<?xml version="1.0"?>
<?xml-stylesheet type="text/css" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/skins/common/feed.css?270"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="el">
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php?feed=atom&amp;target=Giannis+droutsas&amp;title=%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%3A%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%83%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82</id>
		<title>RemoteSensing Wiki - Συνεισφορές χρήστη [el]</title>
		<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php?feed=atom&amp;target=Giannis+droutsas&amp;title=%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%3A%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%83%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82"/>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C:%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%83%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82/Giannis+droutsas"/>
		<updated>2026-05-01T15:33:57Z</updated>
		<subtitle>Από RemoteSensing Wiki</subtitle>
		<generator>MediaWiki 1.16.2</generator>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%94%CE%A1%CE%91%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%91_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%A4%CE%99%CE%91_%CE%94%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%9A%CE%91_%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A3%CE%A5%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91%CE%A3_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D,_%CE%A4%CE%91%CE%99%CE%9B%CE%91%CE%9D%CE%94%CE%97</id>
		<title>ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΔΑΣΙΚΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΝΤΑΜΑΝ, ΤΑΙΛΑΝΔΗ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%94%CE%A1%CE%91%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%91_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%A4%CE%99%CE%91_%CE%94%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%9A%CE%91_%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A3%CE%A5%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91%CE%A3_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D,_%CE%A4%CE%91%CE%99%CE%9B%CE%91%CE%9D%CE%94%CE%97"/>
				<updated>2014-05-20T11:37:38Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Διαχείριση κινδύνων]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' Using remote sensing to assess tsunami-induced impacts on coastal forest ecosystems at the Andaman Sea coast of Thailand&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' H. Roemer, G. Kaiser, H. Sterr, and R. Ludwig&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' Natural Hazard and Earth System Sciences, 13 April 2010, 729–745&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το τσουνάμι του Δεκέμβρη του 2004 στον Ινδικό ωκεανό υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές που έχουν πλήξει ποτέ τον πλανήτη. Στόχος της συγκεκριμένης μελέτης είναι ο εντοπισμός της επίδρασης του τσουνάμι στα παράκτια δασικά οικοσυστήματα της θάλασσας Ανταμάν. Η μελέτη επικεντρώνεται στην παρακάτω περιοχή (Εικόνα 1).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:droutsas1.png | thumb | right | Εικόνα 1: Περιοχή μελέτης. Οι δορυφορικές εικόνες IKONOS είναι από τις 13 Ιανουαρίου 2003.]]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στη συγκεκριμένη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν εικόνες από τον δορυφόρο IKONOS, σε διάφορα φάσματα (Πίνακας 1), οι οποίες πάρθηκαν στις 13 Ιανουαρίου του 2003 (πριν το τσουνάμι) και στις 15 Ιανουαρίου του 2005 (μετά το τσουνάμι). Όλες οι τεχνικές ανίχνευσης που χρησιμοποιήθηκαν στην εργασία έγιναν σε πολυφασματικό υπόβαθρο σε ανάλυση 4 μέτρων, ενώ πανχρωματικά δεδομένα μεγάλης ανάλυσης (διακριτική ικανότητα πανχρωματικού καναλιού: 1 m) χρησιμοποιήθηκαν για επιβαιβέωση των συμπερασμάτων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:droutsas9.png | thumb | right | Πίνακας 1: Παράμετροι των εικόνων που πάρθηκαν στις 13 Ιανουαρίου 2003 (πριν το τσουνάμι) και 15 Ιανουαρίου 2005 (μετά το τσουνάμι).]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ο σκοπός της διεργασίας λήψης εικόνων τηλεπισκόπησης ήταν ο εντοπισμός της υποβάθμισης των δασικών οικοσυστημάτων στις περιοχές μελέτης εξαιτίας του τσουνάμι. Η υπό μελέτη ζώνη περιέχει πέντε διαφορετικά δασικά οικοσυστήματα (Εικόνα 2), τα οποία εξετάσθηκαν ξεχωριστά για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:droutsas2.png | thumb | right | Εικόνα 2: Παράκτια δασικά οικοσυστήματα που εξετάσθηκαν στην εργασία (οι οικόνες πάρθηκαν τον Ιανουάριο του 2009).]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΟΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Πριν από την εφαρμογή ανίχνευσης των αλλαγών ανάλυσης, οι ψηφιακοί αριθμοί απ’ τις εικόνες IKONOS μετατράπηκαν κατά την εκκίνηση του αισθητήρα σε τιμές ακτινοβολίας σύμφωνα με την εξίσωση (Τaylor, 2009):&lt;br /&gt;
Lλ= (104* DNλ) /  (CalCoefλ* Bandwidthλ), όπου:&lt;br /&gt;
* DNλ = digital value for spectral band λ&lt;br /&gt;
* CalCoefλ = Radiometric calibration coefficient (DN/(mW/cm2-sr))&lt;br /&gt;
* Bandwidthλ = Bandwidth of spectral band λ (nm).&lt;br /&gt;
*Both CalCoefλ and Bandwidthλ, που δίνεται στον πίνακα 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:droutsas3.png | thumb | right | Εικόνα 3: Επιλογή 3 περιοχών και παρουσίαση 7 διαφορετιkών αποτελεσμάτων. Α) Παραλιακό δάσος με δέντρα casuarinas κοντά στην Ban Bang Sak, Β) Μικτό παραλιακό δάσος στην Thai Mueang, Γ) Φυτεία καρύδας κοντά στην Ban Bang Sak.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι τηλεπισκοπικές μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη είναι:&lt;br /&gt;
* Η μέθοδος της άμεσης ταξινόμησης (direct multidate classification, DMC) για την ανίχνευση των αλλαγών. Η μέθοδος αυτή συνδυάζει τις ιδιότητες των πολυφασματικών και των χρονικών μεταβλητών των διαφόρων δορυφορικών εικόνων. &lt;br /&gt;
* Η αλλαγή στην ανάλυση των εικόνων (change vector analysis, CVA), που περιελάμβανε καταρχήν τον υπολογισμό της φωτεινότητας (brightness) και της ποσότητας του πράσινου φωτός (greenness), με σκοπό να μειωθεί ο αριθμός των περιττών πληροφοριών των ψηφιακών εικόνων που θα αναλυθούν. Αυτή η διαδικασία μπορεί να ορισθεί ως ένας νέος δισδιάστατος χώρος, στον οποίο τα πολυφασματικά δεδομένα καταλαμβάνουν δύο νέους άξονες με βιοφυσικές ιδιότητες στους τομείς ενδιαφέροντος. Σύμφωνα με το Lorena et al. (2002), ο άξονας brightness συσχετίζεται με μεταβολές της ανακλαστικότητας του εδάφους, ενώ ο άξονας greenness συνδέεται με την ποσότητα και τη ζωτικότητα της βλάστησης.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα στατιστικά των καταστροφών για τους 5 τύπους δασών φαίνονται στους πίνακες 2,3, καθώς επίσης και στις εικόνες 4 και 5&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:droutsas7.png | thumb | right | Πίνακας 2: Στατιστικά καταστροφών (% καταστροφή) με βάση τη μέθοδο DMC.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:droutsas8.png | thumb | right | Πίνακας 3: Στατιστικά καταστροφών (% καταστροφή) με βάση τη μέθοδο CVA.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:droutsas001.jpg | thumb | right | Εικόνα 4: Χάρτες με βάση τη μέθοδο DMC, που απεικονίζουν τις καταστροφές για τα πέντε παράκτια δάση στην περιφέρεια Phang-Nga.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:droutsas003.jpg | thumb | right | Εικόνα 5: Χάρτες με βάση τη μέθοδο CVA, που απεικονίζουν τις καταστροφές για τα πέντε παράκτια δάση στην περιφέρεια Phang-Nga.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η οικολογική ευπάθεια των παράκτιων δασών απαιτεί  καλή κατανόηση των ζημιών που προκλήθηκαν από το τσουνάμι, δεδομένου ότι τα πρότυπα των καταστροφών μεταβάλλονται στο χώρο και εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, όπως η απόσταση από την ακτογραμμή, τα ποτάμια, το υψόμετρο και η κλίση της ακτής. Επομένως, απαιτούνται λεπτομερείς πληροφορίες για τις χωρικές καταστροφές που λαμβάνουν χώρα σε ολόκληρη την παράκτια περιοχή μεταξύ του Ban Nam Khem στο Βορρά και του Thai Mueang στο Νότο. Οι δύο μέθοδοι που εφαρμόζονται εδώ (DMC και CVA) έδειξαν διαφορετικά αποτελέσματα, τα οποία εξαρτώνται από την ακρίβεια και τις δαπάνες των εργασιών. Τέλος, η μέθοδος DMC είναι σαφώς η πιο αποτελεσματική και ακριβής μέθοδος ανίχνευσης των επιπτώσεων, δεδομένου ότι μπορεί να επεξεργασθεί ένα σύνθετο πλέγμα πληροφοριών.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas003.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas003.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas003.jpg"/>
				<updated>2014-05-20T11:36:16Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas001.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas001.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas001.jpg"/>
				<updated>2014-05-20T11:30:33Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas001.png</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas001.png</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas001.png"/>
				<updated>2014-05-20T11:26:51Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: ανέβασμα νέας έκδοσης του &amp;amp;quot;Αρχείο:Droutsas001.png&amp;amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas001.png</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas001.png</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas001.png"/>
				<updated>2014-05-20T11:25:01Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas1!.png</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas1!.png</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas1!.png"/>
				<updated>2014-05-20T11:20:10Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 4: Χάρτες με βάση τη μέθοδο DMC, που απεικονίζουν τις καταστροφές για τα πέντε παράκτια δάση στην περιφέρεια Phang-Nga.&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 4: Χάρτες με βάση τη μέθοδο DMC, που απεικονίζουν τις καταστροφές για τα πέντε παράκτια δάση στην περιφέρεια Phang-Nga.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A4%CE%9F_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%9F%CE%9D_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%9B%CE%99%CE%9C%CE%9D%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9B%CE%97%CE%A3_%CE%92%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%96%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%94%CE%99%CE%91%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%97_%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91</id>
		<title>ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΑΡΑΛΗΣ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A4%CE%9F_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%9F%CE%9D_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%9B%CE%99%CE%9C%CE%9D%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9B%CE%97%CE%A3_%CE%92%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%96%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%94%CE%99%CE%91%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%97_%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91"/>
				<updated>2014-05-15T07:30:25Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Υδατικοί Πόροι]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' The future of the Aral Sea lies in transboundary co-operation &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Lindsey Harriman&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' http://www.unep.org/pdf/UNEP_GEAS_JAN_2014.pdf&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η εκτροπή των πηγών νερού που κατέληγαν στη λίμνη Αράλη στην Κεντρική Ασία προκάλεσε σημαντική μείωση στο μέγεθός της κατά τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. Έχει χωρισθεί σε πολλά μικρότερα μέρη, αφήνοντας πίσω της μια τεράστια έρημο και ένα πλήθος περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων. Οι πρόσφατες δράσεις αποκατάστασης της λίμνης έχουν επιφέρει ανάκαμψη στον κλάδο της αλιείας στο βόρειο κομμάτι της, υποβαθμίζοντας όμως ακόμα περισσότερο το νότιο κομμάτι της λίμνης. Παρά το γεγονός ότι η στάθμη των υδάτων της λίμνης Αράλης δεν μπορεί ποτέ να επιστρέψει στα επίπεδα του 1960, η διασυνοριακή συνεργασία και η τήρηση και εφαρμογή των πολιτικών διαφύλαξης του οικοσυστήματος προσφέρει κάποια ελπίδα για την επιβίωση της λίμνης. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΛΙΜΝΗ ΑΡΑΛΗ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η λίμνη Αράλη, η οποία ήταν κάποτε η τέταρτη μεγαλύτερη λίμνη στον κόσμο, καλύπτει σήμερα περίπου το 10% της πρώην επιφάνειας της, κατέχει λιγότερο από το 10% του πρώην όγκου της και λαμβάνει 10 φορές λιγότερο νερό από ότι στο παρελθόν. Η λεκάνη της υποστηρίζει έναν πληθυσμό περισσότερων από 60 εκατομμυρίων ανθρώπων, ποσοστό αυξημένο δηλαδή κατά 4 φορές από το 1960. Η λεκάνη της καλύπτει 1,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι μοιρασμένη σε έξι χώρες: το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν , το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν και το Αφγανιστάν (Εικόνα 1).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το νερό που προέρχεται από τα χιόνια και τους παγετώνες της νοτιοδυτικής οροσειράς του Παμίρ στο Τατζικιστάν και της οροσειράς Tien Shan στα σύνορα Κίνας και Κιργιζίας, τροφοδοτεί τους ποταμούς Amu Darya και το Syr Darya, οι οποίοι εμπλούτιζαν ιστορικά τη λίμνη Αράλη. Αυτό το νερό ήταν πολύτιμο, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των ζεστών και ξηρών καλοκαιριών. Ωστόσο, οι δυο αυτοί ποταμοί εξετράπησαν το 1938 για να καλύψουν ανάγκες άρδευσης περιοχών. Κατά συνέπεια, η αλλαγή της ροής τους προκάλεσε την αποξήρανση της λίμνης. Οι αυξημένες ανάγκες άρδευσης για την καλλιέργεια βαμβακιού και ρυζιού οδήγησαν στην επιτάχυνση της εκτροπής το 1960. Παράλληλα, ενώ μελετήθηκε η χρήση των υπόγειων υδάτων για άρδευση, το μεγαλύτερο βάρος δόθηκε στη χρήση επιφανειακών υδάτων. Ακόμα, η συρρίκνωση των πάγων των γύρω βουνών εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, οδήγησε σε ακόμα μικρότερη απορροή στη λεκάνη της λίμνης, προκαλώντας περισσότερες πλημμύρες και ξηρασίες στην περιοχή. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas7.1.jpg | thumb | right | Εικόνα 1: Η λεκάνη της Θάλασσας της Αράλης. Δορυφορική εικόνα του Landsat. Το ψηφιακό μοντέλο εδάφους έγινε από την USGS EROS. H oπτικοποίηση έγινε από το UNEP/ GRID-Sioux Falls. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η λίμνη Αράλη είναι σήμερα χωρισμένη στα εξής τμήματα: στη Βόρεια λίμνη Αράλη (North Aral Sea, NAS), η οποία έχει διατηρήσει σχετικά τα επίπεδα του νερού λόγω κατασκευής  φράγματος και σε δύο ανεξάρτητα τμήματα της Νότιας λίμνης Αράλης (South Aral Sea, SAS), το βαθύτερο και πιο σταθερό δυτικό τμήμα και το ρηχό ανατολικό τμήμα, το οποίο παρουσιάζει πολλές διακυμάνσεις στο μέγεθος. Η διατήρηση των επιπέδων των υδάτων στο δυτικό τμήμα της SAS είναι απαραίτητη στην προσπάθεια να διατηρήσει η λίμνη το οικολογικό της σύστημα. Επιπροσθέτα, θα πρέπει να παραμένει στο ανατολικό της τμήμα κάποια ποσότητα νερού, ώστε να εξασφαλισθεί ότι δεν θα αποξηρανθεί τελείως, αφήνοντας πίσω μια επικίνδυνη έρημο από σκόνη και αλάτι. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η σημαντική μείωση στο μέγεθος και τον όγκο της λίμνης συνέβαλε στην κατάργηση της αλιείας, στη δημιουργία επικίνδυνου πόσιμου νερού, στην εισροή μεγάλων ποσοτήτων άλατος στο έδαφος και στον πολλαπλασιασμό των αμμοθυελλών, λόγω του σχηματισμού μιας τεχνητής ερήμου, της Aral - kum. Η διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ των ανάντη και κατάντη χωρών και η συνεργατική διαχείριση των υδάτινων πόρων είναι πρακτικές κεντρικής σημασίας για την ικανοποίηση των αναγκών των υδάτων, της ενέργειας, των τροφίμων και της περιβαλλοντικής ασφάλειας τα επόμενα χρόνια. Τα περιφερειακά έργα (όπως φύτευση δένδρων κατά μήκος του πρώην θαλάσσιου βυθού), έχουν συμβάλει στην προσπάθεια αναδάσωσης της περιοχής Aral - kum και στη διατήρηση των ιδιαίτερων οικοσυστημάτων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μια από τις πολλές αλλαγές τις οποίες υπέσθη η λίμνη τα τελευταία 50 χρόνια ήταν η σημαντική αύξηση του πλυθησμού που κατοικούσε στη γύρω περιοχή της, σε συνδιασμό με το  διπλασιασμό των αρδευόμενων εκτάσεων και τη μη βιώσιμη μείωση της απορροής του νερού προς τη λίμνη (Πίνακας 1).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasp.jpg | thumb | right | Πίνακας 1: Οι αλλαγές των υδατικών και εδαφικών πόρων στη λεκάνη της λίμνης Αράλης για τα έτη 1960 – 2012. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Έτσι, έχουν επέλθει στην περιοχή συγκλονιστικές ορατές αλλαγές (Σχήμα 2), πέραν των περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas7.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Εικόνα του δορυφόρου Landsat που δείχνει τις ορατές αλλαγές στη λίμνη με το πέρασμα των ετών. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΚΤΑΣΗ ΛΙΜΝΗΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ως βάση δεδομένων για τη λίμνη Αράλη μπορούν να θεωρηθούν τα επίπεδα του νερού πριν από το 1960, καθώς παρέμειναν σχετικά σταθερά κατά τα έτη 1901-1961. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ​​η λίμνη κάλυπτε μια περιοχή περίπου 66.000 - 67.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιείχε περίπου 1.060 κυβικά χιλιόμετρα νερού. Ακόμα, οι ποταμοί Amu Darya και Syr Darya συνεισέφεραν 47-55 κυβικά χιλιόμετρα νερού το χρόνο, ενώ τα υπόγεια ύδατα προσέθεταν 10.05 - 12.05 κυβικά χιλιόμετρα. Η αλιευτική βιομηχανία ήταν ακμάζουσα και αποτελούσε μια σημαντική πηγή απασχόλησης σε τοπικό επίπεδο, αποφέροντας περίπου 40.000 τόνους ψαριών ανά έτος.&lt;br /&gt;
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, οι ποταμοί Amu Darya και Syr Darya εκτρέπονταν όλο και περισσότερο για να συμβάλουν στις ανάγκες άρδευσης για την καλλιέργεια βαμβακιού και ρυζιού, μειώνοντας έτσι την έκταση της λίμνης σε λιγότερα από 60.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα το 1969. Η μέση αλατότητά της ήταν περίπου 10 γραμμάρια ανά λίτρο, δηλαδή το νερό είχε σχεδόν γίνει υφάλμυρο. Ο όγκος των εκτρεπόμενων υδάτων αυξήθηκε από 90 κυβικά χιλιόμετρα το 1970 σε πάνω από 110 κυβικά χιλιόμετρα στο τέλος της δεκαετίας, ενώ κορυφώθηκε το 1980 σε 120 κυβικά χιλιόμετρα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την περαιτέρω μείωση της επιφάνειας και του όγκου της λίμνης και την αύξηση της συγκέντρωσης του άλατος στα 30 γραμμάρια ανά λίτρο το 1989. Έτσι, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η λίμνη είχε χωρισθεί σε Βόρειο (NAS) και Νότιο (SAS) τμήμα (Εικόνα 2b). &lt;br /&gt;
Στη συνέχεια, για να αποφευχθεί η αποξήρανση του δυτικού τμήματος της Βόρειας Αράλης και να αυξηθούν τα επίπεδα του νερού, κατασκευάστηκαν μια σειρά από φράγματα στη νοτιοανατολική ακτή του Βόρειου τμήματος. Τα φράγματα έγιναν για να ανακατευθύνουν τη ροή του ποταμού Syr Darya ώστε να τροφοδοτεί μόνο τη Βόρεια Αράλη, στερώντας έτσι μια πηγή νερού για τη Νότια Αράλη. Τελικά, αυτά τα φράγματα δεν κράτησαν για πολύ, καθώς οι καταιγίδες τα κατέστρεψαν επανειλημμένα. Όπως φαίνεται στο σχήμα 2c,  μέχρι το 1999 είχε υποχωρήσει ένα σημαντικό μέρος της ανατολικής Νότιας Αράλης, αφήνοντας πίσω μια έρημο από αλάτι, γνωστή με το όνομα Aral – kum.&lt;br /&gt;
Κατά τη δεκαετία του 2000, η έρημος Aral - kum συνέχισε να αυξάνεται σε μέγεθος, καθώς δημιουργήθηκε το φράγμα Kok – Aral, που για άλλη μια φορά εμπόδιζε την εκροή του ποταμού Syr Darya στη Νότια Αράλη. Το φράγμα Kok - Aral κατασκευάστηκε στη νοτιοανατολική πλευρά της Βόρειας Αράλης στα πλαίσια ενός κοινού ερευνητικού προγράμματος μεταξύ της Παγκόσμιας Τράπεζας και της κυβέρνησης του Καζακστάν. Το έργο ολοκληρώθηκε το 2005 (Σχήμα 2d) και είχε ως αποτέλεσμα να γεμίσει με νερό η Βόρεια Αράλη πιο γρήγορα από ότι αναμενόταν, ενώ κορυφώθηκε σε όγκο το 2006. Έτσι, ξεκίνησε το νερό σιγά-σιγά να ρέει πίσω στην Νότια Αράλη μέσω μιας μικρής διακοπτόμενης ροής, η οποία παρατηρείται κυρίως κατά τη διάρκεια της άνοιξης ή στις αρχές του καλοκαιριού, όταν η απορροή της ποτεμού Syr Darya είναι μεγαλύτερη. Επιπλέον, το φράγμα σταθεροποιηθεί τη στάθμη των υδάτων στη Βόρεια Αράλη, επιτρέποντας έτσι την επανέναρξη της αλιευτικής βιομηχανίας.&lt;br /&gt;
Η συνολική επιφάνεια του νερού της Νότιας Αράλης μειώθηκε σχεδόν κατά 50% κατά την περίοδο 1999 - 2006 (Διάγραμμα 1). Τα μειωμένα επίπεδα του νερού της περιοχής οδήγησαν στην αύξηση της αλατότητας σε περισσότερα από 100 γραμμάρια ανά λίτρο, δηλαδή περίπου 10 φορές την αλατότητα της λίμνης Αράλης κατά τη δεκαετία του 1960.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasd7.1.png | thumb | right | Διάγραμμα 1: Αλλαγές στη συνολική επιφάνεια της λίμνης Αράλης για τα έτη 1960-2013. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas7.3.jpg | thumb | right | Εικόνα 3: Εικόνες του δορυφόρου NASA MODIS Terra που δείχνουν τις αλλαγές της λίμνης Αράλης από το 2009 εως το 2013. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι αλλαγές στην επιφάνεια και τον όγκο της λίμνης Αράλης προκάλεσαν σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον, τη ζωή και τις οικονομίες των ντόπιων πληθυσμών της Κεντρικής Ασίας. Η εξόντωση της αλιευτικής βιομηχανίας τη δεκαετία του 1980 κόστισε την εργασία σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Επιπλέον, η περιοχή Aral-kum καταλαμβάνει περίπου 60.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα αμμωδών εδαφών, τα περισσότερα από τα οποία είναι μολυσμένα με λιπάσματα που έχουν απομείνει από τα γεωργικά εδάφη και τροφοδοτούν τις αμμοθύελλες. Η επιφάνεια αυτών των εδαφών, τα οποία περιβάλλουν τη λίμνη Αράλη και περιέχουν μεγάλες ποσότητες άλατος, αυξήθηκε σε ποσοστό 54% το 2008 ένταντι του 40% το 2000. Οι τοπικοί πλυθησμοί επηρεάζονται έντονα από το φαινόμενο των αμμοθυελλών, καθώς αυτές προκαλούν διαταραχές στο αναπνευστικό σύστημα και στα νεφρά των ανθρώπων, ενώ παράλληλα μειώνουν την ορατότητα της περιοχής.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Επίσης, η αυξημένη γεωργική παραγωγή συνοδεύτηκε από αύξηση στη χρήση των λιπασμάτων και των φυτοφαρμάκων, η οποία έθεσε σε κίνδυνο τα υπόγεια και επιφανειακά ύδατα, ρύπανε τα ιζήματα στον πυθμένα της θάλασσας και οδήγησε σε άνοδο της στάθμης των υπόγειων υδάτων. Τα επίπεδα των υπογείων υδάτων έχουν αυξηθεί ως και 2,5 μέτρα σε ορισμένες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων και περιοχών του Τουρκμενιστάν. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω αλμύρινση του εδάφους. Η ποιότητα του νερού, ειδικά για πόση, μειώθηκε λόγω της αυξημένης αλατότητας, της βακτηριακής μόλυνσης και της ύπαρξης φυτοφαρμάκων και βαρέων μετάλλων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τέλος, η εκτροπή των ποταμών Amu Darya και Syr Darya οδήγησε όχι μόνο σε χαμηλότερα επίπεδα νερού στη λίμνη Αράλη, αλλά και στην εξαφάνιση των μικρών λιμνών και των δέλτα που έτρεφαν αυτοί οι ποταμοί. Το δέλτα του Amu Darya υποστήριζε περίπου 2.600 λίμνες κατά τη δεκαετία του 1960, αλλά ο αριθμός αυτός μειώθηκε σε 400 το 1985. Τα δάση τουγκάϊ και οι καλαμιώνες που κάποτε καταλάμβαναν περισσότερα από 500.000 εκτάρια, τώρα καταλαμβάνουν μόνο το 10% της αρχικής έκτασης τους,  αφού έχουν αντικατασταθεί από καλλιεργήσιμη γη ή έχουν εξαφανιστεί λόγω της έλλειψης νερού. Για να αποκατασταθεί η οικολογική καταστροφή, έχουν κατασκευαστεί τεχνητές λίμνες και δεξαμενές. Η βιοποικιλότητα παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, αν και μερικά είδη υδρόβιων πουλιών έχουν επεκτείνει τις περιοχές αναπαραγωγής τους κατά μήκος των κοιλάδων των ποταμών Amu Darya και Syr Darya. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σε ό,τι αφορά τη μελλοντική χρήση των υδάτινων πόρων, είναι απαραίτητη η διασυνοριακή συνεργασία στη μεταξύ των ανάντη (Τατζικιστάν και Κιργιζία) και κατάντη χωρών (Καζακστάν, Τουρκμενιστάν και Ουζμπεκιστάν) της λεκάνης της λίμνης Αράλης, αλλά οι συγκρούσεις συμφερόντων  αναστέλλουν σε πολλές περιπτώσεις αυτήν την προσπάθεια. Η έλλειψη περιφερειακού συντονισμού στην εφαρμογή της αποκατάστασης του περιβάλλοντος έχει αποδειχθεί η αιτία για τις ανεπιτυχείς συλλογικές προσπάθειες. Ιστορικά, όλες οι  χώρες του κόσμου έχουν συνεργασθεί για την αντιμετώπιση των διασυνοριακών προβλημάτων εξαιτίας του ανταγωνισμού για το νερό. Στην περίπτωση της λίμνης Αράλης αυτός ο ανταγωνισμός έχει οδηγήσει στην αποξήρανσή της και σε ένα πλήθος αρνητικών συνεπειών για τους ανθρώπους, τις οικονομίες και το περιβάλλον. Τα οικοσυστήματα και οι φυσικοί πόροι που υποστηρίζονται από την λίμνη δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν στα επίπεδα που ήταν πριν από πέντε δεκαετίες, αλλά έχουν μια ευκαιρία να αναζωογονηθούν μέσω της κατάλληλης διαχείρισης των υδάτινων πόρων, υπό την προϋπόθεση της πολιτικής βούλησης.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A4%CE%9F_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%9F%CE%9D_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%9B%CE%99%CE%9C%CE%9D%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9B%CE%97%CE%A3_%CE%92%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%96%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%94%CE%99%CE%91%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%97_%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91</id>
		<title>ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΑΡΑΛΗΣ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A4%CE%9F_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%9F%CE%9D_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%9B%CE%99%CE%9C%CE%9D%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9B%CE%97%CE%A3_%CE%92%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%96%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%94%CE%99%CE%91%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%97_%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91"/>
				<updated>2014-05-15T07:27:31Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Υδατικοί Πόροι]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' The future of the Aral Sea lies in transboundary co-operation &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Lindsey Harriman&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' http://www.unep.org/pdf/UNEP_GEAS_JAN_2014.pdf&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η εκτροπή των πηγών νερού που κατέληγαν στη λίμνη Αράλη στην Κεντρική Ασία προκάλεσε σημαντική μείωση στο μέγεθός της κατά τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. Έχει χωρισθεί σε πολλά μικρότερα μέρη, αφήνοντας πίσω της μια τεράστια έρημο και ένα πλήθος περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων. Οι πρόσφατες δράσεις αποκατάστασης της λίμνης έχουν επιφέρει ανάκαμψη στον κλάδο της αλιείας στο βόρειο κομμάτι της, υποβαθμίζοντας όμως ακόμα περισσότερο το νότιο κομμάτι της λίμνης. Παρά το γεγονός ότι η στάθμη των υδάτων της λίμνης Αράλης δεν μπορεί ποτέ να επιστρέψει στα επίπεδα του 1960, η διασυνοριακή συνεργασία και η τήρηση και εφαρμογή των πολιτικών διαφύλαξης του οικοσυστήματος προσφέρει κάποια ελπίδα για την επιβίωση της λίμνης. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΛΙΜΝΗ ΑΡΑΛΗ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η λίμνη Αράλη, η οποία ήταν κάποτε η τέταρτη μεγαλύτερη λίμνη στον κόσμο, καλύπτει σήμερα περίπου το 10% της πρώην επιφάνειας της, κατέχει λιγότερο από το 10% του πρώην όγκου της και λαμβάνει 10 φορές λιγότερο νερό από ότι στο παρελθόν. Η λεκάνη της υποστηρίζει έναν πληθυσμό περισσότερων από 60 εκατομμυρίων ανθρώπων, ποσοστό αυξημένο δηλαδή κατά 4 φορές από το 1960. Η λεκάνη της καλύπτει 1,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι μοιρασμένη σε έξι χώρες: το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν , το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν και το Αφγανιστάν (Εικόνα 1).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το νερό που προέρχεται από τα χιόνια και τους παγετώνες της νοτιοδυτικής οροσειράς του Παμίρ στο Τατζικιστάν και της οροσειράς Tien Shan στα σύνορα Κίνας και Κιργιζίας, τροφοδοτεί τους ποταμούς Amu Darya και το Syr Darya, οι οποίοι εμπλούτιζαν ιστορικά τη λίμνη Αράλη. Αυτό το νερό ήταν πολύτιμο, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των ζεστών και ξηρών καλοκαιριών. Ωστόσο, οι δυο αυτοί ποταμοί εξετράπησαν το 1938 για να καλύψουν ανάγκες άρδευσης περιοχών. Κατά συνέπεια, η αλλαγή της ροής τους προκάλεσε την αποξήρανση της λίμνης. Οι αυξημένες ανάγκες άρδευσης για την καλλιέργεια βαμβακιού και  ρυζιού οδήγησαν στην επιτάχυνση της εκτροπής το 1960. Παράλληλα, ενώ μελετήθηκε η χρήση των υπόγειων υδάτων για άρδευση, το μεγαλύτερο βάρος δόθηκε στη χρήση επιφανειακών υδάτων. Ακόμα, η συρρίκνωση των πάγων των γύρω βουνών εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, οδηγήσε σε ακόμα μικρότερη απορροή στη λεκάνη της λίμνης, προκαλώντας περισσότερες πλημμύρες και ξηρασίες στην περιοχή. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas7.1.jpg | thumb | right | Εικόνα 1: Η λεκάνη της Θάλασσας της Αράλης. Δορυφορική εικόνα του Landsat. Το ψηφιακό μοντέλο εδάφους έγινε από την USGS EROS. H oπτικοποίηση έγινε από το UNEP/ GRID-Sioux Falls. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η λίμνη Αράλη είναι σήμερα χωρισμένη στα εξής τμήματα: στη Βόρεια λίμνη Αράλη (North Aral Sea, NAS), η οποία έχει διατηρήσει σχετικά τα επίπεδα του νερού λόγω κατασκευής  φράγματος και σε δύο ανεξάρτητα τμήματα της Νότιας λίμνης Αράλης (South Aral Sea, SAS), το βαθύτερο και πιο σταθερό δυτικό τμήμα και το ρηχό ανατολικό τμήμα, το οποίο παρουσιάζει πολλές διακυμάνσεις στο μέγεθος. Η διατήρηση των επιπέδων των υδάτων στο δυτικό τμήμα της SAS είναι απαραίτητη στην προσπάθεια να διατηρήσει η λίμνη το οικολογικό της σύστημα. Επιπροσθέτα, θα πρέπει να παραμένει στο ανατολικό της τμήμα κάποια ποσότητα νερού, ώστε να εξασφαλισθεί ότι δεν θα αποξηρανθεί τελείως, αφήνοντας πίσω μια επικίνδυνη έρημο από σκόνη και αλάτι. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η σημαντική μείωση στο μέγεθος και τον όγκο της λίμνης συνέβαλε στην κατάργηση της αλιείας, στη δημιουργία επικίνδυνου πόσιμου νερού, στην εισροή μεγάλων ποσοτήτων άλατος στο έδαφος και στον πολλαπλασιασμό των αμμοθυελλών, λόγω του σχηματισμού μιας τεχνητής ερήμου, της Aral - kum. Η διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ των ανάντη και κατάντη χωρών και η συνεργατική διαχείριση των υδάτινων πόρων είναι πρακτικές κεντρικής σημασίας για την ικανοποίηση των αναγκών των υδάτων, της ενέργειας, των τροφίμων και της περιβαλλοντικής ασφάλειας τα επόμενα χρόνια. Τα περιφερειακά έργα (όπως φύτευση δένδρων κατά μήκος του πρώην θαλάσσιου βυθόυ), έχουν συμβάλει στην προσπάθεια αναδάσωσης της περιοχής Aral - kum και στη διατήρηση των ιδιαίτερων οικοσυστημάτων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μια από τις πολλές αλλαγές τις οποίες υπέσθη η λίμνη τα τελευταία 50 χρόνια ήταν η σημαντική αύξηση του πλυθησμού που κατοικούσε στη γύρω περιοχή της, σε συνδιασμό με το  διπλασιασμό των αρδευόμενων εκτάσεων και τη μη βιώσιμη μείωση της απορροής του νερού προς τη λίμνη (Πίνακας 1).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasp.jpg | thumb | right | Πίνακας 1: Οι αλλαγές των υδατικών και εδαφικών πόρων στη λεκάνη της λίμνης Αράλης για τα έτη 1960 – 2012. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Έτσι, έχουν επέλθει στην περιοχή συγκλονιστικές ορατές αλλαγές (Σχήμα 2), πέραν των περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas7.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Εικόνα του δορυφόρου Landsat που δείχνει τις ορατές αλλαγές στη λίμνη με το πέρασμα των ετών. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΚΤΑΣΗ ΛΙΜΝΗΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ως βάση δεδομένων για τη λίμνη Αράλη μπορούν να θεωρηθούν τα επίπεδα του νερού πριν από το 1960, καθώς παρέμειναν σχετικά σταθερά κατά τα έτη 1901-1961. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ​​η λίμνη κάλυπτε μια περιοχή περίπου 66.000 - 67.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιείχε περίπου 1.060 κυβικά χιλιόμετρα νερού. Ακόμα, οι ποταμοί Amu Darya και Syr Darya συνεισέφεραν 47-55 κυβικά χιλιόμετρα νερού το χρόνο, ενώ τα υπόγεια ύδατα προσέθεταν 10.05 - 12.05 κυβικά χιλιόμετρα. Η αλιευτική βιομηχανία ήταν ακμάζουσα και αποτελούσε μια σημαντική πηγή απασχόλησης σε τοπικό επίπεδο, αποφέροντας περίπου 40.000 τόνους ψαριών ανά έτος.&lt;br /&gt;
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, οι ποταμοί Amu Darya και Syr Darya εκτρέπονταν όλο και περισσότερο για να συμβάλουν στις ανάγκες άρδευσης για την καλλιέργεια βαμβακιού και ρυζιού, μειώνοντας έτσι την έκταση της λίμνης σε λιγότερα από 60.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα το 1969. Η μέση αλατότητά της ήταν περίπου 10 γραμμάρια ανά λίτρο, δηλαδή το νερό είχε σχεδόν γίνει υφάλμυρο. Ο όγκος των εκτρεπόμενων υδάτων αυξήθηκε από 90 κυβικά χιλιόμετρα το 1970 σε πάνω από 110 κυβικά χιλιόμετρα στο τέλος της δεκαετίας, ενώ κορυφώθηκε το 1980 σε 120 κυβικά χιλιόμετρα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την περαιτέρω μείωση της επιφάνειας και του όγκου της λίμνης και την αύξηση της συγκέντρωσης του άλατος στα 30 γραμμάρια ανά λίτρο το 1989. Έτσι, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η λίμνη είχε χωρισθεί σε Βόρειο (NAS) και Νότιο (SAS) τμήμα (Εικόνα 2b). &lt;br /&gt;
Στη συνέχεια, για να αποφευχθεί η αποξήρανση του δυτικού τμήματος της Βόρειας Αράλης και να αυξηθούν τα επίπεδα του νερού, κατασκευάστηκαν μια σειρά από φράγματα στη νοτιοανατολική ακτή του Βόρειου τμήματος. Τα φράγματα έγιναν για να ανακατευθύνουν τη ροή του ποταμού Syr Darya ώστε να τροφοδοτεί μόνο τη Βόρεια Αράλη, στερώντας έτσι μια πηγή νερού για τη Νότια Αράλη. Τελικά, αυτά τα φράγματα δεν κράτησαν για πολύ, καθώς οι καταιγίδες τα κατέστρεψαν επανειλημμένα. Όπως φαίνεται στο σχήμα 2c,  μέχρι το 1999 είχε υποχωρήσει ένα σημαντικό μέρος της ανατολικής Νότιας Αράλης, αφήνοντας πίσω μια έρημο από αλάτι, γνωστή με το όνομα Aral – kum.&lt;br /&gt;
Κατά τη δεκαετία του 2000, η έρημος Aral - kum συνέχισε να αυξάνεται σε μέγεθος, καθώς δημιουργήθηκε το φράγμα Kok – Aral, που για άλλη μια φορά εμπόδιζε την εκροή του ποταμού Syr Darya στη Νότια Αράλη. Το φράγμα Kok - Aral κατασκευάστηκε στη νοτιοανατολική πλευρά της Βόρειας Αράλης στα πλαίσια ενός κοινού ερευνητικού προγράμματος μεταξύ της Παγκόσμιας Τράπεζας και της κυβέρνησης του Καζακστάν. Το έργο ολοκληρώθηκε το 2005 (Σχήμα 2d) και είχε ως αποτέλεσμα να γεμίσει με νερό η Βόρεια Αράλη πιο γρήγορα από ότι αναμενόταν, ενώ κορυφώθηκε σε όγκο το 2006. Έτσι, ξεκίνησε το νερό σιγά-σιγά να ρέει πίσω στην Νότια Αράλη μέσω μιας μικρής διακοπτόμενης ροής, η οποία παρατηρείται κυρίως κατά τη διάρκεια της άνοιξης ή στις αρχές του καλοκαιριού, όταν η απορροή της ποτεμού Syr Darya είναι μεγαλύτερη. Επιπλέον, το φράγμα σταθεροποιηθεί τη στάθμη των υδάτων στη Βόρεια Αράλη, επιτρέποντας έτσι την επανέναρξη της αλιευτικής βιομηχανίας.&lt;br /&gt;
Η συνολική επιφάνεια του νερού της Νότιας Αράλης μειώθηκε σχεδόν κατά 50% κατά την περίοδο 1999 - 2006 (Διάγραμμα 1). Τα μειωμένα επίπεδα του νερού της περιοχής οδήγησαν στην αύξηση της αλατότητας σε περισσότερα από 100 γραμάρια ανά λίτρο, δηλαδή περίπου 10 φορές την αλατότητα της λίμνης Αράλης κατά τη δεκαετία του 1960.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasd7.1.png | thumb | right | Διάγραμμα 1: Αλλαγές στη συνολική επιφάνεια της λίμνης Αράλης για τα έτη 1960-2013. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas7.3.jpg | thumb | right | Εικόνα 3: Εικόνες του δορυφόρου NASA MODIS Terra που δείχνουν τις αλλαγές της λίμνης Αράλης από το 2009 εως το 2013. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι αλλαγές στην επιφάνεια και τον όγκο της λίμνης Αράλης προκάλεσαν σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον, τη ζωή και τις οικονομίες των ντόπιων πληθυσμών της Κεντρικής Ασίας. Η εξόντωση της αλιευτικής βιομηχανίας τη δεκαετία του 1980 κόστισε την εργασία σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Επιπλέον, η περιοχή Aral-kum καταλαμβάνει περίπου 60.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα αμμωδών εδαφών, τα περισσότερα από τα οποία είναι μολυσμένα με λιπάσματα που έχουν απομείνει από τα γεωργικά εδάφη και τροφοδοτούν τις αμμοθύελλες. Η επιφάνεια αυτών των εδαφών, τα οποία περιβάλλουν τη λίμνη Αράλη και περιέχουν μεγάλες ποσότητες άλατος, αυξήθηκε σε ποσοστό 54% το 2008 ένταντι του 40% το 2000. Οι τοπικοί πλυθησμοί επηρεάζονται έντονα από το φαινόμενο των αμμοθυελλών, καθώς αυτές προκαλούν διαταραχές στο αναπνευστικό σύστημα και στα νεφρά των ανθρώπων, ενώ παράλληλα μειώνουν την ορατότητα της περιοχής.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Επίσης, η αυξημένη γεωργική παραγωγή συνοδεύτηκε από αύξηση στη χρήση των λιπασμάτων και των φυτοφαρμάκων, η οποία έθεσε σε κίνδυνο τα υπόγεια και επιφανειακά ύδατα, ρύπανε τα ιζήματα στον πυθμένα της θάλασσας και οδήγησε σε άνοδο της στάθμης των υπόγειων υδάτων. Τα επίπεδα των υπογείων υδάτων έχουν αυξηθεί ως και 2,5 μέτρα σε ορισμένες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων και περιοχών του Τουρκμενιστάν. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω αλμύρινση του εδάφους. Η ποιότητα του νερού, ειδικά για πόση, μειώθηκε λόγω της αυξημένης αλατότητας, της βακτηριακής μόλυνσης και της ύπαρξης φυτοφαρμάκων και βαρέων μετάλλων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τέλος, η εκτροπή των ποταμών Amu Darya και Syr Darya οδήγησε όχι μόνο σε χαμηλότερα επίπεδα νερού στη λίμνη Αράλη, αλλά και στην εξαφάνιση των μικρών λιμνών και των δέλτα που έτρεφαν αυτοί οι ποταμοί. Το δέλτα του Amu Darya υποστήριζε περίπου 2.600 λίμνες κατά τη δεκαετία του 1960, αλλά ο αριθμός αυτός μειώθηκε σε 400 το 1985. Τα δάση τουγκάϊ και οι καλαμιώνες που κάποτε καταλάμβαναν περισσότερα από 500.000 εκτάρια, τώρα καταλαμβάνουν μόνο το 10% της αρχικής έκτασης τους,  αφού έχουν αντικατασταθεί από καλλιεργήσιμη γη ή έχουν εξαφανιστεί λόγω της έλλειψης νερού. Για να αποκατασταθεί η οικολογική καταστροφή, έχουν κατασκευαστεί τεχνητές λίμνες και δεξαμενές. Η βιοποικιλότητα παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, αν και μερικά είδη υδρόβιων πουλιών έχουν επεκτείνει τις περιοχές αναπαραγωγής τους κατά μήκος των κοιλάδων των ποταμών Amu Darya και Syr Darya. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σε ό,τι αφορά τη μελλοντική χρήση των υδάτινων πόρων, είναι απαραίτητη η διασυνοριακή συνεργασία στη μεταξύ των ανάντη (Τατζικιστάν και Κιργιζία) και κατάντη χωρών (Καζακστάν, Τουρκμενιστάν και Ουζμπεκιστάν) της λεκάνης της λίμνης Αράλης, αλλά οι συγκρούσεις συμφερόντων  αναστέλλουν σε πολλές περιπτώσεις αυτήν την προσπάθεια. Η έλλειψη περιφερειακού συντονισμού στην εφαρμογή της αποκατάστασης του περιβάλλοντος έχει αποδειχθεί η αιτία για τις ανεπιτυχείς συλλογικές προσπάθειες. Ιστορικά, όλες οι  χώρες του κόσμου έχουν συνεργασθεί για την αντιμετώπιση των διασυνοριακών προβλημάτων εξαιτίας του ανταγωνισμού για το νερό. Στην περίπτωση της λίμνης Αράλης αυτός ο αναταγωνισμός έχει οδηγήσει στην αποξήρανσή της και σε ένα πλήθος αρνητικών συνεπειών για τους ανθρώπους, τις οικονομίες και το περιβάλλον. Τα οικοσυστήματα και οι φυσικοί πόροι που υποστηρίζονται από την λίμνη δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν στα επίπεδα που ήταν πριν από πέντε δεκαετίες, αλλά έχουν μια ευκαιρία να αναζωογονηθούν μέσω της κατάλληλης διαχείρησης των υδάτινων πόρων, υπό την προϋπόθεση της πολιτικής βούλησης.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsasd7.1.png</id>
		<title>Αρχείο:Droutsasd7.1.png</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsasd7.1.png"/>
				<updated>2014-05-15T07:26:16Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Διάγραμμα 1: Αλλαγές στη συνολική επιφάνεια της λίμνης Αράλης για τα έτη 1960-2013.&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Διάγραμμα 1: Αλλαγές στη συνολική επιφάνεια της λίμνης Αράλης για τα έτη 1960-2013.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%A5_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%98%CE%95%CE%99%CE%9F%CE%A5_(SO2)_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A4%CE%9C%CE%9F%CE%A3%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A1%CE%91%CE%A3,_%CE%A4%CE%9F_%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%99%CE%9F_%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%95%CE%A1%CE%A7%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%A0%CE%9F_%CE%97%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%95%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A1%CE%97%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%9D%CE%98%CE%A1%CE%A9%CE%A0%CE%9F%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A0%CE%9F%CE%9C%CE%A0%CE%95%CE%A3</id>
		<title>ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ (SO2) ΤΗΣ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%A5_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%98%CE%95%CE%99%CE%9F%CE%A5_(SO2)_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A4%CE%9C%CE%9F%CE%A3%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A1%CE%91%CE%A3,_%CE%A4%CE%9F_%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%99%CE%9F_%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%95%CE%A1%CE%A7%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%A0%CE%9F_%CE%97%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%95%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A1%CE%97%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%9D%CE%98%CE%A1%CE%A9%CE%A0%CE%9F%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A0%CE%9F%CE%9C%CE%A0%CE%95%CE%A3"/>
				<updated>2014-05-15T07:19:45Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Ατμοσφαιρική Ρύπανση]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' SATELLITE REMOTE SENSING OF ATMOSPHERIC SO2: VOLCANIC ERUPTIONS AND ANTHROPOGENIC EMISSIONS &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Muhammad Fahim Khokhar, C. Frankenberg, J. Hollwedel, S. Beirle, S. Kühl, &lt;br /&gt;
M. Grzegorski, W. Wilms-Grabe, U. Platt and Thomas Wagner &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' http://joseba.mpch-mainz.mpg.de/pdf_dateien/Salzburg_so2.pdf&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το Διοξείδιο του Θείου (SO2) αποτελεί μια σημαντική παράμετρο ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Απελευθερώνεται στην τροπόσφαιρα ως αποτέλεσμα φυσικών και ανθρωπογενών διεργασιών. Οι  εκπομπές του διοξειδίου του θείου μπορούν να ευθύνονται για τις εναποθέσεις οξέων στην επιφανεία της γης, καθώς και για την εμφάνιση αιθαλομίχλης το χειμώνα. Επιπλέον, η οξείδωση του SO2 στην τροπόσφαιρα μπορεί να συμβάλει στη μείωση της όρασης. Οι κύριες ανθρωπογενείς πηγές διοξειδίου του θείου είναι η κατανάλωση ορυκτών καυσίμων, η καύση άνθρακα και η τήξη των θειούχων μετάλλων. &lt;br /&gt;
Επίσης, τα ηφαίστεια είναι μια σημαντική φυσική πηγή παραγωγής διαφόρων ατμοσφαιρικών αερίων. Οι ηφαιστειακές εκρήξεις και οι εκπομπές τους είναι σποραδικές και ασυνεχείς και συχνά συμβαίνουν σε ακατοίκητες περιοχές. Ως εκ τούτου, η εκτίμηση της συγκέντρωσης και του όγκου των εκπεμπόμενων από τα ηφαίστεια αερίων είναι δύσκολη. Οι δορυφορικές τηλεπισκοπικές μετρήσεις βοηθούν για να ξεπεραστεί αυτή η δυσκολία.&lt;br /&gt;
Σε αυτή τη μελέτη θα γίνει μια σύντομη επισκόπηση του οργάνου Παγκόσμιας παρακολούθησης Όζοντος (Global Ozone Monitoring Experiment, (GOME)), χρησιμοποιώντας μετρήσεις για το SO2 κατά την περίοδο 1996-2002, από διάφορες ηφαιστειακές εκρήξεις σε όλο τον κόσμο, καθώς και διάφορες ανθρωπογενής προέλευσης εκπομπές του SO2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το GOME είναι ένα φασματοφωτόμετρο σάρωσης της ορατής και της υπεριώδους ακτινοβολίας σε φασματική περιοχή 240-790 nm. Ξεκίνησε την λειτουργία του τον Απρίλιο του 1995 έχοντας μια σχεδόν πολική τροχιά συγχρονισμένη προς τον ήλιο και σε μέσο υψόμετρο 790 χιλιομέτρων, ενώ επιτυγχάνει παγκόσμια κάλυψη σε 3 ημέρες. Για τις μετρήσεις που παρουσιάζονται στην εργασία, το μέγεθος του κάθε ιχνοστοιχείου είναι 40 (κατά μήκος της τροχιάς) * 320 (εγκάρσια της τροχιάς) km2. Ένα βασικό χαρακτηριστικό του εγραλείου GOME είναι η ικανότητά του να ανιχνεύει διάφορα ενεργά χημικά ατμοσφαιρικά ίχνη αερίων, όπως τα SO2, NO2, BrO, OClO και CH2O κλπ.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Από την αναλογία της γήινης εκπεμπόμενης ακτινοβολίας ως προς την ηλιακή, μπορούν να  προκύψουν με την εφαρμογή της τεχνικής της διαφορικής φασματοσκοπίας απορρόφησης στο ορατό μήκος κύματος (differential optical absorption spectroscopy, DOAS) οι κλίσεις πυκνοτήτων των στηλών (slant column densities, SCDs) των αντίστοιχων απορροφητών. Δείγματα δομών απορρόφησης του SO2 στην UV φασματική περιοχή, σε εύρος μήκους κύματος μεταξύ 312,5 και 327,6 nm (GOME, 2b κανάλι) χρησιμοποιούνται για την ανάκτηση. Σε αυτή την φασματική περιοχή, οι ισχυροί οζοντικοί δεσμοί Huggins επικαλύπτουν την αδύναμη απορρόφηση του SO2. Έτσι, είναι απαραίτητη η ακριβής γνώση της λειτουργίας του οργάνου, το οποίο επεξεργάζεται την περιέλιξη του εισερχόμενου ιδιαίτερα αναλυμένου σήματος. Μικρές αβεβαιότητες στη φασματική δομή ισχυρών απορροφητών μπορούν να οδηγήσουν σε υπολείμματα που να είναι μεγαλύτερα από την ίδια την ασθενή απορρόφηση του SO2. Η χρήση των Στενών γραμμών Fraunhofer (Narrow Fraunhofer lines) είναι κατάλληλη για να αντλήσει πληροφορίες σχετικά με την λειτουργία του οργάνου. Σύμφωνα την εργασία του Van Roozendael et al., με την εφαρμογή μιας μη γραμμικής σχέσης ελαχίστων τετραγώνων προκύπτει η βέλτιστη κλίση της συνάρτησης, με την τοποθέτηση ηλιακού φάσματος υψηλής ανάλυσης στην μέτρηση της ηλιακής ακτινοβολίας της GOME. Στην εργασία, η κλίση της συνάρτησης βρέθηκε να είναι μια μη συμμετρική γραμμή Voigt. Το πλάτος και η ασυμμετρία της συνάρτησης εξαρτώνται έντονα από το μήκος κύματος. Χρησιμοποιήσαμε την ασυμμετρία και την κλίση της συνάρτησης για να συνδιάσουμε το υψηλής ανάλυσης φάσμα του SO2, με δύο φάσματα όζοντος σε διαφορετικές θερμοκρασίες και ένα φάσμα Ring, δημιουργώντας έτσι ένα βέλτιστο σετ φασμάτων αναφοράς κατά την ανάλυση του οργάνου. Η ανάκτηση των  SCDs του SO2 στην περιοχή του UV φάσματος εξαρτάται επίσης έντονα από την φασματική παρεμβολή που οφείλεται στις δομές που επηρεάζονται από την πλάκα διάχυσης, η οποία χρησιμοποιείται για τις μετρήσεις ηλιακής ακτινοβολίας. Οι δομές αυτές ποικίλλουν ανάλογα με τη θέση του ήλιου, παρουσιάζοντας έτσι μια εποχιακή εξάρτηση.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas6.1.jpg | thumb | right | Εικόνα 1: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs του SO2 για τον Απρίλιο του 1996. Η περιοχή που υποδεικνύεται από την κόκκινη γραμμή επιλέχθηκε για τον υπολογισμό των τιμών μετατόπισης σε κάθε γεωγραφικό πλάτος. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Εκτός από αυτό το εποχικό πρότυπο των SCDs του SO2, βρέθηκε μια εξάρτηση που συσχετιζόταν με το γεωγραφικό πλάτος, η οποία κατά πάσα πιθανότητα προκλήθηκε από την ανάμειξη με ισχυρή απορρόφηση O3, ειδικά για τις μεγαλύτερες ηλιακές γωνίες ζενίθ (larger solar zenith angles, SZA). Για τον υπολογισμό των τιμών μετατόπισης εξαιτίας γεωγραφικού πλάτους, θα κανονικοποιήσουμε τις στήλες που έχουμε ανακτήσει με τη μέθοδο του τομέα αναφοράς (reference sector method ,RSM ). Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί ένα υποθετικό τομέα χωρίς αναφορά για το SO2 σε μια απομακρυσμένη περιοχή (Κόκκινη γραμμή στην Εικόνα 1), προκειμένου να υπολογίσει τις τιμές μετατόπισης των στηλών του SO2 σε κάθε γεωγραφικό πλάτος. Εν συντομία, η μέθοδος αυτή εφαρμόζει μια διόρθωση για κάθε γεωγραφικό πλάτος, έτσι ώστε το RSM να έχει  τιμή μηδέν για το SCD μετά τη διόρθωση.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas6.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs του SO2 (μετά τη διόρθωση από το RSM) για το μήνα Απρίλιο του 1996. Οι περιφέρειες που βελτιώθηκαν σημαντικά, ειδικά πάνω από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία φαίνονται καθαρά. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΗΦΑΙΣΤΙΑΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ&lt;br /&gt;
Οι ηφαιστειακές εκρήξεις εκλύουν αέρια και σωματίδια στην ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα το σχηματισμό αερολυμάτων στην στρατόσφαιρα και στην τροπόσφαιρα, τα οποία συμβάλλουν στην αλλαγή της έντασης της ηλιακής ακτινοβολίας. Ακόμα, εξαιρετικά βίαιες ηφαιστειακές εκδηλώσεις, όπως αυτή του Pinatubo το 1991, επηρεάζουν το κλίμα σε χρονικές κλίμακες από μήνες έως χρόνια. Παρακάτω, παρουσιάζονται αποτελέσματα της GOME για τα SCDs του SO2 σε διάφορα ηφαιστειακά γεγονότα κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 1996 έως το 2002.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas6.3.jpg | thumb | right | Εικόνα 3: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs  του SO2. (Α) Δεκ. 1996, (Β) Οκτ. 1998, (Γ) Αύγουστος 2000 και (Δ) Οκτ 2002 για διαφορετικά ηφαίστεια, όπως φαίνονται στους χάρτες.  ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ&lt;br /&gt;
Η βιομηχανική επανάσταση αύξησε τις συγκεντρώσεις των αερίων του θερμοκηπίου, των αερολυμάτων και των αερίων αεροζόλ. Όλα αυτά μπορούν να αλλάξουν το κλίμα σε παγκόσμια κλίμακα. Οι ανθρωπογενείς εκλείσεις του SO2 είναι πιο δύσκολο να γίνουν αντιληπτές σε σύγκριση με τις ηφαιστειακές, επειδή βρίσκονται σε χαμηλά υψόμετρα, όπου η ικανότητα παρακολούθησης του οργάνου είναι μειωμένη.&lt;br /&gt;
Στην εικόνα 4 παρουσιάζονται παραδείγματα ανθρωπογενών εκπομπών του SO2, ειδικότερα πάνω από την Κίνα, τις Ανατολικές ΗΠΑ, την Αραβική Χερσόνησο, την Ανατολική Ευρώπη, τη Νότια Αφρική και τη Ρωσία. Σε όλες τις περιπτώσεις, η καύση του άνθρακα και η τήξη μεταλλευμάτων είναι ίσως η πηγή των παρατηρούμενων SCD του SO2. Επίσης, οι εκπομπές τυ  SO2 από την καύση βιομάζας στην κεντρική Αφρική, τη Νοτιοανατολική Ασία και την περιοχή του Αμαζονίου μπορούν να προσδιοριστούν με σαφήνεια. Η ικανότητα του GOME να εντοπίζει τις ανθρωπογενείς εκπομπές του SO2 ακόμη και σε υψηλότερο γεωγραφικό πλάτος, ιδιαίτερα πάνω από το Norilsk της Ρωσίας, το ξεχωρίζει από τα άλλα συμβατικά εργαλεία των άλλων διαστημικών σκαφών.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas6.4.jpg | thumb | right | Εικόνα 4: Συγκεντρώσεις των SCD του SO2 για την επταετία 1996- 2002, που οφείλονται σε διάφορες ηφαιστειακές και ανθροπωπογενείς δραστηριότητες. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas6.5.jpg | thumb | right | Εικόνα 5: Γραφική παράσταση των SCD του SO2 συναρτήσει του χρόνου για την επταετία 1996- 2002. Τα διαφορετικά χρώματα αντιστοιχούν στα αντίστοιχα έτη. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η δορυφορική τηλεπισκόπηση είναι ένα ισχυρό εργαλείο για την παρακολούθηση των εκπομπών του SO2 από ανθρωπογενείς πηγές και ηφαιστειακές εκρήξεις. Το όργανο GOME επί του σκάφους ERS-2 μας έδωσε παρατηρήσεις για το ατμοσφαιρικό SO2 για περισσότερα από 7 χρόνια. Οι ηφαιστειακές εκπομπές είναι εξαιρετικά μεταβλητές στο χώρο και το χρόνο. Για τον καλύτερο προσδιορισμό των επιπτώσεων των ηφαιστειακών εκρήξεων στο κλίμα, υπάρχει ανάγκη να περιορισθούν οι εκπομπές του θείου. Το  GOME συμβάλλει με την προσθήκη των δεδομένων εισόδου που απαιτούνται για την ακριβή μοντελοποίηση της παγκόσμιας ποσότητας του θείου.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%CE%A3_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%91%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%9C%CE%95_%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%94%CE%95%CE%94%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%9D</id>
		<title>ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%CE%A3_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%91%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%9C%CE%95_%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%94%CE%95%CE%94%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-15T07:14:57Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Πλημμύρες]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' FLOOD HAZARD ASSESSMENT AND MONITORING USING GEOGRAPHIC INFORMATION AND REMOTELY SENSED DATA&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Gheorghe STANCALIE, Corina ALECU, Simona CATANA &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' http://www.isprs.org/proceedings/xxxiii/congress/part7/1472_XXXIII-part7.pdf&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι πλημμύρες αποτελούν ένα σημαντικό κίνδυνο για πολλές περιοχές σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα για τη Ρουμανία. Κατά τα τελευταία χρόνια συνέβησαν αρκετές πλημμύρες στη Ρουμανία, μερικές από τις οποίες επηρέασαν ευρείες περιοχές του εδάφους της χώρας. Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί μια σύγχρονη προσέγγιση των δεικτών κινδύνου πλημμυρών, οι οποίοι συνδέονται με τα φυσικά, γεωγραφικά, μορφολογικά, υδρογραφικά χαρακτηριστικά και την ευπάθεια της περιοχής. Έτσι, σκοπεύει να αναπτύξει μια μεθοδολογία, η οποία θα επιτρέπει τον περαιτέρω προσδιορισμό του κινδύνου πλημμυρών, χρησιμοποιώντας αντιπροσωπευτικούς δείκτες σε μια κλίμακα συμβατή για την αναπαράσταση της περιοχής. Τα δεδομένα τηλεπισκόπησης και οι γεωγραφικές πληροφορίες που χρησιμοποιήθηκαν για τη διαχείριση των πλημμυρών πάρθηκαν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της πλημμύρας, με έμφαση στη στάδια πριν και μετά το φαινόμενο.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στο πλαίσιο της αξιολόγησης των πλημμυρών, οπτικές και δορυφορικές εικόνες μπορούν να παρέχουν χρήσιμες γεωγραφικές πληροφορίες. Οι πληροφορίες για τις πλημμύρες και την περιγραφή της περιοχής, ενσωματωμένες στο Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών (G.I.S.), αποδεικνύονται πολύ χρήσιμες πριν από μια πλημμύρα για τις προοπτικές πρόληψής της, κατά τη διάρκεια μιας πλημμύρας για την ανίχνευση και χαρτογράφηση της και μετά από μια πλημμύρα για την αξιολόγηση των επιπτώσεων και εκτίμηση των καταστροφών. Μέσης και υψηλής χωρικής διακριτικής ικανότητας εικόνες δορυφόρων όπως  οι NOAA - AVHRR , SPOT - HRV και ERS - SAR χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή διαφόρων πληροφοριών, ανάλογα με το χρόνο απόκτησης δεδομένων:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Πριν από την πλημμύρα, οι εικόνες παρέχουν πληροφορίες για την περιοχή μελέτης υπό κανονικές υδρολογικές συνθήκες.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Κατά τη διάρκεια της πλημμύρας, οι εικόνες παρέχουν πληροφορίες για τις πλημμυρίζουσες ζώνες, για την έκταση και την εξέλιξή της. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Μετά την πλημμύρα, οι δορυφορικές εικόνες επισημαίνουν τις επιπτώσεις, αναδεικνύοντας τις πληγείσες περιοχές και τις διάφορες καταστροφές.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα LANDSAT - TM και SPOT - XS των αντίστοιχων δορυφόρων χρησιμοποιήθηκαν για να γίνει μια πρώτη ανάλυση υπό κανονικές υδρολογικές συνθήκες και να προσδιορισθεί το υδρογραφικό δίκτυο. Οι ραδιομετρικές πληροφορίες που περιέχονται σε αυτές τις εικόνες επιτρέπουν την εξαγωγή τόσο των βιοφυσικών κριτηρίων, όσο και εκείνων που προέρχονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα, μέσω της τυπικής επιβλεπόμενης ταξινόμησης (supervised standard classification methods), ή της προχωρημένης κατάτμησης (advanced segmentation) των ειδικών δεικτών. Μόλις εξαχθoύν, αυτές οι γεωγραφικές πληροφορίες εντάσσονται στο G.I.S. για περαιτέρω ανάλυση.&lt;br /&gt;
Το Σχήμα 1 (Α και Β) δείχνει ένα παράδειγμα πλημμυρισμένων περιοχών στη λεκάνη Arges στις 12 Μαρτίου του 2000. Αποτελείται από την δορυφορική έγχρωμη σύνθετη εικόνα του δορυφόρου NOAA 15 – AVHRR (εικόνα Α) και τη θέση των πλειγέντων ζωνών επάνω στο Ψηφιακό Μοντέλο Εδάφους (Digital Terrain Model, DTM), (εικόνα Β).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas4.1.jpg | thumb | right | Σχήμα 1: Πλημμυρισμένες περιοχές στη λεκάνη Arges στις 12 Μαρτίου του 2000. Στην εικόνα Α βλέπουμε την δορυφορική έγχρωμη σύνθετη εικόνα του δορυφόρου NOAA 15 – AVHRR και στην εικόνα Β βλέπουμε την τοποθεσία των πλειγέντων περιοχών σε DTM. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η ερμηνεία και η ανάλυση των δορυφορικών δεδομένων βασίστηκε στις σχέσεις μεταξύ  φυσικών παραμέτρων όπως η ανάκλαση και η εκπομπή που προήλθαν από το αντικείμενο που βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους. Αυτές οι δυο παράμετροι μειώνονται όταν ένα στρώμα νερού καλύπτει το έδαφος ή όταν το έδαφος είναι υγρό. Επίσης, οι τιμές τους αυξάνονται στο υπέρυθρο φάσμα, λόγω της βλάστησης της περιοχής. Η ανάκλαση και η εκπομπή αλλάζουν αισθητά όταν καταγράφονται διαφορετικές θερμοκρασίες, λόγω του διαφορετικού στρώματος του νερού. Στην περιοχή των μικροκυμάτων, η παρουσία νερού θα μπορούσε να εκτιμηθεί από τον υπολογισμό της τραχύτητας της επιφάνειας.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα που προέκυψαν από την επεξεργασία δορυφορικών εικόνων LANDSAT - TM και SPOT – XS, χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό των παραμέτρων κινδύνου . Επίσης, η βάση δεδομένων CORINE LAND COVER αποτέλεσε μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών. Η ταξινόμηση της χρήσης και της κάλυψης γης διεξήχθη σύμφωνα με τον κατάλογο της EUROSTAT σε 44 κλάσεις.&lt;br /&gt;
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να ληφθούν πληροφορίες σχετικά με τις παραμέτρους που έπηρεάζουν το βαθμό κινδύνου πλημμύρας (βαθμός στεγανότητας, ανθεκτικότητα του εδάφους στη διήθηση του νερού), πραγματοποιήθηκε ομαδοποίηση των κατηγοριών κάλυψης και χρήσης γης από 9 βασικούς τύπους: τεχνητές επιφάνειες (AS), ανοιχτοί χώροι με μικρή ή καθόλου βλάστηση (OS), αμπελώνες και οπωρώνες (VO), γεωργικές επιφάνειες (AL), δάση (F), βοσκοτόπια και φυσικά λιβάδια (P), εδάφη που ανήκουν σε νοικοκυριά (LH), υγρές επιφάνειες (HS), λίμνες και υδατικά συστήματα (WB). Τα αποτελέσματα για τη λεκάνη Arges παρουσιάζονται στο σχήμα 2:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas4.2.jpg | thumb | right | Σχήμα 2: Κύριες κατηγορίες κάλυψης και χρήσης γης στην λεκάνη Arges. Τα δεδομένα προέκυψαν από την επεξεργασία δορυφορικών εικόνων LANDSAT - TM και SPOT – XS. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Αυτές είναι χρήσιμες πληροφορίες για τον προσδιορισμό του βαθμού στεγανότητας των διαφόρων τάξεων χρησιμοποιώντας μια κλίμακα που κυμαίνεται από 0 έως 1, όπως φαίνεται στον πίνακα 1. Οι συντελεστές αυτοί επιτρέπουν τον προσδιορισμό του μέσου συντελεστή στεγανότητας ανά υπολεκάνη απορροής.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasp4.1.jpg | thumb | right | Πίνακας 1: Συντελεστές στεγανότητας (Impermeability coefficient) που σχετίζονται με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Για να μελετηθεί η ικανότητα απορρόφησης του νερού πάνω από την επιφάνεια της λεκάνης, οι κατηγορίες κάλυψης και χρήσης γης ενοποιήθηκαν σε μια σειρά από τέσσερις κατηγορίες, όπου οι συντελεστές αποδόθηκαν ως: τεχνητές επιφάνειες (AS), γεωργικές γεπιφάνειες (AL), αμπελώνες και οπωρώνες (VO), βοσκοτόπια και φυσικά λιβάδια (P), εδάφη που ανήκουν σε νοικοκυριά (LH).(πίνακας 2)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:pinakasdrou.jpg | thumb | right | Πίνακας 2: Τιμές ικανότητας απορρόφησης σε σχέση με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι διάφοροι συντελεστές αντιπροσωπεύουν το ποσό της καθίζησης, η οποία είναι σε θέση να απορροφηθεί σε μία περιοχή. Όσο υψηλότερος είναι η συντελεστής, τόσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητα του εδάφους να απορροφά νερό. &lt;br /&gt;
Μια άλλη παράμετρος που συνδέεται με την κάλυψη και τη χρήση γης είναι η ανθεκτικότητα στην διείσδυση του νερού στο υπέδαφος. Οι αντίστοιχοι συντελεστές αντιπροσωπεύουν την θεωρητική ικανότητα της περιοχής να συγκρατεί το νερό στην αρχή της καθίζησης, πριν από την έναρξη της επιφανειακής απορροής . Οι συντελεστές εκφράζονται ως ποσό βροχόπτωσης (σε mm) που είναι αναγκαίο για την έναρξη της απορροής στην πλαγιά, υποθέτοντας ότι υπάρχει κορεσμένο με νερό έδαφος. Στην πραγματικότητα, αυτό το ποσό του νερού που η επιφάνεια του εδάφους μπορεί να διατηρήσει, προκύπτει συνάρτήσει διαφόρων παραμέτρων, όπως η βλάστηση, τα κτίσματα στις διάφορες περιοχές κλπ. Η έννοια του κινδύνου πλημμύρας στην περίπτωση αυτή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την απορροή του νερού στις πλαγιές , γνωρίζοντας ότι όσο πιο έντονη είναι η απορροή, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος πλημμύρας .&lt;br /&gt;
Για να προσδιορισθεί η ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού, οι κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης ενοποιήθηκαν σε μια σειρά από τέσσερις κατηγορίες, στις οποίες αποδόθηκαν ειδικοί συντελεστές ( πίνακας 3 ):&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasp4.3.jpg | thumb | right | Πίνακας 3: Ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού που σε σχέση με τις κύριες κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να βελτιωθούν τα μέσα και οι μέθοδοι παρακολούθησης και αξιολόγησης των πλημμυρών, η παρούσα εργασία παρουσιάζει τις δυνατότητες που προσφέρονται από τα τηλεπισκοπικά δεδομένα και τις GIS τεχνικές στη διαχείριση των πλημμυρών και των συναφών κινδύνων σε μια λεκάνη απορροής στη Ρουμανία. Οι υψηλής ακρίβειας δορυφορικές εικόνες αποδεικνύονται ότι είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την παρακολούθηση των περιοχών και των γεωμορφολογικών τους χαρακτηριστικών. Η ανάλυση των υδρολογικών δεικτών κινδύνου σχετίζεται με τα τοπογραφικά, μορφολογικά, υδρογραφικά, φυσικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά καθώς και με την ευπάθεια της περιοχής εντός της λεκάνης Arges. Η μελέτη περιελάμβανε τα διάφορα επίπεδα βαθμού κινδύνου που συνδέονται με τις παραμέτρους που καθορίζουν τις πλημμύρες, καθώς και την επιρροή της ανθρώπινης παρουσίας στις ευαίσθητες περιοχές. &lt;br /&gt;
Τέλος, οι πληροφορίες που λαμβάνονται από τις δορυφορικές εικόνες υψηλής χωρικής διακριτικής ικανότητας αποτελούν χρήσιμα στοιχεία για τον προσδιορισμό ορισμένων παραμέτρων που είναι αναγκαίες για τη διαχείρηση των πλυμμηρών, όπως είναι το υδρολογικό δίκτυο, η συσσώρευση νερού, το μέγεθος των πιθανών πλημμύρισμένων επιφανιών, ο βαθμός στεγανότητας της γης κτλ.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%A4%CE%9F%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_2010_%CE%A3%CE%A4%CE%9F_%CE%A0%CE%91%CE%9A%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%9D</id>
		<title>ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΜΜΥΡΩΝ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%A4%CE%9F%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_2010_%CE%A3%CE%A4%CE%9F_%CE%A0%CE%91%CE%9A%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-15T07:09:08Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Πλημμύρες]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' MAPPING PAKISTAN 2010 FLOODS USING REMOTE SENSING DATA&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Ejaz Hussaina, Serkan Ural, Abrar Malik, Jie Shan&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' ASPRS 2011 Annual Conference, Milwaukee, Wisconsin, May 1-5, 2011&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, οι πλημμύρες αποτελούσαν τη μεγαλύτερη φυσική καταστροφή για πολλές από τις χώρες του κόσμου. Οι ζημιές που προκαλούνται από αυτές  μπορούν να είναι τεράστιες. Τον Ιούλιο και Αύγουστο του 2010, οι πλημμύρες στην επαρχία Khyber Pakhtunkhwa του Πακιστάν προκάλεσαν μεγάλες ζημίες στις υποδομές, στις αστικές και τις αγροτικές περιοχές, ενώ έχασαν τη ζωή τους περίπου χίλιοι άνθρωποι και χιλιάδες έμειναν άστεγοι. Στόχος της συγκεκριμένης μελέτης είναι ο εντοπισμός, ο προσδιορισμός και η εκτίμηση της έκτασης των πλημμυρών, των ζημιών και των επιπτώσεών τους, κάνοντας χρήση των δορυφορικών εικόνων τηλεπισκόπησης.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι εικόνες που χρησιμοποιήθηκαν στη παρούσα εργασία προέρχονται από τον δορυφόρο LANDSAT. Η επιλογή της συγκεκριμένης πηγής δεδομένων εξαρτήθηκε κυρίως από την έγκαιρη κάλυψη του γεγονότος, τη διαθεσιμότητα, την ικανότητα για χωρική, φασματική και χρονική ανάλυση καθώς και το κόστος. Οι εικόνες που χρησιμοποιήθηκαν ήταν σε πολυφασματικό υπόβαθρο και σε ανάλυση 30 μέτρων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:droutsas3.1.jpg | thumb | right | Εικόνα 1: Δορυφορική εικόνα από τον  LANDSAT πριν από την πλημμύρα (11 Ιουλίου 2010).]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:droutsas3.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Δορυφορική εικόνα από τον  LANDSAT μετά την πλημμύρα (4 Αυγούστου 2010).]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η έκταση της πλημμύρας χαρτογραφήθηκε μέσω της τεχνικής της αντικειμενοστρεφούς ταξινόμησης (object based image classification technique). Αυτή η τεχνική διαιρεί σε πρώτο στάδιο την εικόνα σε παραπλήσια και ομοιογενή αντικείμενα και στη συνέχεια αυτά τα αντικείμενα ταξινομούνται σύμφωνα με τις φασματικές τους ιδιότητες και την υφή τους. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιήθηκε τόσο για τις εικόνες που πάρθηκαν κατά τη διάρκεια των πλημμυρών, όσο και για τις εικόνες πριν από τις πλημμύρες. Στη συνέχεια, έγινε μια δεύτερη ταξινόμηση σε διάφορους χρόνους, ώστε να εκτιμηθούν οι αλλαγές μεταξύ των δύο εικόνων πριν και μετά από την πλημμύρα και να γίνουν οι χάρτες αλλαγής. Γι’ αυτό το λόγο, η έκταση του νερού στην εικόνα του Landsat στις 11 Ιουλίου του 2010 θεωρείται ως η φυσιολογική έκταση πριν από την πλημμύρα. Συγκρίνοτας την φυσιολογική έκταση του νερού με αυτήν της εικόνας στις 4 Αυγούστου του 2010, μπορεί να προσδιορισθεί η πραγματική έκταση της πλημμύρας. Οι χάρτες αλλαγής δείχνουν την έκταση των υδατικών συστημάτων πριν και μετά τις πλημμύρες και βοηθούν στον εντοπισμό των επιρρεπών σε πλημμύρες περιοχών. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η εικόνα 3 παρακάτω παρουσιάζει τα αποτελέσματα σε ότι αφορά την ποσότητα του νερού πριν και μετά την πλημμύρα, καθώς και τον χάρτη αλλαγής της πλημμύρας. Το κόκκινο χρώμα του χάρτη αλλαγής δείχνει την περίσσεια του νερού σε σχέση με την ποσότητά του πριν από την πλημμύρα.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:droutsas3.3.jpg | thumb | right | Εικόνα 3: Πριν την πλημμύρα (11 Ιουλίου 2010, επάνω), μετά την πλημμύρα (4 Αυγούστου 2010, μέση), νερό πλημμύρας (κόκκινο χρώμα) σε σχέση με το νερό πριν την πλημμύρα (μπλε χρώμα), (κάτω). ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι χωρικές κατανομές των εκτιμώμενων καταστροφών της περιοχής της πλημμύρας παρουσιάζουν υψηλή συγκέντρωση σε γεωργικές εκτάσεις και καλλιέργειες κατά μήκος των ποταμών. Αυτή η περιοχή αποτελεί μέρος μιας εξαιρετικά εύφορης γης, όπου παράγονται ποικίλες θερινές καλλιέργειες και φρούτα. Ωστόσο, λόγω της μη διαθεσιμότητας των λεπτομερών δεδομένων για τις καλλιέργειες δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί περαιτέρω εκτίμηση των καταστροφών τους.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
'''ΕΠΙΛΟΓΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ο πρωταρχικός στόχος της χρήσης των δεδομένων τηλεπισκόπησης, σε ό,τι αφορά τη χαρτογράφηση των φυσικών καταστροφών και τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων στο διαδίκτυο είναι να παρέχει στους υπεύθυνους διαχείρισης καταστροφών μια γρήγορη άποψη για τις συνθήκες του εδάφους και τις επιπτώσεις των καταστροφών. Αυτές οι πληροφορίες μπορούν να βοηθήσουν ώστε να γίνει ένα γρήγορο σχέδιο αντιμετώπισης και να ληφθούν τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα. Μπορούν επίσης να βοηθήσουν τους κατοίκους των περιοχών που επλήγησαν από τις πλυμμήρες στην αξιολόγηση των καταστροφών των περιουσιών τους. Τέλος, η χρήση των εικόνων τηλεπισκόπησης στην χαρτογράφηση των πλυμμηρών έχει αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματική για πολλά από αυτά τα περιστατικά.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D</id>
		<title>ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΤΩΝ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΑΜΑΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-15T07:08:04Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Διαχείριση κινδύνων]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' Remote sensing technology for Tsunami Disasters Along the Andaman Sea, Thailand&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Thanakorn Sanguantrakool, Ekkarat Pricharchon, Surassawadee Phoompanich&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' 3rd International Workshop on Remote Sensing for Post-Disaster Response, September 12-13, 2005, Chiba, Japan&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η καταστροφή από το τσουνάμι το Δεκέμβριο του 2004 είναι μια φυσική καταστροφή, η οποία προκλήθηκε από ένα καθαρά φυσικό φαινόμενο και δημιούργησε ζημιές τεράστιας κλίμακας σε 6 επαρχίες κατά μήκος της θάλασσας Ανταμάν νότια της Ταϊλάνδης. Συγκεκριμένα, οι επαρχίες αυτές είναι οι Ranong, Phangnga, Phuket, Krabi, Trang, και Satun. Τα δορυφορικά δεδομένα παρατήρησης της γης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην γρήγορη εκτίμηση των καταστροφών και μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση και αποκατάστασή τους.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στη συγκεκριμένη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν φωτογραφίες στο ορατό φάσμα από τους δορυφόρους TERRA, AQUA, IKONOS και QuickBird. Οι δορυφόροι TERRA και AQUA λειτουργούν σε χαμηλή ανάλυση, δηλαδή περίπου 250 - 500 μέτρα, ενώ οι δορυφόροι IKONOS και QuickBird λειτουργούν σε υψηλή ανάλυση, δηλαδή σε 1 μέτρο ή σε 61 εκατοστά. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.1.png | thumb | right | Εικόνα 1: Σύγκριση των δορυφόρων TERRA και AQUA για τη μελέτη του τσουνάμι. Η αριστερή εικόνα πάρθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 2004 (πριν από το τσουνάμι),  ενώ η μεσαία και η δεξιά πάρθηκαν στις 26 Δεκεμβρίου του 2004 κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας του γεγονότος.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι δορυφόροι TERRA και AQUA χρησιμοποιούνται για να προσδιοριστεί η έκταση του φαινομένου σε ολόκληρη την περιοχή. Αντίθετα, οι δορυφόροι ΙKONOS και QuickBird χρησιμοποιούνται για την παρατήρηση σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία της καταστροφής, του είδους της και του βαθμού της. Η σύγκριση του TERRA με τον AQUA σε διαφορετικές περιόδους του τσουνάμι φαίνεται στην εικόνα 1.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Το κύμα από το τσουνάμι φαίνεται κατά μήκος της ακτογραμμής στη μεσαία εικόνα με λευκό χρώμα, ενώ οι παράκτιες πλημμύρες παρουσιάζονται ως αποθέσεις φερτών υλικών με λευκό - κυανό χρώμα.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δορυφορικά δεδομένα για διάφορες χρονικές στιγμές αποδεικνύονται πολύ χρήσιμα εργαλεία για την παρακολούθηση των μεταβολών της παράκτιας ακτογραμμής (Εικόνες 2 - 4). Η εικόνα 2 του δορυφόρου IKONOS δείχνει μια πληγείσα περιοχή (κόκκινο πλαίσιο) στην παραλία Patong, στην επαρχία Phuket. Βρέθηκε ότι το κύμα θα μπορούσε να φθάσει σε χερσαία περιοχή περίπου 480 μέτρα μακριά από την ακτογραμμή. Επιπλεόν, στην εικόνα 3 φαίνεται η άμμος από την παραλία Patong και η διάβρωση της παραλίας σε κίτρινο πλαίσιο. Τέλος, στην εικόνα 4 παρουσιάζεται η καταστροφή του ποταμού και της ακτογραμμής λόγω των ισχυρών κυμμάτων στην παραλία Kammala, στην επαρχία του Phuket.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι στην παραλία Patong στο Phuket. Το κόκκινο πλαίσιο δείχνει την πληγείσα περιοχή. Οι εικόνες πάρθηκαν από τον δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.3.png | thumb | right | Εικόνα 3:  Δυο εικόνες στο ορατό φάσμα από τον δορυφόρο IKONOS (24 και 28 Δεκεμβρίου 2004). Το κίτρινο πλαίσιο δείχνει την αμμουδιά και τη διάβρωση της ακτογραμμής στην παραλία Patong στο Phuket.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.4.jpg | thumb | right | Εικόνα 4: Εικόνες του IKONOS (ορατό φάσμα) από την παραλία της Kammala στο Phuket πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι που δείχνουν την καταστροφή της ακτογραμμής και του ποταμού. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εικόνα 5 φαίνεται η παραλία Tri Trang στο Phuket, όπου τα κύμματα παρέσυραν σπίτια και δρόμους, ενώ κατέστραψαν και το γειτονικό δάσος. Η εικόνα 6 δείχνει το μέγεθος της καταστροφής του τσουνάμι, καθώς πολλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή στο Ban Nam Khem, στην επαρχία Phang-nga. Αντίστοιχα, στην εικόνα 7 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Sak, όπου τα κύματα έφθασαν περίπου 550 μέτρα μακριά από την ακτή, παρασέρνοντας μαζί τους ξύλα και άλλα υλικά, ενώ είχαν ύψος 10 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Τέλος, στην εικόνα 8 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Niang στην επαρχία Phang-nga, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.5.jpg | thumb | right | Εικόνα 5: Εικόνες του δορυφόρου IKONOS (ορατό φάσμα) πριν και μετά το τσουνάμι που δείχνουν τις καταστροφές σε σπίτια, δρόμους και υποδομές στην παραλία Tri Trang στο Phuket.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.6.png | thumb | right | Εικόνα 6: Καταστροφές από το τσουνάμι στην περιοχή Ban Nam Khem. Πόλλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή. Φωτογραφία από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsa2.7.png | thumb | right | Εικόνα 7:  Εικόνα (2 Ιανουαρίου 2005) από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Nam Sak, όπου παρασύρθηκαν από το τσουνάμι ξύλα και άλλα υλικά σε απόσταση 550 μέτρων μακριά από την ακτή.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.8.png | thumb | right | Εικόνα 8: Εικόνα (29 Δεκεμβρίου 2004)  από το δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Bang Niang, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή (κίτρινο πλαίσιο).]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η ύπαρξη χαμηλής και υψηλής ανάλυσης δορυφορικών δεδομένων, σε συνδιασμό με την τεχνολογία του GIS, προσφέρουν μια εξαιρετική ευκαιρία για τη δημιουργία βάσης δεδομένων που μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά στην εκτίμηση του κινδύνου του τσουνάμι, καθώς και στην παρακολούθηση και διαχείριση των καταστροφών του.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D</id>
		<title>ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΤΩΝ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΑΜΑΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-15T07:07:26Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Διαχείριση κινδύνων]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' Remote sensing technology for Tsunami Disasters Along the Andaman Sea, Thailand&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Thanakorn Sanguantrakool, Ekkarat Pricharchon, Surassawadee Phoompanich&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' 3rd International Workshop on Remote Sensing for Post-Disaster Response, September 12-13, 2005, Chiba, Japan&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η καταστροφή από το τσουνάμι το Δεκέμβριο του 2004 είναι μια φυσική καταστροφή, η οποία προκλήθηκε από ένα καθαρά φυσικό φαινόμενο και δημιούργησε ζημιές τεράστιας κλίμακας σε 6 επαρχίες κατά μήκος της θάλασσας Ανταμάν νότια της Ταϊλάνδης. Συγκεκριμένα, οι επαρχίες αυτές είναι οι Ranong, Phangnga, Phuket, Krabi, Trang, και Satun. Τα δορυφορικά δεδομένα παρατήρησης της γης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην γρήγορη εκτίμηση των καταστροφών και μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση και αποκατάστασή τους.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στη συγκεκριμένη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν φωτογραφίες στο ορατό φάσμα από τους δορυφόρους TERRA, AQUA, IKONOS και QuickBird. Οι δορυφόροι TERRA και AQUA λειτουργούν σε χαμηλή ανάλυση, δηλαδή περίπου 250 - 500 μέτρα, ενώ οι δορυφόροι IKONOS και QuickBird λειτουργούν σε υψηλή ανάλυση, δηλαδή σε 1 μέτρο ή σε 61 εκατοστά. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.1.png | thumb | right | Εικόνα 1: Σύγκριση των δορυφόρων TERRA και AQUA για τη μελέτη του τσουνάμι. Η αριστερή εικόνα πάρθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 2004 (πριν από το τσουνάμι),  ενώ η μεσαία και η δεξιά πάρθηκαν στις 26 Δεκεμβρίου του 2004 κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας του γεγονότος.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι δορυφόροι TERRA και AQUA χρησιμοποιούνται για να προσδιοριστεί η έκταση του φαινομένου σε ολόκληρη την περιοχή. Αντίθετα, οι δορυφόροι ΙKONOS και QuickBird χρησιμοποιούνται για την παρατήρηση σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία της καταστροφής, του είδους της και του βαθμού της. Η σύγκριση του TERRA με τον AQUA σε διαφορετικές περιόδους του τσουνάμι φαίνεται στην εικόνα 1.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Το κύμα από το τσουνάμι φαίνεται κατά μήκος της ακτογραμμής στη μεσαία εικόνα με λευκό χρώμα, ενώ οι παράκτιες πλημμύρες παρουσιάζονται ως αποθέσεις φερτών υλικών με λευκό - κυανό χρώμα.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δορυφορικά δεδομένα για διάφορες χρονικές στιγμές αποδεικνύονται πολύ χρήσιμα εργαλεία για την παρακολούθηση των μεταβολών της παράκτιας ακτογραμμής (Εικόνες 2 - 4). Η εικόνα 2 του δορυφόρου IKONOS δείχνει μια πληγείσα περιοχή (κόκκινο πλαίσιο) στην παραλία Patong, στην επαρχία Phuket. Βρέθηκε ότι το κύμα θα μπορούσε να φθάσει σε χερσαία περιοχή περίπου 480 μέτρα μακριά από την ακτογραμμή. Επιπλεόν, στην εικόνα 3 φαίνεται η άμμος από την παραλία Patong και η διάβρωση της παραλίας σε κίτρινο πλαίσιο. Τέλος, στην εικόνα 4 παρουσιάζεται η καταστροφή του ποταμού και της ακτογραμμής λόγω των ισχυρών κυμμάτων στην παραλία Kammala, στην επαρχία του Phuket.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι στην παραλία Patong στο Phuket. Το κόκκινο πλαίσιο δείχνει την πληγείσα περιοχή. Οι εικόνες πάρθηκαν από τον δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.3.png | thumb | right | Εικόνα 3:  Δυο εικόνες στο ορατό φάσμα από τον δορυφόρο IKONOS (24 και 28 Δεκεμβρίου 2004). Το κίτρινο πλαίσιο δείχνει την αμμουδιά και τη διάβρωση της ακτογραμμής στην παραλία Patong στο Phuket.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.4.jpg | thumb | right | Εικόνα 4: Εικόνες του IKONOS (ορατό φάσμα) από την παραλία της Kammala στο Phuket πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι που δείχνουν την καταστροφή της ακτογραμμής και του ποταμού. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εικόνα 5 φαίνεται η παραλία Tri Trang στο Phuket, όπου τα κύμματα παρέσυραν σπίτια και δρόμους, ενώ κατέστραψαν και το γειτονικό δάσος. Η εικόνα 6 δείχνει το μέγεθος της καταστροφής του τσουνάμι, καθώς πολλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή στο Ban Nam Khem, στην επαρχία Phang-nga. Αντίστοιχα, στην εικόνα 7 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Sak, όπου τα κύματα έφθασαν περίπου 550 μέτρα μακριά από την ακτή, παρασέρνοντας μαζί τους ξύλα και άλλα υλικά, ενώ είχαν ύψος 10 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Τέλος, στην εικόνα 8 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Niang στην επαρχία Phang-nga, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.5.jpg | thumb | right | Εικόνα 5: Εικόνες του δορυφόρου IKONOS (ορατό φάσμα) πριν και μετά το τσουνάμι που δείχνουν τις καταστροφές σε σπίτια, δρόμους και υποδομές στην παραλία Tri Trang στο Phuket.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.6.png | thumb | right | Εικόνα 6: Καταστροφές από το τσουνάμι στην περιοχή Ban Nam Khem. Πόλλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή. Φωτογραφία από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsa2.7.png | thumb | right | Εικόνα 7:  Εικόνα (2 Ιανουαρίου 2005) από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Nam Sak, όπου παρασύρθηκαν από το τσουνάμι ξύλα και άλλα υλικά σε απόσταση 550 μέτρων μακριά από την ακτή.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.8.png | thumb | right | Εικόνα 8: Φωτογραφία (29 Δεκεμβρίου 2004)  από το δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Bang Niang, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή (κίτρινο πλαίσιο).]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η ύπαρξη χαμηλής και υψηλής ανάλυσης δορυφορικών δεδομένων, σε συνδιασμό με την τεχνολογία του GIS, προσφέρουν μια εξαιρετική ευκαιρία για τη δημιουργία βάσης δεδομένων που μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά στην εκτίμηση του κινδύνου του τσουνάμι, καθώς και στην παρακολούθηση και διαχείριση των καταστροφών του.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D</id>
		<title>ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΤΩΝ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΑΜΑΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-15T07:06:48Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Διαχείριση κινδύνων]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' Remote sensing technology for Tsunami Disasters Along the Andaman Sea, Thailand&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Thanakorn Sanguantrakool, Ekkarat Pricharchon, Surassawadee Phoompanich&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' 3rd International Workshop on Remote Sensing for Post-Disaster Response, September 12-13, 2005, Chiba, Japan&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η καταστροφή από το τσουνάμι το Δεκέμβριο του 2004 είναι μια φυσική καταστροφή, η οποία προκλήθηκε από ένα καθαρά φυσικό φαινόμενο και δημιούργησε ζημιές τεράστιας κλίμακας σε 6 επαρχίες κατά μήκος της θάλασσας Ανταμάν νότια της Ταϊλάνδης. Συγκεκριμένα, οι επαρχίες αυτές είναι οι Ranong, Phangnga, Phuket, Krabi, Trang, και Satun. Τα δορυφορικά δεδομένα παρατήρησης της γης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην γρήγορη εκτίμηση των καταστροφών και μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση και αποκατάστασή τους.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στη συγκεκριμένη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν φωτογραφίες στο ορατό φάσμα από τους δορυφόρους TERRA, AQUA, IKONOS και QuickBird. Οι δορυφόροι TERRA και AQUA λειτουργούν σε χαμηλή ανάλυση, δηλαδή περίπου 250 - 500 μέτρα, ενώ οι δορυφόροι IKONOS και QuickBird λειτουργούν σε υψηλή ανάλυση, δηλαδή σε 1 μέτρο ή σε 61 εκατοστά. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.1.png | thumb | right | Εικόνα 1: Σύγκριση των δορυφόρων TERRA και AQUA για τη μελέτη του τσουνάμι. Η αριστερή φωτογραφία πάρθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 2004 (πριν από το τσουνάμι),  ενώ η μεσαία και η δεξιά πάρθηκαν στις 26 Δεκεμβρίου του 2004 κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας του γεγονότος.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι δορυφόροι TERRA και AQUA χρησιμοποιούνται για να προσδιοριστεί η έκταση του φαινομένου σε ολόκληρη την περιοχή. Αντίθετα, οι δορυφόροι ΙKONOS και QuickBird χρησιμοποιούνται για την παρατήρηση σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία της καταστροφής, του είδους της και του βαθμού της. Η σύγκριση του TERRA με τον AQUA σε διαφορετικές περιόδους του τσουνάμι φαίνεται στην εικόνα 1.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Το κύμα από το τσουνάμι φαίνεται κατά μήκος της ακτογραμμής στη μεσαία εικόνα με λευκό χρώμα, ενώ οι παράκτιες πλημμύρες παρουσιάζονται ως αποθέσεις φερτών υλικών με λευκό - κυανό χρώμα.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δορυφορικά δεδομένα για διάφορες χρονικές στιγμές αποδεικνύονται πολύ χρήσιμα εργαλεία για την παρακολούθηση των μεταβολών της παράκτιας ακτογραμμής (Εικόνες 2 - 4). Η εικόνα 2 του δορυφόρου IKONOS δείχνει μια πληγείσα περιοχή (κόκκινο πλαίσιο) στην παραλία Patong, στην επαρχία Phuket. Βρέθηκε ότι το κύμα θα μπορούσε να φθάσει σε χερσαία περιοχή περίπου 480 μέτρα μακριά από την ακτογραμμή. Επιπλεόν, στην εικόνα 3 φαίνεται η άμμος από την παραλία Patong και η διάβρωση της παραλίας σε κίτρινο πλαίσιο. Τέλος, στην εικόνα 4 παρουσιάζεται η καταστροφή του ποταμού και της ακτογραμμής λόγω των ισχυρών κυμμάτων στην παραλία Kammala, στην επαρχία του Phuket.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι στην παραλία Patong στο Phuket. Το κόκκινο πλαίσιο δείχνει την πληγείσα περιοχή. Οι εικόνες πάρθηκαν από τον δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.3.png | thumb | right | Εικόνα 3:  Δυο εικόνες στο ορατό φάσμα από τον δορυφόρο IKONOS (24 και 28 Δεκεμβρίου 2004). Το κίτρινο πλαίσιο δείχνει την αμμουδιά και τη διάβρωση της ακτογραμμής στην παραλία Patong στο Phuket.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.4.jpg | thumb | right | Εικόνα 4: Εικόνες του IKONOS (ορατό φάσμα) από την παραλία της Kammala στο Phuket πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι που δείχνουν την καταστροφή της ακτογραμμής και του ποταμού. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εικόνα 5 φαίνεται η παραλία Tri Trang στο Phuket, όπου τα κύμματα παρέσυραν σπίτια και δρόμους, ενώ κατέστραψαν και το γειτονικό δάσος. Η εικόνα 6 δείχνει το μέγεθος της καταστροφής του τσουνάμι, καθώς πολλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή στο Ban Nam Khem, στην επαρχία Phang-nga. Αντίστοιχα, στην εικόνα 7 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Sak, όπου τα κύματα έφθασαν περίπου 550 μέτρα μακριά από την ακτή, παρασέρνοντας μαζί τους ξύλα και άλλα υλικά, ενώ είχαν ύψος 10 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Τέλος, στην εικόνα 8 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Niang στην επαρχία Phang-nga, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.5.jpg | thumb | right | Εικόνα 5: Εικόνες του δορυφόρου IKONOS (ορατό φάσμα) πριν και μετά το τσουνάμι που δείχνουν τις καταστροφές σε σπίτια, δρόμους και υποδομές στην παραλία Tri Trang στο Phuket.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.6.png | thumb | right | Εικόνα 6: Καταστροφές από το τσουνάμι στην περιοχή Ban Nam Khem. Πόλλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή. Φωτογραφία από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsa2.7.png | thumb | right | Εικόνα 7:  Εικόνα (2 Ιανουαρίου 2005) από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Nam Sak, όπου παρασύρθηκαν από το τσουνάμι ξύλα και άλλα υλικά σε απόσταση 550 μέτρων μακριά από την ακτή.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.8.png | thumb | right | Εικόνα 8: Φωτογραφία (29 Δεκεμβρίου 2004)  από το δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Bang Niang, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή (κίτρινο πλαίσιο).]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η ύπαρξη χαμηλής και υψηλής ανάλυσης δορυφορικών δεδομένων, σε συνδιασμό με την τεχνολογία του GIS, προσφέρουν μια εξαιρετική ευκαιρία για τη δημιουργία βάσης δεδομένων που μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά στην εκτίμηση του κινδύνου του τσουνάμι, καθώς και στην παρακολούθηση και διαχείριση των καταστροφών του.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsa2.7.png</id>
		<title>Αρχείο:Droutsa2.7.png</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsa2.7.png"/>
				<updated>2014-05-15T07:05:53Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 7:  Φωτογραφία (2 Ιανουαρίου 2005)  από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Nam Sak, όπου παρασύρθηκαν από το τσουνάμι ξύλα και ά&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 7:  Φωτογραφία (2 Ιανουαρίου 2005)  από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Nam Sak, όπου παρασύρθηκαν από το τσουνάμι ξύλα και άλλα υλικά σε απόσταση 550 μέτρων μακριά από την ακτή.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D</id>
		<title>ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΤΩΝ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΑΜΑΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-15T07:04:35Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Διαχείριση κινδύνων]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' Remote sensing technology for Tsunami Disasters Along the Andaman Sea, Thailand&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Thanakorn Sanguantrakool, Ekkarat Pricharchon, Surassawadee Phoompanich&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' 3rd International Workshop on Remote Sensing for Post-Disaster Response, September 12-13, 2005, Chiba, Japan&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η καταστροφή από το τσουνάμι το Δεκέμβριο του 2004 είναι μια φυσική καταστροφή, η οποία προκλήθηκε από ένα καθαρά φυσικό φαινόμενο και δημιούργησε ζημιές τεράστιας κλίμακας σε 6 επαρχίες κατά μήκος της θάλασσας Ανταμάν νότια της Ταϊλάνδης. Συγκεκριμένα, οι επαρχίες αυτές είναι οι Ranong, Phangnga, Phuket, Krabi, Trang, και Satun. Τα δορυφορικά δεδομένα παρατήρησης της γης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην γρήγορη εκτίμηση των καταστροφών και μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση και αποκατάστασή τους.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στη συγκεκριμένη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν φωτογραφίες στο ορατό φάσμα από τους δορυφόρους TERRA, AQUA, IKONOS και QuickBird. Οι δορυφόροι TERRA και AQUA λειτουργούν σε χαμηλή ανάλυση, δηλαδή περίπου 250 - 500 μέτρα, ενώ οι δορυφόροι IKONOS και QuickBird λειτουργούν σε υψηλή ανάλυση, δηλαδή σε 1 μέτρο ή σε 61 εκατοστά. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.1.png | thumb | right | Εικόνα 1: Σύγκριση των δορυφόρων TERRA και AQUA για τη μελέτη του τσουνάμι. Η αριστερή φωτογραφία πάρθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 2004 (πριν από το τσουνάμι),  ενώ η μεσαία και η δεξιά πάρθηκαν στις 26 Δεκεμβρίου του 2004 κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας του γεγονότος.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι δορυφόροι TERRA και AQUA χρησιμοποιούνται για να προσδιοριστεί η έκταση του φαινομένου σε ολόκληρη την περιοχή. Αντίθετα, οι δορυφόροι ΙKONOS και QuickBird χρησιμοποιούνται για την παρατήρηση σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία της καταστροφής, του είδους της και του βαθμού της. Η σύγκριση του TERRA με τον AQUA σε διαφορετικές περιόδους του τσουνάμι φαίνεται στην εικόνα 1.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Το κύμα από το τσουνάμι φαίνεται κατά μήκος της ακτογραμμής στη μεσαία εικόνα με λευκό χρώμα, ενώ οι παράκτιες πλημμύρες παρουσιάζονται ως αποθέσεις φερτών υλικών με λευκό - κυανό χρώμα.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δορυφορικά δεδομένα για διάφορες χρονικές στιγμές αποδεικνύονται πολύ χρήσιμα εργαλεία για την παρακολούθηση των μεταβολών της παράκτιας ακτογραμμής (Εικόνες 2 - 4). Η εικόνα 2 του δορυφόρου IKONOS δείχνει μια πληγείσα περιοχή (κόκκινο πλαίσιο) στην παραλία Patong, στην επαρχία Phuket. Βρέθηκε ότι το κύμα θα μπορούσε να φθάσει σε χερσαία περιοχή περίπου 480 μέτρα μακριά από την ακτογραμμή. Επιπλεόν, στην εικόνα 3 φαίνεται η άμμος από την παραλία Patong και η διάβρωση της παραλίας σε κίτρινο πλαίσιο. Τέλος, στην εικόνα 4 παρουσιάζεται η καταστροφή του ποταμού και της ακτογραμμής λόγω των ισχυρών κυμμάτων στην παραλία Kammala, στην επαρχία του Phuket.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι στην παραλία Patong στο Phuket. Το κόκκινο πλαίσιο δείχνει την πληγείσα περιοχή. Οι εικόνες πάρθηκαν από τον δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.3.png | thumb | right | Εικόνα 3:  Δυο εικόνες στο ορατό φάσμα από τον δορυφόρο IKONOS (24 και 28 Δεκεμβρίου 2004). Το κίτρινο πλαίσιο δείχνει την αμμουδιά και τη διάβρωση της ακτογραμμής στην παραλία Patong στο Phuket.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.4.jpg | thumb | right | Εικόνα 4: Εικόνες του IKONOS (ορατό φάσμα) από την παραλία της Kammala στο Phuket πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι που δείχνουν την καταστροφή της ακτογραμμής και του ποταμού. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εικόνα 5 φαίνεται η παραλία Tri Trang στο Phuket, όπου τα κύμματα παρέσυραν σπίτια και δρόμους, ενώ κατέστραψαν και το γειτονικό δάσος. Η εικόνα 6 δείχνει το μέγεθος της καταστροφής του τσουνάμι, καθώς πολλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή στο Ban Nam Khem, στην επαρχία Phang-nga. Αντίστοιχα, στην εικόνα 7 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Sak, όπου τα κύματα έφθασαν περίπου 550 μέτρα μακριά από την ακτή, παρασέρνοντας μαζί τους ξύλα και άλλα υλικά, ενώ είχαν ύψος 10 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Τέλος, στην εικόνα 8 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Niang στην επαρχία Phang-nga, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.5.jpg | thumb | right | Εικόνα 5: Εικόνες του δορυφόρου IKONOS (ορατό φάσμα) πριν και μετά το τσουνάμι που δείχνουν τις καταστροφές σε σπίτια, δρόμους και υποδομές στην παραλία Tri Trang στο Phuket.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.6.png | thumb | right | Εικόνα 6: Καταστροφές από το τσουνάμι στην περιοχή Ban Nam Khem. Πόλλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή. Φωτογραφία από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.7.png | thumb | right | Εικόνα 7:  Φωτογραφία (2 Ιανουαρίου 2005)  από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Nam Sak, όπου παρασύρθηκαν από το τσουνάμι ξύλα και άλλα υλικά σε απόσταση 550 μέτρων μακριά από την ακτή.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.8.png | thumb | right | Εικόνα 8: Φωτογραφία (29 Δεκεμβρίου 2004)  από το δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Bang Niang, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή (κίτρινο πλαίσιο).]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η ύπαρξη χαμηλής και υψηλής ανάλυσης δορυφορικών δεδομένων, σε συνδιασμό με την τεχνολογία του GIS, προσφέρουν μια εξαιρετική ευκαιρία για τη δημιουργία βάσης δεδομένων που μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά στην εκτίμηση του κινδύνου του τσουνάμι, καθώς και στην παρακολούθηση και διαχείριση των καταστροφών του.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas2.5.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas2.5.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas2.5.jpg"/>
				<updated>2014-05-15T07:03:04Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 5: Φωτογραφίες του δορυφόρου IKONOS (ορατό φάσμα) πριν και μετά το τσουνάμι που δείχνουν τις καταστροφές σε σπίτια, δρόμους και υποδομές &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 5: Φωτογραφίες του δορυφόρου IKONOS (ορατό φάσμα) πριν και μετά το τσουνάμι που δείχνουν τις καταστροφές σε σπίτια, δρόμους και υποδομές στην παραλία Tri Trang στο Phuket.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D</id>
		<title>ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΤΩΝ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΑΜΑΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-15T07:02:23Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Διαχείριση κινδύνων]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' Remote sensing technology for Tsunami Disasters Along the Andaman Sea, Thailand&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Thanakorn Sanguantrakool, Ekkarat Pricharchon, Surassawadee Phoompanich&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' 3rd International Workshop on Remote Sensing for Post-Disaster Response, September 12-13, 2005, Chiba, Japan&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η καταστροφή από το τσουνάμι το Δεκέμβριο του 2004 είναι μια φυσική καταστροφή, η οποία προκλήθηκε από ένα καθαρά φυσικό φαινόμενο και δημιούργησε ζημιές τεράστιας κλίμακας σε 6 επαρχίες κατά μήκος της θάλασσας Ανταμάν νότια της Ταϊλάνδης. Συγκεκριμένα, οι επαρχίες αυτές είναι οι Ranong, Phangnga, Phuket, Krabi, Trang, και Satun. Τα δορυφορικά δεδομένα παρατήρησης της γης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην γρήγορη εκτίμηση των καταστροφών και μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση και αποκατάστασή τους.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στη συγκεκριμένη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν φωτογραφίες στο ορατό φάσμα από τους δορυφόρους TERRA, AQUA, IKONOS και QuickBird. Οι δορυφόροι TERRA και AQUA λειτουργούν σε χαμηλή ανάλυση, δηλαδή περίπου 250 - 500 μέτρα, ενώ οι δορυφόροι IKONOS και QuickBird λειτουργούν σε υψηλή ανάλυση, δηλαδή σε 1 μέτρο ή σε 61 εκατοστά. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.1.png | thumb | right | Εικόνα 1: Σύγκριση των δορυφόρων TERRA και AQUA για τη μελέτη του τσουνάμι. Η αριστερή φωτογραφία πάρθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 2004 (πριν από το τσουνάμι),  ενώ η μεσαία και η δεξιά πάρθηκαν στις 26 Δεκεμβρίου του 2004 κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας του γεγονότος.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι δορυφόροι TERRA και AQUA χρησιμοποιούνται για να προσδιοριστεί η έκταση του φαινομένου σε ολόκληρη την περιοχή. Αντίθετα, οι δορυφόροι ΙKONOS και QuickBird χρησιμοποιούνται για την παρατήρηση σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία της καταστροφής, του είδους της και του βαθμού της. Η σύγκριση του TERRA με τον AQUA σε διαφορετικές περιόδους του τσουνάμι φαίνεται στην εικόνα 1.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Το κύμα από το τσουνάμι φαίνεται κατά μήκος της ακτογραμμής στη μεσαία εικόνα με λευκό χρώμα, ενώ οι παράκτιες πλημμύρες παρουσιάζονται ως αποθέσεις φερτών υλικών με λευκό - κυανό χρώμα.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δορυφορικά δεδομένα για διάφορες χρονικές στιγμές αποδεικνύονται πολύ χρήσιμα εργαλεία για την παρακολούθηση των μεταβολών της παράκτιας ακτογραμμής (Εικόνες 2 - 4). Η εικόνα 2 του δορυφόρου IKONOS δείχνει μια πληγείσα περιοχή (κόκκινο πλαίσιο) στην παραλία Patong, στην επαρχία Phuket. Βρέθηκε ότι το κύμα θα μπορούσε να φθάσει σε χερσαία περιοχή περίπου 480 μέτρα μακριά από την ακτογραμμή. Επιπλεόν, στην εικόνα 3 φαίνεται η άμμος από την παραλία Patong και η διάβρωση της παραλίας σε κίτρινο πλαίσιο. Τέλος, στην εικόνα 4 παρουσιάζεται η καταστροφή του ποταμού και της ακτογραμμής λόγω των ισχυρών κυμμάτων στην παραλία Kammala, στην επαρχία του Phuket.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι στην παραλία Patong στο Phuket. Το κόκκινο πλαίσιο δείχνει την πληγείσα περιοχή. Οι εικόνες πάρθηκαν από τον δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.3.png | thumb | right | Εικόνα 3:  Δυο εικόνες στο ορατό φάσμα από τον δορυφόρο IKONOS (24 και 28 Δεκεμβρίου 2004). Το κίτρινο πλαίσιο δείχνει την αμμουδιά και τη διάβρωση της ακτογραμμής στην παραλία Patong στο Phuket.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.4.jpg | thumb | right | Εικόνα 4: Εικόνες του IKONOS (ορατό φάσμα) από την παραλία της Kammala στο Phuket πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι που δείχνουν την καταστροφή της ακτογραμμής και του ποταμού. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εικόνα 5 φαίνεται η παραλία Tri Trang στο Phuket, όπου τα κύμματα παρέσυραν σπίτια και δρόμους, ενώ κατέστραψαν και το γειτονικό δάσος. Η εικόνα 6 δείχνει το μέγεθος της καταστροφής του τσουνάμι, καθώς πολλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή στο Ban Nam Khem, στην επαρχία Phang-nga. Αντίστοιχα, στην εικόνα 7 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Sak, όπου τα κύματα έφθασαν περίπου 550 μέτρα μακριά από την ακτή, παρασέρνοντας μαζί τους ξύλα και άλλα υλικά, ενώ είχαν ύψος 10 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Τέλος, στην εικόνα 8 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Niang στην επαρχία Phang-nga, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.6.png | thumb | right | Εικόνα 6: Καταστροφές από το τσουνάμι στην περιοχή Ban Nam Khem. Πόλλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή. Φωτογραφία από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.7.png | thumb | right | Εικόνα 7:  Φωτογραφία (2 Ιανουαρίου 2005)  από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Nam Sak, όπου παρασύρθηκαν από το τσουνάμι ξύλα και άλλα υλικά σε απόσταση 550 μέτρων μακριά από την ακτή.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.8.png | thumb | right | Εικόνα 8: Φωτογραφία (29 Δεκεμβρίου 2004)  από το δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Bang Niang, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή (κίτρινο πλαίσιο).]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η ύπαρξη χαμηλής και υψηλής ανάλυσης δορυφορικών δεδομένων, σε συνδιασμό με την τεχνολογία του GIS, προσφέρουν μια εξαιρετική ευκαιρία για τη δημιουργία βάσης δεδομένων που μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά στην εκτίμηση του κινδύνου του τσουνάμι, καθώς και στην παρακολούθηση και διαχείριση των καταστροφών του.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas2.4.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas2.4.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas2.4.jpg"/>
				<updated>2014-05-15T07:01:16Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 4: Φωτογραφίες του IKONOS (ορατό φάσμα) από την παραλία της Kammala στο Phuket πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι που δε&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 4: Φωτογραφίες του IKONOS (ορατό φάσμα) από την παραλία της Kammala στο Phuket πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι που δείχνουν την καταστροφή της ακτογραμμής και του ποταμού.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D</id>
		<title>ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΤΩΝ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΑΜΑΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A4%CE%97_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A9%CE%9D_%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9D%CE%91%CE%9C%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%98%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91_%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-15T06:59:22Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Διαχείριση κινδύνων]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' Remote sensing technology for Tsunami Disasters Along the Andaman Sea, Thailand&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Thanakorn Sanguantrakool, Ekkarat Pricharchon, Surassawadee Phoompanich&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' 3rd International Workshop on Remote Sensing for Post-Disaster Response, September 12-13, 2005, Chiba, Japan&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η καταστροφή από το τσουνάμι το Δεκέμβριο του 2004 είναι μια φυσική καταστροφή, η οποία προκλήθηκε από ένα καθαρά φυσικό φαινόμενο και δημιούργησε ζημιές τεράστιας κλίμακας σε 6 επαρχίες κατά μήκος της θάλασσας Ανταμάν νότια της Ταϊλάνδης. Συγκεκριμένα, οι επαρχίες αυτές είναι οι Ranong, Phangnga, Phuket, Krabi, Trang, και Satun. Τα δορυφορικά δεδομένα παρατήρησης της γης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην γρήγορη εκτίμηση των καταστροφών και μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση και αποκατάστασή τους.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στη συγκεκριμένη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν φωτογραφίες στο ορατό φάσμα από τους δορυφόρους TERRA, AQUA, IKONOS και QuickBird. Οι δορυφόροι TERRA και AQUA λειτουργούν σε χαμηλή ανάλυση, δηλαδή περίπου 250 - 500 μέτρα, ενώ οι δορυφόροι IKONOS και QuickBird λειτουργούν σε υψηλή ανάλυση, δηλαδή σε 1 μέτρο ή σε 61 εκατοστά. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.1.png | thumb | right | Εικόνα 1: Σύγκριση των δορυφόρων TERRA και AQUA για τη μελέτη του τσουνάμι. Η αριστερή φωτογραφία πάρθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 2004 (πριν από το τσουνάμι),  ενώ η μεσαία και η δεξιά πάρθηκαν στις 26 Δεκεμβρίου του 2004 κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας του γεγονότος.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι δορυφόροι TERRA και AQUA χρησιμοποιούνται για να προσδιοριστεί η έκταση του φαινομένου σε ολόκληρη την περιοχή. Αντίθετα, οι δορυφόροι ΙKONOS και QuickBird χρησιμοποιούνται για την παρατήρηση σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία της καταστροφής, του είδους της και του βαθμού της. Η σύγκριση του TERRA με τον AQUA σε διαφορετικές περιόδους του τσουνάμι φαίνεται στην εικόνα 1.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
Το κύμα από το τσουνάμι φαίνεται κατά μήκος της ακτογραμμής στη μεσαία εικόνα με λευκό χρώμα, ενώ οι παράκτιες πλημμύρες παρουσιάζονται ως αποθέσεις φερτών υλικών με λευκό - κυανό χρώμα.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δορυφορικά δεδομένα για διάφορες χρονικές στιγμές αποδεικνύονται πολύ χρήσιμα εργαλεία για την παρακολούθηση των μεταβολών της παράκτιας ακτογραμμής (Εικόνες 2 - 4). Η εικόνα 2 του δορυφόρου IKONOS δείχνει μια πληγείσα περιοχή (κόκκινο πλαίσιο) στην παραλία Patong, στην επαρχία Phuket. Βρέθηκε ότι το κύμα θα μπορούσε να φθάσει σε χερσαία περιοχή περίπου 480 μέτρα μακριά από την ακτογραμμή. Επιπλεόν, στην εικόνα 3 φαίνεται η άμμος από την παραλία Patong και η διάβρωση της παραλίας σε κίτρινο πλαίσιο. Τέλος, στην εικόνα 4 παρουσιάζεται η καταστροφή του ποταμού και της ακτογραμμής λόγω των ισχυρών κυμμάτων στην παραλία Kammala, στην επαρχία του Phuket.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Πριν (24 Ιανουαρίου 2004) και μετά (29 Δεκεμβρίου 2004) το τσουνάμι στην παραλία Patong στο Phuket. Το κόκκινο πλαίσιο δείχνει την πληγείσα περιοχή. Οι εικόνες πάρθηκαν από τον δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.3.png | thumb | right | Εικόνα 3:  Δυο εικόνες στο ορατό φάσμα από τον δορυφόρο IKONOS (24 και 28 Δεκεμβρίου 2004). Το κίτρινο πλαίσιο δείχνει την αμμουδιά και τη διάβρωση της ακτογραμμής στην παραλία Patong στο Phuket.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εικόνα 5 φαίνεται η παραλία Tri Trang στο Phuket, όπου τα κύμματα παρέσυραν σπίτια και δρόμους, ενώ κατέστραψαν και το γειτονικό δάσος. Η εικόνα 6 δείχνει το μέγεθος της καταστροφής του τσουνάμι, καθώς πολλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή στο Ban Nam Khem, στην επαρχία Phang-nga. Αντίστοιχα, στην εικόνα 7 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Sak, όπου τα κύματα έφθασαν περίπου 550 μέτρα μακριά από την ακτή, παρασέρνοντας μαζί τους ξύλα και άλλα υλικά, ενώ είχαν ύψος 10 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Τέλος, στην εικόνα 8 φαίνεται η περιοχή Ban Bang Niang στην επαρχία Phang-nga, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.6.png | thumb | right | Εικόνα 6: Καταστροφές από το τσουνάμι στην περιοχή Ban Nam Khem. Πόλλά πλοία παρασύρθηκαν 600-700 μέτρα μακριά από την ακτή. Φωτογραφία από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.7.png | thumb | right | Εικόνα 7:  Φωτογραφία (2 Ιανουαρίου 2005)  από το δορυφόρο Quickbird στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Nam Sak, όπου παρασύρθηκαν από το τσουνάμι ξύλα και άλλα υλικά σε απόσταση 550 μέτρων μακριά από την ακτή.]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas2.8.png | thumb | right | Εικόνα 8: Φωτογραφία (29 Δεκεμβρίου 2004)  από το δορυφόρο IKONOS στο ορατό φάσμα στην περιοχή Ban Bang Niang, όπου τα κύματα έφθασαν σε απόσταση 2.200 μέτρων από την ακτή (κίτρινο πλαίσιο).]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η ύπαρξη χαμηλής και υψηλής ανάλυσης δορυφορικών δεδομένων, σε συνδιασμό με την τεχνολογία του GIS, προσφέρουν μια εξαιρετική ευκαιρία για τη δημιουργία βάσης δεδομένων που μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά στην εκτίμηση του κινδύνου του τσουνάμι, καθώς και στην παρακολούθηση και διαχείριση των καταστροφών του.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas4.1.png</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas4.1.png</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas4.1.png"/>
				<updated>2014-05-15T06:56:22Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 4: Χάρτες με βάση τη μέθοδο DMC, που απεικονίζουν τις καταστροφές για τα πέντε παράκτια δάση στην περιφέρεια Phang-Nga.&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 4: Χάρτες με βάση τη μέθοδο DMC, που απεικονίζουν τις καταστροφές για τα πέντε παράκτια δάση στην περιφέρεια Phang-Nga.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82_%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82</id>
		<title>Δρούτσας Γιάννης</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82_%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82"/>
				<updated>2014-05-13T12:15:22Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΔΑΣΙΚΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΝΤΑΜΑΝ, ΤΑΙΛΑΝΔΗ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΤΩΝ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΑΜΑΝ]]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΜΜΥΡΩΝ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ (SO2) ΤΗΣ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΑΡΑΛΗΣ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:ΔΠΜΣ &amp;quot;Περιβάλλον &amp;amp; Ανάπτυξη&amp;quot; (Αθήνα) ]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A4%CE%9F_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%9F%CE%9D_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%9B%CE%99%CE%9C%CE%9D%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9B%CE%97%CE%A3_%CE%92%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%96%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%94%CE%99%CE%91%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%97_%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91</id>
		<title>ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΑΡΑΛΗΣ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A4%CE%9F_%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%9F%CE%9D_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%9B%CE%99%CE%9C%CE%9D%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9B%CE%97%CE%A3_%CE%92%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%96%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%A3%CE%A4%CE%97_%CE%94%CE%99%CE%91%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%97_%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%91"/>
				<updated>2014-05-13T12:11:57Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Νέα σελίδα με ' category:Υδατικοί Πόροι  '''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' The future of the Aral Sea lies in transboundary co-operation   '''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ...'&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Υδατικοί Πόροι]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' The future of the Aral Sea lies in transboundary co-operation &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Lindsey Harriman&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' http://www.unep.org/pdf/UNEP_GEAS_JAN_2014.pdf&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η εκτροπή των πηγών νερού που κατέληγαν στη λίμνη Αράλη στην Κεντρική Ασία προκάλεσε σημαντική μείωση στο μέγεθός της κατά τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. Έχει χωρισθεί σε πολλά μικρότερα μέρη, αφήνοντας πίσω της μια τεράστια έρημο και ένα πλήθος περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων. Οι πρόσφατες δράσεις αποκατάστασης της λίμνης έχουν επιφέρει ανάκαμψη στον κλάδο της αλιείας στο βόρειο κομμάτι της, υποβαθμίζοντας όμως ακόμα περισσότερο το νότιο κομμάτι της λίμνης. Παρά το γεγονός ότι η στάθμη των υδάτων της λίμνης Αράλης δεν μπορεί ποτέ να επιστρέψει στα επίπεδα του 1960, η διασυνοριακή συνεργασία και η τήρηση και εφαρμογή των πολιτικών διαφύλαξης του οικοσυστήματος προσφέρει κάποια ελπίδα για την επιβίωση της λίμνης. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΛΙΜΝΗ ΑΡΑΛΗ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η λίμνη Αράλη, η οποία ήταν κάποτε η τέταρτη μεγαλύτερη λίμνη στον κόσμο, καλύπτει σήμερα περίπου το 10% της πρώην επιφάνειας της, κατέχει λιγότερο από το 10% του πρώην όγκου της και λαμβάνει 10 φορές λιγότερο νερό από ότι στο παρελθόν. Η λεκάνη της υποστηρίζει έναν πληθυσμό περισσότερων από 60 εκατομμυρίων ανθρώπων, ποσοστό αυξημένο δηλαδή κατά 4 φορές από το 1960. Η λεκάνη της καλύπτει 1,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι μοιρασμένη σε έξι χώρες: το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν , το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν και το Αφγανιστάν (Εικόνα 1).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το νερό που προέρχεται από τα χιόνια και τους παγετώνες της νοτιοδυτικής οροσειράς του Παμίρ στο Τατζικιστάν και της οροσειράς Tien Shan στα σύνορα Κίνας και Κιργιζίας, τροφοδοτεί τους ποταμούς Amu Darya και το Syr Darya, οι οποίοι εμπλούτιζαν ιστορικά τη λίμνη Αράλη. Αυτό το νερό ήταν πολύτιμο, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των ζεστών και ξηρών καλοκαιριών. Ωστόσο, οι δυο αυτοί ποταμοί εξετράπησαν το 1938 για να καλύψουν ανάγκες άρδευσης περιοχών. Κατά συνέπεια, η αλλαγή της ροής τους προκάλεσε την αποξήρανση της λίμνης. Οι αυξημένες ανάγκες άρδευσης για την καλλιέργεια βαμβακιού και  ρυζιού οδήγησαν στην επιτάχυνση της εκτροπής το 1960. Παράλληλα, ενώ μελετήθηκε η χρήση των υπόγειων υδάτων για άρδευση, το μεγαλύτερο βάρος δόθηκε στη χρήση επιφανειακών υδάτων. Ακόμα, η συρρίκνωση των πάγων των γύρω βουνών εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, οδηγήσε σε ακόμα μικρότερη απορροή στη λεκάνη της λίμνης, προκαλώντας περισσότερες πλημμύρες και ξηρασίες στην περιοχή. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas7.1.jpg | thumb | right | Εικόνα 1: Η λεκάνη της Θάλασσας της Αράλης. Δορυφορική εικόνα του Landsat. Το ψηφιακό μοντέλο εδάφους έγινε από την USGS EROS. H oπτικοποίηση έγινε από το UNEP/ GRID-Sioux Falls. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η λίμνη Αράλη είναι σήμερα χωρισμένη στα εξής τμήματα: στη Βόρεια λίμνη Αράλη (North Aral Sea, NAS), η οποία έχει διατηρήσει σχετικά τα επίπεδα του νερού λόγω κατασκευής  φράγματος και σε δύο ανεξάρτητα τμήματα της Νότιας λίμνης Αράλης (South Aral Sea, SAS), το βαθύτερο και πιο σταθερό δυτικό τμήμα και το ρηχό ανατολικό τμήμα, το οποίο παρουσιάζει πολλές διακυμάνσεις στο μέγεθος. Η διατήρηση των επιπέδων των υδάτων στο δυτικό τμήμα της SAS είναι απαραίτητη στην προσπάθεια να διατηρήσει η λίμνη το οικολογικό της σύστημα. Επιπροσθέτα, θα πρέπει να παραμένει στο ανατολικό της τμήμα κάποια ποσότητα νερού, ώστε να εξασφαλισθεί ότι δεν θα αποξηρανθεί τελείως, αφήνοντας πίσω μια επικίνδυνη έρημο από σκόνη και αλάτι. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η σημαντική μείωση στο μέγεθος και τον όγκο της λίμνης συνέβαλε στην κατάργηση της αλιείας, στη δημιουργία επικίνδυνου πόσιμου νερού, στην εισροή μεγάλων ποσοτήτων άλατος στο έδαφος και στον πολλαπλασιασμό των αμμοθυελλών, λόγω του σχηματισμού μιας τεχνητής ερήμου, της Aral - kum. Η διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ των ανάντη και κατάντη χωρών και η συνεργατική διαχείριση των υδάτινων πόρων είναι πρακτικές κεντρικής σημασίας για την ικανοποίηση των αναγκών των υδάτων, της ενέργειας, των τροφίμων και της περιβαλλοντικής ασφάλειας τα επόμενα χρόνια. Τα περιφερειακά έργα (όπως φύτευση δένδρων κατά μήκος του πρώην θαλάσσιου βυθόυ), έχουν συμβάλει στην προσπάθεια αναδάσωσης της περιοχής Aral - kum και στη διατήρηση των ιδιαίτερων οικοσυστημάτων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μια από τις πολλές αλλαγές τις οποίες υπέσθη η λίμνη τα τελευταία 50 χρόνια ήταν η σημαντική αύξηση του πλυθησμού που κατοικούσε στη γύρω περιοχή της, σε συνδιασμό με το  διπλασιασμό των αρδευόμενων εκτάσεων και τη μη βιώσιμη μείωση της απορροής του νερού προς τη λίμνη (Πίνακας 1).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasp.jpg | thumb | right | Πίνακας 1: Οι αλλαγές των υδατικών και εδαφικών πόρων στη λεκάνη της λίμνης Αράλης για τα έτη 1960 – 2012. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Έτσι, έχουν επέλθει στην περιοχή συγκλονιστικές ορατές αλλαγές (Σχήμα 2), πέραν των περιβαλλοντικών, οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas7.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Εικόνα του δορυφόρου Landsat που δείχνει τις ορατές αλλαγές στη λίμνη με το πέρασμα των ετών. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΚΤΑΣΗ ΛΙΜΝΗΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ως βάση δεδομένων για τη λίμνη Αράλη μπορούν να θεωρηθούν τα επίπεδα του νερού πριν από το 1960, καθώς παρέμειναν σχετικά σταθερά κατά τα έτη 1901-1961. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ​​η λίμνη κάλυπτε μια περιοχή περίπου 66.000 - 67.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιείχε περίπου 1.060 κυβικά χιλιόμετρα νερού. Ακόμα, οι ποταμοί Amu Darya και Syr Darya συνεισέφεραν 47-55 κυβικά χιλιόμετρα νερού το χρόνο, ενώ τα υπόγεια ύδατα προσέθεταν 10.05 - 12.05 κυβικά χιλιόμετρα. Η αλιευτική βιομηχανία ήταν ακμάζουσα και αποτελούσε μια σημαντική πηγή απασχόλησης σε τοπικό επίπεδο, αποφέροντας περίπου 40.000 τόνους ψαριών ανά έτος.&lt;br /&gt;
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, οι ποταμοί Amu Darya και Syr Darya εκτρέπονταν όλο και περισσότερο για να συμβάλουν στις ανάγκες άρδευσης για την καλλιέργεια βαμβακιού και ρυζιού, μειώνοντας έτσι την έκταση της λίμνης σε λιγότερα από 60.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα το 1969. Η μέση αλατότητά της ήταν περίπου 10 γραμμάρια ανά λίτρο, δηλαδή το νερό είχε σχεδόν γίνει υφάλμυρο. Ο όγκος των εκτρεπόμενων υδάτων αυξήθηκε από 90 κυβικά χιλιόμετρα το 1970 σε πάνω από 110 κυβικά χιλιόμετρα στο τέλος της δεκαετίας, ενώ κορυφώθηκε το 1980 σε 120 κυβικά χιλιόμετρα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την περαιτέρω μείωση της επιφάνειας και του όγκου της λίμνης και την αύξηση της συγκέντρωσης του άλατος στα 30 γραμμάρια ανά λίτρο το 1989. Έτσι, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η λίμνη είχε χωρισθεί σε Βόρειο (NAS) και Νότιο (SAS) τμήμα (Εικόνα 2b). &lt;br /&gt;
Στη συνέχεια, για να αποφευχθεί η αποξήρανση του δυτικού τμήματος της Βόρειας Αράλης και να αυξηθούν τα επίπεδα του νερού, κατασκευάστηκαν μια σειρά από φράγματα στη νοτιοανατολική ακτή του Βόρειου τμήματος. Τα φράγματα έγιναν για να ανακατευθύνουν τη ροή του ποταμού Syr Darya ώστε να τροφοδοτεί μόνο τη Βόρεια Αράλη, στερώντας έτσι μια πηγή νερού για τη Νότια Αράλη. Τελικά, αυτά τα φράγματα δεν κράτησαν για πολύ, καθώς οι καταιγίδες τα κατέστρεψαν επανειλημμένα. Όπως φαίνεται στο σχήμα 2c,  μέχρι το 1999 είχε υποχωρήσει ένα σημαντικό μέρος της ανατολικής Νότιας Αράλης, αφήνοντας πίσω μια έρημο από αλάτι, γνωστή με το όνομα Aral – kum.&lt;br /&gt;
Κατά τη δεκαετία του 2000, η έρημος Aral - kum συνέχισε να αυξάνεται σε μέγεθος, καθώς δημιουργήθηκε το φράγμα Kok – Aral, που για άλλη μια φορά εμπόδιζε την εκροή του ποταμού Syr Darya στη Νότια Αράλη. Το φράγμα Kok - Aral κατασκευάστηκε στη νοτιοανατολική πλευρά της Βόρειας Αράλης στα πλαίσια ενός κοινού ερευνητικού προγράμματος μεταξύ της Παγκόσμιας Τράπεζας και της κυβέρνησης του Καζακστάν. Το έργο ολοκληρώθηκε το 2005 (Σχήμα 2d) και είχε ως αποτέλεσμα να γεμίσει με νερό η Βόρεια Αράλη πιο γρήγορα από ότι αναμενόταν, ενώ κορυφώθηκε σε όγκο το 2006. Έτσι, ξεκίνησε το νερό σιγά-σιγά να ρέει πίσω στην Νότια Αράλη μέσω μιας μικρής διακοπτόμενης ροής, η οποία παρατηρείται κυρίως κατά τη διάρκεια της άνοιξης ή στις αρχές του καλοκαιριού, όταν η απορροή της ποτεμού Syr Darya είναι μεγαλύτερη. Επιπλέον, το φράγμα σταθεροποιηθεί τη στάθμη των υδάτων στη Βόρεια Αράλη, επιτρέποντας έτσι την επανέναρξη της αλιευτικής βιομηχανίας.&lt;br /&gt;
Η συνολική επιφάνεια του νερού της Νότιας Αράλης μειώθηκε σχεδόν κατά 50% κατά την περίοδο 1999 - 2006 (Διάγραμμα 1). Τα μειωμένα επίπεδα του νερού της περιοχής οδήγησαν στην αύξηση της αλατότητας σε περισσότερα από 100 γραμάρια ανά λίτρο, δηλαδή περίπου 10 φορές την αλατότητα της λίμνης Αράλης κατά τη δεκαετία του 1960.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas7.3.jpg | thumb | right | Εικόνα 3: Εικόνες του δορυφόρου NASA MODIS Terra που δείχνουν τις αλλαγές της λίμνης Αράλης από το 2009 εως το 2013. ]]&lt;br /&gt;
'''ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι αλλαγές στην επιφάνεια και τον όγκο της λίμνης Αράλης προκάλεσαν σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον, τη ζωή και τις οικονομίες των ντόπιων πληθυσμών της Κεντρικής Ασίας. Η εξόντωση της αλιευτικής βιομηχανίας τη δεκαετία του 1980 κόστισε την εργασία σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Επιπλέον, η περιοχή Aral-kum καταλαμβάνει περίπου 60.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα αμμωδών εδαφών, τα περισσότερα από τα οποία είναι μολυσμένα με λιπάσματα που έχουν απομείνει από τα γεωργικά εδάφη και τροφοδοτούν τις αμμοθύελλες. Η επιφάνεια αυτών των εδαφών, τα οποία περιβάλλουν τη λίμνη Αράλη και περιέχουν μεγάλες ποσότητες άλατος, αυξήθηκε σε ποσοστό 54% το 2008 ένταντι του 40% το 2000. Οι τοπικοί πλυθησμοί επηρεάζονται έντονα από το φαινόμενο των αμμοθυελλών, καθώς αυτές προκαλούν διαταραχές στο αναπνευστικό σύστημα και στα νεφρά των ανθρώπων, ενώ παράλληλα μειώνουν την ορατότητα της περιοχής.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Επίσης, η αυξημένη γεωργική παραγωγή συνοδεύτηκε από αύξηση στη χρήση των λιπασμάτων και των φυτοφαρμάκων, η οποία έθεσε σε κίνδυνο τα υπόγεια και επιφανειακά ύδατα, ρύπανε τα ιζήματα στον πυθμένα της θάλασσας και οδήγησε σε άνοδο της στάθμης των υπόγειων υδάτων. Τα επίπεδα των υπογείων υδάτων έχουν αυξηθεί ως και 2,5 μέτρα σε ορισμένες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων και περιοχών του Τουρκμενιστάν. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω αλμύρινση του εδάφους. Η ποιότητα του νερού, ειδικά για πόση, μειώθηκε λόγω της αυξημένης αλατότητας, της βακτηριακής μόλυνσης και της ύπαρξης φυτοφαρμάκων και βαρέων μετάλλων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τέλος, η εκτροπή των ποταμών Amu Darya και Syr Darya οδήγησε όχι μόνο σε χαμηλότερα επίπεδα νερού στη λίμνη Αράλη, αλλά και στην εξαφάνιση των μικρών λιμνών και των δέλτα που έτρεφαν αυτοί οι ποταμοί. Το δέλτα του Amu Darya υποστήριζε περίπου 2.600 λίμνες κατά τη δεκαετία του 1960, αλλά ο αριθμός αυτός μειώθηκε σε 400 το 1985. Τα δάση τουγκάϊ και οι καλαμιώνες που κάποτε καταλάμβαναν περισσότερα από 500.000 εκτάρια, τώρα καταλαμβάνουν μόνο το 10% της αρχικής έκτασης τους,  αφού έχουν αντικατασταθεί από καλλιεργήσιμη γη ή έχουν εξαφανιστεί λόγω της έλλειψης νερού. Για να αποκατασταθεί η οικολογική καταστροφή, έχουν κατασκευαστεί τεχνητές λίμνες και δεξαμενές. Η βιοποικιλότητα παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, αν και μερικά είδη υδρόβιων πουλιών έχουν επεκτείνει τις περιοχές αναπαραγωγής τους κατά μήκος των κοιλάδων των ποταμών Amu Darya και Syr Darya. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σε ό,τι αφορά τη μελλοντική χρήση των υδάτινων πόρων, είναι απαραίτητη η διασυνοριακή συνεργασία στη μεταξύ των ανάντη (Τατζικιστάν και Κιργιζία) και κατάντη χωρών (Καζακστάν, Τουρκμενιστάν και Ουζμπεκιστάν) της λεκάνης της λίμνης Αράλης, αλλά οι συγκρούσεις συμφερόντων  αναστέλλουν σε πολλές περιπτώσεις αυτήν την προσπάθεια. Η έλλειψη περιφερειακού συντονισμού στην εφαρμογή της αποκατάστασης του περιβάλλοντος έχει αποδειχθεί η αιτία για τις ανεπιτυχείς συλλογικές προσπάθειες. Ιστορικά, όλες οι  χώρες του κόσμου έχουν συνεργασθεί για την αντιμετώπιση των διασυνοριακών προβλημάτων εξαιτίας του ανταγωνισμού για το νερό. Στην περίπτωση της λίμνης Αράλης αυτός ο αναταγωνισμός έχει οδηγήσει στην αποξήρανσή της και σε ένα πλήθος αρνητικών συνεπειών για τους ανθρώπους, τις οικονομίες και το περιβάλλον. Τα οικοσυστήματα και οι φυσικοί πόροι που υποστηρίζονται από την λίμνη δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν στα επίπεδα που ήταν πριν από πέντε δεκαετίες, αλλά έχουν μια ευκαιρία να αναζωογονηθούν μέσω της κατάλληλης διαχείρησης των υδάτινων πόρων, υπό την προϋπόθεση της πολιτικής βούλησης.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsasp.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsasp.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsasp.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T12:07:21Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Πίνακας 1: Οι αλλαγές των υδατικών και εδαφικών πόρων στη λεκάνη της λίμνης Αράλης για τα έτη 1960 – 2012.&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Πίνακας 1: Οι αλλαγές των υδατικών και εδαφικών πόρων στη λεκάνη της λίμνης Αράλης για τα έτη 1960 – 2012.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas7.3.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas7.3.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas7.3.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T12:05:44Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 3: Εικόνες του δορυφόρου NASA MODIS Terra που δείχνουν τις αλλαγές της λίμνης Αράλης από το 2009 εως το 2013.&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 3: Εικόνες του δορυφόρου NASA MODIS Terra που δείχνουν τις αλλαγές της λίμνης Αράλης από το 2009 εως το 2013.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas7.2.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas7.2.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas7.2.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T12:05:08Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 2: Εικόνα του δορυφόρου Landsat που δείχνει τις ορατές αλλαγές στη λίμνη με το πέρασμα των ετών.&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 2: Εικόνα του δορυφόρου Landsat που δείχνει τις ορατές αλλαγές στη λίμνη με το πέρασμα των ετών.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas7.1.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas7.1.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas7.1.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T12:04:45Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 1: Η λεκάνη της Θάλασσας της Αράλης. Δορυφορική εικόνα του Landsat. Το ψηφιακό μοντέλο εδάφους έγινε από την USGS EROS. H oπτικοποίηση έγινε απ&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 1: Η λεκάνη της Θάλασσας της Αράλης. Δορυφορική εικόνα του Landsat. Το ψηφιακό μοντέλο εδάφους έγινε από την USGS EROS. H oπτικοποίηση έγινε από το UNEP/ GRID-Sioux Falls.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82_%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82</id>
		<title>Δρούτσας Γιάννης</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82_%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82"/>
				<updated>2014-05-13T09:26:25Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΔΑΣΙΚΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΝΤΑΜΑΝ, ΤΑΙΛΑΝΔΗ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΤΩΝ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΑΜΑΝ]]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΜΜΥΡΩΝ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ (SO2) ΤΗΣ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:ΔΠΜΣ &amp;quot;Περιβάλλον &amp;amp; Ανάπτυξη&amp;quot; (Αθήνα) ]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%A5_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%98%CE%95%CE%99%CE%9F%CE%A5_(SO2)_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A4%CE%9C%CE%9F%CE%A3%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A1%CE%91%CE%A3,_%CE%A4%CE%9F_%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%99%CE%9F_%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%95%CE%A1%CE%A7%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%A0%CE%9F_%CE%97%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%95%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A1%CE%97%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%9D%CE%98%CE%A1%CE%A9%CE%A0%CE%9F%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A0%CE%9F%CE%9C%CE%A0%CE%95%CE%A3</id>
		<title>ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ (SO2) ΤΗΣ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%A5_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%98%CE%95%CE%99%CE%9F%CE%A5_(SO2)_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A4%CE%9C%CE%9F%CE%A3%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A1%CE%91%CE%A3,_%CE%A4%CE%9F_%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%99%CE%9F_%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%95%CE%A1%CE%A7%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%A0%CE%9F_%CE%97%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%95%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A1%CE%97%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%9D%CE%98%CE%A1%CE%A9%CE%A0%CE%9F%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A0%CE%9F%CE%9C%CE%A0%CE%95%CE%A3"/>
				<updated>2014-05-13T09:25:48Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
 [[category:Ατμοσφαιρική Ρύπανση]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' SATELLITE REMOTE SENSING OF ATMOSPHERIC SO2: VOLCANIC ERUPTIONS AND ANTHROPOGENIC EMISSIONS &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Muhammad Fahim Khokhar, C. Frankenberg, J. Hollwedel, S. Beirle, S. Kühl, &lt;br /&gt;
M. Grzegorski, W. Wilms-Grabe, U. Platt and Thomas Wagner &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' http://joseba.mpch-mainz.mpg.de/pdf_dateien/Salzburg_so2.pdf&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το Διοξείδιο του Θείου (SO2) αποτελεί μια σημαντική παράμετρο ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Απελευθερώνεται στην τροπόσφαιρα ως αποτέλεσμα φυσικών και ανθρωπογενών διεργασιών. Οι  εκπομπές του διοξειδίου του θείου μπορούν να ευθύνονται για τις εναποθέσεις οξέων στην επιφανεία της γης, καθώς και για την εμφάνιση αιθαλομίχλης το χειμώνα. Επιπλέον, η οξείδωση του SO2 στην τροπόσφαιρα μπορεί να συμβάλει στη μείωση της όρασης. Οι κύριες ανθρωπογενείς πηγές διοξειδίου του θείου είναι η κατανάλωση ορυκτών καυσίμων, η καύση άνθρακα και η τήξη των θειούχων μετάλλων. &lt;br /&gt;
Επίσης, τα ηφαίστεια είναι μια σημαντική φυσική πηγή παραγωγής διαφόρων ατμοσφαιρικών αερίων. Οι ηφαιστειακές εκρήξεις και οι εκπομπές τους είναι σποραδικές και ασυνεχείς και συχνά συμβαίνουν σε ακατοίκητες περιοχές. Ως εκ τούτου, η εκτίμηση της συγκέντρωσης και του όγκου των εκπεμπόμενων από τα ηφαίστεια αερίων είναι δύσκολη. Οι δορυφορικές τηλεπισκοπικές μετρήσεις βοηθούν για να ξεπεραστεί αυτή η δυσκολία.&lt;br /&gt;
Σε αυτή τη μελέτη θα γίνει μια σύντομη επισκόπηση του οργάνου Παγκόσμιας παρακολούθησης Όζοντος (Global Ozone Monitoring Experiment, (GOME)), χρησιμοποιώντας μετρήσεις για το SO2 κατά την περίοδο 1996-2002, από διάφορες ηφαιστειακές εκρήξεις σε όλο τον κόσμο, καθώς και διάφορες ανθρωπογενής προέλευσης εκπομπές του SO2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το GOME είναι ένα φασματοφωτόμετρο σάρωσης της ορατής και της υπεριώδους ακτινοβολίας σε φασματική περιοχή 240-790 nm. Ξεκίνησε την λειτουργία του τον Απρίλιο του 1995 έχοντας μια σχεδόν πολική τροχιά συγχρονισμένη προς τον ήλιο και σε μέσο υψόμετρο 790 χιλιομέτρων, ενώ επιτυγχάνει παγκόσμια κάλυψη σε 3 ημέρες. Για τις μετρήσεις που παρουσιάζονται στην εργασία, το μέγεθος του κάθε ιχνοστοιχείου είναι 40 (κατά μήκος της τροχιάς) * 320 (εγκάρσια της τροχιάς) km2. Ένα βασικό χαρακτηριστικό του εγραλείου GOME είναι η ικανότητά του να ανιχνεύει διάφορα ενεργά χημικά ατμοσφαιρικά ίχνη αερίων, όπως τα SO2, NO2, BrO, OClO και CH2O κλπ.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Από την αναλογία της γήινης εκπεμπόμενης ακτινοβολίας ως προς την ηλιακή, μπορούν να  προκύψουν με την εφαρμογή της τεχνικής της διαφορικής φασματοσκοπίας απορρόφησης στο ορατό μήκος κύματος (differential optical absorption spectroscopy, DOAS) οι κλίσεις πυκνοτήτων των στηλών (slant column densities, SCDs) των αντίστοιχων απορροφητών. Δείγματα δομών απορρόφησης του SO2 στην UV φασματική περιοχή, σε εύρος μήκους κύματος μεταξύ 312,5 και 327,6 nm (GOME, 2b κανάλι) χρησιμοποιούνται για την ανάκτηση. Σε αυτή την φασματική περιοχή, οι ισχυροί οζοντικοί δεσμοί Huggins επικαλύπτουν την αδύναμη απορρόφηση του SO2. Έτσι, είναι απαραίτητη η ακριβής γνώση της λειτουργίας του οργάνου, το οποίο επεξεργάζεται την περιέλιξη του εισερχόμενου ιδιαίτερα αναλυμένου σήματος. Μικρές αβεβαιότητες στη φασματική δομή ισχυρών απορροφητών μπορούν να οδηγήσουν σε υπολείμματα που να είναι μεγαλύτερα από την ίδια την ασθενή απορρόφηση του SO2. Η χρήση των Στενών γραμμών Fraunhofer (Narrow Fraunhofer lines) είναι κατάλληλη για να αντλήσει πληροφορίες σχετικά με την λειτουργία του οργάνου. Σύμφωνα την εργασία του Van Roozendael et al., με την εφαρμογή μιας μη γραμμικής σχέσης ελαχίστων τετραγώνων προκύπτει η βέλτιστη κλίση της συνάρτησης, με την τοποθέτηση ηλιακού φάσματος υψηλής ανάλυσης στην μέτρηση της ηλιακής ακτινοβολίας της GOME. Στην εργασία, η κλίση της συνάρτησης βρέθηκε να είναι μια μη συμμετρική γραμμή Voigt. Το πλάτος και η ασυμμετρία της συνάρτησης εξαρτώνται έντονα από το μήκος κύματος. Χρησιμοποιήσαμε την ασυμμετρία και την κλίση της συνάρτησης για να συνδιάσουμε το υψηλής ανάλυσης φάσμα του SO2, με δύο φάσματα όζοντος σε διαφορετικές θερμοκρασίες και ένα φάσμα Ring, δημιουργώντας έτσι ένα βέλτιστο σετ φασμάτων αναφοράς κατά την ανάλυση του οργάνου. Η ανάκτηση των  SCDs του SO2 στην περιοχή του UV φάσματος εξαρτάται επίσης έντονα από την φασματική παρεμβολή που οφείλεται στις δομές που επηρεάζονται από την πλάκα διάχυσης, η οποία χρησιμοποιείται για τις μετρήσεις ηλιακής ακτινοβολίας. Οι δομές αυτές ποικίλλουν ανάλογα με τη θέση του ήλιου, παρουσιάζοντας έτσι μια εποχιακή εξάρτηση.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas6.1.jpg | thumb | right | Εικόνα 1: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs του SO2 για τον Απρίλιο του 1996. Η περιοχή που υποδεικνύεται από την κόκκινη γραμμή επιλέχθηκε για τον υπολογισμό των τιμών μετατόπισης σε κάθε γεωγραφικό πλάτος. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Εκτός από αυτό το εποχικό πρότυπο των SCDs του SO2, βρέθηκε μια εξάρτηση που συσχετιζόταν με το γεωγραφικό πλάτος, η οποία κατά πάσα πιθανότητα προκλήθηκε από την ανάμειξη με ισχυρή απορρόφηση O3, ειδικά για τις μεγαλύτερες ηλιακές γωνίες ζενίθ (larger solar zenith angles, SZA). Για τον υπολογισμό των τιμών μετατόπισης εξαιτίας γεωγραφικού πλάτους, θα κανονικοποιήσουμε τις στήλες που έχουμε ανακτήσει με τη μέθοδο του τομέα αναφοράς (reference sector method ,RSM ). Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί ένα υποθετικό τομέα χωρίς αναφορά για το SO2 σε μια απομακρυσμένη περιοχή (Κόκκινη γραμμή στην Εικόνα 1), προκειμένου να υπολογίσει τις τιμές μετατόπισης των στηλών του SO2 σε κάθε γεωγραφικό πλάτος. Εν συντομία, η μέθοδος αυτή εφαρμόζει μια διόρθωση για κάθε γεωγραφικό πλάτος, έτσι ώστε το RSM να έχει  τιμή μηδέν για το SCD μετά τη διόρθωση.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas6.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs του SO2 (μετά τη διόρθωση από το RSM) για το μήνα Απρίλιο του 1996. Οι περιφέρειες που βελτιώθηκαν σημαντικά, ειδικά πάνω από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία φαίνονται καθαρά. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΗΦΑΙΣΤΙΑΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ&lt;br /&gt;
Οι ηφαιστειακές εκρήξεις εκλύουν αέρια και σωματίδια στην ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα το σχηματισμό αερολυμάτων στην στρατόσφαιρα και στην τροπόσφαιρα, τα οποία συμβάλλουν στην αλλαγή της έντασης της ηλιακής ακτινοβολίας. Ακόμα, εξαιρετικά βίαιες ηφαιστειακές εκδηλώσεις, όπως αυτή του Pinatubo το 1991, επηρεάζουν το κλίμα σε χρονικές κλίμακες από μήνες έως χρόνια. Παρακάτω, παρουσιάζονται αποτελέσματα της GOME για τα SCDs του SO2 σε διάφορα ηφαιστειακά γεγονότα κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 1996 έως το 2002.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas6.3.jpg | thumb | right | Εικόνα 3: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs  του SO2. (Α) Δεκ. 1996, (Β) Οκτ. 1998, (Γ) Αύγουστος 2000 και (Δ) Οκτ 2002 για διαφορετικά ηφαίστεια, όπως φαίνονται στους χάρτες.  ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ&lt;br /&gt;
Η βιομηχανική επανάσταση αύξησε τις συγκεντρώσεις των αερίων του θερμοκηπίου, των αερολυμάτων και των αερίων αεροζόλ. Όλα αυτά μπορούν να αλλάξουν το κλίμα σε παγκόσμια κλίμακα. Οι ανθρωπογενείς εκλείσεις του SO2 είναι πιο δύσκολο να γίνουν αντιληπτές σε σύγκριση με τις ηφαιστειακές, επειδή βρίσκονται σε χαμηλά υψόμετρα, όπου η ικανότητα παρακολούθησης του οργάνου είναι μειωμένη.&lt;br /&gt;
Στην εικόνα 4 παρουσιάζονται παραδείγματα ανθρωπογενών εκπομπών του SO2, ειδικότερα πάνω από την Κίνα, τις Ανατολικές ΗΠΑ, την Αραβική Χερσόνησο, την Ανατολική Ευρώπη, τη Νότια Αφρική και τη Ρωσία. Σε όλες τις περιπτώσεις, η καύση του άνθρακα και η τήξη μεταλλευμάτων είναι ίσως η πηγή των παρατηρούμενων SCD του SO2. Επίσης, οι εκπομπές τυ  SO2 από την καύση βιομάζας στην κεντρική Αφρική, τη Νοτιοανατολική Ασία και την περιοχή του Αμαζονίου μπορούν να προσδιοριστούν με σαφήνεια. Η ικανότητα του GOME να εντοπίζει τις ανθρωπογενείς εκπομπές του SO2 ακόμη και σε υψηλότερο γεωγραφικό πλάτος, ιδιαίτερα πάνω από το Norilsk της Ρωσίας, το ξεχωρίζει από τα άλλα συμβατικά εργαλεία των άλλων διαστημικών σκαφών.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas6.4.jpg | thumb | right | Εικόνα 4: Συγκεντρώσεις των SCD του SO2 για την επταετία 1996- 2002, που οφείλονται σε διάφορες ηφαιστιακές και ανθροπωπογενείς δραστηριότητες. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas6.5.jpg | thumb | right | Εικόνα 5: Γραφική παράσταση των SCD του SO2 συναρτήσει του χρόνου για την επταετία 1996- 2002. Τα διαφορετικά χρώματα αντιστοιχούν στα αντίστοιχα έτη. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η δορυφορική τηλεπισκόπηση είναι ένα ισχυρό εργαλείο για την παρακολούθηση των εκπομπών του SO2 από ανθρωπογενείς πηγές και ηφαιστειακές εκρήξεις. Το όργανο GOME επί του σκάφους ERS-2 μας έδωσε παρατηρήσεις για το ατμοσφαιρικό SO2 για περισσότερα από 7 χρόνια. Οι ηφαιστειακές εκπομπές είναι εξαιρετικά μεταβλητές στο χώρο και το χρόνο. Για τον καλύτερο προσδιορισμό των επιπτώσεων των ηφαιστειακών εκρήξεων στο κλίμα, υπάρχει ανάγκη να περιορισθούν οι εκπομπές του θείου. Το  GOME συμβάλλει με την προσθήκη των δεδομένων εισόδου που απαιτούνται για την ακριβή μοντελοποίηση της παγκόσμιας ποσότητας του θείου.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%A5_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%98%CE%95%CE%99%CE%9F%CE%A5_(SO2)_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A4%CE%9C%CE%9F%CE%A3%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A1%CE%91%CE%A3,_%CE%A4%CE%9F_%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%99%CE%9F_%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%95%CE%A1%CE%A7%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%A0%CE%9F_%CE%97%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%95%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A1%CE%97%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%9D%CE%98%CE%A1%CE%A9%CE%A0%CE%9F%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A0%CE%9F%CE%9C%CE%A0%CE%95%CE%A3</id>
		<title>ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ (SO2) ΤΗΣ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%A5_%CE%A4%CE%9F%CE%A5_%CE%98%CE%95%CE%99%CE%9F%CE%A5_(SO2)_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%91%CE%A4%CE%9C%CE%9F%CE%A3%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A1%CE%91%CE%A3,_%CE%A4%CE%9F_%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%99%CE%9F_%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%95%CE%A1%CE%A7%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%A0%CE%9F_%CE%97%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%95%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A1%CE%97%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%91%CE%9D%CE%98%CE%A1%CE%A9%CE%A0%CE%9F%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%95%CE%99%CE%A3_%CE%95%CE%9A%CE%A0%CE%9F%CE%9C%CE%A0%CE%95%CE%A3"/>
				<updated>2014-05-13T09:25:25Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Νέα σελίδα με '   category:Ατμοσφαιρική Ρύπανση  '''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' SATELLITE REMOTE SENSING OF ATMOSPHERIC SO2: VOLCANIC ERUPTIONS AND ANTHR...'&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Ατμοσφαιρική Ρύπανση]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' SATELLITE REMOTE SENSING OF ATMOSPHERIC SO2: VOLCANIC ERUPTIONS AND ANTHROPOGENIC EMISSIONS &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Muhammad Fahim Khokhar, C. Frankenberg, J. Hollwedel, S. Beirle, S. Kühl, &lt;br /&gt;
M. Grzegorski, W. Wilms-Grabe, U. Platt and Thomas Wagner &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' http://joseba.mpch-mainz.mpg.de/pdf_dateien/Salzburg_so2.pdf&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το Διοξείδιο του Θείου (SO2) αποτελεί μια σημαντική παράμετρο ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Απελευθερώνεται στην τροπόσφαιρα ως αποτέλεσμα φυσικών και ανθρωπογενών διεργασιών. Οι  εκπομπές του διοξειδίου του θείου μπορούν να ευθύνονται για τις εναποθέσεις οξέων στην επιφανεία της γης, καθώς και για την εμφάνιση αιθαλομίχλης το χειμώνα. Επιπλέον, η οξείδωση του SO2 στην τροπόσφαιρα μπορεί να συμβάλει στη μείωση της όρασης. Οι κύριες ανθρωπογενείς πηγές διοξειδίου του θείου είναι η κατανάλωση ορυκτών καυσίμων, η καύση άνθρακα και η τήξη των θειούχων μετάλλων. &lt;br /&gt;
Επίσης, τα ηφαίστεια είναι μια σημαντική φυσική πηγή παραγωγής διαφόρων ατμοσφαιρικών αερίων. Οι ηφαιστειακές εκρήξεις και οι εκπομπές τους είναι σποραδικές και ασυνεχείς και συχνά συμβαίνουν σε ακατοίκητες περιοχές. Ως εκ τούτου, η εκτίμηση της συγκέντρωσης και του όγκου των εκπεμπόμενων από τα ηφαίστεια αερίων είναι δύσκολη. Οι δορυφορικές τηλεπισκοπικές μετρήσεις βοηθούν για να ξεπεραστεί αυτή η δυσκολία.&lt;br /&gt;
Σε αυτή τη μελέτη θα γίνει μια σύντομη επισκόπηση του οργάνου Παγκόσμιας παρακολούθησης Όζοντος (Global Ozone Monitoring Experiment, (GOME)), χρησιμοποιώντας μετρήσεις για το SO2 κατά την περίοδο 1996-2002, από διάφορες ηφαιστειακές εκρήξεις σε όλο τον κόσμο, καθώς και διάφορες ανθρωπογενής προέλευσης εκπομπές του SO2.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το GOME είναι ένα φασματοφωτόμετρο σάρωσης της ορατής και της υπεριώδους ακτινοβολίας σε φασματική περιοχή 240-790 nm. Ξεκίνησε την λειτουργία του τον Απρίλιο του 1995 έχοντας μια σχεδόν πολική τροχιά συγχρονισμένη προς τον ήλιο και σε μέσο υψόμετρο 790 χιλιομέτρων, ενώ επιτυγχάνει παγκόσμια κάλυψη σε 3 ημέρες. Για τις μετρήσεις που παρουσιάζονται στην εργασία, το μέγεθος του κάθε ιχνοστοιχείου είναι 40 (κατά μήκος της τροχιάς) * 320 (εγκάρσια της τροχιάς) km2. Ένα βασικό χαρακτηριστικό του εγραλείου GOME είναι η ικανότητά του να ανιχνεύει διάφορα ενεργά χημικά ατμοσφαιρικά ίχνη αερίων, όπως τα SO2, NO2, BrO, OClO και CH2O κλπ.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Από την αναλογία της γήινης εκπεμπόμενης ακτινοβολίας ως προς την ηλιακή, μπορούν να  προκύψουν με την εφαρμογή της τεχνικής της διαφορικής φασματοσκοπίας απορρόφησης στο ορατό μήκος κύματος (differential optical absorption spectroscopy, DOAS) οι κλίσεις πυκνοτήτων των στηλών (slant column densities, SCDs) των αντίστοιχων απορροφητών. Δείγματα δομών απορρόφησης του SO2 στην UV φασματική περιοχή, σε εύρος μήκους κύματος μεταξύ 312,5 και 327,6 nm (GOME, 2b κανάλι) χρησιμοποιούνται για την ανάκτηση. Σε αυτή την φασματική περιοχή, οι ισχυροί οζοντικοί δεσμοί Huggins επικαλύπτουν την αδύναμη απορρόφηση του SO2. Έτσι, είναι απαραίτητη η ακριβής γνώση της λειτουργίας του οργάνου, το οποίο επεξεργάζεται την περιέλιξη του εισερχόμενου ιδιαίτερα αναλυμένου σήματος. Μικρές αβεβαιότητες στη φασματική δομή ισχυρών απορροφητών μπορούν να οδηγήσουν σε υπολείμματα που να είναι μεγαλύτερα από την ίδια την ασθενή απορρόφηση του SO2. Η χρήση των Στενών γραμμών Fraunhofer (Narrow Fraunhofer lines) είναι κατάλληλη για να αντλήσει πληροφορίες σχετικά με την λειτουργία του οργάνου. Σύμφωνα την εργασία του Van Roozendael et al., με την εφαρμογή μιας μη γραμμικής σχέσης ελαχίστων τετραγώνων προκύπτει η βέλτιστη κλίση της συνάρτησης, με την τοποθέτηση ηλιακού φάσματος υψηλής ανάλυσης στην μέτρηση της ηλιακής ακτινοβολίας της GOME. Στην εργασία, η κλίση της συνάρτησης βρέθηκε να είναι μια μη συμμετρική γραμμή Voigt. Το πλάτος και η ασυμμετρία της συνάρτησης εξαρτώνται έντονα από το μήκος κύματος. Χρησιμοποιήσαμε την ασυμμετρία και την κλίση της συνάρτησης για να συνδιάσουμε το υψηλής ανάλυσης φάσμα του SO2, με δύο φάσματα όζοντος σε διαφορετικές θερμοκρασίες και ένα φάσμα Ring, δημιουργώντας έτσι ένα βέλτιστο σετ φασμάτων αναφοράς κατά την ανάλυση του οργάνου. Η ανάκτηση των  SCDs του SO2 στην περιοχή του UV φάσματος εξαρτάται επίσης έντονα από την φασματική παρεμβολή που οφείλεται στις δομές που επηρεάζονται από την πλάκα διάχυσης, η οποία χρησιμοποιείται για τις μετρήσεις ηλιακής ακτινοβολίας. Οι δομές αυτές ποικίλλουν ανάλογα με τη θέση του ήλιου, παρουσιάζοντας έτσι μια εποχιακή εξάρτηση.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsass6.1.jpg | thumb | right | Εικόνα 1: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs του SO2 για τον Απρίλιο του 1996. Η περιοχή που υποδεικνύεται από την κόκκινη γραμμή επιλέχθηκε για τον υπολογισμό των τιμών μετατόπισης σε κάθε γεωγραφικό πλάτος. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Εκτός από αυτό το εποχικό πρότυπο των SCDs του SO2, βρέθηκε μια εξάρτηση που συσχετιζόταν με το γεωγραφικό πλάτος, η οποία κατά πάσα πιθανότητα προκλήθηκε από την ανάμειξη με ισχυρή απορρόφηση O3, ειδικά για τις μεγαλύτερες ηλιακές γωνίες ζενίθ (larger solar zenith angles, SZA). Για τον υπολογισμό των τιμών μετατόπισης εξαιτίας γεωγραφικού πλάτους, θα κανονικοποιήσουμε τις στήλες που έχουμε ανακτήσει με τη μέθοδο του τομέα αναφοράς (reference sector method ,RSM ). Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί ένα υποθετικό τομέα χωρίς αναφορά για το SO2 σε μια απομακρυσμένη περιοχή (Κόκκινη γραμμή στην Εικόνα 1), προκειμένου να υπολογίσει τις τιμές μετατόπισης των στηλών του SO2 σε κάθε γεωγραφικό πλάτος. Εν συντομία, η μέθοδος αυτή εφαρμόζει μια διόρθωση για κάθε γεωγραφικό πλάτος, έτσι ώστε το RSM να έχει  τιμή μηδέν για το SCD μετά τη διόρθωση.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsass6.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs του SO2 (μετά τη διόρθωση από το RSM) για το μήνα Απρίλιο του 1996. Οι περιφέρειες που βελτιώθηκαν σημαντικά, ειδικά πάνω από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία φαίνονται καθαρά. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΗΦΑΙΣΤΙΑΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ&lt;br /&gt;
Οι ηφαιστειακές εκρήξεις εκλύουν αέρια και σωματίδια στην ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα το σχηματισμό αερολυμάτων στην στρατόσφαιρα και στην τροπόσφαιρα, τα οποία συμβάλλουν στην αλλαγή της έντασης της ηλιακής ακτινοβολίας. Ακόμα, εξαιρετικά βίαιες ηφαιστειακές εκδηλώσεις, όπως αυτή του Pinatubo το 1991, επηρεάζουν το κλίμα σε χρονικές κλίμακες από μήνες έως χρόνια. Παρακάτω, παρουσιάζονται αποτελέσματα της GOME για τα SCDs του SO2 σε διάφορα ηφαιστειακά γεγονότα κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 1996 έως το 2002.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsass6.3.jpg | thumb | right | Εικόνα 3: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs  του SO2. (Α) Δεκ. 1996, (Β) Οκτ. 1998, (Γ) Αύγουστος 2000 και (Δ) Οκτ 2002 για διαφορετικά ηφαίστεια, όπως φαίνονται στους χάρτες.  ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ&lt;br /&gt;
Η βιομηχανική επανάσταση αύξησε τις συγκεντρώσεις των αερίων του θερμοκηπίου, των αερολυμάτων και των αερίων αεροζόλ. Όλα αυτά μπορούν να αλλάξουν το κλίμα σε παγκόσμια κλίμακα. Οι ανθρωπογενείς εκλείσεις του SO2 είναι πιο δύσκολο να γίνουν αντιληπτές σε σύγκριση με τις ηφαιστειακές, επειδή βρίσκονται σε χαμηλά υψόμετρα, όπου η ικανότητα παρακολούθησης του οργάνου είναι μειωμένη.&lt;br /&gt;
Στην εικόνα 4 παρουσιάζονται παραδείγματα ανθρωπογενών εκπομπών του SO2, ειδικότερα πάνω από την Κίνα, τις Ανατολικές ΗΠΑ, την Αραβική Χερσόνησο, την Ανατολική Ευρώπη, τη Νότια Αφρική και τη Ρωσία. Σε όλες τις περιπτώσεις, η καύση του άνθρακα και η τήξη μεταλλευμάτων είναι ίσως η πηγή των παρατηρούμενων SCD του SO2. Επίσης, οι εκπομπές τυ  SO2 από την καύση βιομάζας στην κεντρική Αφρική, τη Νοτιοανατολική Ασία και την περιοχή του Αμαζονίου μπορούν να προσδιοριστούν με σαφήνεια. Η ικανότητα του GOME να εντοπίζει τις ανθρωπογενείς εκπομπές του SO2 ακόμη και σε υψηλότερο γεωγραφικό πλάτος, ιδιαίτερα πάνω από το Norilsk της Ρωσίας, το ξεχωρίζει από τα άλλα συμβατικά εργαλεία των άλλων διαστημικών σκαφών.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsass6.4.jpg | thumb | right | Εικόνα 4: Συγκεντρώσεις των SCD του SO2 για την επταετία 1996- 2002, που οφείλονται σε διάφορες ηφαιστιακές και ανθροπωπογενείς δραστηριότητες. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsass6.5.jpg | thumb | right | Εικόνα 5: Γραφική παράσταση των SCD του SO2 συναρτήσει του χρόνου για την επταετία 1996- 2002. Τα διαφορετικά χρώματα αντιστοιχούν στα αντίστοιχα έτη. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η δορυφορική τηλεπισκόπηση είναι ένα ισχυρό εργαλείο για την παρακολούθηση των εκπομπών του SO2 από ανθρωπογενείς πηγές και ηφαιστειακές εκρήξεις. Το όργανο GOME επί του σκάφους ERS-2 μας έδωσε παρατηρήσεις για το ατμοσφαιρικό SO2 για περισσότερα από 7 χρόνια. Οι ηφαιστειακές εκπομπές είναι εξαιρετικά μεταβλητές στο χώρο και το χρόνο. Για τον καλύτερο προσδιορισμό των επιπτώσεων των ηφαιστειακών εκρήξεων στο κλίμα, υπάρχει ανάγκη να περιορισθούν οι εκπομπές του θείου. Το  GOME συμβάλλει με την προσθήκη των δεδομένων εισόδου που απαιτούνται για την ακριβή μοντελοποίηση της παγκόσμιας ποσότητας του θείου.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas6.5.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas6.5.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas6.5.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T09:23:15Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 5: Γραφική παράσταση των SCD του SO2 συναρτήσει του χρόνου για την επταετία 1996- 2002. Τα διαφορετικά χρώματα αντιστοιχούν στα αντίστοιχα έ&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 5: Γραφική παράσταση των SCD του SO2 συναρτήσει του χρόνου για την επταετία 1996- 2002. Τα διαφορετικά χρώματα αντιστοιχούν στα αντίστοιχα έτη.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas6.4.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas6.4.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas6.4.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T09:22:58Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 4: Συγκεντρώσεις των SCD του SO2 για την επταετία 1996- 2002, που οφείλονται σε διάφορες ηφαιστιακές και ανθροπωπογενείς δραστηριότητες.&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 4: Συγκεντρώσεις των SCD του SO2 για την επταετία 1996- 2002, που οφείλονται σε διάφορες ηφαιστιακές και ανθροπωπογενείς δραστηριότητες.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas6.3.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas6.3.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas6.3.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T09:22:33Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 3: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs  του SO2. (Α) Δεκ. 1996, (Β) Οκτ. 1998, (Γ) Αύγουστος 2000 και (Δ) Οκτ 2002 για διαφορετικά ηφαίστεια, όπως φαίνονται στο&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 3: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs  του SO2. (Α) Δεκ. 1996, (Β) Οκτ. 1998, (Γ) Αύγουστος 2000 και (Δ) Οκτ 2002 για διαφορετικά ηφαίστεια, όπως φαίνονται στους χάρτες.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas6.2.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas6.2.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas6.2.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T09:22:08Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 2: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs του SO2 (μετά τη διόρθωση από το RSM) για το μήνα Απρίλιο του 1996. Οι περιφέρειες που βελτιώθηκαν σημαντικά, &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 2: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs του SO2 (μετά τη διόρθωση από το RSM) για το μήνα Απρίλιο του 1996. Οι περιφέρειες που βελτιώθηκαν σημαντικά, ειδικά πάνω από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία φαίνονται καθαρά.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas6.1.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas6.1.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas6.1.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T09:21:47Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 1: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs του SO2 για τον Απρίλιο του 1996. Η περιοχή που υποδεικνύεται από την κόκκινη γραμμή επιλέχθηκε για τον υπο&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 1: Μηνιαίες μέσες τιμές των SCDs του SO2 για τον Απρίλιο του 1996. Η περιοχή που υποδεικνύεται από την κόκκινη γραμμή επιλέχθηκε για τον υπολογισμό των τιμών μετατόπισης σε κάθε γεωγραφικό πλάτος.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82_%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82</id>
		<title>Δρούτσας Γιάννης</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82_%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82"/>
				<updated>2014-05-13T09:03:46Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΔΑΣΙΚΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΝΤΑΜΑΝ, ΤΑΙΛΑΝΔΗ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΤΩΝ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΑΜΑΝ]]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΜΜΥΡΩΝ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:ΔΠΜΣ &amp;quot;Περιβάλλον &amp;amp; Ανάπτυξη&amp;quot; (Αθήνα) ]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%97%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%99%CE%9F%CE%A5_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%9C%CE%95%CE%99%CE%A9%CE%A3%CE%97_%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A5</id>
		<title>ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%A4%CE%97%CE%A3_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%97%CE%A3%CE%97%CE%A3_%CE%93%CE%99%CE%91_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%97%CE%A6%CE%91%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%99%CE%9F%CE%A5_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%9C%CE%95%CE%99%CE%A9%CE%A3%CE%97_%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A5"/>
				<updated>2014-05-13T09:02:37Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Νέα σελίδα με ' category:Ηφαίστεια  '''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' REMOTE SENSING OBSERVATIONS FOR VOLCANO MONITORING AND HAZARD MITIGATION  '''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙ...'&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Ηφαίστεια]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' REMOTE SENSING OBSERVATIONS FOR VOLCANO MONITORING AND HAZARD MITIGATION&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Peter J. MOUGINIS-MARK&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' Technical Session — IC24-Disaster Mitigation, Paper Number 520&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι ηφαιστειακές εκρήξεις είναι ένα θεαματικό φυσικό φαινόμενο, αλλά και πολύ επικίνδυνο για να μελετηθεί επί τόπου. Επίσης, παρουσιάζουν πολλές δυσκολίες στη μελέτη, οι οποίες  οφείλονται στη διαφορετικότητα της κάθε φορά δραστηριότητας και στις απομακρυσμένες περιοχές όπου λαμβάνουν χώρα αυτά τα φαινόμενα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος στην δορυφορική τηλεπισκόπηση σε ό,τι αφορά τα ηφαίστεια, ενώ περαιτέρω εξέλιξη αναμένεται στα επόμενα χρόνια, καθώς αρκετές χώρες χρησιμοποιούν διαστημόπλοια νέας γενιάς. Ειδικότερα, το διαστημόπλοιο Terra της NASA θα προσφέρει πρωτόγνωρες δυνατότητες στην παρακολούθηση των ηφαιστείων, ενώ μια ομάδα 20 ηφαιστειολόγων έχει εργαστεί για πολλά χρόνια στην ανάπτυξη αλγορίθμων για την παρακολούθηση των ενεργών ηφαιστείων. Επιπλέον, το σύνολο των δεδομένων που παρέχονται από τα αεροσκάφη μπορούν να χρησιμεύσουν στη μελλοντική τοπογράφηση του διαστήματος και στη δημιουργία θερμικών συστημάτων υπέρυθρης απεικόνισης. &lt;br /&gt;
Πολλά τμήματα του φάσματος, από το υπεριώδες (UV)  έως τα μικροκύματα, χρησιμοποιούνται σήμερα για τη μελέτη φαινομένων όπως τα σύννεφα ηφαιστειακής τέφρας, οι θερμικές ανωμαλίες σχετιζόμενες με ροές λάβας και η παραμόρφωση του εδάφους. Επιπρόσθετα, έχουν δημιουργηθεί τοπογραφικοί χάρτες από δορυφόρους και αεροσκάφη προκειμένου να εντοπίστουν αλλαγές στην επιφάνεια το εδάφους λόγω της διάβρωσης των ηφαιστειακών διαδρομών ή της δημιουργίας νέων πεδίων ροής της λάβας. Η παρούσα εργασία εξετάζει πολλές από αυτές τις μεθόδους, αντλώντας δεδομένα από τους δορυφόρους ERS - 2, GOES, Landsat, RADARSAT, SPOT και TOPSAR, για ηφαίστεια στη Χαβάη, στα νησιά Γκαλάπαγκος και στις Φιλιππίνες. Τα δορυφορικά δεδομένα  από αυτές τις περιοχές επιτρέπουν στους επιστήμονες που ασχολοιούνται με την τηλεπισκόπηση να κάνουν εκτίμηση των καταστροφών μέσω της μελέτης ττων χαρακτηριστικών της επιφάνειας πριν και μετά το φαινόμενο.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σημαντική πρόοδος έχει σημειωθεί όσον αφορά τη χρήση της τηλεπισκόπησης για την παρατηρήση ενεργών ηφαιστείων ήδη από τη δεκαετία του 1990, ενώ η εξέλιξη συνεχίζεται μέχρι σήμερα, καθώς έχει ξεκινήσει η επόμενη γενιά διαστημικών οχημάτων από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη, τον Καναδά και την Ιαπωνία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, πολλά ηφαίστεια σε όλο τον κόσμο να απεικονίζονται σε καθημερινή βάση. Το αμερικάνικο διαστημόπλοιο των ΗΠΑ (Terra) είναι το πρώτο μέλος του Συστήματος παρατήρησης της Γης (Earth Observing System, EOS), το οποίο δίνει τα συγκεκριμένα δεδομένα. Έρευνα σχετική με τις χρήσεις των δεδομένων EOS για τα ηφαίστεια έχει διεξαχθεί από τη δεκαετία του 1990 (Mouginis - Mark etal., 1991). Ακόμα, οι δορυφόροι Landsat - 7 και Terra είχαν ενταχθεί υπό τον περιβαλλοντικό δορυφόρο (ENVISAT) και το διαστημικό σκάφος Advanced Earth Observing Satellite 2 (ADEOS II), τα οποία ξεκίνησαν από την Ευρώπη και την Ιαπωνία αντίστοιχα. Οι ENVISAT και ADEOS II φέρουν αισθητήρες ορατού και υπέρυθρου μήκους κύματος, ενώ ο ENVISAT έχει επίσης και ραντάρ σύστημα απεικόνισης. Ακόμα, σύστημα ραντάρ απεικόνισης φέρουν και οι δορυφόροι RADARSAT - 2 και ALOS, από τον Καναδά και την Ιαπωνία  αντίστοιχα.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ηφαίστειο Kilauea, Hawai&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το ηφαίστειο Kilauea στη  Hawai είναι σχεδόν συνεχώς ενεργό από τον Ιανουάριο του 1983. Έχει ως εκ τούτου αποδειχθεί ότι είναι μια εξαιρετική περιοχή μελέτης για την ανάπτυξη διαφόρων μεθόδων τηλεπισκόπησης. Κάποιες από αυτές είναι για παράδειγμα η τεχνική της υπερφασματικής ανάλυσης της θερμοκρασίας της ροής της λάβας (hyperspectral technique for the analysis of lava flow temperatures), η χαρτογράφηση της συνολικής θερμικής ροής από τις ενεργές ροές της λάβας (mapping of total thermal flux from active lava flows), η εκτίμηση των συντελεστών παραγωγής λάβας από ραντάρ ιντερφερόμετρων, η ανάλυση του ρυθμού ροής του διοξειδίου του θείου με χρήση θερμικών υπέρυθρων εικόνων και η ανάλυση της αλλαγής της τοπογραφίας μέσω της σύγκρισης των ψηφιακών μοντέλων εδάφους (digital elevation models). Επιπλεόν, έχουν χρησιμοποιηθεί αυτοματοποιημένες μέθοδοι ρουτίνας για τη συχνή παρακολούθηση της θερμικής απόδοσης του ηφαιστείου με τη χρήση γεωστατικών δορυφορικών δεδομένων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ηφαίστειο Cerro Azul, νησιά Galapagos&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η έκρηξη του ηφαιστείου Cerro Azul στα νησιά Galapagos τον Σεπτέμβριο του 1998 παρείχε μια εξαιρετική ευκαιρία για την παρακολούθηση ενός εν εξελίξει φαινομένου σε ένα απομακρυσμένο μέρος του κόσμου. Ο μετεωρολογικός δορυφόρος GOES - 8 συνέλεξε συνολικά 520 εικόνες στο ορατό και το θερμικό φάσμα κατά τη διάρκεια της ημέρας και 815 θερμικές εικόνες κατά τη διάρκεια της νύχτας, για τις 36 τις ημέρες του φαινομένου των έκρηξεων του ηφαιστείου Cerro Azul. Στην Εικόνα 1 φαίνεται η έναρξη των ηφαιστειακών εκρήξεων στις 15 Σεπτεμβρίου του 1998. Πολλά χαρακτηριστικά της ηφαιστιακής έκρηξης παρατηρήθηκαν μέσω των δεδομένων του GOES, συμπεριλαμβανομένων των ηφαιστιακών νεφών και της διασποράς τους, των θερμικών ανωμαλιών που οφείλονται στις διεργασίες εσωτερικά του κρατήρα, και των ενεργών ροών της λάβας στην ανατολική πλευρά του ηφαιστείου. Επίσης, ιδιαίτερα σημαντική ήταν η χρήση των δεδομένων του GOES στον ακριβή προσδιορισμό του χρόνου έναρξης και τερματισμού της έκρηξης, καθώς και στον προσδιορισμό της θέσης των ενεργών ρηγμάτων, τόσο εντός όσο και εκτός της περιοχής του κρατήρα.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas5.1.jpg | thumb | right | Εικόνα 1: Μια σειρά από δορυφορικές εικόνες του GOES-8  πάνω από το ηφαίστειο Cerro Azul κατά τη διάρκεια της έκρηξης το Σεπτέμβριο του 1998. Στο κανάλι 1 (0,52- 0,72 μm) φαίνονται οι δύο πρώτες ηφαιστιακές εκρήξεις στις 15 Σεπτέμβρη 1998. Οι εικόνες ελήφθησαν κατά τις ακόλουθες τοπικές ώρες: α) 13:28, β) 13:59, γ) 14:28, δ) 14:58, ε) 15:28 και f) 15:58. Στην τελευταία εικόνα (f), το ακραίο όριο του ηφαιστιακού νέφους 2  (Plume 2) είναι παραμορφωμένο. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ηφαίστειο Mount Pinatubo, Philippines&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η έκρηξη του ηφαιστείου Pinatubo στις Φιλιππίνες το 1991 έδωσε την ευκαιρία μελέτης των επιπτώσεων μιας μεγάλης ηφαιστειακής έκρηξης. Για πρώτη φορά, υπάρχουν υψηλής ανάλυσης (20 m / ισχνοστοιχείο) δορυφορικά δεδομένα για μια περιοχή, τόσο πριν όσο και μετά το πέρας του φαινομένου. Τα δεδομένα τηλεπισκόπησης που συλέχθηκαν βρίσκονταν σε μικροκυματικό (3,0 έως 68,0 cm), θερμικό (8,0 - 12 μm), μέσο υπέρυθρο (1,0 έως 2,4 μm) και ορατό μήκος κύματος. Έτσι, είναι δυνατό να προσδιορισθεί η χρονική εξέλιξη του φαινομένου από τη μελέτη των θερμικών ιδιοτήτων, της βλάστησης, της  διάβρωσης της περιοχής κ.λ.π.. Μια συνολική εικόνα μπορεί να προκύψει από τα φυσικά χαρακτηριστικά της περιοχής, καθώς επηρεάζουν την γεωμορφολογία του ηφαιστείου και τη θερμική του ενέργεια. Παρατηρούνται αλλαγές στην επιφάνεια της περιοχής μελέτης για πολλά χρόνια ή και για δεκαετίες μετά την έκρηξη, επομένως η μελέτη αποκατάστασης της περιοχής μπορεί να γίνει εύκολα με χρήση τηλεπισκοπικών τεχνικών. Η συγκεκριμένη εργασία εστιάζει στις παραμέτρους του ηφαιστείου Mount Pinatubo που μπορούν να μελετηθούν μέσω των δορυφόρων.&lt;br /&gt;
* Για πολλά χρόνια μετά την έκρηξη του ηφαιστείου, οι θερμικές ανισορροπίες που σχετίζονται με τις θερμές πηγές νερού που βρίσκονται γύρω από το ηφαίστειο μπορούν να φανούν κατά τη διάρκεια της νύχτας στο θερμικό υπέρυθρο κανάλι 6 (Thermal Infrared, TIR) του Landsat- 7. Όταν αυτές οι εικόνες δεν έχουν σύννεφα, μπορούν να χαρτογραφηθούν τα θερμά ρεύματα (Εικόνα 2).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas5.2.jpg | thumb | right | Εικόνα 2: Νυχτερινή εικόνα της δυτικής πλευράς του βουνού Pinatubo στο κανάλι 6 (10.04 - 12.05 μm) του Landsat- 7. Η εξάτμιση των ζεστών νερών των ποτάμιων συστημάτων φαίνεται με λευκό χρώμα. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Μια ακόμα παράμετρος που σχετίζεται με τις συνεχιζόμενες αλλαγές στην περιοχή είναι ο ρυθμός ανάπτυξης της βλάστησης. Η παρακολούθηση της κατανομής της βλάστησης είναι ιδιαίτερα πολύτιμη για την αποφυγή εκτεταμένης καταστροφής, καθώς και για την αποκατάσταση της περιοχής. Η βλάστηση μπορεί να προσδιορισθεί εύκολα χρησιμοποιώντας κανάλια υπέρυθρου μήκους κύματος. Για παράδειγμα, ο συνδιασμός τριών καναλιών ορατού και εγγύς υπέρυθρου (Near Infrared) μύκους κύματος του δορυφόρου SPOT ορίζει με σαφήνεια τους τομείς που καλύπτει η βλάστηση σε μια εικόνα, ενώ σε σύγκριση με εικόνες άλλων ετών για την ίδια περιοχή, προκύπτουν οι αλλαγές στη βλάστηση. Στην Εικόνα 3 φαίνονται τέσσερις εικόνες του SPOT (έτη 1991, 1994, 1996 και 1998) , που δείχνουν το ποσοστό της αναγέννησης της βλάστησης στην κορυφή του ηφαιστείου. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsass5.3.jpg | thumb | right | Εικόνα 3: Ακολουθία τεσσάρων εικόνων του δορυφορικού δέκτη SPOT MSS που δείχνουν την αναγέννηση της βλάστησης στην κορυφή του ηφαιστείου Mount Pinatubo. Δεκέμβριος 1991 (επάνω αριστερά), Δεκέμβριος 1994 (επάνω δεξιά), Φεβρουάριος 1996 (κάτω αριστερά) και Δεκέμβριο 1998 (κάτω δεξιά). Η βλάστηση απεικονίζεται με κόκκινο χρώμα. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Αυτή η εργασία παρουσιάζει τις δυνατότητες της τηλεπισκόπησης για μερικά ενεργά ηφαίστεια σε όλο τον κόσμο. Αναμένεται ότι η τηλεπισκόπηση θα διαδραματίζει ένα όλο και μεγαλύτερο ρόλο στην παρακολούθηση της επικινδυνότητας τέτοιων φαινομένων. Πολλές από τις ηφαιστειακές εκρήξεις που θα απεικονίζονται από τα διαστημικά σκάφη θα έχουν άμεσες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις στις τοπικές κοινότητες. Η δημιουργία ισχυρών συνεργατικών δεσμών με ξένα παρατηρητήρια ηφαιστείων και η  κοινή συλλογή και ανάλυση των δορυφορικών δεδομένων είναι η απόδειξη ότι τα τοπικά ζητήματα εξακολουθούν να είναι μεγίστης σπουδαιότητας.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsass5.3.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsass5.3.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsass5.3.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T08:58:04Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 3: Ακολουθία τεσσάρων εικόνων του δορυφορικού δέκτη SPOT MSS που δείχνουν την αναγέννηση της βλάστησης στην κορυφή του ηφαιστείου Mount Pina&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 3: Ακολουθία τεσσάρων εικόνων του δορυφορικού δέκτη SPOT MSS που δείχνουν την αναγέννηση της βλάστησης στην κορυφή του ηφαιστείου Mount Pinatubo. Δεκέμβριος 1991 (επάνω αριστερά), Δεκέμβριος 1994 (επάνω δεξιά), Φεβρουάριος 1996 (κάτω αριστερά) και Δεκέμβριο 1998 (κάτω δεξιά). Η βλάστηση απεικονίζεται με κόκκινο χρώμα.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas5.3.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas5.3.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas5.3.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T08:57:47Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: ανέβασμα νέας έκδοσης του &amp;amp;quot;Αρχείο:Droutsas5.3.jpg&amp;amp;quot;: Εικόνα 3: Ακολουθία τεσσάρων εικόνων του δορυφορικού δέκτη SPOT MSS που δείχνουν την αναγέν&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas5.3.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas5.3.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas5.3.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T08:57:34Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas5.2.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas5.2.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas5.2.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T08:57:19Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 2: Νυχτερινή εικόνα της δυτικής πλευράς του βουνού Pinatubo στο κανάλι 6 (10.04 - 12.05 μm) του Landsat- 7. Η εξάτμιση των ζεστών νερών των ποτάμιων συ&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 2: Νυχτερινή εικόνα της δυτικής πλευράς του βουνού Pinatubo στο κανάλι 6 (10.04 - 12.05 μm) του Landsat- 7. Η εξάτμιση των ζεστών νερών των ποτάμιων συστημάτων φαίνεται με λευκό χρώμα.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas5.1.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsas5.1.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsas5.1.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T08:56:21Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Εικόνα 1: Μια σειρά από δορυφορικές εικόνες του GOES-8  πάνω από το ηφαίστειο Cerro Azul κατά τη διάρκεια της έκρηξης το Σεπτέμβριο του 1998. Στο κανάλ&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Εικόνα 1: Μια σειρά από δορυφορικές εικόνες του GOES-8  πάνω από το ηφαίστειο Cerro Azul κατά τη διάρκεια της έκρηξης το Σεπτέμβριο του 1998. Στο κανάλι 1 (0,52- 0,72 μm) φαίνονται οι δύο πρώτες ηφαιστιακές εκρήξεις στις 15 Σεπτέμβρη 1998. Οι εικόνες ελήφθησαν κατά τις ακόλουθες τοπικές ώρες: α) 13:28, β) 13:59, γ) 14:28, δ) 14:58, ε) 15:28 και f) 15:58. Στην τελευταία εικόνα (f), το ακραίο όριο του ηφαιστιακού νέφους 2  (Plume 2) είναι παραμορφωμένο.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82_%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82</id>
		<title>Δρούτσας Γιάννης</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%82_%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82"/>
				<updated>2014-05-13T08:52:15Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΔΑΣΙΚΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΑΝΤΑΜΑΝ, ΤΑΙΛΑΝΔΗ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΤΩΝ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΑΜΑΝ]]&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
[[ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ ΓΙΑ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΗΜΜΥΡΩΝ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:ΔΠΜΣ &amp;quot;Περιβάλλον &amp;amp; Ανάπτυξη&amp;quot; (Αθήνα) ]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%CE%A3_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%91%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%9C%CE%95_%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%94%CE%95%CE%94%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%9D</id>
		<title>ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%CE%A3_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%91%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%9C%CE%95_%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%94%CE%95%CE%94%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-13T08:51:45Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Πλημμύρες]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' FLOOD HAZARD ASSESSMENT AND MONITORING USING GEOGRAPHIC INFORMATION AND REMOTELY SENSED DATA&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Gheorghe STANCALIE, Corina ALECU, Simona CATANA &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' http://www.isprs.org/proceedings/xxxiii/congress/part7/1472_XXXIII-part7.pdf&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι πλημμύρες αποτελούν ένα σημαντικό κίνδυνο για πολλές περιοχές σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα για τη Ρουμανία. Κατά τα τελευταία χρόνια συνέβησαν αρκετές πλημμύρες στη Ρουμανία, μερικές από τις οποίες επηρέασαν ευρείες περιοχές του εδάφους της χώρας. Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί μια σύγχρονη προσέγγιση των δεικτών κινδύνου πλημμυρών, οι οποίοι συνδέονται με τα φυσικά, γεωγραφικά, μορφολογικά, υδρογραφικά χαρακτηριστικά και την ευπάθεια της περιοχής. Έτσι, σκοπεύει να αναπτύξει μια μεθοδολογία, η οποία θα επιτρέπει τον περαιτέρω προσδιορισμό του κινδύνου πλημμυρών, χρησιμοποιώντας αντιπροσωπευτικούς δείκτες σε μια κλίμακα συμβατή για την αναπαράσταση της περιοχής. Τα δεδομένα τηλεπισκόπησης και οι γεωγραφικές πληροφορίες που χρησιμοποιήθηκαν για τη διαχείριση των πλημμυρών πάρθηκαν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της πλημμύρας, με έμφαση στη στάδια πριν και μετά το φαινόμενο.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στο πλαίσιο της αξιολόγησης των πλημμυρών, οπτικές και δορυφορικές εικόνες μπορούν να παρέχουν χρήσιμες γεωγραφικές πληροφορίες. Οι πληροφορίες για τις πλημμύρες και την περιγραφή της περιοχής, ενσωματωμένες στο Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών (G.I.S.), αποδεικνύονται πολύ χρήσιμες πριν από μια πλημμύρα για τις προοπτικές πρόληψής της, κατά τη διάρκεια μιας πλημμύρας για την ανίχνευση και χαρτογράφηση της και μετά από μια πλημμύρα για την αξιολόγηση των επιπτώσεων και εκτίμηση των καταστροφών. Μέσης και υψηλής χωρικής διακριτικής ικανότητας εικόνες δορυφόρων όπως  οι NOAA - AVHRR , SPOT - HRV και ERS - SAR χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή διαφόρων πληροφοριών, ανάλογα με το χρόνο απόκτησης δεδομένων:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Πριν από την πλημμύρα, οι εικόνες παρέχουν πληροφορίες για την περιοχή μελέτης υπό κανονικές υδρολογικές συνθήκες.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Κατά τη διάρκεια της πλημμύρας, οι εικόνες παρέχουν πληροφορίες για τις πλημμυρίζουσες ζώνες, για την έκταση και την εξέλιξή της. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Μετά την πλημμύρα, οι δορυφορικές εικόνες επισημαίνουν τις επιπτώσεις, αναδεικνύοντας τις πληγείσες περιοχές και τις διάφορες καταστροφές.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα LANDSAT - TM και SPOT - XS των αντίστοιχων δορυφόρων χρησιμοποιήθηκαν για να γίνει μια πρώτη ανάλυση υπό κανονικές υδρολογικές συνθήκες και να προσδιορισθεί το υδρογραφικό δίκτυο. Οι ραδιομετρικές πληροφορίες που περιέχονται σε αυτές τις εικόνες επιτρέπουν την εξαγωγή τόσο των βιοφυσικών κριτηρίων, όσο και εκείνων που προέρχονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα, μέσω της τυπικής επιβλεπόμενης ταξινόμησης (supervised standard classification methods), ή της προχωρημένης κατάτμησης (advanced segmentation) των ειδικών δεικτών. Μόλις εξαχθoύν, αυτές οι γεωγραφικές πληροφορίες εντάσσονται στο G.I.S. για περαιτέρω ανάλυση.&lt;br /&gt;
Το Σχήμα 1 (Α και Β) δείχνει ένα παράδειγμα πλημμυρισμένων περιοχών στη λεκάνη Arges στις 12 Μαρτίου του 2000. Αποτελείται από την δορυφορική έγχρωμη σύνθετη εικόνα του δορυφόρου NOAA 15 – AVHRR (εικόνα Α) και τη θέση των πλειγέντων ζωνών επάνω στο Ψηφιακό Μοντέλο Εδάφους (Digital Terrain Model, DTM), (εικόνα Β).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas4.1.jpg | thumb | right | Σχήμα 1: Πλημμυρισμένες περιοχές στη λεκάνη Arges στις 12 Μαρτίου του 2000. Στην εικόνα Α βλέπουμε την δορυφορική έγχρωμη σύνθετη εικόνα του δορυφόρου NOAA 15 – AVHRR και στην εικόνα Β βλέπουμε την τοποθεσία των πλειγέντων περιοχών σε DTM. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η ερμηνεία και η ανάλυση των δορυφορικών δεδομένων βασίστηκε στις σχέσεις μεταξύ  φυσικών παραμέτρων όπως η ανάκλαση και η εκπομπή που προήλθαν από το αντικείμενο που βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους. Αυτές οι δυο παράμετροι μειώνονται όταν ένα στρώμα νερού καλύπτει το έδαφος ή όταν το έδαφος είναι υγρό. Επίσης, οι τιμές τους αυξάνονται στο υπέρυθρο φάσμα, λόγω της βλάστησης της περιοχής. Η ανάκλαση και η εκπομπή αλλάζουν αισθητά όταν καταγράφονται διαφορετικές θερμοκρασίες, λόγω του διαφορετικού στρώματος του νερού. Στην περιοχή των μικροκυμάτων, η παρουσία νερού θα μπορούσε να εκτιμηθεί από τον υπολογισμό της τραχύτητας της επιφάνειας.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα που προέκυψαν από την επεξεργασία δορυφορικών εικόνων LANDSAT - TM και SPOT – XS, χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό των παραμέτρων κινδύνου . Επίσης, η βάση δεδομένων CORINE LAND COVER αποτέλεσε μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών. Η ταξινόμηση της χρήσης και της κάλυψης γης διεξήχθη σύμφωνα με τον κατάλογο της EUROSTAT σε 44 κλάσεις.&lt;br /&gt;
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να ληφθούν πληροφορίες σχετικά με τις παραμέτρους που έπηρεάζουν το βαθμό κινδύνου πλημμύρας (βαθμός στεγανότητας, ανθεκτικότητα του εδάφους στη διήθηση του νερού), πραγματοποιήθηκε ομαδοποίηση των κατηγοριών κάλυψης και χρήσης γης από 9 βασικούς τύπους: τεχνητές επιφάνειες (AS), ανοιχτοί χώροι με μικρή ή καθόλου βλάστηση (OS), αμπελώνες και οπωρώνες (VO), γεωργικές επιφάνειες (AL), δάση (F), βοσκοτόπια και φυσικά λιβάδια (P), εδάφη που ανήκουν σε νοικοκυριά (LH), υγρές επιφάνειες (HS), λίμνες και υδατικά συστήματα (WB). Τα αποτελέσματα για τη λεκάνη Arges παρουσιάζονται στο σχήμα 2:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas4.2.jpg | thumb | right | Σχήμα 2: Κύριες κατηγορίες κάλυψης και χρήσης γης στην λεκάνη Arges. Τα δεδομένα προέκυψαν από την επεξεργασία δορυφορικών εικόνων LANDSAT - TM και SPOT – XS. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Αυτές είναι χρήσιμες πληροφορίες για τον προσδιορισμό του βαθμού στεγανότητας των διαφόρων τάξεων χρησιμοποιώντας μια κλίμακα που κυμαίνεται από 0 έως 1, όπως φαίνεται στον πίνακα 1. Οι συντελεστές αυτοί επιτρέπουν τον προσδιορισμό του μέσου συντελεστή στεγανότητας ανά υπολεκάνη απορροής.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasp4.1.jpg | thumb | right | Πίνακας 1: Συντελεστές στεγανότητας (Impermeability coefficient) που σχετίζονται με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Για να μελετηθεί η ικανότητα απορρόφησης του νερού πάνω από την επιφάνεια της λεκάνης, οι κατηγορίες κάλυψης και χρήσης γης ενοποιήθηκαν σε μια σειρά από τέσσερις κατηγορίες, όπου οι συντελεστές αποδόθηκαν ως: τεχνητές επιφάνειες (AS), γεωργικές γεπιφάνειες (AL), αμπελώνες και οπωρώνες (VO), βοσκοτόπια και φυσικά λιβάδια (P), εδάφη που ανήκουν σε νοικοκυριά (LH).(πίνακας 2)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:pinakasdrou.jpg | thumb | right | Πίνακας 2: Τιμές ικανότητας απορρόφησης σε σχέση με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι διάφοροι συντελεστές αντιπροσωπεύουν το ποσό της καθίζησης, η οποία είναι σε θέση να απορροφηθεί σε μία περιοχή. Όσο υψηλότερος είναι η συντελεστής, τόσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητα του εδάφους να απορροφά νερό. &lt;br /&gt;
Μια άλλη παράμετρος που συνδέεται με την κάλυψη και τη χρήση γης είναι η ανθεκτικότητα στην διείσδυση του νερού στο υπέδαφος. Οι αντίστοιχοι συντελεστές αντιπροσωπεύουν την θεωρητική ικανότητα της περιοχής να συγκρατεί το νερό στην αρχή της καθίζησης, πριν από την έναρξη της επιφανειακής απορροής . Οι συντελεστές εκφράζονται ως ποσό βροχόπτωσης (σε mm) που είναι αναγκαίο για την έναρξη της απορροής στην πλαγιά, υποθέτοντας ότι υπάρχει κορεσμένο με νερό έδαφος. Στην πραγματικότητα, αυτό το ποσό του νερού που η επιφάνεια του εδάφους μπορεί να διατηρήσει, προκύπτει συνάρτήσει διαφόρων παραμέτρων, όπως η βλάστηση, τα κτίσματα στις διάφορες περιοχές κλπ. Η έννοια του κινδύνου πλημμύρας στην περίπτωση αυτή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την απορροή του νερού στις πλαγιές , γνωρίζοντας ότι όσο πιο έντονη είναι η απορροή, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος πλημμύρας .&lt;br /&gt;
Για να προσδιορισθεί η ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού, οι κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης ενοποιήθηκαν σε μια σειρά από τέσσερις κατηγορίες, στις οποίες αποδόθηκαν ειδικοί συντελεστές ( πίνακας 3 ):&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasp4.3.jpg | thumb | right | ΠΠίνακας 3: Ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού που σε σχέση με τις κύριες κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να βελτιωθούν τα μέσα και οι μέθοδοι παρακολούθησης και αξιολόγησης των πλημμυρών, η παρούσα εργασία παρουσιάζει τις δυνατότητες που προσφέρονται από τα τηλεπισκοπικά δεδομένα και τις GIS τεχνικές στη διαχείριση των πλημμυρών και των συναφών κινδύνων σε μια λεκάνη απορροής στη Ρουμανία. Οι υψηλής ακρίβειας δορυφορικές εικόνες αποδεικνύονται ότι είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την παρακολούθηση των περιοχών και των γεωμορφολογικών τους χαρακτηριστικών. Η ανάλυση των υδρολογικών δεικτών κινδύνου σχετίζεται με τα τοπογραφικά, μορφολογικά, υδρογραφικά, φυσικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά καθώς και με την ευπάθεια της περιοχής εντός της λεκάνης Arges. Η μελέτη περιελάμβανε τα διάφορα επίπεδα βαθμού κινδύνου που συνδέονται με τις παραμέτρους που καθορίζουν τις πλημμύρες, καθώς και την επιρροή της ανθρώπινης παρουσίας στις ευαίσθητες περιοχές. &lt;br /&gt;
Τέλος, οι πληροφορίες που λαμβάνονται από τις δορυφορικές εικόνες υψηλής χωρικής διακριτικής ικανότητας αποτελούν χρήσιμα στοιχεία για τον προσδιορισμό ορισμένων παραμέτρων που είναι αναγκαίες για τη διαχείρηση των πλυμμηρών, όπως είναι το υδρολογικό δίκτυο, η συσσώρευση νερού, το μέγεθος των πιθανών πλημμύρισμένων επιφανιών, ο βαθμός στεγανότητας της γης κτλ.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Pinakasdrou.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Pinakasdrou.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Pinakasdrou.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T08:51:13Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Πίνακας 2: Τιμές ικανότητας απορρόφησης σε σχέση με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges.&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Πίνακας 2: Τιμές ικανότητας απορρόφησης σε σχέση με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%CE%A3_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%91%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%9C%CE%95_%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%94%CE%95%CE%94%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%9D</id>
		<title>ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%CE%A3_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%91%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%9C%CE%95_%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%94%CE%95%CE%94%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-13T08:50:39Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Πλημμύρες]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' FLOOD HAZARD ASSESSMENT AND MONITORING USING GEOGRAPHIC INFORMATION AND REMOTELY SENSED DATA&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Gheorghe STANCALIE, Corina ALECU, Simona CATANA &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' http://www.isprs.org/proceedings/xxxiii/congress/part7/1472_XXXIII-part7.pdf&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι πλημμύρες αποτελούν ένα σημαντικό κίνδυνο για πολλές περιοχές σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα για τη Ρουμανία. Κατά τα τελευταία χρόνια συνέβησαν αρκετές πλημμύρες στη Ρουμανία, μερικές από τις οποίες επηρέασαν ευρείες περιοχές του εδάφους της χώρας. Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί μια σύγχρονη προσέγγιση των δεικτών κινδύνου πλημμυρών, οι οποίοι συνδέονται με τα φυσικά, γεωγραφικά, μορφολογικά, υδρογραφικά χαρακτηριστικά και την ευπάθεια της περιοχής. Έτσι, σκοπεύει να αναπτύξει μια μεθοδολογία, η οποία θα επιτρέπει τον περαιτέρω προσδιορισμό του κινδύνου πλημμυρών, χρησιμοποιώντας αντιπροσωπευτικούς δείκτες σε μια κλίμακα συμβατή για την αναπαράσταση της περιοχής. Τα δεδομένα τηλεπισκόπησης και οι γεωγραφικές πληροφορίες που χρησιμοποιήθηκαν για τη διαχείριση των πλημμυρών πάρθηκαν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της πλημμύρας, με έμφαση στη στάδια πριν και μετά το φαινόμενο.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στο πλαίσιο της αξιολόγησης των πλημμυρών, οπτικές και δορυφορικές εικόνες μπορούν να παρέχουν χρήσιμες γεωγραφικές πληροφορίες. Οι πληροφορίες για τις πλημμύρες και την περιγραφή της περιοχής, ενσωματωμένες στο Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών (G.I.S.), αποδεικνύονται πολύ χρήσιμες πριν από μια πλημμύρα για τις προοπτικές πρόληψής της, κατά τη διάρκεια μιας πλημμύρας για την ανίχνευση και χαρτογράφηση της και μετά από μια πλημμύρα για την αξιολόγηση των επιπτώσεων και εκτίμηση των καταστροφών. Μέσης και υψηλής χωρικής διακριτικής ικανότητας εικόνες δορυφόρων όπως  οι NOAA - AVHRR , SPOT - HRV και ERS - SAR χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή διαφόρων πληροφοριών, ανάλογα με το χρόνο απόκτησης δεδομένων:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Πριν από την πλημμύρα, οι εικόνες παρέχουν πληροφορίες για την περιοχή μελέτης υπό κανονικές υδρολογικές συνθήκες.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Κατά τη διάρκεια της πλημμύρας, οι εικόνες παρέχουν πληροφορίες για τις πλημμυρίζουσες ζώνες, για την έκταση και την εξέλιξή της. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Μετά την πλημμύρα, οι δορυφορικές εικόνες επισημαίνουν τις επιπτώσεις, αναδεικνύοντας τις πληγείσες περιοχές και τις διάφορες καταστροφές.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα LANDSAT - TM και SPOT - XS των αντίστοιχων δορυφόρων χρησιμοποιήθηκαν για να γίνει μια πρώτη ανάλυση υπό κανονικές υδρολογικές συνθήκες και να προσδιορισθεί το υδρογραφικό δίκτυο. Οι ραδιομετρικές πληροφορίες που περιέχονται σε αυτές τις εικόνες επιτρέπουν την εξαγωγή τόσο των βιοφυσικών κριτηρίων, όσο και εκείνων που προέρχονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα, μέσω της τυπικής επιβλεπόμενης ταξινόμησης (supervised standard classification methods), ή της προχωρημένης κατάτμησης (advanced segmentation) των ειδικών δεικτών. Μόλις εξαχθoύν, αυτές οι γεωγραφικές πληροφορίες εντάσσονται στο G.I.S. για περαιτέρω ανάλυση.&lt;br /&gt;
Το Σχήμα 1 (Α και Β) δείχνει ένα παράδειγμα πλημμυρισμένων περιοχών στη λεκάνη Arges στις 12 Μαρτίου του 2000. Αποτελείται από την δορυφορική έγχρωμη σύνθετη εικόνα του δορυφόρου NOAA 15 – AVHRR (εικόνα Α) και τη θέση των πλειγέντων ζωνών επάνω στο Ψηφιακό Μοντέλο Εδάφους (Digital Terrain Model, DTM), (εικόνα Β).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas4.1.jpg | thumb | right | Σχήμα 1: Πλημμυρισμένες περιοχές στη λεκάνη Arges στις 12 Μαρτίου του 2000. Στην εικόνα Α βλέπουμε την δορυφορική έγχρωμη σύνθετη εικόνα του δορυφόρου NOAA 15 – AVHRR και στην εικόνα Β βλέπουμε την τοποθεσία των πλειγέντων περιοχών σε DTM. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η ερμηνεία και η ανάλυση των δορυφορικών δεδομένων βασίστηκε στις σχέσεις μεταξύ  φυσικών παραμέτρων όπως η ανάκλαση και η εκπομπή που προήλθαν από το αντικείμενο που βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους. Αυτές οι δυο παράμετροι μειώνονται όταν ένα στρώμα νερού καλύπτει το έδαφος ή όταν το έδαφος είναι υγρό. Επίσης, οι τιμές τους αυξάνονται στο υπέρυθρο φάσμα, λόγω της βλάστησης της περιοχής. Η ανάκλαση και η εκπομπή αλλάζουν αισθητά όταν καταγράφονται διαφορετικές θερμοκρασίες, λόγω του διαφορετικού στρώματος του νερού. Στην περιοχή των μικροκυμάτων, η παρουσία νερού θα μπορούσε να εκτιμηθεί από τον υπολογισμό της τραχύτητας της επιφάνειας.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα που προέκυψαν από την επεξεργασία δορυφορικών εικόνων LANDSAT - TM και SPOT – XS, χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό των παραμέτρων κινδύνου . Επίσης, η βάση δεδομένων CORINE LAND COVER αποτέλεσε μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών. Η ταξινόμηση της χρήσης και της κάλυψης γης διεξήχθη σύμφωνα με τον κατάλογο της EUROSTAT σε 44 κλάσεις.&lt;br /&gt;
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να ληφθούν πληροφορίες σχετικά με τις παραμέτρους που έπηρεάζουν το βαθμό κινδύνου πλημμύρας (βαθμός στεγανότητας, ανθεκτικότητα του εδάφους στη διήθηση του νερού), πραγματοποιήθηκε ομαδοποίηση των κατηγοριών κάλυψης και χρήσης γης από 9 βασικούς τύπους: τεχνητές επιφάνειες (AS), ανοιχτοί χώροι με μικρή ή καθόλου βλάστηση (OS), αμπελώνες και οπωρώνες (VO), γεωργικές επιφάνειες (AL), δάση (F), βοσκοτόπια και φυσικά λιβάδια (P), εδάφη που ανήκουν σε νοικοκυριά (LH), υγρές επιφάνειες (HS), λίμνες και υδατικά συστήματα (WB). Τα αποτελέσματα για τη λεκάνη Arges παρουσιάζονται στο σχήμα 2:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas4.2.jpg | thumb | right | Σχήμα 2: Κύριες κατηγορίες κάλυψης και χρήσης γης στην λεκάνη Arges. Τα δεδομένα προέκυψαν από την επεξεργασία δορυφορικών εικόνων LANDSAT - TM και SPOT – XS. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Αυτές είναι χρήσιμες πληροφορίες για τον προσδιορισμό του βαθμού στεγανότητας των διαφόρων τάξεων χρησιμοποιώντας μια κλίμακα που κυμαίνεται από 0 έως 1, όπως φαίνεται στον πίνακα 1. Οι συντελεστές αυτοί επιτρέπουν τον προσδιορισμό του μέσου συντελεστή στεγανότητας ανά υπολεκάνη απορροής.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasp4.1.jpg | thumb | right | Πίνακας 1: Συντελεστές στεγανότητας (Impermeability coefficient) που σχετίζονται με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Για να μελετηθεί η ικανότητα απορρόφησης του νερού πάνω από την επιφάνεια της λεκάνης, οι κατηγορίες κάλυψης και χρήσης γης ενοποιήθηκαν σε μια σειρά από τέσσερις κατηγορίες, όπου οι συντελεστές αποδόθηκαν ως: τεχνητές επιφάνειες (AS), γεωργικές γεπιφάνειες (AL), αμπελώνες και οπωρώνες (VO), βοσκοτόπια και φυσικά λιβάδια (P), εδάφη που ανήκουν σε νοικοκυριά (LH).(πίνακας 2)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasp4in4.2.jpg | thumb | right | Πίνακας 2: Τιμές ικανότητας απορρόφησης σε σχέση με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι διάφοροι συντελεστές αντιπροσωπεύουν το ποσό της καθίζησης, η οποία είναι σε θέση να απορροφηθεί σε μία περιοχή. Όσο υψηλότερος είναι η συντελεστής, τόσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητα του εδάφους να απορροφά νερό. &lt;br /&gt;
Μια άλλη παράμετρος που συνδέεται με την κάλυψη και τη χρήση γης είναι η ανθεκτικότητα στην διείσδυση του νερού στο υπέδαφος. Οι αντίστοιχοι συντελεστές αντιπροσωπεύουν την θεωρητική ικανότητα της περιοχής να συγκρατεί το νερό στην αρχή της καθίζησης, πριν από την έναρξη της επιφανειακής απορροής . Οι συντελεστές εκφράζονται ως ποσό βροχόπτωσης (σε mm) που είναι αναγκαίο για την έναρξη της απορροής στην πλαγιά, υποθέτοντας ότι υπάρχει κορεσμένο με νερό έδαφος. Στην πραγματικότητα, αυτό το ποσό του νερού που η επιφάνεια του εδάφους μπορεί να διατηρήσει, προκύπτει συνάρτήσει διαφόρων παραμέτρων, όπως η βλάστηση, τα κτίσματα στις διάφορες περιοχές κλπ. Η έννοια του κινδύνου πλημμύρας στην περίπτωση αυτή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την απορροή του νερού στις πλαγιές , γνωρίζοντας ότι όσο πιο έντονη είναι η απορροή, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος πλημμύρας .&lt;br /&gt;
Για να προσδιορισθεί η ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού, οι κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης ενοποιήθηκαν σε μια σειρά από τέσσερις κατηγορίες, στις οποίες αποδόθηκαν ειδικοί συντελεστές ( πίνακας 3 ):&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsasp4.3.jpg | thumb | right | ΠΠίνακας 3: Ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού που σε σχέση με τις κύριες κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να βελτιωθούν τα μέσα και οι μέθοδοι παρακολούθησης και αξιολόγησης των πλημμυρών, η παρούσα εργασία παρουσιάζει τις δυνατότητες που προσφέρονται από τα τηλεπισκοπικά δεδομένα και τις GIS τεχνικές στη διαχείριση των πλημμυρών και των συναφών κινδύνων σε μια λεκάνη απορροής στη Ρουμανία. Οι υψηλής ακρίβειας δορυφορικές εικόνες αποδεικνύονται ότι είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την παρακολούθηση των περιοχών και των γεωμορφολογικών τους χαρακτηριστικών. Η ανάλυση των υδρολογικών δεικτών κινδύνου σχετίζεται με τα τοπογραφικά, μορφολογικά, υδρογραφικά, φυσικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά καθώς και με την ευπάθεια της περιοχής εντός της λεκάνης Arges. Η μελέτη περιελάμβανε τα διάφορα επίπεδα βαθμού κινδύνου που συνδέονται με τις παραμέτρους που καθορίζουν τις πλημμύρες, καθώς και την επιρροή της ανθρώπινης παρουσίας στις ευαίσθητες περιοχές. &lt;br /&gt;
Τέλος, οι πληροφορίες που λαμβάνονται από τις δορυφορικές εικόνες υψηλής χωρικής διακριτικής ικανότητας αποτελούν χρήσιμα στοιχεία για τον προσδιορισμό ορισμένων παραμέτρων που είναι αναγκαίες για τη διαχείρηση των πλυμμηρών, όπως είναι το υδρολογικό δίκτυο, η συσσώρευση νερού, το μέγεθος των πιθανών πλημμύρισμένων επιφανιών, ο βαθμός στεγανότητας της γης κτλ.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsasp4.3.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsasp4.3.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsasp4.3.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T08:49:53Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Πίνακας 3: Ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού που σε σχέση με τις κύριες κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Πίνακας 3: Ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού που σε σχέση με τις κύριες κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%CE%A3_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%91%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%9C%CE%95_%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%94%CE%95%CE%94%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%9D</id>
		<title>ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%CE%A3_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%91%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%9C%CE%95_%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%94%CE%95%CE%94%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-13T08:47:20Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt; [[category:Πλημμύρες]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' FLOOD HAZARD ASSESSMENT AND MONITORING USING GEOGRAPHIC INFORMATION AND REMOTELY SENSED DATA&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Gheorghe STANCALIE, Corina ALECU, Simona CATANA &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' http://www.isprs.org/proceedings/xxxiii/congress/part7/1472_XXXIII-part7.pdf&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι πλημμύρες αποτελούν ένα σημαντικό κίνδυνο για πολλές περιοχές σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα για τη Ρουμανία. Κατά τα τελευταία χρόνια συνέβησαν αρκετές πλημμύρες στη Ρουμανία, μερικές από τις οποίες επηρέασαν ευρείες περιοχές του εδάφους της χώρας. Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί μια σύγχρονη προσέγγιση των δεικτών κινδύνου πλημμυρών, οι οποίοι συνδέονται με τα φυσικά, γεωγραφικά, μορφολογικά, υδρογραφικά χαρακτηριστικά και την ευπάθεια της περιοχής. Έτσι, σκοπεύει να αναπτύξει μια μεθοδολογία, η οποία θα επιτρέπει τον περαιτέρω προσδιορισμό του κινδύνου πλημμυρών, χρησιμοποιώντας αντιπροσωπευτικούς δείκτες σε μια κλίμακα συμβατή για την αναπαράσταση της περιοχής. Τα δεδομένα τηλεπισκόπησης και οι γεωγραφικές πληροφορίες που χρησιμοποιήθηκαν για τη διαχείριση των πλημμυρών πάρθηκαν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της πλημμύρας, με έμφαση στη στάδια πριν και μετά το φαινόμενο.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στο πλαίσιο της αξιολόγησης των πλημμυρών, οπτικές και δορυφορικές εικόνες μπορούν να παρέχουν χρήσιμες γεωγραφικές πληροφορίες. Οι πληροφορίες για τις πλημμύρες και την περιγραφή της περιοχής, ενσωματωμένες στο Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών (G.I.S.), αποδεικνύονται πολύ χρήσιμες πριν από μια πλημμύρα για τις προοπτικές πρόληψής της, κατά τη διάρκεια μιας πλημμύρας για την ανίχνευση και χαρτογράφηση της και μετά από μια πλημμύρα για την αξιολόγηση των επιπτώσεων και εκτίμηση των καταστροφών. Μέσης και υψηλής χωρικής διακριτικής ικανότητας εικόνες δορυφόρων όπως  οι NOAA - AVHRR , SPOT - HRV και ERS - SAR χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή διαφόρων πληροφοριών, ανάλογα με το χρόνο απόκτησης δεδομένων:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Πριν από την πλημμύρα, οι εικόνες παρέχουν πληροφορίες για την περιοχή μελέτης υπό κανονικές υδρολογικές συνθήκες.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Κατά τη διάρκεια της πλημμύρας, οι εικόνες παρέχουν πληροφορίες για τις πλημμυρίζουσες ζώνες, για την έκταση και την εξέλιξή της. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Μετά την πλημμύρα, οι δορυφορικές εικόνες επισημαίνουν τις επιπτώσεις, αναδεικνύοντας τις πληγείσες περιοχές και τις διάφορες καταστροφές.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα LANDSAT - TM και SPOT - XS των αντίστοιχων δορυφόρων χρησιμοποιήθηκαν για να γίνει μια πρώτη ανάλυση υπό κανονικές υδρολογικές συνθήκες και να προσδιορισθεί το υδρογραφικό δίκτυο. Οι ραδιομετρικές πληροφορίες που περιέχονται σε αυτές τις εικόνες επιτρέπουν την εξαγωγή τόσο των βιοφυσικών κριτηρίων, όσο και εκείνων που προέρχονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα, μέσω της τυπικής επιβλεπόμενης ταξινόμησης (supervised standard classification methods), ή της προχωρημένης κατάτμησης (advanced segmentation) των ειδικών δεικτών. Μόλις εξαχθoύν, αυτές οι γεωγραφικές πληροφορίες εντάσσονται στο G.I.S. για περαιτέρω ανάλυση.&lt;br /&gt;
Το Σχήμα 1 (Α και Β) δείχνει ένα παράδειγμα πλημμυρισμένων περιοχών στη λεκάνη Arges στις 12 Μαρτίου του 2000. Αποτελείται από την δορυφορική έγχρωμη σύνθετη εικόνα του δορυφόρου NOAA 15 – AVHRR (εικόνα Α) και τη θέση των πλειγέντων ζωνών επάνω στο Ψηφιακό Μοντέλο Εδάφους (Digital Terrain Model, DTM), (εικόνα Β).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas4.1.jpg | thumb | right | Σχήμα 1: Πλημμυρισμένες περιοχές στη λεκάνη Arges στις 12 Μαρτίου του 2000. Στην εικόνα Α βλέπουμε την δορυφορική έγχρωμη σύνθετη εικόνα του δορυφόρου NOAA 15 – AVHRR και στην εικόνα Β βλέπουμε την τοποθεσία των πλειγέντων περιοχών σε DTM. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η ερμηνεία και η ανάλυση των δορυφορικών δεδομένων βασίστηκε στις σχέσεις μεταξύ  φυσικών παραμέτρων όπως η ανάκλαση και η εκπομπή που προήλθαν από το αντικείμενο που βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους. Αυτές οι δυο παράμετροι μειώνονται όταν ένα στρώμα νερού καλύπτει το έδαφος ή όταν το έδαφος είναι υγρό. Επίσης, οι τιμές τους αυξάνονται στο υπέρυθρο φάσμα, λόγω της βλάστησης της περιοχής. Η ανάκλαση και η εκπομπή αλλάζουν αισθητά όταν καταγράφονται διαφορετικές θερμοκρασίες, λόγω του διαφορετικού στρώματος του νερού. Στην περιοχή των μικροκυμάτων, η παρουσία νερού θα μπορούσε να εκτιμηθεί από τον υπολογισμό της τραχύτητας της επιφάνειας.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα που προέκυψαν από την επεξεργασία δορυφορικών εικόνων LANDSAT - TM και SPOT – XS, χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό των παραμέτρων κινδύνου . Επίσης, η βάση δεδομένων CORINE LAND COVER αποτέλεσε μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών. Η ταξινόμηση της χρήσης και της κάλυψης γης διεξήχθη σύμφωνα με τον κατάλογο της EUROSTAT σε 44 κλάσεις.&lt;br /&gt;
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να ληφθούν πληροφορίες σχετικά με τις παραμέτρους που έπηρεάζουν το βαθμό κινδύνου πλημμύρας (βαθμός στεγανότητας, ανθεκτικότητα του εδάφους στη διήθηση του νερού), πραγματοποιήθηκε ομαδοποίηση των κατηγοριών κάλυψης και χρήσης γης από 9 βασικούς τύπους: τεχνητές επιφάνειες (AS), ανοιχτοί χώροι με μικρή ή καθόλου βλάστηση (OS), αμπελώνες και οπωρώνες (VO), γεωργικές επιφάνειες (AL), δάση (F), βοσκοτόπια και φυσικά λιβάδια (P), εδάφη που ανήκουν σε νοικοκυριά (LH), υγρές επιφάνειες (HS), λίμνες και υδατικά συστήματα (WB). Τα αποτελέσματα για τη λεκάνη Arges παρουσιάζονται στο σχήμα 2:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas4.2.jpg | thumb | right | Σχήμα 2: Κύριες κατηγορίες κάλυψης και χρήσης γης στην λεκάνη Arges. Τα δεδομένα προέκυψαν από την επεξεργασία δορυφορικών εικόνων LANDSAT - TM και SPOT – XS. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Αυτές είναι χρήσιμες πληροφορίες για τον προσδιορισμό του βαθμού στεγανότητας των διαφόρων τάξεων χρησιμοποιώντας μια κλίμακα που κυμαίνεται από 0 έως 1, όπως φαίνεται στον πίνακα 1. Οι συντελεστές αυτοί επιτρέπουν τον προσδιορισμό του μέσου συντελεστή στεγανότητας ανά υπολεκάνη απορροής.&lt;br /&gt;
Class&lt;br /&gt;
F&lt;br /&gt;
AL&lt;br /&gt;
VO&lt;br /&gt;
LH+P&lt;br /&gt;
OS&lt;br /&gt;
HS&lt;br /&gt;
AS&lt;br /&gt;
Impermeability coefficient&lt;br /&gt;
0.4&lt;br /&gt;
0.5&lt;br /&gt;
0.7&lt;br /&gt;
0.75&lt;br /&gt;
0.8&lt;br /&gt;
0.9&lt;br /&gt;
1&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Πίνακας 1: Συντελεστές στεγανότητας (Impermeability coefficient) που σχετίζονται με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges.&lt;br /&gt;
Για να μελετηθεί η ικανότητα απορρόφησης του νερού πάνω από την επιφάνεια της λεκάνης, οι κατηγορίες κάλυψης και χρήσης γης ενοποιήθηκαν σε μια σειρά από τέσσερις κατηγορίες, όπου οι συντελεστές αποδόθηκαν ως: τεχνητές επιφάνειες (AS), γεωργικές γεπιφάνειες (AL), αμπελώνες και οπωρώνες (VO), βοσκοτόπια και φυσικά λιβάδια (P), εδάφη που ανήκουν σε νοικοκυριά (LH).(πίνακας 2)&lt;br /&gt;
Class&lt;br /&gt;
AS&lt;br /&gt;
AL&lt;br /&gt;
VO&lt;br /&gt;
LH + P&lt;br /&gt;
Water absorption capacity (mm)&lt;br /&gt;
60&lt;br /&gt;
300&lt;br /&gt;
280&lt;br /&gt;
360&lt;br /&gt;
Πίνακας 2: Τιμές ικανότητας απορρόφησης σε σχέση με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι διάφοροι συντελεστές αντιπροσωπεύουν το ποσό της καθίζησης, η οποία είναι σε θέση να απορροφηθεί σε μία περιοχή. Όσο υψηλότερος είναι η συντελεστής, τόσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητα του εδάφους να απορροφά νερό. &lt;br /&gt;
Μια άλλη παράμετρος που συνδέεται με την κάλυψη και τη χρήση γης είναι η ανθεκτικότητα στην διείσδυση του νερού στο υπέδαφος. Οι αντίστοιχοι συντελεστές αντιπροσωπεύουν την θεωρητική ικανότητα της περιοχής να συγκρατεί το νερό στην αρχή της καθίζησης, πριν από την έναρξη της επιφανειακής απορροής . Οι συντελεστές εκφράζονται ως ποσό βροχόπτωσης (σε mm) που είναι αναγκαίο για την έναρξη της απορροής στην πλαγιά, υποθέτοντας ότι υπάρχει κορεσμένο με νερό έδαφος. Στην πραγματικότητα, αυτό το ποσό του νερού που η επιφάνεια του εδάφους μπορεί να διατηρήσει, προκύπτει συνάρτήσει διαφόρων παραμέτρων, όπως η βλάστηση, τα κτίσματα στις διάφορες περιοχές κλπ. Η έννοια του κινδύνου πλημμύρας στην περίπτωση αυτή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την απορροή του νερού στις πλαγιές , γνωρίζοντας ότι όσο πιο έντονη είναι η απορροή, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος πλημμύρας .&lt;br /&gt;
Για να προσδιορισθεί η ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού, οι κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης ενοποιήθηκαν σε μια σειρά από τέσσερις κατηγορίες, στις οποίες αποδόθηκαν ειδικοί συντελεστές ( πίνακας 3 ):&lt;br /&gt;
Class&lt;br /&gt;
AS&lt;br /&gt;
AL&lt;br /&gt;
VO&lt;br /&gt;
LH + P&lt;br /&gt;
Resilience to in-soil water infiltration (mm)&lt;br /&gt;
10-20&lt;br /&gt;
3-7&lt;br /&gt;
3-5&lt;br /&gt;
8-15&lt;br /&gt;
Πίνακας 3: Ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού που σε σχέση με τις κύριες κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ&lt;br /&gt;
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να βελτιωθούν τα μέσα και οι μέθοδοι παρακολούθησης και αξιολόγησης των πλημμυρών, η παρούσα εργασία παρουσιάζει τις δυνατότητες που προσφέρονται από τα τηλεπισκοπικά δεδομένα και τις GIS τεχνικές στη διαχείριση των πλημμυρών και των συναφών κινδύνων σε μια λεκάνη απορροής στη Ρουμανία. Οι υψηλής ακρίβειας δορυφορικές εικόνες αποδεικνύονται ότι είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την παρακολούθηση των περιοχών και των γεωμορφολογικών τους χαρακτηριστικών. Η ανάλυση των υδρολογικών δεικτών κινδύνου σχετίζεται με τα τοπογραφικά, μορφολογικά, υδρογραφικά, φυσικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά καθώς και με την ευπάθεια της περιοχής εντός της λεκάνης Arges. Η μελέτη περιελάμβανε τα διάφορα επίπεδα βαθμού κινδύνου που συνδέονται με τις παραμέτρους που καθορίζουν τις πλημμύρες, καθώς και την επιρροή της ανθρώπινης παρουσίας στις ευαίσθητες περιοχές. &lt;br /&gt;
Τέλος, οι πληροφορίες που λαμβάνονται από τις δορυφορικές εικόνες υψηλής χωρικής διακριτικής ικανότητας αποτελούν χρήσιμα στοιχεία για τον προσδιορισμό ορισμένων παραμέτρων που είναι αναγκαίες για τη διαχείρηση των πλυμμηρών, όπως είναι το υδρολογικό δίκτυο, η συσσώρευση νερού, το μέγεθος των πιθανών πλημμύρισμένων επιφανιών, ο βαθμός στεγανότητας της γης κτλ.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%CE%A3_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%91%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%9C%CE%95_%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%94%CE%95%CE%94%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%9D</id>
		<title>ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%94%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91%CE%A3_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%9C%CE%9C%CE%A5%CE%A1%CE%91%CE%A3_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%98%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%9C%CE%95_%CE%A7%CE%A1%CE%97%CE%A3%CE%97_%CE%93%CE%95%CE%A9%CE%93%CE%A1%CE%91%CE%A6%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%A9%CE%9D_%CE%9A%CE%91%CE%99_%CE%A4%CE%97%CE%9B%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%9F%CE%A0%CE%99%CE%9A%CE%A9%CE%9D_%CE%94%CE%95%CE%94%CE%9F%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%9D"/>
				<updated>2014-05-13T08:45:15Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Νέα σελίδα με '  category:Πλημμύρες  '''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' FLOOD HAZARD ASSESSMENT AND MONITORING USING GEOGRAPHIC INFORMATION AND REMOTELY SENSED DATA  '...'&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
 [[category:Πλημμύρες]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:''' FLOOD HAZARD ASSESSMENT AND MONITORING USING GEOGRAPHIC INFORMATION AND REMOTELY SENSED DATA&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:''' Gheorghe STANCALIE, Corina ALECU, Simona CATANA &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΠΗΓΗ:''' http://www.isprs.org/proceedings/xxxiii/congress/part7/1472_XXXIII-part7.pdf&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΣΤΟΧΟΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι πλημμύρες αποτελούν ένα σημαντικό κίνδυνο για πολλές περιοχές σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα για τη Ρουμανία. Κατά τα τελευταία χρόνια συνέβησαν αρκετές πλημμύρες στη Ρουμανία, μερικές από τις οποίες επηρέασαν ευρείες περιοχές του εδάφους της χώρας. Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί μια σύγχρονη προσέγγιση των δεικτών κινδύνου πλημμυρών, οι οποίοι συνδέονται με τα φυσικά, γεωγραφικά, μορφολογικά, υδρογραφικά χαρακτηριστικά και την ευπάθεια της περιοχής. Έτσι, σκοπεύει να αναπτύξει μια μεθοδολογία, η οποία θα επιτρέπει τον περαιτέρω προσδιορισμό του κινδύνου πλημμυρών, χρησιμοποιώντας αντιπροσωπευτικούς δείκτες σε μια κλίμακα συμβατή για την αναπαράσταση της περιοχής. Τα δεδομένα τηλεπισκόπησης και οι γεωγραφικές πληροφορίες που χρησιμοποιήθηκαν για τη διαχείριση των πλημμυρών πάρθηκαν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της πλημμύρας, με έμφαση στη στάδια πριν και μετά το φαινόμενο.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΕΙΔΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ, ΔΕΚΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΝΑΛΙΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στο πλαίσιο της αξιολόγησης των πλημμυρών, οπτικές και δορυφορικές εικόνες μπορούν να παρέχουν χρήσιμες γεωγραφικές πληροφορίες. Οι πληροφορίες για τις πλημμύρες και την περιγραφή της περιοχής, ενσωματωμένες στο Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών (G.I.S.), αποδεικνύονται πολύ χρήσιμες πριν από μια πλημμύρα για τις προοπτικές πρόληψής της, κατά τη διάρκεια μιας πλημμύρας για την ανίχνευση και χαρτογράφηση της και μετά από μια πλημμύρα για την αξιολόγηση των επιπτώσεων και εκτίμηση των καταστροφών. Μέσης και υψηλής χωρικής διακριτικής ικανότητας εικόνες δορυφόρων όπως  οι NOAA - AVHRR , SPOT - HRV και ERS - SAR χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή διαφόρων πληροφοριών, ανάλογα με το χρόνο απόκτησης δεδομένων:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Πριν από την πλημμύρα, οι εικόνες παρέχουν πληροφορίες για την περιοχή μελέτης υπό κανονικές υδρολογικές συνθήκες.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Κατά τη διάρκεια της πλημμύρας, οι εικόνες παρέχουν πληροφορίες για τις πλημμυρίζουσες ζώνες, για την έκταση και την εξέλιξή της. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Μετά την πλημμύρα, οι δορυφορικές εικόνες επισημαίνουν τις επιπτώσεις, αναδεικνύοντας τις πληγείσες περιοχές και τις διάφορες καταστροφές.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΙΚΟΝΩΝ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα LANDSAT - TM και SPOT - XS των αντίστοιχων δορυφόρων χρησιμοποιήθηκαν για να γίνει μια πρώτη ανάλυση υπό κανονικές υδρολογικές συνθήκες και να προσδιορισθεί το υδρογραφικό δίκτυο. Οι ραδιομετρικές πληροφορίες που περιέχονται σε αυτές τις εικόνες επιτρέπουν την εξαγωγή τόσο των βιοφυσικών κριτηρίων, όσο και εκείνων που προέρχονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα, μέσω της τυπικής επιβλεπόμενης ταξινόμησης (supervised standard classification methods), ή της προχωρημένης κατάτμησης (advanced segmentation) των ειδικών δεικτών. Μόλις εξαχθoύν, αυτές οι γεωγραφικές πληροφορίες εντάσσονται στο G.I.S. για περαιτέρω ανάλυση.&lt;br /&gt;
Το Σχήμα 1 (Α και Β) δείχνει ένα παράδειγμα πλημμυρισμένων περιοχών στη λεκάνη Arges στις 12 Μαρτίου του 2000. Αποτελείται από την δορυφορική έγχρωμη σύνθετη εικόνα του δορυφόρου NOAA 15 – AVHRR (εικόνα Α) και τη θέση των πλειγέντων ζωνών επάνω στο Ψηφιακό Μοντέλο Εδάφους (Digital Terrain Model, DTM), (εικόνα Β).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΕΣ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η ερμηνεία και η ανάλυση των δορυφορικών δεδομένων βασίστηκε στις σχέσεις μεταξύ  φυσικών παραμέτρων όπως η ανάκλαση και η εκπομπή που προήλθαν από το αντικείμενο που βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους. Αυτές οι δυο παράμετροι μειώνονται όταν ένα στρώμα νερού καλύπτει το έδαφος ή όταν το έδαφος είναι υγρό. Επίσης, οι τιμές τους αυξάνονται στο υπέρυθρο φάσμα, λόγω της βλάστησης της περιοχής. Η ανάκλαση και η εκπομπή αλλάζουν αισθητά όταν καταγράφονται διαφορετικές θερμοκρασίες, λόγω του διαφορετικού στρώματος του νερού. Στην περιοχή των μικροκυμάτων, η παρουσία νερού θα μπορούσε να εκτιμηθεί από τον υπολογισμό της τραχύτητας της επιφάνειας.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα που προέκυψαν από την επεξεργασία δορυφορικών εικόνων LANDSAT - TM και SPOT – XS, χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό των παραμέτρων κινδύνου . Επίσης, η βάση δεδομένων CORINE LAND COVER αποτέλεσε μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών. Η ταξινόμηση της χρήσης και της κάλυψης γης διεξήχθη σύμφωνα με τον κατάλογο της EUROSTAT σε 44 κλάσεις.&lt;br /&gt;
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να ληφθούν πληροφορίες σχετικά με τις παραμέτρους που έπηρεάζουν το βαθμό κινδύνου πλημμύρας (βαθμός στεγανότητας, ανθεκτικότητα του εδάφους στη διήθηση του νερού), πραγματοποιήθηκε ομαδοποίηση των κατηγοριών κάλυψης και χρήσης γης από 9 βασικούς τύπους: τεχνητές επιφάνειες (AS), ανοιχτοί χώροι με μικρή ή καθόλου βλάστηση (OS), αμπελώνες και οπωρώνες (VO), γεωργικές επιφάνειες (AL), δάση (F), βοσκοτόπια και φυσικά λιβάδια (P), εδάφη που ανήκουν σε νοικοκυριά (LH), υγρές επιφάνειες (HS), λίμνες και υδατικά συστήματα (WB). Τα αποτελέσματα για τη λεκάνη Arges παρουσιάζονται στο σχήμα 2:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Αρχείο:Droutsas4.1.jpg | thumb | right | Σχήμα 1: Πλημμυρισμένες περιοχές στη λεκάνη Arges στις 12 Μαρτίου του 2000. Στην εικόνα Α βλέπουμε την δορυφορική έγχρωμη σύνθετη εικόνα του δορυφόρου NOAA 15 – AVHRR και στην εικόνα Β βλέπουμε την τοποθεσία των πλειγέντων περιοχών σε DTM. ]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Αυτές είναι χρήσιμες πληροφορίες για τον προσδιορισμό του βαθμού στεγανότητας των διαφόρων τάξεων χρησιμοποιώντας μια κλίμακα που κυμαίνεται από 0 έως 1, όπως φαίνεται στον πίνακα 1. Οι συντελεστές αυτοί επιτρέπουν τον προσδιορισμό του μέσου συντελεστή στεγανότητας ανά υπολεκάνη απορροής.&lt;br /&gt;
Class&lt;br /&gt;
F&lt;br /&gt;
AL&lt;br /&gt;
VO&lt;br /&gt;
LH+P&lt;br /&gt;
OS&lt;br /&gt;
HS&lt;br /&gt;
AS&lt;br /&gt;
Impermeability coefficient&lt;br /&gt;
0.4&lt;br /&gt;
0.5&lt;br /&gt;
0.7&lt;br /&gt;
0.75&lt;br /&gt;
0.8&lt;br /&gt;
0.9&lt;br /&gt;
1&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Πίνακας 1: Συντελεστές στεγανότητας (Impermeability coefficient) που σχετίζονται με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges.&lt;br /&gt;
Για να μελετηθεί η ικανότητα απορρόφησης του νερού πάνω από την επιφάνεια της λεκάνης, οι κατηγορίες κάλυψης και χρήσης γης ενοποιήθηκαν σε μια σειρά από τέσσερις κατηγορίες, όπου οι συντελεστές αποδόθηκαν ως: τεχνητές επιφάνειες (AS), γεωργικές γεπιφάνειες (AL), αμπελώνες και οπωρώνες (VO), βοσκοτόπια και φυσικά λιβάδια (P), εδάφη που ανήκουν σε νοικοκυριά (LH).(πίνακας 2)&lt;br /&gt;
Class&lt;br /&gt;
AS&lt;br /&gt;
AL&lt;br /&gt;
VO&lt;br /&gt;
LH + P&lt;br /&gt;
Water absorption capacity (mm)&lt;br /&gt;
60&lt;br /&gt;
300&lt;br /&gt;
280&lt;br /&gt;
360&lt;br /&gt;
Πίνακας 2: Τιμές ικανότητας απορρόφησης σε σχέση με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι διάφοροι συντελεστές αντιπροσωπεύουν το ποσό της καθίζησης, η οποία είναι σε θέση να απορροφηθεί σε μία περιοχή. Όσο υψηλότερος είναι η συντελεστής, τόσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητα του εδάφους να απορροφά νερό. &lt;br /&gt;
Μια άλλη παράμετρος που συνδέεται με την κάλυψη και τη χρήση γης είναι η ανθεκτικότητα στην διείσδυση του νερού στο υπέδαφος. Οι αντίστοιχοι συντελεστές αντιπροσωπεύουν την θεωρητική ικανότητα της περιοχής να συγκρατεί το νερό στην αρχή της καθίζησης, πριν από την έναρξη της επιφανειακής απορροής . Οι συντελεστές εκφράζονται ως ποσό βροχόπτωσης (σε mm) που είναι αναγκαίο για την έναρξη της απορροής στην πλαγιά, υποθέτοντας ότι υπάρχει κορεσμένο με νερό έδαφος. Στην πραγματικότητα, αυτό το ποσό του νερού που η επιφάνεια του εδάφους μπορεί να διατηρήσει, προκύπτει συνάρτήσει διαφόρων παραμέτρων, όπως η βλάστηση, τα κτίσματα στις διάφορες περιοχές κλπ. Η έννοια του κινδύνου πλημμύρας στην περίπτωση αυτή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την απορροή του νερού στις πλαγιές , γνωρίζοντας ότι όσο πιο έντονη είναι η απορροή, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος πλημμύρας .&lt;br /&gt;
Για να προσδιορισθεί η ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού, οι κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης ενοποιήθηκαν σε μια σειρά από τέσσερις κατηγορίες, στις οποίες αποδόθηκαν ειδικοί συντελεστές ( πίνακας 3 ):&lt;br /&gt;
Class&lt;br /&gt;
AS&lt;br /&gt;
AL&lt;br /&gt;
VO&lt;br /&gt;
LH + P&lt;br /&gt;
Resilience to in-soil water infiltration (mm)&lt;br /&gt;
10-20&lt;br /&gt;
3-7&lt;br /&gt;
3-5&lt;br /&gt;
8-15&lt;br /&gt;
Πίνακας 3: Ανθεκτικότητα του υπεδάφους στη διείσδυση του νερού που σε σχέση με τις κύριες κλάσεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ&lt;br /&gt;
Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να βελτιωθούν τα μέσα και οι μέθοδοι παρακολούθησης και αξιολόγησης των πλημμυρών, η παρούσα εργασία παρουσιάζει τις δυνατότητες που προσφέρονται από τα τηλεπισκοπικά δεδομένα και τις GIS τεχνικές στη διαχείριση των πλημμυρών και των συναφών κινδύνων σε μια λεκάνη απορροής στη Ρουμανία. Οι υψηλής ακρίβειας δορυφορικές εικόνες αποδεικνύονται ότι είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την παρακολούθηση των περιοχών και των γεωμορφολογικών τους χαρακτηριστικών. Η ανάλυση των υδρολογικών δεικτών κινδύνου σχετίζεται με τα τοπογραφικά, μορφολογικά, υδρογραφικά, φυσικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά καθώς και με την ευπάθεια της περιοχής εντός της λεκάνης Arges. Η μελέτη περιελάμβανε τα διάφορα επίπεδα βαθμού κινδύνου που συνδέονται με τις παραμέτρους που καθορίζουν τις πλημμύρες, καθώς και την επιρροή της ανθρώπινης παρουσίας στις ευαίσθητες περιοχές. &lt;br /&gt;
Τέλος, οι πληροφορίες που λαμβάνονται από τις δορυφορικές εικόνες υψηλής χωρικής διακριτικής ικανότητας αποτελούν χρήσιμα στοιχεία για τον προσδιορισμό ορισμένων παραμέτρων που είναι αναγκαίες για τη διαχείρηση των πλυμμηρών, όπως είναι το υδρολογικό δίκτυο, η συσσώρευση νερού, το μέγεθος των πιθανών πλημμύρισμένων επιφανιών, ο βαθμός στεγανότητας της γης κτλ.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsaspin4.2.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Droutsaspin4.2.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Droutsaspin4.2.jpg"/>
				<updated>2014-05-13T08:43:03Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;Giannis droutsas: Πίνακας 2: Τιμές ικανότητας απορρόφησης σε σχέση με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges.&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Πίνακας 2: Τιμές ικανότητας απορρόφησης σε σχέση με τις κύριες τάξεις κάλυψης και χρήσης γης στη λεκάνη Arges.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Giannis droutsas</name></author>	</entry>

	</feed>