (Αϊτή) μετά το σεισμό του 2010
a-Χαρτογράφηση της SERTIT,
b-Χαρτογράφηση από την ITHACA
c-Χαρτογράφηση UNSC,
d-Χαρτογράφηση iMMAP,
e-Χαρτογράφηση της DLR-ZKI,
f-Χαρτογράφηση e-GEOS
Οι τίτλοι στους χάρτες είναι από τις αρχικές πηγές για να δείξουν μόνο στοιχεία που σχετίζονται με δομικές ζημιές.
Οι κλίμακες των χαρτών είναι μεταβλητές

Η συνεργαζόμενη χαρτογράφησης βασισμένη σε εικόνα δορυφόρου προσπάθεια που παραγγέλθηκε από την GEO-CAN είναι ελκυστική από τη στιγμή που μπορείνα προσελκύσει και να συντονίσει την προσπάθεια εκατοντάδων ειδικών . Η ελεγχόμενη πρόσβαση επίσης επιτρέπει τον έλεγχο και τους όρους της ποιότητας των αποδόσεων από αυτά που παράγονται με τη χρήσης GMM or OSM, και κάθε στοιχείο καταστροφής να είναι προσδιορισμένο ειδικά . Όμως πρέπει να επιλυθούν σειρά τεχνικών λεπτομερειών πριν η ακρίβεια της προσέγγισης καθορισθεί και αυτές είναι:
(i) Πως θα πρέπει οι οδηγίες χαρτογράφησης να παρουσιάζονται καλύτερα ώστε να διασφαλίζεται η σαφήνεια και η συνέπεια ;
(ii) Πως μπορεί να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ ειδικών λεπτομερειών σχεδιασμού (. συγκεκριμένα πολύγωνα ή απλά σημεία ) χωρίς να μειώνεται η ακρίβεια και η συνέχεια από την πολυπλοκότητα του χάρτη
(iii) Είναι σκόπιμο η ίδια περιοχή να χαρτογραφείται από κάμποσους ειδικούς ώστε να υπογραμμίζοντια τα λάθη;
(iv) Και τελικά πως μπορεί η ακρίβεια των αποτελεσμάτων να αξιολογηθεί αντικειμενικά και να προσδιοριστούν σωστά οι ανακρίβειες?
Οποιαδήποτε κι αν είναι η στρατηγική είναι κρίσιμο για τους χαρτογράφους να νατροφοδοτείται και να ελέγχεται η δουλειά και τα αποτελέσματά της [19].

'''Συμπερασματα'''

Ποιο είναι τελικά το συμπέρασμα από τις τρεις διαφορετικέ ς προσεγγίσεις χαρτογράφησης ζημιών από καταστροφές; Ήτοι (i) τους Στατικούς χάρτες με βάση τα δεδομένα του Οργανισμού (δορυφορικές εικόνες), (ii) τις Συνεργαζόμενες ή grid-based εφαρμογές χαρτογράφησης ζημιών από πολλούς ειδικούς (δορυφορικών εικόνων και αεροφωτογραφιών), και (iii) την χαρτογράφηση σε μεγάλο βαθμό από μη ειδικούς με πλατφόρμα βάσης την GMM και OSM (χρησιμοποιώντας τόσο τη γνώση του εδάφους και εικόνες τηλεπισκόπησης)
Η άμεση και ευέλικτη χαρτογράφηση στον σεισμό της Αιτής κατέδειξε όχι μόνον την δημιουργία ανταγωνισμού προς την παραδοσιακή εφαρμογή του Οργανισμού ,αλλά έδειξε επίσης την ωριμότητα της τεχνολογίας να υποστηρίξει τέτοιες εφαρμογές ακόμη και από ανοιχτά δεδομένα . Οι μέθοδοι που αναπτύχθηκαν στην Αιτή έδειξαν:
1. Ιδιαίτερη δυνατότητες άμεσης ενημέρωσης συμπεριλαμβανομένου και πληροφορίες πεδίου ακόμη και σε μη επαγγελματίες
2. Μεγάλη προθυμία ανταπόκρισης για την χαρτογράφηση τέτοιων γεγονότων από μη εξουσιοδοτημένους ανθρώπους
3. Καθώς και την μεγάλη ανάγκη για την παραγωγή ευέλικτων τέτοιων χαρτών οπότε και ο παραδοσιακός τρόπος πρέπει να αναπροσαρμοστεί και να καθοριστούν εύκολα αναγνώσιμοι χάρτες αποτύπωσης
Βεβαια η παραγωγή χαρτών από μη ειδικούς δεν είναι επιθυμητή . Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αναγκαία μια επιστημονική προσέγγιση αλλά οπωσδήποτε πρέπει να αναπτυχθεί και η μεθοδολογία προσέγγισης και παραγωγής χαρτών ζημιών από καταστροφές . Ακόμη θα πρέπει και οι δυνητικού χρήστες να καθοδηγούνται στην σωστή ανγνώριση και ανάγνωση των χαρτών αυτών που μπορεί να προσφέρουν ιδιαίτερα χρήσιμα συμπεράσματα και να αποτελέσουν πληροφορία βάσης αποκατάστασης των ζημιών.

[[Αρχείο:WIKI 2.JPG]]

Σχήμα 2.a . Παράδειγμα παραγωγής χάρτη ζημιάς , από την συνεργασία εθελοντών εμπειρογνωμόνων , βασισμένη στις 15 εκατοστών αεροφωτογραφίες . που διοργανώθηκε από την ImageCat για περιοχές του Πορτ-ο-Πρενς (βλέπε Εικόνα 1 για τη θέση), και
b-τα στοιχεία των ζημιών από την Τηλεπισκόπησης. Αξιολόγηση του Unosat, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του JRC για την ίδια περιοχή, με βάση δύο αεροφωτογραφιών και δορυφορικών δεδομένων.

Πώς τα δεδομένα της ImageCat ενσωματώθηκαν με την άλλη εικόνα με βάση αποτελέσματα της χαρτογράφησης είναι ασαφές, ιδίως σε ό τι αφορά τα λάθη που ανιχνεύθηκαν , τις διαφωνίες που επιλύθηκαν, ή τις διαφορετικές ταξινομήσεις που συνενώθηκαν (π.χ. κίτρινα κουτιά).

'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''

Τα αποτελέσματα της συνολικής μεθοδολογίας και επεξεργασίας των τιμών του δείκτη RDI με δορυφορικά δεδομένα, αξιολογούνται θετικά και αποδεικνύουν τη δυνατότητα χρήσης του δείκτη αυτού για την περιοχική εκτίμηση της ξηρασίας καθώς και την παρακολούθηση της χωρικής και χρονικής εξέλιξης του φαινομένου.

Η εφαρμογή της συγκεκριμένης μεθοδολογίας παρουσιάζει καινοτομία, καθόσον αναπτύσσεται για πρώτη φορά. Επιπλέον, η δυνατότητα χρήσης της σε οποιαδήποτε περιοχή και βάση δεδομένων καθιστά τη μεθοδολογία αυτή ένα σημαντικό εργαλείο για γενικευμένη εφαρμογή χωρικής εκτίμησης της ξηρασίας. Σημαντικό ρόλο στη χωρική εκτίμηση της ξηρασίας έχει η χρήση της Τηλεπισκόπησης και των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών. Τις τελευταίες δεκαετίες και κυρίως μετά το 1990, παρουσιάζεται μια σημαντική ανάπτυξη της τεχνολογίας και της τεχνογνωσίας, η οποία καθιστά τις μεθόδους αυτές περισσότερο αξιόπιστες όχι μόνο στην ταξινόμηση και στην απεικόνιση δεδομένων, αλλά και στην εκτίμηση παραμέτρων (π.χ. ξηρασία, βροχόπτωση). Επίσης, η καλύτερη χωρική διακριτική ικανότητα των δορυφορικών δεδομένων των δορυφόρων νέας γενιάς συμβάλλει στη βελτίωση της αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων.

'''ΠΗΓΕΣ:'''

N. Kerle, S. Heuel, and N. Pfeifer, “Real-time data collection and information generation using airborne sensors,” in Geospatial Information Technology for Emergency Response, S. Zlatanova and J. Li, Eds., ed London: Taylor & Francis, 2008, pp. 43-74.

[2] Y. Zhang and N. Kerle, “Satellite remote sensing for near-real time data collection,” in Geospatial Information Technology for Emergency Response, S. Zlatanova and J. Li, Eds., ed London: Taylor & Francis, 2008, pp. 75-102.

[3] J. L. Bessis, J. Bequignon, and A. Mahmood, “Three typical examples of activation of the International Charter “Space and Major Disasters”,” Advances in Space Research, vol. 33, pp. 244-248, 2004.

[4] A. Ito, “Issues in the implementation of the International Charter on Space and Major Disasters,” Space Policy, vol. 21, pp. 141-149, May 2005.

[5] I. Z. Gitas, A. Polychronaki, T. Katagis, and G. Mallinis, “Contribution of remote sensing to disaster management activities: A case study of the large fires in the Peloponnese, Greece,” International Journal of Remote Sensing, vol. 29, pp. 1847-1853, 2008.

[6] S. Voigt, T. Kemper, T. Riedlinger, R. Kiefl, K. Scholte, and H. Mehl, “Satellite image analysis for disaster and crisis-management support,” IEEE Transactions on Geoscience and Remote Sensing, vol. 45, pp. 1520-1528, Jun 2007.

[7] J. Inglada and A. Giros, “On the real capabilities of remote sensing for disaster management – feedback from real cases,” in International Geoscience and Remote Sensing Symposium (IGARSS’04), Anchorage, US, 2004.

[8] N. Kerle, “Satellite-based damage mapping following the 2006 Indonesia earthquake–How accurate was it?,” International Journal of Applied Earth Observation and Geoinformation, vol. 12, pp. 466-476, 2010.

[9] M. Monmonier, “Cartography: uncertainty, interventions, and dynamic display,” Progress in Human Geography, vol. 30, pp. 373-381, Jun 2006.

[10] C. Heipke, “Crowdsourcing geospatial data,” ISPRS Journal of Photogrammetry and Remote Sensing, vol. 65, pp. 550-557, Nov 2010.

[11] M. F. Goodchild and J. A. Glennon, “Crowdsourcing geographic information for disaster response: a research frontier,” International Journal of Digital Earth, vol. 3, pp. 231-241, 2010.

[12] S. Elwood, “Geographic Information Science: new geovisualization technologies – emerging questions and linkages with GIScience research,” Progress in Human Geography, vol. 33, pp. 256-263, Apr 2009.

[13] G. Newman, D. Zimmerman, A. Crall, M. Laituri, J. Graham, and L. Stapel, “User-friendly web mapping: lessons from a citizen science website,” International Journal of Geographical Information Science, vol. 24, pp. 1851-1869, 2010.

[14] D. Ehrlich, H. D. Guo, K. Molch, J. W. Ma, and M. Pesaresi, “Identifying damage caused by the 2008 Wenchuan earthquake from VHR remote sensing data,” International Journal of Digital Earth, vol. 2, pp. 309-326, 2009.

[15] G. Lemoine, “Validation of building damage assessments based on post-Haiti 2010 earthquake imagery using multi-source reference data,” in VALgEO 2010 – 2nd International workshop on Validation of geo-information products for crisis management, Ispra, Italy, 2010.

[16] J. Q. Zhang, J. H. Gong, H. Lin, G. Wang, J. L. Huang, J. Zhu, B. L. Xu, and J. Teng, “Design and development of Distributed Virtual Geographic Environment system based on web services,” Information Sciences, vol. 177, pp. 3968-3980, Oct 2007.

[17] A. J. Clark, P. Holliday, R. Chau, H. Eisenberg, and M. Chau, “Collaborative geospatial data as applied to disaster relief: Haiti 2010,” in Security Technology, Disaster Recovery and Business Continuity. vol. 122, T.-H. Kim, W.-C. Fang, and M. K. Khan, Eds., ed: Springer Berlin Heidelberg, 2010, pp. 250-258.

[18] L. Maiyo, N. Kerle, and B. Kobben, “Collaborative post-disaster damage mapping via Geo Web Services,” in Cartography and Geoinformatics for Early Warning and Emergency Management: Towards Better Solutions. vol. 2, M. Konecny, S. Zlatanova, T. Bandrova, and L. Friedmannova, Eds., ed: Springer, 2010, pp. 221-231.

[19] A. M. MacEachren and G. R. Cai, “Supporting group work in crisis management: visually mediated human-GIS-human dialogue,” Environment and Planning B-Planning & Design, vol. 33, pp. 435-456, May 20

ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΖΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΕΙΣΜΟ ΜΕ ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ

2014-05-21T07:11:32Z

MARIA FILIPPOY: Νέα σελίδα με ''''ΕΙΣΑΓΩΓΗ''' Η ταχεία και ακριβής εκτίμηση της δομικής βλάβης είναι απαραίτητη μετά από γεγ...'

'''ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''

Η ταχεία και ακριβής εκτίμηση της δομικής βλάβης είναι απαραίτητη μετά από γεγονότα καταστροφών, ιδιαίτερα εάν αυτά λαβαίνουν χώρα σε πυκνοδομημένες αστικές περιοχές . Τα αποτελέσματα μπορούν να παράσχουν ιδιαίτερη βοήθεια καθοδηγώντας τις δυνάμεις διάσωσης αλλά και όλες τις άμεσες προσπάθειες αρωγής , καθώς και στην μετέπειτα αποκατάσταση των ζημιών και την ανοικοδόμηση .
Ειδικά για γεγονότα εκτεταμένης χωρικής κατανομής ,όπου η επίγεια χαρτογράφηση είναι πολύ αργή , και παρεμποδίζεται από δυσκολίες πρόσβασης , ή , από υψηλό βαθμό επικινδυνότητας,- όπως στην περίπτωση της ραδιενεργού μόλυνσης της Φουκουσίμα που προκλήθηκε από το τσουνάμι που ακολούθησε το σεισμό τον Μάρτιο του 2011 στην Ιαπωνία- , τηλεπισκόπηση με χρήση φωτογραφιών από δορυφόρους έχει από καιρό θεωρηθεί ως μια πιθανή λύση.

Πολλές μελέτες έχουν γίνει για την χρησιμότητα της χαρτογράφησης των ζημιών . Έχει μελετηθεί η χρήση φωτογραφιών από μη επανδρωμένα σκαφη , μπαλονιών (αερόστατα), χαρταετούς , βιντεοσκοπήσεις περιοχής, συσκευές radar, συσκευές θερμικής ανίχνευσης. Τελικά για να ανταποκριθεί κανείς άμεσα σε χαρτογράφηση ζημιών οπουδήποτε στον κόσμο πρέπει να χρησιμοποιήσει εικόνες δορυφόρων που θα επεξεργαστεί με τεχνικές ψηφιακής τηλεπισκόπησης.

Προς τούτο συστήθηκε από τα Ευρωπαϊκά , Γαλλικά και Καναδικά Τμήματα Διαστημικών Ερευνών , ο Οργανισμός “Space and Major Disasters» , που από το Νοέμβριο του 2000 έχει ενεργοποιηθεί 300 φορές που έχει την ευθύνη απόκτησης της εξέυρεσης της εικόνας ενώ η επεξεργασία της γίνεται από την DLR Center for Crisis Information (DLR-ZKI), την UNOSAT, ή την Service Régional de Traitement d’Image et de Télédétection (SERTIT, based at Strasbourg University, France).
Από το 2000 έως σήμερα έχουν παρουσιαστεί νέες τεχνικές επεξεργασίας αλλά και πολλοί ενδιαφερόμενοι (παραγωγοί αλλά και χρήστες ) για τη δημιουργία τέτοιων χαρτών. Λαμβάνοντας υπόψη την απελευθέρωση της Πληροφορίας δηλαδή την ευχερέστερη πρόσβαση σε δορυφορικές εικόνες μπορεί να δημιουργηθεί ένα νέο πεδίο συνεργασίας πάνω σε αυτή την κατηγορία επεξεργασίας χωρικών δεδομένων.

'''Αξιολόγηση της παραγωγής του χάρτη Ζημιών από την DLR-ZKI, και Unosat'''

Ο οργανισμός “Space and Major Disasters» θεωρείται γενικά ως ένα επιτυχημένο παράδειγμα Διεθνούς συνεργασίας [4], καθώς επίσης και η προκύπτουσα χαρτογράφηση της Ζημιάς έχει επανειλημμένα επαινεθεί [π.χ. 5, 6]. Άλλοι, ωστόσο, είχαν πιο κριτική στάση , οι Inglada και Giros [7] ,παρατήρησαν ότι χρειάζεται να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην ποιότητα του παραγόμενου χάρτη . Ωστόσο, η αυξανόμενη πίεση του χρόνου ενεργοποίησης για την παραγωγή χαρτών ζημιών ,που έχουν φτάσει κατά μέσο όρο 40 ανά έτος, ο αυξανόμενος αριθμός των χαρτών που παράγονται ανά καταστροφή, η χαρακτηριστική έλλειψη πληροφοριών εδάφους, και η σε μεγάλο βαθμό βάση παραγωγής τέτοιων χαρτών από την Ευρώπη και μόνο , σημαίνει ότι οι ακρίβεια αυτών δύσκολα προσδιορίζεται . Ο Kerle [8] αξιολόγησε την ακρίβεια των διαφόρων τύπων ζημιών χάρτη που παράχθηκαν μετά το σεισμό της Ινδονησίας το 2006 από Unosat και DLR-ZKI. Οι ζημιές που απεικονίζονται ανά κυψελίδα (DLR-ZKI), και η απόδοση των πολυγώνων των οικοδομικών τετραγώνων (Unosat), δεν ήταν ιδιαίτερα ακριβής Η μεταβλητή ακρίβεια του χάρτη μπορεί να αποδοθεί σε διάφορους παράγοντες, όπως το είδος της εικόνας, της μόλυνσης , τα σύννεφα κ.α.
Αυτό οδηγεί στην ενδιαφέρουσα κατάσταση όπου, αφενός μεν , η διαδικασία παραγωγής τέτοιων χαρτών έως σήμερα ήταν καθιερωμένη αλλά από την άλλη , φαίνεται ότι η διαδικασία χαρτογράφησης πρέπει να επαναξιολογηθεί και να ευθυγραμμιστεί με τις πραγματικές πληροφορίες πλέον είναι διαθέσιμες σε πολλά ενδιαφερόμενα μέρη καθώς και το γεγονός ότι η ανάγκες για τέτοιου τύπου χάρτες (στατικών και δυναμικών), αυξάνονται . Είναι απαραίτητο να παραχθούν χάρτες ακριβέστεροι με βάση τόσο την επιστημονική ανάλυση των αποτελεσμάτων προηγούμενων ζημιών χάρτη και μια σε βάθος κατανόηση της κοινότητας των χρηστών και ποικίλες ανάγκες του.

'''Οι πρόσφατες τάσεις στην καταστροφή χαρτογράφηση βλάβη'''

Με την ψηφιακή εποχή, η χαρτογραφία έχει προχωρήσει πέρα από τα παραδοσιακά όρια, Πλέον οι τεχνολογίες αλλά και η ευχερέστερη πρόσβαση σε δεδομένα επιτρέπουν σε πολλούς άλλους πέραν των επίσημων Υπηρεσιών να προχωρήσουν σε χαρτογραφήσεις Ζημιών. Ένα παράδειγμα αποτελεί ο Σεισμός του 2010 στην Αιτή . Την Εικόνα 1 παρατίθενται χάρτες της περιοχής που επεξεργάστηκαν από διαφορετικές πηγές
Κατ 'αρχήν, μια τέτοια εκτεταμένη χαρτογράφηση είναι καλό, δεδομένου του αυξανόμενου αριθμού των οργανισμών για την αντιμετώπιση καταστροφών (από το σεισμό στην Αϊτή μετά, μέχρι 10.000 ΜΚΟ εκτιμάται ότι είναι ενεργοί), οι οποίοι απαιτούν όλο και πιο λεπτομερείς πληροφορίες για μια πιο αποτελεσματική και συντονισμένη εργασία. Στην πραγματικότητα, όμως, οι γεωγραφικοί χάρτες που παράχθηκαν για την ζημιά της Αιτής καταγράφηκαν ως άνω των 2000 σε αριθμό εμφανίζουν επικαλύψεις και συνεπώς έλλειψη συντονισμού. Ποιοι από αυτούς τους χάρτες, χρησιμοποιήθηκαν όντως και απέβησαν χρήσιμοι μένει να αξιολογηθεί .
Μετά το σεισμό στην Αϊτή, υπήρχαν δύο εξέχοντες μεθόδους για τη χαρτογράφηση μετά την καταστροφή χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της Google. Η πιο εμφανής ήταν το Google Map Maker (GMP και Open Street Map , OSM), των οποίων η ταχεία χαρτογράφηση του Πορτ-ο-Πρενς καταγράφηκε [π.χ. 10]. Εκατοντάδες άνθρωποι με την βασικές γνώσεις δημιουργήσαμε μια περιεκτική βάση δεδομένων της πληγείσας περιοχής μέσα σε λίγες ημέρες, με επεξεργασίες των δορυφορικών εικόνων αλλά συχνά και χρησιμοποιώντας τη γνώση του εδάφους. Σύμφωνα με την αρχή Wiki, ο καθένας αφέθηκε να χαρτογραφήσει νέους ή να επεξεργαστεί υπάρχοντες χάρτες , εξασφαλίζοντας ακρίβεια αλλά και τη διόρθωση λαθών . Αυτή η προσέγγιση μπορεί να μην πληρεί όλες τις παραδοσιακές χαρτογραφικές τακτικές , αλλά τα αποτελέσματα από την Αϊτή έχουν δείξει υψηλή κάλυψη και γεωμετρική ακρίβεια [10].
Η δεύτερη μορφή της συνεργατικής χαρτογράφηση έγινε με την παρατήρηση του Οργανισμού «Παγκόσμια παρατήρηση καταστροφών της Γης- Δικτύου Αξιολόγησης (GEO-CAN)» που αποτέλεσε πρωτοβουλία της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Μείωση των Καταστροφών και την Αποκατάσταση (GFDRR), και πραγματοποιείται αποκλειστικά με τη χρήση δεδομένων τηλεπισκόπησης.
Περισσότερα από 500 άτομα χαρτογράφησαν τη ζημιά οπτικά, προσδιορίζοντας D4 και D5 (πολύ μεγάλες ζημιές και την ολοσχερή καταστροφή, κατά την κατάταξη της Ευρωπαικής μακροσεισμικής Κλιμακας του 1998) Βασισμένη και στην εμπειρία που ακολούθησε το σεισμό του 2008 στο Wenchuan (Κίνα), όπου η εικόνα με βάση συνεργατική χαρτογράφηση είχε γίνει με τη χρήση του Virtual Καταστροφών προβολής που αναπτύχθηκε από ImageCat, και Google Earth και χρησιμοποιήθηκε ως πλατφόρμα για την Αϊτή ..
Σε αντίθεση με τη συνεργατική χαρτογράφηση basedata σε GMM και OSM , η χαρτογράφηση έγινε από ειδικούς τηλεπισκόπησης. Αρχικά, 50 εκατοστά Geoeye εικόνες χρησιμοποιήθηκαν για να αντλήσουν τα σημεία θέσεων κτίριων που έχουν καταρρεύσει. Αυτό ακολουθήθηκε από μια πιο λεπτομερή και εκτεταμένη χαρτογράφηση στις 15 εκατοστών αεροφωτογραφίες , χρησιμοποιώντας πολύγωνα για να σκιαγραφηθούν οι κατηγορίες D4 και D5.
Το έργο διανεμήθηκε μέσω του δικτύου, όπου οι χαρτογράφοι υποβάλλουν αρχεία kmz των περιγραμμάτων ζημιών που αργότερα ενσωματώθηκαν στο ImageCat (Σχήμα 2α). Ωστόσο, το πώς αυτές οι γραμμές ήταν ειδικά επεξεργασμένες και αργότερα έγιναν μέρος της κοινής απομακρυσμένη βάση δεδομένων «Εκτίμησης Ζημιών Τηλεπισκόπησης» της Unosat, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του (σχήμα 2β), δεν είναι σαφές.

'''Είναι συλλογική βλάβη χαρτογράφηση το δρόμο προς τα εμπρός;'''

Η Χαρτογράφηση ζημιών μπορεί να θεωρηθεί ως μεγαλύτερη πρόκληση από την βασική χαρτογράφησης ( δρόμων γεφυρών κλπ), εξηγώντας γιατί η χαρτογράφηση GEO-CAN βασίζεται μόνο στη συμβολή των ειδικών. Ωστόσο ακόμα και ένα βασικό επίπεδο αξιοπιστίας μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν οι στόχοι της χαρτογράφησης είναι σαφείς . [13]. Για την Αιτή δόθηκαν ακριβείς οδηγίες που εξηγούσαν την επιθυμητό επίπεδο χαρτογράφησης . Η ακρίβεια αυτής της προσπάθειας δεν είναι γνωστή ακόμη αξιολογούνται από τν ImageCat, the Joint Research Centers (JRC) and UNOSAT. Ωστόσο τα αποτελέσματα της οπτικής χαρτογράφησης ζημιών των πρόσφατων καταστροφών είναι μάλλον απογοητευτικές .Η υπόθεση εργασίας λέει ότι για να γίνουν αυτές οι εργασίας πιο ακριβείς χρειάζεται υψηλότερος βαθμός ανάλυσης που ως ένα βαθμό αυτό είναι αληθές M τις μοντέρνες υψηλής χωρικής ανάλυσης πληροφορίες όπως των Worldview-2 ή Geoeye-1 (0.5 and 0.41m πανχρωματικής ,ανάλυσης respectively) η αναγνώριση των κτιρίων έγινε ευχερέστερη και η καταγραφή των ζημιών ευχερέστερη , παραμένει όμως και σε αυτό το επίπεδο λεπτομέρειαςη αναγνώριση καταστροφών μικρότερης κλίμακας παραμένει [14]. Ακόμη στην Αιτή αναγνωρίσθηκε ότι οι καταστροφές των κτιρίων στην απεικόνιση των 15 εκ. από αεροφωτογραφίες ήταν κοντά 10 φορές υψηλότερης ακρίβειας από αυτή των δορυφορικών πληροφοριών εικόνων των 50εκ. [15]. Ακόμη και οπτική πολλαπλής θέασης αποδείχθηκε πρόκληση Cambridge Architectural Research Ltd. Εκπόνησε χάρτες καταστροφής που περιελάμβανα 4 οριζόντιες θεάσεις και μία κάθετη αμέσως μετά το σεισμό στην Αιτή ,και παρά την ποιότητα της πληροφορίας μόνο το 63% των κτιρίων χαρτογραφήθηκαν σαν κατηγορίας D4 και D5 και αναγνωρίσθηκαν σαν τέτοια και στην πραγματικότητα (K. Saito, pers. comm.).

[[Αρχείο:WIKI 1.JPG]]

Σχήμα 1 : . Παράδειγμα χαρτογράφησης ζημιών του Πορτ-ο-Πρενς (Αϊτή) μετά το σεισμό του 2010
a-Χαρτογράφηση της SERTIT,
b-Χαρτογράφηση από την ITHACA
c-Χαρτογράφηση UNSC,
d-Χαρτογράφηση iMMAP,
e-Χαρτογράφηση της DLR-ZKI,
f-Χαρτογράφηση e-GEOS
Οι τίτλοι στους χάρτες είναι από τις αρχικές πηγές για να δείξουν μόνο στοιχεία που σχετίζονται με δομικές ζημιές.
Οι κλίμακες των χαρτών είναι μεταβλητές

Η συνεργαζόμενη χαρτογράφησης βασισμένη σε εικόνα δορυφόρου προσπάθεια που παραγγέλθηκε από την GEO-CAN είναι ελκυστική από τη στιγμή που μπορείνα προσελκύσει και να συντονίσει την προσπάθεια εκατοντάδων ειδικών . Η ελεγχόμενη πρόσβαση επίσης επιτρέπει τον έλεγχο και τους όρους της ποιότητας των αποδόσεων από αυτά που παράγονται με τη χρήσης GMM or OSM, και κάθε στοιχείο καταστροφής να είναι προσδιορισμένο ειδικά . Όμως πρέπει να επιλυθούν σειρά τεχνικών λεπτομερειών πριν η ακρίβεια της προσέγγισης καθορισθεί και αυτές είναι:
(i) Πως θα πρέπει οι οδηγίες χαρτογράφησης να παρουσιάζονται καλύτερα ώστε να διασφαλίζεται η σαφήνεια και η συνέπεια ;
(ii) Πως μπορεί να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ ειδικών λεπτομερειών σχεδιασμού (. συγκεκριμένα πολύγωνα ή απλά σημεία ) χωρίς να μειώνεται η ακρίβεια και η συνέχεια από την πολυπλοκότητα του χάρτη
(iii) Είναι σκόπιμο η ίδια περιοχή να χαρτογραφείται από κάμποσους ειδικούς ώστε να υπογραμμίζοντια τα λάθη;
(iv) Και τελικά πως μπορεί η ακρίβεια των αποτελεσμάτων να αξιολογηθεί αντικειμενικά και να προσδιοριστούν σωστά οι ανακρίβειες?
Οποιαδήποτε κι αν είναι η στρατηγική είναι κρίσιμο για τους χαρτογράφους να νατροφοδοτείται και να ελέγχεται η δουλειά και τα αποτελέσματά της [19].

'''Συμπερασματα'''

Ποιο είναι τελικά το συμπέρασμα από τις τρεις διαφορετικέ ς προσεγγίσεις χαρτογράφησης ζημιών από καταστροφές; Ήτοι (i) τους Στατικούς χάρτες με βάση τα δεδομένα του Οργανισμού (δορυφορικές εικόνες), (ii) τις Συνεργαζόμενες ή grid-based εφαρμογές χαρτογράφησης ζημιών από πολλούς ειδικούς (δορυφορικών εικόνων και αεροφωτογραφιών), και (iii) την χαρτογράφηση σε μεγάλο βαθμό από μη ειδικούς με πλατφόρμα βάσης την GMM και OSM (χρησιμοποιώντας τόσο τη γνώση του εδάφους και εικόνες τηλεπισκόπησης)
Η άμεση και ευέλικτη χαρτογράφηση στον σεισμό της Αιτής κατέδειξε όχι μόνον την δημιουργία ανταγωνισμού προς την παραδοσιακή εφαρμογή του Οργανισμού ,αλλά έδειξε επίσης την ωριμότητα της τεχνολογίας να υποστηρίξει τέτοιες εφαρμογές ακόμη και από ανοιχτά δεδομένα . Οι μέθοδοι που αναπτύχθηκαν στην Αιτή έδειξαν:
1. Ιδιαίτερη δυνατότητες άμεσης ενημέρωσης συμπεριλαμβανομένου και πληροφορίες πεδίου ακόμη και σε μη επαγγελματίες
2. Μεγάλη προθυμία ανταπόκρισης για την χαρτογράφηση τέτοιων γεγονότων από μη εξουσιοδοτημένους ανθρώπους
3. Καθώς και την μεγάλη ανάγκη για την παραγωγή ευέλικτων τέτοιων χαρτών οπότε και ο παραδοσιακός τρόπος πρέπει να αναπροσαρμοστεί και να καθοριστούν εύκολα αναγνώσιμοι χάρτες αποτύπωσης
Βεβαια η παραγωγή χαρτών από μη ειδικούς δεν είναι επιθυμητή . Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αναγκαία μια επιστημονική προσέγγιση αλλά οπωσδήποτε πρέπει να αναπτυχθεί και η μεθοδολογία προσέγγισης και παραγωγής χαρτών ζημιών από καταστροφές . Ακόμη θα πρέπει και οι δυνητικού χρήστες να καθοδηγούνται στην σωστή ανγνώριση και ανάγνωση των χαρτών αυτών που μπορεί να προσφέρουν ιδιαίτερα χρήσιμα συμπεράσματα και να αποτελέσουν πληροφορία βάσης αποκατάστασης των ζημιών.

[[Αρχείο:WIKI 2.JPG]]

Σχήμα 2.a . Παράδειγμα παραγωγής χάρτη ζημιάς , από την συνεργασία εθελοντών εμπειρογνωμόνων , βασισμένη στις 15 εκατοστών αεροφωτογραφίες . που διοργανώθηκε από την ImageCat για περιοχές του Πορτ-ο-Πρενς (βλέπε Εικόνα 1 για τη θέση), και
b-τα στοιχεία των ζημιών από την Τηλεπισκόπησης. Αξιολόγηση του Unosat, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του JRC για την ίδια περιοχή, με βάση δύο αεροφωτογραφιών και δορυφορικών δεδομένων.

Πώς τα δεδομένα της ImageCat ενσωματώθηκαν με την άλλη εικόνα με βάση αποτελέσματα της χαρτογράφησης είναι ασαφές, ιδίως σε ό τι αφορά τα λάθη που ανιχνεύθηκαν , τις διαφωνίες που επιλύθηκαν, ή τις διαφορετικές ταξινομήσεις που συνενώθηκαν (π.χ. κίτρινα κουτιά).

'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''

Τα αποτελέσματα της συνολικής μεθοδολογίας και επεξεργασίας των τιμών του δείκτη RDI με δορυφορικά δεδομένα, αξιολογούνται θετικά και αποδεικνύουν τη δυνατότητα χρήσης του δείκτη αυτού για την περιοχική εκτίμηση της ξηρασίας καθώς και την παρακολούθηση της χωρικής και χρονικής εξέλιξης του φαινομένου.

Η εφαρμογή της συγκεκριμένης μεθοδολογίας παρουσιάζει καινοτομία, καθόσον αναπτύσσεται για πρώτη φορά. Επιπλέον, η δυνατότητα χρήσης της σε οποιαδήποτε περιοχή και βάση δεδομένων καθιστά τη μεθοδολογία αυτή ένα σημαντικό εργαλείο για γενικευμένη εφαρμογή χωρικής εκτίμησης της ξηρασίας. Σημαντικό ρόλο στη χωρική εκτίμηση της ξηρασίας έχει η χρήση της Τηλεπισκόπησης και των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών. Τις τελευταίες δεκαετίες και κυρίως μετά το 1990, παρουσιάζεται μια σημαντική ανάπτυξη της τεχνολογίας και της τεχνογνωσίας, η οποία καθιστά τις μεθόδους αυτές περισσότερο αξιόπιστες όχι μόνο στην ταξινόμηση και στην απεικόνιση δεδομένων, αλλά και στην εκτίμηση παραμέτρων (π.χ. ξηρασία, βροχόπτωση). Επίσης, η καλύτερη χωρική διακριτική ικανότητα των δορυφορικών δεδομένων των δορυφόρων νέας γενιάς συμβάλλει στη βελτίωση της αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων.

'''ΠΗΓΕΣ:'''

N. Kerle, S. Heuel, and N. Pfeifer, “Real-time data collection and information generation using airborne sensors,” in Geospatial Information Technology for Emergency Response, S. Zlatanova and J. Li, Eds., ed London: Taylor & Francis, 2008, pp. 43-74.

[2] Y. Zhang and N. Kerle, “Satellite remote sensing for near-real time data collection,” in Geospatial Information Technology for Emergency Response, S. Zlatanova and J. Li, Eds., ed London: Taylor & Francis, 2008, pp. 75-102.

[3] J. L. Bessis, J. Bequignon, and A. Mahmood, “Three typical examples of activation of the International Charter “Space and Major Disasters”,” Advances in Space Research, vol. 33, pp. 244-248, 2004.

[4] A. Ito, “Issues in the implementation of the International Charter on Space and Major Disasters,” Space Policy, vol. 21, pp. 141-149, May 2005.

[5] I. Z. Gitas, A. Polychronaki, T. Katagis, and G. Mallinis, “Contribution of remote sensing to disaster management activities: A case study of the large fires in the Peloponnese, Greece,” International Journal of Remote Sensing, vol. 29, pp. 1847-1853, 2008.

[6] S. Voigt, T. Kemper, T. Riedlinger, R. Kiefl, K. Scholte, and H. Mehl, “Satellite image analysis for disaster and crisis-management support,” IEEE Transactions on Geoscience and Remote Sensing, vol. 45, pp. 1520-1528, Jun 2007.

[7] J. Inglada and A. Giros, “On the real capabilities of remote sensing for disaster management – feedback from real cases,” in International Geoscience and Remote Sensing Symposium (IGARSS’04), Anchorage, US, 2004.

[8] N. Kerle, “Satellite-based damage mapping following the 2006 Indonesia earthquake–How accurate was it?,” International Journal of Applied Earth Observation and Geoinformation, vol. 12, pp. 466-476, 2010.

[9] M. Monmonier, “Cartography: uncertainty, interventions, and dynamic display,” Progress in Human Geography, vol. 30, pp. 373-381, Jun 2006.

[10] C. Heipke, “Crowdsourcing geospatial data,” ISPRS Journal of Photogrammetry and Remote Sensing, vol. 65, pp. 550-557, Nov 2010.

[11] M. F. Goodchild and J. A. Glennon, “Crowdsourcing geographic information for disaster response: a research frontier,” International Journal of Digital Earth, vol. 3, pp. 231-241, 2010.

[12] S. Elwood, “Geographic Information Science: new geovisualization technologies – emerging questions and linkages with GIScience research,” Progress in Human Geography, vol. 33, pp. 256-263, Apr 2009.

[13] G. Newman, D. Zimmerman, A. Crall, M. Laituri, J. Graham, and L. Stapel, “User-friendly web mapping: lessons from a citizen science website,” International Journal of Geographical Information Science, vol. 24, pp. 1851-1869, 2010.

[14] D. Ehrlich, H. D. Guo, K. Molch, J. W. Ma, and M. Pesaresi, “Identifying damage caused by the 2008 Wenchuan earthquake from VHR remote sensing data,” International Journal of Digital Earth, vol. 2, pp. 309-326, 2009.

[15] G. Lemoine, “Validation of building damage assessments based on post-Haiti 2010 earthquake imagery using multi-source reference data,” in VALgEO 2010 – 2nd International workshop on Validation of geo-information products for crisis management, Ispra, Italy, 2010.

[16] J. Q. Zhang, J. H. Gong, H. Lin, G. Wang, J. L. Huang, J. Zhu, B. L. Xu, and J. Teng, “Design and development of Distributed Virtual Geographic Environment system based on web services,” Information Sciences, vol. 177, pp. 3968-3980, Oct 2007.

[17] A. J. Clark, P. Holliday, R. Chau, H. Eisenberg, and M. Chau, “Collaborative geospatial data as applied to disaster relief: Haiti 2010,” in Security Technology, Disaster Recovery and Business Continuity. vol. 122, T.-H. Kim, W.-C. Fang, and M. K. Khan, Eds., ed: Springer Berlin Heidelberg, 2010, pp. 250-258.

[18] L. Maiyo, N. Kerle, and B. Kobben, “Collaborative post-disaster damage mapping via Geo Web Services,” in Cartography and Geoinformatics for Early Warning and Emergency Management: Towards Better Solutions. vol. 2, M. Konecny, S. Zlatanova, T. Bandrova, and L. Friedmannova, Eds., ed: Springer, 2010, pp. 221-231.

[19] A. M. MacEachren and G. R. Cai, “Supporting group work in crisis management: visually mediated human-GIS-human dialogue,” Environment and Planning B-Planning & Design, vol. 33, pp. 435-456, May 20

Αρχείο:WIKI 2.JPG

2014-05-21T07:02:49Z

MARIA FILIPPOY: Παράδειγμα παραγωγής χάρτη ζημιάς

Παράδειγμα παραγωγής χάρτη ζημιάς

Αρχείο:WIKI 1.JPG

2014-05-21T07:01:41Z

MARIA FILIPPOY: Παράδειγμα χαρτογράφησης ζημιών του Πορτ-ο-Πρενς (Αϊτή) μετά το σεισμό του

Παράδειγμα χαρτογράφησης ζημιών του Πορτ-ο-Πρενς (Αϊτή) μετά το σεισμό του