RemoteSensing Wiki - Συνεισφορές χρήστη [el]

Διακλάσεις

2010-05-28T15:18:07Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Mountain and glacial landforms]]
[[Εικόνα:Diaklaseis_tempi.jpg|thumb|right|Διακλάσεις στα Τέμπη.Πηγή:http://www.google.com/imgres?imgurl=http://www.agelioforos.gr/files/FOTO_ENTYPON/2010/01/11/2010011100289-preview.jpg&imgrefurl=http://www.agelioforos.gr/default.asp%3Fpid%3D7%26ct%3D10%26artid%3D23993&usg=__s1oq4itAi-oRx5B9XDn8fmFN_fo=&h=432&w=498&sz=41&hl=en&start=9&sig2=ju16YQAGlDY5NOov3YBiog&itbs=1&tbnid=cmQczdM5ItqeSM:&tbnh=113&tbnw=130&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%26hl%3Den%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&ei=-Kz-S7azBdGG4QaDx9XiDQ]]
[[Εικόνα:Diaklaseis1.jpg|thumb|right|Σχηματική αναπαράσταση των διακλάσεων.Πηγή:http://www.google.com/imgres?imgurl=http://www.geo.auth.gr/537/ch5_files/p9.jpg&imgrefurl=http://www.geo.auth.gr/537/ch5.htm&usg=__ivBABdR7zoRlFAgchgJXRaQMAMU=&h=354&w=554&sz=80&hl=en&start=2&sig2=szNwDVkSsJyEjlSTJc7qnw&itbs=1&tbnid=J67lXcQ0mc-eCM:&tbnh=85&tbnw=133&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%26hl%3Den%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&ei=-Kz-S7azBdGG4QaDx9XiDQ]]
[[Εικόνα:Diaklaseis3.jpg|thumb|right|Διακλάσεις σε πλαγιά.Πηγή:http://www.google.com/images?q=%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%BB%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82&hl=en&gbv=2&tbs=isch:1,ic:specific,isc:gray&sa=N&start=54&ndsp=18]]

Ως διάκλαση χαρακτηρίζεται κάθε ρηξιγενής τεκτονική δομή, εκατέρωθεν της οποίας δεν παρατηρούνται
σημαντικές μετατοπίσειςτων τμημάτων του γεωλογικού σχηματισμού. Ρηξιγενείς επιφάνειες, εκατέρωθεν των οποίων παρατηρούνται
πολύ μικρής κλίμακας μετατοπίσεις,θεωρούνται έτσι ως διακλάσεις.
Οι τεκτονικές επιφάνειες των διακλάσεων, εμφανίζονται συνήθως επίπεδες. Σπανιότερα, εν τούτοις,
είναι δυνατόν να παρατηρηθούν με σιγμοειδή μορφή επιφάνειες διακλάσεων,
ιδίως όταν μετά τη δημιουργία τους επηρεασθούν από κάποια νεότερη παραμορφωτική φάση.
Η πυκνότητα και η συχνότητα των διακλάσεων, όπως εξ άλλου και κάθε άλλης τεκτονικής δομής, εξαρτώνται όπως προαναφέρθηκε,
σ' ένα μεγάλο ποσοστό, από τις μηχανικές ιδιότητες του σχηματισμού που παραμορφώνεται.
Π.χ. σε συμπαγή ασβεστολιθικά πετρώματα ή ψαμμίτες, οι διακλάσεις θα εμφανισθούν με μικρότερη σχετικά συχνότητα και πυκνότητα, απ' ότι σε ενστρώσεις ανθράκων,όπου αποκτούν συνήθως σημαντική εξάπλωση.Το σύνολο των διακλάσεων ενός γεωλογικού σχηματισμού χωρίς να ληφθεί
υπ' όψη οι μεταξύ τους γενετική αλληλοεξάρτηση χαρακτηρίζεται ως δίκτυο διακλάσεων .
Οι διακλάσεις που αναπτύσσονται σε μια διεύθυνση αποτελούν ένα σύνολο διακλάσεων.
Δυο ή περισσότερα σύνολα διακλάσεων που ανήκουν όμως στην ίδια παραμορφωτική φάση,
σχηματίζουν ένα σύστημα διακλάσεων .Σ' ένα δίκτυο διακλάσεων, διακρίνουμε κύριες διακλάσεις
και κύρια σύνολα διακλάσεων από δευτερεύουσες διακλάσεις και δευτερεύοντα σύνολα διακλάσεων. Ο χαρακτηρισμός τους με τον τρόπο αυτό, στηρίζεται στον αριθμό,στην πυκνότητα και στη συχνότητα εμφάνισης τους.Συχνά, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί κανόνα,
οι διευθύνσεις των ρεμάτων και ράχεων μιας τεκτονικής περιοχής, ακολουθούν τις διευθύνσεις
του κύριου συστήματος των διακλάσεων ή των ρηξιγενών δομών γενικά.
Έτσι με μια γρήγορη ματιά πάνω στη μορφολογία μιας περιοχής, μπορούμε να σχηματίσουμε μια πρώτη αντίληψη,
που πρέπει όμως οπωσδήποτε να επαληθευθεί και στην πραγματικότητα,σχετικά με τα διάφορα συστήματα
και σύνολα διακλάσεων ή ρηξιγενών δομών, γενικά, που διασχίζουν την περιοχή.
Η δημιουργία ενός πυκνού δικτύου διακλάσεων σε γεωλογικούς σχηματισμούς,έχει ως αποτέλεσμα τη μετατροπή
ενός αδιαπέρατου από το νερό πετρώματος σε διαπερατό.Π.χ. ισχυρά τεκτονισμένοι γρανίτες ή αργιλλικές φυλλίτες,
εμφανίζονται λόγω αυτού του γεγονότος ως υδροπερατοί σχηματισμοί.
Μακρο και μικροτεκτονικές δομές (πτυχές κλπ) συνοδεύονται συνήθως από ένα μεγάλο αριθμό διακλάσεων,
οι οποίες αποτελούν τεκτονικές δομές, ιδιαίτερα προσιτές στην παρατήρηση.
Στο σημείο αυτό βρίσκεται η σημαντική αξία της μελέτης των διακλάσεων,κατά την τεκτονική ανάλυση μιας περιοχής.
Οπωσδήποτε, από τη μελέτη μόνο των διακλάσεων μιας περιοχής,
δεν είναι δυνατόν να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα γενικό, σχετικά για τον τρόπο γένεσης και ανάπτυξης
των τεκτονικών δομών της περιοχής.
Μόνο τότε θα δώσουμε απάντηση σε τέτοια προβλήματα, όταν συγκρίνουμε μεταξύ τους και αξιοποιήσουμε
στατιστικά όλα τα τεκτονικά στοιχεία μιας περιοχής.
Γιατί πράγματι στις πτυχωσιγενείς οροσειρές, ρηξιγενείς και πτυχωσιγενείς δομές βρίσκονται σε στενή
γεωμετρική και γενετική ίσως σχέση μεταξύ τους (βλ. στατιστική τεκτονική).
Έτσι λοιπόν όταν σε μια περιοχή όπου υπάρχουν ιδανικές συνθήκες παρατήρησης εμφανισθούν συγχρόνως
όλες μαζί οι τεκτονικές δομές (ρήγματα, διακλάσεις, πτυχές κλπ), με αποτέλεσμα να αξιολογηθούν οι
τεκτονικές δομές και να ερμηνευθούν όσο το δυνατόν καλλίτερα,
η γένεση και η ανάπτυξη τους, είναι δυνατόν τις παρατηρήσεις αυτές να τις επεκτείνουμε και σε άλλες
γειτονικές περιοχές όπου οι συνθήκες (υλικό πετρωμάτων, δασώδεις περιοχές, μεγάλη κάλυψη της περιοχής
από νεότερα ιζήματα) θα επέτρεπαν τη μελέτη ενός περιορισμένου μόνο αριθμού τεκτονικών δομών.
Π.χ. μόνο των διακλάσεων που αποτελούν συνήθως την πιο συχνή και προσιτή στην παρατήρηση τεκτονική δομή.
Στα οριζόντια αδιατάρακτα στρώματα η παρουσία των διακλάσεων αποδίδεται σε εσωτερικές τάσεις μέσα στον
ίδιο τον γεωλογικό σχηματισμό ή σε προϋπάρχουσες αποταμιευμένες τάσεις στο υπόβαθρο.
Γι' αυτό και πολλές φορές οι διακλάσεις αυτές ακολουθούν τη διεύθυνση των ρηξιγενών δομών του υπόβαθρου.
Αντίθετα σε κεκλιμμένα, πτυχωμένα ή διαρρηγμένα στρώματα οι διακλάσεις εξαρτώνται από τις παραμορφωτικά
τεκτονικές δυνάμεις.
Τέλος όπως προαναφέρθηκε,γενετικά οι διακλάσεις διακρίνονται ανάλογα σε διακλάσεις εφελκυσμού και σε διατμητικές διακλάσεις.
Αυτές βρίσκονται πάντοτε σε στενή σχέση με τη γεωμετρική ταξινόμηση των ρηξιγενών δομών.
Π,χ. διακλάσεις εφελκυσμού, αποτελούν οι ac-, bc- και ab-διακλάσεις, που εμφανίζονται μεμονωμένες και όχι κατά ζεύγη.
Αντίθετα διατμητικές διακλάσεις σχηματίζουν οι 0kl, h0l- και hk0- διακλάσεις.
Αυτές εμφανίζονται κατά ζεύγη, τα σκέλη των οποίων σχηματίζουν μεταξύ τους γωνία 60ο.

'''Αναγνωρίζονται από :'''
*Τις μικρές εκατέρωθεν μετατοπίσεις των τμημάτων του γεωλογικού σχηματισμού.
*Την ακολουθία τους στη διεύθυνση των ρηξιγενών δομών.
*Τις τεκτονικές τους επιφάνειες που εμφανίζονται συνήθως επίπεδες

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ :σκούρος
*ΥΦΗ :τραχεία
*ΣΧΗΜΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ :γραμμικό
*ΕΙΔΟΣ :ρηξιγενείς τεκτονική δομή

Sequoia

2010-05-28T14:50:28Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[Εικόνα:Coastal redwood.jpg|thumb|right|Έγχρωμη επίγεια φωτογραφία από Redwood National Park.Πηγή:http://el.wiktionary.org/wiki/%CF%83%CE%B5%CE%BA%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B1]]
[[Εικόνα:Sekogia_apo_space.jpg|thumb|right|Aεροφωτογραφία από ΙΚΟΝΟS,Σεκόγια απ'το διάστημα με RGB321.Πηγή:http://www.google.com/images]]
[[Εικόνα:big_sekogia.jpg|thumb|right|Όψη από Σεκόγια σε πάρκο.Πηγή:http://www.ilovedisney.gr/gallery/showimage.php?i=8]]
[[Εικόνα:sekogia.jpg|thumb|right|Σεκόγια από radar.Πηγή:http://www.google.com/images]]

Δέντρο κωνοφόρο, που φθάνει σε πολύ μεγάλο ύψος. Το ψηλότερο στον πλανήτη, είναι το Sequoia sempervirens με ύψος τα 115 μέτρα, από το έδαφος μέχρι το υψηλότερο τελευταίο φύλλο. Είναι ένα δέντρο από την ομάδα των μεγάλων δέντρων που βρίσκονται στο Εθνικό Πάρκο Redwood, κοντά στην Eureka της Καλιφόρνια. Ανήκει στην οικογένεια των κυπαρισσιδών. Η σεκόγια είναι φυτό ιθαγενές της Βόρειας Αμερικής. Έχει πολύ χοντρό κορμό, που η περίμετρός του στα μεγαλύτερα (κοντά στη βάση τους) είναι 12 - 14 μ. Είναι αιωνόβιο δέντρο, ζει μέχρι 1500 χρόνια. Στα δάση μάλιστα της Καλιφόρνιας, όπου φυτρώνει περισσότερο, υπολογίζεται πως μερικές σεκόγιες ζουν μέχρι 3.500 χρόνια.
Στην κανονική, αμερικάνικη σεκόγια, το φύλλωμα αρχίζει από το ένα τρίτο του κορμού κι επάνω (ο υπόλοιπος μένει γυμνός). Τα φύλλα του είναι σαν βελόνες. Στην Ευρώπη καλλιεργείται μόνο ένα είδος σεκόγιας, πολύ μικρότερη από την αμερικάνικη.To ξύλο από ένα ώριμο γιγάντιο Σεκόγια είναι εξαιρετικά ανθεκτικό, με το πέρασμα των αιώνων όμως μετατρέπεται σε ινώδους υφής και εύθρυπτο καθιστώντας το γενικά ακατάλληλο για κατασκευές. Από τα 1880 έως το 1920 όπου παρά τους κανονισμού, η υλοτόμηση λάμβανε χώρα σε πολλά από τα δάση της Αμερικής. Εξαιτίας του βάρους και της ευθραυστότητας των Σεκόγια, όταν κόβονταν και έπεφταν στο έδαφος, θρυμματίζονταν και έτσι οι υλοτόμοι προσπαθούσαν να το αξιοποιήσουν γεμίζοντας τα κενά του με κλαδιά. Ακόμη, υπολογίζεται ότι το 50% της ξυλείας από τα Σεκόγια χρησιμοποιούνταν στους φράχτες ή ακόμη και για τις
οδοντογλυφίδες.

'''Αναγνωρίζεται απο :'''
*Το πολύ μεγάλο ύψος του που μπορεί να φθάσει και τα 115 μέτρα,
*Τον πολύ χοντρό κορμό του,
*Την τοποθεσία του, που είναι κυρίως στη Βόρεια Αμερική,
*Τα χρόνια ζωής του που είναι πάνω από έναν αιώνα,
*Το φύλλωμά του που είναι από το ένα τρίτο του κορμού και πάνω και χαρακτηρίζεται ως βελονοειδές.

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ : μεσαίοι τόνοι
*ΥΦΗ : τραχεία
*ΑΠΟΧΡΩΣΗ ΣΕ ΕΓΧΡΩΜΟ ΣΥΝΘΕΤΟ RGB321 : κόκκινη
*ΣΧΗΜΑ ΣΕ 3 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ : κωνικό
*ΎΨΟΣ : έως 115 μέτρα
*ΠΡΟΤΥΠΟ : ακαθόριστο
*ΕΙΔΟΣ : κωνοφόρο

[[category:Δάση και ημι-φυσικές περιοχές]]

Τριγωνομετρικο

2010-05-28T14:08:19Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[Εικόνα:Trigonometriko.jpg|thumb|right|Τριγωνομετρικό Πηγή:www.photobucket.com]]

Σημείο με γνωστές συντεταγμένες το οποίο κατασκευάζεται απο την Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού (Στην Ελλαδα).

Αναγνωρίζεται απο:

*Κυλινδρικό ή Τετραγωνικό σχήμα
*Συνήθως είναι βάθρο ή πλακέτα σε αστικές περιοχές
*Βρίσκεται συνήθως σε κορυφές λοφίσκων ή βουνων ή ακόμα και σε παράκτιες περιοχές

Φωτοερμηνευτικά Κλειδιά:

*Ύψος: συνήθως 1,10 σε βάθρο
*Χρώμα: Γκρί
*Τόνος: Ανοιχτός
*Σχήμα: Κυλινδρικό ή Τετραγωνικό

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

Τριγωνομετρικο

2010-05-28T14:07:57Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Σημείο με γνωστές συντεταγμένες το οποίο κατασκευάζεται απο την Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού (Στην Ελλαδα).

Αναγνωρίζεται απο:

*Κυλινδρικό ή Τετραγωνικό σχήμα
*Συνήθως είναι βάθρο ή πλακέτα σε αστικές περιοχές
*Βρίσκεται συνήθως σε κορυφές λοφίσκων ή βουνων ή ακόμα και σε παράκτιες περιοχές

Φωτοερμηνευτικά Κλειδιά:

*Ύψος: συνήθως 1,10 σε βάθρο
*Χρώμα: Γκρί
*Τόνος: Ανοιχτός
*Σχήμα: Κυλινδρικό ή Τετραγωνικό

[[Εικόνα:Trigonometriko.jpg|thumb|right|Τριγωνομετρικό Πηγή:www.photobucket.com]]
[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

Hydroelectric dam

2010-05-28T13:51:31Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 1 :Υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία , Πηγή:http://i.treehugger.com/images/2007/5/24/cana_brava_L.jpg]]
[[Εικόνα:Υδροηλεκτρικό φράγμα.jpg|thumb|right|Εικόνα 2 :Υδροηλεκτρικό φράγμα Κερκίνης, Κεκλιμένη αεροφωτογραφία από ελικόπτερο , Πηγή:www.ecotec.gr]]

[[Εικόνα:sxhmatikh_anaparastash.jpg|thumb|right|Εικόνα 3 :Στο σχήμα αυτό φαίνονται τα κυρία μέρη ενός τυπικού
υδροηλεκτρικού φράγματος
Πηγή:http://tee-samou.sam.sch.gr/perivallon/xitiris/Final%20Work%20Html/ydrohlektriki%20energeia.htm]]
[[Εικόνα:eikona_apo_satellite.jpg|thumb|right|Εικόνα 5:Εικόνα από δορυφόρο. Πηγή: http://www.google.com/images]]

Υδροηλεκτρικά ονομάζονται τα φράγματα που έχουν κατασκευαστεί με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Ουσιαστικά γίνεται εκμετάλλευση της δυναμικής ενέργειας του νερού. Στην πραγματικότητα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα παρέχουν ηλεκτρική ενεργεία εδώ και 60 χρονιά περίπου. Στην εικόνα 1 φαίνεται ένα χαρακτηριστικό υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία.
Όπως και όλες οι άλλες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα μπορεί επίσης να μελετηθεί σε σχέση με το υπόδειγμα συστήματος της τεχνολογίας. "Είσοδος" ή στόχος ενός υδροηλεκτρικού φράγματος είναι η μετατροπή της πτώσεως του νερού σε ηλεκτρισμό.
Οι "διαδικασίες" (το πραγματικό εργοστάσιο) απαιτούν διάφορα υλικά, εργαλεία, μηχανήματα, ανθρώπους, κεφάλαιο κλπ. για την επεξεργασία της ενέργειας. Η "έξοδος" είναι ο ηλεκτρισμός που παράγεται από τις γεννήτριες. Η "ανάδραση" περιλαμβάνει τους ελέγχους για τις πύλες του νερού, τη γεννήτρια και τους ελέγχους της ταχύτητας του στροβίλου. Οι "επιπτώσεις" είναι το χαμηλό κόστος του ηλεκτρισμού, η αδυναμία εκμεταλλεύσεως της γης εξαιτίας της τεχνητής λίμνης που δημιουργεί το φράγμα, καθώς και η αυξημένη χρήση του νερού για αναψυχή.
Τα υδροηλεκτρικά φράγματα δουλεύουν με βάση ορισμένες πολύ απλές αρχές. Το αποστραγγιζόμενο νερό με φυσικό τρόπο συγκρατείται σε μια τεχνητή λίμνη.

Καθώς το νερό πέφτει μέσα από ένα φράγμα σε αυτήν, η δύναμη της βαρύτητας του νερού προκαλεί την περιστροφή διαφόρων ειδών στροβίλων.
Είναι σημαντικό το νερό να πέφτει από μία προκαθορισμένη απόσταση. Αυτή η απόσταση, που ονομάζεται ύφος, καθορίζει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του φράγματος.
Τα κύρια τμήματα ενός χαρακτηριστικού υδροηλεκτρικού φράγματος φαίνονται στην εικόνα 3.
Το νερό σε μια τεχνητή λίμνη συγκρατείται από ένα φράγμα. Καθώς το νερό περνά από ένα διάφραγμα, συγκρατείται από αυτό κάθε τι άχρηστο.
Το νερό τότε ρέει μέσα από ολισθαίνουσες θύρες (penstocks).
Οι ολισθαίνουσες θύρες (υπάρχουν αρκετές, ανάλογα με το μέγεθος του εργοστασίου) κατευθύνουν το νερό στο σημείο όπου είναι ο στρόβιλος.
Εκεί το νερό περιστρέφει το στρόβιλο και έτσι η γεννήτρια παράγει ηλεκτρισμό.

'''Αναγνωρίζεται από:'''

* Το συσσωρευμένο νερό στη πλευρά εισόδου και το ορμητικό ρεύμα νερού στη πλευρά εξόδου
* Τα κτήρια των εγκαταστάσεων του φράγματος

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''

* ΤΟΝΟΣ : Σκούρος
* ΑΠΟΧΡΩΣΗ : Φυσικά γήινα χρώματα, εντονότερα το γκρί και το καφέ
* ΥΦΗ : Τραχειά
* ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΝΟΥ : Ομοιόμορφος
* ΕΙΔΟΣ ΤΟΝΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ : Σχετικά διακριτό
* ΣΧΗΜΑ : Συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο
* ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ : Συνήθως μέσα σε κοιλάδες

Hydroelectric dam

2010-05-28T13:50:09Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 1 :Υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία , Πηγή:http://i.treehugger.com/images/2007/5/24/cana_brava_L.jpg]]
[[Εικόνα:Υδροηλεκτρικό φράγμα.jpg|thumb|right|Εικόνα 2 :Υδροηλεκτρικό φράγμα Κερκίνης, Κεκλιμένη αεροφωτογραφία από ελικόπτερο , Πηγή:www.ecotec.gr]]

[[Εικόνα:sxhmatikh_anaparastash.jpg|thumb|right|Εικόνα 3 :Στο σχήμα αυτό φαίνονται τα κυρία μέρη ενός τυπικού
υδροηλεκτρικού φράγματος
Πηγή:http://tee-samou.sam.sch.gr/perivallon/xitiris/Final%20Work%20Html/ydrohlektriki%20energeia.htm]]
[[Εικόνα:eikona_apo_satellite.jpg|thumb|right|Εικόνα 5: Πηγή: http://www.google.com/images]]

Υδροηλεκτρικά ονομάζονται τα φράγματα που έχουν κατασκευαστεί με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Ουσιαστικά γίνεται εκμετάλλευση της δυναμικής ενέργειας του νερού. Στην πραγματικότητα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα παρέχουν ηλεκτρική ενεργεία εδώ και 60 χρονιά περίπου. Στην εικόνα 1 φαίνεται ένα χαρακτηριστικό υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία.
Όπως και όλες οι άλλες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα μπορεί επίσης να μελετηθεί σε σχέση με το υπόδειγμα συστήματος της τεχνολογίας. "Είσοδος" ή στόχος ενός υδροηλεκτρικού φράγματος είναι η μετατροπή της πτώσεως του νερού σε ηλεκτρισμό.
Οι "διαδικασίες" (το πραγματικό εργοστάσιο) απαιτούν διάφορα υλικά, εργαλεία, μηχανήματα, ανθρώπους, κεφάλαιο κλπ. για την επεξεργασία της ενέργειας. Η "έξοδος" είναι ο ηλεκτρισμός που παράγεται από τις γεννήτριες. Η "ανάδραση" περιλαμβάνει τους ελέγχους για τις πύλες του νερού, τη γεννήτρια και τους ελέγχους της ταχύτητας του στροβίλου. Οι "επιπτώσεις" είναι το χαμηλό κόστος του ηλεκτρισμού, η αδυναμία εκμεταλλεύσεως της γης εξαιτίας της τεχνητής λίμνης που δημιουργεί το φράγμα, καθώς και η αυξημένη χρήση του νερού για αναψυχή.
Τα υδροηλεκτρικά φράγματα δουλεύουν με βάση ορισμένες πολύ απλές αρχές. Το αποστραγγιζόμενο νερό με φυσικό τρόπο συγκρατείται σε μια τεχνητή λίμνη.

Καθώς το νερό πέφτει μέσα από ένα φράγμα σε αυτήν, η δύναμη της βαρύτητας του νερού προκαλεί την περιστροφή διαφόρων ειδών στροβίλων.
Είναι σημαντικό το νερό να πέφτει από μία προκαθορισμένη απόσταση. Αυτή η απόσταση, που ονομάζεται ύφος, καθορίζει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του φράγματος.
Τα κύρια τμήματα ενός χαρακτηριστικού υδροηλεκτρικού φράγματος φαίνονται στην εικόνα 3.
Το νερό σε μια τεχνητή λίμνη συγκρατείται από ένα φράγμα. Καθώς το νερό περνά από ένα διάφραγμα, συγκρατείται από αυτό κάθε τι άχρηστο.
Το νερό τότε ρέει μέσα από ολισθαίνουσες θύρες (penstocks).
Οι ολισθαίνουσες θύρες (υπάρχουν αρκετές, ανάλογα με το μέγεθος του εργοστασίου) κατευθύνουν το νερό στο σημείο όπου είναι ο στρόβιλος.
Εκεί το νερό περιστρέφει το στρόβιλο και έτσι η γεννήτρια παράγει ηλεκτρισμό.

'''Αναγνωρίζεται από:'''

* Το συσσωρευμένο νερό στη πλευρά εισόδου και το ορμητικό ρεύμα νερού στη πλευρά εξόδου
* Τα κτήρια των εγκαταστάσεων του φράγματος

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''

* ΤΟΝΟΣ : Σκούρος
* ΑΠΟΧΡΩΣΗ : Φυσικά γήινα χρώματα, εντονότερα το γκρί και το καφέ
* ΥΦΗ : Τραχειά
* ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΝΟΥ : Ομοιόμορφος
* ΕΙΔΟΣ ΤΟΝΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ : Σχετικά διακριτό
* ΣΧΗΜΑ : Συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο
* ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ : Συνήθως μέσα σε κοιλάδες

Αρχείο:Eikona apo satellite.jpg

2010-05-28T13:49:10Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Αρχείο:Sxhmatikh anaparastash.jpg

2010-05-28T13:48:50Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Hydroelectric dam

2010-05-28T13:48:29Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 1 :Υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία , Πηγή:http://i.treehugger.com/images/2007/5/24/cana_brava_L.jpg]]
[[Εικόνα:Υδροηλεκτρικό φράγμα.jpg|thumb|right|Εικόνα 2 :Υδροηλεκτρικό φράγμα Κερκίνης, Κεκλιμένη αεροφωτογραφία από ελικόπτερο , Πηγή:www.ecotec.gr]]

[[Εικόνα:sxhmatikh_anaparastash.jpg|thumb|right|Εικόνα 3 :Στο σχήμα αυτό φαίνονται τα κυρία μέρη ενός τυπικού
υδροηλεκτρικού φράγματος
Πηγή:http://tee-samou.sam.sch.gr/perivallon/xitiris/Final%20Work%20Html/ydrohlektriki%20energeia.htm]]
[[Εικόνα:eikona_apo_satellite.jpg|thumb|right|Εικόνα 5: Πηγή: http://www.google.com/images]]

Υδροηλεκτρικά ονομάζονται τα φράγματα που έχουν κατασκευαστεί με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Ουσιαστικά γίνεται εκμετάλλευση της δυναμικής ενέργειας του νερού. Στην πραγματικότητα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα παρέχουν ηλεκτρική ενεργεία εδώ και 60 χρονιά περίπου. Στο σχήμα 1 φαίνεται ένα χαρακτηριστικό υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία.
Όπως και όλες οι άλλες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα μπορεί επίσης να μελετηθεί σε σχέση με το υπόδειγμα συστήματος της τεχνολογίας. "Είσοδος" ή στόχος ενός υδροηλεκτρικού φράγματος είναι η μετατροπή της πτώσεως του νερού σε ηλεκτρισμό.
Οι "διαδικασίες" (το πραγματικό εργοστάσιο) απαιτούν διάφορα υλικά, εργαλεία, μηχανήματα, ανθρώπους, κεφάλαιο κλπ. για την επεξεργασία της ενέργειας. Η "έξοδος" είναι ο ηλεκτρισμός που παράγεται από τις γεννήτριες. Η "ανάδραση" περιλαμβάνει τους ελέγχους για τις πύλες του νερού, τη γεννήτρια και τους ελέγχους της ταχύτητας του στροβίλου. Οι "επιπτώσεις" είναι το χαμηλό κόστος του ηλεκτρισμού, η αδυναμία εκμεταλλεύσεως της γης εξαιτίας της τεχνητής λίμνης που δημιουργεί το φράγμα, καθώς και η αυξημένη χρήση του νερού για αναψυχή.
Τα υδροηλεκτρικά φράγματα δουλεύουν με βάση ορισμένες πολύ απλές αρχές. Το αποστραγγιζόμενο νερό με φυσικό τρόπο συγκρατείται σε μια τεχνητή λίμνη.

Καθώς το νερό πέφτει μέσα από ένα φράγμα σε αυτήν, η δύναμη της βαρύτητας του νερού προκαλεί την περιστροφή διαφόρων ειδών στροβίλων.
Είναι σημαντικό το νερό να πέφτει από μία προκαθορι¬σμένη απόσταση. Αυτή η απόσταση, που ονομάζεται ύφος, καθορίζει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του φράγματος.
Τα κύρια τμήματα ενός χαρακτηριστικού υδροηλεκτρικού φράγματος φαίνονται στο σχήμα 3.
Το νερό σε μια τεχνητή λίμνη συγκρατείται από ένα φράγμα. Καθώς το νερό περνά από ένα διάφραγμα, συγκρατείται από αυτό κάθε τι άχρηστο.
Το νερό τότε ρέει μέσα από ολισθαίνουσες θύρες (penstocks).
Οι ολισθαίνουσες θύρες (υπάρχουν αρκετές, ανάλογα με το μέγεθος του εργοστασίου) κατευθύνουν το νερό στο σημείο όπου είναι ο στρόβιλος.
Εκεί το νερό περιστρέφει το στρόβιλο και έτσι η γεννήτρια παράγει ηλεκτρισμό.

'''Αναγνωρίζεται από:'''

* Το συσσωρευμένο νερό στη πλευρά εισόδου και το ορμητικό ρεύμα νερού στη πλευρά εξόδου
* Τα κτήρια των εγκαταστάσεων του φράγματος

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''

* ΤΟΝΟΣ : Σκούρος
* ΑΠΟΧΡΩΣΗ : Φυσικά γήινα χρώματα, εντονότερα το γκρί και το καφέ
* ΥΦΗ : Τραχειά
* ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΝΟΥ : Ομοιόμορφος
* ΕΙΔΟΣ ΤΟΝΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ : Σχετικά διακριτό
* ΣΧΗΜΑ : Συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο
* ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ : Συνήθως μέσα σε κοιλάδες

Hydroelectric dam

2010-05-28T13:47:01Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 1 :Υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία , Πηγή:http://i.treehugger.com/images/2007/5/24/cana_brava_L.jpg]]
[[Εικόνα:Υδροηλεκτρικό φράγμα.jpg|thumb|right|Εικόνα 2 :Υδροηλεκτρικό φράγμα Κερκίνης, Κεκλιμένη αεροφωτογραφία από ελικόπτερο , Πηγή:www.ecotec.gr]]

[[Εικόνα:dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 3 :Στο σχήμα αυτό φαίνονται τα κυρία μέρη ενός τυπικού
υδροηλεκτρικού φράγματος
Πηγή:http://tee-samou.sam.sch.gr/perivallon/xitiris/Final%20Work%20Html/ydrohlektriki%20energeia.htm]]
[[Εικόνα:eikona_apo_satellite.jpg|thumb|right|Εικόνα 5: Πηγή: http://www.google.com/images]]

Υδροηλεκτρικά ονομάζονται τα φράγματα που έχουν κατασκευαστεί με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Ουσιαστικά γίνεται εκμετάλλευση της δυναμικής ενέργειας του νερού. Στην πραγματικότητα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα παρέχουν ηλεκτρική ενεργεία εδώ και 60 χρονιά περίπου. Στο σχήμα 1 φαίνεται ένα χαρακτηριστικό υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία.
Όπως και όλες οι άλλες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα μπορεί επίσης να μελετηθεί σε σχέση με το υπόδειγμα συστήματος της τεχνολογίας. "Είσοδος" ή στόχος ενός υδροηλεκτρικού φράγματος είναι η μετατροπή της πτώσεως του νερού σε ηλεκτρισμό.
Οι "διαδικασίες" (το πραγματικό εργοστάσιο) απαιτούν διάφορα υλικά, εργαλεία, μηχανήματα, ανθρώπους, κεφάλαιο κλπ. για την επεξεργασία της ενέργειας. Η "έξοδος" είναι ο ηλεκτρισμός που παράγεται από τις γεννήτριες. Η "ανάδραση" περιλαμβάνει τους ελέγχους για τις πύλες του νερού, τη γεννήτρια και τους ελέγχους της ταχύτητας του στροβίλου. Οι "επιπτώσεις" είναι το χαμηλό κόστος του ηλεκτρισμού, η αδυναμία εκμεταλλεύσεως της γης εξαιτίας της τεχνητής λίμνης που δημιουργεί το φράγμα, καθώς και η αυξημένη χρήση του νερού για αναψυχή.
Τα υδροηλεκτρικά φράγματα δουλεύουν με βάση ορισμένες πολύ απλές αρχές. Το αποστραγγιζόμενο νερό με φυσικό τρόπο συγκρατείται σε μια τεχνητή λίμνη.

Καθώς το νερό πέφτει μέσα από ένα φράγμα σε αυτήν, η δύναμη της βαρύτητας του νερού προκαλεί την περιστροφή διαφόρων ειδών στροβίλων.
Είναι σημαντικό το νερό να πέφτει από μία προκαθορι¬σμένη απόσταση. Αυτή η απόσταση, που ονομάζεται ύφος, καθορίζει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του φράγματος.
Τα κύρια τμήματα ενός χαρακτηριστικού υδροηλεκτρικού φράγματος φαίνονται στο σχήμα 3.
Το νερό σε μια τεχνητή λίμνη συγκρατείται από ένα φράγμα. Καθώς το νερό περνά από ένα διάφραγμα, συγκρατείται από αυτό κάθε τι άχρηστο.
Το νερό τότε ρέει μέσα από ολισθαίνουσες θύρες (penstocks).
Οι ολισθαίνουσες θύρες (υπάρχουν αρκετές, ανάλογα με το μέγεθος του εργοστασίου) κατευθύνουν το νερό στο σημείο όπου είναι ο στρόβιλος.
Εκεί το νερό περιστρέφει το στρόβιλο και έτσι η γεννήτρια παράγει ηλεκτρισμό.

'''Αναγνωρίζεται από:'''

* Το συσσωρευμένο νερό στη πλευρά εισόδου και το ορμητικό ρεύμα νερού στη πλευρά εξόδου
* Τα κτήρια των εγκαταστάσεων του φράγματος

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''

* ΤΟΝΟΣ : Σκούρος
* ΑΠΟΧΡΩΣΗ : Φυσικά γήινα χρώματα, εντονότερα το γκρί και το καφέ
* ΥΦΗ : Τραχειά
* ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΝΟΥ : Ομοιόμορφος
* ΕΙΔΟΣ ΤΟΝΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ : Σχετικά διακριτό
* ΣΧΗΜΑ : Συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο
* ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ : Συνήθως μέσα σε κοιλάδες

Αρχείο:Ydro dam.jpg

2010-05-28T13:46:32Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Hydroelectric dam

2010-05-28T13:46:09Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 1 :Υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία , Πηγή:http://i.treehugger.com/images/2007/5/24/cana_brava_L.jpg]]
[[Εικόνα:Υδροηλεκτρικό φράγμα.jpg|thumb|right|Εικόνα 2 :Υδροηλεκτρικό φράγμα Κερκίνης, Κεκλιμένη αεροφωτογραφία από ελικόπτερο , Πηγή:www.ecotec.gr]]

[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 3 :Στο σχήμα αυτό φαίνονται τα κυρία μέρη ενός τυπικού
υδροηλεκτρικού φράγματος
Πηγή:http://tee-samou.sam.sch.gr/perivallon/xitiris/Final%20Work%20Html/ydrohlektriki%20energeia.htm]]
[[Εικόνα:eikona_apo_satellite.jpg|thumb|right|Εικόνα 5: Πηγή: http://www.google.com/images]]

Υδροηλεκτρικά ονομάζονται τα φράγματα που έχουν κατασκευαστεί με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Ουσιαστικά γίνεται εκμετάλλευση της δυναμικής ενέργειας του νερού. Στην πραγματικότητα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα παρέχουν ηλεκτρική ενεργεία εδώ και 60 χρονιά περίπου. Στο σχήμα 1 φαίνεται ένα χαρακτηριστικό υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία.
Όπως και όλες οι άλλες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα μπορεί επίσης να μελετηθεί σε σχέση με το υπόδειγμα συστήματος της τεχνολογίας. "Είσοδος" ή στόχος ενός υδροηλεκτρικού φράγματος είναι η μετατροπή της πτώσεως του νερού σε ηλεκτρισμό.
Οι "διαδικασίες" (το πραγματικό εργοστάσιο) απαιτούν διάφορα υλικά, εργαλεία, μηχανήματα, ανθρώπους, κεφάλαιο κλπ. για την επεξεργασία της ενέργειας. Η "έξοδος" είναι ο ηλεκτρισμός που παράγεται από τις γεννήτριες. Η "ανάδραση" περιλαμβάνει τους ελέγχους για τις πύλες του νερού, τη γεννήτρια και τους ελέγχους της ταχύτητας του στροβίλου. Οι "επιπτώσεις" είναι το χαμηλό κόστος του ηλεκτρισμού, η αδυναμία εκμεταλλεύσεως της γης εξαιτίας της τεχνητής λίμνης που δημιουργεί το φράγμα, καθώς και η αυξημένη χρήση του νερού για αναψυχή.
Τα υδροηλεκτρικά φράγματα δουλεύουν με βάση ορισμένες πολύ απλές αρχές. Το αποστραγγιζόμενο νερό με φυσικό τρόπο συγκρατείται σε μια τεχνητή λίμνη.

Καθώς το νερό πέφτει μέσα από ένα φράγμα σε αυτήν, η δύναμη της βαρύτητας του νερού προκαλεί την περιστροφή διαφόρων ειδών στροβίλων.
Είναι σημαντικό το νερό να πέφτει από μία προκαθορι¬σμένη απόσταση. Αυτή η απόσταση, που ονομάζεται ύφος, καθορίζει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του φράγματος.
Τα κύρια τμήματα ενός χαρακτηριστικού υδροηλεκτρικού φράγματος φαίνονται στο σχήμα 3.
Το νερό σε μια τεχνητή λίμνη συγκρατείται από ένα φράγμα. Καθώς το νερό περνά από ένα διάφραγμα, συγκρατείται από αυτό κάθε τι άχρηστο.
Το νερό τότε ρέει μέσα από ολισθαίνουσες θύρες (penstocks).
Οι ολισθαίνουσες θύρες (υπάρχουν αρκετές, ανάλογα με το μέγεθος του εργοστασίου) κατευθύνουν το νερό στο σημείο όπου είναι ο στρόβιλος.
Εκεί το νερό περιστρέφει το στρόβιλο και έτσι η γεννήτρια παράγει ηλεκτρισμό.

'''Αναγνωρίζεται από:'''

* Το συσσωρευμένο νερό στη πλευρά εισόδου και το ορμητικό ρεύμα νερού στη πλευρά εξόδου
* Τα κτήρια των εγκαταστάσεων του φράγματος

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''

* ΤΟΝΟΣ : Σκούρος
* ΑΠΟΧΡΩΣΗ : Φυσικά γήινα χρώματα, εντονότερα το γκρί και το καφέ
* ΥΦΗ : Τραχειά
* ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΝΟΥ : Ομοιόμορφος
* ΕΙΔΟΣ ΤΟΝΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ : Σχετικά διακριτό
* ΣΧΗΜΑ : Συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο
* ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ : Συνήθως μέσα σε κοιλάδες

Αρχείο:Eikona fragmatwn.jpg

2010-05-28T13:39:21Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Hydroelectric dam

2010-05-28T13:38:31Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

[[Εικόνα:Υδροηλεκτρικό φράγμα.jpg|thumb|right|Εικόνα 1 :Υδροηλεκτρικό φράγμα Κερκίνης, Κεκλιμένη αεροφωτογραφία από ελικόπτερο , Πηγή:www.ecotec.gr]]
[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 2 :Υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία , Πηγή:http://i.treehugger.com/images/2007/5/24/cana_brava_L.jpg]]
[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 3 :Στο σχήμα αυτό φαίνονται τα κυρία μέρη ενός τυπικού
υδροηλεκτρικού φράγματος
Πηγή:http://tee-samou.sam.sch.gr/perivallon/xitiris/Final%20Work%20Html/ydrohlektriki%20energeia.htm]]
[[Εικόνα:eikona_fragmatwn.jpg|thumb|right|Εικόνα 4: Πηγή:http://www.google.gr/images]]
[[Εικόνα:eikona_apo_satellite.jpg|thumb|right|Εικόνα 5: Πηγή: http://www.google.com/images]]

Υδροηλεκτρικά ονομάζονται τα φράγματα που έχουν κατασκευαστεί με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Ουσιαστικά γίνεται εκμετάλλευση της δυναμικής ενέργειας του νερού. Στην πραγματικότητα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα παρέχουν ηλεκτρική ενεργεία εδώ και 60 χρονιά περίπου. Στο σχήμα 1 φαίνεται ένα χαρακτηριστικό υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία.
Όπως και όλες οι άλλες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα μπορεί επίσης να μελετηθεί σε σχέση με το υπόδειγμα συστήματος της τεχνολογίας. "Είσοδος" ή στόχος ενός υδροηλεκτρικού φράγματος είναι η μετατροπή της πτώσεως του νερού σε ηλεκτρισμό.
Οι "διαδικασίες" (το πραγματικό εργοστάσιο) απαιτούν διάφορα υλικά, εργαλεία, μηχανήματα, ανθρώπους, κεφάλαιο κλπ. για την επεξεργασία της ενέργειας. Η "έξοδος" είναι ο ηλεκτρισμός που παράγεται από τις γεννήτριες. Η "ανάδραση" περιλαμβάνει τους ελέγχους για τις πύλες του νερού, τη γεννήτρια και τους ελέγχους της ταχύτητας του στροβίλου. Οι "επιπτώσεις" είναι το χαμηλό κόστος του ηλεκτρισμού, η αδυναμία εκμεταλλεύσεως της γης εξαιτίας της τεχνητής λίμνης που δημιουργεί το φράγμα, καθώς και η αυξημένη χρήση του νερού για αναψυχή.
Τα υδροηλεκτρικά φράγματα δουλεύουν με βάση ορισμένες πολύ απλές αρχές. Το αποστραγγιζόμενο νερό με φυσικό τρόπο συγκρατείται σε μια τεχνητή λίμνη.

Καθώς το νερό πέφτει μέσα από ένα φράγμα σε αυτήν, η δύναμη της βαρύτητας του νερού προκαλεί την περιστροφή διαφόρων ειδών στροβίλων.
Είναι σημαντικό το νερό να πέφτει από μία προκαθορι¬σμένη απόσταση. Αυτή η απόσταση, που ονομάζεται ύφος, καθορίζει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του φράγματος. Στο σχήμα 2 συγκρίνονται φράγματα με μεγάλο και μικρό ύψος.
Τα κύρια τμήματα ενός χαρακτηριστικού υδροηλεκτρικού φράγματος φαίνονται στο σχήμα 3.
Το νερό σε μια τεχνητή λίμνη συγκρατείται από ένα φράγμα. Καθώς το νερό περνά από ένα διάφραγμα, συγκρατείται από αυτό κάθε τι άχρηστο.
Το νερό τότε ρέει μέσα από ολισθαίνουσες θύρες (penstocks).
Οι ολισθαίνουσες θύρες (υπάρχουν αρκετές, ανάλογα με το μέγεθος του εργοστασίου) κατευθύνουν το νερό στο σημείο όπου είναι ο στρόβιλος.
Εκεί το νερό περιστρέφει το στρόβιλο και έτσι η γεννήτρια παράγει ηλεκτρισμό.

'''Αναγνωρίζεται από:'''

* Το συσσωρευμένο νερό στη πλευρά εισόδου και το ορμητικό ρεύμα νερού στη πλευρά εξόδου
* Τα κτήρια των εγκαταστάσεων του φράγματος

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''

* ΤΟΝΟΣ : Σκούρος
* ΑΠΟΧΡΩΣΗ : Φυσικά γήινα χρώματα, εντονότερα το γκρί και το καφέ
* ΥΦΗ : Τραχειά
* ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΝΟΥ : Ομοιόμορφος
* ΕΙΔΟΣ ΤΟΝΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ : Σχετικά διακριτό
* ΣΧΗΜΑ : Συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο
* ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ : Συνήθως μέσα σε κοιλάδες

Hydroelectric dam

2010-05-28T13:38:01Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

[[Εικόνα:Υδροηλεκτρικό φράγμα.jpg|thumb|right|Εικόνα 1 :Υδροηλεκτρικό φράγμα Κερκίνης, Κεκλιμένη αεροφωτογραφία από ελικόπτερο , Πηγή:www.ecotec.gr]]
[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 2 :Υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία , Πηγή:http://i.treehugger.com/images/2007/5/24/cana_brava_L.jpg]]
[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 3 :Στο σχήμα αυτό φαίνονται τα κυρία μέρη ενός τυπικού
υδροηλεκτρικού φράγματος
Πηγή:http://tee-samou.sam.sch.gr/perivallon/xitiris/Final%20Work%20Html/ydrohlektriki%20energeia.htm]]
[[Εικόνα:eikona_fragmatwn.jpg|thumb|right|Εικόνα 4: Πηγή:http://www.google.gr/images]]
[[Εικόνα:eikona_apo_satellite.jpg|thumb|right|Εικόνα 5: Πηγή: http://www.google.com/images]]

Υδροηλεκτρικά ονομάζονται τα φράγματα που έχουν κατασκευαστεί με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Ουσιαστικά γίνεται εκμετάλλευση της δυναμικής ενέργειας του νερού. Στην πραγματικότητα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα παρέχουν ηλεκτρική ενεργεία εδώ και 60 χρονιά περίπου. Στο σχήμα 1 φαίνεται ένα χαρακτηριστικό υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία.
Όπως και όλες οι άλλες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα μπορεί επίσης να μελετηθεί σε σχέση με το υπόδειγμα συστήματος της τεχνολογίας. "Είσοδος" ή στόχος ενός υδροηλεκτρικού φράγματος είναι η μετατροπή της πτώσεως του νερού σε ηλεκτρισμό.
Οι "διαδικασίες" (το πραγματικό εργοστάσιο) απαιτούν διάφορα υλικά, εργαλεία, μηχανήματα, ανθρώπους, κεφάλαιο κλπ. για την επεξεργασία της ενέργειας. Η "έξοδος" είναι ο ηλεκτρισμός που παράγεται από τις γεννήτριες. Η "ανάδραση" περιλαμβάνει τους ελέγχους για τις πύλες του νερού, τη γεννήτρια και τους ελέγχους της ταχύτητας του στροβίλου. Οι "επιπτώσεις" είναι το χαμηλό κόστος του ηλεκτρισμού, η αδυναμία εκμεταλλεύσεως της γης εξαιτίας της τεχνητής λίμνης που δημιουργεί το φράγμα, καθώς και η αυξημένη χρήση του νερού για αναψυχή.
Τα υδροηλεκτρικά φράγματα δουλεύουν με βάση ορισμένες πολύ απλές αρχές. Το αποστραγγιζόμενο νερό με φυσικό τρόπο συγκρατείται σε μια τεχνητή λίμνη.
Καθώς το νερό πέφτει μέσα από ένα φράγμα σε αυτήν, η δύναμη της βαρύτητας του νερού προκαλεί την περιστροφή διαφόρων ειδών στροβίλων.
Είναι σημαντικό το νερό να πέφτει από μία προκαθορι¬σμένη απόσταση. Αυτή η απόσταση, που ονομάζεται ύφος, καθορίζει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του φράγματος. Στο σχήμα 2 συγκρίνονται φράγματα με μεγάλο και μικρό ύψος.
Τα κύρια τμήματα ενός χαρακτηριστικού υδροηλεκτρικού φράγματος φαίνονται στο σχήμα 3.
Το νερό σε μια τεχνητή λίμνη συγκρατείται από ένα φράγμα. Καθώς το νερό περνά από ένα διάφραγμα, συγκρατείται από αυτό κάθε τι άχρηστο.
Το νερό τότε ρέει μέσα από ολισθαίνουσες θύρες (penstocks).
Οι ολισθαίνουσες θύρες (υπάρχουν αρκετές, ανάλογα με το μέγεθος του εργοστασίου) κατευθύνουν το νερό στο σημείο όπου είναι ο στρόβιλος.
Εκεί το νερό περιστρέφει το στρόβιλο και έτσι η γεννήτρια παράγει ηλεκτρισμό.

'''Αναγνωρίζεται από:'''

* Το συσσωρευμένο νερό στη πλευρά εισόδου και το ορμητικό ρεύμα νερού στη πλευρά εξόδου
* Τα κτήρια των εγκαταστάσεων του φράγματος

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''

* ΤΟΝΟΣ : Σκούρος
* ΑΠΟΧΡΩΣΗ : Φυσικά γήινα χρώματα, εντονότερα το γκρί και το καφέ
* ΥΦΗ : Τραχειά
* ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΝΟΥ : Ομοιόμορφος
* ΕΙΔΟΣ ΤΟΝΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ : Σχετικά διακριτό
* ΣΧΗΜΑ : Συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο
* ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ : Συνήθως μέσα σε κοιλάδες

Hydroelectric dam

2010-05-28T13:37:18Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

[[Εικόνα:Υδροηλεκτρικό φράγμα.jpg|thumb|right|Εικόνα 1 :Υδροηλεκτρικό φράγμα Κερκίνης, Κεκλιμένη αεροφωτογραφία από ελικόπτερο , Πηγή:www.ecotec.gr]]
[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 2 :Υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία , Πηγή:http://i.treehugger.com/images/2007/5/24/cana_brava_L.jpg]]
[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 3 :Στο σχήμα αυτό φαίνονται τα κυρία μέρη ενός τυπικού
υδροηλεκτρικού φράγματος
Πηγή:http://tee-samou.sam.sch.gr/perivallon/xitiris/Final%20Work%20Html/ydrohlektriki%20energeia.htm]]
[[Εικόνα:eikona_fragmatwn.jpg|thumb|right|Εικόνα 4: Πηγή:http://www.google.gr/images]]
[[Εικόνα:eikona_apo_satellite.jpg|thumb|right|Εικόνα 5: Πηγή: http://www.google.com/images]]

Υδροηλεκτρικά ονομάζονται τα φράγματα που έχουν κατασκευαστεί με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Ουσιαστικά γίνεται εκμετάλλευση της δυναμικής ενέργειας του νερού. Στην πραγματικότητα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα παρέχουν ηλεκτρική ενεργεία εδώ και 60 χρονιά περίπου. Στο σχήμα 1 φαίνεται ένα χαρακτηριστικό υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία.
Όπως και όλες οι άλλες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα μπορεί επίσης να μελετηθεί σε σχέση με το υπόδειγμα συστήματος της τεχνολογίας. "Είσοδος" ή στόχος ενός υδροηλεκτρικού φράγματος είναι η μετατροπή της πτώσεως του νερού σε ηλεκτρισμό.
Οι "διαδικασίες" (το πραγματικό εργοστάσιο) απαιτούν διάφορα υλικά, εργαλεία, μηχανήματα, ανθρώπους, κεφάλαιο κλπ. για την επεξεργασία της ενέργειας. Η "έξοδος" είναι ο ηλεκτρισμός που παράγεται από τις γεννήτριες. Η "ανάδραση" περιλαμβάνει τους ελέγχους για τις πύλες του νερού, τη γεννήτρια και τους ελέγχους της ταχύτητας του στροβίλου. Οι "επιπτώσεις" είναι το χαμηλό κόστος του ηλεκτρισμού, η αδυναμία εκμεταλλεύσεως της γης εξαιτίας της τεχνητής λίμνης που δημιουργεί το φράγμα, καθώς και η αυξημένη χρήση του νερού για αναψυχή.
Τα υδροηλεκτρικά φράγματα δουλεύουν με βάση ορισμένες πολύ απλές αρχές. Το αποστραγγιζόμενο νερό με φυσικό τρόπο συγκρατείται σε μια τεχνητή λίμνη.
Καθώς το νερό πέφτει μέσα από ένα φράγμα σε αυτήν, η δύναμη της βαρύτητας του νερού προκαλεί την περιστροφή διαφόρων ειδών στροβίλων.
Είναι σημαντικό το νερό να πέφτει από μία προκαθορι¬σμένη απόσταση. Αυτή η απόσταση, που ονομάζεται ύφος, καθορίζει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του φράγματος. Στο σχήμα 2 συγκρίνονται φράγματα με μεγάλο και μικρό ύψος.
Τα κύρια τμήματα ενός χαρακτηριστικού υδροηλεκτρικού φράγματος φαίνονται στο σχήμα 3.
Το νερό σε μια τεχνητή λίμνη συγκρατείται από ένα φράγμα. Καθώς το νερό περνά από ένα διάφραγμα, συγκρατείται από αυτό κάθε τι άχρηστο.
Το νερό τότε ρέει μέσα από ολισθαίνουσες θύρες (penstocks). Οι ολισθαίνουσες θύρες (υπάρχουν αρκετές, ανάλογα με το μέγεθος του εργοστασίου) κατευθύνουν το νερό στο σημείο όπου είναι ο στρόβιλος Εκεί το νερό περιστρέφει το στρόβιλο και έτσι η γεννήτρια παράγει ηλεκτρισμό.

'''Αναγνωρίζεται από:'''

* Το συσσωρευμένο νερό στη πλευρά εισόδου και το ορμητικό ρεύμα νερού στη πλευρά εξόδου
* Τα κτήρια των εγκαταστάσεων του φράγματος

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''

* ΤΟΝΟΣ : Σκούρος
* ΑΠΟΧΡΩΣΗ : Φυσικά γήινα χρώματα, εντονότερα το γκρί και το καφέ
* ΥΦΗ : Τραχειά
* ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΝΟΥ : Ομοιόμορφος
* ΕΙΔΟΣ ΤΟΝΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ : Σχετικά διακριτό
* ΣΧΗΜΑ : Συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο
* ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ : Συνήθως μέσα σε κοιλάδες

Hydroelectric dam

2010-05-28T13:36:21Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

[[Εικόνα:Υδροηλεκτρικό φράγμα.jpg|thumb|right|Εικόνα 1 :Υδροηλεκτρικό φράγμα Κερκίνης, Κεκλιμένη αεροφωτογραφία από ελικόπτερο , Πηγή:www.ecotec.gr]]
[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 2 :Υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία , Πηγή:http://i.treehugger.com/images/2007/5/24/cana_brava_L.jpg]]
[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 3 :Στο σχήμα αυτό φαίνονται τα κυρία μέρη ενός τυπικού
υδροηλεκτρικού φράγματος
Πηγή:http://tee-samou.sam.sch.gr/perivallon/xitiris/Final%20Work%20Html/ydrohlektriki%20energeia.htm]]
[[Εικόνα:eikona_fragmatwn.jpg|thumb|right|Εικόνα 4: Πηγή:http://www.google.gr/images]]
[[Εικόνα:eikona_apo_satellite.jpg|thumb|right|Εικόνα 5: Πηγή: http://www.google.com/images]]

Υδροηλεκτρικά ονομάζονται τα φράγματα που έχουν κατασκευαστεί με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Ουσιαστικά γίνεται εκμετάλλευση της δυναμικής ενέργειας του νερού. Στην πραγματικότητα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα παρέχουν ηλεκτρική ενεργεία εδώ και 60 χρονιά περίπου. Στο σχήμα 1 φαίνεται ένα χαρακτηριστικό υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία.
Όπως και όλες οι άλλες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα μπορεί επίσης να μελετηθεί σε σχέση με το υπόδειγμα συστήματος της τεχνολογίας. "Είσοδος" ή στόχος ενός υδροηλεκτρικού φράγματος είναι η μετατροπή της πτώσεως του νερού σε ηλεκτρισμό.
Οι "διαδικασίες" (το πραγματικό εργοστάσιο) απαιτούν διάφορα υλικά, εργαλεία, μηχανήματα, ανθρώπους, κεφάλαιο κλπ. για την επεξεργασία της ενέργειας. Η "έξοδος" είναι ο ηλεκτρισμός που παράγεται από τις γεννήτριες. Η "ανάδραση" περιλαμβάνει τους ελέγχους για τις πύλες του νερού, τη γεννήτρια και τους ελέγχους της ταχύτητας του στροβίλου. Οι "επιπτώσεις" είναι το χαμηλό κόστος του ηλεκτρισμού, η αδυναμία εκμεταλλεύσεως της γης εξαιτίας της τεχνητής λίμνης που δημιουργεί το φράγμα, καθώς και η αυξημένη χρήση του νερού για αναψυχή.
Τα υδροηλεκτρικά φράγματα δουλεύουν με βάση ορισμένες πολύ απλές αρχές. Το αποστραγγιζόμενο νερό με φυσικό τρόπο συγκρατείται σε μια τεχνητή λίμνη.
Καθώς το νερό πέφτει μέσα από ένα φράγμα σε αυτήν, η δύναμη της βαρύτητας του νερού προκαλεί την περιστροφή διαφόρων ειδών στροβίλων.
Είναι σημαντικό το νερό να πέφτει από μία προκαθορι¬σμένη απόσταση. Αυτή η απόσταση, που ονομάζεται ύφος, καθορίζει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του φράγματος. Στο σχήμα 2 συγκρίνονται φράγματα με μεγάλο και μικρό ύψος.
Τα κύρια τμήματα ενός χαρακτηριστικού υδροηλεκτρικού φράγματος φαίνονται στο σχήμα 3.
Το νερό σε μια τεχνητή λίμνη συγκρατείται από ένα φράγμα. Καθώς το νερό περνά από ένα διάφραγμα, συγκρατείται από αυτό κάθε τι άχρηστο. Το νερό τότε ρέει μέσα από ολισθαίνουσες θύρες (penstocks). Οι ολισθαίνουσες θύρες (υπάρχουν αρκετές, ανάλο¬γα με το μέγεθος του εργοστασίου) κατευθύνουν το νερό στο σημείο όπου είναι ο στρόβιλος Εκεί το νε¬ρό περιστρέφει το στρόβιλο και έτσι η γεννήτρια παράγει ηλεκτρισμό.

'''Αναγνωρίζεται από:'''

* Το συσσωρευμένο νερό στη πλευρά εισόδου και το ορμητικό ρεύμα νερού στη πλευρά εξόδου
* Τα κτήρια των εγκαταστάσεων του φράγματος

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''

* ΤΟΝΟΣ : Σκούρος
* ΑΠΟΧΡΩΣΗ : Φυσικά γήινα χρώματα, εντονότερα το γκρί και το καφέ
* ΥΦΗ : Τραχειά
* ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΝΟΥ : Ομοιόμορφος
* ΕΙΔΟΣ ΤΟΝΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ : Σχετικά διακριτό
* ΣΧΗΜΑ : Συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο
* ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ : Συνήθως μέσα σε κοιλάδες

Hydroelectric dam

2010-05-28T13:35:09Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

[[Εικόνα:Υδροηλεκτρικό φράγμα.jpg|thumb|right|Εικόνα 1 :Υδροηλεκτρικό φράγμα Κερκίνης, Κεκλιμένη αεροφωτογραφία από ελικόπτερο , Πηγή:www.ecotec.gr]]
[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 2 :Υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία , Πηγή:http://i.treehugger.com/images/2007/5/24/cana_brava_L.jpg]]
[[Εικόνα:ydro_dam.jpg|thumb|right|Εικόνα 3 :Στο σχήμα αυτό φαίνονται τα κυρία μέρη ενός τυπικού
υδροηλεκτρικού φράγματος
Πηγή:http://tee-samou.sam.sch.gr/perivallon/xitiris/Final%20Work%20Html/ydrohlektriki%20energeia.htm]
[[Εικόνα:eikona_fragmatwn.jpg|thumb|right|Εικόνα 4: Πηγή:http://www.google.gr/images]]
[[Εικόνα:eikona_apo_satellite.jpg|thumb|right|Εικόνα 5: Πηγή: http://www.google.com/images]]

Υδροηλεκτρικά ονομάζονται τα φράγματα που έχουν κατασκευαστεί με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Ουσιαστικά γίνεται εκμετάλλευση της δυναμικής ενέργειας του νερού. Στην πραγματικότητα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα παρέχουν ηλεκτρική ενεργεία εδώ και 60 χρονιά περίπου. Στο σχήμα 1 φαίνεται ένα χαρακτηριστικό υδροηλεκτρικό φράγμα σε λειτουργία.
Όπως και όλες οι άλλες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν, ένα υδροηλεκτρικό φράγμα μπορεί επίσης να μελετηθεί σε σχέση με το υπόδειγμα συστήματος της τεχνολογίας. "Είσοδος" ή στόχος ενός υδροηλεκτρικού φράγματος είναι η μετατροπή της πτώσεως του νερού σε ηλεκτρισμό. Οι "διαδικασίες" (το πραγματικό εργοστάσιο) απαιτούν διάφορα υλικά, εργαλεία, μηχανήματα, ανθρώπους, κεφάλαιο κλπ. για την επεξεργασία της ενέργειας. Η "έξοδος" είναι ο ηλεκτρισμός που παράγεται από τις γεννήτριες. Η "ανάδραση" περιλαμβάνει τους ελέγχους για τις πύλες του νερού, τη γεννήτρια και τους ελέγχους της ταχύτητας του στροβίλου. Οι "επιπτώσεις" είναι το χαμηλό κόστος του ηλεκτρισμού, η αδυναμία εκμεταλλεύσεως της γης εξαιτίας της τεχνητής λίμνης που δημιουργεί το φράγμα, καθώς και η αυξημένη χρήση του νερού για αναψυχή.
Τα υδροηλεκτρικά φράγματα δουλεύουν με βάση ορισμένες πολύ απλές αρχές. Το αποστραγγιζόμενο νερό με φυσικό τρόπο συγκρατείται σε μια τεχνητή λίμνη. Καθώς το νερό πέφτει μέσα από ένα φράγμα σε αυτήν, η δύναμη της βαρύτητας του νερού προκαλεί την περιστροφή διαφόρων ειδών στροβίλων. Είναι σημαντικό το νερό να πέφτει από μία προκαθορι¬σμένη απόσταση. Αυτή η απόσταση, που ονομάζεται ύφος, καθορίζει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του φράγματος. Στο σχήμα 2 συγκρίνονται φράγματα με μεγάλο και μικρό ύψος.
Τα κύρια τμήματα ενός χαρακτηριστικού υδροηλεκτρικού φράγματος φαίνονται στο σχήμα 3.
Το νερό σε μια τεχνητή λίμνη συγκρατείται από ένα φράγμα. Καθώς το νερό περνά από ένα διάφραγμα, συγκρατείται από αυτό κάθε τι άχρηστο. Το νερό τότε ρέει μέσα από ολισθαίνουσες θύρες (penstocks). Οι ολισθαίνουσες θύρες (υπάρχουν αρκετές, ανάλο¬γα με το μέγεθος του εργοστασίου) κατευθύνουν το νερό στο σημείο όπου είναι ο στρόβιλος Εκεί το νε¬ρό περιστρέφει το στρόβιλο και έτσι η γεννήτρια παράγει ηλεκτρισμό.

'''Αναγνωρίζεται από:'''

* Το συσσωρευμένο νερό στη πλευρά εισόδου και το ορμητικό ρεύμα νερού στη πλευρά εξόδου
* Τα κτήρια των εγκαταστάσεων του φράγματος

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''

* ΤΟΝΟΣ : Σκούρος
* ΑΠΟΧΡΩΣΗ : Φυσικά γήινα χρώματα, εντονότερα το γκρί και το καφέ
* ΥΦΗ : Τραχειά
* ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΝΟΥ : Ομοιόμορφος
* ΕΙΔΟΣ ΤΟΝΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ : Σχετικά διακριτό
* ΣΧΗΜΑ : Συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο
* ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ : Συνήθως μέσα σε κοιλάδες

Bermuda Triangle - Landsat (321) RGB

2010-05-28T12:59:55Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[Εικόνα:Bermuda Triangle.jpg|thumb|right|Bermuda Triangle, Κεκλιμένη αεροφωτογραφία από αεροπλάνο , Πηγή:http://www.airphotona.com/image.asp?imageid=243]]
• Το Τρίγωνο των Βερμούδων έγινε γνωστό καθώς φέρεται να είναι ο τόπος ενός μεγάλου αριθμού εξαφανίσεων πλοίων και αεροπλάνων, υπό μυστηριώδεις συνθήκες και, συνήθως, χωρίς κανένα ίχνος.

• Γεωγραφικά ορίζεται από το Miami της Florida, το San Juan του Puerto Rico και τα νησιά των Βερμούδων.

'''Αναγνωρίζεται από :'''

* Την ιδιόμορφη φορά των νερών

* Το χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα

----

* ΤΟΝΟΣ : Μεσαίος

* ΑΠΟΧΡΩΣΗ : πρασινο και γαλαζιο

* ΥΦΗ : τραχεια

* ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΝΟΥ : Εναλλαγή τόνων, λόγω κυμάτων

* ΣΧΗΜΑ :απροσδιοριστο

* ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ : βρισκεται στον ατλαντικο ωκεανο
[[category:Υδάτινες Επιφάνειες]]

Torrent Landsat 8 Oli

2010-05-28T12:20:34Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

'''[[Εικόνα:xeimaros.jpg|thumb|right| Εικόνα χείμαρρος κατά την περίοδο ξηρασίας, Απρίλιος 2006- Κως Δωδεκάνησα <font style="background: #FFBB00; Πηγή : Goggle Earth]]
[[Εικόνα:xeimarros.jpg|thumb|right|Xείμαρρος από λάσπη.Πηγή:http://www.google.gr/imgres?imgurl=http://4.bp.blogspot.com/_oimhXGph82s/SY9uoX65ecI/AAAAAAAAAME/160BbBgriTU/s400/13-4-2008%2B087.jpg&imgrefurl=http://exoorama.blogspot.com/2009/02/blog-post_08.html&h=300&w=400&sz=39&tbnid=NcEKmnQcZGAuJM:&tbnh=93&tbnw=124&prev=/images%3Fq%3D%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582&hl=el&usg=__W6Ncs8aoUI_Qp_K0oX3D1v5_Wro=&ei=5f3-S-2hOtLh-QbD9cCkCg&sa=X&oi=image_result&resnum=5&ct=image&ved=0CB0Q9QEwBA]]

Χείμαρρος ονομάζεται ένα ποτάμι που είναι στεγνό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Οι χείμαρροι κατά γενικό κανόνα σχηματίζονται σε περιοχές όπου υπάρχει ασβεστολιθικό υλικό (ή άλλο πορώδες υπόστρωμα). Το νερό των χείμαρρων προέρχεται κυρίως απευθείας από τα ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα και από την επιφανειακή απορροή. Όταν βρέχει το ασβεστολιθικό υλικό, που είναι πορώδες, κατακρατεί το νερό στον υδροφόρο ορίζοντα του, και το απελευθερώνει με ένα σταθερό ποσοστό. Κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου το επίπεδο του νερού μπορεί να πέσει κάτω από το επίπεδο της κοίτης του ποταμού, και να επιφέρει την ξήρανση του.
Οι κύριοι φυσικοί παράγοντες που ρυθμίζουν την ποιότητα του νερού ενός χείμαρρου είναι η φύση της κοίτης του και της λεκάνης απορροής του (τύποι και κλίσεις εδαφών, μορφές κάλυψης γης) και το καθεστώς των ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων. Ως εκ τούτου η ποιότητα διαφέρει πολύ από εποχή σε εποχή και κατά μήκος της κοίτης.
Όταν ένας ποταμός ή χείμαρρος τροφοδοτείται από περισσότερες της μίας πηγές, τότε συνήθως θεωρούμε την ψηλότερη ως πηγή του και τις υπόλοιπες ως παραπόταμους.

'''Αναγνωρίζεται από :'''

*Το σχετικά μικρό μήκος του
*Βρίσκεται στις [[βουνό|πλαγές βουνών]] και
*συνήθως καταλήγει στη [[θάλασσα και ωκεανός|θάλασσα]].

'''Φωτοερμηνευτικά στοιχεία : '''

*ΤΟΝΟΣ: μπεζ κατα την περίοδο ξηρασίας και μπλε κατα την περίοδο των βροχών, σε έγχρωμο σύνθετο RGB 321
*ΥΦΗ: τραχεία
*ΣΧΗΜΑ: ακανόνιστο
*ΜΕΓΕΘΟΣ: ποικίλλει
*ΘΕΣΗ : σε πλαγές βουνών
*ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : καταληγει σε θάλασσα
[[category:Υδατορεύματα]]

Αρχείο:Xeimarros.jpg

2010-05-27T23:20:16Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Torrent Landsat 8 Oli

2010-05-27T23:19:58Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

'''[[Εικόνα:xeimaros.jpg|thumb|right| Εικόνα χείμαρρος κατά την περίοδο ξηρασίας, Απρίλιος 2006- Κως Δωδεκάνησα <font style="background: #FFBB00; color: #c100000;"> '''google earth'''</font>]]
[[Εικόνα:xeimarros.jpg|thumb|right|Xείμαρρος από λάσπη.Πηγή:http://www.google.gr/imgres?imgurl=http://4.bp.blogspot.com/_oimhXGph82s/SY9uoX65ecI/AAAAAAAAAME/160BbBgriTU/s400/13-4-2008%2B087.jpg&imgrefurl=http://exoorama.blogspot.com/2009/02/blog-post_08.html&h=300&w=400&sz=39&tbnid=NcEKmnQcZGAuJM:&tbnh=93&tbnw=124&prev=/images%3Fq%3D%25CF%2587%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25BC%25CE%25B1%25CF%2581%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582&hl=el&usg=__W6Ncs8aoUI_Qp_K0oX3D1v5_Wro=&ei=5f3-S-2hOtLh-QbD9cCkCg&sa=X&oi=image_result&resnum=5&ct=image&ved=0CB0Q9QEwBA]]

Χείμαρρος ονομάζεται ένα ποτάμι που είναι στεγνό κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Οι χείμαρροι κατά γενικό κανόνα σχηματίζονται σε περιοχές όπου υπάρχει ασβεστολιθικό υλικό (ή άλλο πορώδες υπόστρωμα). Το νερό των χείμαρρων προέρχεται κυρίως απευθείας από τα ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα και από την επιφανειακή απορροή. Όταν βρέχει το ασβεστολιθικό υλικό, που είναι πορώδες, κατακρατεί το νερό στον υδροφόρο ορίζοντα του, και το απελευθερώνει με ένα σταθερό ποσοστό. Κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου το επίπεδο του νερού μπορεί να πέσει κάτω από το επίπεδο της κοίτης του ποταμού, και να επιφέρει την ξήρανση του.
Οι κύριοι φυσικοί παράγοντες που ρυθμίζουν την ποιότητα του νερού ενός χείμαρρου είναι η φύση της κοίτης του και της λεκάνης απορροής του (τύποι και κλίσεις εδαφών, μορφές κάλυψης γης) και το καθεστώς των ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων. Ως εκ τούτου η ποιότητα διαφέρει πολύ από εποχή σε εποχή και κατά μήκος της κοίτης.
Όταν ένας ποταμός ή χείμαρρος τροφοδοτείται από περισσότερες της μίας πηγές, τότε συνήθως θεωρούμε την ψηλότερη ως πηγή του και τις υπόλοιπες ως παραπόταμους.

'''Αναγνωρίζεται από :'''

*Το σχετικά μικρό μήκος του
*Βρίσκεται στις [[βουνό|πλαγές βουνών]] και
*συνήθως καταλήγει στη [[θάλασσα και ωκεανός|θάλασσα]].

'''Φωτοερμηνευτικά στοιχεία : '''

*ΤΟΝΟΣ: μπεζ κατα την περίοδο ξηρασίας και μπλε κατα την περίοδο των βροχών, σε έγχρωμο σύνθετο RGB 321
*ΥΦΗ: τραχεία
*ΣΧΗΜΑ: ακανόνιστο
*ΜΕΓΕΘΟΣ: ποικίλλει
*ΘΕΣΗ : σε πλαγές βουνών
*ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : καταληγει σε θάλασσα
[[category:Υδατορεύματα]]

Stalagmite

2010-05-27T22:59:34Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Γεωλογία – Εδαφολογία]]

[[Εικόνα:dasos_apo_stalagmites.jpg|thumb|right|Eικόνα 1,Δάσος από σταλαγμίτες.Πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82]]

[[Εικόνα:megalos_leukos_stalagmitis.jpg|thumb|right|Eικόνα 3,Μεγάλος λευκός σταλαγμίτης.Πηγή:http://www.google.gr/imgres?imgurl=http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d4/Large_very_white_stalagmite.jpg&imgrefurl=http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Large_very_white_stalagmite.jpg&h=2048&w=1536&sz=1504&tbnid=_MkzCVV2iSMSlM:&tbnh=150&tbnw=113&prev=/images%3Fq%3Dstalagmite&hl=el&usg=__aFOflqrT1TDfeqgDsZq_dN2ct3Y=&ei=q_L-S_mrNdXC-QaqxLWkCg&sa=X&oi=image_result&resnum=5&ct=image&ved=0CCAQ9QEwBA]]

Οι σταλαγμίτες συχνά σχηματίζονται από τους σταλακτίτες, στο δάπεδο των σπηλαίων. Προέρχονται από το ίδιο υλικό με τους σταλακτίτες, που από την οροφή πέφτει στο δάπεδο. Μερικές φορές οι σταλαγμίτες ενώνονται με τους σταλακτίτες και αποτελούν μία στήλη από την οροφή μέχρι το δάπεδο.
Ο σταλαγμίτης δημιουργείται με μια παρόμοια διαδικασία με τη δημιουργία του σταλακτίτη, στο δάπεδο σπηλαίων που βρίσκονται σε ασβεστολιθικά πετρώματα. Νερό που στάζει μέσα σε σπήλαια, έχοντας διαλύσει δισανθρακικό ασβέστιο, κατά την πτώση του από την οροφή, εναποθέτει μικρή ποσότητα από αυτό στην οροφή, σχηματίζοντας τους σταλακτίτες και άλλη μια μικρή ποσότητα στο δάπεδο, σχηματίζοντας τους σταλαγμίτες. Για τη δημιουργία σταλακτιτών και σταλαγμιτών χρειάζεται να περάσουν πολλές χιλιάδες χρόνια. Πολλές φορές δημιουργούνται εντυπωσιακές μορφές σταλαγμιτών που μοιάζουν με νούφαρα, μανιτάρια, δίσκους κλπ. Οι σταλαγμίτες μαζί με τους σταλακτίτες αποτελούν τον πιο συνηθισμένο διάκοσμο ενός σπηλαίου.Φημισμένα σπήλαια για τους σταλαγμίτες τους στην Ελλάδα είναι το σπήλαιο των Ιωαννίνων και του Δυρού της Λακωνίας

'''Αναγνωρίζεται από :'''
*Από το κωνικό συνήθως σχήμα του
*Σχηματίζεται στο δάπεδο της σπηλιάς και από εκεί υψώνεται συνήθως ένας κωνικός σχηματισμός.

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
* ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ : μεσσαίος
* ΥΦΗ : τραχεία
* ΣΧΗΜΑ ΣΕ 3 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ : κωνικό
* ΠΡΟΤΥΠΟ : συνεχές
* ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : βρίσκεται στο εσωτερικό των σπηλαίων

Stalagmite

2010-05-27T22:59:07Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Αρχείο:Megalos leukos stalagmitis.jpg

2010-05-27T22:57:47Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Αρχείο:Dasos apo stalagmites.jpg

2010-05-27T22:55:12Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Stalagmite

2010-05-27T22:54:45Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Γεωλογία – Εδαφολογία]]

[[Εικόνα:dasos_apo_stalagmites.jpg|thumb|right|Eικόνα 1,Δάσος από σταλαγμίτες.Πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82]]
[[Εικόνα:stalaktites_kai_stalagmites.jpg|thumb|right|Eικόνα 2,Σταλακτίτες και σταλαγμίτες.Πηγή:: http://sfakaonline.blogspot.com/2009/09/blog-post_2613.html]]
[[Εικόνα:megalos_leukos_stalagmitis.jpg|thumb|right|Eικόνα 3,Μεγάλος λευκός σταλαγμίτης.Πηγή:http://www.google.gr/imgres?imgurl=http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d4/Large_very_white_stalagmite.jpg&imgrefurl=http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Large_very_white_stalagmite.jpg&h=2048&w=1536&sz=1504&tbnid=_MkzCVV2iSMSlM:&tbnh=150&tbnw=113&prev=/images%3Fq%3Dstalagmite&hl=el&usg=__aFOflqrT1TDfeqgDsZq_dN2ct3Y=&ei=q_L-S_mrNdXC-QaqxLWkCg&sa=X&oi=image_result&resnum=5&ct=image&ved=0CCAQ9QEwBA]]

Οι σταλαγμίτες συχνά σχηματίζονται από τους σταλακτίτες, στο δάπεδο των σπηλαίων. Προέρχονται από το ίδιο υλικό με τους σταλακτίτες, που από την οροφή πέφτει στο δάπεδο. Μερικές φορές οι σταλαγμίτες ενώνονται με τους σταλακτίτες και αποτελούν μία στήλη από την οροφή μέχρι το δάπεδο.
Ο σταλαγμίτης δημιουργείται με μια παρόμοια διαδικασία με τη δημιουργία του σταλακτίτη, στο δάπεδο σπηλαίων που βρίσκονται σε ασβεστολιθικά πετρώματα. Νερό που στάζει μέσα σε σπήλαια, έχοντας διαλύσει δισανθρακικό ασβέστιο, κατά την πτώση του από την οροφή, εναποθέτει μικρή ποσότητα από αυτό στην οροφή, σχηματίζοντας τους σταλακτίτες και άλλη μια μικρή ποσότητα στο δάπεδο, σχηματίζοντας τους σταλαγμίτες. Για τη δημιουργία σταλακτιτών και σταλαγμιτών χρειάζεται να περάσουν πολλές χιλιάδες χρόνια. Πολλές φορές δημιουργούνται εντυπωσιακές μορφές σταλαγμιτών που μοιάζουν με νούφαρα, μανιτάρια, δίσκους κλπ. Οι σταλαγμίτες μαζί με τους σταλακτίτες αποτελούν τον πιο συνηθισμένο διάκοσμο ενός σπηλαίου.Φημισμένα σπήλαια για τους σταλαγμίτες τους στην Ελλάδα είναι το σπήλαιο των Ιωαννίνων και του Δυρού της Λακωνίας

'''Αναγνωρίζεται από :'''
*Από το κωνικό συνήθως σχήμα του
*Σχηματίζεται στο δάπεδο της σπηλιάς και από εκεί υψώνεται συνήθως ένας κωνικός σχηματισμός.

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
* ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ : μεσσαίος
* ΥΦΗ : τραχεία
* ΣΧΗΜΑ ΣΕ 3 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ : κωνικό
* ΠΡΟΤΥΠΟ : συνεχές
* ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : βρίσκεται στο εσωτερικό των σπηλαίων

Stalagmite

2010-05-27T22:54:07Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου: New page: category:Γεωλογία – Εδαφολογία [[Εικόνα:dasos_apo_stalagmites.jpg|thumb|right|Eικόνα 1,Δάσος από σταλαγμίτες.Πηγή:http://el.wiki...

[[category:Γεωλογία – Εδαφολογία]]

[[Εικόνα:dasos_apo_stalagmites.jpg|thumb|right|Eικόνα 1,Δάσος από σταλαγμίτες.Πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82]]
[[Εικόνα:stalaktites_kai_stalagmites.jpg|thumb|right|Eικόνα 2,Σταλακτίτες και σταλαγμίτες.Πηγή:: http://sfakaonline.blogspot.com/2009/09/blog-post_2613.html]]
[[Εικόνα:stalaktitis3.jpg|thumb|right|Eικόνα 3,Μεγάλος λευκός σταλαγμίτης.Πηγή:http://www.google.gr/imgres?imgurl=http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d4/Large_very_white_stalagmite.jpg&imgrefurl=http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Large_very_white_stalagmite.jpg&h=2048&w=1536&sz=1504&tbnid=_MkzCVV2iSMSlM:&tbnh=150&tbnw=113&prev=/images%3Fq%3Dstalagmite&hl=el&usg=__aFOflqrT1TDfeqgDsZq_dN2ct3Y=&ei=q_L-S_mrNdXC-QaqxLWkCg&sa=X&oi=image_result&resnum=5&ct=image&ved=0CCAQ9QEwBA]]

Οι σταλαγμίτες συχνά σχηματίζονται από τους σταλακτίτες, στο δάπεδο των σπηλαίων. Προέρχονται από το ίδιο υλικό με τους σταλακτίτες, που από την οροφή πέφτει στο δάπεδο. Μερικές φορές οι σταλαγμίτες ενώνονται με τους σταλακτίτες και αποτελούν μία στήλη από την οροφή μέχρι το δάπεδο.
Ο σταλαγμίτης δημιουργείται με μια παρόμοια διαδικασία με τη δημιουργία του σταλακτίτη, στο δάπεδο σπηλαίων που βρίσκονται σε ασβεστολιθικά πετρώματα. Νερό που στάζει μέσα σε σπήλαια, έχοντας διαλύσει δισανθρακικό ασβέστιο, κατά την πτώση του από την οροφή, εναποθέτει μικρή ποσότητα από αυτό στην οροφή, σχηματίζοντας τους σταλακτίτες και άλλη μια μικρή ποσότητα στο δάπεδο, σχηματίζοντας τους σταλαγμίτες. Για τη δημιουργία σταλακτιτών και σταλαγμιτών χρειάζεται να περάσουν πολλές χιλιάδες χρόνια. Πολλές φορές δημιουργούνται εντυπωσιακές μορφές σταλαγμιτών που μοιάζουν με νούφαρα, μανιτάρια, δίσκους κλπ. Οι σταλαγμίτες μαζί με τους σταλακτίτες αποτελούν τον πιο συνηθισμένο διάκοσμο ενός σπηλαίου.Φημισμένα σπήλαια για τους σταλαγμίτες τους στην Ελλάδα είναι το σπήλαιο των Ιωαννίνων και του Δυρού της Λακωνίας

'''Αναγνωρίζεται από :'''
*Από το κωνικό συνήθως σχήμα του
*Σχηματίζεται στο δάπεδο της σπηλιάς και από εκεί υψώνεται συνήθως ένας κωνικός σχηματισμός.

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
* ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ : μεσσαίος
* ΥΦΗ : τραχεία
* ΣΧΗΜΑ ΣΕ 3 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ : κωνικό
* ΠΡΟΤΥΠΟ : συνεχές
* ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : βρίσκεται στο εσωτερικό των σπηλαίων

Stalactite

2010-05-27T22:33:56Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Γεωλογία – Εδαφολογία]]
[[Εικόνα:stalaktitis1.jpg|thumb|right|Eικόνα 1,Σταλακτίτης.Πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stalactite-drop.jpg]]
[[Εικόνα:stalaktitis2.jpg|thumb|right|Eικόνα 2,Σταλακτίτης.Πηγή:http://www.google.gr/imgres?imgurl=http://www.hellascaves.com/MyImages/Stalaktites%2520HR.jpg&imgrefurl=]]
[[Εικόνα:stalaktitis3.jpg|thumb|right|Eικόνα 3,Σταλακτίτης.Πηγή:http://www.hellascaves.com/MyImages/Koyrtina%20Trypa%20Voria.jpg]]

Ο σταλακτίτης δημιουργείται από τη σταδιακή εναπόθεση ανθρακικού ασβεστίου (ασβεστίτης) κατά τη διάρκεια σταγονοροής στο εσωτερικό των σπηλαίων και των εγκοίλων που βρίσκονται σε ασβεστολιθικά πετρώματα. Συνήθως έχουν κυλινδρικό - κωνικό σχήμα και κρέμονται από την οροφή των σπηλαίων.
Η συνολική διαδικασία σχηματισμού ενός σταλακτίτη έχει ως εξής:
Το νερό της βροχής εισρέει στο έδαφος μέσα σε σχισμές και ρωγμές. Εφόσον πρόκειται για ασβεστόλιθους έχει την ικανότητα μέσα από συγκεκριμένες χημικές διαδικασίες να τους διαλύει και να συγκεντρώνει δισανθρακικό ασβέστιο. Μόλις το κορεσμένο από το δισανθρακικό ασβέστιο νερό φτάσει στην οροφή ενός σπηλαίου αρχίζει να στάζει ή και να τρέχει με μεγαλύτερη ροή προς τα κάτω. Στο σημείο αυτό της ροής, κάθε σταγόνα, πριν πέσει, αφήνει σε σχηματισμό δακτυλίου ανθρακικό ασβέστιο, στο οποίο έχει μετατραπεί το αρχικά διαλελυμένο δισανθρακικό ασβέστιο μετατρέπεται σε ανθρακικό ασβέστιο (δυσδιάλυτο), σχηματίζοντας τον σταλακτίτη.

Οι σταλακτίτες ανάλογα με την ποσότητα ανθρακικού ασβεστίου που κουβαλάει το νερό και ανάλογα με τη ροή και την ταχύτητά της, μπορούν να σχηματιστούν μέσα σε ελάχιστα χρόνια ή και μετά από την παρέλευση αιώνων. Σε κάθε περίπτωση όμως δημιουργούνται διάφοροι σχηματισμοί, πολλές φορές εντυπωσιακοί, που μένουν αξέχαστοι σε όσους τους έχουν δει.
Οι χρωματισμοί των σταλακτιτών προέρχονται από διάφορα οξείδια, που περιέχονται διαλυμένα μέσα στο νερό. Έτσι, για παράδειγμα, οξείδια του σιδήρου θα δώσουν κόκκινους χρωματισμούς, ενώ οξείδια το μαγγανίου καστανομέλανες.
Στο σημείο που οι σταγόνες φθάνουν στο έδαφος σχηματίζονται οι σταλαγμίτες. Οι σταλαγμίτες σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο με τους σταλακτίτες, από το υπόλοιπο του ανθρακικού ασβεστίου που συμπαρασύρει η σταγόνα στο πέσιμό της, το οποίο πλέον το εναποθέτει στο έδαφος. Πολλές φορές οι σταλακτίτες ενώνονται με τους σταλαγμίτες από κάτω και δημιουργούν τις κολώνες. Πρόκειται για εντυπωσιακούς σχηματισμούς, που μπορούν να φθάσουν αρκετά μέτρα σε ύψος.

'''Αναγνωρίζεται από :'''
*Το κωνικό συνήθως σχήμα του
*Κρέμεται από την οροφή των σπηλαίων

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ : μεσσαίος
*ΥΦΗ : τραχεία
*ΣΧΗΜΑ ΣΕ 3 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ : κωνικό
*ΠΡΟΤΥΠΟ : συνεχές
*ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : βρίσκεται στο εσωτερικό των σπηλαίων

Stalactite

2010-05-27T21:25:21Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Γεωλογία – Εδαφολογία]]
[[Εικόνα:stalaktitis1.jpg|thumb|right|Eικόνα 1,Σταλακτίτης.Πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stalactite-drop.jpg]]
[[Εικόνα:stalaktitis2.jpg|thumb|right|Eικόνα 2,Σταλακτίτης.Πηγή:http://www.google.gr/imgres?imgurl=http://www.hellascaves.com/MyImages/Stalaktites%2520HR.jpg&imgrefurl=]]
[[Εικόνα:stalaktitis3.jpg|thumb|right|Eικόνα 3,Σταλακτίτης.Πηγή:http://www.hellascaves.com/MyImages/Koyrtina%20Trypa%20Voria.jpg]]

Ο σταλακτίτης δημιουργείται από τη σταδιακή εναπόθεση ανθρακικού ασβεστίου (ασβεστίτης) κατά τη διάρκεια σταγονοροής στο εσωτερικό των σπηλαίων και των εγκοίλων που βρίσκονται σε ασβεστολιθικά πετρώματα. Συνήθως έχουν κυλινδρικό - κωνικό σχήμα και κρέμονται από την οροφή των σπηλαίων.
Η συνολική διαδικασία σχηματισμού ενός σταλακτίτη έχει ως εξής:
Το νερό της βροχής εισρέει στο έδαφος μέσα σε σχισμές και ρωγμές. Εφόσον πρόκειται για ασβεστόλιθους έχει την ικανότητα μέσα από συγκεκριμένες χημικές διαδικασίες να τους διαλύει και να συγκεντρώνει δισανθρακικό ασβέστιο. Μόλις το κορεσμένο από το δισανθρακικό ασβέστιο νερό φτάσει στην οροφή ενός σπηλαίου αρχίζει να στάζει ή και να τρέχει με μεγαλύτερη ροή προς τα κάτω. Στο σημείο αυτό της ροής, κάθε σταγόνα, πριν πέσει, αφήνει σε σχηματισμό δακτυλίου ανθρακικό ασβέστιο, στο οποίο έχει μετατραπεί το αρχικά διαλελυμένο δισανθρακικό ασβέστιο μετατρέπεται σε ανθρακικό ασβέστιο (δυσδιάλυτο), σχηματίζοντας τον σταλακτίτη.

Οι σταλακτίτες ανάλογα με την ποσότητα ανθρακικού ασβεστίου που κουβαλάει το νερό και ανάλογα με τη ροή και την ταχύτητά της, μπορούν να σχηματιστούν μέσα σε ελάχιστα χρόνια ή και μετά από την παρέλευση αιώνων. Σε κάθε περίπτωση όμως δημιουργούνται διάφοροι σχηματισμοί, πολλές φορές εντυπωσιακοί, που μένουν αξέχαστοι σε όσους τους έχουν δει.
Οι χρωματισμοί των σταλακτιτών προέρχονται από διάφορα οξείδια, που περιέχονται διαλυμένα μέσα στο νερό. Έτσι, για παράδειγμα, οξείδια του σιδήρου θα δώσουν κόκκινους χρωματισμούς, ενώ οξείδια το μαγγανίου καστανομέλανες.
Στο σημείο που οι σταγόνες φθάνουν στο έδαφος σχηματίζονται οι σταλαγμίτες. Οι σταλαγμίτες σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο με τους σταλακτίτες, από το υπόλοιπο του ανθρακικού ασβεστίου που συμπαρασύρει η σταγόνα στο πέσιμό της, το οποίο πλέον το εναποθέτει στο έδαφος. Πολλές φορές οι σταλακτίτες ενώνονται με τους σταλαγμίτες από κάτω και δημιουργούν τις κολώνες. Πρόκειται για εντυπωσιακούς σχηματισμούς, που μπορούν να φθάσουν αρκετά μέτρα σε ύψος.

'''Αναγνωρίζεται από :'''
*Το κωνικό σχήμα του
*Κρέμεται από την οροφή των σπηλαίων

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ : μεσσαίος
*ΥΦΗ : τραχεία
*ΣΧΗΜΑ ΣΕ 3 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ : κωνικό
*ΠΡΟΤΥΠΟ : συνεχές
*ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : βρίσκεται στο εσωτερικό των σπηλαίων

Αρχείο:Stalaktitis3.jpg

2010-05-27T21:23:40Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Αρχείο:Stalaktitis2.jpg

2010-05-27T21:23:17Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Αρχείο:Stalaktitis1.jpg

2010-05-27T21:22:50Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Stalactite

2010-05-27T21:21:21Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Γεωλογία – Εδαφολογία]]
[[Εικόνα:stalaktitis1.jpg|thumb|right|Eικόνα 1,Σταλακτίτης.Πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stalactite-drop.jpg]]
[[Εικόνα:stalaktitis2.jpg|thumb|right|Eικόνα 2,Σταλακτίτης.Πηγή:http://www.google.gr/imgres?imgurl=http://www.hellascaves.com/MyImages/Stalaktites%2520HR.jpg&imgrefurl=http://www.hellascaves.com/page25.html&h=675&w=900&sz=122&tbnid=tDtyoA1SoSxr5M:&tbnh=110&tbnw=146&prev=/images%3Fq%3D%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%2584%25CE%25AF%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582&hl=el&usg=__DYK-Qd7BhWVCa07Ru_WAlH1H8O4=&ei=FN_-S974BJ6X4gaTwtSXDg&sa=X&oi=image_result&resnum=1&ct=image&ved=0CAgQ9QEwAA]]
[[Εικόνα:stalaktitis3.jpg|thumb|right|Eικόνα 3,Σταλακτίτης.Πηγή:http://www.hellascaves.com/MyImages/Koyrtina%20Trypa%20Voria.jpg]]

Ο σταλακτίτης δημιουργείται από τη σταδιακή εναπόθεση ανθρακικού ασβεστίου (ασβεστίτης) κατά τη διάρκεια σταγονοροής στο εσωτερικό των σπηλαίων και των εγκοίλων που βρίσκονται σε ασβεστολιθικά πετρώματα. Συνήθως έχουν κυλινδρικό - κωνικό σχήμα και κρέμονται από την οροφή των σπηλαίων.
Η συνολική διαδικασία σχηματισμού ενός σταλακτίτη έχει ως εξής:
Το νερό της βροχής εισρέει στο έδαφος μέσα σε σχισμές και ρωγμές. Εφόσον πρόκειται για ασβεστόλιθους έχει την ικανότητα μέσα από συγκεκριμένες χημικές διαδικασίες να τους διαλύει και να συγκεντρώνει δισανθρακικό ασβέστιο. Μόλις το κορεσμένο από το δισανθρακικό ασβέστιο νερό φτάσει στην οροφή ενός σπηλαίου αρχίζει να στάζει ή και να τρέχει με μεγαλύτερη ροή προς τα κάτω. Στο σημείο αυτό της ροής, κάθε σταγόνα, πριν πέσει, αφήνει σε σχηματισμό δακτυλίου ανθρακικό ασβέστιο, στο οποίο έχει μετατραπεί το αρχικά διαλελυμένο δισανθρακικό ασβέστιο μετατρέπεται σε ανθρακικό ασβέστιο (δυσδιάλυτο), σχηματίζοντας τον σταλακτίτη.

Οι σταλακτίτες ανάλογα με την ποσότητα ανθρακικού ασβεστίου που κουβαλάει το νερό και ανάλογα με τη ροή και την ταχύτητά της, μπορούν να σχηματιστούν μέσα σε ελάχιστα χρόνια ή και μετά από την παρέλευση αιώνων. Σε κάθε περίπτωση όμως δημιουργούνται διάφοροι σχηματισμοί, πολλές φορές εντυπωσιακοί, που μένουν αξέχαστοι σε όσους τους έχουν δει.
Οι χρωματισμοί των σταλακτιτών προέρχονται από διάφορα οξείδια, που περιέχονται διαλυμένα μέσα στο νερό. Έτσι, για παράδειγμα, οξείδια του σιδήρου θα δώσουν κόκκινους χρωματισμούς, ενώ οξείδια το μαγγανίου καστανομέλανες.
Στο σημείο που οι σταγόνες φθάνουν στο έδαφος σχηματίζονται οι σταλαγμίτες. Οι σταλαγμίτες σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο με τους σταλακτίτες, από το υπόλοιπο του ανθρακικού ασβεστίου που συμπαρασύρει η σταγόνα στο πέσιμό της, το οποίο πλέον το εναποθέτει στο έδαφος. Πολλές φορές οι σταλακτίτες ενώνονται με τους σταλαγμίτες από κάτω και δημιουργούν τις κολώνες. Πρόκειται για εντυπωσιακούς σχηματισμούς, που μπορούν να φθάσουν αρκετά μέτρα σε ύψος.

'''Αναγνωρίζεται από :'''
*Το κωνικό σχήμα του
*Κρέμεται από την οροφή των σπηλαίων

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ : μεσσαίος
*ΥΦΗ : τραχεία
*ΣΧΗΜΑ ΣΕ 3 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ : κωνικό
*ΠΡΟΤΥΠΟ : συνεχές
*ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : βρίσκεται στο εσωτερικό των σπηλαίων

Stalactite

2010-05-27T21:20:32Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου: New page: category:Γεωλογία – Εδαφολογία [[Εικόνα:stalaktitis1.jpg|thumb|right|Eικόνα 1,Σταλακτίτης.Πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%...

[[category:Γεωλογία – Εδαφολογία]]
[[Εικόνα:stalaktitis1.jpg|thumb|right|Eικόνα 1,Σταλακτίτης.Πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stalactite-drop.jpg]]
[Εικόνα:stalaktitis2.jpg|thumb|right|Eικόνα 2,Σταλακτίτης.Πηγή:http://www.google.gr/imgres?imgurl=http://www.hellascaves.com/MyImages/Stalaktites%2520HR.jpg&imgrefurl=http://www.hellascaves.com/page25.html&h=675&w=900&sz=122&tbnid=tDtyoA1SoSxr5M:&tbnh=110&tbnw=146&prev=/images%3Fq%3D%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B1%25CE%25BA%25CF%2584%25CE%25AF%25CF%2584%25CE%25B7%25CF%2582&hl=el&usg=__DYK-Qd7BhWVCa07Ru_WAlH1H8O4=&ei=FN_-S974BJ6X4gaTwtSXDg&sa=X&oi=image_result&resnum=1&ct=image&ved=0CAgQ9QEwAA]]
[Εικόνα:stalaktitis3.jpg|thumb|right|Eικόνα 3,Σταλακτίτης.Πηγή:http://www.hellascaves.com/MyImages/Koyrtina%20Trypa%20Voria.jpg]]

Ο σταλακτίτης δημιουργείται από τη σταδιακή εναπόθεση ανθρακικού ασβεστίου (ασβεστίτης) κατά τη διάρκεια σταγονοροής στο εσωτερικό των σπηλαίων και των εγκοίλων που βρίσκονται σε ασβεστολιθικά πετρώματα. Συνήθως έχουν κυλινδρικό - κωνικό σχήμα και κρέμονται από την οροφή των σπηλαίων.
Η συνολική διαδικασία σχηματισμού ενός σταλακτίτη έχει ως εξής:
Το νερό της βροχής εισρέει στο έδαφος μέσα σε σχισμές και ρωγμές. Εφόσον πρόκειται για ασβεστόλιθους έχει την ικανότητα μέσα από συγκεκριμένες χημικές διαδικασίες να τους διαλύει και να συγκεντρώνει δισανθρακικό ασβέστιο. Μόλις το κορεσμένο από το δισανθρακικό ασβέστιο νερό φτάσει στην οροφή ενός σπηλαίου αρχίζει να στάζει ή και να τρέχει με μεγαλύτερη ροή προς τα κάτω. Στο σημείο αυτό της ροής, κάθε σταγόνα, πριν πέσει, αφήνει σε σχηματισμό δακτυλίου ανθρακικό ασβέστιο, στο οποίο έχει μετατραπεί το αρχικά διαλελυμένο δισανθρακικό ασβέστιο μετατρέπεται σε ανθρακικό ασβέστιο (δυσδιάλυτο), σχηματίζοντας τον σταλακτίτη.

Οι σταλακτίτες ανάλογα με την ποσότητα ανθρακικού ασβεστίου που κουβαλάει το νερό και ανάλογα με τη ροή και την ταχύτητά της, μπορούν να σχηματιστούν μέσα σε ελάχιστα χρόνια ή και μετά από την παρέλευση αιώνων. Σε κάθε περίπτωση όμως δημιουργούνται διάφοροι σχηματισμοί, πολλές φορές εντυπωσιακοί, που μένουν αξέχαστοι σε όσους τους έχουν δει.
Οι χρωματισμοί των σταλακτιτών προέρχονται από διάφορα οξείδια, που περιέχονται διαλυμένα μέσα στο νερό. Έτσι, για παράδειγμα, οξείδια του σιδήρου θα δώσουν κόκκινους χρωματισμούς, ενώ οξείδια το μαγγανίου καστανομέλανες.
Στο σημείο που οι σταγόνες φθάνουν στο έδαφος σχηματίζονται οι σταλαγμίτες. Οι σταλαγμίτες σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο με τους σταλακτίτες, από το υπόλοιπο του ανθρακικού ασβεστίου που συμπαρασύρει η σταγόνα στο πέσιμό της, το οποίο πλέον το εναποθέτει στο έδαφος. Πολλές φορές οι σταλακτίτες ενώνονται με τους σταλαγμίτες από κάτω και δημιουργούν τις κολώνες. Πρόκειται για εντυπωσιακούς σχηματισμούς, που μπορούν να φθάσουν αρκετά μέτρα σε ύψος.

'''Αναγνωρίζεται από :'''
*Το κωνικό σχήμα του
*Κρέμεται από την οροφή των σπηλαίων

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ : μεσσαίος
*ΥΦΗ : τραχεία
*ΣΧΗΜΑ ΣΕ 3 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ : κωνικό
*ΠΡΟΤΥΠΟ : συνεχές
*ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : βρίσκεται στο εσωτερικό των σπηλαίων

Αρχείο:Breakwater3.jpg

2010-05-27T20:26:35Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Αρχείο:Breakwater2.jpg

2010-05-27T20:24:30Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Αρχείο:Breakwater1.jpg

2010-05-27T20:24:15Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Breakwaters

2010-05-27T20:23:57Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[ Εικόνα:Breakwater1.jpg |thumb|right|Εικόνα 1 : Κυματοθραύστες.Πηγή:http://www.google.com/imghp ]]
[[ Εικόνα:Breakwater2.jpg |thumb|right|Εικόνα 2 : Κυματοθραύστες.Πηγή:http://www.google.com/imghp ]]
[[ Εικόνα:Breakwater3.jpg |thumb|right|Εικόνα 3 : Κυματοθραύστες.Πηγή:http://www.google.com/imghp ]]

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

Κυματοθραύστες είναι κατασκευές από τεχνητούς ή φυσικούς ογκολίθους με σκοπό την προστασία των ακτών από τους κυματισμούς και από διάβρωση. Είναι έργα παράλληλκα στην ακτή ή μια πλευρά τους ακουμπά στην ακτή. Ανάλογα με το ύψος στέψης του ορίζονται δύο τύποι κυματοθραυστών : οι έξαλοι και οι ύφαλοι.
Στόχοι κυματοθραυστών :

*Η αύξηση της διάρκειας ζωής των έργων αναπλήρωσης της ακτής
*Η προστασία των παράκτιων περιοχών από καταιγίδες
*Αύξηση του εύρους μιας παραλίας για λόγους αναψυχής
*Δημιουργία ή σταθεροποίηση υγροτόπων

Λειτουργία κυματοθραυστών :

*Περιορισμός δράσης των κυματισμών, ανάκλαση και διάχυση ποσοστού της ενέργειας των προσπιπτόντων κυματισμών.
*Δράση έμμεση στην παράκτια στερεομεταφορά: μείωση της κυματικής ενέργειας λόγω ρευμάτων που προκαλεί την κίνηση των ιζημάτων.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι διαπερατός, μέρος της ενέργειας του κύματος μπαίνει μέσα στα κενά του, διαβιβάζεται στη μάζα του νερού που βρίσκεται πίσω από την κατασκευή και το υπόλοιπο μέσω του φαινομένου της υπερπήδησης.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι αδιαπέρατος, με κατακόρυφο μέτωπο, υψηλή στέψη (όχι υπερπήδηση) ολική ανάκλαση των προσπιπτόντων κυματισμών.

Πλεονεκτήματα κυματοθραυστών

*Ελέγχουν αποτελεσματικά τη διάβρωση και διατηρούν την άμμο σε μια παραλία.
*Περιορίζουν την ανάπτυξη των βελοειδών ρευμάτων (rip currents) και έτσι μειώνουν τις απώλειες των ιζημάτων.
*Μειώνουν το ύψος των κυματισμών κατά μήκος μιας παραλίας.
*Μειώνουν την κλίση των κυμάτων στην προστατευμένη περιοχή, ενισχύοντας έτσι τη στερεομεταφορά προς τη στεριά.

'''Αναγνωρίζονται από :'''
*Την τοποθεσία τους, που είναι μέσα στη θάλασσα,
*Την παραλληλία τους με την ακτή,
*Το σχήμα τους,που είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο,

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ : ανοιχτός
*ΥΦΗ : τραχεία
*ΣΧΗΜΑ ΣΕ 3 ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ : ορθογώνιο
*ΎΨΟΣ : 1,5 έως 2 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας
*ΠΡΟΤΥΠΟ : γραμμικό
*ΕΙΔΟΣ : παράκτιο έργο
*ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ : περιβάλλεται από θάλασσα

Breakwaters

2010-05-27T19:59:20Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[ Εικόνα: Breakwater1.jpg |thumb|right| Κυματοθραύστες.Πηγή:http://www.google.com/imghp ]]

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

Κυματοθραύστες είναι κατασκευές από τεχνητούς ή φυσικούς ογκολίθους με σκοπό την προστασία των ακτών από τους κυματισμούς και από διάβρωση. Είναι έργα παράλληλκα στην ακτή ή μια πλευρά τους ακουμπά στην ακτή. Ανάλογα με το ύψος στέψης του ορίζονται δύο τύποι κυματοθραυστών : οι έξαλοι και οι ύφαλοι.
Στόχοι κυματοθραυστών :

*Η αύξηση της διάρκειας ζωής των έργων αναπλήρωσης της ακτής
*Η προστασία των παράκτιων περιοχών από καταιγίδες
*Αύξηση του εύρους μιας παραλίας για λόγους αναψυχής
*Δημιουργία ή σταθεροποίηση υγροτόπων

Λειτουργία κυματοθραυστών :

*Περιορισμός δράσης των κυματισμών, ανάκλαση και διάχυση ποσοστού της ενέργειας των προσπιπτόντων κυματισμών.
*Δράση έμμεση στην παράκτια στερεομεταφορά: μείωση της κυματικής ενέργειας λόγω ρευμάτων που προκαλεί την κίνηση των ιζημάτων.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι διαπερατός, μέρος της ενέργειας του κύματος μπαίνει μέσα στα κενά του, διαβιβάζεται στη μάζα του νερού που βρίσκεται πίσω από την κατασκευή και το υπόλοιπο μέσω του φαινομένου της υπερπήδησης.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι αδιαπέρατος, με κατακόρυφο μέτωπο, υψηλή στέψη (όχι υπερπήδηση) ολική ανάκλαση των προσπιπτόντων κυματισμών.

Πλεονεκτήματα κυματοθραυστών

*Ελέγχουν αποτελεσματικά τη διάβρωση και διατηρούν την άμμο σε μια παραλία.
*Περιορίζουν την ανάπτυξη των βελοειδών ρευμάτων (rip currents) και έτσι μειώνουν τις απώλειες των ιζημάτων.
*Μειώνουν το ύψος των κυματισμών κατά μήκος μιας παραλίας.
*Μειώνουν την κλίση των κυμάτων στην προστατευμένη περιοχή, ενισχύοντας έτσι τη στερεομεταφορά προς τη στεριά.
'''Αναγνωρίζονται από :'''
*Την τοποθεσία τους, που είναι μέσα στη θάλασσα,
*Την παραλληλία τους με την ακτή,
*Το σχήμα τους,που είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο,

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*

Breakwaters

2010-05-27T19:59:00Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[ Εικόνα: Breakwater1.jpg |thumb|right| Κυματοθραύστες.Πηγή:http://www.google.com/imghp ]]

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

Κυματοθραύστες είναι κατασκευές από τεχνητούς ή φυσικούς ογκολίθους με σκοπό την προστασία των ακτών από τους κυματισμούς και από διάβρωση. Είναι έργα παράλληλκα στην ακτή ή μια πλευρά τους ακουμπά στην ακτή. Ανάλογα με το ύψος στέψης του ορίζονται δύο τύποι κυματοθραυστών : οι έξαλοι και οι ύφαλοι.
Στόχοι κυματοθραυστών :

*Η αύξηση της διάρκειας ζωής των έργων αναπλήρωσης της ακτής
*Η προστασία των παράκτιων περιοχών από καταιγίδες
*Αύξηση του εύρους μιας παραλίας για λόγους αναψυχής
*Δημιουργία ή σταθεροποίηση υγροτόπων

Λειτουργία κυματοθραυστών :

*Περιορισμός δράσης των κυματισμών, ανάκλαση και διάχυση ποσοστού της ενέργειας των προσπιπτόντων κυματισμών.
*Δράση έμμεση στην παράκτια στερεομεταφορά: μείωση της κυματικής ενέργειας λόγω ρευμάτων που προκαλεί την κίνηση των ιζημάτων.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι διαπερατός, μέρος της ενέργειας του κύματος μπαίνει μέσα στα κενά του, διαβιβάζεται στη μάζα του νερού που βρίσκεται πίσω από την κατασκευή και το υπόλοιπο μέσω του φαινομένου της υπερπήδησης.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι αδιαπέρατος, με κατακόρυφο μέτωπο, υψηλή στέψη (όχι υπερπήδηση) ολική ανάκλαση των προσπιπτόντων κυματισμών.

Πλεονεκτήματα κυματοθραυστών

*Ελέγχουν αποτελεσματικά τη διάβρωση και διατηρούν την άμμο σε μια παραλία.
*Περιορίζουν την ανάπτυξη των βελοειδών ρευμάτων (rip currents) και έτσι μειώνουν τις απώλειες των ιζημάτων.
*Μειώνουν το ύψος των κυματισμών κατά μήκος μιας παραλίας.
*Μειώνουν την κλίση των κυμάτων στην προστατευμένη περιοχή, ενισχύοντας έτσι τη στερεομεταφορά προς τη στεριά.

'''Αναγνωρίζονται από :'''
*Την τοποθεσία τους, που είναι μέσα στη θάλασσα,
*Την παραλληλία τους με την ακτή,
*Το σχήμα τους,που είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο,

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*

Breakwaters

2010-05-27T19:56:56Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[ Εικόνα: Breakwater1.jpg |thumb|right| Κυματοθραύστες.Πηγή:http://www.google.com/imghp ]]

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

Κυματοθραύστες είναι κατασκευές από τεχνητούς ή φυσικούς ογκολίθους με σκοπό την προστασία των ακτών από τους κυματισμούς και από διάβρωση. Είναι έργα παράλληλκα στην ακτή ή μια πλευρά τους ακουμπά στην ακτή. Ανάλογα με το ύψος στέψης του ορίζονται δύο τύποι κυματοθραυστών : οι έξαλοι και οι ύφαλοι.
Στόχοι κυματοθραυστών :

*Η αύξηση της διάρκειας ζωής των έργων αναπλήρωσης της ακτής
*Η προστασία των παράκτιων περιοχών από καταιγίδες
*Αύξηση του εύρους μιας παραλίας για λόγους αναψυχής
*Δημιουργία ή σταθεροποίηση υγροτόπων

Λειτουργία κυματοθραυστών :

*Περιορισμός δράσης των κυματισμών, ανάκλαση και διάχυση ποσοστού της ενέργειας των προσπιπτόντων κυματισμών.
*Δράση έμμεση στην παράκτια στερεομεταφορά: μείωση της κυματικής ενέργειας λόγω ρευμάτων που προκαλεί την κίνηση των ιζημάτων.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι διαπερατός, μέρος της ενέργειας του κύματος μπαίνει μέσα στα κενά του, διαβιβάζεται στη μάζα του νερού που βρίσκεται πίσω από την κατασκευή και το υπόλοιπο μέσω του φαινομένου της υπερπήδησης.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι αδιαπέρατος, με κατακόρυφο μέτωπο, υψηλή στέψη (όχι υπερπήδηση) ολική ανάκλαση των προσπιπτόντων κυματισμών.

Πλεονεκτήματα κυματοθραυστών

*Ελέγχουν αποτελεσματικά τη διάβρωση και διατηρούν την άμμο σε μια παραλία.
*Περιορίζουν την ανάπτυξη των βελοειδών ρευμάτων (rip currents) και έτσι μειώνουν τις απώλειες των ιζημάτων.
*Μειώνουν το ύψος των κυματισμών κατά μήκος μιας παραλίας.
*Μειώνουν την κλίση των κυμάτων στην προστατευμένη περιοχή, ενισχύοντας έτσι τη στερεομεταφορά προς τη στεριά.

'''Αναγνωρίζονται από:'''
*Την τοποθεσία τους, που είναι μέσα στη θάλασσα,
*Την παραλληλία τους με την ακτή,
*Το σχήμα τους,που είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο,

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*

Breakwaters

2010-05-27T19:53:54Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[ Εικόνα: Breakwater1.jpg |thumb|right| Κυματοθραύστες.Πηγή:http://www.google.com/imghp ]]

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

Κυματοθραύστες είναι κατασκευές από τεχνητούς ή φυσικούς ογκολίθους με σκοπό την προστασία των ακτών από τους κυματισμούς και από διάβρωση. Είναι έργα παράλληλκα στην ακτή ή μια πλευρά τους ακουμπά στην ακτή. Ανάλογα με το ύψος στέψης του ορίζονται δύο τύποι κυματοθραυστών : οι έξαλοι και οι ύφαλοι.
Στόχοι κυματοθραυστών :

*Η αύξηση της διάρκειας ζωής των έργων αναπλήρωσης της ακτής
*Η προστασία των παράκτιων περιοχών από καταιγίδες
*Αύξηση του εύρους μιας παραλίας για λόγους αναψυχής
*Δημιουργία ή σταθεροποίηση υγροτόπων

Λειτουργία κυματοθραυστών :

*Περιορισμός δράσης των κυματισμών, ανάκλαση και διάχυση ποσοστού της ενέργειας των προσπιπτόντων κυματισμών.
*Δράση έμμεση στην παράκτια στερεομεταφορά: μείωση της κυματικής ενέργειας λόγω ρευμάτων που προκαλεί την κίνηση των ιζημάτων.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι διαπερατός, μέρος της ενέργειας του κύματος μπαίνει μέσα στα κενά του, διαβιβάζεται στη μάζα του νερού που βρίσκεται πίσω από την κατασκευή και το υπόλοιπο μέσω του φαινομένου της υπερπήδησης.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι αδιαπέρατος, με κατακόρυφο μέτωπο, υψηλή στέψη (όχι υπερπήδηση) ολική ανάκλαση των προσπιπτόντων κυματισμών.

Πλεονεκτήματα κυματοθραυστών

*Ελέγχουν αποτελεσματικά τη διάβρωση και διατηρούν την άμμο σε μια παραλία.
*Περιορίζουν την ανάπτυξη των βελοειδών ρευμάτων (rip currents) και έτσι μειώνουν τις απώλειες των ιζημάτων.
*Μειώνουν το ύψος των κυματισμών κατά μήκος μιας παραλίας.
*Μειώνουν την κλίση των κυμάτων στην προστατευμένη περιοχή, ενισχύοντας έτσι τη στερεομεταφορά προς τη στεριά.

'''Αναγνωρίζονται από:'''
*Την παραλληλία τους με την ακτή

Breakwaters

2010-05-27T19:52:34Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[ Εικόνα: Breakwater1.jpg |thumb|right| Κυματοθραύστες.Πηγή:http://www.google.com/imghp ]]

[[category:Τεχνητές Επιφάνειες]]

Κυματοθραύστες είναι κατασκευές από τεχνητούς ή φυσικούς ογκολίθους με σκοπό την προστασία των ακτών από τους κυματισμούς και από διάβρωση. Είναι έργα παράλληλκα στην ακτή ή μια πλευρά τους ακουμπά στην ακτή. Ανάλογα με το ύψος στέψης του ορίζονται δύο τύποι κυματοθραυστών : οι έξαλοι και οι ύφαλοι.
Στόχοι κυματοθραυστών :

*Η αύξηση της διάρκειας ζωής των έργων αναπλήρωσης της ακτής
*Η προστασία των παράκτιων περιοχών από καταιγίδες
*Αύξηση του εύρους μιας παραλίας για λόγους αναψυχής
*Δημιουργία ή σταθεροποίηση υγροτόπων

Λειτουργία κυματοθραυστών :

*Περιορισμός δράσης των κυματισμών, ανάκλαση και διάχυση ποσοστού της ενέργειας των προσπιπτόντων κυματισμών.
*Δράση έμμεση στην παράκτια στερεομεταφορά: μείωση της κυματικής ενέργειας λόγω ρευμάτων που προκαλεί την κίνηση των ιζημάτων.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι διαπερατός, μέρος της ενέργειας του κύματος μπαίνει μέσα στα κενά του, διαβιβάζεται στη μάζα του νερού που βρίσκεται πίσω από την κατασκευή και το υπόλοιπο μέσω του φαινομένου της υπερπήδησης.
*Αν ο κυματοθραύστης είναι αδιαπέρατος, με κατακόρυφο μέτωπο, υψηλή στέψη (όχι υπερπήδηση) ολική ανάκλαση των προσπιπτόντων κυματισμών.

Πλεονεκτήματα κυματοθραυστών

*Ελέγχουν αποτελεσματικά τη διάβρωση και διατηρούν την άμμο σε μια παραλία.
*Περιορίζουν την ανάπτυξη των βελοειδών ρευμάτων (rip currents) και έτσι μειώνουν τις απώλειες των ιζημάτων.
*Μειώνουν το ύψος των κυματισμών κατά μήκος μιας παραλίας.
*Μειώνουν την κλίση των κυμάτων στην προστατευμένη περιοχή, ενισχύοντας έτσι τη στερεομεταφορά προς τη στεριά.

'''Αναγνωρίζονται από :'''
*Την παραλληλία τους με την ακτή

Διακλάσεις

2010-05-27T18:55:48Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Mountain and glacial landforms]]
[[Εικόνα:Diaklaseis_tempi.jpg|thumb|right|Διακλάσεις στα Τέμπη.Πηγή:http://www.google.com/imgres?imgurl=http://www.agelioforos.gr/files/FOTO_ENTYPON/2010/01/11/2010011100289-preview.jpg&imgrefurl=http://www.agelioforos.gr/default.asp%3Fpid%3D7%26ct%3D10%26artid%3D23993&usg=__s1oq4itAi-oRx5B9XDn8fmFN_fo=&h=432&w=498&sz=41&hl=en&start=9&sig2=ju16YQAGlDY5NOov3YBiog&itbs=1&tbnid=cmQczdM5ItqeSM:&tbnh=113&tbnw=130&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%26hl%3Den%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&ei=-Kz-S7azBdGG4QaDx9XiDQ]]
[[Εικόνα:Diaklaseis1.jpg|thumb|right|Σχηματική αναπαράσταση των διακλάσεων.Πηγή:http://www.google.com/imgres?imgurl=http://www.geo.auth.gr/537/ch5_files/p9.jpg&imgrefurl=http://www.geo.auth.gr/537/ch5.htm&usg=__ivBABdR7zoRlFAgchgJXRaQMAMU=&h=354&w=554&sz=80&hl=en&start=2&sig2=szNwDVkSsJyEjlSTJc7qnw&itbs=1&tbnid=J67lXcQ0mc-eCM:&tbnh=85&tbnw=133&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%26hl%3Den%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&ei=-Kz-S7azBdGG4QaDx9XiDQ]]
[[Εικόνα:Diaklaseis3.jpg|thumb|right|Διακλάσεις σε πλαγιά.Πηγή:http://www.google.com/images?q=%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%BB%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82&hl=en&gbv=2&tbs=isch:1,ic:specific,isc:gray&sa=N&start=54&ndsp=18]]

Ως διάκλαση χαρακτηρίζεται κάθε ρηξιγενής τεκτονική δομή, εκατέρωθεν της οποίας δεν παρατηρούνται
σημαντικές μετατοπίσειςτων τμημάτων του γεωλογικού σχηματισμού. Ρηξιγενείς επιφάνειες, εκατέρωθεν των οποίων παρατηρούνται
πολύ μικρής κλίμακας μετατοπίσεις,θεωρούνται έτσι ως διακλάσεις.
Οι τεκτονικές επιφάνειες των διακλάσεων, εμφανίζονται συνήθως επίπεδες. Σπανιότερα, εν τούτοις,
είναι δυνατόν να παρατηρηθούν με σιγμοειδή μορφή επιφάνειες διακλάσεων,
ιδίως όταν μετά τη δημιουργία τους επηρεασθούν από κάποια νεότερη παραμορφωτική φάση.
Η πυκνότητα και η συχνότητα των διακλάσεων, όπως εξ άλλου και κάθε άλλης τεκτονικής δομής, εξαρτώνται όπως προαναφέρθηκε,
σ' ένα μεγάλο ποσοστό, από τις μηχανικές ιδιότητες του σχηματισμού που παραμορφώνεται.
Π.χ. σε συμπαγή ασβεστολιθικά πετρώματα ή ψαμμίτες, οι διακλάσεις θα εμφανισθούν με μικρότερη σχετικά συχνότητα και πυκνότητα, απ' ότι σε ενστρώσεις ανθράκων,όπου αποκτούν συνήθως σημαντική εξάπλωση.
Το σύνολο των διακλάσεων ενός γεωλογικού σχηματισμού χωρίς να ληφθεί
υπ' όψη οι μεταξύ τους γενετική αλληλοεξάρτηση χαρακτηρίζεται ως δίκτυο διακλάσεων .
Οι διακλάσεις που αναπτύσσονται σε μια διεύθυνση αποτελούν ένα σύνολο διακλάσεων.
Δυο ή περισσότερα σύνολα διακλάσεων που ανήκουν όμως στην ίδια παραμορφωτική φάση,
σχηματίζουν ένα σύστημα διακλάσεων .Σ' ένα δίκτυο διακλάσεων, διακρίνουμε κύριες διακλάσεις
και κύρια σύνολα διακλάσεων από δευτερεύουσες διακλάσεις και δευτερεύοντα σύνολα διακλάσεων. Ο χαρακτηρισμός τους με τον τρόπο αυτό, στηρίζεται στον αριθμό,στην πυκνότητα και στη συχνότητα εμφάνισης τους.Συχνά, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί κανόνα,
οι διευθύνσεις των ρεμάτων και ράχεων μιας τεκτονικής περιοχής, ακολουθούν τις διευθύνσεις
του κύριου συστήματος των διακλάσεων ή των ρηξιγενών δομών γενικά.
Έτσι με μια γρήγορη ματιά πάνω στη μορφολογία μιας περιοχής, μπορούμε να σχηματίσουμε μια πρώτη αντίληψη,
που πρέπει όμως οπωσδήποτε να επαληθευθεί και στην πραγματικότητα,σχετικά με τα διάφορα συστήματα
και σύνολα διακλάσεων ή ρηξιγενών δομών, γενικά, που διασχίζουν την περιοχή.
Η δημιουργία ενός πυκνού δικτύου διακλάσεων σε γεωλογικούς σχηματισμούς,έχει ως αποτέλεσμα τη μετατροπή
ενός αδιαπέρατου από το νερό πετρώματος σε διαπερατό.Π.χ. ισχυρά τεκτονισμένοι γρανίτες ή αργιλλικές φυλλίτες,
εμφανίζονται λόγω αυτού του γεγονότος ως υδροπερατοί σχηματισμοί.
Μακρο και μικροτεκτονικές δομές (πτυχές κλπ) συνοδεύονται συνήθως από ένα μεγάλο αριθμό διακλάσεων,
οι οποίες αποτελούν τεκτονικές δομές, ιδιαίτερα προσιτές στην παρατήρηση.
Στο σημείο αυτό βρίσκεται η σημαντική αξία της μελέτης των διακλάσεων,κατά την τεκτονική ανάλυση μιας περιοχής.
Οπωσδήποτε, από τη μελέτη μόνο των διακλάσεων μιας περιοχής,
δεν είναι δυνατόν να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα γενικό, σχετικά για τον τρόπο γένεσης και ανάπτυξης
των τεκτονικών δομών της περιοχής.
Μόνο τότε θα δώσουμε απάντηση σε τέτοια προβλήματα, όταν συγκρίνουμε μεταξύ τους και αξιοποιήσουμε
στατιστικά όλα τα τεκτονικά στοιχεία μιας περιοχής.
Γιατί πράγματι στις πτυχωσιγενείς οροσειρές, ρηξιγενείς και πτυχωσιγενείς δομές βρίσκονται σε στενή
γεωμετρική και γενετική ίσως σχέση μεταξύ τους (βλ. στατιστική τεκτονική).
Έτσι λοιπόν όταν σε μια περιοχή όπου υπάρχουν ιδανικές συνθήκες παρατήρησης εμφανισθούν συγχρόνως
όλες μαζί οι τεκτονικές δομές (ρήγματα, διακλάσεις, πτυχές κλπ), με αποτέλεσμα να αξιολογηθούν οι
τεκτονικές δομές και να ερμηνευθούν όσο το δυνατόν καλλίτερα,
η γένεση και η ανάπτυξη τους, είναι δυνατόν τις παρατηρήσεις αυτές να τις επεκτείνουμε και σε άλλες
γειτονικές περιοχές όπου οι συνθήκες (υλικό πετρωμάτων, δασώδεις περιοχές, μεγάλη κάλυψη της περιοχής
από νεότερα ιζήματα) θα επέτρεπαν τη μελέτη ενός περιορισμένου μόνο αριθμού τεκτονικών δομών.
Π.χ. μόνο των διακλάσεων που αποτελούν συνήθως την πιο συχνή και προσιτή στην παρατήρηση τεκτονική δομή.
Στα οριζόντια αδιατάρακτα στρώματα η παρουσία των διακλάσεων αποδίδεται σε εσωτερικές τάσεις μέσα στον
ίδιο τον γεωλογικό σχηματισμό ή σε προϋπάρχουσες αποταμιευμένες τάσεις στο υπόβαθρο.
Γι' αυτό και πολλές φορές οι διακλάσεις αυτές ακολουθούν τη διεύθυνση των ρηξιγενών δομών του υπόβαθρου.
Αντίθετα σε κεκλιμμένα, πτυχωμένα ή διαρρηγμένα στρώματα οι διακλάσεις εξαρτώνται από τις παραμορφωτικά
τεκτονικές δυνάμεις.
Τέλος όπως προαναφέρθηκε,
γενετικά οι διακλάσεις διακρίνονται ανάλογα σε διακλάσεις εφελκυσμού και σε διατμητικές διακλάσεις.
Αυτές βρίσκονται πάντοτε σε στενή σχέση με τη γεωμετρική ταξινόμηση των ρηξιγενών δομών.
Π,χ. διακλάσεις εφελκυσμού, αποτελούν οι ac-, bc- και ab-διακλάσεις, που εμφανίζονται μεμονωμένες και όχι κατά ζεύγη.
Αντίθετα διατμητικές διακλάσεις σχηματίζουν οι 0kl, h0l- και hk0- διακλάσεις.
Αυτές εμφανίζονται κατά ζεύγη, τα σκέλη των οποίων σχηματίζουν μεταξύ τους γωνία 60ο.

'''Αναγνωρίζονται από :'''
*Τις μικρές εκατέρωθεν μετατοπίσεις των τμημάτων του γεωλογικού σχηματισμού.
*Την ακολουθία τους στη διεύθυνση των ρηξιγενών δομών.
*Τις τεκτονικές τους επιφάνειες που εμφανίζονται συνήθως επίπεδες

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ :σκούρος
*ΥΦΗ :τραχεία
*ΣΧΗΜΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ :γραμμικό
*ΕΙΔΟΣ :ρηξιγενείς τεκτονική δομή

Διακλάσεις

2010-05-27T18:47:55Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Mountain and glacial landforms]]
[[Εικόνα:Diaklaseis_tempi.jpg|thumb|right|Διακλάσεις στα Τέμπη.Πηγή:http://www.google.com/imgres?imgurl=http://www.agelioforos.gr/files/FOTO_ENTYPON/2010/01/11/2010011100289-preview.jpg&imgrefurl=http://www.agelioforos.gr/default.asp%3Fpid%3D7%26ct%3D10%26artid%3D23993&usg=__s1oq4itAi-oRx5B9XDn8fmFN_fo=&h=432&w=498&sz=41&hl=en&start=9&sig2=ju16YQAGlDY5NOov3YBiog&itbs=1&tbnid=cmQczdM5ItqeSM:&tbnh=113&tbnw=130&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%26hl%3Den%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&ei=-Kz-S7azBdGG4QaDx9XiDQ]]
[[Εικόνα:Diaklaseis1.jpg|thumb|right|Σχηματική αναπαράσταση των διακλάσεων.Πηγή:http://www.google.com/imgres?imgurl=http://www.geo.auth.gr/537/ch5_files/p9.jpg&imgrefurl=http://www.geo.auth.gr/537/ch5.htm&usg=__ivBABdR7zoRlFAgchgJXRaQMAMU=&h=354&w=554&sz=80&hl=en&start=2&sig2=szNwDVkSsJyEjlSTJc7qnw&itbs=1&tbnid=J67lXcQ0mc-eCM:&tbnh=85&tbnw=133&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%26hl%3Den%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&ei=-Kz-S7azBdGG4QaDx9XiDQ]]
[[Εικόνα:Diaklaseis3.jpg|thumb|right|Διακλάσεις σε πλαγιά.Πηγή:http://www.google.com/images?q=%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%BB%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82&hl=en&gbv=2&tbs=isch:1,ic:specific,isc:gray&sa=N&start=54&ndsp=18]]

Ως διάκλαση χαρακτηρίζεται κάθε ρηξιγενής τεκτονική δομή, εκατέρωθεν της οποίας δεν παρατηρούνται
σημαντικές μετατοπίσεις
των τμημάτων του γεωλογικού σχηματισμού. Ρηξιγενείς επιφάνειες, εκατέρωθεν των οποίων παρατηρούνται
πολύ μικρής κλίμακας μετατοπίσεις,
θεωρούνται έτσι ως διακλάσεις.
Οι τεκτονικές επιφάνειες των διακλάσεων, εμφανίζονται συνήθως επίπεδες. Σπανιότερα, εν τούτοις,
είναι δυνατόν να παρατηρηθούν με σιγμοειδή μορφή επιφάνειες διακλάσεων,
ιδίως όταν μετά τη δημιουργία τους επηρεασθούν από κάποια νεότερη παραμορφωτική φάση.

Η πυκνότητα και η συχνότητα των διακλάσεων, όπως εξ άλλου και κάθε άλλης τεκτονικής δομής, εξαρτώνται όπως προαναφέρθηκε,
σ' ένα μεγάλο ποσοστό, από τις μηχανικές ιδιότητες του σχηματισμού που παραμορφώνεται.
Π.χ. σε συμπαγή
ασβεστολιθικά πετρώματα ή ψαμμίτες, οι διακλάσεις θα εμφανισθούν με μικρότερη σχετικά συχνότητα και πυκνότητα, απ' ότι σε ενστρώσεις ανθράκων,
όπου αποκτούν συνήθως σημαντική εξάπλωση.
Το σύνολο των διακλάσεων ενός γεωλογικού σχηματισμού χωρίς να ληφθεί
υπ' όψη οι μεταξύ τους γενετική αλληλοεξάρτηση χαρακτηρίζεται ως δίκτυο διακλάσεων .
Οι διακλάσεις που αναπτύσσονται σε μια διεύθυνση αποτελούν ένα σύνολο διακλάσεων.
Δυο ή περισσότερα σύνολα διακλάσεων που ανήκουν όμως στην ίδια παραμορφωτική φάση,
σχηματίζουν ένα σύστημα διακλάσεων .
Σ' ένα δίκτυο διακλάσεων, διακρίνουμε κύριες διακλάσεις και κύρια σύνολα διακλάσεων από δευτερεύουσες διακλάσεις και δευτερεύοντα σύνολα διακλάσεων. Ο χαρακτηρισμός τους με τον τρόπο αυτό, στηρίζεται στον αριθμό,
στην πυκνότητα και στη συχνότητα εμφάνισης τους.
Συχνά, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί κανόνα, οι διευθύνσεις των ρεμάτων
και ράχεων μιας τεκτονικής περιοχής, ακολουθούν τις διευθύνσεις
του κύριου συστήματος των διακλάσεων ή των ρηξιγενών δομών γενικά.
Έτσι με μια γρήγορη ματιά πάνω στη μορφολογία μιας περιοχής,
μπορούμε να σχηματίσουμε μια πρώτη αντίληψη,
που πρέπει όμως οπωσδήποτε να επαληθευθεί και στην πραγματικότητα,
σχετικά με τα διάφορα συστήματα και σύνολα διακλάσεων ή ρηξιγενών δομών,
γενικά, που διασχίζουν την περιοχή.
Η δημιουργία ενός πυκνού δικτύου διακλάσεων σε γεωλογικούς σχηματισμούς,
έχει ως αποτέλεσμα τη μετατροπή ενός αδιαπέρατου από το νερό πετρώματος σε διαπερατό.
Π.χ. ισχυρά τεκτονισμένοι γρανίτες ή αργιλλικές φυλλίτες, εμφανίζονται
λόγω αυτού του γεγονότος ως υδροπερατοί σχηματισμοί.
Μακρο- και μικροτεκτονικές δομές (πτυχές κλπ) συνοδεύονται συνήθως από ένα μεγάλο αριθμό διακλάσεων,
οι οποίες αποτελούν τεκτονικές δομές, ιδιαίτερα προσιτές στην παρατήρηση.
Στο σημείο αυτό βρίσκεται η σημαντική αξία της μελέτης των διακλάσεων,
κατά την τεκτονική ανάλυση μιας περιοχής.
Οπωσδήποτε, από τη μελέτη μόνο των διακλάσεων μιας περιοχής,
δεν είναι δυνατόν να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα γενικό, σχετικά για τον τρόπο γένεσης και ανάπτυξης
των τεκτονικών δομών της περιοχής.
Μόνο τότε θα δώσουμε απάντηση σε τέτοια προβλήματα, όταν συγκρίνουμε μεταξύ τους και αξιοποιήσουμε
στατιστικά όλα τα τεκτονικά στοιχεία μιας περιοχής.
Γιατί πράγματι στις πτυχωσιγενείς οροσειρές, ρηξιγενείς και πτυχωσιγενείς δομές βρίσκονται σε στενή
γεωμετρική και γενετική ίσως σχέση μεταξύ τους (βλ. στατιστική τεκτονική).
Έτσι λοιπόν όταν σε μια περιοχή όπου υπάρχουν ιδανικές συνθήκες παρατήρησης εμφανισθούν συγχρόνως
όλες μαζί οι τεκτονικές δομές (ρήγματα, διακλάσεις, πτυχές κλπ), με αποτέλεσμα να αξιολογηθούν οι
τεκτονικές δομές και να ερμηνευθούν όσο το δυνατόν καλλίτερα,
η γένεση και η ανάπτυξη τους, είναι δυνατόν τις παρατηρήσεις αυτές να τις επεκτείνουμε και σε άλλες
γειτονικές περιοχές όπου οι συνθήκες (υλικό πετρωμάτων, δασώδεις περιοχές, μεγάλη κάλυψη της περιοχής
από νεότερα ιζήματα) θα επέτρεπαν τη μελέτη ενός περιορισμένου μόνο αριθμού τεκτονικών δομών.
Π.χ. μόνο των διακλάσεων που αποτελούν συνήθως την πιο συχνή και προσιτή στην παρατήρηση τεκτονική δομή.
Στα οριζόντια αδιατάρακτα στρώματα η παρουσία των διακλάσεων αποδίδεται σε εσωτερικές τάσεις μέσα στον
ίδιο τον γεωλογικό σχηματισμό ή σε προϋπάρχουσες αποταμιευμένες τάσεις στο υπόβαθρο.
Γι' αυτό και πολλές φορές οι διακλάσεις αυτές ακολουθούν τη διεύθυνση των ρηξιγενών δομών του υπόβαθρου.
Αντίθετα σε κεκλιμμένα, πτυχωμένα ή διαρρηγμένα στρώματα οι διακλάσεις εξαρτώνται από τις παραμορφωτικά
τεκτονικές δυνάμεις.
Τέλος όπως προαναφέρθηκε,
γενετικά οι διακλάσεις διακρίνονται ανάλογα σε διακλάσεις εφελκυσμού και σε διατμητικές διακλάσεις.
Αυτές βρίσκονται πάντοτε σε στενή σχέση με τη γεωμετρική ταξινόμηση των ρηξιγενών δομών.
Π,χ. διακλάσεις εφελκυσμού, αποτελούν οι ac-, bc- και ab-διακλάσεις, που εμφανίζονται μεμονωμένες και όχι κατά ζεύγη.
Αντίθετα διατμητικές διακλάσεις σχηματίζουν οι 0kl, h0l- και hk0- διακλάσεις.
Αυτές εμφανίζονται κατά ζεύγη, τα σκέλη των οποίων σχηματίζουν μεταξύ τους γωνία 60ο.

'''Αναγνωρίζονται από :'''
*Τις μικρές εκατέρωθεν μετατοπίσεις των τμημάτων του γεωλογικού σχηματισμού.
*Την ακολουθία τους στη διεύθυνση των ρηξιγενών δομών.
*Τις τεκτονικές τους επιφάνειες που εμφανίζονται συνήθως επίπεδες

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ :σκούρος
*ΥΦΗ :τραχεία
*ΣΧΗΜΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ :γραμμικό
*ΕΙΔΟΣ :ρηξιγενείς τεκτονική δομή

Αρχείο:Diaklaseis3.jpg

2010-05-27T18:38:29Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Αρχείο:Diaklaseis tempi.jpg

2010-05-27T18:38:05Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Αρχείο:Diaklaseis1.jpg

2010-05-27T18:37:16Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

Διακλάσεις

2010-05-27T18:35:05Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Mountain and glacial landforms]]
[[Εικόνα:Diaklaseis_tempi.jpg|thumb|right|Διακλάσεις στα Τέμπη.Πηγή:http://www.google.com/imgres?imgurl=http://www.agelioforos.gr/files/FOTO_ENTYPON/2010/01/11/2010011100289-preview.jpg&imgrefurl=http://www.agelioforos.gr/default.asp%3Fpid%3D7%26ct%3D10%26artid%3D23993&usg=__s1oq4itAi-oRx5B9XDn8fmFN_fo=&h=432&w=498&sz=41&hl=en&start=9&sig2=ju16YQAGlDY5NOov3YBiog&itbs=1&tbnid=cmQczdM5ItqeSM:&tbnh=113&tbnw=130&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%26hl%3Den%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&ei=-Kz-S7azBdGG4QaDx9XiDQ]]
[[Εικόνα:Diaklaseis1.jpg|thumb|right|Σχηματική αναπαράσταση των διακλάσεων.Πηγή:http://www.google.com/imgres?imgurl=http://www.geo.auth.gr/537/ch5_files/p9.jpg&imgrefurl=http://www.geo.auth.gr/537/ch5.htm&usg=__ivBABdR7zoRlFAgchgJXRaQMAMU=&h=354&w=554&sz=80&hl=en&start=2&sig2=szNwDVkSsJyEjlSTJc7qnw&itbs=1&tbnid=J67lXcQ0mc-eCM:&tbnh=85&tbnw=133&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%26hl%3Den%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&ei=-Kz-S7azBdGG4QaDx9XiDQ]]
[[Εικόνα:Diaklaseis3.jpg|thumb|right|Διακλάσεις σε πλαγιά.Πηγή:http://www.google.com/images?q=%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%BB%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82&hl=en&gbv=2&tbs=isch:1,ic:specific,isc:gray&sa=N&start=54&ndsp=18]]

Ως διάκλαση χαρακτηρίζεται κάθε ρηξιγενής τεκτονική δομή, εκατέρωθεν της οποίας δεν παρατηρούνται σημαντικές μετατοπίσεις των τμημάτων του γεωλογικού σχηματισμού. Ρηξιγενείς επιφάνειες, εκατέρωθεν των οποίων παρατηρούνται πολύ μικρής κλίμακας μετατοπίσεις, θεωρούνται έτσι ως διακλάσεις. Οι τεκτονικές επιφάνειες των διακλάσεων, εμφανίζονται συνήθως επίπεδες. Σπανιότερα, εν τούτοις, είναι δυνατόν να παρατηρηθούν με σιγμοειδή μορφή επιφάνειες διακλάσεων, ιδίως όταν μετά τη δημιουργία τους επηρεασθούν από κάποια νεότερη παραμορφωτική φάση.
Η πυκνότητα και η συχνότητα των διακλάσεων, όπως εξ άλλου και κάθε άλλης τεκτονικής δομής, εξαρτώνται όπως προαναφέρθηκε, σ' ένα μεγάλο ποσοστό, από τις μηχανικές ιδιότητες του σχηματισμού που παραμορφώνεται. Π.χ. σε συμπαγή ασβεστολιθικά πετρώματα ή ψαμμίτες, οι διακλάσεις θα εμφανισθούν με μικρότερη σχετικά συχνότητα και πυκνότητα, απ' ότι σε ενστρώσεις ανθράκων, όπου αποκτούν συνήθως σημαντική εξάπλωση.
Το σύνολο των διακλάσεων ενός γεωλογικού σχηματισμού χωρίς να ληφθεί υπ' όψη οι μεταξύ τους γενετική αλληλοεξάρτηση χαρακτηρίζεται ως δίκτυο διακλάσεων .
Οι διακλάσεις που αναπτύσσονται σε μια διεύθυνση αποτελούν ένα σύνολο διακλάσεων. Δυο ή περισσότερα σύνολα διακλάσεων που ανήκουν όμως στην ίδια παραμορφωτική φάση, σχηματίζουν ένα σύστημα διακλάσεων .
Σ' ένα δίκτυο διακλάσεων, διακρίνουμε κύριες διακλάσεις και κύρια σύνολα διακλάσεων από δευτερεύουσες διακλάσεις και δευτερεύοντα σύνολα διακλάσεων. Ο χαρακτηρισμός τους με τον τρόπο αυτό, στηρίζεται στον αριθμό, στην πυκνότητα και στη συχνότητα εμφάνισης τους.
Συχνά, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί κανόνα, οι διευθύνσεις των ρεμάτων και ράχεων μιας τεκτονικής περιοχής, ακολουθούν τις διευθύνσεις του κύριου συστήματος των διακλάσεων ή των ρηξιγενών δομών γενικά.
Έτσι με μια γρήγορη ματιά πάνω στη μορφολογία μιας περιοχής, μπορούμε να σχηματίσουμε μια πρώτη αντίληψη, που πρέπει όμως οπωσδήποτε να επαληθευθεί και στην πραγματικότητα, σχετικά με τα διάφορα συστήματα και σύνολα διακλάσεων ή ρηξιγενών δομών, γενικά, που διασχίζουν την περιοχή.
Η δημιουργία ενός πυκνού δικτύου διακλάσεων σε γεωλογικούς σχηματισμούς, έχει ως αποτέλεσμα τη μετατροπή ενός αδιαπέρατου από το νερό πετρώματος σε διαπερατό. Π.χ. ισχυρά τεκτονισμένοι γρανίτες ή αργιλλικές φυλλίτες, εμφανίζονται λόγω αυτού του γεγονότος ως υδροπερατοί σχηματισμοί.
Μακρο- και μικροτεκτονικές δομές (πτυχές κλπ) συνοδεύονται συνήθως από ένα μεγάλο αριθμό διακλάσεων, οι οποίες αποτελούν τεκτονικές δομές, ιδιαίτερα προσιτές στην παρατήρηση. Στο σημείο αυτό βρίσκεται η σημαντική αξία της μελέτης των διακλάσεων, κατά την τεκτονική ανάλυση μιας περιοχής.
Οπωσδήποτε, από τη μελέτη μόνο των διακλάσεων μιας περιοχής, δεν είναι δυνατόν να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα γενικό, σχετικά για τον τρόπο γένεσης και ανάπτυξης των τεκτονικών δομών της περιοχής. Μόνο τότε θα δώσουμε απάντηση σε τέτοια προβλήματα, όταν συγκρίνουμε μεταξύ τους και αξιοποιήσουμε στατιστικά όλα τα τεκτονικά στοιχεία μιας περιοχής. Γιατί πράγματι στις πτυχωσιγενείς οροσειρές, ρηξιγενείς και πτυχωσιγενείς δομές βρίσκονται σε στενή γεωμετρική και γενετική ίσως σχέση μεταξύ τους (βλ. στατιστική τεκτονική).
Έτσι λοιπόν όταν σε μια περιοχή όπου υπάρχουν ιδανικές συνθήκες παρατήρησης εμφανισθούν συγχρόνως όλες μαζί οι τεκτονικές δομές (ρήγματα, διακλάσεις, πτυχές κλπ), με αποτέλεσμα να αξιολογηθούν οι τεκτονικές δομές και να ερμηνευθούν όσο το δυνατόν καλλίτερα, η γένεση και η ανάπτυξη τους, είναι δυνατόν τις παρατηρήσεις αυτές να τις επεκτείνουμε και σε άλλες γειτονικές περιοχές όπου οι συνθήκες (υλικό πετρωμάτων, δασώδεις περιοχές, μεγάλη κάλυψη της περιοχής από νεότερα ιζήματα) θα επέτρεπαν τη μελέτη ενός περιορισμένου μόνο αριθμού τεκτονικών δομών. Π.χ. μόνο των διακλάσεων που αποτελούν συνήθως την πιο συχνή και προσιτή στην παρατήρηση τεκτονική δομή.
Στα οριζόντια αδιατάρακτα στρώματα η παρουσία των διακλάσεων αποδίδεται σε εσωτερικές τάσεις μέσα στον ίδιο τον γεωλογικό σχηματισμό ή σε προϋπάρχουσες αποταμιευμένες τάσεις στο υπόβαθρο. Γι' αυτό και πολλές φορές οι διακλάσεις αυτές ακολουθούν τη διεύθυνση των ρηξιγενών δομών του υπόβαθρου. Αντίθετα σε κεκλιμμένα, πτυχωμένα ή διαρρηγμένα στρώματα οι διακλάσεις εξαρτώνται από τις παραμορφωτικά τεκτονικές δυνάμεις.
Τέλος όπως προαναφέρθηκε, γενετικά οι διακλάσεις διακρίνονται ανάλογα σε διακλάσεις εφελκυσμού και σε διατμητικές διακλάσεις. Αυτές βρίσκονται πάντοτε σε στενή σχέση με τη γεωμετρική ταξινόμηση των ρηξιγενών δομών. Π,χ. διακλάσεις εφελκυσμού, αποτελούν οι ac-, bc- και ab-διακλάσεις, που εμφανίζονται μεμονωμένες και όχι κατά ζεύγη.
Αντίθετα διατμητικές διακλάσεις σχηματίζουν οι 0kl, h0l- και hk0- διακλάσεις. Αυτές εμφανίζονται κατά ζεύγη, τα σκέλη των οποίων σχηματίζουν μεταξύ τους γωνία 60ο.

'''Αναγνωρίζονται από :'''
*Τις μικρές εκατέρωθεν μετατοπίσεις των τμημάτων του γεωλογικού σχηματισμού.
*Την ακολουθία τους στη διεύθυνση των ρηξιγενών δομών.
*Τις τεκτονικές τους επιφάνειες που εμφανίζονται συνήθως επίπεδες

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ :σκούρος
*ΥΦΗ :τραχεία
*ΣΧΗΜΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ :γραμμικό
*ΕΙΔΟΣ :ρηξιγενείς τεκτονική δομή

Διακλάσεις

2010-05-27T18:32:38Z

Eυαγγελία Αργυροπούλου:

[[category:Mountain and glacial landforms]]
[[Εικόνα:Diaklaseis_tempi.jpg|thumb|right|Διακλάσεις στα Τέμπη.Πηγή:http://www.google.com/imgres?imgurl=http://www.agelioforos.gr/files/FOTO_ENTYPON/2010/01/11/2010011100289-preview.jpg&imgrefurl=http://www.agelioforos.gr/default.asp%3Fpid%3D7%26ct%3D10%26artid%3D23993&usg=__s1oq4itAi-oRx5B9XDn8fmFN_fo=&h=432&w=498&sz=41&hl=en&start=9&sig2=ju16YQAGlDY5NOov3YBiog&itbs=1&tbnid=cmQczdM5ItqeSM:&tbnh=113&tbnw=130&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%26hl%3Den%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&ei=-Kz-S7azBdGG4QaDx9XiDQ]]
[[Εικόνα:Diaklaseis1.jpg|thumb|right|Σχηματική αναπαράσταση των διακλάσεων.Πηγή:http://www.google.com/imgres?imgurl=http://www.geo.auth.gr/537/ch5_files/p9.jpg&imgrefurl=http://www.geo.auth.gr/537/ch5.htm&usg=__ivBABdR7zoRlFAgchgJXRaQMAMU=&h=354&w=554&sz=80&hl=en&start=2&sig2=szNwDVkSsJyEjlSTJc7qnw&itbs=1&tbnid=J67lXcQ0mc-eCM:&tbnh=85&tbnw=133&prev=/images%3Fq%3D%25CE%25B4%25CE%25B9%25CE%25B1%25CE%25BA%25CE%25BB%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B5%25CE%25B9%25CF%2582%26hl%3Den%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&ei=-Kz-S7azBdGG4QaDx9XiDQ]]
[[Εικόνα:Diaklaseis3.jpg|thumb|right|Διακλάσεις σε πλαγιά.Πηγή:http://www.google.com/images?q=%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%BB%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82&hl=en&gbv=2&tbs=isch:1,ic:specific,isc:gray&sa=N&start=54&ndsp=18]]

Ως διάκλαση χαρακτηρίζεται κάθε ρηξιγενής τεκτονική δομή, εκατέρωθεν της οποίας δεν παρατηρούνται σημαντικές μετατοπίσεις
των τμημάτων του γεωλογικού σχηματισμού. Ρηξιγενείς επιφάνειες, εκατέρωθεν των οποίων παρατηρούνται πολύ μικρής κλίμακας
μετατοπίσεις, θεωρούνται έτσι ως διακλάσεις.
Οι τεκτονικές επιφάνειες των διακλάσεων, εμφανίζονται συνήθως επίπεδες.
Σπανιότερα, εν τούτοις, είναι δυνατόν να παρατηρηθούν με σιγμοειδή μορφή επιφάνειες διακλάσεων,
ιδίως όταν μετά
τη δημιουργία τους επηρεασθούν από κάποια νεότερη παραμορφωτική φάση.
Η πυκνότητα και η συχνότητα των διακλάσεων, όπως εξ άλλου και κάθε άλλης τεκτονικής δομής, εξαρτώνται όπως προαναφέρθηκε,
σ' ένα μεγάλο ποσοστό, από τις μηχανικές ιδιότητες του σχηματισμού που παραμορφώνεται.
Π.χ. σε συμπαγή ασβεστολιθικά πετρώματα
ή ψαμμίτες, οι διακλάσεις θα εμφανισθούν με μικρότερη σχετικά συχνότητα και πυκνότητα,
απ' ότι σε ενστρώσεις ανθράκων,
όπου αποκτούν συνήθως σημαντική εξάπλωση.
Το σύνολο των διακλάσεων ενός γεωλογικού σχηματισμού χωρίς να ληφθεί υπ' όψη οι μεταξύ τους γενετική αλληλοεξάρτηση
χαρακτηρίζεται ως δίκτυο διακλάσεων .
Οι διακλάσεις που αναπτύσσονται σε μια διεύθυνση αποτελούν ένα σύνολο διακλάσεων.
Δυο ή περισσότερα σύνολα διακλάσεων που ανήκουν όμως στην ίδια παραμορφωτική φάση,
σχηματίζουν ένα σύστημα διακλάσεων .
Σ' ένα δίκτυο διακλάσεων, διακρίνουμε κύριες διακλάσεις και κύρια σύνολα διακλάσεων από δευτερεύουσες διακλάσεις
και δευτερεύοντα σύνολα διακλάσεων. Ο χαρακτηρισμός τους με τον τρόπο αυτό, στηρίζεται στον αριθμό,
στην πυκνότητα και στη συχνότητα εμφάνισης τους.
Συχνά, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί κανόνα, οι διευθύνσεις των ρεμάτων και ράχεων μιας τεκτονικής περιοχής,
ακολουθούν τις διευθύνσεις του κύριου συστήματος των διακλάσεων ή των ρηξιγενών δομών γενικά.
Έτσι με μια γρήγορη ματιά πάνω στη μορφολογία μιας περιοχής, μπορούμε να σχηματίσουμε μια πρώτη αντίληψη,
που πρέπει όμως οπωσδήποτε να επαληθευθεί και στην πραγματικότητα, σχετικά με τα διάφορα συστήματα και
σύνολα διακλάσεων ή ρηξιγενών δομών, γενικά, που διασχίζουν την περιοχή.
Η δημιουργία ενός πυκνού δικτύου διακλάσεων σε γεωλογικούς σχηματισμούς,
έχει ως αποτέλεσμα τη μετατροπή
ενός αδιαπέρατου από το νερό πετρώματος σε διαπερατό.
Π.χ. ισχυρά τεκτονισμένοι γρανίτες ή αργιλλικές φυλλίτες,
εμφανίζονται λόγω αυτού του γεγονότος ως υδροπερατοί σχηματισμοί.
Μακρο- και μικροτεκτονικές δομές (πτυχές κλπ) συνοδεύονται συνήθως από ένα μεγάλο αριθμό διακλάσεων,
οι οποίες αποτελούν τεκτονικές δομές, ιδιαίτερα προσιτές στην παρατήρηση.
Στο σημείο αυτό βρίσκεται η σημαντική αξία της μελέτης των διακλάσεων, κατά την τεκτονική ανάλυση μιας περιοχής.
Οπωσδήποτε, από τη μελέτη μόνο των διακλάσεων μιας περιοχής, δεν είναι δυνατόν να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα γενικό,
σχετικά για τον τρόπο γένεσης και ανάπτυξης των τεκτονικών δομών της περιοχής.
Μόνο τότε θα δώσουμε απάντηση σε τέτοια προβλήματα, όταν συγκρίνουμε μεταξύ τους
και αξιοποιήσουμε στατιστικά όλα τα τεκτονικά στοιχεία μιας περιοχής.
Γιατί πράγματι στις πτυχωσιγενείς οροσειρές, ρηξιγενείς και πτυχωσιγενείς δομές βρίσκονται
σε στενή γεωμετρική και γενετική ίσως σχέση μεταξύ τους (βλ. στατιστική τεκτονική).
Έτσι λοιπόν όταν σε μια περιοχή όπου υπάρχουν ιδανικές συνθήκες παρατήρησης εμφανισθούν συγχρόνως
όλες μαζί οι τεκτονικές δομές
(ρήγματα, διακλάσεις, πτυχές κλπ), με αποτέλεσμα να αξιολογηθούν οι τεκτονικές δομές και να ερμηνευθούν
όσο το δυνατόν καλύτερα,
η γένεση και η ανάπτυξη τους, είναι δυνατόν τις παρατηρήσεις αυτές να τις επεκτείνουμε
και σε άλλες γειτονικές περιοχές όπου οι συνθήκες (υλικό πετρωμάτων, δασώδεις περιοχές, μεγάλη κάλυψη της περιοχής από νεότερα ιζήματα)
θα επέτρεπαν τη μελέτη ενός περιορισμένου μόνο αριθμού τεκτονικών δομών.
Π.χ. μόνο των διακλάσεων που αποτελούν συνήθως την πιο συχνή και προσιτή στην παρατήρηση τεκτονική δομή.
Στα οριζόντια αδιατάρακτα στρώματα η παρουσία των διακλάσεων αποδίδεται σε εσωτερικές τάσεις
μέσα στον ίδιο τον γεωλογικό σχηματισμό ή σε προϋπάρχουσες αποταμιευμένες τάσεις στο υπόβαθρο.
Γι' αυτό και πολλές φορές οι διακλάσεις αυτές ακολουθούν τη διεύθυνση των ρηξιγενών δομών του υπόβαθρου.
Αντίθετα σε κεκλιμμένα, πτυχωμένα ή διαρρηγμένα στρώματα οι διακλάσεις
εξαρτώνται από τις παραμορφωτικά τεκτονικές δυνάμεις.
Τέλος όπως προαναφέρθηκε, γενετικά οι διακλάσεις διακρίνονται ανάλογα σε διακλάσεις εφελκυσμού και σε διατμητικές διακλάσεις.
Αυτές βρίσκονται πάντοτε σε στενή σχέση με τη γεωμετρική ταξινόμηση των ρηξιγενών δομών.
Π,χ. διακλάσεις εφελκυσμού, αποτελούν οι ac-, bc- και ab-διακλάσεις, που εμφανίζονται μεμονωμένες και όχι κατά ζεύγη.
Αντίθετα διατμητικές διακλάσεις σχηματίζουν οι 0kl, h0l- και hk0- διακλάσεις. Αυτές εμφανίζονται κατά ζεύγη, τα σκέλη των οποίων σχηματίζουν μεταξύ τους γωνία 60ο.

'''Αναγνωρίζονται από :'''
*Τις μικρές εκατέρωθεν μετατοπίσεις των τμημάτων του γεωλογικού σχηματισμού.
*Την ακολουθία τους στη διεύθυνση των ρηξιγενών δομών.
*Τις τεκτονικές τους επιφάνειες που εμφανίζονται συνήθως επίπεδες

'''Φωτοαναγνωριστικά στοιχεία :'''
*ΤΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΙ :σκούρος
*ΥΦΗ :τραχεία
*ΣΧΗΜΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ :γραμμικό
*ΕΙΔΟΣ :ρηξιγενείς τεκτονική δομή