RemoteSensing Wiki - Συνεισφορές χρήστη [el]

Νούσια Ευφροσύνη

2025-01-28T09:14:17Z

FENIA NOUSIA:

[[category: ΔΠΜΣ "Περιβάλλον & Ανάπτυξη" (Μέτσοβο) ]]
* [[ Χαρακτηρισμός Προτύπων Κίνησης των Νομαδικών Κτηνοτρόφων και της Έκθεσής τους στον Πυρετό της Κοιλάδας του Ριφτ στην Κένυα]]
*[[Εφικτότητα παρακολούθησης των αποθηκευτικών δεξαμενών νερού σε πεδινές περιοχές με οπτική τηλεπισκόπηση.]]
*[[Μια δορυφορική προσέγγιση στις αποφάσεις μετακίνησης των αφρικανικών ελεφάντων σε σχέση με τους νομάδες κτηνοτρόφους]]
*[[Από την οικολογία στην τηλεπισκόπηση χρησιμοποιώντας τα ζώα για τη χαρτογράφηση της κάλυψης γης]]
*[[Ανασκόπηση της δορυφορικής τηλεπισκόπησης και των μη επανδρωμένων αεροπορικών συστημάτων για την καταμέτρηση της άγριας ζωής στη στεριά]]

Ανασκόπηση της δορυφορικής τηλεπισκόπησης και των μη επανδρωμένων αεροπορικών συστημάτων για την καταμέτρηση της άγριας ζωής στη στεριά

2025-01-28T09:13:41Z

FENIA NOUSIA: Νέα σελίδα με 'Add Your Content Here category:Εφαρμογές άγριας πανίδας Τίτλος : Ανασκόπηση της Δορυφορικής Τηλεπισκόπ...'

Add Your Content Here

[[category:Εφαρμογές άγριας πανίδας]]
Τίτλος : Ανασκόπηση της Δορυφορικής Τηλεπισκόπησης και των Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών για την Καταμέτρηση Άγριας Ζωής στη Στεριά".
Περίληψη :
Το άρθρο παρέχει μια ανασκόπηση των τεχνολογιών δορυφορικής τηλεπισκόπησης (SRS) και συστημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAS) για την καταμέτρηση άγριας ζωής στη στεριά. Εξετάζει τη χρήση αυτών των τεχνολογιών για τον εντοπισμό και την απογραφή μεμονωμένων ζώων ή πληθυσμών σε απομακρυσμένες και δυσπρόσιτες περιοχές. Το άρθρο περιγράφει τη διαδικασία επιλογής της κατάλληλης τεχνολογίας, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα κάθε προσέγγισης, τις μεθόδους συλλογής και επεξεργασίας εικόνων, καθώς και τις προκλήσεις και τις δυνατότητες αυτοματισμού και συμμετοχής πολιτών. Επίσης, προτείνει μελλοντικές κατευθύνσεις για έρευνα, δίνοντας έμφαση στη βελτίωση της ακρίβειας, την αύξηση της αποτελεσματικότητας και τη μείωση του κόστους.

Εισαγωγή :
Το άρθρο εξετάζει τη ραγδαία εξέλιξη των τεχνολογιών τηλεπισκόπησης και μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAS) για την καταμέτρηση μεγάλων σπονδυλωτών στη στεριά. Εστιάζει στο πώς αυτές οι μέθοδοι προσφέρουν μεγαλύτερη ακρίβεια, ταχύτητα και ευκολία σε σύγκριση με τις παραδοσιακές μεθόδους επιτόπιων ή εναέριων ερευνών. Παρουσιάζεται η διαδικασία επιλογής της κατάλληλης τεχνολογίας και οι πρακτικές εφαρμογές της, ενώ αναδεικνύονται οι προκλήσεις και οι δυνατότητες για περαιτέρω ανάπτυξη και αυτοματοποίηση, ενθαρρύνοντας τη χρήση τους από βιολόγους και διαχειριστές άγριας ζωής.
Μεθοδολογία :
Η μεθοδολογία του άρθρου βασίζεται σε μια εκτενή βιβλιογραφική επισκόπηση και περιλαμβάνει τα εξής βήματα:
1. Συλλογή Βιβλιογραφίας: Η ανασκόπηση βασίστηκε σε δημοσιευμένες μελέτες από βάσεις δεδομένων όπως Scopus, Google Scholar και Web of Science, χρησιμοποιώντας λέξεις-κλειδιά σχετικές με τη δορυφορική τηλεπισκόπηση, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και την καταμέτρηση άγριας ζωής.
2. Ανάλυση Κριτηρίων Εφαρμογής: Εξετάστηκαν οι προϋποθέσεις που καθιστούν κατάλληλες τις μεθόδους τηλεπισκόπησης και UAS για την καταμέτρηση ειδών, όπως το μέγεθος και η χρωματική αντίθεση των ζώων, ο τύπος του οικοσυστήματος και η δυνατότητα ανίχνευσης μέσω θερμικής ή φασματικής απεικόνισης.
3. Διαδικασία Επιλογής Τεχνολογίας: Παρουσιάστηκε ένα διάγραμμα απόφασης (decision tree) για την επιλογή της κατάλληλης τεχνολογίας με βάση τις ανάγκες της μελέτης, λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως η ανάλυση, η κάλυψη, το κόστος και ο χρόνος απόκτησης εικόνων.
4. Σύγκριση Τεχνολογιών: Έγινε σύγκριση μεταξύ δορυφορικής τηλεπισκόπησης και UAS ως προς τα πλεονεκτήματα, τα μειονεκτήματα, τις δυνατότητες εφαρμογής και τις σχετικές προκλήσεις.
5. Ανάλυση Δεδομένων: Παρουσιάστηκαν μέθοδοι επεξεργασίας εικόνων, όπως η πανοραμική απεικόνιση (pan-sharpening), η ορθοδιόρθωση (orthorectification) και η χρήση αλγορίθμων για την αυτόματη ανίχνευση ζώων. Επιπλέον, αναλύθηκαν οι μέθοδοι συμμετοχής πολιτών (citizen science) και αυτοματισμού στη συλλογή και ανάλυση δεδομένων.
6. Εκτίμηση Κόστους και Προσβασιμότητας: Συγκεντρώθηκαν δεδομένα για το κόστος εμπορικών δορυφορικών εικόνων και τις απαιτήσεις για τη χρήση των UAS, ενώ εξετάστηκαν και οι περιορισμοί στις διάφορες χώρες.
Αυτή η μεθοδολογική προσέγγιση παρέχει μια ολοκληρωμένη εικόνα για την εφαρμογή και τα οφέλη της τηλεπισκόπησης και των μη επανδρωμένων συστημάτων στη μελέτη της άγριας ζωής.
Αποτελέσματα :
Το άρθρο συνοψίζει τα ευρήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα της δορυφορικής τηλεπισκόπησης (SRS) και των συστημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAS) στην καταμέτρηση της άγριας ζωής στη στεριά.
1. Δορυφορική Τηλεπισκόπηση (SRS)
o Οι δορυφορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης (30 cm) μπορούν να εντοπίσουν μεγάλα είδη όπως ελέφαντες, πιγκουίνους και φώκιες σε ανοιχτά περιβάλλοντα.
o Για έμμεσα δεδομένα, όπως αποικίες πιγκουίνων (μέσω της ανίχνευσης γκουανό), χρησιμοποιούνται χαμηλότερης ανάλυσης εικόνες (10 m).
o Οι περιορισμοί περιλαμβάνουν το υψηλό κόστος, τα προβλήματα κάλυψης από σύννεφα και τη δυσκολία ανίχνευσης σε πυκνή βλάστηση.
2. Συστήματα Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (UAS)
o Τα UAS παρέχουν εξαιρετικά λεπτομερείς εικόνες για μικρότερες περιοχές και είναι πιο κατάλληλα για είδη σε πυκνά δάση (π.χ., κοάλα μέσω θερμικών καμερών).
o Είναι πιο ευέλικτα από τους δορυφόρους αλλά περιορίζονται από την εμβέλεια πτήσης, τους νομικούς κανονισμούς και τη δυσκολία χρήσης σε απομακρυσμένες περιοχές.
3. Συμμετοχή Πολιτών (Citizen Science)
o Η χρήση πλατφορμών crowdsourcing, όπως το GeoHIVE, επιτρέπει την ανάλυση μεγάλων όγκων δορυφορικών δεδομένων από πολίτες, βελτιώνοντας την ακρίβεια και μειώνοντας το κόστος.
4. Αυτοματισμός και Τεχνητή Νοημοσύνη
o Τα αυτοματοποιημένα μοντέλα, όπως τα Convolutional Neural Networks (CNNs), βελτιώνουν την ταχύτητα και ακρίβεια ανίχνευσης ειδών, αλλά απαιτούν εκτενή εκπαίδευση σε δεδομένα υψηλής ποιότητας.

Συζήτηση :
• Πλεονεκτήματα και Περιορισμοί Τεχνολογιών
• Η δορυφορική τηλεπισκόπηση είναι ιδανική για μεγάλες εκτάσεις και είδη που απαντώνται σε ανοιχτά περιβάλλοντα, ενώ τα UAS είναι προτιμότερα για μικρότερες, δύσβατες περιοχές.
• Οι δύο τεχνολογίες είναι συμπληρωματικές και μπορούν να συνδυαστούν για πιο ολοκληρωμένες μελέτες.
• Προκλήσεις και Περιορισμοί
• Το υψηλό κόστος των δορυφορικών δεδομένων και οι αυστηροί κανονισμοί για τη χρήση UAS περιορίζουν την ευρεία εφαρμογή τους.
• Περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως η πυκνή βλάστηση και τα σύννεφα, επηρεάζουν την ποιότητα των εικόνων.
• Μελλοντικές Κατευθύνσεις
• Αναμένεται βελτίωση της διαθεσιμότητας και ανάλυσης των δορυφορικών δεδομένων, καθώς και μείωση του κόστους.
• Η περαιτέρω ανάπτυξη αυτοματοποιημένων αλγορίθμων και η ενίσχυση της συνεργασίας με πολίτες θα αυξήσουν την αποδοτικότητα και την ακρίβεια.
• Προτάσεις Εφαρμογής
• Οι μελλοντικές μελέτες πρέπει να επικεντρωθούν στη βελτίωση της ανίχνευσης σε κλειστά περιβάλλοντα και στην ενσωμάτωση πολυφασματικής και θερμικής απεικόνισης για πιο ακριβείς καταγραφές.

Νούσια Ευφροσύνη

2025-01-28T09:05:41Z

FENIA NOUSIA:

Από την οικολογία στην τηλεπισκόπηση: χρησιμοποιώντας τα ζώα για τη χαρτογράφηση της κάλυψης γης

2025-01-28T09:05:04Z

FENIA NOUSIA: Νέα σελίδα με 'Add Your Content Here category:Οικολογία 1. Πρωτότυπος Τίτλος : ...'

Add Your Content Here

[[category:Οικολογία]]
1. Πρωτότυπος Τίτλος : From ecology to remote sensing: using animals to map land cover
2. Συγγραφείς:
Ruben Remelgado1,2 , Kamran Safi3 & Martin Wegmann

3. Πηγή:
Remote Sensing in Ecology and Conservation

4. Περίληψη: ο άρθρο με τίτλο "Using Animals to Map Land Cover" εξετάζει τη χρήση δεδομένων παρακολούθησης ζώων για τη χαρτογράφηση της κάλυψης γης. Οι συγγραφείς διερεύνησαν πώς οι λευκοί πελαργοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αισθητήρες για την ανίχνευση γεωργικών εκτάσεων, συνδυάζοντας δεδομένα κίνησης από GPS με εικόνες τηλεπισκόπησης.

5. Εισαγωγή: Το άρθρο προτείνει ότι η παρακολούθηση της κίνησης ζώων αποτελεί πολλά υποσχόμενη μέθοδο για τη χαρτογράφηση της κάλυψης γης, ενώ τονίζει την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και βελτιώσεις. Τα βασικά ευρήματα της έρευνας ήταν:
• Η μέθοδος παρήγαγε υψηλές ακρίβειες σε δύο από τρεις δοκιμαστικές περιοχές, αλλά αντιμετώπισε προβλήματα σε περιοχές με διαφορετικές πρακτικές διαχείρισης γης.
• Οι πελαργοί έδειξαν προτίμηση για αρδευόμενες εκτάσεις, με αποτέλεσμα την υποεκπροσώπηση μη αρδευόμενων περιοχών.
• Το χρονικό διάστημα παρατήρησης των δεδομένων GPS δεν συνέπιπτε πάντα με τις περιόδους καλλιέργειας, επηρεάζοντας την ακρίβεια.

6. Μεθοδολογία: Η μεθοδολογία που ακολουθείται στο άρθρο "Using Animals to Map Land Cover" επικεντρώνεται στη χρήση δεδομένων κίνησης ζώων, συγκεκριμένα του Λευκοπελαργού (Ciconia ciconia), για τη χαρτογράφηση της χρήσης γης με έμφαση στις γεωργικές περιοχές.
Κύρια βήματα μεθοδολογίας:
α. Περιοχές Μελέτης: Τρεις περιοχές μελέτης κατά μήκος της μεταναστευτικής διαδρομής των πελαργών (Γερμανία-Ελβετία, Γαλλία-Ισπανία, Νότια Ισπανία) επιλέχθηκαν για την ανάλυση.
β. Συλλογή και Επεξεργασία Δεδομένων Κίνησης:
Οι πελαργοί είχαν εξοπλιστεί με συσκευές GPS υψηλής ακρίβειας. Καταγράφηκαν θέσεις κάθε πέντε λεπτά, με χρονικό διάστημα από Ιούνιο έως Οκτώβριο του 2013.
Δεδομένα που σχετίζονται με γεωργικές περιοχές επιλέχθηκαν ως "παρουσίες" και άλλες περιοχές ως "απουσίες".
γ. Επεξεργασία Δεδομένων Τηλεπισκόπησης:
Χρησιμοποιήθηκε ο Δείκτης Κανονικοποιημένης Διαφοράς Βλάστησης (NDVI) για την περιγραφή των περιοχών. Η επεξεργασία περιλάμβανε φιλτράρισμα και διαχείριση κενών δεδομένων λόγω νεφών.
δ. Μοντελοποίηση:
Χρησιμοποιήθηκε το αλγόριθμο Random Forest για την ταξινόμηση των περιοχών σε "Γεωργία" και "Μη Γεωργία".Τα μοντέλα εκπαιδεύτηκαν με τα δεδομένα παρουσίας-απουσίας και επικυρώθηκαν με δεδομένα υψηλής ανάλυσης.
ε. Επικύρωση:
Η ακρίβεια των χαρτών αξιολογήθηκε με τη χρήση μέτρων όπως το F1-score, συγκρίνοντας τα αποτελέσματα με δεδομένα Urban Atlas.

7. Αποτελέσματα: τα αποτελέσματα του άρθρου αναλύονται ως εξής:
α. Δυνατότητα χρήσης ζώων ως αισθητήρες: Τα ζώα, όπως οι λευκοί πελαργοί, μπορούν να λειτουργήσουν ως φυσικοί αισθητήρες για τη συλλογή δεδομένων σχετικά με την κάλυψη γης. Η σχέση τους με συγκεκριμένους τύπους γης (π.χ., γεωργικές εκτάσεις) καθιστά τα δεδομένα κίνησής τους πολύτιμα για την κατηγοριοποίηση χρήσεων γης.
β. Ακρίβεια χαρτογράφησης: Η προσέγγιση αυτή πέτυχε υψηλή ακρίβεια (F1-score > 0.8) σε δύο από τις τρεις περιοχές μελέτης, αποδεικνύοντας ότι η μέθοδος μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
γ. Περιορισμοί της μεθόδου:
o Προτίμηση των ζώων: Οι πελαργοί έδειξαν σαφή προτίμηση για αρδευόμενες γεωργικές εκτάσεις, παραλείποντας άλλες, όπως μη αρδευόμενες ή μόνιμες καλλιέργειες. Αυτό προκάλεσε εσφαλμένες κατηγοριοποιήσεις.
o Χρονική αναντιστοιχία: Οι ημερομηνίες συλλογής δεδομένων GPS δεν συνέπιπταν με τις περιόδους καλλιέργειας ή συγκομιδής. Για παράδειγμα, μη αρδευόμενες καλλιέργειες που ήταν εκτός περιόδου συγκομιδής αγνοήθηκαν.
δ . Προτάσεις για βελτίωση:
o Συμπερίληψη δεδομένων από άλλα είδη ζώων με διαφορετικές περιβαλλοντικές προτιμήσεις, ώστε να καλυφθούν κενά που δημιουργούνται από την εξειδίκευση συγκεκριμένων ζώων.
o Συνδυασμός δεδομένων τηλεπισκόπησης με πολυφασματικές ή ραντάρ τεχνολογίες (π.χ., SAR), που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη διάκριση καλλιεργειών και άλλων κατηγοριών κάλυψης γης.
o Ενσωμάτωση δεδομένων από διάφορες χρονικές περιόδους, ώστε να καταγραφούν διαφορετικές φάσεις καλλιέργειας και χρήσεων γης.
ε. Προοπτικές για μελλοντική χρήση:
o Η τεχνική αυτή έχει δυνατότητες ευρύτερης εφαρμογής σε διαφορετικούς τύπους κάλυψης γης, όπως δάση, λιβάδια ή υδάτινες εκτάσεις, χρησιμοποιώντας δεδομένα από άλλα είδη ζώων (π.χ., ελέφαντες, καριμπού, χήνες).
o Η σύνδεση πλατφορμών όπως το MoveBank, που συλλέγουν δεδομένα κίνησης ζώων, με συστήματα τηλεπισκόπησης μπορεί να ενισχύσει τη διασύνδεση δεδομένων και να καταστήσει τη μέθοδο πιο αξιόπιστη.
στ. Χρηστικότητα στη χαρτογράφηση γης:
o Ενώ η μέθοδος δεν αντικαθιστά πλήρως τις παραδοσιακές μεθόδους συλλογής δεδομένων (π.χ., επιτόπιες έρευνες), μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά, ειδικά σε περιοχές με δύσκολη πρόσβαση ή σε πολιτικά ασταθείς περιοχές.
8. Συζήτηση- Συμπεράσματα: Το άρθρο καταλήγει ότι οι ζωντανοί αισθητήρες, όπως τα ζώα, έχουν μεγάλη προοπτική για τη χαρτογράφηση της γης, αλλά απαιτείται περαιτέρω έρευνα για τη βελτιστοποίηση της προσέγγισης.
Συμπεράσματα:
• Η χρήση ζώων ως αισθητήρες μπορεί να συμπληρώσει παραδοσιακές μεθόδους χαρτογράφησης γης, ιδιαίτερα σε περιοχές με δύσκολη πρόσβαση.
• Η ενσωμάτωση δεδομένων από διάφορα είδη ζώων και τεχνολογιών τηλεπισκόπησης θα μπορούσε να βελτιώσει τα αποτελέσματα.

Νούσια Ευφροσύνη

2025-01-28T08:50:18Z

FENIA NOUSIA:

Μια δορυφορική προσέγγιση στις αποφάσεις μετακίνησης των αφρικανικών ελεφάντων σε σχέση με τους νομάδες κτηνοτρόφους

2025-01-28T08:48:58Z

FENIA NOUSIA:

Add Your Content Here

[[category:Εφαρμογές άγριας πανίδας]]
1. Πρωτότυπος τίτλος : A satellite perspective on the movement decisions of African elephants in relation to nomadic pastoralists

2. Συγγραφείς : Isla Duporge , Genevieve E. Finerty , Festus Ihwagi , Stephen Lee5, Jane Wathika,Zijing Wu, David W. Macdonald & Tiejun Wang

3. Πηγή : https://doi.org/10.1002/rse2.285

4. Περίληψη:
Το άρθρο εξετάζει τις αποφάσεις κίνησης των αφρικανικών ελεφάντων σε σχέση με τους νομαδικούς κτηνοτρόφους στη σαβάνα του οικοσυστήματος Laikipia-Samburu στη βόρεια Κένυα. Οι κύριες παρατηρήσεις και αποτελέσματα της έρευνας είναι:
1. Αύξηση Ανθρώπινης Δραστηριότητας: Μεταξύ 2011 και 2019, υπήρξε αύξηση 46% στις ανθρώπινες κατασκευές (κυρίως βώματα*), προκαλώντας αύξηση 21,9% στις ανθρώπινα τροποποιημένες περιοχές.
2. Συμπεριφορά Ελεφάντων:
o Οι ελέφαντες προσαρμόζουν τα μοτίβα κίνησής τους για να αποφύγουν την ανθρώπινη δραστηριότητα, μετακινούμενοι κυρίως νυχτερινές ώρες κοντά στα βώματα*.
o Αυξάνουν τις αποστάσεις που διανύουν καθημερινά σε περιοχές κοντά σε ανθρώπινους οικισμούς, πιθανώς λόγω του κατακερματισμού των διαθέσιμων πόρων.
3. Εποχιακές Διαφορές: Κατά την ξηρή περίοδο, όπου οι πόροι είναι σπανιότεροι, οι ελέφαντες γίνονται πιο νυχτερινοί.
4. Οικολογικές Επιπτώσεις: Η αυξημένη ανθρώπινη παρουσία και τα βώματα* επηρεάζουν την οικολογική δυναμική της σαβάνας και ενδέχεται να έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στη βιωσιμότητα των πληθυσμών των ελεφάντων.
Η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία κατανόησης της συνύπαρξης ανθρώπων και άγριας ζωής, ιδιαίτερα σε τοπία όπου μοιράζονται πόρους. Η χρήση δορυφορικής απεικόνισης και δεδομένων GPS επιτρέπει την παρακολούθηση αυτών των αλλαγών σε ευρεία κλίμακα και με υψηλή ακρίβεια.
*Τα βώματα (ή bomas στα Αγγλικά) είναι προσωρινές περιφράξεις που κατασκευάζουν οι νομαδικοί κτηνοτρόφοι για να προστατεύουν τα ζώα τους τη νύχτα από θηρευτές, όπως λιοντάρια. Συνήθως είναι κυκλικές κατασκευές από αγκάθια ή κλαδιά δέντρων, κυρίως ακακίας. Οι κτηνοτρόφοι μετακινούν αυτές τις περιφράξεις ανάλογα με τη διαθεσιμότητα τροφής και νερού στις γύρω περιοχές.
Όταν εγκαταλείπονται, οι περιοχές αυτές επηρεάζουν τη γονιμότητα του εδάφους και την οικολογία της σαβάνας, καθώς το κοπρόχωμα και οι διαταραχές που προκαλούνται δημιουργούν "θερμά σημεία" θρεπτικών ουσιών που έλκουν άγρια ζώα, όπως ελέφαντες.

5. Εισαγωγή :
Το άρθρο εστιάζει στις κινήσεις των αφρικανικών ελεφάντων (Loxodonta africana) στο οικοσύστημα Laikipia-Samburu της Κένυας, όπου συνυπάρχουν με νομαδικούς κτηνοτρόφους. Εξετάζει πώς οι ελέφαντες προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως η παρουσία βωμάτων (περιφράξεων για την προστασία των ζώων), και αναλύει τη χωρική και χρονική κατανομή των μετακινήσεών τους. Χρησιμοποιώντας δορυφορική απεικόνιση και δεδομένα GPS, η μελέτη αποκαλύπτει την αυξανόμενη ανθρώπινη παρουσία και τις επιπτώσεις της στις κινήσεις και τη συμπεριφορά των ελεφάντων, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για τη συνύπαρξη ανθρώπων και άγριας ζωής σε κοινόχρηστους πόρους.

6. Μεθοδολογία:
Η μεθοδολογία της εργασίας συνδυάζει τη χρήση δορυφορικής απεικόνισης και δεδομένων GPS για να αναλυθούν οι μετακινήσεις των αφρικανικών ελεφάντων και η επίδραση της ανθρώπινης παρουσίας, ειδικά των βωμάτων. Ακολουθούν τα κύρια βήματα της μεθοδολογίας:
α. Περιοχή Μελέτης:
• Επικεντρώνεται στο οικοσύστημα Laikipia-Samburu στη βόρεια Κένυα.
• Η περιοχή καλύπτει 3.377 km² και περιλαμβάνει ποικίλα οικοσυστήματα, όπως εθνικά πάρκα, ιδιωτικά ράντσα και κοινοτικά εδάφη.
β. Δορυφορική Απεικόνιση:
• Χρησιμοποιήθηκαν εικόνες υψηλής ανάλυσης από δορυφόρους WorldView-2 του 2011 και 2019.
• Αναγνωρίστηκαν και ψηφιοποιήθηκαν βώματα (ενεργά και ανενεργά), καθώς και άλλες ανθρώπινες κατασκευές, με χρήση του λογισμικού ArcGIS Pro.
• Εξετάστηκε η κατανομή και η πυκνότητα των βωμάτων σε χρονική κλίμακα.
γ. Δεδομένα GPS:
• Ελήφθησαν δεδομένα από 27 θηλυκούς ελέφαντες με κολάρα GPS, που αντιπροσωπεύουν ομάδες 9–15 ατόμων.
• Τα δεδομένα κάλυψαν 31 μήνες (2018-2020), με συνολικά 112.467 καταγεγραμμένα σημεία.
ε. Μετρικές Μετακίνησης:
• Υπολογίστηκε η ημερήσια απόσταση ταξιδιού (daily travel distance).
• Αναλύθηκε η αναλογία νυχτερινής προς ημερήσια δραστηριότητα (night-day activity ratio).
• Τα δεδομένα φιλτραρίστηκαν για βιολογικά μη ρεαλιστικές κινήσεις (>9 km/h).
στ. Περιβαλλοντικοί Παράγοντες:
• Συλλέχθηκαν δεδομένα για την απόσταση από βώματα, την παραγωγικότητα βλάστησης (NDVI), την απόσταση από υδάτινες πηγές, τη θερμοκρασία, το υψόμετρο και τον τύπο οικοτόπου.
• Αυτές οι μεταβλητές χρησιμοποιήθηκαν ως συν-μεταβλητές για να εξηγηθούν οι κινήσεις των ελεφάντων.
ζ. Στατιστική Ανάλυση:
• Χρησιμοποιήθηκαν γραμμικά μικτά μοντέλα (linear mixed-effects models) για την ανάλυση της σχέσης μεταξύ βωμάτων και κινήσεων των ελεφάντων.
• Περιλήφθηκαν τυχαίοι παράγοντες για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές μεταξύ των ατόμων.
• Εξετάστηκε η ύπαρξη χωρικής και χρονικής αυτοσυσχέτισης στα δεδομένα.
Η μεθοδολογία αξιοποιεί προηγμένες τεχνολογίες και ποσοτικές αναλύσεις για να κατανοήσει πώς οι ελέφαντες προσαρμόζονται στις ανθρώπινες παρεμβάσεις στο φυσικό τους περιβάλλον.

7. Αποτελέσματα:
α αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν σημαντικές αλλαγές στη χρήση του τοπίου από τους αφρικανικούς ελέφαντες και την επίδραση της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ακολουθούν τα κύρια ευρήματα:
1. Αυξημένη Ανθρώπινη Παρουσία:
• Υπήρξε αύξηση 46% στον αριθμό των ανθρώπινων κατασκευών από το 2011 έως το 2019, κυρίως λόγω της κατασκευής νέων βωμάτων.
• Η περιοχή ανθρώπινης επίδρασης αυξήθηκε κατά 21,9%, με τα βώματα να καλύπτουν σημαντικά μεγαλύτερες εκτάσεις.
2. Προσαρμογές Συμπεριφοράς των Ελεφάντων:
• Νυχτερινή Κίνηση:
o Οι ελέφαντες έδειξαν αυξημένη νυχτερινή δραστηριότητα όταν βρίσκονταν κοντά σε βώματα, ειδικά κατά την ξηρή περίοδο.
o Η αναλογία νυχτερινής προς ημερήσια δραστηριότητα αυξήθηκε σχεδόν τρεις φορές στις περιοχές κοντά σε βώματα.
• Ημερήσιες Μετακινήσεις:
o Οι ελέφαντες διένυσαν μεγαλύτερες αποστάσεις όταν βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση από βώματα, πιθανώς λόγω κατακερματισμού των διαθέσιμων πόρων.
3. Εποχιακές Διαφορές:
• Κατά την ξηρή περίοδο, οι ελέφαντες εμφάνισαν πιο έντονες προσαρμογές στις κινήσεις τους, λόγω της αυξημένης ανάγκης για πρόσβαση σε σπάνιους πόρους, όπως νερό και τροφή.
• Στη βροχερή περίοδο, η συνολική ημερήσια απόσταση ήταν μεγαλύτερη, λόγω της αυξημένης διαθεσιμότητας πόρων.
4. Σχέση με Περιβαλλοντικούς Παράγοντες:
• Οι ελέφαντες ταξίδευαν μικρότερες αποστάσεις σε περιοχές με υψηλότερη παραγωγικότητα βλάστησης.
• Η θερμοκρασία και το υψόμετρο επηρέασαν τις κινήσεις, με τους ελέφαντες να προτιμούν νυχτερινές μετακινήσεις για να μειώσουν τη θερμική καταπόνηση.
5. Οικολογικές Επιπτώσεις:
• Τα βώματα επηρέασαν τη χωρική και χρονική κατανομή των ελεφάντων, επιδεινώνοντας τον κατακερματισμό των οικοτόπων.
• Η αυξανόμενη ανθρώπινη παρουσία ενδέχεται να επηρεάσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των πληθυσμών των ελεφάντων.
8. Συμπεράσματα:
α. Αύξηση Ανθρώπινης Παρουσίας: Η παρουσία βωμάτων και άλλων ανθρώπινων κατασκευών αυξάνεται ραγδαία, επηρεάζοντας τη χρήση του τοπίου από τους ελέφαντες.
β. Προσαρμογή των Ελεφάντων: Οι ελέφαντες εμφανίζουν δυναμικές προσαρμογές για να συνυπάρξουν με τους ανθρώπους, κυρίως μέσω νυχτερινής δραστηριότητας και μεγαλύτερων ημερήσιων μετακινήσεων.
γ. Οικολογικές Επιπτώσεις: Ο κατακερματισμός του οικοσυστήματος λόγω ανθρώπινης δραστηριότητας ενδέχεται να αυξήσει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ελέφαντες για επιβίωση.
δ. Διαχείριση και Συνύπαρξη:Η κατανόηση της σχέσης ανθρώπων-ελεφάντων είναι κρίσιμη για τη μακροπρόθεσμη διαχείριση του οικοσυστήματος. Προτείνεται η χρήση δεδομένων δορυφορικής απεικόνισης και GPS για συνεχή παρακολούθηση των αλλαγών στο τοπίο και την προσαρμογή στρατηγικών διατήρησης.
Το άρθρο αναδεικνύει τη σημασία της εφαρμογής καινοτόμων μεθόδων, όπως η δορυφορική απεικόνιση, για τη μελέτη της αλληλεπίδρασης ανθρώπων και άγριας ζωής και για τη λήψη καλύτερα στοχευμένων μέτρων διατήρησης.

Μια δορυφορική προσέγγιση στις αποφάσεις μετακίνησης των αφρικανικών ελεφάντων σε σχέση με τους νομάδες κτηνοτρόφους

2025-01-28T08:47:52Z

FENIA NOUSIA: Νέα σελίδα με 'Add Your Content Here category:Εφαρμογές άγριας πανίδας 1. Πρωτότυπος τίτλος : A satellite perspective on the movement decisio...'

Add Your Content Here

[[category:Εφαρμογές άγριας πανίδας]]
1. Πρωτότυπος τίτλος : A satellite perspective on the movement decisions of African elephants in relation to nomadic pastoralists
2. Συγγραφείς : Isla Duporge , Genevieve E. Finerty , Festus Ihwagi , Stephen Lee5, Jane Wathika,Zijing Wu, David W. Macdonald & Tiejun Wang
3. Πηγή : https://doi.org/10.1002/rse2.285
4. Περίληψη:
Το άρθρο εξετάζει τις αποφάσεις κίνησης των αφρικανικών ελεφάντων σε σχέση με τους νομαδικούς κτηνοτρόφους στη σαβάνα του οικοσυστήματος Laikipia-Samburu στη βόρεια Κένυα. Οι κύριες παρατηρήσεις και αποτελέσματα της έρευνας είναι:
1. Αύξηση Ανθρώπινης Δραστηριότητας: Μεταξύ 2011 και 2019, υπήρξε αύξηση 46% στις ανθρώπινες κατασκευές (κυρίως βώματα*), προκαλώντας αύξηση 21,9% στις ανθρώπινα τροποποιημένες περιοχές.
2. Συμπεριφορά Ελεφάντων:
o Οι ελέφαντες προσαρμόζουν τα μοτίβα κίνησής τους για να αποφύγουν την ανθρώπινη δραστηριότητα, μετακινούμενοι κυρίως νυχτερινές ώρες κοντά στα βώματα*.
o Αυξάνουν τις αποστάσεις που διανύουν καθημερινά σε περιοχές κοντά σε ανθρώπινους οικισμούς, πιθανώς λόγω του κατακερματισμού των διαθέσιμων πόρων.
3. Εποχιακές Διαφορές: Κατά την ξηρή περίοδο, όπου οι πόροι είναι σπανιότεροι, οι ελέφαντες γίνονται πιο νυχτερινοί.
4. Οικολογικές Επιπτώσεις: Η αυξημένη ανθρώπινη παρουσία και τα βώματα* επηρεάζουν την οικολογική δυναμική της σαβάνας και ενδέχεται να έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στη βιωσιμότητα των πληθυσμών των ελεφάντων.
Η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία κατανόησης της συνύπαρξης ανθρώπων και άγριας ζωής, ιδιαίτερα σε τοπία όπου μοιράζονται πόρους. Η χρήση δορυφορικής απεικόνισης και δεδομένων GPS επιτρέπει την παρακολούθηση αυτών των αλλαγών σε ευρεία κλίμακα και με υψηλή ακρίβεια.
*Τα βώματα (ή bomas στα Αγγλικά) είναι προσωρινές περιφράξεις που κατασκευάζουν οι νομαδικοί κτηνοτρόφοι για να προστατεύουν τα ζώα τους τη νύχτα από θηρευτές, όπως λιοντάρια. Συνήθως είναι κυκλικές κατασκευές από αγκάθια ή κλαδιά δέντρων, κυρίως ακακίας. Οι κτηνοτρόφοι μετακινούν αυτές τις περιφράξεις ανάλογα με τη διαθεσιμότητα τροφής και νερού στις γύρω περιοχές.
Όταν εγκαταλείπονται, οι περιοχές αυτές επηρεάζουν τη γονιμότητα του εδάφους και την οικολογία της σαβάνας, καθώς το κοπρόχωμα και οι διαταραχές που προκαλούνται δημιουργούν "θερμά σημεία" θρεπτικών ουσιών που έλκουν άγρια ζώα, όπως ελέφαντες.

5. Εισαγωγή :
Το άρθρο εστιάζει στις κινήσεις των αφρικανικών ελεφάντων (Loxodonta africana) στο οικοσύστημα Laikipia-Samburu της Κένυας, όπου συνυπάρχουν με νομαδικούς κτηνοτρόφους. Εξετάζει πώς οι ελέφαντες προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως η παρουσία βωμάτων (περιφράξεων για την προστασία των ζώων), και αναλύει τη χωρική και χρονική κατανομή των μετακινήσεών τους. Χρησιμοποιώντας δορυφορική απεικόνιση και δεδομένα GPS, η μελέτη αποκαλύπτει την αυξανόμενη ανθρώπινη παρουσία και τις επιπτώσεις της στις κινήσεις και τη συμπεριφορά των ελεφάντων, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για τη συνύπαρξη ανθρώπων και άγριας ζωής σε κοινόχρηστους πόρους.

6. Μεθοδολογία:
Η μεθοδολογία της εργασίας συνδυάζει τη χρήση δορυφορικής απεικόνισης και δεδομένων GPS για να αναλυθούν οι μετακινήσεις των αφρικανικών ελεφάντων και η επίδραση της ανθρώπινης παρουσίας, ειδικά των βωμάτων. Ακολουθούν τα κύρια βήματα της μεθοδολογίας:
α. Περιοχή Μελέτης:
• Επικεντρώνεται στο οικοσύστημα Laikipia-Samburu στη βόρεια Κένυα.
• Η περιοχή καλύπτει 3.377 km² και περιλαμβάνει ποικίλα οικοσυστήματα, όπως εθνικά πάρκα, ιδιωτικά ράντσα και κοινοτικά εδάφη.
β. Δορυφορική Απεικόνιση:
• Χρησιμοποιήθηκαν εικόνες υψηλής ανάλυσης από δορυφόρους WorldView-2 του 2011 και 2019.
• Αναγνωρίστηκαν και ψηφιοποιήθηκαν βώματα (ενεργά και ανενεργά), καθώς και άλλες ανθρώπινες κατασκευές, με χρήση του λογισμικού ArcGIS Pro.
• Εξετάστηκε η κατανομή και η πυκνότητα των βωμάτων σε χρονική κλίμακα.
γ. Δεδομένα GPS:
• Ελήφθησαν δεδομένα από 27 θηλυκούς ελέφαντες με κολάρα GPS, που αντιπροσωπεύουν ομάδες 9–15 ατόμων.
• Τα δεδομένα κάλυψαν 31 μήνες (2018-2020), με συνολικά 112.467 καταγεγραμμένα σημεία.
ε. Μετρικές Μετακίνησης:
• Υπολογίστηκε η ημερήσια απόσταση ταξιδιού (daily travel distance).
• Αναλύθηκε η αναλογία νυχτερινής προς ημερήσια δραστηριότητα (night-day activity ratio).
• Τα δεδομένα φιλτραρίστηκαν για βιολογικά μη ρεαλιστικές κινήσεις (>9 km/h).
στ. Περιβαλλοντικοί Παράγοντες:
• Συλλέχθηκαν δεδομένα για την απόσταση από βώματα, την παραγωγικότητα βλάστησης (NDVI), την απόσταση από υδάτινες πηγές, τη θερμοκρασία, το υψόμετρο και τον τύπο οικοτόπου.
• Αυτές οι μεταβλητές χρησιμοποιήθηκαν ως συν-μεταβλητές για να εξηγηθούν οι κινήσεις των ελεφάντων.
ζ. Στατιστική Ανάλυση:
• Χρησιμοποιήθηκαν γραμμικά μικτά μοντέλα (linear mixed-effects models) για την ανάλυση της σχέσης μεταξύ βωμάτων και κινήσεων των ελεφάντων.
• Περιλήφθηκαν τυχαίοι παράγοντες για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές μεταξύ των ατόμων.
• Εξετάστηκε η ύπαρξη χωρικής και χρονικής αυτοσυσχέτισης στα δεδομένα.
Η μεθοδολογία αξιοποιεί προηγμένες τεχνολογίες και ποσοτικές αναλύσεις για να κατανοήσει πώς οι ελέφαντες προσαρμόζονται στις ανθρώπινες παρεμβάσεις στο φυσικό τους περιβάλλον.

7. Αποτελέσματα:
α αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν σημαντικές αλλαγές στη χρήση του τοπίου από τους αφρικανικούς ελέφαντες και την επίδραση της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ακολουθούν τα κύρια ευρήματα:
1. Αυξημένη Ανθρώπινη Παρουσία:
• Υπήρξε αύξηση 46% στον αριθμό των ανθρώπινων κατασκευών από το 2011 έως το 2019, κυρίως λόγω της κατασκευής νέων βωμάτων.
• Η περιοχή ανθρώπινης επίδρασης αυξήθηκε κατά 21,9%, με τα βώματα να καλύπτουν σημαντικά μεγαλύτερες εκτάσεις.
2. Προσαρμογές Συμπεριφοράς των Ελεφάντων:
• Νυχτερινή Κίνηση:
o Οι ελέφαντες έδειξαν αυξημένη νυχτερινή δραστηριότητα όταν βρίσκονταν κοντά σε βώματα, ειδικά κατά την ξηρή περίοδο.
o Η αναλογία νυχτερινής προς ημερήσια δραστηριότητα αυξήθηκε σχεδόν τρεις φορές στις περιοχές κοντά σε βώματα.
• Ημερήσιες Μετακινήσεις:
o Οι ελέφαντες διένυσαν μεγαλύτερες αποστάσεις όταν βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση από βώματα, πιθανώς λόγω κατακερματισμού των διαθέσιμων πόρων.
3. Εποχιακές Διαφορές:
• Κατά την ξηρή περίοδο, οι ελέφαντες εμφάνισαν πιο έντονες προσαρμογές στις κινήσεις τους, λόγω της αυξημένης ανάγκης για πρόσβαση σε σπάνιους πόρους, όπως νερό και τροφή.
• Στη βροχερή περίοδο, η συνολική ημερήσια απόσταση ήταν μεγαλύτερη, λόγω της αυξημένης διαθεσιμότητας πόρων.
4. Σχέση με Περιβαλλοντικούς Παράγοντες:
• Οι ελέφαντες ταξίδευαν μικρότερες αποστάσεις σε περιοχές με υψηλότερη παραγωγικότητα βλάστησης.
• Η θερμοκρασία και το υψόμετρο επηρέασαν τις κινήσεις, με τους ελέφαντες να προτιμούν νυχτερινές μετακινήσεις για να μειώσουν τη θερμική καταπόνηση.
5. Οικολογικές Επιπτώσεις:
• Τα βώματα επηρέασαν τη χωρική και χρονική κατανομή των ελεφάντων, επιδεινώνοντας τον κατακερματισμό των οικοτόπων.
• Η αυξανόμενη ανθρώπινη παρουσία ενδέχεται να επηρεάσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των πληθυσμών των ελεφάντων.
8. Συμπεράσματα:
α. Αύξηση Ανθρώπινης Παρουσίας: Η παρουσία βωμάτων και άλλων ανθρώπινων κατασκευών αυξάνεται ραγδαία, επηρεάζοντας τη χρήση του τοπίου από τους ελέφαντες.
β. Προσαρμογή των Ελεφάντων: Οι ελέφαντες εμφανίζουν δυναμικές προσαρμογές για να συνυπάρξουν με τους ανθρώπους, κυρίως μέσω νυχτερινής δραστηριότητας και μεγαλύτερων ημερήσιων μετακινήσεων.
γ. Οικολογικές Επιπτώσεις: Ο κατακερματισμός του οικοσυστήματος λόγω ανθρώπινης δραστηριότητας ενδέχεται να αυξήσει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ελέφαντες για επιβίωση.
δ. Διαχείριση και Συνύπαρξη:Η κατανόηση της σχέσης ανθρώπων-ελεφάντων είναι κρίσιμη για τη μακροπρόθεσμη διαχείριση του οικοσυστήματος. Προτείνεται η χρήση δεδομένων δορυφορικής απεικόνισης και GPS για συνεχή παρακολούθηση των αλλαγών στο τοπίο και την προσαρμογή στρατηγικών διατήρησης.
Το άρθρο αναδεικνύει τη σημασία της εφαρμογής καινοτόμων μεθόδων, όπως η δορυφορική απεικόνιση, για τη μελέτη της αλληλεπίδρασης ανθρώπων και άγριας ζωής και για τη λήψη καλύτερα στοχευμένων μέτρων διατήρησης.

Νούσια Ευφροσύνη

2025-01-28T08:43:59Z

FENIA NOUSIA:

Εφικτότητα παρακολούθησης των αποθηκευτικών δεξαμενών νερού σε πεδινές περιοχές με οπτική τηλεπισκόπηση.

2025-01-28T08:42:45Z

FENIA NOUSIA:

Add Your Content Here

[[category:Χαρτογράφηση Υγροβιότοπων]]
1. Πρωτότυπος Τίτλος :
Feasibility of monitoring floodplain on-farm water storages by integrating airborne and satellite LiDAR altimetry with optical remote sensing

2. Συγγραφείς: Jorge L. Pe˜na-Arancibia a,*, Catherine J. Ticehurst a, Yingying Yu b, Tim R. McVicar a, Steve P. Marvanek

3. Πηγή: https://doi.org/10.1016/j.rse.2024.113992

4. Περίληψη:
Το έγγραφο αφορά τη δυνατότητα παρακολούθησης μικρών αγροτικών υδατοδεξαμενών σε πλημμυρικές πεδιάδες, συνδυάζοντας δεδομένα LiDAR (αερομεταφερόμενα και δορυφορικά) με οπτική τηλεπισκόπηση. Οι βασικές πληροφορίες είναι οι εξής:
o Οι μικρές υδατοδεξαμενές (≤500 ha) είναι κρίσιμες για την άρδευση, την κτηνοτροφία και άλλες γεωργικές ανάγκες, αλλά συχνά είναι δύσκολο να παρακολουθούνται λόγω του μεγάλου αριθμού και της γεωγραφικής τους διασποράς.
o Χρήση δορυφορικών δεδομένων από Landsat και Sentinel-2 για τη χαρτογράφηση υδάτων.
o Ενσωμάτωση δεδομένων υψομετρίας από LiDAR για την εκτίμηση όγκων νερού, επιπέδων εξάτμισης και κατασκευαστικών χαρακτηριστικών.
o Από το 1988 έως το 2021, οι υδατοδεξαμενές αυξήθηκαν σε αριθμό και συνολική επιφάνεια (από 17 δεξαμενές και 101.89 ha το 1988 σε 105 δεξαμενές και 5587.68 ha το 2021).
o Οι ετήσιες απώλειες νερού από εξάτμιση υπολογίστηκαν σε 52.47 εκατ. κυβικά μέτρα, δηλαδή περίπου 27% του ετήσιου αρδευτικού ορίου της περιοχής.
o Οι δορυφόροι GEDI και ICESat-2 παρείχαν ακριβείς μετρήσεις υψομέτρου με μικρές αποκλίσεις, αλλά δεν επαρκούν για την πλήρη παρακολούθηση των αλλαγών στον όγκο νερού λόγω του περιορισμένου εύρους κάλυψης και των κυκλικών παρατηρήσεων.
o Ο συνδυασμός τηλεπισκόπησης και LiDAR παρέχει ένα αποτελεσματικό μέσο παρακολούθησης μικρών δεξαμενών νερού.
o Τα ευρήματα μπορούν να βελτιώσουν τη διαχείριση υδάτινων πόρων στις πλημμυρικές πεδιάδες και να ενισχύσουν την ένταξή τους σε μοντέλα διαχείρισης ποτάμιων συστημάτων.

5. Εισαγωγή:
Πρόκειται για μία πρωτοποριακή μελέτη που εξετάζει τη δυνατότητα παρακολούθησης μικρών αγροτικών υδατοδεξαμενών στις πλημμυρικές πεδιάδες. Οι δεξαμενές αυτές παίζουν κρίσιμο ρόλο στην άρδευση, την παροχή νερού για ζώα και ανθρώπους, καθώς και στη διαχείριση εδαφικής διάβρωσης. Ωστόσο, η ευρεία γεωγραφική τους εξάπλωση και η απουσία επιτόπιας μέτρησης καθιστούν δύσκολη τη διαχείριση και παρακολούθησή τους.
Η συγκεκριμένη μελέτη συνδυάζει δεδομένα τηλεπισκόπησης και LiDAR, τόσο αερομεταφερόμενα όσο και δορυφορικά, για να:Εντοπίσει τις θέσεις των δεξαμενών.
• Υπολογίσει τη χωρητικότητα και τις απώλειες νερού λόγω εξάτμισης.
• Αξιολογήσει την εξέλιξή τους από την κατασκευή έως την αποσυναρμολόγησή τους.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ολοκληρωμένη χρήση τέτοιων τεχνολογιών μπορεί να αποτελέσει ένα εργαλείο-κλειδί για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων στις ημιάνυδρες και άγονες περιοχές, όπως η λεκάνη Murray-Darling στην Αυστραλία.
Ακολουθώντας τη δομή της μελέτης, θα δούμε τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιήθηκαν, τα ευρήματα, καθώς και τις επιπτώσεις αυτών στην περιβαλλοντική διαχείριση και την πολιτική σχεδιασμού.

6. Μεθοδολογία:
Η μελέτη αυτή εστιάζει στη συνδυαστική χρήση δεδομένων τηλεπισκόπησης και υψομετρίας LiDAR για την παρακολούθηση αγροτικών δεξαμενών νερού (Floodplain on-Farm Water Storages - FoFWS). Ακολουθεί μια συνοπτική περιγραφή των μεθόδων που εφαρμόστηκαν:
________________________________________
. Ανίχνευση και Χαρτογράφηση των Δεξαμενών
• Χρήση οπτικών δορυφορικών δεδομένων από Landsat και Sentinel-2:
o Δημιουργήθηκαν χάρτες νερού χρησιμοποιώντας τον τροποποιημένο Δείκτη Κανονικοποιημένης Διαφοράς Νερού (mNDWI).
o Αναλύθηκαν χρονικές σειρές δεδομένων από το 1988 έως το 2021 για τον εντοπισμό περιοχών με σταθερή παρουσία νερού.
• Εφαρμόστηκαν ψευδοϋψομετρικά μοντέλα από αερομεταφερόμενο LiDAR (ανάλυση 1 μέτρου) για τη μέτρηση της χωρητικότητας και της γεωμετρίας των δεξαμενών.
________________________________________
. Εκτίμηση Χρονολογίας Κατασκευής και Αχρησίας
• Χρησιμοποιήθηκαν μηνιαίοι χάρτες νερού από Landsat για τον υπολογισμό της χρονιάς και του μήνα:
o Κατασκευής: Εντοπίστηκε η πρώτη εμφάνιση νερού σε επίπεδα ≥30% της μέγιστης επιφάνειας για τουλάχιστον 3 συνεχόμενους μήνες.
o Αχρησίας: Οι δεξαμενές θεωρήθηκαν ανενεργές εάν δεν είχαν νερό για πάνω από 12 μήνες.
________________________________________
. Υπολογισμός Απωλειών Εξάτμισης
• Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα εξάτμισης από το μοντέλο CMRSET Landsat, το οποίο υπολογίζει την πραγματική εξατμισοδιαπνοή μέσω δεικτών βλάστησης.
• Οι απώλειες εξάτμισης υπολογίστηκαν σε κυβικά μέτρα ανά μήνα και χιλιοστά ανά ημέρα.
________________________________________
. Υπολογισμός Όγκου και Υψομετρικών Σχέσεων
• Οι υψομετρικοί χάρτες 1 μέτρου χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό της σχέσης ύψους-επιφάνειας-όγκου:
o Υπολογίστηκαν όγκοι σε διαφορετικά επίπεδα πλήρωσης, λαμβάνοντας υπόψη το «ελεύθερο περιθώριο» 0,8 μέτρων από τα τοιχώματα.
________________________________________
. Δορυφορική Υψομετρία (LiDAR Altimetry)
• Δεδομένα από τους δορυφόρους GEDI και ICESat-2 χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση της στάθμης του νερού:
o Τα δεδομένα επαληθεύτηκαν συγκρίνοντας τις παρατηρήσεις με υψομετρικά μοντέλα και επιτόπιες μετρήσεις.
________________________________________
. Αξιολόγηση Ακρίβειας
• Συγκρίθηκαν οι υψομετρικές μετρήσεις από GEDI και ICESat-2 με τις πραγματικές παρατηρήσεις.
• Εξετάστηκε η καταλληλότητα αυτών των δορυφορικών δεδομένων για παρακολούθηση μικρών δεξαμενών.
________________________________________
Η μεθοδολογία αυτή καταδεικνύει την πολυπλοκότητα και την καινοτομία στη χρήση πολλαπλών τύπων δεδομένων για την κατανόηση των λειτουργιών και των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των FoFWS.

7. Αποτελέσματα
Η μελέτη παρείχε σημαντικές πληροφορίες για τη χαρτογράφηση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση μικρών υδατοδεξαμενών (FoFWS) στις πλημμυρικές πεδιάδες της περιοχής Barwon-Darling, Αυστραλία. Τα βασικά αποτελέσματα είναι τα εξής:
________________________________________
. Αύξηση Αριθμού και Επιφάνειας Δεξαμενών
• Από το 1988 έως το 2021, οι δεξαμενές αυξήθηκαν από 17 σε 105.
• Η συνολική μέγιστη επιφάνεια αυξήθηκε από 101.89 ha το 1988 σε 5587.68 ha το 2021, σημειώνοντας αύξηση κατά 55 φορές.
• Η μεγαλύτερη ανάπτυξη καταγράφηκε μεταξύ 1988 και 1996, ενώ η επιφάνεια παρέμεινε σχετικά σταθερή από το 2002 και έπειτα.
________________________________________
. Απώλειες Νερού από Εξάτμιση
• Η μέση ετήσια απώλεια νερού λόγω εξάτμισης εκτιμήθηκε σε 52.47 MCM/έτος.
o Αυτό αντιστοιχεί στο 27% του ετήσιου αρδευτικού ορίου της περιοχής (189 MCM/έτος).
• Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (Δεκέμβριος-Φεβρουάριος), η εξατμισοδιαπνοή κορυφώθηκε σε 6.1 mm/ημέρα κατά μέσο όρο.
________________________________________
. Υψομετρικές Σχέσεις και Όγκοι Νερού
• Οι 105 δεξαμενές χωρίστηκαν σε δύο ομάδες:
o 54 δεξαμενές που ήταν άδειες κατά την υψομετρική χαρτογράφηση είχαν συνολικό όγκο 128 MCM και επιφάνεια 3854 ha.
o Οι υπόλοιπες 51, που ήταν πλήρεις ή μερικώς πλήρεις, είχαν όγκο 50 MCM και επιφάνεια 1946 ha.
• Η ανάλυση ύψους-όγκου έδειξε ότι οι μικρές δεξαμενές είναι πιο ευαίσθητες σε μεταβολές όγκου όταν το ύψος τους ξεπερνά τα 3 μέτρα.
________________________________________
. Δορυφορική Υψομετρία (GEDI και ICESat-2)
• Οι δορυφορικοί αισθητήρες παρείχαν ακριβείς μετρήσεις υψομέτρου:
o Το GEDI είχε RMSD 0.38 m, ενώ το ICESat-2 παρουσίασε καλύτερη ακρίβεια με RMSD 0.12 m.
• Το ICESat-2, με υψηλότερη χωρική ανάλυση (0.7 m), κατέγραψε επίσης αλλαγές στα δομικά χαρακτηριστικά των δεξαμενών, όπως αυξήσεις στο ύψος των τοιχωμάτων.
________________________________________
. Περιβαλλοντικές και Υδατικές Επιπτώσεις
• Οι δεξαμενές συνέβαλαν σε σημαντική μείωση της ροής του νερού προς τα κατάντη, με πιθανές αρνητικές επιπτώσεις στα οικοσυστήματα και στις κοινωνικές χρήσεις νερού.
• Οι απώλειες από εξάτμιση αντιπροσωπεύουν σημαντική ποσότητα νερού, επηρεάζοντας τη συνολική διαθεσιμότητα υδάτινων πόρων.
________________________________________

8. Συζήτηση- Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη χρησιμότητα της συνδυαστικής χρήσης δορυφορικών και αερομεταφερόμενων δεδομένων για την παρακολούθηση των FoFWS. Η προσέγγιση αυτή μπορεί να εφαρμοστεί σε άλλες ημιάνυδρες περιοχές παγκοσμίως, συμβάλλοντας στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των υδάτινων πόρων και στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Εφικτότητα παρακολούθησης των αποθηκευτικών δεξαμενών νερού σε πεδινές περιοχές με οπτική τηλεπισκόπηση.

2025-01-28T08:41:40Z

FENIA NOUSIA: Νέα σελίδα με 'Add Your Content Here category:Χαρτογράφηση Υγροβιότοπων 1. Πρωτότυπος Τίτλος : Feasibility of monitoring floodplain on-f...'

Add Your Content Here

[[category:Χαρτογράφηση Υγροβιότοπων]]
1. Πρωτότυπος Τίτλος :
Feasibility of monitoring floodplain on-farm water storages by integrating airborne and satellite LiDAR altimetry with optical remote sensing
2. Συγγραφείς: Jorge L. Pe˜na-Arancibia a,*, Catherine J. Ticehurst a, Yingying Yu b, Tim R. McVicar a, Steve P. Marvanek
3. Πηγή: https://doi.org/10.1016/j.rse.2024.113992
4. Περίληψη:
Το έγγραφο αφορά τη δυνατότητα παρακολούθησης μικρών αγροτικών υδατοδεξαμενών σε πλημμυρικές πεδιάδες, συνδυάζοντας δεδομένα LiDAR (αερομεταφερόμενα και δορυφορικά) με οπτική τηλεπισκόπηση. Οι βασικές πληροφορίες είναι οι εξής:
o Οι μικρές υδατοδεξαμενές (≤500 ha) είναι κρίσιμες για την άρδευση, την κτηνοτροφία και άλλες γεωργικές ανάγκες, αλλά συχνά είναι δύσκολο να παρακολουθούνται λόγω του μεγάλου αριθμού και της γεωγραφικής τους διασποράς.
o Χρήση δορυφορικών δεδομένων από Landsat και Sentinel-2 για τη χαρτογράφηση υδάτων.
o Ενσωμάτωση δεδομένων υψομετρίας από LiDAR για την εκτίμηση όγκων νερού, επιπέδων εξάτμισης και κατασκευαστικών χαρακτηριστικών.
o Από το 1988 έως το 2021, οι υδατοδεξαμενές αυξήθηκαν σε αριθμό και συνολική επιφάνεια (από 17 δεξαμενές και 101.89 ha το 1988 σε 105 δεξαμενές και 5587.68 ha το 2021).
o Οι ετήσιες απώλειες νερού από εξάτμιση υπολογίστηκαν σε 52.47 εκατ. κυβικά μέτρα, δηλαδή περίπου 27% του ετήσιου αρδευτικού ορίου της περιοχής.
o Οι δορυφόροι GEDI και ICESat-2 παρείχαν ακριβείς μετρήσεις υψομέτρου με μικρές αποκλίσεις, αλλά δεν επαρκούν για την πλήρη παρακολούθηση των αλλαγών στον όγκο νερού λόγω του περιορισμένου εύρους κάλυψης και των κυκλικών παρατηρήσεων.
o Ο συνδυασμός τηλεπισκόπησης και LiDAR παρέχει ένα αποτελεσματικό μέσο παρακολούθησης μικρών δεξαμενών νερού.
o Τα ευρήματα μπορούν να βελτιώσουν τη διαχείριση υδάτινων πόρων στις πλημμυρικές πεδιάδες και να ενισχύσουν την ένταξή τους σε μοντέλα διαχείρισης ποτάμιων συστημάτων.
5. Εισαγωγή:
Πρόκειται για μία πρωτοποριακή μελέτη που εξετάζει τη δυνατότητα παρακολούθησης μικρών αγροτικών υδατοδεξαμενών στις πλημμυρικές πεδιάδες. Οι δεξαμενές αυτές παίζουν κρίσιμο ρόλο στην άρδευση, την παροχή νερού για ζώα και ανθρώπους, καθώς και στη διαχείριση εδαφικής διάβρωσης. Ωστόσο, η ευρεία γεωγραφική τους εξάπλωση και η απουσία επιτόπιας μέτρησης καθιστούν δύσκολη τη διαχείριση και παρακολούθησή τους.
Η συγκεκριμένη μελέτη συνδυάζει δεδομένα τηλεπισκόπησης και LiDAR, τόσο αερομεταφερόμενα όσο και δορυφορικά, για να:Εντοπίσει τις θέσεις των δεξαμενών.
• Υπολογίσει τη χωρητικότητα και τις απώλειες νερού λόγω εξάτμισης.
• Αξιολογήσει την εξέλιξή τους από την κατασκευή έως την αποσυναρμολόγησή τους.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ολοκληρωμένη χρήση τέτοιων τεχνολογιών μπορεί να αποτελέσει ένα εργαλείο-κλειδί για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων στις ημιάνυδρες και άγονες περιοχές, όπως η λεκάνη Murray-Darling στην Αυστραλία.
Ακολουθώντας τη δομή της μελέτης, θα δούμε τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιήθηκαν, τα ευρήματα, καθώς και τις επιπτώσεις αυτών στην περιβαλλοντική διαχείριση και την πολιτική σχεδιασμού.
6. Μεθοδολογία:
Η μελέτη αυτή εστιάζει στη συνδυαστική χρήση δεδομένων τηλεπισκόπησης και υψομετρίας LiDAR για την παρακολούθηση αγροτικών δεξαμενών νερού (Floodplain on-Farm Water Storages - FoFWS). Ακολουθεί μια συνοπτική περιγραφή των μεθόδων που εφαρμόστηκαν:
________________________________________
. Ανίχνευση και Χαρτογράφηση των Δεξαμενών
• Χρήση οπτικών δορυφορικών δεδομένων από Landsat και Sentinel-2:
o Δημιουργήθηκαν χάρτες νερού χρησιμοποιώντας τον τροποποιημένο Δείκτη Κανονικοποιημένης Διαφοράς Νερού (mNDWI).
o Αναλύθηκαν χρονικές σειρές δεδομένων από το 1988 έως το 2021 για τον εντοπισμό περιοχών με σταθερή παρουσία νερού.
• Εφαρμόστηκαν ψευδοϋψομετρικά μοντέλα από αερομεταφερόμενο LiDAR (ανάλυση 1 μέτρου) για τη μέτρηση της χωρητικότητας και της γεωμετρίας των δεξαμενών.
________________________________________
. Εκτίμηση Χρονολογίας Κατασκευής και Αχρησίας
• Χρησιμοποιήθηκαν μηνιαίοι χάρτες νερού από Landsat για τον υπολογισμό της χρονιάς και του μήνα:
o Κατασκευής: Εντοπίστηκε η πρώτη εμφάνιση νερού σε επίπεδα ≥30% της μέγιστης επιφάνειας για τουλάχιστον 3 συνεχόμενους μήνες.
o Αχρησίας: Οι δεξαμενές θεωρήθηκαν ανενεργές εάν δεν είχαν νερό για πάνω από 12 μήνες.
________________________________________
. Υπολογισμός Απωλειών Εξάτμισης
• Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα εξάτμισης από το μοντέλο CMRSET Landsat, το οποίο υπολογίζει την πραγματική εξατμισοδιαπνοή μέσω δεικτών βλάστησης.
• Οι απώλειες εξάτμισης υπολογίστηκαν σε κυβικά μέτρα ανά μήνα και χιλιοστά ανά ημέρα.
________________________________________
. Υπολογισμός Όγκου και Υψομετρικών Σχέσεων
• Οι υψομετρικοί χάρτες 1 μέτρου χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό της σχέσης ύψους-επιφάνειας-όγκου:
o Υπολογίστηκαν όγκοι σε διαφορετικά επίπεδα πλήρωσης, λαμβάνοντας υπόψη το «ελεύθερο περιθώριο» 0,8 μέτρων από τα τοιχώματα.
________________________________________
. Δορυφορική Υψομετρία (LiDAR Altimetry)
• Δεδομένα από τους δορυφόρους GEDI και ICESat-2 χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση της στάθμης του νερού:
o Τα δεδομένα επαληθεύτηκαν συγκρίνοντας τις παρατηρήσεις με υψομετρικά μοντέλα και επιτόπιες μετρήσεις.
________________________________________
. Αξιολόγηση Ακρίβειας
• Συγκρίθηκαν οι υψομετρικές μετρήσεις από GEDI και ICESat-2 με τις πραγματικές παρατηρήσεις.
• Εξετάστηκε η καταλληλότητα αυτών των δορυφορικών δεδομένων για παρακολούθηση μικρών δεξαμενών.
________________________________________
Η μεθοδολογία αυτή καταδεικνύει την πολυπλοκότητα και την καινοτομία στη χρήση πολλαπλών τύπων δεδομένων για την κατανόηση των λειτουργιών και των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των FoFWS.
7. Αποτελέσματα
Η μελέτη παρείχε σημαντικές πληροφορίες για τη χαρτογράφηση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση μικρών υδατοδεξαμενών (FoFWS) στις πλημμυρικές πεδιάδες της περιοχής Barwon-Darling, Αυστραλία. Τα βασικά αποτελέσματα είναι τα εξής:
________________________________________
. Αύξηση Αριθμού και Επιφάνειας Δεξαμενών
• Από το 1988 έως το 2021, οι δεξαμενές αυξήθηκαν από 17 σε 105.
• Η συνολική μέγιστη επιφάνεια αυξήθηκε από 101.89 ha το 1988 σε 5587.68 ha το 2021, σημειώνοντας αύξηση κατά 55 φορές.
• Η μεγαλύτερη ανάπτυξη καταγράφηκε μεταξύ 1988 και 1996, ενώ η επιφάνεια παρέμεινε σχετικά σταθερή από το 2002 και έπειτα.
________________________________________
. Απώλειες Νερού από Εξάτμιση
• Η μέση ετήσια απώλεια νερού λόγω εξάτμισης εκτιμήθηκε σε 52.47 MCM/έτος.
o Αυτό αντιστοιχεί στο 27% του ετήσιου αρδευτικού ορίου της περιοχής (189 MCM/έτος).
• Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (Δεκέμβριος-Φεβρουάριος), η εξατμισοδιαπνοή κορυφώθηκε σε 6.1 mm/ημέρα κατά μέσο όρο.
________________________________________
. Υψομετρικές Σχέσεις και Όγκοι Νερού
• Οι 105 δεξαμενές χωρίστηκαν σε δύο ομάδες:
o 54 δεξαμενές που ήταν άδειες κατά την υψομετρική χαρτογράφηση είχαν συνολικό όγκο 128 MCM και επιφάνεια 3854 ha.
o Οι υπόλοιπες 51, που ήταν πλήρεις ή μερικώς πλήρεις, είχαν όγκο 50 MCM και επιφάνεια 1946 ha.
• Η ανάλυση ύψους-όγκου έδειξε ότι οι μικρές δεξαμενές είναι πιο ευαίσθητες σε μεταβολές όγκου όταν το ύψος τους ξεπερνά τα 3 μέτρα.
________________________________________
. Δορυφορική Υψομετρία (GEDI και ICESat-2)
• Οι δορυφορικοί αισθητήρες παρείχαν ακριβείς μετρήσεις υψομέτρου:
o Το GEDI είχε RMSD 0.38 m, ενώ το ICESat-2 παρουσίασε καλύτερη ακρίβεια με RMSD 0.12 m.
• Το ICESat-2, με υψηλότερη χωρική ανάλυση (0.7 m), κατέγραψε επίσης αλλαγές στα δομικά χαρακτηριστικά των δεξαμενών, όπως αυξήσεις στο ύψος των τοιχωμάτων.
________________________________________
. Περιβαλλοντικές και Υδατικές Επιπτώσεις
• Οι δεξαμενές συνέβαλαν σε σημαντική μείωση της ροής του νερού προς τα κατάντη, με πιθανές αρνητικές επιπτώσεις στα οικοσυστήματα και στις κοινωνικές χρήσεις νερού.
• Οι απώλειες από εξάτμιση αντιπροσωπεύουν σημαντική ποσότητα νερού, επηρεάζοντας τη συνολική διαθεσιμότητα υδάτινων πόρων.
________________________________________

8. Συζήτηση- Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη χρησιμότητα της συνδυαστικής χρήσης δορυφορικών και αερομεταφερόμενων δεδομένων για την παρακολούθηση των FoFWS. Η προσέγγιση αυτή μπορεί να εφαρμοστεί σε άλλες ημιάνυδρες περιοχές παγκοσμίως, συμβάλλοντας στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των υδάτινων πόρων και στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Νούσια Ευφροσύνη

2025-01-23T11:08:45Z

FENIA NOUSIA:

Νούσια Ευφροσύνη

2025-01-23T11:06:37Z

FENIA NOUSIA: Νέα σελίδα με 'category: ΔΠΜΣ "Περιβάλλον & Ανάπτυξη" (Μέτσοβο) '

[[category: ΔΠΜΣ "Περιβάλλον & Ανάπτυξη" (Μέτσοβο) ]]

Επιλογές μετακίνησης των ελεφάντων στην Κένυα

2025-01-23T10:47:32Z

FENIA NOUSIA:

1. Πρωτότυπος τίτλος : A satellite perspective on the movement decisions of African elephants in relation to nomadic pastoralists
2. Συγγραφείς : Isla Duporge , Genevieve E. Finerty , Festus Ihwagi , Stephen Lee5, Jane Wathika,Zijing Wu, David W. Macdonald & Tiejun Wang
3. Πηγή : https://doi.org/10.1002/rse2.285
4. Περίληψη:
Το άρθρο εξετάζει τις αποφάσεις κίνησης των αφρικανικών ελεφάντων σε σχέση με τους νομαδικούς κτηνοτρόφους στη σαβάνα του οικοσυστήματος Laikipia-Samburu στη βόρεια Κένυα. Οι κύριες παρατηρήσεις και αποτελέσματα της έρευνας είναι:
1. Αύξηση Ανθρώπινης Δραστηριότητας: Μεταξύ 2011 και 2019, υπήρξε αύξηση 46% στις ανθρώπινες κατασκευές (κυρίως βώματα*), προκαλώντας αύξηση 21,9% στις ανθρώπινα τροποποιημένες περιοχές.
2. Συμπεριφορά Ελεφάντων:
◦ Οι ελέφαντες προσαρμόζουν τα μοτίβα κίνησής τους για να αποφύγουν την ανθρώπινη δραστηριότητα, μετακινούμενοι κυρίως νυχτερινές ώρες κοντά στα βώματα*.
◦ Αυξάνουν τις αποστάσεις που διανύουν καθημερινά σε περιοχές κοντά σε ανθρώπινους οικισμούς, πιθανώς λόγω του κατακερματισμού των διαθέσιμων πόρων.
3. Εποχιακές Διαφορές: Κατά την ξηρή περίοδο, όπου οι πόροι είναι σπανιότεροι, οι ελέφαντες γίνονται πιο νυχτερινοί.
4. Οικολογικές Επιπτώσεις: Η αυξημένη ανθρώπινη παρουσία και τα βώματα* επηρεάζουν την οικολογική δυναμική της σαβάνας και ενδέχεται να έχουν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στη βιωσιμότητα των πληθυσμών των ελεφάντων.
Η μελέτη υπογραμμίζει τη σημασία κατανόησης της συνύπαρξης ανθρώπων και άγριας ζωής, ιδιαίτερα σε τοπία όπου μοιράζονται πόρους. Η χρήση δορυφορικής απεικόνισης και δεδομένων GPS επιτρέπει την παρακολούθηση αυτών των αλλαγών σε ευρεία κλίμακα και με υψηλή ακρίβεια.
*Τα βώματα (ή bomas στα Αγγλικά) είναι προσωρινές περιφράξεις που κατασκευάζουν οι νομαδικοί κτηνοτρόφοι για να προστατεύουν τα ζώα τους τη νύχτα από θηρευτές, όπως λιοντάρια. Συνήθως είναι κυκλικές κατασκευές από αγκάθια ή κλαδιά δέντρων, κυρίως ακακίας. Οι κτηνοτρόφοι μετακινούν αυτές τις περιφράξεις ανάλογα με τη διαθεσιμότητα τροφής και νερού στις γύρω περιοχές.
Όταν εγκαταλείπονται, οι περιοχές αυτές επηρεάζουν τη γονιμότητα του εδάφους και την οικολογία της σαβάνας, καθώς το κοπρόχωμα και οι διαταραχές που προκαλούνται δημιουργούν "θερμά σημεία" θρεπτικών ουσιών που έλκουν άγρια ζώα, όπως ελέφαντες.

5. Εισαγωγή :
Το άρθρο εστιάζει στις κινήσεις των αφρικανικών ελεφάντων (Loxodonta africana) στο οικοσύστημα Laikipia-Samburu της Κένυας, όπου συνυπάρχουν με νομαδικούς κτηνοτρόφους. Εξετάζει πώς οι ελέφαντες προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως η παρουσία βωμάτων (περιφράξεων για την προστασία των ζώων), και αναλύει τη χωρική και χρονική κατανομή των μετακινήσεών τους. Χρησιμοποιώντας δορυφορική απεικόνιση και δεδομένα GPS, η μελέτη αποκαλύπτει την αυξανόμενη ανθρώπινη παρουσία και τις επιπτώσεις της στις κινήσεις και τη συμπεριφορά των ελεφάντων, προσφέροντας πολύτιμες πληροφορίες για τη συνύπαρξη ανθρώπων και άγριας ζωής σε κοινόχρηστους πόρους.

6. Μεθοδολογία:
Η μεθοδολογία της εργασίας συνδυάζει τη χρήση δορυφορικής απεικόνισης και δεδομένων GPS για να αναλυθούν οι μετακινήσεις των αφρικανικών ελεφάντων και η επίδραση της ανθρώπινης παρουσίας, ειδικά των βωμάτων. Ακολουθούν τα κύρια βήματα της μεθοδολογίας:
α. Περιοχή Μελέτης:
• Επικεντρώνεται στο οικοσύστημα Laikipia-Samburu στη βόρεια Κένυα.
• Η περιοχή καλύπτει 3.377 km² και περιλαμβάνει ποικίλα οικοσυστήματα, όπως εθνικά πάρκα, ιδιωτικά ράντσα και κοινοτικά εδάφη.
β. Δορυφορική Απεικόνιση:
• Χρησιμοποιήθηκαν εικόνες υψηλής ανάλυσης από δορυφόρους WorldView-2 του 2011 και 2019.
• Αναγνωρίστηκαν και ψηφιοποιήθηκαν βώματα (ενεργά και ανενεργά), καθώς και άλλες ανθρώπινες κατασκευές, με χρήση του λογισμικού ArcGIS Pro.
• Εξετάστηκε η κατανομή και η πυκνότητα των βωμάτων σε χρονική κλίμακα.
γ. Δεδομένα GPS:
• Ελήφθησαν δεδομένα από 27 θηλυκούς ελέφαντες με κολάρα GPS, που αντιπροσωπεύουν ομάδες 9–15 ατόμων.
• Τα δεδομένα κάλυψαν 31 μήνες (2018-2020), με συνολικά 112.467 καταγεγραμμένα σημεία.
ε. Μετρικές Μετακίνησης:
• Υπολογίστηκε η ημερήσια απόσταση ταξιδιού (daily travel distance).
• Αναλύθηκε η αναλογία νυχτερινής προς ημερήσια δραστηριότητα (night-day activity ratio).
• Τα δεδομένα φιλτραρίστηκαν για βιολογικά μη ρεαλιστικές κινήσεις (>9 km/h).
στ. Περιβαλλοντικοί Παράγοντες:
• Συλλέχθηκαν δεδομένα για την απόσταση από βώματα, την παραγωγικότητα βλάστησης (NDVI), την απόσταση από υδάτινες πηγές, τη θερμοκρασία, το υψόμετρο και τον τύπο οικοτόπου.
• Αυτές οι μεταβλητές χρησιμοποιήθηκαν ως συν-μεταβλητές για να εξηγηθούν οι κινήσεις των ελεφάντων.
ζ. Στατιστική Ανάλυση:
• Χρησιμοποιήθηκαν γραμμικά μικτά μοντέλα (linear mixed-effects models) για την ανάλυση της σχέσης μεταξύ βωμάτων και κινήσεων των ελεφάντων.
• Περιλήφθηκαν τυχαίοι παράγοντες για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές μεταξύ των ατόμων.
• Εξετάστηκε η ύπαρξη χωρικής και χρονικής αυτοσυσχέτισης στα δεδομένα.
Η μεθοδολογία αξιοποιεί προηγμένες τεχνολογίες και ποσοτικές αναλύσεις για να κατανοήσει πώς οι ελέφαντες προσαρμόζονται στις ανθρώπινες παρεμβάσεις στο φυσικό τους περιβάλλον.

7. Αποτελέσματα:
α αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν σημαντικές αλλαγές στη χρήση του τοπίου από τους αφρικανικούς ελέφαντες και την επίδραση της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ακολουθούν τα κύρια ευρήματα:
1. Αυξημένη Ανθρώπινη Παρουσία:
• Υπήρξε αύξηση 46% στον αριθμό των ανθρώπινων κατασκευών από το 2011 έως το 2019, κυρίως λόγω της κατασκευής νέων βωμάτων.
• Η περιοχή ανθρώπινης επίδρασης αυξήθηκε κατά 21,9%, με τα βώματα να καλύπτουν σημαντικά μεγαλύτερες εκτάσεις.
2. Προσαρμογές Συμπεριφοράς των Ελεφάντων:
• Νυχτερινή Κίνηση:
◦ Οι ελέφαντες έδειξαν αυξημένη νυχτερινή δραστηριότητα όταν βρίσκονταν κοντά σε βώματα, ειδικά κατά την ξηρή περίοδο.
◦ Η αναλογία νυχτερινής προς ημερήσια δραστηριότητα αυξήθηκε σχεδόν τρεις φορές στις περιοχές κοντά σε βώματα.
• Ημερήσιες Μετακινήσεις:
◦ Οι ελέφαντες διένυσαν μεγαλύτερες αποστάσεις όταν βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση από βώματα, πιθανώς λόγω κατακερματισμού των διαθέσιμων πόρων.
3. Εποχιακές Διαφορές:
• Κατά την ξηρή περίοδο, οι ελέφαντες εμφάνισαν πιο έντονες προσαρμογές στις κινήσεις τους, λόγω της αυξημένης ανάγκης για πρόσβαση σε σπάνιους πόρους, όπως νερό και τροφή.
• Στη βροχερή περίοδο, η συνολική ημερήσια απόσταση ήταν μεγαλύτερη, λόγω της αυξημένης διαθεσιμότητας πόρων.
4. Σχέση με Περιβαλλοντικούς Παράγοντες:
• Οι ελέφαντες ταξίδευαν μικρότερες αποστάσεις σε περιοχές με υψηλότερη παραγωγικότητα βλάστησης.
• Η θερμοκρασία και το υψόμετρο επηρέασαν τις κινήσεις, με τους ελέφαντες να προτιμούν νυχτερινές μετακινήσεις για να μειώσουν τη θερμική καταπόνηση.
5. Οικολογικές Επιπτώσεις:
• Τα βώματα επηρέασαν τη χωρική και χρονική κατανομή των ελεφάντων, επιδεινώνοντας τον κατακερματισμό των οικοτόπων.
• Η αυξανόμενη ανθρώπινη παρουσία ενδέχεται να επηρεάσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των πληθυσμών των ελεφάντων.
8. Συμπεράσματα:
α. Αύξηση Ανθρώπινης Παρουσίας: Η παρουσία βωμάτων και άλλων ανθρώπινων κατασκευών αυξάνεται ραγδαία, επηρεάζοντας τη χρήση του τοπίου από τους ελέφαντες.
β. Προσαρμογή των Ελεφάντων: Οι ελέφαντες εμφανίζουν δυναμικές προσαρμογές για να συνυπάρξουν με τους ανθρώπους, κυρίως μέσω νυχτερινής δραστηριότητας και μεγαλύτερων ημερήσιων μετακινήσεων.
γ. Οικολογικές Επιπτώσεις: Ο κατακερματισμός του οικοσυστήματος λόγω ανθρώπινης δραστηριότητας ενδέχεται να αυξήσει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ελέφαντες για επιβίωση.
δ. Διαχείριση και Συνύπαρξη:Η κατανόηση της σχέσης ανθρώπων-ελεφάντων είναι κρίσιμη για τη μακροπρόθεσμη διαχείριση του οικοσυστήματος. Προτείνεται η χρήση δεδομένων δορυφορικής απεικόνισης και GPS για συνεχή παρακολούθηση των αλλαγών στο τοπίο και την προσαρμογή στρατηγικών διατήρησης.
Το άρθρο αναδεικνύει τη σημασία της εφαρμογής καινοτόμων μεθόδων, όπως η δορυφορική απεικόνιση, για τη μελέτη της αλληλεπίδρασης ανθρώπων και άγριας ζωής και για τη λήψη καλύτερα στοχευμένων μέτρων διατήρησης.

Επιλογές μετακίνησης των ελεφάντων στην Κένυα

2025-01-23T10:39:30Z

FENIA NOUSIA:

Επιλογές μετακίνησης των ελεφάντων στην Κένυα

2025-01-23T10:36:48Z

FENIA NOUSIA: Νέα σελίδα με ' 1. Πρωτότυπος τίτλος : A satellite perspective on the movement decisions of African elephants in relation to nomadic pastoralists 2. Συγγρ...'

Χαρακτηρισμός Προτύπων Κίνησης των Νομαδικών Κτηνοτρόφων και της Έκθεσής τους στον Πυρετό της Κοιλάδας του Ριφτ στην Κένυα

2025-01-23T09:16:11Z

FENIA NOUSIA:

[[category:Εφαρμογές άγριας πανίδας]]

1. Πρωτότυπος Τίτλος:
«Χαρακτηρισμός Προτύπων Κίνησης των Νομαδικών Κτηνοτρόφων και της Έκθεσής τους στον Πυρετό της Κοιλάδας του Ριφτ στην Κένυα»

2. Συγγραφείς:
G. Mosomtai, J.L. Kasiiti, R.M. Murithi, P. Sandström, T. Landmann, O.W. Lwande, O.A. Hassan, C. Ahlm, R. Sang, M. Evander, Z. Szantoi, G.Ottavianelli

3. Πηγή: https://doi.org/10.5194/isprs-archives-XLVIII-M-1-2023-211-2023

4. Περίληψη :
Η μελέτη με τίτλο "Χαρακτηρισμός Προτύπων Κίνησης των Νομαδικών Κτηνοτρόφων και της Έκθεσής τους στον Πυρετό της Κοιλάδας του Ριφτ στην Κένυα" ερευνά τα πρότυπα κίνησης των νομαδικών κτηνοτρόφων στην Κένυα και πώς αυτά αυξάνουν την ευαισθησία τους στον ιό του πυρετού της κοιλάδας του Ριφτ (RVF). Η έρευνα βασίζεται σε δεδομένα που συλλέχθηκαν μέσω GPS από κοπάδια κτηνοτρόφων μεταξύ 2013 και 2015 και εξετάζει τη χρήση της γης και τη σχέση με την έκθεση στον ιό RVF. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα νομαδικά κοπάδια διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο κατά τη διάρκεια των μετακινήσεων τους, ιδιαίτερα κατά τις βροχερές περιόδους, υπογραμμίζοντας τη σημασία των στρατηγικών διαχείρισης κινδύνων για τον περιορισμό της εξάπλωσης της νόσου.

5. Εισαγωγή:
Η μελέτη εξετάζει τα πρότυπα κίνησης των νομαδικών κτηνοτρόφων στην Κένυα και τη σχέση τους με την έκθεση στον πυρετό της κοιλάδας του Ριφτ (RVF), μια ζωονόσο που μεταδίδεται μέσω κουνουπιών ή επαφής με μολυσμένα ζώα. Με τη χρήση δεδομένων GPS από κοπάδια που παρακολουθήθηκαν από το 2013 έως το 2015, η μελέτη προσδιορίζει πώς η νομαδική ζωή αυξάνει τον κίνδυνο έκθεσης στον ιό RVF, παρέχοντας σημαντικά δεδομένα για την ανάπτυξη στοχευμένων στρατηγικών διαχείρισης κινδύνων.

6. Μεθοδολογία:
Η μεθοδολογία της μελέτης περιλάμβανε τη συλλογή δεδομένων από πέντε κοπάδια κτηνοτρόφων στην Κένυα, τα οποία παρακολουθήθηκαν μέσω GPS από το 2013 έως το 2015. Οι ερευνητές χρησιμοποιήσαν το πακέτο adehabitatLT στο R για να αναλύσουν τα δεδομένα των διαδρομών, εξετάζοντας την ταχύτητα και τα πρότυπα κίνησης των κοπαδιών. Η ανάλυση της πρώτης χρονικής διέλευσης (First Passage Time - FPT) χρησιμοποιήθηκε για να μετρηθεί η περιοχή που χρησιμοποιήθηκε για βοσκή. Επιπλέον, διεξήχθησαν δειγματοληψίες αίματος για να εκτιμηθεί η παρουσία αντισωμάτων του ιού RVF στα κοπάδια κατά τη διάρκεια των βροχερών περιόδων, προκειμένου να αξιολογηθεί η έκθεσή τους στον ιό.

7. Αποτελέσματα:
Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι τα κοπάδια με νομαδικό τρόπο ζωής παρουσίασαν αυξημένη έκθεση στον ιό του πυρετού της κοιλάδας του Ριφτ (RVF), ιδιαίτερα κατά τις περιόδους μετεγκατάστασης. Τα κοπάδια που μετανάστευαν κατέγραψαν υψηλότερα επίπεδα αντισωμάτων RVF σε σύγκριση με τα πιο σταθερά κοπάδια. Οι περιοχές με έντονη χρήση για βοσκή κατά τη διάρκεια των μετακινήσεων παρουσίασαν υψηλότερη συχνότητα αντισωμάτων, υποδεικνύοντας μεγαλύτερη έκθεση στον ιό κατά τις περιόδους αυτές. Τα δεδομένα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία της κατανόησης των προτύπων κίνησης για την ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης της νόσου.

8. Συζήτηση- Συμπεράσματα:

Η συζήτηση και τα συμπεράσματα της μελέτης εστιάζουν στον κρίσιμο ρόλο που παίζει η κίνηση των κοπαδιών στην εξάπλωση του ιού του πυρετού της κοιλάδας του Ριφτ (RVF). Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η νομαδική κτηνοτροφία αυξάνει τον κίνδυνο έκθεσης στον ιό, ιδιαίτερα κατά τις περιόδους μετεγκατάστασης και στις περιοχές όπου οι κτηνοτρόφοι συγκεντρώνονται για βοσκή. Αυτό συνδέεται με την παρουσία των κουνουπιών, που είναι οι κύριοι φορείς του RVF, σε περιοχές με λιμνάζοντα νερά και πλούσια βλάστηση.
Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη για στοχευμένες παρεμβάσεις και στρατηγικές διαχείρισης κινδύνων, όπως η παρακολούθηση των μετακινήσεων των κοπαδιών και η εφαρμογή προληπτικών μέτρων σε κρίσιμες χρονικές περιόδους και τοποθεσίες. Επίσης, προτείνεται η εκπαίδευση των κτηνοτρόφων για τη μείωση των κινδύνων έκθεσης στον ιό, καθώς και η βελτίωση των συστημάτων παρακολούθησης της νόσου, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα επιδημιών.

Χαρακτηρισμός Προτύπων Κίνησης των Νομαδικών Κτηνοτρόφων και της Έκθεσής τους στον Πυρετό της Κοιλάδας του Ριφτ στην Κένυα

2025-01-23T09:14:59Z

FENIA NOUSIA: Νέα σελίδα με 'Add Your Content Here category:Εφαρμογές άγριας πανίδας 1. Πρωτότυπος Τίτλος: «Χαρακτηρισμός Προτύπ...'

Add Your Content Here

[[category:Εφαρμογές άγριας πανίδας]]

1. Πρωτότυπος Τίτλος:
«Χαρακτηρισμός Προτύπων Κίνησης των Νομαδικών Κτηνοτρόφων και της Έκθεσής τους στον Πυρετό της Κοιλάδας του Ριφτ στην Κένυα»

2. Συγγραφείς:
G. Mosomtai, J.L. Kasiiti, R.M. Murithi, P. Sandström, T. Landmann, O.W. Lwande, O.A. Hassan, C. Ahlm, R. Sang, M. Evander, Z. Szantoi, G.Ottavianelli

3. Πηγή: https://doi.org/10.5194/isprs-archives-XLVIII-M-1-2023-211-2023

4. Περίληψη :
Η μελέτη με τίτλο "Χαρακτηρισμός Προτύπων Κίνησης των Νομαδικών Κτηνοτρόφων και της Έκθεσής τους στον Πυρετό της Κοιλάδας του Ριφτ στην Κένυα" ερευνά τα πρότυπα κίνησης των νομαδικών κτηνοτρόφων στην Κένυα και πώς αυτά αυξάνουν την ευαισθησία τους στον ιό του πυρετού της κοιλάδας του Ριφτ (RVF). Η έρευνα βασίζεται σε δεδομένα που συλλέχθηκαν μέσω GPS από κοπάδια κτηνοτρόφων μεταξύ 2013 και 2015 και εξετάζει τη χρήση της γης και τη σχέση με την έκθεση στον ιό RVF. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα νομαδικά κοπάδια διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο κατά τη διάρκεια των μετακινήσεων τους, ιδιαίτερα κατά τις βροχερές περιόδους, υπογραμμίζοντας τη σημασία των στρατηγικών διαχείρισης κινδύνων για τον περιορισμό της εξάπλωσης της νόσου.

5. Εισαγωγή:
Η μελέτη εξετάζει τα πρότυπα κίνησης των νομαδικών κτηνοτρόφων στην Κένυα και τη σχέση τους με την έκθεση στον πυρετό της κοιλάδας του Ριφτ (RVF), μια ζωονόσο που μεταδίδεται μέσω κουνουπιών ή επαφής με μολυσμένα ζώα. Με τη χρήση δεδομένων GPS από κοπάδια που παρακολουθήθηκαν από το 2013 έως το 2015, η μελέτη προσδιορίζει πώς η νομαδική ζωή αυξάνει τον κίνδυνο έκθεσης στον ιό RVF, παρέχοντας σημαντικά δεδομένα για την ανάπτυξη στοχευμένων στρατηγικών διαχείρισης κινδύνων.

6. Μεθοδολογία:
Η μεθοδολογία της μελέτης περιλάμβανε τη συλλογή δεδομένων από πέντε κοπάδια κτηνοτρόφων στην Κένυα, τα οποία παρακολουθήθηκαν μέσω GPS από το 2013 έως το 2015. Οι ερευνητές χρησιμοποιήσαν το πακέτο adehabitatLT στο R για να αναλύσουν τα δεδομένα των διαδρομών, εξετάζοντας την ταχύτητα και τα πρότυπα κίνησης των κοπαδιών. Η ανάλυση της πρώτης χρονικής διέλευσης (First Passage Time - FPT) χρησιμοποιήθηκε για να μετρηθεί η περιοχή που χρησιμοποιήθηκε για βοσκή. Επιπλέον, διεξήχθησαν δειγματοληψίες αίματος για να εκτιμηθεί η παρουσία αντισωμάτων του ιού RVF στα κοπάδια κατά τη διάρκεια των βροχερών περιόδων, προκειμένου να αξιολογηθεί η έκθεσή τους στον ιό.

7. Αποτελέσματα:
Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι τα κοπάδια με νομαδικό τρόπο ζωής παρουσίασαν αυξημένη έκθεση στον ιό του πυρετού της κοιλάδας του Ριφτ (RVF), ιδιαίτερα κατά τις περιόδους μετεγκατάστασης. Τα κοπάδια που μετανάστευαν κατέγραψαν υψηλότερα επίπεδα αντισωμάτων RVF σε σύγκριση με τα πιο σταθερά κοπάδια. Οι περιοχές με έντονη χρήση για βοσκή κατά τη διάρκεια των μετακινήσεων παρουσίασαν υψηλότερη συχνότητα αντισωμάτων, υποδεικνύοντας μεγαλύτερη έκθεση στον ιό κατά τις περιόδους αυτές. Τα δεδομένα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία της κατανόησης των προτύπων κίνησης για την ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης της νόσου.

8. Συζήτηση- Συμπεράσματα:

Η συζήτηση και τα συμπεράσματα της μελέτης εστιάζουν στον κρίσιμο ρόλο που παίζει η κίνηση των κοπαδιών στην εξάπλωση του ιού του πυρετού της κοιλάδας του Ριφτ (RVF). Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η νομαδική κτηνοτροφία αυξάνει τον κίνδυνο έκθεσης στον ιό, ιδιαίτερα κατά τις περιόδους μετεγκατάστασης και στις περιοχές όπου οι κτηνοτρόφοι συγκεντρώνονται για βοσκή. Αυτό συνδέεται με την παρουσία των κουνουπιών, που είναι οι κύριοι φορείς του RVF, σε περιοχές με λιμνάζοντα νερά και πλούσια βλάστηση.
Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη για στοχευμένες παρεμβάσεις και στρατηγικές διαχείρισης κινδύνων, όπως η παρακολούθηση των μετακινήσεων των κοπαδιών και η εφαρμογή προληπτικών μέτρων σε κρίσιμες χρονικές περιόδους και τοποθεσίες. Επίσης, προτείνεται η εκπαίδευση των κτηνοτρόφων για τη μείωση των κινδύνων έκθεσης στον ιό, καθώς και η βελτίωση των συστημάτων παρακολούθησης της νόσου, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα επιδημιών.