RemoteSensing Wiki - Συνεισφορές χρήστη [el]

Παροχή δορυφορικών δεδομένων από τον DMC2 για ανακούφιση από τις πλημμύρες

2016-03-24T16:01:26Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:12a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Ο ποταμός Arun φαίνεται στην αριστερή πλευρά της εικόνας, καταλήγοντας στη θάλασσα του Littlehampton. Ο ποταμός Adur φαίνεται στη δεξιά πλευρά της εικόνας καταλήγοντας στη θάλασσα του Shoreham. Η αποβάθρα του Brighton προεξέχει στη θάλασσα στη δεξιά πλευρά της εικόνας.''']]
[[Αρχείο:12b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2 - Ο ποταμός Arun στην αριστερή πλευρά της εικόνας, με εκτεταμένες πλημμύρες πάνω από την περιοχή Arundel, κοντά στο Pulborough. Ο ποταμός Adur στη δεξιά πλευρά της εικόνας με πλημμύρες γύρω από την περιοχή UpperBeeding, και την περιοχή Steyning.''']]

'''Original Title:''' UK-DMC2 Contributes Satellite Data To Guide UK’S Flood Relief Response

'''Date:''' January 8th, 2014

'''Πηγή''': http://www.sstl.co.uk/Blog/January-2014/UK-DMC2-contributes-satellite-data-to-guide-UK-s-f

Ο Διεθνής Καταστατικός Χάρτης Διαστήματος και φυσικών καταστροφών έχει ενεργοποιηθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο στον απόηχο των επίμονων καταιγίδων που έπληξαν τη χώρα κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, προκαλώντας εκτεταμένες πλημμύρες και παλιρροϊκά κύματα.

Ο Καταστατικός Χάρτης επιτρέπει στις εθνικές αρχές πολιτικής προστασίας να αποκτήσουν πρόσβαση σε μια δεξαμενή ελεύθερων δορυφορικών δεδομένων για την άμεση παρέμβαση και ανακούφιση θυμάτων καταστροφών, καθώς και για τη δημιουργία ακριβών χαρτών σε περιοχές κινδύνου για τα μελλοντικά σχέδια μετριασμού. Πολλοί διαστημικοί οργανισμοί ενισχύουν τα μέλη του Καταστατικού Χάρτη, παρέχοντας δορυφορικά δεδομένα με πληθώρα αναλύσεων. Η Υπηρεσία Διαστήματος του Ηνωμένου Βασιλείου συμβάλλει επίσης, σε συνεργασία με τη θυγατρική της SSTL DMC2, με την παροχή στοιχείων από 4 διαστημόπλοια. Από την ενεργοποίηση του Καταστατικού Χάρτη για τις καταιγίδες του Ηνωμένου Βασιλείου και μετά, ο DMC2 έχει δώσει δορυφορικά δεδομένα για μια σειρά από θέσεις τον Δεκέμβριο και ξανά τον Ιανουάριο.

Η ευρεία απεικόνιση μιας περιοχής είναι πολύ χρήσιμη για την παρακολούθηση των καταστροφών, επιτρέποντας την γρήγορη αξιολόγηση του εύρους και της κλίμακας, τον εντοπισμό των στόχων για υψηλή ανάλυση απεικόνισης και τη δημιουργία χαρτών εντοπισμού αλλαγών για συγκρίσεις από έτος σε έτος. Αυτές οι δορυφορικές εικόνες τραβήχτηκαν από το DMC2 του Ηνωμένου Βασιλείου και δείχνουν την παράκτια περιοχή στο νοτιοανατολικό τμήμα της Αγγλίας γύρω από το Μπράιτον πριν και μετά τις καταιγίδες.

Η έκταση των πλημμυρών στην περιοχή του ποταμού Arun και τον ποταμό Adur στις αρχές του Ιανουαρίου μπορούν εύκολα να φανούν, με τα σήματα συναγερμού να εξακολουθούν να είναι ενεργά ακόμα και σήμερα για τις χαμηλότερες περιοχές του ποταμού Arun.

Η Υπηρεσία Περιβάλλοντος του Ηνωμένου Βασιλείου χρησιμοποιεί τα δορυφορικά δεδομένα που λαμβάνονται από τις υπηρεσίες των κρατών του Καταστατικού Χάρτη για τον υπολογισμό της πλημμυρισμένης γεωργικής γης και των τοποθεσιών ειδικού επιστημονικού ενδιαφέροντος (SSSI). Πάνω από 200 σήματα συναγερμού για πλημμύρες έχουν εκδοθεί από τις 6 Ιανουαρίου και προβλέπονται και άλλες καταιγίδες που θα προκαλέσουν περισσότερη βροχή και παράκτιες πλημμύρες κατά μήκος της νότιας ανατολικής και δυτικής Αγγλίας κατά τις προσεχείς ημέρες.

Η χρήση των δορυφορικών τηλεπισκοπικών δεδομένων που παρέχονται από τον Καταστατικό Χάρτη γίνεται όλο και πιο διαδεδομένη στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τρεις συναγερμούς για τις πλημμύρες το χειμώνα του 2012 και του 2013, και μία ήδη το 2014. Πριν από το 2012, η τελευταία ενεργοποίηση συναγερμού του Ηνωμένου Βασιλείου για τις πλημμύρες ήταν το 2007.

Μπορούμε, λοιπόν, να είμαστε όλοι βέβαιοι ότι ακόμη και όταν το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι πλημμυρισμένο από καταιγίδες, δορυφόροι, όπως ο DMC2 έχουν τα μάτια τους στραμμένα πάνω από την αστική και γεωργική γη.

[[category:Καταγραφή πλημμυρών, εκτίμηση ζημιών κλπ]]

Δορυφορικά δεδομένα για την παρακολούθηση της άγριας ζωής: Ελέφαντες στο διάστημα

2016-03-24T15:59:02Z

Badogiannis Nikolaos:

'''Original Title:''' Satellite Data to Track Wildlife: Elephants in Space

'''Author:''' Rob Gutro - '''Date:''' January 17th, 2005

'''Πηγή''': http://www.nasa.gov/vision/earth/lookingatearth/elephants_space.html

Απειλούμενα από την απώλεια του φυσικού περιβάλλοντος, τη λαθροθηρία, τη ρύπανση και άλλους παράγοντες, τα είδη της άγριας ζωής σε όλο τον κόσμο μειώνονται αριθμητικά με ανησυχητικό ρυθμό. Οι επιστήμονες της Εταιρείας Διατήρησης Άγριας Ζωής (WCS) με έδρα τον Ζωολογικό Κήπο του Bronx στην πόλη της Νέας Υόρκης παρακολουθούν απειλούμενους πληθυσμούς της άγριας ζωής για περισσότερα από 100 χρόνια. Για δεκαετίες, οι παραδοσιακές μέθοδοι σύλληψης και σήμανσης ήταν βασικό εργαλείο, αλλά δεν είναι οι πλέον αποτελεσματικές όταν αφορά μεγάλα ζώα και ζώα σε απομακρυσμένες περιοχές. Η πρόσφατη χρήση της δορυφορικής τεχνολογίας από την WCS, που χρηματοδοτείται από τη NASA, μπορεί να φέρει επανάσταση στον τρόπο που η απειλούμενη άγρια ζωή σε απομακρυσμένες περιοχές του κόσμου καταμετράται και παρακολουθείται.

Χρησιμοποιώντας κάμερες στερεωμένες σε έναν δορυφόρο σε τροχιά σε ύψος 450 χιλιομέτρων (280 μίλια), οι επιστήμονες της WCS λένε ότι θα μπορούν να τραβούν φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης από συγκεκριμένες περιοχές για να προσδιορίζουν τη σύνθεση της άγριας ζωής. Στη συνέχεια θα συγκρίνουν εικόνες από διαφορετικές ημερομηνίες για να βλέπουν τις αλλαγές, είτε την αύξηση ή τη μείωση του πληθυσμού, σε βάθος χρόνου. Ο δορυφόρος με την ονομασία Quickbird ανήκει σε μια ιδιωτική εταιρεία, τη DigitalGlobe.

Για να δοκιμάσουν την προτεινόμενη χρήση δορυφορικών εικόνων, οι επιστήμονες της WCS καταμέτρησαν πρόσφατα τους δικούς τους πληθυσμούς ζώων. Χάρτες υψηλής τεχνολογίας που δημιουργήθηκαν απ’ τον Quickbird, ο οποίος περιστράφηκε γύρω απ’ τον Ζωολογικό Κήπο Bronx τον Νοέμβριο του 2004, αποκάλυψαν απίστευτα καθαρές εικόνες των πάντων, από τις καμηλοπαρδάλεις μέχρι τις γαζέλες Τόμσον. Σύμφωνα με τα μέλη της ομάδας, η λεπτομέρεια των εικόνων που τραβήχτηκαν από τόσο μακριά ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή. «Καταμετρούμε μεμονωμένες γαζέλες στην έκθεση αφρικανικών πεδιάδων του ζωολογικού κήπου από έναν δορυφόρο σε ύψος 280 μιλίων», είπε ο Δρ. Scott Bergen. «Είναι σαν να στέκεσαι στην κορυφή του Empire State Building και να εντοπίζεις ένα ελάφι στο Μέιν».

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της μελέτης έκαναν τους επιστήμονες να ελπίζουν ότι η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση απειλούμενων πληθυσμών της άγριας ζωής που ζουν σε δύσκολα προσβάσιμες περιοχές, εξοικονομώντας τους χρόνο και χρήματα και παράλληλα απαλλάσσοντας τα ζώα από τη δυσκολία της σύλληψης και της σήμανσης.

Ο Δρ. Eric Sanderson, ένας οικολόγος τοπίου της WCS που διευθύνει τη μελέτη είπε, «Φανταστείτε να μπορούμε να παρακολουθούμε μια αγέλη ελεφάντων στο Σερεγκέτι ή ένα σμήνος απειλούμενων φλαμίνγκο στη Βολιβία από ένα εργαστήριο στη Νέα Υόρκη. Αυτή η τεχνολογία μπορεί να μας επιτρέψει να κάνουμε ακριβώς αυτό».

Η WCS σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει την τεχνολογία του δορυφόρου Quickbird στο εγγύς μέλλον για την καταμέτρηση των άγριων ζώων σε εξωτικές περιοχές, όπως οι ελέφαντες και οι καμηλοπαρδάλεις στην Τανζανία, τα φλαμίνγκο στη Νότια Αμερική και οι άλκες, οι βίσονες και οι αντιλόπες στοWyoming. Οι επιστήμονες της WCS θα αναλύουν αυτές τις εικόνες για να συγκρίνουν καταμετρήσεις άγριων ζώων και σε άλλα άγρια μέρη.

«Το πείραμα αυτό είναι ένα ακόμα ισχυρό παράδειγμα για το πώς η WCS μπορεί να χρησιμοποιήσει τους παγκόσμιας κλάσης ζωολογικούς κήπους της στη Νέα Υόρκη για να βοηθήσει τα άγρια ζώα που ζουν στην άλλη άκρη του κόσμου», είπε ο Richard L. Lattis, Γενικός Διευθυντής ζωολογικών κήπων και ενυδρείων της WCS.

Η DigitalGlobe ανέπτυξε τον Quickbird για να προσφέρει υψηλής ακρίβειας, εμπορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης της Γης. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εταιρείας, «Η παγκόσμια συλλογή παγχρωματικών και πολυφασματικών εικόνων του QuickBird έχει σχεδιαστεί να υποστηρίζει εφαρμογές που περιλαμβάνουν από δημοσίευση χαρτών μέχρι διαχείριση περιουσιακών στοιχείων για την αξιολόγηση ασφαλιστικών κινδύνων». Ο δορυφόρος είναι σε θέση να εντοπίσει τη γεωγραφική θέση χαρακτηριστικών σε απόσταση 23 μέτρων (75,5 πόδια) και να δημιουργήσει χάρτες σε απομακρυσμένες περιοχές χωρίς τη χρήση σημείων ελέγχου εδάφους.

Η WCS, η μητρική οργάνωση του ζωολογικού κήπου Bronx, λειτουργεί σήμερα περισσότερα από 350 έργα διατήρησης πεδίου σε 54 χώρες σε όλο τον κόσμο. Η αποστολή της WCS είναι να συνδυάζει τους πόρους των πάρκων άγριας ζωής στη Νέα Υόρκη με έργα πεδίου σε όλο τον κόσμο για να βοηθήσει στη διατήρηση της βιολογικής ποικιλομορφίας του πλανήτη μας. Το έργο χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από μια επιχορήγηση από τη NASA για την υποστήριξη της αποστολής του Οργανισμού για βελτίωση της ζωής εδώ, παράταση της ζωής εκεί και εύρεση της ζωής παραπέρα.

[[category:Εφαρμογές άγριας πανίδας]]

Δορυφόροι της NASA επιβεβαιώνουν κατολισθήσεις στην Κίνα

2016-03-24T15:57:07Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:11.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Γύρω στα μεσάνυχτα στις 8 Αυγούστου 2010, ένα βίαιο κύμα χαλαρού εδάφους κατρακύλησε από τις πλαγιές του βουνού και χτύπησε τις γειτονιές που κοιμόντουσαν ήσυχα στη Zhouqu στην Επαρχία Gansu της Κίνας. Η καταστροφική κατολίσθηση ιλύος – η πιο θανατηφόρα για δεκαετίες σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης – έθαψε κάποιες περιοχές μέχρι και κάτω από 23 πόδια (7 μέτρα) ασφυκτικής ιλύος. Πέθαναν 1.765 άνθρωποι. Οι υλικές ζημιές υπολογίστηκαν σε 759 εκατομμύρια δολάρια. Από δεξιά προς τα αριστερά, αυτή η λεπτομερής εικόνα απ’ τον δορυφόρο WorldView-2 της DigitalGlobe δείχνει τη μεγαλύτερη ολίσθηση στο χαμηλότερο τμήμα της πόλης στις 10 Αυγούστου 2010.''']]

'''Original Title:''' NASA's TRMM Satellite Confirms 2010 Landslides

'''Date:''' November 27th, 2012

'''Πηγή''': http://www.nasa.gov/topics/earth/features/2010-landslides.html

Μια μελέτη της NASA με τη χρήση δορυφορικών δεδομένων TRMM αποκάλυψε ότι το 2010 ήταν μια ιδιαίτερα κακή χρονιά για κατολισθήσεις σε όλο τον κόσμο.

Μια πρόσφατη μελέτη της NASA που δημοσιεύθηκε στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού Υδρομετεωρολογίας συνέκρινε δορυφορικά δεδομένα βροχής από την Αποστολή Μέτρησης Τροπικής Βροχόπτωσης (TRMM) της NASA με κατολισθήσεις στην κεντρική ανατολική Κίνα, στην Κεντρική Αμερική και στο Τόξο των Ιμαλαΐων, τρεις περιοχές με διαφορετικό κλίμα και τοπογραφία, όπου οι προκαλούμενες απ’ τη βροχόπτωση κατολισθήσεις είναι συχνές και καταστροφικές για τους τοπικούς πληθυσμούς.

Το έργο, με επικεφαλής τη Dalia Kirschbaum, ερευνήτρια φυσικός επιστήμονας στο Εργαστήριο Επιστημών Υδρολογίας στο Flight Center Goddard Space της NASA στο Greenbelt, είναι μέρος μιας συνεχούς προσπάθειας πινακολόγησης σε παγκόσμιο επίπεδο των προκαλούμενων από βροχόπτωση κατολισθήσεων – ενός από τους λιγότερο γνωστούς αλλά συχνά καταστροφικούς φυσικούς κινδύνους. Ο εντοπισμός τους είναι ένα βήμα σε μια προσπάθεια να είμαστε σε θέση, μια μέρα, να προβλέπουμε και να προειδοποιούμε.

Προς το παρόν, εξηγεί η Kirschbaum, δεν υπάρχει κανένα συνεπές σύστημα προειδοποίησης σε περιφερειακό ή παγκόσμιο επίπεδο για καταστροφές από κατολισθήσεις. Για να δημιουργηθεί κάποιο, οι επιστήμονες πρέπει να κατανοήσουν περισσότερους από τους ατομικούς παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στις τοπικές κατολισθήσεις – την ένταση και τη συνολική ποσότητα βροχόπτωσης από ώρες έως ημέρες, τη γωνία κλίσης, τον τύπο του εδάφους και τον κορεσμό, μεταξύ άλλων.

«Για άλλους κινδύνους, όπως οι τυφώνες, υπάρχει μια σαφώς καθορισμένη εποχή», λέει η Kirschbaum. «Από δορυφορικά δεδομένα και παρατηρήσεις γνωρίζουμε ότι η εποχή των τυφώνων στον Ατλαντικό εκτείνεται από την 1η Ιουνίου μέχρι τις 30 Νοεμβρίου. Αλλά δεν έχουμε τέτοιου είδους καταγραφές για τις κατολισθήσεις σε όλο τον κόσμο και θέλουμε να γνωρίζουμε πότε και πού να τις περιμένουμε σε διαφορετικές περιοχές».

Οι επιστήμονες χρειάζονται επίσης έναν συστηματικό τρόπο αξιολόγησης των κινδύνων κατολίσθησης για μια περιοχή και ένας τρόπος να το πετύχουμε αυτό, λέει η Kirschbaum, είναι να εξετάζουμε την κατανομή και την ένταση της βροχής από δορυφορικά δεδομένα και να βλέπουμε πώς συσχετίζεται με το πού και πόσο συχνά αναφέρονται κατολισθήσεις.

'''Δημιουργία επιστήμης με επιμερισμό (των ειδήσεων)'''

Το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη αξιολογήσεων κινδύνου κατολίσθησης είναι να βελτιωθεί η τήρηση αρχείων, λέει η Kirschbaum. Για τα τελευταία αρκετά χρόνια, έχει αναπτύξει την πρώτη παγκόσμια βάση δεδομένων για κατολισθήσεις που προκαλούνται από βροχή με την ονομασία Παγκόσμιος Κατάλογος Κατολισθήσεων (GLC). Οι κατολισθήσεις συχνά είναι πολύ μικρές να τις διακρίνει κάποιος από δορυφορικές εικόνες, έτσι οι ειδήσεις είναι προς το παρόν η καλύτερη πηγή πληροφόρησης.

Καθημερινά, η ίδια και οι άλλοι βοηθοί έρευνας εξέταζαν αναφορές στα μέσα ενημέρωσης για πιθανές κατολισθήσεις και ανέσυραν λεπτομέρειες όσον αφορά το πού συνέβη η κατολίσθηση, κατά πόσον η κατολίσθηση προκλήθηκε από καταιγίδα ή τροπικό κυκλώνα, αν υπήρχαν θάνατοι και αν ο τύπος της κατολίσθησης χαρακτηριζόταν ως κατολίσθηση ιλύος ή φερτών υλών, μεταξύ άλλων χαρακτηριστικών. Ο GLC διαθέτει πλέον δεδομένα έξι πλήρων ετών – 2003 και 2007 μέχρι 2011 – με συνεχή προσθήκη νέων καταχωρίσεων. Περιέχει περισσότερα από 4.000 φαινόμενα και περιγράφει 20.600 αναφερθέντες θανάτους μεταξύ 60 διαφορετικών χωρών απ’ το 2007 μέχρι το 2011.

Ωστόσο, σημειώνει η Kirschbaum, τα φαινόμενα κατολισθήσεων δεν αναφέρονται ομοιόμορφα σ’ όλο τον κόσμο, με ορισμένα να μην αποτελούν είδηση, εκτός εάν προκαλούν θανάτους ή υλικές ζημιές. Μετά την κατάρτιση του αρχείου του 2010, η Kirschbaum παρατήρησε ότι το 2010 φαινόταν να είναι μια ιδιαίτερα καταστροφική χρονιά από άποψη κατολισθήσεων σε περιοχές της Κίνας, της Κεντρικής Αμερικής και του Τόξου των Ιμαλαΐων. Η Kirschbaum συνέκρινε τον GLC με τα στοιχεία βροχόπτωσης που βασίζονταν σε δορυφόρους από την TRMM και άλλους δορυφόρους για να δει αν οι υψηλότεροι αριθμοί αναφορών κατολισθήσεων αντιστοιχούσαν με υψηλότερη ποσότητα βροχόπτωσης γι’ αυτές τις περιοχές.

'''Διασταύρωση των ειδήσεων με αμερόληπτους μάρτυρες'''

Τα δεδομένα TRMM της Πολυδορυφορικής Ανάλυσης Βροχόπτωσης (TMPA) περιλαμβάνουν δεδομένα βροχής από 50 μοίρες βόρειο γεωγραφικό πλάτος ως 50 μοίρες νότιο γεωγραφικό πλάτος – από τον βόρειο Καναδά ως την άκρη της Νότιας Αμερικής – παρέχοντας τρίωρη και ημερήσια κάλυψη της βροχόπτωσης. Η Kirschbaum και η ομάδα της στηρίχθηκαν στο 14ετές αρχείο TMPA για να παράσχουν μια εικόνα της παγκόσμιας βροχόπτωσης που θα μπορούσε να συνδέεται με τις κατολισθήσεις που συνέβησαν.

Το μεγάλο πλεονέκτημα των δεδομένων TMPA, σε σύγκριση με τα δεδομένα εδάφους όπως αυτά από μετρητές βροχής, είναι ότι μετρούν τη βροχόπτωση με τον ίδιο, συνεπή τρόπο σε μεγάλες περιοχές. Αυτό παρέχει μια ευρύτερη προοπτική που βοηθά τους ερευνητές όπως η Kirschbaum και τελικά τους μετεωρολόγους που είναι εφοδιασμένοι με δορυφορικά δεδομένα βροχόπτωσης να προβλέπουν τα είδη των υπογραφών βροχόπτωσης που είναι πιθανό να δημιουργήσουν καταστροφικές κατολισθήσεις.

Η δήλωση ότι η ακραία ή παρατεταμένη βροχόπτωση μπορεί να οδηγήσει σε κατολισθήσεις δεν είναι κάτι καινούργιο, λέει η Kirschbaum, αλλά το πρωτότυπο είναι ότι εξετάζοντας τον Παγκόσμιο Κατάλογο Κατολισθήσεων και το αρχείο βροχοπτώσεων μαζί, μπορεί να δει πώς τα αναφερθέντα φαινόμενα κατολίσθησης συγκρίνονται με τις ποσότητες βροχόπτωσης. Αυτό με τη σειρά του τη βοηθά να βρει περιοχές όπου συμβαίνουν κατολισθήσεις αλλά δεν αναφέρονται.

'''Αποκαλύπτοντας τη μακροπρόθεσμη, βασισμένη σε δεδομένα, αλήθεια'''

Το 2010 ήταν πράγματι μια ασυνήθιστη χρονιά για τις κατολισθήσεις, λέει η Kirschbaum, με τριπλάσια αναφερθέντα φαινόμενα και διπλάσιους αναφερθέντες θανάτους σε σύγκριση με τις προηγούμενες χρονιές στον Παγκόσμιο Κατάλογο Κατολισθήσεων.

Η Επαρχία Zhouqu στην Κίνα χτυπήθηκε από την πλέον θανατηφόρα κατολίσθηση των τελευταίων δεκαετιών, σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, η οποία έθαψε κάποιες περιοχές μέχρι και κάτω από 23 πόδια (7 μέτρα) ασφυκτικής ιλύος. Πέθαναν 1.765 άνθρωποι. Οι υλικές ζημιές υπολογίστηκαν σε 759 εκατομμύρια δολάρια. Τα δεδομένα βροχής TMPA έδειξαν ότι η ευάλωτη, απότομα κεκλιμένη γεωγραφία της περιοχής σφυροκοπήθηκε από ακραία βροχόπτωση εξαιτίας μιας τοπικής νεροποντής.

«Αυτή είναι πραγματικά η πρώτη φορά που μπορείς να δεις πώς η βροχόπτωση ποικίλλει σε σχέση με τις προκαλούμενες από βροχόπτωση κατολισθήσεις, επειδή καμία άλλη βάση δεδομένων δεν διαθέτει αυτό το είδος παγκοσμίως συνεκτικής άποψης», λέει η Kirschbaum.

Ενώ οι περισσότερες έντονες βροχοπτώσεις που προκαλούν κατολισθήσεις είναι τοπικής κλίμακας, τα παγκόσμια πρότυπα ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας συχνά μπορούν να επηρεάσουν αυτές τις τοπικές συνθήκες. Όπως εξηγεί η Kirschbaum: « Αυτό που νομίζω ότι είναι μοναδικό για το 2010 είναι ότι υπάρχει ένα πραγματικά ισχυρό El Niño που προσκρούει σε ένα πραγματικά ισχυρό La Niña, το οποίο κατά συνέπεια επηρέασε τα πρότυπα βροχόπτωσης σε όλο τον κόσμο». Τελικά, καθώς η βάση δεδομένων κατολισθήσεων και βροχοπτώσεων μεγαλώνει, η Kirschbaum θα μπορεί να βλέπει πιο καθορισμένα πρότυπα στην εμφάνιση κατολισθήσεων μήνα με το μήνα και αν αυτά τα πρότυπα μεταβάλλονται.

«Νομίζω ότι κατά κάποιο τρόπο μπορούμε να συγκρίνουμε την κατάσταση με τις κατολισθήσεις με εκείνη των σεισμών πριν 50 χρόνια», λέει ο David Petley, καθηγητής και συν-διευθυντής του Ινστιτούτου Επικινδυνότητας, Κινδύνου και Ανθεκτικότητας στο Τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου του Durham. «Η κατανόησή μας για τους σεισμούς βελτιώθηκε εντυπωσιακά όταν αναπτύχθηκε μια παγκόσμια σεισμική σειρά που μας επέτρεψε να χαρτογραφήσουμε τους σεισμούς στο χώρο και το χρόνο, παρέχοντας στοιχεία για τις τεκτονικές πλάκες και, συνεπώς, για τους μηχανισμούς των σεισμών. Δεν έχουμε καταφέρει να χαρτογραφήσουμε τις κατολισθήσεις με τον ίδιο τρόπο, πράγμα που σημαίνει ότι μας λείπει αυτή η κατανόηση του χώρου και του χρόνου. Η δουλειά της Dalia είναι σημαντική διότι συλλέγει εκείνα τα δεδομένα που παρέχουν νέες γνώσεις».

Μέχρι να υπάρχουν αρκετά δεδομένα σχετικά με το πού και πότε σημειώθηκαν κατολισθήσεις στο παρελθόν, δεν θα υπάρχουν αρκετά στοιχεία για την έκδοση προειδοποιήσεων σχετικά με μελλοντικά φαινόμενα σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Kirschbaum σχεδιάζει να επεκτείνει τον Παγκόσμιο Κατάλογο Κατολισθήσεων ώστε να παρέχει ένα πιο ολοκληρωμένο σύνολο δεδομένων για την αξιολόγηση μοντέλων πρόβλεψης κατολισθήσεων. Η επαρκής προειδοποίηση, μια μέρα, θα μπορούσε να βοηθήσει ευάλωτους ανθρώπους να ξεφύγουν από όγκους χώματος, να ανακάμψουν, να ανοικοδομήσουν ή να μετεγκατασταθούν.

Το έργο αυτό χρηματοδοτήθηκε από την επερχόμενη αποστολή Παγκόσμιας Μέτρησης Βροχοπτώσεων (GPM), η οποία θα βελτιώσει τα υφιστάμενα σύνολα δεδομένων βροχόπτωσης με την εκτίμηση σε πραγματικό χρόνο της συγκέντρωσης βροχόπτωσης που οδηγεί στην πρόκληση κατολισθήσεων. Ο Βασικός δορυφόρος GPM έχει οριστεί να εκτοξευτεί το 2014 και θα επεκτείνει την κάλυψη των μετρήσεων καθίζησης χρησιμοποιώντας μια ομάδα δορυφόρων για την παροχή συνόλου δεδομένων παγκόσμιας βροχής κάθε τρεις ώρες.

[[category:Κατολισθήσεις]]

Κατολίσθηση 68 εκατομμυρίων τόνων στην Αλάσκα: Όρος LaPerouse

2016-03-24T15:55:09Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:9a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Χρησιμοποιώντας αυτή την εικόνα απ’ τον Operational LandImager επί του δορυφόρου Landsat 8 στις 23 Φεβρουαρίου 2014, οι επιστήμονες έχουν επιβεβαιώσει ότι μια μεγάλη κατολίσθηση σημειώθηκε στη νοτιοανατολική Αλάσκα στις πλαγιές του όρους La Perouse στις 16 Φεβρουαρίου 2014. Οι φερτές ύλες της κατολίσθησης, οι οποίες κινήθηκαν σε νοτιοανατολική κατεύθυνση, εμφανίζονται με ανοιχτό καφέ σε σύγκριση με την καλυμμένη με χιόνι γύρω περιοχή. / Ευγενική παραχώρηση του Παρατηρητηρίου Γης της NASA, εικόνα των Jesse Allen και Robert Simmon με τη χρήση δεδομένων του Landsat από το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης των ΗΠΑ.''']]
[[Αρχείο:9b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2 - Κατά προσέγγιση θέση της κατολίσθησης στην πλαγιά του όρους Mount LaPerouse στο Εθνικό Πάρκο Glacier Bay στη νοτιοανατολική Αλάσκα στις 58.542 -137.01 / Εικόνα GoogleEarth τραβηγμένη 3 Μαρτίου2014''']]
[[Αρχείο:9c.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 3 - Πριν (τραβηγμένη 27 Μαΐου 2013) και μετά (τραβηγμένη 23 Φεβρουαρίου 2014) εικόνα της θέσης της κατολίσθησης του όρουςLaPerouse. Η κατολίσθηση συνέβη στις 16 Φεβρουαρίου 2014. / Ευγενική παραχώρηση του Παρατηρητηρίου Γης της NASA, εικόνα των Jesse Allen και Robert Simmon με τη χρήση δεδομένων του Landsat από το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης των ΗΠΑ''']]
[[Αρχείο:9d.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 4 - Τον Ιούλιο του 2013, το Operational Land Imager επί του δορυφόρου Landsat 8 αποτύπωσε αυτή την εικόνα του Εθνικού Πάρκου Wrangell-St. Elias National Park. Μια κατολίσθηση συνέβη εκεί στις 61,978, -143,168 κοντά στο κέντρο της εικόνας. Η περιοχή της κατολίσθησης περιγράφεται με μαύρο και στο άνω άκρο του περιγράμματος υποδεικνύεται με ένα κόκκινο βέλος. Αυτή η εικόνα δείχνει τη δυσκολία εντοπισμού των κατολισθήσεων μόνο με τη χρήση δορυφορικών εικόνων. / Ευγενική παραχώρηση του Παρατηρητηρίου Γης της NASA, εικόνα με τη χρήση δεδομένων του Landsat από το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης των ΗΠΑ''']]

'''Original Title:''' 68 Million Ton Landslide In Alaska: Mount La Perouse

'''Author:''' Laura Nielsen - '''Date:''' March 4th, 2014

'''Πηγή''': https://frontierscientists.com/2014/03/landslide-in-alaska-mount-la-perouse/

16 Φεβρουαρίου 2014 – Μια τρομερή βοή ήχησε κάπου στην περιοχή του Εθνικού Πάρκου και Καταφυγίου Glacier Bay στην απομακρυσμένη νοτιοανατολική Αλάσκα. Πέτρες και φερτές ύλες, σε ένα μεγάλο τμήμα του όρους LaPerouse, ξαφνικά υπέκυψαν στη βαρύτητα καθώς μια από τις σχεδόν κάθετες πλαγιές του όρους κατέρρευσε. Η κολοσσιαία κατολίσθηση μετέφερε κατ’ εκτίμηση 68 εκατομμύρια μετρικούς τόνους προς τα κάτω στο όρος LaPerouse. Βράχοι, χώμα, χιόνι και πάγος αναμείχθηκαν και κύλησαν, κάποια από αυτά παρασυρόμενα για σχεδόν 4,6 μίλια [7,4 χιλιόμετρα] απ’ το σημείο που ξεκίνησε η κατολίσθηση.

Πόσο μεγάλη ήταν; 100 εκατομμύρια τόνους [1011 κιλά] περίπου ζυγίζουν όλα μαζί τα αυτοκίνητα στις Ηνωμένες Πολιτείες, έτσι 68 εκατομμύρια τόνοι είναι πάνω από το μισό του βάρους όλων των αυτοκινήτων των ΗΠΑ. Η κατολίσθηση κύλησε προς τα νοτιοανατολικά, σε ορισμένα σημεία εναποθέτοντας βράχους, πάγο και ιζήματα σε ένα στρώμα 40 πόδια [12 μέτρα] βαθύ, σχεδόν το ύψος ενός πενταώροφου κτηρίου.

Η κατολίσθηση μπορεί να ήταν πολύ μακριά για μάρτυρες, αλλά η ανατάραξη όλων αυτών των τόνων φερτών υλών που ταξιδεύουν βίαια προς τα κάτω σε μια ορεινή πλαγιά ήταν σίγουρα αισθητή. Αλλού, οι σεισμογράφοι (συσκευές που χρησιμοποιούνται για την καταγραφή της κίνησης ή της ανατάραξης του εδάφους) κατέγραψαν τις βοές που προέκυψαν από την κατολίσθηση στο όρος LaPerouse. Οι μετρήσεις έδειξαν το ιστορικό μιας τεράστιας φυσικής κατολίσθησης.

'''Ανίχνευση μιας κατολίσθησης'''

Οι σεισμικοί αισθητήρες συνήθως χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση σεισμών, αλλά τα δεδομένα τους είναι επίσης χρήσιμα για την επισήμανση κατολισθήσεων. Οι Colin Stark, Göran Ekström κα ιClément Hibertτ ου Παρατηρητηρίου Γης Lamont-Doherty του Πανεπιστημίου Κολούμπια ερμήνευσαν τα σεισμικά δεδομένα της 16ης Φεβρουαρίου. Η εργασία τους έδειξε ότι μια κατολίσθηση μεγάλης κλίμακας είχε συμβεί στη νοτιοανατολική Αλάσκα κοντά στο Εθνικό Πάρκο και καταφύγιο GlacierBay.

Μοιράστηκαν τις πληροφορίες με τον Dave Petley, Καθηγητή Επικινδυνότητας και Κινδύνου του Τμήματος Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο του Durham. Το blog του, το Landslide Blog, εμφανίζεται στη Blogosphere της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης. Το Landslide Blog μετέδωσε πρώτο την είδηση ότι μια κατολίσθηση είχε χτυπήσει την Αλάσκα στις 16 Φεβρουαρίου.

'''Απεικόνιση μιας κατολίσθησης'''

Μετά τον υπολογισμό των ανεπεξέργαστων συντεταγμένων με τη χρήση σεισμικών ενδείξεων, ο πιλότος ελικοπτέρων Drake Olson εντόπισε οπτικά την κατολίσθηση στις 22 Φεβρουαρίου. Η προσομοιωμένη θέση της κατολίσθησης σημειώθηκε κάπου στην περιοχή των συντεταγμένων 58,68, -137,37 και ο Drake Olson εντόπισε την ολίσθηση των φερτών υλών στις 58,542, -137,01. Η κατάρρευση συνέβη ψηλά στην πλαγιά του όρους LaPerouse στα 3000 μέτρα υψόμετρο και οι φερτές ύλες απο κάτω είχαν ήδη αρχίσει να μαζεύουν ένα λεπτό στρώμα χιονιού.

Ο Drake Olson τράβηξε αεροφωτογραφίες καθώς και κοντινές φωτογραφίες. Αυτές οι εικόνες βοήθησαν τον Dave Petley του Landslide Blog να κάνει τεκμηριωμένες εκτιμήσεις σχετικά με τις μετρήσεις της κατολίσθησης και υλικά.

Στη συνέχεια, στις 23 Φεβρουαρίου ο Landsat 8 πέρασε απο πάνω, παίρνοντας δορυφορικές εικόνες της θέσης στην πλαγιά του όρους Mount LaPerouse. Το εκτενές και ανοικτό αρχείο Landsat επιτρέπει στους επιστήμονες να εξετάζουν εικόνες πριν και μετά από φυσικά φαινόμενα όπως οι κατολισθήσεις. Η κάλυψη της κατολίσθησης απ’ την ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου Γης της NASA διαθέτει μια διαδραστική των δύο τοπίων παρακάτω· σας επιτρέπει να σύρετε μια κάθετη γραμμή για να καλύψετε ή να αποκαλύψετε τις πριν και μετά εικόνες.

'''Απομακρυσμένα και χιονισμένα'''

Παρόλο που η συγκεκριμένη κατολίσθηση μετακίνησε περίπου 68 εκατομμύρια μετρικούς τόνους, χρειάστηκε ένας συνασπισμός κυνηγών κατολισθήσεων για να εντοπιστεί. Σε αυτή την περίπτωση ο Dave Petley σημείωσε ότι χωρίς τη συντονισμένη προσπάθεια το χιόνι θα μπορούσε να έχει καλύψει την κατολίσθηση του όρους πριν μπορέσουμε να τη δούμε.

Δεν είναι πάντοτε εύκολο να δει κανείς τις κατολισθήσεις. Πολλές συμβαίνουν σε μεγάλο υψόμετρο και σε τοποθεσίες τόσο απόκρημνες ή κρύες που ελάχιστοι ανθρώπινοι οικισμοί υπάρχουν σε κοντινή απόσταση. Γιγάντιες κατολισθήσεις όπως αυτή της 16ης Φεβρουαρίου μπορεί να περάσουν εντελώς απαρατήρητες.

Επειδή υπάρχουν τόσο λίγες άμεσες παρατηρήσεις, δεν έχουμε εδραιωμένη αντίληψη για την εξέλιξη των μεγάλων κατολισθήσεων. Τι προκαλεί τις καταστροφικές κατολισθήσεις; Πώς, ακριβώς, τα πετρώματα και τα άλλα υλικά σπάζουν, πέφτουν, ολισθαίνουν, αλληλεπιδρούν και κατρακυλούν; Πόσο γρήγορα κινούνται οι καταστροφικές κατολισθήσεις και τι καθορίζει την εξέλιξη των κινήσεών τους πριν τελικά οι φερτές ύλες καταλήξουν κάπου;

Όσο περισσότερα τα δεδομένα που μπορούμε να συλλέξουμε για τις μεγάλες κατολισθήσεις και όσο περισσότερες οι εκδηλώσεις κατολισθήσεων που μπορούμε να καταγράψουμε, τόσο μεγαλύτερη είναι η γνώση και η ετοιμότητά μας όταν πρόκειται για καταστροφικές κατολισθήσεις.

'''Σεισμικά δίκτυα'''

Σεισμογράφοι και σεισμόμετρα έχουν εγκατασταθεί σε όλο τον κόσμο, κυρίως για τη μέτρηση της κίνησης του εδάφους που συμβαίνει κατά τη διάρκεια ενός σεισμού. Ως εκ τούτου, ένα παγκόσμιο δίκτυο οργάνων σεισμικής παρακολούθησης είναι διαθέσιμο και παρέχει δεδομένα σχετικά με την ανατάραξη της γης από πολλές διαφορετικές τοποθεσίες.

Τα σεισμόμετρα καταγράφουν δονήσεις που ταξιδεύουν μέσω του φλοιού της Γης λόγω της κίνησης των τεκτονικών πλακών, κινούμενων πετρωμάτων ή πάγων ή φερτών υλών, ακόμη και ρέοντος μάγματος. Τα σεισμικά δεδομένα μπορούν να ανιχνεύουν πολύ μεγάλες κατολισθήσεις επειδή οι κατολισθήσεις προκαλούν ανατάραξη του εδάφους. Οι δονήσεις του εδάφους καταγράφονται από τα σεισμόμετρα ως κύματα. Ενώ οι σεισμοί είναι πιο πιθανό να προκαλέσουν εξαιρετικά σύντομες εξάρσεις κυμάτων υψηλής συχνότητας, οι κατολισθήσεις παράγουν πιο συχνά μακρά κύματα χαμηλής συχνότητας. Κατά τη διάρκεια μιας κατολίσθησης, η μάζα των φερτών υλών που πέφτουν, ανατρέπονται και κατρακυλούν, συνθλίβεται πάνω στο έδαφος, επιταχύνοντας και επιβραδύνοντας, δημιουργώντας ένα σταθερό κυματιστό σεισμικό σήμα που μπορεί να διαρκέσει κάποια λεπτά.

Το 2013 ο γεωφυσικός Colin Stark και ο σεισμολόγος Göran Ekström, και οι δύο του Παρατηρητηρίου Γης Lamont-Doherty του Πανεπιστημίου Κολούμπια, δημοσίευσαν μια εργασία προτείνοντας μια νέα μέθοδο χρήσης των σεισμικών δεδομένων για την ανίχνευση καταστροφικών κατολισθήσεων. Η εργασία είχε τίτλο «Απλή Κλιμάκωση της Δυναμικής των Καταστροφικών Κατολισθήσεων» και δημοσιεύτηκε στον Τόμο 339 του Science. «Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να παρακολουθούμε τις καταστροφικές κατολισθήσεις – γρήγορα κινούμενες ολισθήσεις που αφορούν πάνω από ένα εκατομμύριο τόνους φερτές ύλες», πιστεύει ο Stark. «Αυτές είναι οι πιο επικίνδυνες κατολισθήσεις, αλλά συχνά περνούν απαρατήρητες».

Η μέθοδός τους, Global Centroid-Moment Tensor Project [το Έργο Καθολικός Τανυστής Κέντρου Βάρους-Ροπής], αναλύει συστηματικά τις σεισμικές ενδείξεις. Εξετάζει προσεκτικά κύματα χαμηλής συχνότητας. Αν ένα σεισμικό γεγονός παράγει κύματα χαμηλής συχνότητας αλλά όχι υψηλής, τότε είναι πιθανό να είναι κατολίσθηση και όχι σεισμός.

Η μέθοδος χρησιμοποιεί ένα αναλυτικό μοντέλο, ένας εξαιρετικά πολύπλοκος αλγόριθμος που εκτελείται από υπερυπολογιστή, για την αξιολόγηση ενδείξεων χαμηλής συχνότητας που έχουν που έχουν συλλεχθεί από την παγκόσμιο δίκτυο σεισμικής παρακολούθησης. Αυτό είναι σημαντικό επειδή είναι αυτοματοποιημένο: ένα ταχύ εργαλείο ανίχνευσης εξετάζει προσεκτικά τα δεδομένα και επισημαίνει κάθε σήμα ενδεικτικό μιας σημαντικής εκδήλωσης κατολίσθησης. Το εργαλείο ανίχνευσης Global Centroid-Moment Tensor Project είναι αυτό που βοήθησε τους ερευνητέW στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια να ανιχνεύσουν την κατολίσθηση που συνέβη στην Αλάσκα στις 16 Φεβρουαρίου.

'''Κρυμμένα στο σήμα'''

Αυτές οι σεισμογραφικές μετρήσεις μπορούν να μας πουν αρκετά για τις κατολισθήσεις. Η μέθοδος των Stark και Ekström όχι μόνο ανιχνεύει κατολισθήσεις, αλλά δίνει και στους επιστήμονες τη δυνατότητα να αποκτήσουν γνώσεις σχετικά με τα χαρακτηριστικά τους.

Το «σεισμικό αποτύπωμα» μιας μεγάλης κατολίσθησης που συλλέγεται από πολλαπλά σεισμόμετρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υπολογισθεί: ο χρόνος που συνέβη μια κατολίσθηση, η κατεύθυνσή της και το μέγεθος της κατολίσθησης.

Ο Ekström δήλωσε, «Οι δονήσεις στη Γη στην πραγματικότητα καταγράφουν ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις. Δεν είμαστε τυφλοί απέναντί τους. Ελπίζουμε ότι θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τις κατολισθήσεις και να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη γνώση για να προβλέψουμε πού και πώς θα συμβούν».

Ενώ τα σεισμικά δεδομένα μπορούν να μας πουν πολλά, οι ενδείξεις από το παγκόσμιο σεισμομετρικό δίκτυο δεν μπορούν να εντοπίσουν με ακρίβεια τη θέση μιας κατολίσθησης. Μέχρι στιγμής μπορούν να δώσουν μόνο ένα φάσμα τόσο μικρό όσο 10 τετραγωνικά μίλια [25 τετραγωνικά χιλιόμετρα] ή τόσο μεγάλο όσο 40 τετραγωνικά μίλια [100 τετραγωνικά χιλιόμετρα], ανάλογα με τα διαθέσιμα δεδομένα.

Η κατολίσθηση πρέπει να βρεθεί. Οι δορυφορικές εικόνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να επιβεβαιωθεί ότι το καταγεγραμμένο φαινόμενο ήταν όντως κατολίσθηση. Είναι επίσης σημαντικό να ληφθούν οπτικά δεδομένα επειδή οι επιστήμονες, όταν συνδυάζουν τα σεισμικά δεδομένα με δορυφορικές εικόνες, μπορούν να μάθουν περισσότερα. Και με τα δύο μπορούν να υπολογίσουν τη μάζα των φερτών υλών που έπεσαν και το μήκος της διαδρομής της κατολίσθησης, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περαιτέρω υπολογισμούς: δεδομένα τροχιάς, ταχύτητας και επιτάχυνσης. Στο σύνολό τους, όλες αυτές οι πληροφορίες επιτρέπουν στους ερευνητές να δημιουργήσουν προσομοιώσεις κατολισθήσεων.

Τα δεδομένα μπορούν ακόμα και να αποκαλύψουν πάνω από τι έδαφος πέρασαν οι φερτές ύλες· οι κατολισθήσεις που κινούνται πάνω σε πάγο μπορούν να ολισθήσουν κατά μήκος της λείας επιφάνειας, διανύοντας μεγάλη απόσταση. Ο πάγος αμβλύνει προσωρινά το σεισμικό σήμα, ενεργώντας ως μονωτής, και στη συνέχεια οι δονήσεις επανεμφανίζονται ενισχυμένες καθώς οι φερτές ύλες χτυπούν βίαια στην πετρώδη γη για άλλη μια φορά.
Δουλεύοντας με δορυφόρους

Η μέθοδος ανίχνευσης κατολισθήσεων εξαρτάται απ’ την αλληλεπίδραση με δορυφορικές εικόνες για την επιβεβαίωση της εμφάνισης μιας κατολίσθησης και την παροχή περισσότερων δεδομένων. Ευτυχώς, ζούμε σε μια εποχή με εκπληκτικές δορυφορικές δυνατότητες.

Οι Landsat 7 και Landsat 8 είναι διαστημικά σκάφη παρατήρησης της Γης· κάθε ένα περιστρέφεται γύρω απ’ τη Γη μία φορά κάθε 99 λεπτά και καλύπτουν την ίδια διαδρομή κάθε 16 ημέρες. Συνεργαζόμενοι, οι δύο δορυφόροι απεικονίζουν κάθε περιοχή στη Γη κάθε 8 ημέρες. «Το σύστημα αποδίδει πάνω από 500 σκηνές ή εικόνες Landsat ανά ημέρα στο 41 ετών ελεύθερο και ανοικτό αρχείο δεδομένων Landsat που διατηρείται απ’ το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης των ΗΠΑ», ανέφερε ο Jim Irons, επιστήμονας του έργου Landsat 8 στη NASA Goddard. Η Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος (NASA) και το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης των ΗΠΑ (USGS) εργάζονται από κοινού για την πρωτοβουλία Landsat. Ο Ironsπρόσθεσε: «Το πρόγραμμα Landsat ωφέλησε την οικονομία των ΗΠΑ κατά 1,79 εκατομμύρια δολάρια το 2011. Είμαι βέβαιος ότι το Landsat 8, με την άριστη απόδοσή του, θα αυξήσει την ετήσια απόδοση των επενδύσεων τόσο από την άποψη της οικονομίας όσο και από την άποψη της επιστημονικής απόδοσης από αναλύσεις των εξαιρετικών δεδομένων που λαμβάνουμε».

Μόλις ο αυτοματοποιημένος αλγόριθμος υπολογιστή σημείωσε μια πιθανή κατολίσθηση στη νοτιοανατολική Αλάσκα στις 16 Φεβρουαρίου, ο Stark ενημέρωσε το προσωπικό της NASAκαι ζήτησε τη λήψη εικόνων υψηλότερης ανάλυσης. Το Operational LandImager επί του δορυφόρου Landsat 8 της NASA τράβηξε τη φωτογραφία που μπορείτε να δείτε στην αρχή του άρθρου.

Η σεισμική ανάλυση των Stark και Ekström ενώνει πληροφορίες από τις εικόνες πριν και μετά σε μια προσπάθεια να κατανοηθεί και μοντελοποιηθεί η κίνηση της κατολίσθησης.

'''Ανίχνευση ιστορικών κατολισθήσεων'''

Συνεχώς επιδιώκουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι κατολισθήσεις. Οι Stark και Ekström έχουν εφαρμόσει την τεχνική τους και σε ιστορικά δεδομένα, αναλύοντας παλαιά σεισμογραφικά στοιχεία. Η καινοτόμος προσέγγισή τους μπόρεσε να ανιχνεύσει περίπου 29 μεγάλες κατολισθήσεις που συνέβησαν μεταξύ 1980 και 2012, οι οποίες δεν είχαν καταγραφεί στα τυποποιημένα συστήματα παρακολούθησης σεισμών. Και το σημαντικότερο: σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να έχουν μάθει περισσότερες πληροφορίες για ιστορικές κατολισθήσεις με τη χρήση της νέας μεθοδολογίας τους από όσες είχαν καταγραφεί προηγουμένως.

'''Σημαντικά πλεονεκτήματα'''

«Υπάρχουν περιοχές που έχουν πολλές κατολισθήσεις, όπως τα Ιμαλάια και το HinduKush, όπου θα ήταν χρήσιμο να γνωρίζουμε πότε συνέβησαν τα γεγονότα πάνω στα βουνά», δήλωσε ο Ekström. Ακόμα κι αν μια κατολίσθηση δεν πλήξει κάποια κατοικημένη περιοχή, οι κατολισθήσεις ψηλά στα βουνά ή σε απομακρυσμένες περιοχές μπορούν να προκαλέσουν επικίνδυνες πλημμύρες, φράζοντας προσωρινά κάποιον πλωτό δίαυλο. Μόλις το νερό συσσωρευτεί μπορεί να σπάσει το φράγμα φερτών υλών, ορμώντας βίαια προς τα κάτω προς κατοικημένες περιοχές.

Το αυτοματοποιημένο σύστημα ανίχνευσης μας παρέχει ένα εργαλείο· γνωρίζουμε καλύτερα πού να ψάξουμε για κατολισθήσεις. Η έγκαιρη ανίχνευση και η προειδοποίηση μπορεί να δώσει στις κοινότητες χρόνο για να απομακρυνθούν. Επίσης, οι πολεοδόμοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες σχετικά με τις περιοχές υψηλού κινδύνου και τη δυναμική των κατολισθήσεων για την άσκηση μείωσης του φυσικού κινδύνου και διαχείρισης των καταστροφών.

«Νομίζαμε ότι ήταν αρκετά σπάνιες», είπε ο Dave Petley για τις μεγάλες κατολισθήσεις, «αλλά μάλλον μας διαφεύγανε στο παρελθόν». Σε ένα συνηθισμένο έτος μπορεί να συμβούν και έξι καταστροφικές κατολισθήσεις–εκτός απ’ τους μεγάλους σεισμούς που μπορούν να προκαλέσουν πολλαπλές κατολισθήσεις.
Αυξανόμενες θερμοκρασίες;

Η κατολίσθηση του όρους LaPerouse στις 16 Φεβρουαρίου 2014 αφορούσε την κατάρρευση μιας τεράστιας πλαγιάς του βουνού.

Ο Lewis Sharman, οικολόγος στην Υπηρεσία Πάρκων του Glacier Bay, είπε στον Kurt Repanshek του National Parks Traveler πως οι γεωμορφολόγοι προβλέπουν ότι οι κατολισθήσεις «γίνονται λίγο πιο συχνές καθώς έχουμε θερμότερες από το συνηθισμένο θερμοκρασίες, έχουμε περισσότερες εκδηλώσεις τήξης και οι παγετώνες και τα επιφανειακά ιζήματα γλιστρούν καλύτερα στην επιφάνεια του εδάφους σε υψόμετρο».

Ο Colin Stark ανέφερε το 2013: «Οι περισσότερες από τις μεγάλες κατολισθήσεις που έχω εργαστεί στην Αλάσκα απ’ το 1999 μέχρι σήμερα ήταν θερινές κατολισθήσεις με νότιο προσανατολισμό». Πρόσθεσε ότι «μια κατολίσθηση του 2013 κατά πάσα πιθανότητα προκλήθηκε από παρατεταμένη αυξημένη θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της ημέρας και προοδευτική τήξη των μόνιμα παγωμένων πετρωμάτων».

Μπορεί οι ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες στην Αλάσκα αυτόν το χειμώνα να έδωσαν ώθηση στην κατολίσθηση του 2014 στο όρος LaPerouse.

[[category:Κατολισθήσεις]]

Ο σεισμός του Νεπάλ στο δορυφορικό ραντάρ

2016-03-24T15:50:19Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:8a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Συνδυάζοντας δύο σαρώσεις ραντάρ από το δορυφόρο Sentinel - 1A στις17 και 29 Απριλίου του 2015, το παραπάνω συμβολόγραμμα δείχνει τις αλλαγές στο έδαφος που συνέβησαν εξαιτίας του σεισμού της 25ης Απριλίου που έπληξε το Νεπάλ. Μια συνολική έκταση 120x100 χλμμετακινήθηκε–η μισή αυτής ανυψώθηκε και η άλλη μισή, βόρεια του Κατμαντού, υποχώρησε στο έδαφος. Η ακρίβεια κατά τον κάθετο άξονα είναι μερικά εκατοστά.''']]
[[Αρχείο:8b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2 - Συμβολόγραμμα της περιοχής του Κατμαντού στο Νεπάλ, που προέρχεται από δύο σαρώσεις του δορυφόρου Sentinel - 1A, στις 17 και 29 Απριλίου 2015 - πριν και μετά το σεισμό της 25ης Απριλίου. Κάθε διαφοροποίηση στο χρώμα αντιπροσωπεύει περίπου 3 εκατοστά παραμόρφωσης. Η μεγάλη εναλλαγή των χρωμάτων δείχνει μεγάλο βαθμό παραμόρφωσης με εδαφικές μετακινήσεις του 1 μέτρου ή παραπάνω.''']]
[[Αρχείο:8c.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 3 - Συμβολόγραμμα του δορυφόρου Sentinel - 1A για την περιοχή του Κατμαντού στο Νεπάλ που δείχνει την παραμόρφωση που προκλήθηκε από τον σεισμό της 25ης Απριλίου 2015. Αποτυπώνονται μετακινήσεις της τάξεως των 2.8 εκατοστών.''']]
[[Αρχείο:8d.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 4''']]

'''Original Title:''' Nepal Earthquake On The Radar

'''Date:''' April 30th, 2015

'''Πηγή''': http://phys.org/news/2015-04-nepal-earthquake-radar.html

Στις 25 Απριλίου, ένας σεισμός 7,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ έπληξε το Νεπάλ, σκορπώντας τον θάνατο σε πάνω από 5000 ζωές και επηρεάζοντας εκατομμύρια ανθρώπους. Γίνεται εκτεταμένη χρήση δορυφορικών εικόνων για την υποστήριξη των οργανώσεων που παρέχουν βοήθεια έκτακτης ανάγκης, την ίδια στιγμή που οι επιστήμονες που ασχολούνται με το έδαφος χρησιμοποιούν δορυφορικές μετρήσεις για να αναλύσουν τις επιπτώσεις του σεισμού στον πλανήτη. Οι εικόνες από τον δορυφόρο Sentinel - 1 Α δείχνουν πως η μέγιστη παραμόρφωση της Γης βρίσκεται σε περιοχή μόλις 17 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Κατμαντού του Νεπάλ, γεγονός που εξηγεί τις εξαιρετικά πολλές καταστροφές στην κοντινή περιοχή.

Με την συνένωση των εικόνων από το δορυφόρο Sentinel - 1A που τραβήχτηκαν πριν και μετά το σεισμό, οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν επί του εδάφους αποτυπώνονται με επαναλαμβανόμενα μοτίβα σε χρώματα του ουράνιου τόξου, γνωστά και ως «συμβολογράμματα», επιτρέποντας στους επιστήμονες να ποσοτικοποιήσουν την κίνηση του εδάφους.
Το πλάτος κάλυψης των επιφανειών των περιοχών από το δορυφόρο Sentinel - 1A είναι 250 χιλιόμετρα και επέτρεψε την ανάλυση μιας περιοχής τεράστιας έκτασης με μία μόνο ενιαία σάρωση. Ολόκληρη η περιοχή θα ελέγχεται κάτω από την ίδια γεωμετρία κάθε 12 ημέρες, επιτρέποντας την τακτική παρακολούθηση της ευρύτερης περιοχής και την πλήρη ανάλυση σχετικά με την παραμόρφωση της Γης με την αποδοτική τεχνική της συμβολομετρίας.

Τα προϊόντα που εξασφαλίζουν την πλήρη κάλυψη της πληγείσας περιοχής από τον σεισμό ήταν διαθέσιμα σε όλους τους επιστήμονες στο πλαίσιο της πολιτικής ελεύθερων και ανοικτών δεδομένωνCopernicus και θα συνεχίσουν να είναι διαθέσιμα.
Ο δορυφόρος Sentinel– 1A είναι ο πρώτος δορυφόρος του περιβαλλοντικού προγράμματος παρακολούθησηςCopernicus, που πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής . Είναι παντός καιρού, ημερήσιας ή νυχτερινής αποτύπωσης και απολύτως προορισμένος για να υποστηρίξει την αξιολόγηση διαφορετικών τύπων κινδύνων από γεωλογικά φαινόμενα. Ο δορυφόρος έχει προγραμματιστεί να παρέχει συστηματική παρατήρηση των σεισμικών και ηφαιστειακών περιοχών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Δορυφορικές αποτυπώσεις από τους δορυφόρους όλων των αποστολών των προγραμμάτων που συμμετέχουν στο Copernicusθα χρησιμοποιηθούν από την Υπηρεσία Επείγουσας Διαχείρισης (EMS) του προγράμματος, η οποία έχει υπό την αιγίδα της όλες τις φάσεις του κύκλου διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Η EMS ενεργοποιήθηκε την ημέρα που ο σεισμός πραγματοποιήθηκε για την συλλογή δορυφορικών εικόνων και την υποστήριξη των προσπαθειών ενίσχυσης των πληγεισών περιοχών. Παράλληλα, ενεργοποιήθηκαν αποστολές από την Ινδία, την Κίνα και τον ΟΗΕ, ενώ συνεργαζόμενα γραφεία όλων των πρωτοβουλιών παρέχουν δεδομένα και προϊόντα στις διάφορες οργανώσεις που εργάζονται για την ανακούφιση των περιοχών.

Η Υπηρεσία Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης του Copernicus έχει το συντονισμό της συλλογής των οπτικών δορυφορικών εικόνων μετά το σεισμό που έπληξε το Νεπάλ στις 25 Απριλίου 2015. Οι δορυφορικές εικόνες θα χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια για τη δημιουργία χαρτών για την υποστήριξη των προσπαθειών ανακούφισης των περιοχών.

[[category:Γεωλογία – Εδαφολογία]]

Δορυφορικά δεδομένα στην υπηρεσία των αγροτών για την καταπολέμηση της ξηρασίας

2016-03-24T15:48:10Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:7.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1''']]

'''Original Title:''' New Satellite Data Will Help Farmers Facing Drought

'''Author:''' NASA / Jet Propulsion Laboratory - '''Date:''' August 20th, 2014

'''Πηγή''': http://www.sciencedaily.com/releases/2014/08/140820172537.htm

Περίπου το 60 τοις εκατό της Καλιφόρνια αντιμετωπίζει «εξαιρετική ξηρασία», την πιο κακή ταξινόμηση της Υπηρεσίας Παρακολούθησης Ξηρασίας των ΗΠΑ. Η υπηρεσία εξέδωσε την ίδια προειδοποίηση για το Τέξας και τις νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες το 2012. Οι δύο τελευταίοι χειμώνες της Καλιφόρνια ήταν μεταξύ των ξηρότερων απ’ όταν άρχισαν οι καταγραφές το 1879. Χωρίς αρκετό νερό στο χώμα, οι σπόροι δεν μπορούν να βλαστήσουν ρίζες, τα φύλλα δεν μπορούν να κάνουν φωτοσύνθεση και η γεωργία δε μπορεί να διατηρηθεί.

Επί του παρόντος, δεν υπάρχει κανένα επίγειο ή δορυφορικό παγκόσμιο δίκτυο παρακολούθησης της υγρασίας του εδάφους σε τοπικό επίπεδο. Οι αγρότες, οι επιστήμονες και οι διαχειριστές των πόρων μπορούν να τοποθετήσουν αισθητήρες στο έδαφος, αλλά αυτοί παρέχουν μόνο σημειακές μετρήσεις και είναι σπάνιοι σε ορισμένες κρίσιμες γεωργικές εκτάσεις στην Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική. Η αποστολή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος για την Υγρασία του Εδάφους και την αλατότητα των Ωκεανών μετρά την υγρασία του εδάφους σε ανάλυση 31 μιλίων (50 χιλιόμετρα), αλλά επειδή η υγρασία του εδάφους μπορεί να κυμαίνεται σε πολύ μικρότερη κλίμακα, τα στοιχεία του είναι πιο χρήσιμα σε γενικές προβλέψεις.

Δορυφόρος της NASA Ενεργητική Παθητική Υγρασία Εδάφους (SMAP). Η αποστολή, που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει αυτόν το χειμώνα, θα συγκεντρώνει το είδος των τοπικών δεδομένων που χρειάζονται οι διαχειριστές γεωργίας και υδάτων σε όλο τον κόσμο.

Ο SMAP χρησιμοποιεί δύο όργανα μικροκυμάτων για να παρακολουθεί τις κορυφαίες 2 ίντσες (5 εκατοστά) του εδάφους στην επιφάνεια της Γης. Ταυτόχρονα, τα όργανα δημιουργούν εκτιμήσεις της υγρασίας του εδάφους με ανάλυση περίπου 6 μίλια (9 χιλιόμετρα), χαρτογραφώντας ολόκληρο τον πλανήτη κάθε δύο ή τρεις ημέρες. Παρόλο που αυτή η ανάλυση δεν μπορεί να δείξει πώς η υγρασία του εδάφους μπορεί να ποικίλλει μέσα σε έναν ενιαίο χώρο, θα δώσει τους πιο λεπτομερείς χάρτες που έχουν γίνει μέχρι τώρα.

«Η γεωργική ξηρασία εμφανίζεται όταν η ζήτηση για νερό για τη φυτική παραγωγή υπερβαίνει τα διαθέσιμα αποθέματα υδάτων από βροχόπτωση, επιφανειακά ύδατα και αντλήσεις από υπόγεια ύδατα», δήλωσε ο Forrest Melton, ένας ερευνητής στο Οικολογικό Εργαστήριο Προβλέψεων του Ερευνητικού Κέντρου Ames της NASA στο Moffett Field της Καλιφόρνια.

«Με βάση τα δεδομένα χιονοκάλυψης και βροχόπτωσης στην Καλιφόρνια, από τον Μάρτιο γνωρίζαμε ότι μέχρι το καλοκαίρι θα είχαμε μια σοβαρή γεωργική ξηρασία», πρόσθεσε οMelton. «Αλλά η άρδευση σε περιοχές της Ινδίας, στη Μέση Ανατολή και σε άλλες περιοχές εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την άντληση υπογείων υδάτων κατά τη διάρκεια μέρους ή του συνόλου του έτους». Οι πόροι υπογείων υδάτων είναι δύσκολο να υπολογιστούν, οπότε οι αγρότες που βασίζονται στα υπόγεια ύδατα διαθέτουν λιγότερες ενδείξεις ότι επίκεινται ελλείψεις από εκείνους των οποίων η άρδευση προέρχεται εν μέρει από βροχή ή λιώσιμο του χιονιού. Για αυτά τα μέρη του κόσμου όπου οι αγρότες έχουν ελάχιστα δεδομένα διαθέσιμα για να τους βοηθήσουν να κατανοήσουν τις τρέχουσες συνθήκες, οι μετρήσεις του SMAP θα μπορούσαν να καλύψουν ένα σημαντικό κενό.

Ορισμένοι αγρότες αντιμετωπίζουν την ξηρασία αλλάζοντας τις συνήθειες άρδευσης. Άλλοι καθυστερούν τη φύτευση ή τη συγκομιδή για να δώσουν στα φυτά περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Προς το παρόν, οι τροποποιήσεις των προγραμμάτων βασίζονται κυρίως στις παρατηρήσεις και στην εμπειρία των καλλιεργητών. Τα δεδομένα του SMAP θα παρέχουν μια αντικειμενική εκτίμηση της υγρασίας του εδάφους για να τους βοηθά με τη στρατηγική διαχείρισής τους.

«Αν οι αγρότες των καλλιεργειών που ποτίζονται με τη βροχή γνωρίζουν την υγρασία του εδάφους, μπορούν να προγραμματίσουν τη φύτευση ώστε να μεγιστοποιήσουν την απόδοσή τους», δήλωσε ο Narendra Das, επιστήμονας υδάτων και κύκλου του άνθρακα στην επιστημονική ομάδα του SMAP στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στην Πασαντένα της Καλιφόρνια. «Ο SMAP μπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη του πόσο δραματική θα είναι η ξηρασία και, στη συνέχεια, τα δεδομένα του μπορούν να βοηθήσουν τους αγρότες να σχεδιάσουν την ανάκαμψή τους από την ξηρασία».

«Οι επιστήμονες βλέπουν τεράστιες δυνατότητες στον SMAP», δήλωσε ο Melton. «Δεν θα παρέχει πληροφορίες σε επίπεδο πεδίου, αλλά θα δίνει πολύ χρήσιμες νέες περιφερειακές παρατηρήσεις των συνθηκών υγρασίας του εδάφους, οι οποίες θα είναι σημαντικές για την παρακολούθηση της ξηρασίας και για ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών που σχετίζονται με τη γεωργία. Η δυνατότητα που παρέχεται από τον SMAP για συνεχή χαρτογράφηση των συνθηκών υγρασίας του εδάφους σε μεγάλες περιοχές θα είναι μια σημαντική εξέλιξη».

Η NASA παρακολουθεί τα ζωτικά σημεία της Γης από τη γη, τον αέρα και το διάστημα με έναν στόλο από δορυφόρους και φιλόδοξες εναέριες και επίγειες αποστολές παρατήρησης. Η NASA αναπτύσσει νέους τρόπους παρατήρησης και μελέτης των αλληλοσυνδεόμενων φυσικών συστημάτων της Γης με μακροπρόθεσμες καταγραφές δεδομένων και εργαλεία ανάλυσης υπολογιστή για να βλέπει καλύτερα την αλλαγή του πλανήτη μας. Η υπηρεσία μοιράζεται αυτή τη μοναδική γνώση με την παγκόσμια κοινότητα και συνεργάζεται με ιδρύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε όλο τον κόσμο που συμβάλλουν στην κατανόηση και στην προστασία του πλανήτη μας.

[[category:Γεωργία]]

Δορυφορικά δεδομένα στην υπηρεσία των αγροτών για την καταπολέμηση της ξηρασίας

2016-03-24T15:47:28Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:7.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1''']]

'''Original Title:''' Antarctica: NASA Images Reveal Traces Of Ancient Human Settlement Undrerneath 2.3 Km Of Ice

'''Author:''' NASA / Jet Propulsion Laboratory - '''Date:''' August 20th, 2014

'''Πηγή''': http://www.sciencedaily.com/releases/2014/08/140820172537.htm

Περίπου το 60 τοις εκατό της Καλιφόρνια αντιμετωπίζει «εξαιρετική ξηρασία», την πιο κακή ταξινόμηση της Υπηρεσίας Παρακολούθησης Ξηρασίας των ΗΠΑ. Η υπηρεσία εξέδωσε την ίδια προειδοποίηση για το Τέξας και τις νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες το 2012. Οι δύο τελευταίοι χειμώνες της Καλιφόρνια ήταν μεταξύ των ξηρότερων απ’ όταν άρχισαν οι καταγραφές το 1879. Χωρίς αρκετό νερό στο χώμα, οι σπόροι δεν μπορούν να βλαστήσουν ρίζες, τα φύλλα δεν μπορούν να κάνουν φωτοσύνθεση και η γεωργία δε μπορεί να διατηρηθεί.

Επί του παρόντος, δεν υπάρχει κανένα επίγειο ή δορυφορικό παγκόσμιο δίκτυο παρακολούθησης της υγρασίας του εδάφους σε τοπικό επίπεδο. Οι αγρότες, οι επιστήμονες και οι διαχειριστές των πόρων μπορούν να τοποθετήσουν αισθητήρες στο έδαφος, αλλά αυτοί παρέχουν μόνο σημειακές μετρήσεις και είναι σπάνιοι σε ορισμένες κρίσιμες γεωργικές εκτάσεις στην Αφρική, την Ασία και τη Λατινική Αμερική. Η αποστολή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος για την Υγρασία του Εδάφους και την αλατότητα των Ωκεανών μετρά την υγρασία του εδάφους σε ανάλυση 31 μιλίων (50 χιλιόμετρα), αλλά επειδή η υγρασία του εδάφους μπορεί να κυμαίνεται σε πολύ μικρότερη κλίμακα, τα στοιχεία του είναι πιο χρήσιμα σε γενικές προβλέψεις.

Δορυφόρος της NASA Ενεργητική Παθητική Υγρασία Εδάφους (SMAP). Η αποστολή, που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει αυτόν το χειμώνα, θα συγκεντρώνει το είδος των τοπικών δεδομένων που χρειάζονται οι διαχειριστές γεωργίας και υδάτων σε όλο τον κόσμο.

Ο SMAP χρησιμοποιεί δύο όργανα μικροκυμάτων για να παρακολουθεί τις κορυφαίες 2 ίντσες (5 εκατοστά) του εδάφους στην επιφάνεια της Γης. Ταυτόχρονα, τα όργανα δημιουργούν εκτιμήσεις της υγρασίας του εδάφους με ανάλυση περίπου 6 μίλια (9 χιλιόμετρα), χαρτογραφώντας ολόκληρο τον πλανήτη κάθε δύο ή τρεις ημέρες. Παρόλο που αυτή η ανάλυση δεν μπορεί να δείξει πώς η υγρασία του εδάφους μπορεί να ποικίλλει μέσα σε έναν ενιαίο χώρο, θα δώσει τους πιο λεπτομερείς χάρτες που έχουν γίνει μέχρι τώρα.

«Η γεωργική ξηρασία εμφανίζεται όταν η ζήτηση για νερό για τη φυτική παραγωγή υπερβαίνει τα διαθέσιμα αποθέματα υδάτων από βροχόπτωση, επιφανειακά ύδατα και αντλήσεις από υπόγεια ύδατα», δήλωσε ο Forrest Melton, ένας ερευνητής στο Οικολογικό Εργαστήριο Προβλέψεων του Ερευνητικού Κέντρου Ames της NASA στο Moffett Field της Καλιφόρνια.

«Με βάση τα δεδομένα χιονοκάλυψης και βροχόπτωσης στην Καλιφόρνια, από τον Μάρτιο γνωρίζαμε ότι μέχρι το καλοκαίρι θα είχαμε μια σοβαρή γεωργική ξηρασία», πρόσθεσε οMelton. «Αλλά η άρδευση σε περιοχές της Ινδίας, στη Μέση Ανατολή και σε άλλες περιοχές εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την άντληση υπογείων υδάτων κατά τη διάρκεια μέρους ή του συνόλου του έτους». Οι πόροι υπογείων υδάτων είναι δύσκολο να υπολογιστούν, οπότε οι αγρότες που βασίζονται στα υπόγεια ύδατα διαθέτουν λιγότερες ενδείξεις ότι επίκεινται ελλείψεις από εκείνους των οποίων η άρδευση προέρχεται εν μέρει από βροχή ή λιώσιμο του χιονιού. Για αυτά τα μέρη του κόσμου όπου οι αγρότες έχουν ελάχιστα δεδομένα διαθέσιμα για να τους βοηθήσουν να κατανοήσουν τις τρέχουσες συνθήκες, οι μετρήσεις του SMAP θα μπορούσαν να καλύψουν ένα σημαντικό κενό.

Ορισμένοι αγρότες αντιμετωπίζουν την ξηρασία αλλάζοντας τις συνήθειες άρδευσης. Άλλοι καθυστερούν τη φύτευση ή τη συγκομιδή για να δώσουν στα φυτά περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας. Προς το παρόν, οι τροποποιήσεις των προγραμμάτων βασίζονται κυρίως στις παρατηρήσεις και στην εμπειρία των καλλιεργητών. Τα δεδομένα του SMAP θα παρέχουν μια αντικειμενική εκτίμηση της υγρασίας του εδάφους για να τους βοηθά με τη στρατηγική διαχείρισής τους.

«Αν οι αγρότες των καλλιεργειών που ποτίζονται με τη βροχή γνωρίζουν την υγρασία του εδάφους, μπορούν να προγραμματίσουν τη φύτευση ώστε να μεγιστοποιήσουν την απόδοσή τους», δήλωσε ο Narendra Das, επιστήμονας υδάτων και κύκλου του άνθρακα στην επιστημονική ομάδα του SMAP στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στην Πασαντένα της Καλιφόρνια. «Ο SMAP μπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη του πόσο δραματική θα είναι η ξηρασία και, στη συνέχεια, τα δεδομένα του μπορούν να βοηθήσουν τους αγρότες να σχεδιάσουν την ανάκαμψή τους από την ξηρασία».

«Οι επιστήμονες βλέπουν τεράστιες δυνατότητες στον SMAP», δήλωσε ο Melton. «Δεν θα παρέχει πληροφορίες σε επίπεδο πεδίου, αλλά θα δίνει πολύ χρήσιμες νέες περιφερειακές παρατηρήσεις των συνθηκών υγρασίας του εδάφους, οι οποίες θα είναι σημαντικές για την παρακολούθηση της ξηρασίας και για ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών που σχετίζονται με τη γεωργία. Η δυνατότητα που παρέχεται από τον SMAP για συνεχή χαρτογράφηση των συνθηκών υγρασίας του εδάφους σε μεγάλες περιοχές θα είναι μια σημαντική εξέλιξη».

Η NASA παρακολουθεί τα ζωτικά σημεία της Γης από τη γη, τον αέρα και το διάστημα με έναν στόλο από δορυφόρους και φιλόδοξες εναέριες και επίγειες αποστολές παρατήρησης. Η NASA αναπτύσσει νέους τρόπους παρατήρησης και μελέτης των αλληλοσυνδεόμενων φυσικών συστημάτων της Γης με μακροπρόθεσμες καταγραφές δεδομένων και εργαλεία ανάλυσης υπολογιστή για να βλέπει καλύτερα την αλλαγή του πλανήτη μας. Η υπηρεσία μοιράζεται αυτή τη μοναδική γνώση με την παγκόσμια κοινότητα και συνεργάζεται με ιδρύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε όλο τον κόσμο που συμβάλλουν στην κατανόηση και στην προστασία του πλανήτη μας.

[[category:Γεωργία]]

Δορυφορικές εικόνες απομονωμένων κοινοτήτων στην περιοχή του Αμαζονίου

2016-03-24T15:45:23Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:6a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Δυτικό τμήμα της τοποθεσίας H που παρακολουθήθηκε κατά τη μελέτη. Απ’ το 2012 μέχρι το 2013 αυτή η τοποθεσία παρουσίασε αύξηση των αποψιλωμένων και καμένων χωραφιών που προσδιορίζεται από τα βέλη, καθώς και εκχέρσωσης δύο μεγάλων περιοχών στο κέντρο. Αυτές οι αλλαγές εκχέρσωσαν συνολικά 16 εκτάρια σε 14 μήνες.''']]
[[Αρχείο:6b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2 - Δορυφορική εικόνα εκχέρσωσης και σπιτιών για ένα τμήμα της τοποθεσίας F2 που παρακολουθήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης.''']]

'''Original Title:''' Satellite Images Provide New View Of Uncontacted Amazonian Communities

'''Author:''' William Freedberg - '''Date:''' June 10th, 2015

'''Πηγή''': http://news.mongabay.com/2015/06/satellite-images-provide-new-view-of-uncontacted-amazonian-communities/

Ένας μακρύς κατάλογος των κινδύνων που απειλούν τις ελάχιστες εναπομείνασες απομονωμένες κοινότητες ιθαγενών της Αμαζονίας. Άποικοι και εργαζόμενοι στη βιομηχανία συχνά αρπάζουν τη γη των φυλών για ορυχεία, υλοτομία, διακίνηση ναρκωτικών ή εξόρυξη υδρογονανθράκων, κάτι που βλάπτει το περιβάλλον των ιθαγενών και τους φέρνει σε σύγκρουση με ένοπλους εποίκους. Η απρόσεκτη καταπάτηση από τους ξένους μπορεί επίσης να φέρει ασθένειες στις οποίες οι απομονωμένοι ιθαγενείς δεν έχουν καμία ανοσία.

Ο εντοπισμός και η προσεκτική παρακολούθηση των οικισμών είναι ένα σημαντικό βήμα για την προστασία των κοινοτήτων από τις προωθήσεις των αποίκων και ακόμη και από την επιβαλλόμενη από την κυβέρνηση ανάπτυξη. Αυτό όμως συχνά συνεπάγεται έμεση επαφή και ή εναέριες έρευνες με χαμηλές πτήσεις αεροπλάνων, που κοστίζουν στους ερευνητές χιλιάδες δολάρια ανά πτήση και προκαλούν αδικαιολόγητη πίεση στους ανθρώπους που ερευνώνται. Μια σειρά από αεροφωτογραφίες δείχνουν χωρικούς να ρίχνουν βέλη σε αεροπλάνα ή να προσπαθούν να ξεφύγουν μέσα στο δάσος.

Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, οι επιστήμονες έχουν αρχίσει να εξερευνούν χρησιμοποιώντας δορυφορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης για τη συλλογή δεδομένων σχετικά με τη θέση, τον πληθυσμό και τη διαμόρφωση των απομονωμένων κοινοτήτων. Οι έρευνες με τη χρήση αυτών των εικόνων μπορεί να κοστίζουν μόνο US $10 ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και παρέχουν υψηλότερης ποιότητας και πιο συστηματικά δεδομένα απ’ τις εναέριες έρευνες. Μία μελέτη στο περιοδικό Royal Society Open Science χρησιμοποιεί εικόνες αγορασμένες από βάσεις δεδομένων υψηλής ανάλυσης και από το λογισμικό χαρτογράφησης ArcGIS για τον εντοπισμό και τη μέτρηση χωριών, κήπων και σπιτιών σε πέντε απομονωμένες κοινότητες κοντά στα σύνορα Βραζιλίας-Περού.

Η μελέτη χρησιμοποίησε στοιχεία από ειδήσεις και από την υπηρεσία ιθαγενών της Βραζιλίας, Fundação Nacionaldo Índio (FUNAI), προκειμένου να έχει μια αίσθηση σχετικά με το πού βρίσκονταν οι κοινότητες προτού τις «κυκλώσει» και τελικά να αγοράσει εικόνες υψηλής ανάλυσης για συγκεκριμένες περιοχές.

Οι ερευνητές μπόρεσαν να μάθουν αρκετά για τις κοινότητες με την ανάλυση των δορυφορικών εικόνων. Για παράδειγμα, ένα χωριό ήταν ορατό στις δορυφορικές εικόνες το 2006, αλλά στις εικόνες του 2012 εμφανιζόταν εγκαταλελειμμένο και κατάφυτο. Μια υπερπτήση το 2014 έδειξε ότι η κοινότητα είχε μετακινηθεί σε μια κοντινή τοποθεσία. Και, χρησιμοποιώντας τις εκτιμήσεις πληθυσμού από τη FUNAI, η ομάδα υπολόγισε ότι οι κοινότητες υπό μελέτη είχαν περίπου δύο τετραγωνικά μέτρα εσωτερικού χώρου και 0,11 εκτάρια γης για κάθε κάτοικο, καθιστώντας τον ζωτικό χώρο τους μια τάξη μεγέθους πυκνότερο από αυτόν των περισσότερων μη απομονωμένων φυλών.

«Καθώς οι ιθαγενείς εκπολιτίζονται, η πυκνότητα μειώνεται αρκετά εντυπωσιακά», λέει ο Robert Walker, ανθρωπολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι και επικεφαλής της μελέτης, στο mongabay.com. «Θέλουμε να βρούμε και να μετρήσουμε πιο απομονωμένα χωριά και να τα συγκρίνουμε με μη απομονωμένα… και να δούμε πώς μετακινούνται και μεταβάλλονται [εξίσου] με την πάροδο του χρόνου».

Η προσέγγιση θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση της επίδρασης εξωτερικών απειλών, όπως η υλοτομία, στους πληθυσμούς και τις μετακινήσεις των κοινοτήτων των ιθαγενών. Οι δορυφορικές εικόνες μπορούν να αυξήσουν σημαντικά τις υπάρχουσες στρατηγικές της FUNAI για την προστασία των απομονωμένων ομάδων, όπως οι υπερπτήσεις και οι σταθμοί επιβολής του νόμου σε απομακρυσμένα δασικά φυλάκια, γράφουν οι ερευνητές. «Θα μπορούσαμε να παρακολουθούμε καλύτερα τις εξωτερικές απειλές καταπάτησης και με χαμηλότερο κόστος χρησιμοποιώντας ένα πρόγραμμα εξ αποστάσεως επίβλεψης που θα ειδοποιούσε μια κινητή ομάδα να βοηθήσει στο σταμάτημα συγκεκριμένων εισβολών σε προστατευόμενα εδάφη ιθαγενών», είπε οWalker.

Η δορυφορική παρακολούθηση δεν εντόπισε άτομα ή πρόσωπα και αφορούσε τη χωρική ανάλυση και όχι την άμεση αλληλεπίδραση, κατευνάζοντας τις ανησυχίες σχετικά με τη συγκατάθεση και την ιδιωτική ζωή, είπε ο Walker. Ωστόσο, ο ίδιος φρόντισε να μην αποκαλύψει τις ακριβείς θέσεις των κοινοτήτων στην εργασία του για το φόβο ότι κάτι τέτοιο «θα μπορούσε να διευκολύνει κάποιους ανθρώπους να βλάψουν αυτά τα απομονωμένα χωριά», είπε.

Σύμφωνα με τη μελέτη, ο απώτερος στόχος αυτής της εργασίας είναι η ασφάλεια των απομονωμένων ανθρώπων και συγκεκριμένα «ένα διαχρονικό πρόγραμμα παρακολούθησης σε όλη την περιοχή του Αμαζονίου που μπορεί να διευκολύνει τους φορείς χάραξης πολιτικής στη λήψη ενημερωμένων αποφάσεων ώστε να αυξήσουν την προστασία των απομονωμένων πληθυσμών».

[[category:Αστικός και περιφερειακός σχεδιασμός]]

Μια αναδρομή σε μια δεκαετία πυρκαγιών

2016-03-24T15:42:11Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:13a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Δορυφορικά όργανα παρατήρησαν μεγάλες ενεργές πυρκαγιές στο Τέξας φέτος τον Απρίλιο. Στα βόρεια, οι γεωργικές πυρκαγιές σημαδεύουν το τοπίο σε όλη την Οκλαχόμα και το Κάνσας. Οι φωτεινότερες πυρκαγιές, όπως παρατηρήθηκαν από το όργανο MODIS, εμφανίζονται με πορτοκαλί και κίτρινο. (Πηγή: NASA)''']]
[[Αρχείο:13b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2 - Η Αφρική βιώνει την πιο εκτεταμένη καύση από οποιαδήποτε άλλη περιοχή του κόσμου. Τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους εκτεταμένες πυρκαγιές κάλυψαν μεγάλο μέρος της ηπείρου. Οι φωτεινότερες πυρκαγιές, όπως παρατηρήθηκαν από το όργανο MODIS, εμφανίζονται με πορτοκαλί και κίτρινο. (Πηγή: NASA)''']]
[[Αρχείο:13c.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 3 - Ενώ ένα μεγάλο μέρος της ηπείρου παρέμεινε καλυμμένο με χιόνι, η άνοιξη επέφερε εκτεταμένη καύση γεωργικών υλικών στη νοτιοανατολική Ασία τον Μάρτιο του 2010. Οι φωτεινότερες πυρκαγιές, όπως παρατηρήθηκαν από το όργανο MODIS, εμφανίζονται με πορτοκαλί και κίτρινο. (Πηγή: NASA)''']]
[[Αρχείο:13d.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 4 - Εκτεταμένες πυρκαγιές σε λιβάδια έκαψαν μεγάλα τμήματα του εσωτερικού της Αυστραλίας το 2002. Οι φωτεινότερες πυρκαγιές, όπως παρατηρήθηκαν από το όργανο MODIS, εμφανίζονται με πορτοκαλί και κίτρινο. (Πηγή: NASA)''']]

'''Original Title:''' A Look Back at a Decade of Fires

'''Date:''' October 19th, 2011

'''Πηγή''': http://www.nasa.gov/mission_pages/fires/main/modis-10.html

Για περισσότερο από μια δεκαετία, όργανα στον Terra και στον Aqua, δύο από τις ναυαρχίδες των δορυφόρων παρατήρησης της Γης της NASA, έχουν σαρώσει την επιφάνεια του πλανήτη μας για πυρκαγιές τέσσερις φορές την ημέρα. Τα όργανα, και τα δύο Φασματοραδιόμετρα Απεικόνισης Μέτριας Ανάλυσης (MODIS), έχουν φέρει επανάσταση σε αυτά που οι επιστήμονες γνωρίζουν για τον ρόλο της πυρκαγιάς στην αλλαγή της εδαφοκάλυψης, στις διεργασίες των οικοσυστημάτων και στον παγκόσμιο κύκλο του άνθρακα, επιτρέποντας στους ερευνητές να χαρτογραφήσουν τα χαρακτηριστικά και την παγκόσμια κατανομή των πυρκαγιών με αξιοσημείωτη λεπτομέρεια.

Τα δύο όργανα έχουν ανιχνεύσει περισσότερες από 40 εκατομμύρια ενεργές πυρκαγιές και παρατήρησαν σχεδόν 10 δισεκατομμύρια στρέμματα απανθρακωμένης γης κατά τη διάρκεια δεκάδων χιλιάδων τροχιών. Έχουν επεκτείνει και βελτιστοποιήσει δεδομένα περίπου 20 ετών από ένα προηγούμενο όργανο – το Προηγμένο Ραδιόμετρο Πολύ Υψηλής Ανάλυσης (AVHRR) – το οποίο ήταν προσαρμοσμένο σε μια σειρά μετεωρολογικών δορυφόρων πολικής τροχιάς που διηύθυνε η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA).

Η μοναδική και ολοκληρωμένη άποψη των πυρκαγιών που προσφέρει το MODIS είναι διαφορετική από αυτή που μπορούν να προσφέρουν τα αεροσκάφη ή η έρευνα πεδίου. «Τα δεδομένα MODIS έδωσαν τη δυνατότητα για μια τεράστια ποσότητα νέας έρευνας των πυρκαγιών και θα προκύψουν περισσότερα στο μέλλον καθώς τα αρχεία επεκτείνονται», είπε ο Chris Justice, ένας επιστήμονας του Πανεπιστημίου Μέριλαντ που ήταν επικεφαλής της προσπάθειας να χρησιμοποιηθούν τα όργανα MODIS για την παρακολούθηση πυρκαγιών. «Είναι σημαντικό να διατηρήσουμε τα μακροπρόθεσμα αρχεία ενεργών πυρκαγιών και καμένων εκτάσεων που δημιούργησε το MODIS και να τα συνεχίσουμε με NPP VIIRS, αν θέλουμε να κατανοήσουμε πού και πώς οι πυρκαγιές αντιδρούν στην κλιματική αλλαγή και στις δραστηριότητες ενός αυξανόμενου ανθρώπινου πληθυσμού», είπε.

Κατά την τελευταία δεκαετία, τα δύο όργανα MODIS όχι μόνο έχουν χαρτογραφήσει την παγκόσμια κατανομή των πυρκαγιών με πρωτοφανή λεπτομέρεια, αλλά έχουν παραγάγει και δεδομένα που έχουν οδηγήσει σε σημαντικές προόδους σε τομείς όπως η επιστήμη του κλίματος, η δημόσια υγεία και η διαχείριση πυρκαγιών.

'''Χαρτογράφηση: Η γεωγραφία της πυρκαγιάς'''

Πριν τα AVHRR και MODIS, οι επιστήμονες δεν είχαν τη δυνατότητα χαρτογράφησης της παγκόσμιας κατανομής πυρκαγιών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και ορισμένες χώρες στην Ευρώπη διέθεταν αρκετά ισχυρά συστήματα παρακολούθησης των πυρκαγιών που χρησιμοποιούσαν δίκτυα πύργων πυρκαγιάς και παρακολούθηση με αεροσκάφη, αλλά μεγάλα τμήματα του κόσμου είχαν ελάχιστη ή καμία δυνατότητα παρακολούθησης. Ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες υπήρχαν τεράστια κενά σε απομακρυσμένες περιοχές της Δύσης και σε μεγάλο μέρος της Αλάσκα.

Όλα αυτά άρχισαν να αλλάζουν το 1980 όταν στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα ο επιστήμονας Jeff Dozier και ο επιστήμονας της NOAA Michael Matson παρατήρησαν για πρώτη φορά μια σειρά από μικροσκοπικά λευκά στίγματα πάνω σε μια εικόνα του Περσικού Κόλπου τραβηγμένη από ένα όργανο AVHRR σε έναν δορυφόρο της NOAA. «Τα εν λόγω στίγματα αποδείχθηκε ότι ήταν η θερμική υπογραφή των εκλάμψεων φυσικού αερίου από κοιτάσματα πετρελαίου», είπε ο Dozier. Οι εκλάμψεις φυσικού αερίου ήταν οι πρώτες ενεργές πυρκαγιές που ανιχνεύθηκαν απ’ το διάστημα και η μαθηματική μέθοδος που επινόησε ο Dozier για την ανίχνευσή τους αποτελεί θεμέλιο της μεθόδου που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.

Η ανακάλυψη του Dozier εγκαινίασε μια καινούργια εποχή νέων ερευνών βασισμένων σε δορυφόρους. Μέσα σε λίγα χρόνια, οι επιστήμονες είχαν χρησιμοποιήσει δορυφόρους για την ανίχνευση πυρκαγιών εκτός των στατικών εκλάμψεων. Σύντομα, μια μικρή ομάδα ερευνητών ανίχνευε χιλιάδες πυρκαγιές την ημέρα με AVHRR.

Ωστόσο, το AVHRR δεν είχε σχεδιαστεί για την παρακολούθηση πυρκαγιών και είχε μια σειρά από αδυναμίες. Δεν μπορούσε, για παράδειγμα, να εντοπίσει πυρκαγιές ιδιαίτερα καλά· του διέφευγαν πολλές πυρκαγιές σε περιοχές με θερμά ή ιδιαίτερα ανακλαστικά υπόβαθρα· και δεν μπορούσε να κάνει διάκριση μεταξύ πυρκαγιών που σιγόκαιγαν και έκαιγαν δυναμικά.

Η εκτόξευση του πρώτου οργάνου MODIS το 1999 και ενός δεύτερου το 2002, τα οποία είχαν σχεδιαστεί ειδικά για να έχουν δυνατότητες παρακολούθησης πυρκαγιών, ήταν ένα σημαντικό τεχνολογικό άλμα προς τα εμπρός. Ως αποτέλεσμα, κατά την τελευταία δεκαετία τα δύο αυτά όργανα έχουν χαρτογραφήσει πυρκαγιές με ακρίβεια που ξεπερνά κατά πολύ αυτή που μπορεί να προσφέρει η AVHRR.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έχουν προκύψει εντυπωσιακά μοτίβα από τα δεδομένα MODIS. «Δεν είναι υπερβολή να αποκαλέσουμε τη Γη πλανήτη των πυρκαγιών», είπε ο Justice. «Μια συνηθισμένη ημέρα του Αυγούστου, το MODIS ανιχνεύει συνήθως γύρω στις 10.000 ενεργές πυρκαγιές σε όλο τον κόσμο». Το 30 τοις εκατό της επιφάνειας του εδάφους επηρεάζεται από τη φωτιά. Και κατά τη διάρκεια κάθε δεδομένου έτους, έχει δείξει το MODIS, περίπου τρία τοις εκατό της επιφάνειας της γης παγκοσμίως έχει σαφή σημάδια καψίματος ορατά απ’ τους δορυφόρους.

Ένα απ’ τα πιο αξιοσημείωτα μοτίβα που προκύπτουν είναι η απόλυτη αφθονία καύσης που λαμβάνει χώρα στην Αφρική. Το MODIS έχει αποδείξει ότι περίπου το 70 τοις εκατό των πυρκαγιών στον κόσμο λαμβάνει χώρα στην Αφρική και πάνω απ’ το 50 τοις εκατό ης συνολικής έκτασης που κάηκε κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες ήταν σε αυτή την ήπειρο, σε μεγάλο βαθμό λόγω της εκτεταμένης καύσης λιβαδιών στη σαβάνα κατά τη διάρκεια της περιόδου ξηρασίας.

Οι εικόνες του MODIS δείχνουν επίσης ότι και άλλα μέρη του κόσμου – όπως η νοτιοανατολική Ασία, η Πεδιάδα των ποταμών Γάγγη και Ινδού, η ανατολική Ευρώπη και τα τροπικά δάση της Ινδονησίας και της Αμαζονίας – βιώνουν τακτικά εποχές καύσης που συνδέονται με γεωργικές πρακτικές, αλλά σε καμία από αυτές τις περιοχές ο σκοπός της καύσης δε συναγωνίζεται αυτό που συμβαίνει στις αφρικανικές σαβάνες.

Η υψηλή ποιότητα και η συνεχής φύση των αρχείων MODIS επέτρεψε στους επιστήμονες να ξεκινήσουν την έρευνα για μακροπρόθεσμες τάσεις. «Τα αρχεία δέκα ετών δεν είναι αρκετά μεγάλα για να πούμε ότι βλέπουμε μια πραγματική τάση, το MODIS μας έχει δώσει μερικές ενδιαφέρουσες ενδείξεις σχετικά με την κατεύθυνση την οποία φαίνεται να ακολουθούμε», δήλωσε ο Louis Giglio, ένας επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ που έχει παίξει ηγετικό ρόλο στην προώθηση των επιστημονικών αλγορίθμων που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση πυρκαγιών και την επεξεργασία των δεδομένων MODIS.

Συνολικά, οι δορυφόροι δείχνουν ότι η έκταση που καίγεται σε όλο τον κόσμο έχει μειωθεί κατά δέκα τοις εκατό τα τελευταία 14 χρόνια, μια μείωση που εν μέρει οφείλεται στο γεγονός ότι ένα ισχυρό El Niño στα τέλη της δεκαετίας του 1990 αύξησε τους αριθμούς των πυρκαγιών σε ένα τεχνητά υψηλό επίπεδο. «Επίσης, η επίμονη ξηρασία σε ορισμένες επιρρεπείς σε πυρκαγιές περιοχές της Αφρικής και της Αυστραλίας, πιθανότατα εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη, έχει αφήσει κάποιες περιοχές με λίγα υλικά για κάψιμο», εξήγησε ο Luigi Boschetti, ένας ερευνητής του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ που υπήρξε επικεφαλής της προσπάθειας ανάπτυξης των μαθηματικών τεχνικών που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση σημαδιών από φωτιές.

Αντιθέτως, το MODIS έχει δείξει ότι συγκεκριμένες περιοχές του κόσμου, όπως οι δυτικές περιοχές της Βόρειας Αμερικής και τα αρκτικά δάση του Καναδά και της Ρωσίας, έχουν δει αυξήσεις στις μεγάλες πυρκαγιές κατά την τελευταία δεκαετία. Φέτος, για παράδειγμα, η Νοτιοδυτική Αμερική έχει βιώσει μια ιστορική περίοδο πυρκαγιών που έχει δημιουργήσει μερικές από τις πιο εκτεταμένες πυρκαγιές που έχουν καταγραφεί στο Τέξας και στην Αριζόνα.

'''Κλιματική αλλαγή: Αιτία και συνέπεια'''

Για να κατανοήσουμε το κλίμα, είναι σημαντικό οι επιστήμονες να καθορίσουν πώς το διοξείδιο του άνθρακα και άλλα αέρια του θερμοκηπίου μετακινούνται μεταξύ του εδάφους, του αέρα και των ωκεανών. Δεδομένου ότι οι πυρκαγιές απελευθερώνουν διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και τα δάση και η βλάστηση κάνουν το αντίθετο, το να γνωρίζουμε τι καίγεται σε όλο τον κόσμο και γιατί είναι κεντρικής σημασίας για την κατανόηση και μοντελοποίηση της κλιματικής αλλαγής.

Πριν την εκτόξευση του MODIS, οι επιστήμονες δεν ήταν σίγουροι πόσο από το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο που απελευθερωνόταν από φωτιές που άναβαν για την εκχέρσωση περιοχών των τροπικών συνέβαλλε στη συνολική συγκέντρωση αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα. Τώρα πλέον έχουν χρησιμοποιήσει τα δεδομένα MODIS, σε συνδυασμό με τα δεδομένα ποιότητας του αέρα από άλλα όργανα στον Terra, για να δείξουν ότι περίπου το ήμισυ της συνολικής συμβολής άνθρακα στην ατμόσφαιρα από την αποψίλωση των δασών πραγματοποιείται με τη μορφή των εκπομπών από πυρκαγιές.

«Το MODIS υπήρξε απολύτως κρίσιμο στην επισήμανση των παγκόσμιων εκπομπών από πυρκαγιές», δήλωσε ο James Randerson, ειδικός πυρκαγιών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Οι καλύτερες εκτιμήσεις της συχνότητας, της έντασης της καύσης, της περιοχής και του είδους της βλάστησης που κάηκαν – χαρακτηριστικά που συμβάλλουν στον καθορισμό αυτών που οι ειδικοί στις πυρκαγιές αποκαλούν καθεστώτα πυρκαγιάς – υπήρξαν ιδιαίτερα σημαντικές για τη βελτίωση των εκτιμήσεων εκπομπών.

Η τελευταία δεκαετία έρευνας έχει αποδείξει ότι το καθεστώς πυρκαγιάς μιας περιοχής μπορεί να παίζει τεράστιο ρόλο στον καθορισμό του κατά πόσον μια δεδομένη πυρκαγιά προσθέτει τελικά άνθρακα στην ατμόσφαιρα ή όχι. Μερικές από τις περιοχές που καίγονται πιο συχνά, όπως τα λιβάδια της Αφρικής και της Αυστραλίας, συμβάλλουν ελάχιστο ή καθόλου καθαρό άνθρακα στην ατμόσφαιρα, επειδή η βλάστηση αναπτύσσεται και πάλι πολύ γρήγορα.

Ωστόσο, για άλλους τύπους οργανικών υλικών που είναι πιο αργά σε ωρίμανση και τα οποία επίσης καίγονται, όπως τα συμπιεσμένα στρώματα μερικώς σάπιας βλάστησης γνωστής ως τύρφης που σχηματίζεται υπογείως σε ελώδεις περιοχές, η καθαρή συμβολή άνθρακα και άλλων αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα μπορεί να είναι ουσιώδης. Σχεδόν το σύνολο του άνθρακα που αποβάλλεται από μια πυρκαγιά τύρφης στην Ινδονησία, για παράδειγμα, καταλήγει να μείνει στην ατμόσφαιρα επειδή αυτά τα πλούσια σε άνθρακα οικοσυστήματα συχνά αντικαθίστανται με καλλιέργειες που αποθηκεύουν λιγότερο άνθρακα.

Επιπλέον, οι πυρκαγιές τύρφης απελευθερώνουν περίπου δεκαπλάσιο μεθάνιο και πενταπλάσιο διοξείδιο του άνθρακα από τις πυρκαγιές στη σαβάνα. Ως αποτέλεσμα, οι πυρκαγιές στη Ρωσία, στον Καναδά και στην Ινδονησία – χώρες που διαθέτουν κάποιες από τις μεγαλύτερες ποσότητες τύρφης στον κόσμο – συμβάλλουν δυσανάλογα στην κλιματική αλλαγή.

Η άμεση απελευθέρωση αερίων του θερμοκηπίου δεν είναι ο μόνος τρόπος που οι πυρκαγιές μπορούν να επηρεάσουν το κλίμα. Οι πυρκαγιές εκπέμπουν επίσης τεράστιες ποσότητες μικροσκοπικών, αερομεταφερόμενων σωματιδίων που ονομάζονται αερολύματα και μπορούν να διασκορπίζουν ή να απορροφούν το φως του ήλιου, ανάλογα με τη χημική σύστασή τους. Οι δασικές πυρκαγιές είναι παραγωγικοί δημιουργοί τόσο αιθαλωδών σκουρόχρωμων σωματιδίων που ονομάζονται μαύρος άνθρακας και απορροφούν εύκολα ακτινοβολία από τον ήλιο και θερμαίνουν την ατμόσφαιρα, όσο και σωματιδίων με πιο απαλά χρώματα που ονομάζονται οργανικός άνθρακας και έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ο μαύρος άνθρακας είναι ιδιαίτερα ανησυχητικός, εξήγησε ο Randerson, διότι οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει ότι καλύπτει επιφάνειες χιονιού και πάγου στην Αρκτική, σκουραίνοντάς τες και κάνοντας τον πάγο να απορροφά περισσότερο ηλιακό φως. Η έρευνα μοντελοποίησης υποδεικνύει ότι ένα σημαντικό τμήμα της τήξεως που παρατηρήθηκε στην Αρκτική κατά τις τελευταίες δεκαετίες μπορεί να είναι αποτέλεσμα του μαύρου άνθρακα και άλλων αερολυμάτων.

Εκτός από την ανάλυση του τρόπου που οι εκπομπές από πυρκαγιές συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή, ένα βασικό σημείο εστίασης για τους επιστήμονες που εργάζονται με το MODIS υπήρξε ο καθορισμός του τρόπου που τα μοτίβα πυρκαγιών μεταβάλλονται καθώς οι παγκόσμιες θερμοκρασίες αυξάνονται και η κατακρήμνιση αλλάζει. Ο αριθμός των πυρκαγιών, για παράδειγμα, θα αυξηθεί ή θα μειωθεί ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής; Και πώς αυτό επηρεάζεται από αλλαγές στον τρόπο που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν και διαχειρίζονται τη γη τους;

«Δεν υπάρχει δυστυχώς κανένας απλός κανόνας. Περιμένουμε να δούμε μια σειρά από αντιδράσεις ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες», δήλωσε ο Randerson. Σε σχετικά υγρές περιοχές που γίνονται ξηρότερες και θερμότερες, όπως τα αρκτικά δάση στη Βόρεια Αμερική και στην Ασία, οι κλιματολόγοι αναμένουν – και έχουν ήδη παρατηρήσει με το MODIS – ενδείξεις ότι πυρκαγιές γίνονται μεγαλύτερες και έχουν μεγαλύτερη ένταση.

Η Amber Soja, μια επιστήμονας πυρκαγιών με έδρα στο Κέντρο Ερευνών Langley της NASA, έχει διεξαγάγει έρευνα πεδίου στη Δημοκρατία της Τούβα στη Σιβηρία για να τεκμηριώσει δορυφορικές μελέτες που δείχνουν ότι οι μεγαλύτερες περίοδοι ξηρασίας έχουν ενισχύσει την ένταση των πυρκαγιών. Αντίστοιχα, οι καύσεις προκαλούν μεγαλύτερη καταστροφή όταν συμβαίνουν. Η Soja έχει δείξει ότι αυτές οι πιο καταστροφικές πυρκαγιές έχουν αρχίσει να βλάπτουν την ανάπτυξη των πευκοδασών μετά τις πυρκαγιές και προκαλούν τη μετάβαση κάποιων περιοχών πευκοδασών στις στέπες που αποθηκεύουν πολύ λιγότερο άνθρακα απ’ την ατμόσφαιρα.

Αντιθέτως, σε άλλες περιοχές όπου η κατακρήμνιση είναι περιορισμένη, όπως στις σαβάνες της Αυστραλίας, οι μεγαλύτερες ξηρασίες μπορεί στην πραγματικότητα να μειώνουν τον αριθμό των δασικών πυρκαγιών, επειδή υπάρχει λιγότερη βλάστηση διαθέσιμη για καύση.

'''Ποιότητα του αέρα: Τελειοποίηση των προβλέψεων από στήλες καπνού'''

Πολλά αέρια και σωματίδια αερολυμάτων από τις πυρκαγιές έχουν επίσης μια ισχυρή και καταστροφική επίδραση στην ανθρώπινη υγεία. Οι πυρκαγιές εκπέμπουν ένα φάσμα βλαβερών αερίων, κυρίως μονοξείδιο του άνθρακα και πτητικές οργανικές ενώσεις, που αυξάνουν τα επίπεδα του όζοντος κοντά στην επιφάνεια όπου το άχρωμο αέριο βλάπτει την ανθρώπινη υγεία. Οι πυρκαγιές εκπέμπουν επίσης ένα μείγμα μικροσκοπικών αερομεταφερόμενων σωματιδίων μικρότερων από 2,5 μικρόμετρα που οι ειδικοί στη δημόσια υγεία αποκαλούν PM2.5.

Το μικρό μέγεθος των σωματιδίων καθιστά δυνατή την προώθησή τους βαθιά στους ανθρώπινους πνεύμονες και στην κυκλοφορία του αίματος, όπου μπορούν να επιδεινώσουν μια σειρά από προβλήματα υγείας, όπως το άσθμα, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο καρκίνος του πνεύμονα.

Η απόδοση των συνεπειών στην παγκόσμια υγεία από τις δασικές πυρκαγιές παραμένει μια ανακριβής επιστήμη, αλλά οι επιστήμονες που χρηματοδοτούνται από τη NASA βρίσκονται στη διαδικασία να χρησιμοποιήσουν το MODIS για να βελτιώσουν τις εκτιμήσεις του συνολικού αριθμού των ζωών που χάνονται από εκπομπές δασικών πυρκαγιών κάθε χρόνο.

Εντωμεταξύ, δορυφορικές παρατηρήσεις έχουν ήδη δείξει ότι οι δασικές πυρκαγιές μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ποιότητα του αέρα, ακόμη και χιλιάδες μίλια μακριά. Οι ερευνητές έχουν χρησιμοποιήσει τις δορυφορικές παρατηρήσεις για να δείξουν ότι οι μεγάλες πυρκαγιές στην Αλάσκα το 2004, για παράδειγμα, σχεδόν διπλασίασαν το όζον σε επίπεδο εδάφους στο Χιούστον.

Ενώ οι πυρκαγιές είναι λιγότερο συχνές στη Βόρεια Αμερική από πολλά άλλα μέρη του κόσμου, περισσότεροι από 90 εκατομμύρια Αμερικανοί ζουν σε περιοχές που υπερβαίνουν τα πρότυπα ασφαλείας της ποιότητας του αέρα που ορίζονται από την Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας (EPA). Σε πολλές από αυτές τις περιοχές, οι στήλες καπνού είτε από καύση γεωργικών υλικών είτε από δασικές πυρκαγιές μπορούν να δημιουργήσουν μεγάλες αιχμές ρύπανσης που ενδέχεται να θέσουν τις περιοχές πάνω από ένα όριο ασφαλείας της ποιότητας του αέρα.
Ο EPA βασίζεται σε ένα σύστημα μοντελοποίησης που προβλέπει την κίνηση των στηλών ρύπανσης του αέρα και ονομάζεται μοντέλο Κοινοτικής Πολυκλίμακας Ποιότητας του Αέρα (CMAQ). Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, το CMAQ περιλάμβανε μόνο αδρές εκτιμήσεις της συμβολής του καπνού από δασικές πυρκαγιές στο συνολικό πρόβλημα.

«Ένα από τα πιο σημαντικά επιτεύγματα του Προγράμματος Εφαρμοσμένων Επιστημών της NASA ήταν να πείσει την Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας για την αξία της χρησιμοποίησης των δεδομένων πυρκαγιών του MODIS στο μοντέλο CMAQ, το οποίο χρησιμοποιείται για εθνικές αποφάσεις που σχετίζονται με την ποιότητα του αέρα», εξήγησε η Soja, η οποία έχει συνεργαστεί στενά με την EPA για την ενσωμάτωση δεδομένων MODIS στο μοντέλο.

Η συμπερίληψη δεδομένων πυρκαγιών του MODIS σχετικά με τη θέση ενεργών πυρκαγιών έχει βελτιώσει σημαντικά την ικανότητα του CMAQ να προβλέψει επικίνδυνα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Επιπλέον, οι ειδικοί στις προβλέψεις χρησιμοποιούν σχεδόν πραγματικού χρόνου δεδομένα MODIS για να βελτιώσουν τις εθνικές και τοπικές προβλέψεις σχετικά με την ποιότητα του αέρα. Οι ακριβείς, έγκαιρες προειδοποιήσεις είναι κρίσιμης σημασίας, σημείωσε η Soja, επειδή δίνουν στους ανθρώπους τη δυνατότητα να μειώσουν τον κίνδυνο της έκθεσης σε κακής ποιότητας αέρα περιορίζοντας την υπαίθρια δραστηριότητά τους ή φιλτράροντας τον αέρα τους.

Μπορούν να γίνουν πολλά ακόμα για να βελτιωθεί το μοντέλο. Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που εξακολουθεί να έχει το CMAQ, είπε η Soja, είναι η απλότητα της τεχνικής που χρησιμοποιείται σήμερα για την εκτίμηση του ύψους των στηλών καπνού. Μεγάλες, ενεργές πυρκαγιές τείνουν να εκτοξεύουν καπνό πολύ υψηλότερα στην ατμόσφαιρα από ό,τι μικρότερες πυρκαγιές και η λανθασμένη εκτίμηση του ύψους της στήλης οδηγεί σε ανακριβείς προβλέψεις αναφορικά με το πού τελικά καταλήγει ο καπνός.

Η Soja και οι συνάδελφοί της στο Langley επί του παρόντος χρησιμοποιούν δεδομένα από μια σειρά δορυφόρων και οργάνων, συμπεριλαμβανομένου του MODIS, σε μια προσπάθεια να βελτιώσουν τις εκτιμήσεις του CMAQ σχετικά με το ύψος των στηλών. Αναμένει ότι καλύτερα ύψη στηλών, καθώς και πιο ακριβείς εκτιμήσεις των εκπομπών των αγροτικών πυρκαγιών, θα ενσωματωθούν στο μοντέλο της EPA μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.

'''Διαχείριση πυρκαγιών: Αξιοποίηση των δεδομένων σε σχεδόν πραγματικό χρόνο'''

Πριν τη θέση σε τροχιά του MODIS, οι διαχειριστές δασών δεν είχαν στη διάθεσή τους την άποψη απ’ το διάστημα που σήμερα πολλοί θεωρούν δεδομένη. «Ζούμε πραγματικά στη χρυσή εποχή της τηλεπισκόπησης και της χαρτογράφησης», είπε ο Everett Hinkley, ειδικός τηλεπισκόπησης στη Δασική Υπηρεσία του Τμήματος Γεωργίας των ΗΠΑ.

Όταν τα αποτελέσματα του MODIS για τις πυρκαγιές αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά, χρειάστηκαν μερικές εβδομάδες για την επεξεργασία τους και να γίνουν δημόσια διαθέσιμα στο Διαδίκτυο. Αφού έγινε σαφής η δυνατότητα χρησιμοποίησης δεδομένων σε σχεδόν πραγματικό χρόνο και ανταποκρινόμενοι σε αιτήματα από τη Δασική Υπηρεσία, οι ερευνητές στο Goddard και στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ άρχισαν να αναπτύσσουν ένα πακέτο εργαλείων επεξεργασίας δεδομένων που θα καθιστούσε τις παρατηρήσεις του MODIS διαθέσιμες στο κοινό το συντομότερο δυνατόν.

Το επίκεντρο αυτού του συστήματος, το Σύστημα Ταχείας Ανταπόκρισης MODIS, το οποίο αποτελεί πλέον μέρος του Land Atmosphere σχεδόν σε Πραγματικό χρόνο Δυνατότητα για EOS (LANCE), έχει τη βάση του στο Goddard και καθιστά τα χρησιμοποιήσιμα δεδομένα πυρκαγιών διαθέσιμα στο Διαδίκτυο μέσα σε δύο έως τέσσερις ώρες. Το σύστημα αναζητά αυτόματα χαρακτηριστικές υπογραφές πυρκαγιών με βάση τη θερμική ακτινοβολία που εκπέμπεται από τις φλόγες, ελέγχει προσεκτικά τις συνθήκες που μπορούν να προκαλέσουν εσφαλμένες ανιχνεύσεις και επισημαίνει πυρκαγιές.

Όλες οι πυρκαγιές που ανιχνεύονται αναμεταδίδονται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα από την επεξεργασία στο Goddard, στο Κέντρο Εφαρμογών Τηλεπισκόπησης της Δασικής Υπηρεσίας στη Γιούτα, το οποίο λειτουργεί μια ιστοσελίδα προσαρμοσμένη ειδικά για διαχειριστές δασών. Η ιστοσελίδα δέχεται περίπου δέκα εκατομμύρια επισκέψεις το χρόνο, είπε ο Hinkley. Επιπλέον, οι αλγόριθμοι ανίχνευσης πυρκαγιάς της NASA διατίθεται σε μια σειρά από σταθμούς εδάφους λήψης δορυφορικών δεδομένων σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι παρέχουν τα δεδομένα άμεσα στα εθνικά τους προγράμματα.

Τα δεδομένα σε σχεδόν πραγματικό χρόνο που προσφέρει το MODIS αξιοποιούνται και από διεθνείς οργανισμούς. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών στη Ρώμη, για παράδειγμα, ξεκίνησε ένα νέο προϊόν την περασμένη χρονιά με την ονομασία Παγκόσμιο Σύστημα Διαχείρισης Πληροφοριών Πυρκαγιάς (GFIMS) που συνδυάζει δορυφορικά δεδομένα με πληροφορίες από άλλες πηγές χρησιμοποιώντας εργαλεία χαρτογράφησης τελευταίας τεχνολογίας, όπως το Google Earth. Το εκσυγχρονισμένο σύστημα, που αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ με την υποστήριξη της NASA, προσφέρει στους ανθρώπους στο έδαφος, συμπεριλαμβανομένων και των υπευθύνων για την κινητοποίηση πόρων πυρόσβεσης σε όλο τον κόσμο, λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις θέσεις των ενεργών πυρκαγιών σε σχεδόν πραγματικό χρόνο.

Με το VIIRS στο νέο δορυφόρο NPP που είναι έτοιμο να ξεκινήσει την παροχή στοιχείων σχετικά με τις πυρκαγιές στα λειτουργικά συστήματα τους επόμενους μήνες, οι επιστήμονες στο NOAA και στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ εργάζονται πυρετωδώς για να διασφαλίσουν ότι η μετάβαση στα δεδομένα VIIRS γίνεται ομαλά. «Υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των οργάνων που πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να χειριστούμε», δήλωσε ο επιστήμονας του NOAA Ivan Csiszar, μέλος της Επιστημονικής Ομάδας NPP της NASA και επικεφαλής της προσπάθειας για τη διασφάλιση της συνέχειας των δεδομένων μεταξύ MODIS και VIIRS. «Αλλά αναμένω ότι το VIIRS θα επεκτείνει το παγκόσμιο αρχείο πυρκαγιών για πολύ καιρό στο μέλλον».

[[category:Δασικές Πυρκαγιές]]

Άνθιση φυτοπλαγκτόν στα ανοικτά των δύο ακτών της Βόρειας Αμερικής

2016-03-24T15:39:48Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:4a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1''']]
[[Αρχείο:4b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2''']]

'''Original Title:''' Blooms off Both North American Coasts

'''Date:''' August 7th, 2015

'''Πηγή''': http://landsat.visibleearth.nasa.gov/view.php?id=86377

Το φυτοπλαγκτόν για τον ωκεανό είναι ό,τι τα αγρωστώδη και η άλλη εδαφοκάλυψη για τη γη: οι πρωτογενείς παραγωγοί, η βασική πηγή τροφής και ανακύκλωσης άνθρακα για το υπόλοιπο περιβάλλον. Τα φύκια και οι άλλες μορφές φυτοπλαγκτού είναι επιπλέοντες οργανισμοί που μοιάζουν με φυτά, απορροφούν το φως του ήλιου και θρεπτικά συστατικά και δημιουργούν τη δική τους τροφή (ενέργεια).

Ο κύκλος ανάπτυξης του φυτοπλαγκτού συνεχίζεται αδιάκοπα στον ωκεανό, αλλά όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, η ανάπτυξη μικροσκοπικού φυτοπλαγκτού μπορεί να ανθίσει σε κλίμακες που είναι ορατές από το διάστημα για ημέρες έως εβδομάδες. Τον περισσότερο καιρό, αυτή η μαζική άνθιση είναι ευεργετική, ένα θείο δώρο για τα θαλάσσια ζώα, από το ζωοπλαγκτόν μέχρι τα ψάρια και τις φάλαινες που καταναλώνουν το φυτοπλαγκτόν ή καταναλώνουν τους καταναλωτές. Άλλες φορές, ητεράστια ανάπτυξη του φυτοπλαγκτού μπορεί να είναι τοξική για ένα οικοσύστημα,προκαλώντας ασφυξία στη θαλάσσια ζωή (εξαντλώντας το οξυγόνο στη θάλασσα) ή παράγοντας τοξίνες που μπορούν να αρρωστήσουν και κάποιες φορές να σκοτώσουν τα πλάσματα (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων) που τις καταπίνουν.

Τέτοια ήταν η περίπτωση στις αρχές Αυγούστου 2015, όταν σχηματίστηκε άνθιση ανοικτά των ακτών του Ατλαντικού (επάνω) και του Ειρηνικού (κάτω) των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ανοικτά του Νιου Τζέρσεϊ και της Νέας Υόρκης, μια τεράστια, φαινομενικά καλοήθης άνθιση φυτοπλαγκτόν προσέδωσε στον Ατλαντικό Ωκεανό ένα ασβεστολιθικό πράσινο χρώμα. Στις 3 Αυγούστου, το Operational Land Imager (OLI) στον δορυφόρο Landsat 8 παρατήρησε τη σκηνή (επάνω) ανοικτά των του Νιου Τζέρσεϊ και της Νέας Υόρκης, σε μια περιοχή που οι ωκεανογράφοι και οι γεωλόγοι αναφέρουν ως Όρμο της Νέας Υόρκης.

Η άνθιση πιθανότατα προκλήθηκε από παράκτια ανοδικά ρεύματα, σύμφωνα με τον Oscar Schofield, έναν θαλάσσιο επιστήμονα στο ΠανεπιστήμιοRutgers. Τα ανοδικά ρεύματα είναι μία διαδικασία με την οποία οι άνεμοι απομακρύνουν τα επιφανειακά ύδατα από την ακτή, κάνοντας τα βαθύτερα, πιο κρύα και συχνά πλούσια σε θρεπτικά συστατικά ύδατα να αναβλύσουν από τα βαθιά για να γεμίσουν το κενό. Επίμονοι δυτικοί ή νότιοι άνεμοι μπορούν να οδηγήσουν σε ανοδικά ρεύματα κατά μήκος της Μεσο-Ατλαντικής.

Η Karen Chytalo, βιολόγος στο Τμήμα Διατήρησης του Περιβάλλοντος στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, ανέφερε ότι περίπου 1,7 εκατομμύρια γαλόνια επεξεργασμένων λυμάτων απορρίπτονται στον ωκεανό κάθε μέρα μέσα από την είσοδο μεταξύ Sandy Hook, New Jersey και Rockaway της Νέας Υόρκης (κάτω από ένα σύννεφο στην εικόνα). Αυτό το πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά νερό θα μπορούσε επίσης να συμβάλλει στην άνθιση.

«Αυτές οι εκδηλώσεις το καλοκαίρι δεν είναι πρωτοφανείς», δήλωσε ο Chris Gobler, ένας οικολόγος στο Πανεπιστήμιο Stony Brook. «Ενώ η άνθιση και η σχετική υποξία ήταν συνηθισμένες στον Όρμο της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του 1970 λόγω της απόρριψης στον ωκεανό, μια απαγόρευση έκανε αυτές τις εκδηλώσεις σπανιότερες. Η άνθιση αυτή συχνά προκαλούνταν από το δινομαστιγωτό Ceratium. Το είδος των φυκιών που προκαλεί αυτό το γεγονός σήμερα είναι άγνωστο, αν και θα υποψιαζόμουνα τα διάτομα».

Η σκηνή ήταν λιγότερο καλοήθης ανοικτά της δυτικής ακτής των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά. Το φυτοπλαγκτόν ήταν άφθονο στα νερά του βορειανατολικού Ειρηνικού για μήνες και αρκετά από τα είδη ήταν τοξικά. Η σύνθετη εικόνα παραπάνω συγκροτήθηκε από πέντε σκηνές που λήφθηκαν στις 16 Ιουλίου 2015 απ’ τονLandsat 8. (Ένα πιο πρόσφατο πέρασμα του Landsat 8 την 1η Αυγούστου ήταν πολύ θολό για να δείξει μεγάλο μέρος της άνθισης.) Η σύνθεση δείχνει παράκτια ύδατα απ’ την κεντρική Ουάσιγκτον έως τα σύνορα Όρεγκον-Καλιφόρνια, με τα πράσινα σχέδια περιδίνησης να δείχνουν τις θέσεις της άνθισης.

Οι θαλάσσιοι βιολόγοι αυτό το καλοκαίρι έχουν αναφέρει ανθίσεις απ’ την Αλάσκα μέχρι τη νότια Καλιφόρνια. Ανησυχούν μήπως διαπιστώσουν σημαντικούς πληθυσμούς Pseudo-nitzschia, ένα είδος διατόμων που παράγει δομοϊκό οξύ. Αφού συγκεντρωθεί στη σάρκα οστρακοειδών και καβουριών, αυτή η νευροτοξίνη μπορεί να οδηγήσει σε αμνησιακή δηλητηρίαση από οστρακοειδή στον άνθρωπο. Ο επιπολασμός τωνPseudo-nitzschia έχει οδηγήσει τις παράκτιες υπηρεσίες στην Ουάσιγκτον, στο Όρεγκον και στην Καλιφόρνια να παρακολουθούν στενά και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να κλείνουν τους ψαρότοπους καβουριών, αχιβάδων, σαρδελών και αντσούγιας.

Σύμφωνα με τον Tom Yulsman του περιοδικού Discover, οι ανθίσεις κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού έχουν συνδεθεί με τους θανάτους φαλαινών, θαλάσσιων λιονταριών και θαλάσσιων πτηνών. Οι ανθίσεις ενδέχεται να σχετίζονται με τη μάζα θερμού ύδατος και αέρα που παρέμεινε πάνω απ’ τον βορειοανατολικό Ειρηνικό για μήνες.

[[category:Ανίχνευση ρύπανσης υδάτινων όγκων]]

Χρησιμοποίηση δορυφόρων για τον εντοπισμό παράνομης διακίνησης ξυλείας στη Μαδαγασκάρη

2016-03-24T15:37:29Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:3a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Η φόρτωση ξυλείας σε πλοία παρακολουθείται μέσω δορυφόρου. Αυτές οι εικόνες από τον Δορυφόρο GeoEye από τις 2 Δεκεμβρίου στην Antalaha εντοπίζουν αρκετές αποθήκες ξυλείας. Τα τέσσερα κοντινά πλάνα με ακτίνα 100μ δείχνουν στοίβες ροδόξυλου. Οι PeterRaven, Pete Lowry και άλλοι στον Βοτανικό Κήπο του Μισούρι συνεργάζονται με τον Clinton Jenkins του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ για την επεξεργασία και ανάλυση των εικόνων απ’ τον δορυφόρο GeoEye-1. Ο Βοτανικός Κήπος του Μισούρι είναι μία από τις λίγες μεγάλες δυτικές ΜΚΟ που εργάζονται για την αντιμετώπιση της κρίσης υλοτομίας στη Μαδαγασκάρη.''']]

[[Αρχείο:3b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2 - Οι Peter Raven, Pete Lowry και άλλοι στον Βοτανικό Κήπο του Μισούρι συνεργάζονται με τον ClintonJenkins του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ για την επεξεργασία και ανάλυση των εικόνων απ’ τον δορυφόρο GeoEye-1. Ο Βοτανικός Κήπος του Μισούρι είναι μία από τις λίγες μεγάλες δυτικές ΜΚΟ που εργάζονται για την αντιμετώπιση της κρίσης υλοτομίας στη Μαδαγασκάρη.''']]

'''Original Title:''' Satellites Being Used To Track Illegal Logging, Rosewood Trafficking In Madagascar

'''Author:''' Rhett A. Butler - '''Date:''' January 28th, 2010

'''Πηγή''': http://news.mongabay.com/2010/01/satellites-being-used-to-track-illegal-logging-rosewood-trafficking-in-madagascar/

Οι αναλυτές στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν δορυφορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση αποστολών ξυλείας παράνομα υλοτομημένης από πάρκα τροπικών δασών στη Μαδαγασκάρη. Οι εικόνες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη δίωξη εμπόρων που εμπλέκονται στη διακίνηση και στην άσκηση πίεσης σε εταιρείες που χρησιμοποιούν ροδόξυλο (παλισάνδρη) προερχόμενο από τη Μαδαγασκάρη.

Η παράνομη υλοτομία πολύτιμων σκληρών ξύλων στα εθνικά πάρκα της Μαδαγασκάρης εξερράγη μετά από ένα στρατιωτικό πραξικόπημα τον περασμένο Μάρτιο. Το πραξικόπημα – το οποίο αντικατέστησε τον όλο και πιο αυταρχικό, αλλά δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο Marc Ravalomanana – προκάλεσε κατάρρευση της κυβέρνησης, η οποία επιδεινώθηκε όταν οι χώρες-χορηγοί απέσυραν την οικονομική βοήθεια. Χωρίς χρηματοδότηση και υπό την πίεση εγκληματικών συνδικάτων που δραστηριοποιούνται κυρίως στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας, οι φύλακες των πάρκων εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και εισήλθαν οι υλοτόμοι, αποκομίζοντας ροδόξυλο και έβενο αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων από δεκάδες χιλιάδες εκτάρια προστατευόμενων περιοχών.Κατά κανόνα οι κορμοί μεταφέρθηκαν από δασικές περιοχές σε λιμάνια όπου φορτώθηκαν σε πλοία. Μεγάλο μέρος του φορτίου μεταφέρθηκε από ξένα φορτηγά στα νησιά Reunion και Mauritius πριν προωθηθεί στην Κίνα. Αλλά επειδή η συγκομιδή και η διακίνηση του ροδόξυλου ήταν παράνομες, ένα μεγάλο μέρος των κορμών κρύφτηκε σε μάντρες και θάφτηκε σε παραλίες.

Τον περασμένο μήνα o ηγέτης της «μεταβατικής αρχής» Andry Rajoelina ενέκρινε την εξαγωγή ροδόξυλου, εγκαινιάζοντας έναν νέο παροξυσμό της δραστηριότητας. Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν την παρουσία «πάνω από 1.000» υλοτόμων στα Εθνικά Πάρκα Masoala και Makira, βιότοποι που φημίζονται για τη βιοποικιλότητά τους, και «μεγάλες ουρές φορτηγών»που μετέφεραν ροδόξυλο στο Vohemar, ένα μεγάλο λιμάνι της περιοχής. Υπάρχουν ενδείξεις ότι εκατοντάδες εμπορευματοκιβώτια με ροδόξυλο θα μετακινηθούν σύντομα από το Vohemar στο Tamatave, το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, για εξαγωγή. Αποθέματα ροδόξυλου αποκαλύφθηκαν, ξεθάφτηκαν και ετοιμάστηκαν για φόρτωση σε πλοία.

Αλλά, ενώ οι έμποροι μπορεί να είναι σε θέση να αποφεύγουν τον εντοπισμό τοπικά κρύβοντας τα λαθραία τους ή δωροδοκώντας, τα αποθέματα ξυλείας και τα φορτηγά και τα σκάφη που τα μεταφέρουν είναι ξεκάθαρα ορατά στον υπόλοιπο κόσμο μέσω τακτικά ενημερωμένων, υψηλής ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Οι οργανισμοί και οι διεθνείς υπηρεσίες επιβολής του νόμου μπορούν, επομένως, να παρακολουθούν την αποθήκευση και τη μεταφορά της παράνομης ξυλείας.

Επιπλέον, νέες τεχνικές καθιστούν εφικτό τον προσδιορισμό της προέλευσης της ξυλείας μέσω της χημικής σύνθεσής της, παρέχοντας στις αρχές ισχυρές δυνατότητες διερεύνησης όταν εργάζονται για την επιβολή εμπορικών νόμων, όπως του Νόμου Lacey στις Ηνωμένες Πολιτείες και του FLEGT στην Ευρώπη. Αυτοί οι κανονισμοί ρίχνουν το βάρος της ευθύνης στις εταιρείες εισαγωγής, ελέγχοντάς τες με τους περιβαλλοντικούς νόμους των χωρών παραγωγής, ακόμη και όταν αυτές οι χώρες δεν επιθυμούν ή αδυνατούν να επιβάλουν τους κανόνες τους.

Στην περίπτωση του ροδόξυλου Μαδαγασκάρης, έχουν ήδη υπάρξει ενέργειες επιβολής του νόμου σύμφωνα με το Νόμο Lacey: το Νοέμβριο, ομοσπονδιακοί πράκτορες των ΗΠΑ έκαναν έφοδο στο εργοστάσιο της Gibson Guitar στο Τενεσί λόγω ανησυχιών ότι η εταιρεία είχε χρησιμοποιήσει παράνομα υλοτομημένο ροδόξυλο απ’ τη Μαδαγασκάρη. Τουλάχιστον ένας σημαντικός έμπορος της Μαδαγασκάρης, ο Jeannot Ranjanoro, θα μπορούσε να βρεθεί σε άμεσο κίνδυνο αφού δραστηριοποιείται μέσω της Flavour Handling LLC, μια εταιρεία με έδρα το Delaware. Ως εταιρεία των ΗΠΑ, αν η Flavour Handling αποδειχθεί ότι εμπλέκεται σε διακίνηση ξυλείας που παραβιάζει την περιβαλλοντική νομοθεσία της Μαδαγασκάρης, θα μπορούσε δυνητικά να υποστεί διώξεις βάσει του Νόμου Lacey. Οι δορυφορικές εικόνες και οι χημικές υπογραφές του ξύλου θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως αποδεικτικά στοιχεία.

[[category:Εκτίμηση υποβάθμισης δασικών οικοσυστημάτων]]

Η NASA εγκαινιάζει καινοτόμο μέθοδο χαρτογράφησης υγρασίας εδάφους

2016-03-24T15:34:05Z

Badogiannis Nikolaos:

'''Original Title:''' NASA Launches Groundbreaking Soil Moisture Mapper

'''Author:''' Jet Propulsion Laboratory - California Institute of Technology

'''Date:''' January 31st, 2015

'''Πηγή''': http://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=4471

Το καινούριο σύστημα χαρτογράφησης υγρασίας εδάφους (SMAP – Soil Moisture Active Passive) της NASA ξεκινά με την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους από το Συγκρότημα West 2 της αεροπορικής βάσης Vandenberg Air Force Base στην Καλιφόρνια, ξεκινώντας μια αποστολή τριών ετών για την χαρτογράφηση της απαραίτητης υγρασίας της Γης που είναι κρυμμένη στο έδαφος.

Η NASA εκτόξευσε με επιτυχία τον πρώτο δορυφόρο του προγράμματος με σκοπό την συλλογή δεδομένων από όλο τον κόσμο για τη ζωτική υγρασίας του εδάφους.

Η αποστολή του προγράμματος SMAP, με ευρείες εφαρμογές για την επιστήμη και την κοινωνία, εκτοξεύτηκε στις 6:22 π.μ. PST (09:22 π.μ. EST) το Σάββατο από την αεροπορική βάση Vandenberg Air Force Base στην Καλιφόρνια, πάνω σε ένα πύραυλο της United Launch Alliance Delta II. Το εργαστήριο Jet Propulsion Laboratory(JPL) της NASA στην Πασαντένα της Καλιφόρνια, διαχειρίζεται το SMAP για την διεύθυνση Επιστήμης της NASA στην Ουάσιγκτον, με τη χρήση λογισμικού διαχείρισης και επιστημονικών υπολογισμών που πραγματοποιούνται από επιστήμονες στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt, Μέριλαντ.

Περίπου 57 λεπτά μετά την απογείωσή του, το SMAP χωρίστηκε από το δεύτερο τμήμα του πυραύλου σε μία αρχική τροχιά 411- 425 μιλίων (661- 685 χιλιομέτρων). Μετά από μια σειρά ενεργοποιήσεων διαδικασιών, το διαστημικό σκάφος αποκατέστησε την επικοινωνία με τους ελεγκτές εδάφους και ενεργοποίησε τις ηλιακές συστοιχίες του. Η αρχική τηλεμετρία έδειξε πως το διαστημικό σκάφος είναι σε άριστη υγεία.

Το SMAP αρχίζει τώρα μια αποστολή τριών ετών που θα ερευνήσει κάτω από την επιφάνεια της Γης για να επεκτείνει την γνώση μας για το βασικό συστατικό στοιχείο του γήινου συστήματος που συνδέει τους κύκλους του νερού, της ενέργειας και του άνθρακα και οδηγεί τον πλανήτη που ζούμε . Ο συνδυασμός των ραντάρ και ραδιόμετρων του SMAP θα περιεργαστεί τις 2 ανώτερες ίντσες (5 εκατοστά) του εδάφους, μέσα από τα σύννεφα και τη μέτρια κάλυψη βλάστησης, τόσο τη μέρα όσο και τη νύχτα, για να παραχθεί η υψηλότερη δυνατή ανάλυση και οι πιο ακριβείς χάρτες της υγρασίας του εδάφους που έχουν αποκτηθεί ποτέ από το διάστημα.

Η αποστολή θα συμβάλει στη βελτίωση των προβλέψεων για το κλίμα και τον καιρό και θα επιτρέψει στους επιστήμονες να παρακολουθούν την ξηρασία και να προβλέπουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τις πλημμύρες που προκαλούνται από έντονες βροχοπτώσεις ή το λιώσιμο των πάγων - πληροφορίες που μπορούν να σώσουν ζωές και περιουσίες. Επιπλέον, με δεδομένο ότι η ανάπτυξη των φυτών εξαρτάται από την ποσότητα του νερού στο έδαφος, τα δεδομένα από το πρόγραμμα SMAP θα επιτρέψουν στα έθνη να προβλέψουν καλύτερα την απόδοση των καλλιεργειών και θα βοηθήσουν στα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης για παγκόσμια πείνα.

«Η έναρξη του προγράμματος SMAP ολοκληρώνει μια φιλόδοξη περίοδο 11 μηνών για τη NASA, μέσα στην οποία έχει εκκινήσει πέντε νέες διαστημικές αποστολές για την παρατήρηση της Γης, ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα την αλλαγή του πλανήτη μας", δήλωσε ο επικεφαλής της NASA CharlesBolden. "Οι επιστήμονες και οι νομοθέτες θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα του SMAP για την παρακολούθηση την κίνησης του νερού γύρω από τον πλανήτη μας και την λήψη πιο σωστών αποφάσεων σε κρίσιμους τομείς, όπως η γεωργία και η διαχείριση των υδάτινων πόρων.
Το σύστημα SMAP επίσης θα εντοπίζει αν το έδαφος είναι παγωμένο ή μερικώς παγωμένο. Η ανίχνευση των μεταβολών κατά τα χρονικά διαστήματα της απόψυξης την άνοιξη και οι αλλαγές στη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να υπολογίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τα ποσά του άνθρακα που απελευθερώνουν τα φυτά στην ατμόσφαιρα της Γης κάθε χρόνο.

"Τα επόμενα χρόνια θα είναι ιδιαίτερα συναρπαστικά για την επιστήμη της Γης χάρη στις μετρήσεις από το SMAP και τις άλλες νέες αποστολές μας», δήλωσε ο MichaelFreilich, διευθυντής της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών του τμήματος Επιστήμης της Γης της NASA στην Ουάσιγκτον. "Κάθε αποστολή μετρά βασικές μεταβλητές που επηρεάζουν το περιβάλλον της Γης. Το SMAP θα προσφέρει νέες γνώσεις σχετικά με τους παγκόσμιους κύκλους του νερού, της ενέργειας και του άνθρακα. Συνδυάζοντας τα δεδομένα από όλες τις αποστολές που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη θα μας δοθεί η ευκαιρία να κατανοήσουμε πολύ καλύτερα το πώς λειτουργεί το σύστημα της Γης."

Το SMAP θα βρίσκεται σε τροχιά από πόλο σε πόλο κάθε 98,5 λεπτά, επαναλαμβάνοντας την καταγραφή της ίδιας διαδρομής εδάφους κάθε οκτώ ημέρες. Η λωρίδα μέτρησης των 620 μιλίων (1.000 χιλιόμετρα) επιτρέπει στο SMAP να καλύψει ολόκληρες περιοχές του ισημερινού της Γης κάθε τρεις ημέρες και περιοχές σε υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη κάθε δύο ημέρες. Η αποστολή θα χαρτογραφήσει την παγκόσμια υγρασία του εδάφους με ανάλυση περίπου 5,6 μιλίων (9 χιλιόμετρα).

"Το σύστημα SMAP θα βελτιώσει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο", δήλωσε ο SimonYueh, επιστήμονας στο έργο του SMAP στο JPL. "Τα δεδομένα της υγρασίας του εδάφους από το SMAP έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν σημαντικά την ακρίβεια των βραχυπρόθεσμων προβλέψεων καιρού και να μειώσουν την αβεβαιότητα των μακροπρόθεσμων προβλέψεων για το πώς η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει τον κύκλο του νερού στη Γη.
Η ομάδα του SMAP είναι σε συνεργασία με πολλές οργανώσεις και άτομα που προσβλέπουν σε άμεση χρησιμοποίηση των δεδομένων του δορυφόρου. Μέσα από εργαστήρια επιμόρφωσης και σεμινάρια, η Ομάδα Εργασίας του SMPA συνεργάζεται με 45 πιλοτικούς χρήστες για την τελική δοκιμή και την ενσωμάτωση των αποτελεσμάτων των δεδομένων της αποστολής σε πολλές διαφορετικές εφαρμογές. Σε αυτές τις πρώτες δοκιμές περιλαμβάνονται μετεωρολόγοι από διάφορα έθνη, καθώς και ερευνητές και σχεδιαστές από το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Γεωλογικής Παρατήρησης των ΗΠΑ, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ και το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών.
Κατά τη διάρκεια των επόμενων 90 ημερών, το SMAP και το σύστημα εδάφους του πρέπει να εξασφαλίσουν ότι είναι πλήρως λειτουργικά και πως είναι έτοιμα να ξεκινήσουν τη συστηματική συλλογή επιστημονικών δεδομένων. Ένα σημαντικό ορόσημο για το πρόγραμμα θα είναι η έναρξη της λειτουργίας του τεράστιου μικροφώνου και της κεραίας - πομπού, συνολικής διαμέτρου 20 ποδιών (6 μέτρα). Το παρατηρητήριο θα μπορεί να κινείται εντός της τελικής τροχιάς των 426 μιλίων (685 χιλιομέτρων), σχεδόν από πόλο σε πόλο και η κεραία θα πραγματοποιεί 14,6 στροφές ανά λεπτό.

Οι εργασίες του προγράμματος SMAP θα ξεκινήσουν και όλα τα δεδομένα θα βαθμονομηθούν και θα επικυρωθούν. Η πρώτη εξαγωγή των δεδομένων σχετικά με την υγρασία του εδάφους αναμένονται εντός 9 μηνών. Η εξαγωγή των απολύτως επικυρωμένων επιστημονικών δεδομένων αναμένεται εντός 15 μηνών από την έναρξη του προγράμματος.

Ο πύραυλος Delta II που μετέφερε το SMAP έβαλε σε τροχιά και έναν δορυφόρο CubeSat του εργαστηρίου JPL. Η αποστολή GRIFEX CubeSat (Geostationary Coastal and Air Pollution Events Read-Out Integrated Circuit In-Flight Performance Experiment – Πείραμα ολοκληρωμένου δικτύου απόδοσης εντός πτήσης γεωστατικής παράκτιων περιοχών και ατμοσφαιρικής ρύπανσης) ήταν μία από τις τρεις CubeSat αποστολές που ξεκίνησαν επιτυχώς με την έναρξη του προγράμματος SMAP. Σε μέγεθος ίσο με μία φέτα ψωμί, το σύστημα που χρησιμοποιεί η GRIFEX αποτελεί την αιχμή της τεχνολογίας στους ανιχνευτές και ο σχεδιασμός που υπάρχει είναι να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον για όλους τους δορυφόρους παρατήρησης της Γης.

Το εργαστήριο JPL κατασκεύασε το διαστημικό σκάφος που χρησιμοποιεί το πρόγραμμα SMAP και είναι υπεύθυνο για τη διαχείριση του έργου, τη μηχανική υποστήριξη του συστήματος και των οργάνων ραντάρ, για τις εργασίες της αποστολής και για το σύστημα δεδομένων του εδάφους.To Κέντρο διαστημικών πτήσεων Goddard είναι υπεύθυνo για τα όργανα τύπου ραδιόμετρου και για την εξαγωγή των αποτελεσμάτων από τα καταγεγραμμένα δεδομένα. Και τα δύο κέντρα συνεργάζονται πάνω στην επεξεργασία των δεδομένων και την παράδοση αυτών στις εγκαταστάσεις δορυφόρων στο Fairbanks της Αλάσκα και τοΕθνικό Κέντρο δεδομένων χιονιού και πάγου στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στην περιοχή Boulder. Το Πρόγραμμα της NASA για τις εκτοξεύσεις που βρίσκεται στο κέντρο διαστημικών ερευνών Kennedyστη Φλόριντα ήταν υπεύθυνο για τη διαχείριση της διαδικασίας της εκτόξευσης. Η διαχείριση του εργαστηρίουJPL γίνεται για τη NASA από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (California Institute of Technology) στην περιοχή Πασαντένα.

[[category:Υποβάθμιση εδαφών]]

Σύστημα δορυφορικής παρακολούθησης τροπικών δασών από τη Βραζιλία

2016-03-24T15:30:07Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:2a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1''']]

'''Original Title:''' Brazil Exports Satellite Rainforest Monitoring

'''Date:''' November 10th, 2011

'''Πηγή''': http://www.dw.com/en/brazil-exports-satellite-rainforest-monitoring/a-15516250

Η Βραζιλία καταγράφει δορυφορικά την παράνομη υλοτομία στον Αμαζόνιο εδώ και 23 χρόνια. Πλέον, το ενδιαφέρον για αυτή την πρωτοποριακή τεχνογνωσία αυξάνεται και από άλλες χώρες που αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν την αποψίλωση των δασών.

Για περισσότερο από δύο δεκαετίες, η Βραζιλία χρησιμοποιεί δορυφορικές εικόνες για την παρακολούθηση του τροπικού δάσους. Ένα σημαντικό έργο, δεδομένου ότι στην αποψίλωση των δασών οφείλεται περισσότερο από το ένα πέμπτο των αερίων του θερμοκηπίου σε παγκόσμιο επίπεδο, καθιστώντας την ένα σημαντικό παράγοντα στην κλιματική αλλαγή.

Η πίεση για μεγαλύτερη προστασία των δασών αυξάνεται, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες που καλύπτονται ακόμα από μεγάλα τμήματα τροπικών δασών, όπως η Βραζιλία, η Ινδονησία ή η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Η Βραζιλία έχει αποκτήσει αρκετή εμπειρία σε τέτοιου είδους ψηφιακή παρακολούθηση από όταν το Εθνικό Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας (ΙΝΡΕ) καθιέρωσε το πρώτο σύστημα παρατήρησης τροπικού δάσους στον κόσμο το 1988 με την ονομασία "TerraAmazon".

"Έχουμε μια μέθοδο δοκιμασμένη, εξελιγμένη και επαρκή για χρήση από άλλες χώρες.», δήλωσε ο Alessandra Gomes, ο οποίος εργάζεται στο ΙΝΡΕ του Αμαζονίου. «Ο στόχος μας είναι να διευκολύνουμε τις άλλες χώρες που έχουν ανάγκη από ένα αποδοτικό σύστημα για την παρακολούθηση των δασικών τους εκτάσεων», είπε οGomes στη Deutsche Welle.
Αρκετοί διεθνείς εταίροι συμμετέχουν σε αυτήν την πρωτοβουλία, συμπεριλαμβανομένου του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO), της Οργάνωσης της Συνθήκης Συνεργασίας του Αμαζονίου και τον Οργανισμό Διεθνούς Συνεργασίας της Ιαπωνίας.

Μαζί με την κυβέρνηση της Βραζιλίας, έχουν αναπτύξει προγράμματα κατάρτισης προσωπικού που επιτρέπουν σε χώρες όπως το Μεξικό, η Γκαμπόν, η Γουιάνα, το Κονγκό, η Παπούα Νέα Γουινέα και το Βιετνάμ να υιοθετήσουν το σύστημα παρακολούθησης που έχει αναπτύξει η Βραζιλία.
Ο Inge Jonckheere του FAO, περιέγραψε το σύστημα ως πλήρως λειτουργικό, επιστημονικά τεκμηριωμένη και με δυνατότητα για παγκόσμια εφαρμογή.
"Πολλές χώρες θεωρούν την τεχνολογία αυτή ως παράδειγμα και θα ενδιαφέρονταν να το υιοθετήσουν στο δικό τους πλαίσιο εφαρμογής" είπε ο Jonckheere, προσθέτοντας ότι το σύστημα είναι δυνατόν να προσαρμοστεί στις ειδικές ανάγκες κάθε ενδιαφερόμενης χώρας.

'''Από τον Αμαζόνιο και πέρα'''

Έξι διεθνείς αντιπροσωπείες έχουν ήδη εκπαιδευτεί. Εκπρόσωποι από τη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, το Περού, την Κολομβία και τον Ισημερινό συμμετείχαν σε εκπαίδευση αυτό το μήνα στην περιοχή Belem, στις εκβολές του ποταμού Αμαζονίου στη βορειοανατολική Βραζιλία.

Οι αφρικανικές χώρες συμμετέχουν επίσης. Εκτός από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό - τη χώρα με το δεύτερο μεγαλύτερο τροπικό δάσος στον κόσμο, η οποία πλήττεται σε μεγάλο βαθμό από την παράνομη υλοτόμηση –τόσο η Μοζαμβίκη όσο και η Αγκόλα έστειλαν επίσης τους εκπροσώπους στη Βραζιλία.

Οι συμμετέχοντες εκπαιδεύτηκαν στο πώς να κατεβάζουν δορυφορικές φωτογραφίες από το διαδίκτυο και πώς να τις μετατρέπουν σε αδιάσειστα στοιχεία που δείχνουν τα σημεία όπου η υλοτομία λαμβάνει χώρα.

"Ο στόχος είναι να καταφέρουν και οι άλλες χώρες να αποκτήσουν την τεχνογνωσία για τον εντοπισμό της αποψίλωσης των δασών", είπε ο Jonckheere στη Deutsche Welle.

'''Πιστώσεις άνθρακα'''

«Η τεχνική είναι ιδιαίτερα ελκυστική για τις χώρες επειδή με τη μέθοδο αυτή προκύπτει μια καλύτερη ευκαιρία για την προώθηση των συμφερόντων τους κατά τις διαπραγματεύσεις του ΟΗΕ για το κλίμα.», είπε ο Jonckheere.

Όπως αποφασίστηκε στη διάσκεψη για το κλίμα το 2010 στο Μεξικό, τα έθνη μπορούν να επωφεληθούν από τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, μέσω της σύνδεσης στο πρόγραμμα REDD για τη μείωση των εκπομπών από την αποψίλωση και υποβάθμιση των δασών.

Αλλά για να λάβουν πίστωση για τη διάσωση των δασών, οι συμμετέχουσες χώρες πρέπει να παρουσιάσουν επαληθεύσιμα καταγεγραμμένα στοιχεία.

"Υπάρχουν δύο τρόποι για τα έθνη να προφυλάξουν τα δάση τους. Μπορούν να ξεκινήσουν από μηδενική βάση και να αναπτύξουν το δικό τους σύστημα ή να χρησιμοποιήσουν την υπάρχουσα τεχνογνωσία. Εδώ ακριβώς μπορεί να βοηθήσει η Βραζιλία», δήλωσε ο Jonckheere.

Το πρόγραμμα TerraAmazon συλλέγει και επεξεργάζεται φωτογραφίες από το βορειοαμερικανικό δορυφόρο Landsat. Από τις καταγραφές αυτού, οι επιστήμονες παίρνουν χάρτες και στοιχεία σχετικά με τα τμήματα τροπικού δάσους όπου παρουσιάζεται υλοτομία.
Στην ψηφιακή εποχή, το σύστημα αποτελείται από διάφορα στοιχεία, όπως η μονάδα που ελέγχει τις εναλλαγές στις περιοχές αποψίλωσης και η μονάδα αποτροπής που επεξεργάζεται γρήγορες μετρήσεις και στέλνει σήματα κινδύνου προς τον κεντρικό σταθμό.

«Τα δεδομένα τίθενται στη διάθεση της υπηρεσίας περιβάλλοντος της Βραζιλίας Ibama εντός 15 ημερών», εξήγησε ο Gomes, με επόμενο βήμα τις επί τόπου επισκέψεις για να διαπιστωθεί τι έχει συμβεί.

Ο André Muggiati της Greenpeace θεωρεί το σύστημα πρωτοποριακό. «Είναι μια βάση για τη μέτρηση της προόδου ή της υποχώρησης της δημόσιας πολιτικής στην περιοχή του Αμαζονίου», είπε ο Muggiati στη Deutsche Welle.

"Χωρίς την δορυφορική παρακολούθηση, δεν θα ήταν δυνατή η αξιολόγηση της κατάστασης." Ο Muggiati είπε πως η κυβέρνηση της Βραζιλίας έχει αποφασίσει να περιορίσει την παράνομη υλοτόμηση με βάση τις παρατηρήσεις από την δορυφορική τεχνολογία .

«Παρατηρούμε πώς η υλοτομία έχει μειωθεί. Και το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο είναι πώς τα δεδομένα είναι προσβάσιμα στο κοινό και πως η κοινωνία ευαισθητοποιείται και πιέζει την κυβέρνηση να αντιδράσει», δήλωσε ο Muggiati.

[[category:Εκτίμηση υποβάθμισης δασικών οικοσυστημάτων]]

Άνθιση φυτοπλαγκτόν στη λίμνη Erie

2016-03-24T15:22:53Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:5a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1''']]
[[Αρχείο:5b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2''']]

'''Original Title:''' Algae Bloom On Lake Erie

'''Date:''' August 5th, 2014

'''Πηγή''': http://earthobservatory.nasa.gov/IOTD/view.php?id=84125

Για τουλάχιστον πενήντα χρόνια, οι ανθίσεις φυτοπλαγκτόν και φυκιών ήταν συχνό φαινόμενο το καλοκαίρι στη λίμνη Erie. Τα μικροσκοπικά, επιπλέοντα φυτά γενικά αρχίζουν να ανθίζουν τον Ιούνιο και τον Ιούλιο καθώς το νερό θερμαίνεται και στρωματοποιείται και οι αριθμοί τους φτάνουν στο ανώτατο σημείο τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο. Αλλά μια άνθιση δεν οδηγεί κάθε χρόνο στο κλείσιμο της παροχής νερού σε μια αμερικανική ή καναδική πόλη.

Το Φασματοραδιόμετρο Απεικόνισης Μέτριας Ανάλυσης (MODIS) στον δορυφόρο Aqua της NASA αποτύπωσε την εικόνα στην κορυφή, μια άποψη άνθισης φυκιών στο δυτικό άκρο της λίμνηςErie. Η εικόνα των παράκτιων υδάτων στα ανοικτά του Οχάιο, του Μίσιγκαν και του νοτιοδυτικού Οντάριο ελήφθη στις 18:50 ώρα Γκρήνουιτς, στις 3 Αυγούστου 2014. Τα φύκια γενικά προσδίδουν στο νερό ένα γαλακτώδες πράσινο χρώμα στις εικόνες φυσικού χρώματος του MODIS.

Η δεύτερη εικόνα δείχνει μια πιο κοντινή άποψη της ίδιας περιοχής, όπως παρατηρήθηκε την 1η Αυγούστου από το Operational Land Imager(OLI) του δορυφόρου Landsat 8. Η εικόνα του OLI περιλαμβάνει μια ειδική «παράκτια μπλε» ζώνη μήκους κύματος που επιτρέπει στους επιστήμονες να κάνουν προσαρμογές για οπτικές στρεβλώσεις που προκαλούνται απ’ την ατμόσφαιρα κοντά στην ακτή.

Ο κυρίαρχος οργανισμός στην άνθιση της λίμνης Erie είναι το Microcystisspp., ένα είδος μπλε-πράσινου φυκιού γλυκού νερού που παράγει μια τοξίνη επιβλαβή για τον άνθρωπο. Εάν καταναλωθεί, το Microcystis μπορεί να προκαλέσει μούδιασμα, ναυτία, ζάλη και έμετο και να οδηγήσει σε ηπατική βλάβη (σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να είναι θανατηφόρο). Στις 2 Αυγούστου 2014, οι περιβαλλοντικές οθόνες για το Τολέδο και τις γύρω πόλεις στο βορειοδυτική Οχάιο διαπίστωσαν ότι οι δημόσιες παροχές νερού είχαν επίπεδα της τοξίνης μικροκυστίνης υψηλότερα από τα συνιστώμενα απ’ τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (1,0 μέρη ανά δισεκατομμύριο). Προειδοποίησαν τους κατοίκους να μην πίνουν ή μαγειρεύουν με νερό βρύσης· ο βρασμός δεν είναι αποτελεσματικός κατά της τοξίνης. Αν και η άνθιση συνεχίστηκε, οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας από τότε έχουν προσθέσει επιπλέον στάδια φιλτραρίσματος (συμπεριλαμβανομένου του ενεργού άνθρακα) και οι δημόσιες πηγές νερού κρίθηκαν και πάλι ασφαλείς στις 4 Αυγούστου.

Ο Tim Davis, ένας ειδικός στα επιβλαβή φύκια στο Ερευνητικό Εργαστήριο Περιβάλλοντος των Μεγάλων Λιμνών NOAA, επισήμανε ότι η άνθιση του 2014 δεν είναι απαραίτητα μεγαλύτερη ή πιο έντονη από ό,τι οποιαδήποτε άλλη πρόσφατη χρονιά· απλά είχε πιο άμεση ανθρώπινη επίδραση λόγω της θέσης της στον Κόλπο Maumee. Βόρειοι άνεμοι ώθησαν πρόσφατα την άνθιση προς τη βορειοδυτική ακτή του Οχάιο και δεξιά γύρω από το σύστημα εισαγωγής νερού για την πόλη του Τολέδο. Οι στρώσεις από φύκια δεν επηρεάζουν τη ναυτιλία, αλλά έχουν ισχυρή επίδραση στην ποιότητα του νερού για κατανάλωση και αναψυχή.

Ο Davis βρισκόταν σε ένα ερευνητικό σκάφος στη λίμνη Erie στις 4 Αυγούστου και ανέφερε: «Το νερό μοιάζει σαν κάποιος να έβαψε την επιφάνειά του με πράσινο χρώμα». Ο Davis και οι συνεργάτες του πραγματοποιούν δειγματοληψίες τόσο για τρέχουσες μελέτες σχετικά με την ποιότητα του νερού όσο και για έρευνες σχετικά με τα αίτια και τις λύσεις των επίμονων ανθίσεων στη λίμνη.

Ανθίσεις κυανοβακτηρίων Microcystis και άλλων ειδών φυτοπλαγκτόν συμβαίνουν σχεδόν κάθε καλοκαίρι στη λίμνη Erie, όπου τα χημικά θρεπτικά συστατικά (κυρίως φώσφορο και άζωτο) είναι άφθονα λόγω δεκαετιών απορροής από τα αγροκτήματα και τις πόλεις. Η έρευνα δείχνει ότι η άφιξη των χωροκατακτητικών μυδιών-ζεβρών στη λίμνη έχει αλλάξει τον τροφικό ιστό με τρόπους που μπορεί να προωθήσουν ορισμένα είδη φυκιών αφαιρώντας τους ανταγωνιστές. Και, ως η νοτιότερη και πιο ρηχή απ’ τις Μεγάλες Λίμνες, η λίμνη θερμαίνεται γρήγορα και η στήλη των υδάτων τείνει να λιμνάζει σε στρώματα, χωρίς μεγάλη ανάμειξη για τη διανομή θερμότητας ή θρεπτικών συστατικών. Τα κυανοβακτήρια Microcystis ευδοκιμούν σε αυτό το περιβάλλον και οι ανθίσεις έχουν λάβει διαστάσεις ρεκόρ αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια.

Στις αρχές Ιουλίου, οι επιστήμονες του NOAA προέβλεψαν ότι μια σημαντική άνθιση φέτος στη δυτική λίμνη Erie. Η ομάδα πρόβλεψης ενσωματώνει διάφορα σύνολα δεδομένων από βασισμένους στο νερό και απομακρυσμένους αισθητήρες, συμπεριλαμβανομένων των εικόνων του MODIS από τη NASA. Η NASA χρησιμοποιεί επίσης όργανα στα ερευνητικά αεροσκάφη της προκειμένου να βοηθήσει στη μελέτη της άνθισης.

[[category:Ανίχνευση ρύπανσης υδάτινων όγκων]]

Υπουργός Gadkari: Δορυφόροι και drones για την παρακολούθηση του ρυθμού κατασκευής έργων Οδοποιίας

2016-03-24T15:18:44Z

Badogiannis Nikolaos:

'''Original Title:''' Satellites and Drones to Monitor Road Construction Pace: Gadkari

'''Author:''' Press Trust of India - '''Date:''' October 1st, 2015

'''Πηγή''': http://gadgets.ndtv.com/internet/news/satellites-and-drones-to-monitor-road-construction-pace-gadkari-747073

Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να χρησιμοποιήσει δορυφόρους και drones με τη βοήθεια της ISRO (Indian Space Research Organisation - Ινδική Οργάνωση Διαστημικής Έρευνας) για την παρακολούθηση του προγράμματος κατασκευής αυτοκινητοδρόμων,με στόχο την απόκτηση τεχνογνωσίας για τη γρήγορη κατασκευή τους στη χώρα.

"Για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των προγραμμάτων κατασκευής αυτοκινητοδρόμων και παράλληλης δενδροφύτευσης, έχουμε αποφασίσει να χρησιμοποιήσουμε δορυφόρους και drones », δήλωσε ο Υπουργός Οδικών Μεταφορών και Αυτοκινητόδρομων, Nitin Gadkari.

«Η συμφωνία με το ISRO θα υπογραφεί σύντομα προς αυτή την κατεύθυνση», είπε κατά την τελετή των εγκαινίων του Εθνικού Εργαστηρίου για το Σύστημα Διαχείρισης των Οδικών Στοιχείων (RAMS) για τις Εθνικές οδούς. Τονίζοντας την ανάγκη για ένα σύγχρονο, ψηφιακό σύστημα διαχείρισης, ο Gadkari είπε ότι το RAMS που αναπτύσσεται για όλες τις Εθνικές οδούς της χώρας, είναι ένα σύγχρονο σύστημα διαχείρισης που θα χρησιμοποιεί τα δορυφορικά συστήματα Gagan και Bhuvan για να προετοιμάσει μια χαρτογράφηση 360 μοιρών όλων των οδικών στοιχείων. "Αυτό θα διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό την έγκαιρη επισκευή των δρόμων και τη διατύπωση αναλυτικών αναφορών των έργων», είπε.

Ο Πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Αυτοκινητοδρόμων της Ινδίας ChandraRaghav, είπε ότι το RAMS είναι αυτό που απαιτείται για τον αποτελεσματικό σχεδιασμό, την κατασκευή, την συντήρηση και την οικονομική διαχείριση των αυτοκινητοδρόμων. Η Εθνική Αρχή Αυτοκινητοδρόμων της Ινδίας θα υπογράψει Μνημόνιο Συνεργασίας με το ISRO για την εφαρμογή των καλύτερων τεχνολογιών. Η προσθήκη του Gagan (GPS aided Geo Augmented Navigation - GPS βοηθούμενο από σύστημα ενισχυμένης πλοήγησης) θα είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τη διασφάλιση ότι όλα τα οδικά στοιχεία είναι σωστά χαρτογραφημένα, ότι όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς έχουν ενημερωθεί πλήρως και ότι οι δρόμοι κατασκευάστηκαν επακριβώς σύμφωνα με τον σχεδιασμό. Το RAMS αναπτύσσεται για ολόκληρο το δίκτυο Εθνικών Οδών στην Ινδία ενώνοντας με αυτόν τον τρόπο τους δρόμους που χρηματοδοτήθηκαν τόσο από το δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα.

Το αποτέλεσμα αυτού του έργου, που χρηματοδοτείται από την Παγκόσμια Τράπεζα, θα βοηθήσει στον ακριβή και επιστημονικό σχεδιασμό και την οριστικοποίηση των έργων οδοποιίας, την συντήρηση των δρόμων, την εφαρμογή μέτρων για την οδική ασφάλεια και την ανάπτυξη του δικτύου Εθνικών Οδών στην Ινδία.

"Το RAMS αναπτύσσεται χρησιμοποιώντας τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές. Το λογισμικό έχει τη δυνατότητα για αλληλεπίδραση με τις δορυφορικές εικόνες από το Bhuvan. Τα δεδομένα που συλλέγονται θα τα αποθηκεύουμε και θα τα διαχειριζόμαστε μέσα από μία διαδικτυακή εφαρμογή που θα φιλοξενηθεί στο δημόσιο κεντρικό σύστημα" ανέφερε η δήλωση.

Οι πληροφορίες που θα συλλέγονται από αυτό το έργο θα είναι χρήσιμες για τα Υπουργεία Μεταφορών και Οικονομικών, για την Εθνική Αρχή Αυτοκινητοδρόμων της Ινδίας, για τα Αστυνομικά Τμήματα, για χρηματοδοτικούς οργανισμούς, για τους προγραμματιστές και τους απλούς πολίτες. Ένα μονοήμερο συνέδριο που πραγματοποιείται συζητά τις τεχνικές λεπτομέρειες για το RAMS και την παρακολούθηση της σύμβασης παραχώρησης και των υποχρεώσεων. Ο Διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας στη Χώρα, Onino Rulh, ανέφερε πως το παγκόσμιας καινοτομίας σύστημα σύγχρονης διαχείρισης που αναπτύχθηκε από την Ινδία είναι σίγουρα ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την παρακολούθηση των έργων.

[[category:Κυκλοφοριακές μελέτες]]

Υπουργός Gadkari: Δορυφόροι και drones για την παρακολούθηση του ρυθμού κατασκευής έργων Οδοποιίας

2016-03-24T15:18:25Z

Badogiannis Nikolaos:

'''Original Title:''' Satellites and Drones to Monitor Road Construction Pace: Gadkari

'''Author:''' Press Trust of India - '''Date:''' October 1st, 2015

'''Πηγή''': http://gadgets.ndtv.com/internet/news/satellites-and-drones-to-monitor-road-construction-pace-gadkari-747073

Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να χρησιμοποιήσει δορυφόρους και drones με τη βοήθεια της ISRO (Indian Space Research Organisation - Ινδική Οργάνωση Διαστημικής Έρευνας) για την παρακολούθηση του προγράμματος κατασκευής αυτοκινητοδρόμων,με στόχο την απόκτηση τεχνογνωσίας για τη γρήγορη κατασκευή τους στη χώρα.

"Για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των προγραμμάτων κατασκευής αυτοκινητοδρόμων και παράλληλης δενδροφύτευσης, έχουμε αποφασίσει να χρησιμοποιήσουμε δορυφόρους και drones », δήλωσε ο Υπουργός Οδικών Μεταφορών και Αυτοκινητόδρομων, NitinGadkari.

«Η συμφωνία με το ISRO θα υπογραφεί σύντομα προς αυτή την κατεύθυνση», είπε κατά την τελετή των εγκαινίων του Εθνικού Εργαστηρίου για το Σύστημα Διαχείρισης των Οδικών Στοιχείων (RAMS) για τις Εθνικές οδούς. Τονίζοντας την ανάγκη για ένα σύγχρονο, ψηφιακό σύστημα διαχείρισης, ο Gadkari είπε ότι το RAMS που αναπτύσσεται για όλες τις Εθνικές οδούς της χώρας, είναι ένα σύγχρονο σύστημα διαχείρισης που θα χρησιμοποιεί τα δορυφορικά συστήματα Gagan και Bhuvan για να προετοιμάσει μια χαρτογράφηση 360 μοιρών όλων των οδικών στοιχείων. "Αυτό θα διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό την έγκαιρη επισκευή των δρόμων και τη διατύπωση αναλυτικών αναφορών των έργων», είπε.

Ο Πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Αυτοκινητοδρόμων της Ινδίας ChandraRaghav, είπε ότι το RAMS είναι αυτό που απαιτείται για τον αποτελεσματικό σχεδιασμό, την κατασκευή, την συντήρηση και την οικονομική διαχείριση των αυτοκινητοδρόμων. Η Εθνική Αρχή Αυτοκινητοδρόμων της Ινδίας θα υπογράψει Μνημόνιο Συνεργασίας με το ISRO για την εφαρμογή των καλύτερων τεχνολογιών. Η προσθήκη του Gagan (GPS aided Geo Augmented Navigation - GPS βοηθούμενο από σύστημα ενισχυμένης πλοήγησης) θα είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τη διασφάλιση ότι όλα τα οδικά στοιχεία είναι σωστά χαρτογραφημένα, ότι όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς έχουν ενημερωθεί πλήρως και ότι οι δρόμοι κατασκευάστηκαν επακριβώς σύμφωνα με τον σχεδιασμό. Το RAMS αναπτύσσεται για ολόκληρο το δίκτυο Εθνικών Οδών στην Ινδία ενώνοντας με αυτόν τον τρόπο τους δρόμους που χρηματοδοτήθηκαν τόσο από το δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα.

Το αποτέλεσμα αυτού του έργου, που χρηματοδοτείται από την Παγκόσμια Τράπεζα, θα βοηθήσει στον ακριβή και επιστημονικό σχεδιασμό και την οριστικοποίηση των έργων οδοποιίας, την συντήρηση των δρόμων, την εφαρμογή μέτρων για την οδική ασφάλεια και την ανάπτυξη του δικτύου Εθνικών Οδών στην Ινδία.

"Το RAMS αναπτύσσεται χρησιμοποιώντας τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές. Το λογισμικό έχει τη δυνατότητα για αλληλεπίδραση με τις δορυφορικές εικόνες από το Bhuvan. Τα δεδομένα που συλλέγονται θα τα αποθηκεύουμε και θα τα διαχειριζόμαστε μέσα από μία διαδικτυακή εφαρμογή που θα φιλοξενηθεί στο δημόσιο κεντρικό σύστημα" ανέφερε η δήλωση.

Οι πληροφορίες που θα συλλέγονται από αυτό το έργο θα είναι χρήσιμες για τα Υπουργεία Μεταφορών και Οικονομικών, για την Εθνική Αρχή Αυτοκινητοδρόμων της Ινδίας, για τα Αστυνομικά Τμήματα, για χρηματοδοτικούς οργανισμούς, για τους προγραμματιστές και τους απλούς πολίτες. Ένα μονοήμερο συνέδριο που πραγματοποιείται συζητά τις τεχνικές λεπτομέρειες για το RAMS και την παρακολούθηση της σύμβασης παραχώρησης και των υποχρεώσεων. Ο Διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας στη Χώρα, Onino Rulh, ανέφερε πως το παγκόσμιας καινοτομίας σύστημα σύγχρονης διαχείρισης που αναπτύχθηκε από την Ινδία είναι σίγουρα ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την παρακολούθηση των έργων.

[[category:Κυκλοφοριακές μελέτες]]

Υπουργός Gadkari: Δορυφόροι και drones για την παρακολούθηση του ρυθμού κατασκευής έργων Οδοποιίας

2016-03-24T15:17:29Z

Badogiannis Nikolaos:

'''Original Title:''' Satellites and Drones to Monitor Road Construction Pace: Gadkari

'''Author:''' Press Trust of India - '''Date:''' October 1st, 2015

'''Πηγή''': http://gadgets.ndtv.com/internet/news/satellites-and-drones-to-monitor-road-construction-pace-gadkari-747073

Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να χρησιμοποιήσει δορυφόρους και drones με τη βοήθεια της ISRO (IndianSpaceResearchOrganisation - Ινδική Οργάνωση Διαστημικής Έρευνας) για τηνπαρακολούθηση του προγράμματος κατασκευής αυτοκινητοδρόμων,με στόχο την απόκτηση τεχνογνωσίας για τη γρήγορη κατασκευή τους στη χώρα.

"Για να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των προγραμμάτων κατασκευής αυτοκινητοδρόμων και παράλληλης δενδροφύτευσης, έχουμε αποφασίσει να χρησιμοποιήσουμε δορυφόρους και drones », δήλωσε ο Υπουργός Οδικών Μεταφορών και Αυτοκινητόδρομων, NitinGadkari.

«Η συμφωνία με το ISRO θα υπογραφεί σύντομα προς αυτή την κατεύθυνση», είπε κατά την τελετή των εγκαινίων του Εθνικού Εργαστηρίου για το Σύστημα Διαχείρισης των Οδικών Στοιχείων (RAMS) για τις Εθνικές οδούς. Τονίζοντας την ανάγκη για ένα σύγχρονο, ψηφιακό σύστημα διαχείρισης, ο Gadkari είπε ότι το RAMS που αναπτύσσεται για όλες τις Εθνικές οδούς της χώρας, είναι ένα σύγχρονο σύστημα διαχείρισης που θα χρησιμοποιεί τα δορυφορικά συστήματα Gagan και Bhuvan για να προετοιμάσει μια χαρτογράφηση 360 μοιρών όλων των οδικών στοιχείων. "Αυτό θα διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό την έγκαιρη επισκευή των δρόμων και τη διατύπωση αναλυτικών αναφορών των έργων», είπε.

Ο Πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Αυτοκινητοδρόμων της Ινδίας ChandraRaghav, είπε ότι το RAMS είναι αυτό που απαιτείται για τον αποτελεσματικό σχεδιασμό, την κατασκευή, την συντήρηση και την οικονομική διαχείριση των αυτοκινητοδρόμων. Η Εθνική Αρχή Αυτοκινητοδρόμων της Ινδίας θα υπογράψει Μνημόνιο Συνεργασίας με το ISRO για την εφαρμογή των καλύτερων τεχνολογιών. Η προσθήκη του Gagan (GPS aidedGeoAugmentedNavigation - GPS βοηθούμενο από σύστημα ενισχυμένης πλοήγησης) θα είναι εξαιρετικά χρήσιμη για τη διασφάλιση ότι όλα τα οδικά στοιχεία είναι σωστά χαρτογραφημένα, ότι όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς έχουν ενημερωθεί πλήρως και ότι οι δρόμοι κατασκευάστηκαν επακριβώς σύμφωνα με τον σχεδιασμό. Το RAMS αναπτύσσεται για ολόκληρο το δίκτυο Εθνικών Οδών στην Ινδία ενώνοντας με αυτόν τον τρόπο τους δρόμους που χρηματοδοτήθηκαν τόσο από το δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα.

Το αποτέλεσμα αυτού του έργου, που χρηματοδοτείται από την Παγκόσμια Τράπεζα, θα βοηθήσει στον ακριβή και επιστημονικό σχεδιασμό και την οριστικοποίηση των έργων οδοποιίας, την συντήρηση των δρόμων, την εφαρμογή μέτρων για την οδική ασφάλεια και την ανάπτυξη του δικτύου Εθνικών Οδών στην Ινδία.

"Το RAMS αναπτύσσεται χρησιμοποιώντας τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές. Το λογισμικό έχει τη δυνατότητα για αλληλεπίδραση με τις δορυφορικές εικόνες από το Bhuvan. Τα δεδομένα που συλλέγονται θα τα αποθηκεύουμε και θα τα διαχειριζόμαστε μέσα από μία διαδικτυακή εφαρμογή που θα φιλοξενηθεί στο δημόσιο κεντρικό σύστημα" ανέφερε η δήλωση.

Οι πληροφορίες που θα συλλέγονται από αυτό το έργο θα είναι χρήσιμες για τα Υπουργεία Μεταφορών και Οικονομικών, για την Εθνική Αρχή Αυτοκινητοδρόμων της Ινδίας, για τα Αστυνομικά Τμήματα, για χρηματοδοτικούς οργανισμούς, για τους προγραμματιστές και τους απλούς πολίτες. Ένα μονοήμερο συνέδριο που πραγματοποιείται συζητά τις τεχνικές λεπτομέρειες για το RAMS και την παρακολούθηση της σύμβασης παραχώρησης και των υποχρεώσεων. Ο Διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας στη Χώρα,OninoRulh, ανέφερε πως το παγκόσμιας καινοτομίας σύστημα σύγχρονης διαχείρισης που αναπτύχθηκε από την Ινδία είναι σίγουρα ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την παρακολούθηση των έργων.

[[category:Κυκλοφοριακές μελέτες]]

Ανταρκτική: Εικόνες της NASA αποκαλύπτουν ίχνη αρχαίων ανθρώπινων οικισμών κάπω από χιλιόμετρα πάγου

2016-03-24T15:14:35Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:1.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1''']]

'''Original Title:''' Antarctica: NASA Images Reveal Traces Of Ancient Human Settlement Undrerneath 2.3 Km Of Ice

'''Author:''' Bob Flanagan - '''Date:''' January 6th, 2016

'''Πηγή''': http://worldnewsdailyreport.com/antarctica-nasa-images-reveal-traces-of-ancient-human-settlement-underneath-2-3-km-of-ice/

Η δορυφορική φωτογραφία που δημοσιεύτηκε πρόσφατα από την Επιχείρηση IceBridge, αποστολής της NASA στην Ανταρκτική, οδήγησε σε μια συναρπαστική ανακάλυψη. Εικόνες αποκάλυψαν αυτό που κάποιοι ειδικοί πιστεύουν ότι θα μπορούσε να είναι η ύπαρξη ενός πιθανού αρχαίου οικισμού ανθρώπινου πολιτισμού που βρίσκεται κάτω από έναν 2,3 χιλιόμετρα πάγου.

Αυτή η ενδιαφέρουσα ανακάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια δοκιμών πτήσης του συστήματος ATLAS (Advanced Topographic Laser Altimeter System - Προηγμένο Σύστημα Laser Αποτύπωσης Τοπογραφικού Υψομέτρου), ενός συστήματος ανίχνευσης της NASA που λειτουργεί βάσει της αρχής του ραντάρ, αλλά χρησιμοποιεί φως από λέιζερ. Το συγκεκριμένο σύστημα είναι προγραμματισμένο να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα ICESat-2 το 2017, για την παρακολούθηση αλλαγών στην επιφάνεια των πάγων των πόλων.

«Το περιθώριο λάθους είναι πολύ μικρό, όταν πρόκειται για μεμονωμένα φωτόνια που σημαδεύουν μεμονωμένες οπτικές ίνες, γι 'αυτό ήταν τόσο μεγάλη η έκπληξή μας όταν παρατηρήσαμε τα απρόσμενα χαρακτηριστικά των εικόνων" εξηγεί ο NathanBorowitz, επιστήμονας που εργάζεται στην επιχείρηση IceBridge και ερευνητής του θαλάσσιου πάγου στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ.

"Μέχρι τώρα μπορούμε να κάνουμε μόνο εικασίες ως προς το τι είναι αυτά τα χαρακτηριστικά, αλλά η έναρξη του προγράμματος ICESat-2 το 2017 θα οδηγήσει πιθανότατα και σε άλλες μεγάλες ανακαλύψεις και μια καλύτερη κατανόηση των γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών της Ανταρκτικής», προσθέτει.

'''Ένας ανθρώπινος οικισμός θαμμένος κάτω από 2,3 χιλιόμετρα πάγου'''

Ο κορυφαίος αρχαιολόγος Ασόκα Tripathi του Τμήματος Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Calcutta έχει την άποψη πως οι εικόνες παρέχουν σαφή αποδεικτικά στοιχεία ενός αρχαίου ανθρώπινου οικισμού κάτω από το στρώμα πάγου .

"Αυτά είναι σαφώς στοιχεία ανθρώπινης κατασκευής, που μοιάζει με είδος πυραμίδας. Τα σχήματα δεν δείχνουν τίποτα που θα πρέπει να περιμένουμε από γεωμορφολογικούς σχηματισμούς που απαντώνται στη φύση. Έχουμε δεδομένες αποδείξεις ανθρώπινης μηχανικής επιστήμης. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι αυτές οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στην Ανταρκτική κάτω από 2 χιλιόμετρα πάγου. Αυτό είναι σαφώς το μπερδεμένο κομμάτι, για το οποίο δεν έχουμε καμία εξήγηση αυτή τη στιγμή", παραδέχεται .

"Αυτές οι εικόνες απεικονίζουν μονάχα ένα μικρό μέρος της συνολικής μάζας της Ανταρκτικής. Υπάρχουν πιθανώς πολλές άλλες επιπλέον θέσεις που καλύπτονται από πάγο. Απλά αποδεικνύεται πόσο εύκολο είναι να υποτιμήσουμε τόσο το μέγεθος όσο και την κλίμακα των ανθρώπινων οικισμών του παρελθόντος", λέει ο δρ Tripathi.

'''Απομεινάρια ενός χαμένου πολιτισμού'''

Ο ιστορικός και χαρτογράφος του Πανεπιστημίου του Cambridge, Christopher Adam, πιστεύει ότι πρέπει να υπάρχει μια λογική εξήγηση.
" Ένας από τους πιο μπερδεμένους χάρτες της ιστορίας είναι αυτός του Τούρκου ναύαρχου Πίρι Ρέις από το 1513 μ.Χ., ο οποίος χαρτογράφησε με επιτυχία τις ακτές της Ανταρκτικής πάνω από 500 χρόνια πριν. Το πιο συναρπαστικό με αυτό το χάρτη είναι ότι παρουσιάζει την ακτογραμμή της Ανταρκτικής χωρίς καθόλου πάγο. Πώς είναι αυτό δυνατόν όταν εικόνες της ακτογραμμής της Ανταρκτικής, που βρίσκεται κάτω από τους παγετώνες, παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά μόλις το 1958 μετά την ανάπτυξη του ραντάρ; Είναι δυνατόν η Ανταρκτική να μην καλυπτόταν πάντοτε από ένα τέτοιο φύλλο πάγου; Ο χάρτης αυτός αποδεικνύει την πιθανότητα" ο ίδιος παραδέχεται .

«Μια μικρή μετατόπιση των πόλων ή του άξονα περιστροφής της Γης κατά τους ιστορικούς χρόνους είναι ίσως η μόνη λογική εξήγηση που μου έρχεται στο μυαλό, αλλά σίγουρα χρειάζεται να πραγματοποιήσουμε περισσότερη έρευνα πριν μεταβούμε σε κάποιο συμπέρασμα . " Το ICESat - 2 (Ice, Cloud, and land Elevation Satellite 2), που αποτελεί κομμάτι του Συστήματος Παρατήρησης Γης της NASA , είναι μια προγραμματισμένη δορυφορική αποστολή για τη μέτρηση της ανύψωσης και της κλίσης του στρώματος πάγου, της τοπογραφίας της Γης και των χαρακτηριστικών της βλάστησης και πρόκειται να ξεκινήσει το Μάιο του 2017.

Ανταρκτική: Εικόνες της NASA αποκαλύπτουν ίχνη αρχαίων ανθρώπινων οικισμών κάπω από χιλιόμετρα πάγου

2016-03-24T15:13:26Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:1.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1''']]

'''Original Title:''' Antarctica: NASA Images Reveal Traces Of Ancient Human Settlement Undrerneath 2.3 Km Of Ice

'''Author:''' Bob Flanagan - '''Date:''' January 6th, 2016

'''Πηγή''': http://worldnewsdailyreport.com/antarctica-nasa-images-reveal-traces-of-ancient-human-settlement-underneath-2-3-km-of-ice/

Η δορυφορική φωτογραφία που δημοσιεύτηκε πρόσφατα από την Επιχείρηση IceBridge, αποστολής της NASA στην Ανταρκτική, οδήγησε σε μια συναρπαστική ανακάλυψη. Εικόνες αποκάλυψαν αυτό που κάποιοι ειδικοί πιστεύουν ότι θα μπορούσε να είναι η ύπαρξη ενός πιθανού αρχαίου οικισμού ανθρώπινου πολιτισμού που βρίσκεται κάτω από έναν 2,3 χιλιόμετρα πάγου.

Αυτή η ενδιαφέρουσα ανακάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια δοκιμών πτήσης του συστήματος ATLAS (Advanced Topographic Laser Altimeter System - Προηγμένο Σύστημα Laser Αποτύπωσης Τοπογραφικού Υψομέτρου), ενός συστήματος ανίχνευσης της NASA που λειτουργεί βάσει της αρχής του ραντάρ, αλλά χρησιμοποιεί φως από λέιζερ. Το συγκεκριμένο σύστημα είναι προγραμματισμένο να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα ICESat-2 το 2017, για την παρακολούθηση αλλαγών στην επιφάνεια των πάγων των πόλων.

«Το περιθώριο λάθους είναι πολύ μικρό, όταν πρόκειται για μεμονωμένα φωτόνια που σημαδεύουν μεμονωμένες οπτικές ίνες, γι 'αυτό ήταν τόσο μεγάλη η έκπληξή μας όταν παρατηρήσαμε τα απρόσμενα χαρακτηριστικά των εικόνων" εξηγεί ο NathanBorowitz, επιστήμονας που εργάζεται στην επιχείρηση IceBridge και ερευνητής του θαλάσσιου πάγου στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ.

"Μέχρι τώρα μπορούμε να κάνουμε μόνο εικασίες ως προς το τι είναι αυτά τα χαρακτηριστικά, αλλά η έναρξη του προγράμματος ICESat-2 το 2017 θα οδηγήσει πιθανότατα και σε άλλες μεγάλες ανακαλύψεις και μια καλύτερη κατανόηση των γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών της Ανταρκτικής», προσθέτει.

'''Ένας ανθρώπινος οικισμός θαμμένος κάτω από 2,3 χιλιόμετρα πάγου'''

Ο κορυφαίος αρχαιολόγος Ασόκα Tripathi του Τμήματος Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Calcutta έχει την άποψη πως οι εικόνες παρέχουν σαφή αποδεικτικά στοιχεία ενός αρχαίου ανθρώπινου οικισμού κάτω από το στρώμα πάγου .

"Αυτά είναι σαφώς στοιχεία ανθρώπινης κατασκευής, που μοιάζει με είδος πυραμίδας. Τα σχήματα δεν δείχνουν τίποτα που θα πρέπει να περιμένουμε από γεωμορφολογικούς σχηματισμούς που απαντώνται στη φύση. Έχουμε δεδομένες αποδείξεις ανθρώπινης μηχανικής επιστήμης. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι αυτές οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στην Ανταρκτική κάτω από 2 χιλιόμετρα πάγου. Αυτό είναι σαφώς το μπερδεμένο κομμάτι, για το οποίο δεν έχουμε καμία εξήγηση αυτή τη στιγμή", παραδέχεται .

"Αυτές οι εικόνες απεικονίζουν μονάχα ένα μικρό μέρος της συνολικής μάζας της Ανταρκτικής . Υπάρχουν πιθανώς πολλές άλλες επιπλέον θέσεις που καλύπτονται από πάγο. Απλά αποδεικνύεται πόσο εύκολο είναι να υποτιμήσουμε τόσο το μέγεθος όσο και την κλίμακα των ανθρώπινων οικισμών του παρελθόντος", λέει ο δρ Tripathi .

'''Απομεινάρια ενός χαμένου πολιτισμού'''

Ο ιστορικός και χαρτογράφος του Πανεπιστημίου του Cambridge, ChristopherAdam, πιστεύει ότι πρέπει να υπάρχει μια λογική εξήγηση.
" Ένας από τους πιο μπερδεμένους χάρτες της ιστορίας είναι αυτός του Τούρκου ναύαρχου ΠίριΡέις από το 1513 μ.Χ. , ο οποίος χαρτογράφησε με επιτυχία τις ακτές της Ανταρκτικής πάνω από 500 χρόνια πριν. Το πιο συναρπαστικό με αυτό το χάρτη είναι ότι παρουσιάζει την ακτογραμμή της Ανταρκτικής χωρίς καθόλου πάγο. Πώς είναι αυτό δυνατόν όταν εικόνες της ακτογραμμής της Ανταρκτικής, που βρίσκεται κάτω από τους παγετώνες, παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά μόλις το 1958 μετά την ανάπτυξη του ραντάρ; Είναι δυνατόν η Ανταρκτική να μην καλυπτόταν πάντοτε από ένα τέτοιο φύλλο πάγου; Ο χάρτης αυτός αποδεικνύει την πιθανότητα" ο ίδιος παραδέχεται .

«Μια μικρή μετατόπιση των πόλων ή του άξονα περιστροφής της Γης κατά τους ιστορικούς χρόνους είναι ίσως η μόνη λογική εξήγηση που μου έρχεται στο μυαλό, αλλά σίγουρα χρειάζεται να πραγματοποιήσουμε περισσότερη έρευνα πριν μεταβούμε σε κάποιο συμπέρασμα . " Το ICESat - 2 (Ice, Cloud, andlandElevationSatellite 2), που αποτελεί κομμάτι του Συστήματος Παρατήρησης Γης της NASA , είναι μια προγραμματισμένη δορυφορική αποστολή για τη μέτρηση της ανύψωσης και της κλίσης του στρώματος πάγου, της τοπογραφίας της Γης και των χαρακτηριστικών της βλάστησης και πρόκειται να ξεκινήσει το Μάιο του 2017.

Μια αναδρομή σε μια δεκαετία πυρκαγιών

2016-03-23T15:19:14Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:13a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Δορυφορικά όργανα παρατήρησαν μεγάλες ενεργές πυρκαγιές στο Τέξας φέτος τον Απρίλιο. Στα βόρεια, οι γεωργικές πυρκαγιές σημαδεύουν το τοπίο σε όλη την Οκλαχόμα και το Κάνσας. Οι φωτεινότερες πυρκαγιές, όπως παρατηρήθηκαν από το όργανο MODIS, εμφανίζονται με πορτοκαλί και κίτρινο. (Πηγή: NASA)''']]
[[Αρχείο:13b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2 - Η Αφρική βιώνει την πιο εκτεταμένη καύση από οποιαδήποτε άλλη περιοχή του κόσμου. Τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους εκτεταμένες πυρκαγιές κάλυψαν μεγάλο μέρος της ηπείρου. Οι φωτεινότερες πυρκαγιές, όπως παρατηρήθηκαν από το όργανο MODIS, εμφανίζονται με πορτοκαλί και κίτρινο. (Πηγή: NASA)''']]
[[Αρχείο:13c.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 3 - Ενώ ένα μεγάλο μέρος της ηπείρου παρέμεινε καλυμμένο με χιόνι, η άνοιξη επέφερε εκτεταμένη καύση γεωργικών υλικών στη νοτιοανατολική Ασία τον Μάρτιο του 2010. Οι φωτεινότερες πυρκαγιές, όπως παρατηρήθηκαν από το όργανο MODIS, εμφανίζονται με πορτοκαλί και κίτρινο. (Πηγή: NASA)''']]
[[Αρχείο:13d.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 4 - Εκτεταμένες πυρκαγιές σε λιβάδια έκαψαν μεγάλα τμήματα του εσωτερικού της Αυστραλίας το 2002. Οι φωτεινότερες πυρκαγιές, όπως παρατηρήθηκαν από το όργανο MODIS, εμφανίζονται με πορτοκαλί και κίτρινο. (Πηγή: NASA)''']]

Για περισσότερο από μια δεκαετία, όργανα στον Terra και στον Aqua, δύο από τις ναυαρχίδες των δορυφόρων παρατήρησης της Γης της NASA, έχουν σαρώσει την επιφάνεια του πλανήτη μας για πυρκαγιές τέσσερις φορές την ημέρα. Τα όργανα, και τα δύο Φασματοραδιόμετρα Απεικόνισης Μέτριας Ανάλυσης (MODIS), έχουν φέρει επανάσταση σε αυτά που οι επιστήμονες γνωρίζουν για τον ρόλο της πυρκαγιάς στην αλλαγή της εδαφοκάλυψης, στις διεργασίες των οικοσυστημάτων και στον παγκόσμιο κύκλο του άνθρακα, επιτρέποντας στους ερευνητές να χαρτογραφήσουν τα χαρακτηριστικά και την παγκόσμια κατανομή των πυρκαγιών με αξιοσημείωτη λεπτομέρεια.

Τα δύο όργανα έχουν ανιχνεύσει περισσότερες από 40 εκατομμύρια ενεργές πυρκαγιές και παρατήρησαν σχεδόν 10 δισεκατομμύρια στρέμματα απανθρακωμένης γης κατά τη διάρκεια δεκάδων χιλιάδων τροχιών. Έχουν επεκτείνει και βελτιστοποιήσει δεδομένα περίπου 20 ετών από ένα προηγούμενο όργανο – το Προηγμένο Ραδιόμετρο Πολύ Υψηλής Ανάλυσης (AVHRR) – το οποίο ήταν προσαρμοσμένο σε μια σειρά μετεωρολογικών δορυφόρων πολικής τροχιάς που διηύθυνε η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA).

Η μοναδική και ολοκληρωμένη άποψη των πυρκαγιών που προσφέρει το MODIS είναι διαφορετική από αυτή που μπορούν να προσφέρουν τα αεροσκάφη ή η έρευνα πεδίου. «Τα δεδομένα MODIS έδωσαν τη δυνατότητα για μια τεράστια ποσότητα νέας έρευνας των πυρκαγιών και θα προκύψουν περισσότερα στο μέλλον καθώς τα αρχεία επεκτείνονται», είπε ο Chris Justice, ένας επιστήμονας του Πανεπιστημίου Μέριλαντ που ήταν επικεφαλής της προσπάθειας να χρησιμοποιηθούν τα όργανα MODIS για την παρακολούθηση πυρκαγιών. «Είναι σημαντικό να διατηρήσουμε τα μακροπρόθεσμα αρχεία ενεργών πυρκαγιών και καμένων εκτάσεων που δημιούργησε το MODIS και να τα συνεχίσουμε με NPP VIIRS, αν θέλουμε να κατανοήσουμε πού και πώς οι πυρκαγιές αντιδρούν στην κλιματική αλλαγή και στις δραστηριότητες ενός αυξανόμενου ανθρώπινου πληθυσμού», είπε.

Κατά την τελευταία δεκαετία, τα δύο όργανα MODIS όχι μόνο έχουν χαρτογραφήσει την παγκόσμια κατανομή των πυρκαγιών με πρωτοφανή λεπτομέρεια, αλλά έχουν παραγάγει και δεδομένα που έχουν οδηγήσει σε σημαντικές προόδους σε τομείς όπως η επιστήμη του κλίματος, η δημόσια υγεία και η διαχείριση πυρκαγιών.

'''Χαρτογράφηση: Η γεωγραφία της πυρκαγιάς'''

Πριν τα AVHRR και MODIS, οι επιστήμονες δεν είχαν τη δυνατότητα χαρτογράφησης της παγκόσμιας κατανομής πυρκαγιών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και ορισμένες χώρες στην Ευρώπη διέθεταν αρκετά ισχυρά συστήματα παρακολούθησης των πυρκαγιών που χρησιμοποιούσαν δίκτυα πύργων πυρκαγιάς και παρακολούθηση με αεροσκάφη, αλλά μεγάλα τμήματα του κόσμου είχαν ελάχιστη ή καμία δυνατότητα παρακολούθησης. Ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες υπήρχαν τεράστια κενά σε απομακρυσμένες περιοχές της Δύσης και σε μεγάλο μέρος της Αλάσκα.

Όλα αυτά άρχισαν να αλλάζουν το 1980 όταν στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα ο επιστήμονας Jeff Dozier και ο επιστήμονας της NOAA Michael Matson παρατήρησαν για πρώτη φορά μια σειρά από μικροσκοπικά λευκά στίγματα πάνω σε μια εικόνα του Περσικού Κόλπου τραβηγμένη από ένα όργανο AVHRR σε έναν δορυφόρο της NOAA. «Τα εν λόγω στίγματα αποδείχθηκε ότι ήταν η θερμική υπογραφή των εκλάμψεων φυσικού αερίου από κοιτάσματα πετρελαίου», είπε ο Dozier. Οι εκλάμψεις φυσικού αερίου ήταν οι πρώτες ενεργές πυρκαγιές που ανιχνεύθηκαν απ’ το διάστημα και η μαθηματική μέθοδος που επινόησε ο Dozier για την ανίχνευσή τους αποτελεί θεμέλιο της μεθόδου που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.

Η ανακάλυψη του Dozier εγκαινίασε μια καινούργια εποχή νέων ερευνών βασισμένων σε δορυφόρους. Μέσα σε λίγα χρόνια, οι επιστήμονες είχαν χρησιμοποιήσει δορυφόρους για την ανίχνευση πυρκαγιών εκτός των στατικών εκλάμψεων. Σύντομα, μια μικρή ομάδα ερευνητών ανίχνευε χιλιάδες πυρκαγιές την ημέρα με AVHRR.

Ωστόσο, το AVHRR δεν είχε σχεδιαστεί για την παρακολούθηση πυρκαγιών και είχε μια σειρά από αδυναμίες. Δεν μπορούσε, για παράδειγμα, να εντοπίσει πυρκαγιές ιδιαίτερα καλά· του διέφευγαν πολλές πυρκαγιές σε περιοχές με θερμά ή ιδιαίτερα ανακλαστικά υπόβαθρα· και δεν μπορούσε να κάνει διάκριση μεταξύ πυρκαγιών που σιγόκαιγαν και έκαιγαν δυναμικά.

Η εκτόξευση του πρώτου οργάνου MODIS το 1999 και ενός δεύτερου το 2002, τα οποία είχαν σχεδιαστεί ειδικά για να έχουν δυνατότητες παρακολούθησης πυρκαγιών, ήταν ένα σημαντικό τεχνολογικό άλμα προς τα εμπρός. Ως αποτέλεσμα, κατά την τελευταία δεκαετία τα δύο αυτά όργανα έχουν χαρτογραφήσει πυρκαγιές με ακρίβεια που ξεπερνά κατά πολύ αυτή που μπορεί να προσφέρει η AVHRR.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έχουν προκύψει εντυπωσιακά μοτίβα από τα δεδομένα MODIS. «Δεν είναι υπερβολή να αποκαλέσουμε τη Γη πλανήτη των πυρκαγιών», είπε ο Justice. «Μια συνηθισμένη ημέρα του Αυγούστου, το MODIS ανιχνεύει συνήθως γύρω στις 10.000 ενεργές πυρκαγιές σε όλο τον κόσμο». Το 30 τοις εκατό της επιφάνειας του εδάφους επηρεάζεται από τη φωτιά. Και κατά τη διάρκεια κάθε δεδομένου έτους, έχει δείξει το MODIS, περίπου τρία τοις εκατό της επιφάνειας της γης παγκοσμίως έχει σαφή σημάδια καψίματος ορατά απ’ τους δορυφόρους.

Ένα απ’ τα πιο αξιοσημείωτα μοτίβα που προκύπτουν είναι η απόλυτη αφθονία καύσης που λαμβάνει χώρα στην Αφρική. Το MODIS έχει αποδείξει ότι περίπου το 70 τοις εκατό των πυρκαγιών στον κόσμο λαμβάνει χώρα στην Αφρική και πάνω απ’ το 50 τοις εκατό ης συνολικής έκτασης που κάηκε κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες ήταν σε αυτή την ήπειρο, σε μεγάλο βαθμό λόγω της εκτεταμένης καύσης λιβαδιών στη σαβάνα κατά τη διάρκεια της περιόδου ξηρασίας.

Οι εικόνες του MODIS δείχνουν επίσης ότι και άλλα μέρη του κόσμου – όπως η νοτιοανατολική Ασία, η Πεδιάδα των ποταμών Γάγγη και Ινδού, η ανατολική Ευρώπη και τα τροπικά δάση της Ινδονησίας και της Αμαζονίας – βιώνουν τακτικά εποχές καύσης που συνδέονται με γεωργικές πρακτικές, αλλά σε καμία από αυτές τις περιοχές ο σκοπός της καύσης δε συναγωνίζεται αυτό που συμβαίνει στις αφρικανικές σαβάνες.

Η υψηλή ποιότητα και η συνεχής φύση των αρχείων MODIS επέτρεψε στους επιστήμονες να ξεκινήσουν την έρευνα για μακροπρόθεσμες τάσεις. «Τα αρχεία δέκα ετών δεν είναι αρκετά μεγάλα για να πούμε ότι βλέπουμε μια πραγματική τάση, το MODIS μας έχει δώσει μερικές ενδιαφέρουσες ενδείξεις σχετικά με την κατεύθυνση την οποία φαίνεται να ακολουθούμε», δήλωσε ο Louis Giglio, ένας επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ που έχει παίξει ηγετικό ρόλο στην προώθηση των επιστημονικών αλγορίθμων που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση πυρκαγιών και την επεξεργασία των δεδομένων MODIS.

Συνολικά, οι δορυφόροι δείχνουν ότι η έκταση που καίγεται σε όλο τον κόσμο έχει μειωθεί κατά δέκα τοις εκατό τα τελευταία 14 χρόνια, μια μείωση που εν μέρει οφείλεται στο γεγονός ότι ένα ισχυρό El Niño στα τέλη της δεκαετίας του 1990 αύξησε τους αριθμούς των πυρκαγιών σε ένα τεχνητά υψηλό επίπεδο. «Επίσης, η επίμονη ξηρασία σε ορισμένες επιρρεπείς σε πυρκαγιές περιοχές της Αφρικής και της Αυστραλίας, πιθανότατα εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη, έχει αφήσει κάποιες περιοχές με λίγα υλικά για κάψιμο», εξήγησε ο Luigi Boschetti, ένας ερευνητής του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ που υπήρξε επικεφαλής της προσπάθειας ανάπτυξης των μαθηματικών τεχνικών που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση σημαδιών από φωτιές.

Αντιθέτως, το MODIS έχει δείξει ότι συγκεκριμένες περιοχές του κόσμου, όπως οι δυτικές περιοχές της Βόρειας Αμερικής και τα αρκτικά δάση του Καναδά και της Ρωσίας, έχουν δει αυξήσεις στις μεγάλες πυρκαγιές κατά την τελευταία δεκαετία. Φέτος, για παράδειγμα, η Νοτιοδυτική Αμερική έχει βιώσει μια ιστορική περίοδο πυρκαγιών που έχει δημιουργήσει μερικές από τις πιο εκτεταμένες πυρκαγιές που έχουν καταγραφεί στο Τέξας και στην Αριζόνα.

'''Κλιματική αλλαγή: Αιτία και συνέπεια'''

Για να κατανοήσουμε το κλίμα, είναι σημαντικό οι επιστήμονες να καθορίσουν πώς το διοξείδιο του άνθρακα και άλλα αέρια του θερμοκηπίου μετακινούνται μεταξύ του εδάφους, του αέρα και των ωκεανών. Δεδομένου ότι οι πυρκαγιές απελευθερώνουν διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και τα δάση και η βλάστηση κάνουν το αντίθετο, το να γνωρίζουμε τι καίγεται σε όλο τον κόσμο και γιατί είναι κεντρικής σημασίας για την κατανόηση και μοντελοποίηση της κλιματικής αλλαγής.

Πριν την εκτόξευση του MODIS, οι επιστήμονες δεν ήταν σίγουροι πόσο από το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο που απελευθερωνόταν από φωτιές που άναβαν για την εκχέρσωση περιοχών των τροπικών συνέβαλλε στη συνολική συγκέντρωση αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα. Τώρα πλέον έχουν χρησιμοποιήσει τα δεδομένα MODIS, σε συνδυασμό με τα δεδομένα ποιότητας του αέρα από άλλα όργανα στον Terra, για να δείξουν ότι περίπου το ήμισυ της συνολικής συμβολής άνθρακα στην ατμόσφαιρα από την αποψίλωση των δασών πραγματοποιείται με τη μορφή των εκπομπών από πυρκαγιές.

«Το MODIS υπήρξε απολύτως κρίσιμο στην επισήμανση των παγκόσμιων εκπομπών από πυρκαγιές», δήλωσε ο James Randerson, ειδικός πυρκαγιών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Οι καλύτερες εκτιμήσεις της συχνότητας, της έντασης της καύσης, της περιοχής και του είδους της βλάστησης που κάηκαν – χαρακτηριστικά που συμβάλλουν στον καθορισμό αυτών που οι ειδικοί στις πυρκαγιές αποκαλούν καθεστώτα πυρκαγιάς – υπήρξαν ιδιαίτερα σημαντικές για τη βελτίωση των εκτιμήσεων εκπομπών.

Η τελευταία δεκαετία έρευνας έχει αποδείξει ότι το καθεστώς πυρκαγιάς μιας περιοχής μπορεί να παίζει τεράστιο ρόλο στον καθορισμό του κατά πόσον μια δεδομένη πυρκαγιά προσθέτει τελικά άνθρακα στην ατμόσφαιρα ή όχι. Μερικές από τις περιοχές που καίγονται πιο συχνά, όπως τα λιβάδια της Αφρικής και της Αυστραλίας, συμβάλλουν ελάχιστο ή καθόλου καθαρό άνθρακα στην ατμόσφαιρα, επειδή η βλάστηση αναπτύσσεται και πάλι πολύ γρήγορα.

Ωστόσο, για άλλους τύπους οργανικών υλικών που είναι πιο αργά σε ωρίμανση και τα οποία επίσης καίγονται, όπως τα συμπιεσμένα στρώματα μερικώς σάπιας βλάστησης γνωστής ως τύρφης που σχηματίζεται υπογείως σε ελώδεις περιοχές, η καθαρή συμβολή άνθρακα και άλλων αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα μπορεί να είναι ουσιώδης. Σχεδόν το σύνολο του άνθρακα που αποβάλλεται από μια πυρκαγιά τύρφης στην Ινδονησία, για παράδειγμα, καταλήγει να μείνει στην ατμόσφαιρα επειδή αυτά τα πλούσια σε άνθρακα οικοσυστήματα συχνά αντικαθίστανται με καλλιέργειες που αποθηκεύουν λιγότερο άνθρακα.

Επιπλέον, οι πυρκαγιές τύρφης απελευθερώνουν περίπου δεκαπλάσιο μεθάνιο και πενταπλάσιο διοξείδιο του άνθρακα από τις πυρκαγιές στη σαβάνα. Ως αποτέλεσμα, οι πυρκαγιές στη Ρωσία, στον Καναδά και στην Ινδονησία – χώρες που διαθέτουν κάποιες από τις μεγαλύτερες ποσότητες τύρφης στον κόσμο – συμβάλλουν δυσανάλογα στην κλιματική αλλαγή.

Η άμεση απελευθέρωση αερίων του θερμοκηπίου δεν είναι ο μόνος τρόπος που οι πυρκαγιές μπορούν να επηρεάσουν το κλίμα. Οι πυρκαγιές εκπέμπουν επίσης τεράστιες ποσότητες μικροσκοπικών, αερομεταφερόμενων σωματιδίων που ονομάζονται αερολύματα και μπορούν να διασκορπίζουν ή να απορροφούν το φως του ήλιου, ανάλογα με τη χημική σύστασή τους. Οι δασικές πυρκαγιές είναι παραγωγικοί δημιουργοί τόσο αιθαλωδών σκουρόχρωμων σωματιδίων που ονομάζονται μαύρος άνθρακας και απορροφούν εύκολα ακτινοβολία από τον ήλιο και θερμαίνουν την ατμόσφαιρα, όσο και σωματιδίων με πιο απαλά χρώματα που ονομάζονται οργανικός άνθρακας και έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ο μαύρος άνθρακας είναι ιδιαίτερα ανησυχητικός, εξήγησε ο Randerson, διότι οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει ότι καλύπτει επιφάνειες χιονιού και πάγου στην Αρκτική, σκουραίνοντάς τες και κάνοντας τον πάγο να απορροφά περισσότερο ηλιακό φως. Η έρευνα μοντελοποίησης υποδεικνύει ότι ένα σημαντικό τμήμα της τήξεως που παρατηρήθηκε στην Αρκτική κατά τις τελευταίες δεκαετίες μπορεί να είναι αποτέλεσμα του μαύρου άνθρακα και άλλων αερολυμάτων.

Εκτός από την ανάλυση του τρόπου που οι εκπομπές από πυρκαγιές συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή, ένα βασικό σημείο εστίασης για τους επιστήμονες που εργάζονται με το MODIS υπήρξε ο καθορισμός του τρόπου που τα μοτίβα πυρκαγιών μεταβάλλονται καθώς οι παγκόσμιες θερμοκρασίες αυξάνονται και η κατακρήμνιση αλλάζει. Ο αριθμός των πυρκαγιών, για παράδειγμα, θα αυξηθεί ή θα μειωθεί ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής; Και πώς αυτό επηρεάζεται από αλλαγές στον τρόπο που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν και διαχειρίζονται τη γη τους;

«Δεν υπάρχει δυστυχώς κανένας απλός κανόνας. Περιμένουμε να δούμε μια σειρά από αντιδράσεις ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες», δήλωσε ο Randerson. Σε σχετικά υγρές περιοχές που γίνονται ξηρότερες και θερμότερες, όπως τα αρκτικά δάση στη Βόρεια Αμερική και στην Ασία, οι κλιματολόγοι αναμένουν – και έχουν ήδη παρατηρήσει με το MODIS – ενδείξεις ότι πυρκαγιές γίνονται μεγαλύτερες και έχουν μεγαλύτερη ένταση.

Η Amber Soja, μια επιστήμονας πυρκαγιών με έδρα στο Κέντρο Ερευνών Langley της NASA, έχει διεξαγάγει έρευνα πεδίου στη Δημοκρατία της Τούβα στη Σιβηρία για να τεκμηριώσει δορυφορικές μελέτες που δείχνουν ότι οι μεγαλύτερες περίοδοι ξηρασίας έχουν ενισχύσει την ένταση των πυρκαγιών. Αντίστοιχα, οι καύσεις προκαλούν μεγαλύτερη καταστροφή όταν συμβαίνουν. Η Soja έχει δείξει ότι αυτές οι πιο καταστροφικές πυρκαγιές έχουν αρχίσει να βλάπτουν την ανάπτυξη των πευκοδασών μετά τις πυρκαγιές και προκαλούν τη μετάβαση κάποιων περιοχών πευκοδασών στις στέπες που αποθηκεύουν πολύ λιγότερο άνθρακα απ’ την ατμόσφαιρα.

Αντιθέτως, σε άλλες περιοχές όπου η κατακρήμνιση είναι περιορισμένη, όπως στις σαβάνες της Αυστραλίας, οι μεγαλύτερες ξηρασίες μπορεί στην πραγματικότητα να μειώνουν τον αριθμό των δασικών πυρκαγιών, επειδή υπάρχει λιγότερη βλάστηση διαθέσιμη για καύση.

'''Ποιότητα του αέρα: Τελειοποίηση των προβλέψεων από στήλες καπνού'''

Πολλά αέρια και σωματίδια αερολυμάτων από τις πυρκαγιές έχουν επίσης μια ισχυρή και καταστροφική επίδραση στην ανθρώπινη υγεία. Οι πυρκαγιές εκπέμπουν ένα φάσμα βλαβερών αερίων, κυρίως μονοξείδιο του άνθρακα και πτητικές οργανικές ενώσεις, που αυξάνουν τα επίπεδα του όζοντος κοντά στην επιφάνεια όπου το άχρωμο αέριο βλάπτει την ανθρώπινη υγεία. Οι πυρκαγιές εκπέμπουν επίσης ένα μείγμα μικροσκοπικών αερομεταφερόμενων σωματιδίων μικρότερων από 2,5 μικρόμετρα που οι ειδικοί στη δημόσια υγεία αποκαλούν PM2.5.

Το μικρό μέγεθος των σωματιδίων καθιστά δυνατή την προώθησή τους βαθιά στους ανθρώπινους πνεύμονες και στην κυκλοφορία του αίματος, όπου μπορούν να επιδεινώσουν μια σειρά από προβλήματα υγείας, όπως το άσθμα, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο καρκίνος του πνεύμονα.

Η απόδοση των συνεπειών στην παγκόσμια υγεία από τις δασικές πυρκαγιές παραμένει μια ανακριβής επιστήμη, αλλά οι επιστήμονες που χρηματοδοτούνται από τη NASA βρίσκονται στη διαδικασία να χρησιμοποιήσουν το MODIS για να βελτιώσουν τις εκτιμήσεις του συνολικού αριθμού των ζωών που χάνονται από εκπομπές δασικών πυρκαγιών κάθε χρόνο.

Εντωμεταξύ, δορυφορικές παρατηρήσεις έχουν ήδη δείξει ότι οι δασικές πυρκαγιές μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ποιότητα του αέρα, ακόμη και χιλιάδες μίλια μακριά. Οι ερευνητές έχουν χρησιμοποιήσει τις δορυφορικές παρατηρήσεις για να δείξουν ότι οι μεγάλες πυρκαγιές στην Αλάσκα το 2004, για παράδειγμα, σχεδόν διπλασίασαν το όζον σε επίπεδο εδάφους στο Χιούστον.

Ενώ οι πυρκαγιές είναι λιγότερο συχνές στη Βόρεια Αμερική από πολλά άλλα μέρη του κόσμου, περισσότεροι από 90 εκατομμύρια Αμερικανοί ζουν σε περιοχές που υπερβαίνουν τα πρότυπα ασφαλείας της ποιότητας του αέρα που ορίζονται από την Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας (EPA). Σε πολλές από αυτές τις περιοχές, οι στήλες καπνού είτε από καύση γεωργικών υλικών είτε από δασικές πυρκαγιές μπορούν να δημιουργήσουν μεγάλες αιχμές ρύπανσης που ενδέχεται να θέσουν τις περιοχές πάνω από ένα όριο ασφαλείας της ποιότητας του αέρα.
Ο EPA βασίζεται σε ένα σύστημα μοντελοποίησης που προβλέπει την κίνηση των στηλών ρύπανσης του αέρα και ονομάζεται μοντέλο Κοινοτικής Πολυκλίμακας Ποιότητας του Αέρα (CMAQ). Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, το CMAQ περιλάμβανε μόνο αδρές εκτιμήσεις της συμβολής του καπνού από δασικές πυρκαγιές στο συνολικό πρόβλημα.

«Ένα από τα πιο σημαντικά επιτεύγματα του Προγράμματος Εφαρμοσμένων Επιστημών της NASA ήταν να πείσει την Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας για την αξία της χρησιμοποίησης των δεδομένων πυρκαγιών του MODIS στο μοντέλο CMAQ, το οποίο χρησιμοποιείται για εθνικές αποφάσεις που σχετίζονται με την ποιότητα του αέρα», εξήγησε η Soja, η οποία έχει συνεργαστεί στενά με την EPA για την ενσωμάτωση δεδομένων MODIS στο μοντέλο.

Η συμπερίληψη δεδομένων πυρκαγιών του MODIS σχετικά με τη θέση ενεργών πυρκαγιών έχει βελτιώσει σημαντικά την ικανότητα του CMAQ να προβλέψει επικίνδυνα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Επιπλέον, οι ειδικοί στις προβλέψεις χρησιμοποιούν σχεδόν πραγματικού χρόνου δεδομένα MODIS για να βελτιώσουν τις εθνικές και τοπικές προβλέψεις σχετικά με την ποιότητα του αέρα. Οι ακριβείς, έγκαιρες προειδοποιήσεις είναι κρίσιμης σημασίας, σημείωσε η Soja, επειδή δίνουν στους ανθρώπους τη δυνατότητα να μειώσουν τον κίνδυνο της έκθεσης σε κακής ποιότητας αέρα περιορίζοντας την υπαίθρια δραστηριότητά τους ή φιλτράροντας τον αέρα τους.

Μπορούν να γίνουν πολλά ακόμα για να βελτιωθεί το μοντέλο. Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που εξακολουθεί να έχει το CMAQ, είπε η Soja, είναι η απλότητα της τεχνικής που χρησιμοποιείται σήμερα για την εκτίμηση του ύψους των στηλών καπνού. Μεγάλες, ενεργές πυρκαγιές τείνουν να εκτοξεύουν καπνό πολύ υψηλότερα στην ατμόσφαιρα από ό,τι μικρότερες πυρκαγιές και η λανθασμένη εκτίμηση του ύψους της στήλης οδηγεί σε ανακριβείς προβλέψεις αναφορικά με το πού τελικά καταλήγει ο καπνός.

Η Soja και οι συνάδελφοί της στο Langley επί του παρόντος χρησιμοποιούν δεδομένα από μια σειρά δορυφόρων και οργάνων, συμπεριλαμβανομένου του MODIS, σε μια προσπάθεια να βελτιώσουν τις εκτιμήσεις του CMAQ σχετικά με το ύψος των στηλών. Αναμένει ότι καλύτερα ύψη στηλών, καθώς και πιο ακριβείς εκτιμήσεις των εκπομπών των αγροτικών πυρκαγιών, θα ενσωματωθούν στο μοντέλο της EPA μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.

'''Διαχείριση πυρκαγιών: Αξιοποίηση των δεδομένων σε σχεδόν πραγματικό χρόνο'''

Πριν τη θέση σε τροχιά του MODIS, οι διαχειριστές δασών δεν είχαν στη διάθεσή τους την άποψη απ’ το διάστημα που σήμερα πολλοί θεωρούν δεδομένη. «Ζούμε πραγματικά στη χρυσή εποχή της τηλεπισκόπησης και της χαρτογράφησης», είπε ο Everett Hinkley, ειδικός τηλεπισκόπησης στη Δασική Υπηρεσία του Τμήματος Γεωργίας των ΗΠΑ.

Όταν τα αποτελέσματα του MODIS για τις πυρκαγιές αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά, χρειάστηκαν μερικές εβδομάδες για την επεξεργασία τους και να γίνουν δημόσια διαθέσιμα στο Διαδίκτυο. Αφού έγινε σαφής η δυνατότητα χρησιμοποίησης δεδομένων σε σχεδόν πραγματικό χρόνο και ανταποκρινόμενοι σε αιτήματα από τη Δασική Υπηρεσία, οι ερευνητές στο Goddard και στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ άρχισαν να αναπτύσσουν ένα πακέτο εργαλείων επεξεργασίας δεδομένων που θα καθιστούσε τις παρατηρήσεις του MODIS διαθέσιμες στο κοινό το συντομότερο δυνατόν.

Το επίκεντρο αυτού του συστήματος, το Σύστημα Ταχείας Ανταπόκρισης MODIS, το οποίο αποτελεί πλέον μέρος του Land Atmosphere σχεδόν σε Πραγματικό χρόνο Δυνατότητα για EOS (LANCE), έχει τη βάση του στο Goddard και καθιστά τα χρησιμοποιήσιμα δεδομένα πυρκαγιών διαθέσιμα στο Διαδίκτυο μέσα σε δύο έως τέσσερις ώρες. Το σύστημα αναζητά αυτόματα χαρακτηριστικές υπογραφές πυρκαγιών με βάση τη θερμική ακτινοβολία που εκπέμπεται από τις φλόγες, ελέγχει προσεκτικά τις συνθήκες που μπορούν να προκαλέσουν εσφαλμένες ανιχνεύσεις και επισημαίνει πυρκαγιές.

Όλες οι πυρκαγιές που ανιχνεύονται αναμεταδίδονται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα από την επεξεργασία στο Goddard, στο Κέντρο Εφαρμογών Τηλεπισκόπησης της Δασικής Υπηρεσίας στη Γιούτα, το οποίο λειτουργεί μια ιστοσελίδα προσαρμοσμένη ειδικά για διαχειριστές δασών. Η ιστοσελίδα δέχεται περίπου δέκα εκατομμύρια επισκέψεις το χρόνο, είπε ο Hinkley. Επιπλέον, οι αλγόριθμοι ανίχνευσης πυρκαγιάς της NASA διατίθεται σε μια σειρά από σταθμούς εδάφους λήψης δορυφορικών δεδομένων σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι παρέχουν τα δεδομένα άμεσα στα εθνικά τους προγράμματα.

Τα δεδομένα σε σχεδόν πραγματικό χρόνο που προσφέρει το MODIS αξιοποιούνται και από διεθνείς οργανισμούς. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών στη Ρώμη, για παράδειγμα, ξεκίνησε ένα νέο προϊόν την περασμένη χρονιά με την ονομασία Παγκόσμιο Σύστημα Διαχείρισης Πληροφοριών Πυρκαγιάς (GFIMS) που συνδυάζει δορυφορικά δεδομένα με πληροφορίες από άλλες πηγές χρησιμοποιώντας εργαλεία χαρτογράφησης τελευταίας τεχνολογίας, όπως το Google Earth. Το εκσυγχρονισμένο σύστημα, που αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ με την υποστήριξη της NASA, προσφέρει στους ανθρώπους στο έδαφος, συμπεριλαμβανομένων και των υπευθύνων για την κινητοποίηση πόρων πυρόσβεσης σε όλο τον κόσμο, λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις θέσεις των ενεργών πυρκαγιών σε σχεδόν πραγματικό χρόνο.

Με το VIIRS στο νέο δορυφόρο NPP που είναι έτοιμο να ξεκινήσει την παροχή στοιχείων σχετικά με τις πυρκαγιές στα λειτουργικά συστήματα τους επόμενους μήνες, οι επιστήμονες στο NOAA και στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ εργάζονται πυρετωδώς για να διασφαλίσουν ότι η μετάβαση στα δεδομένα VIIRS γίνεται ομαλά. «Υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των οργάνων που πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να χειριστούμε», δήλωσε ο επιστήμονας του NOAA Ivan Csiszar, μέλος της Επιστημονικής Ομάδας NPP της NASA και επικεφαλής της προσπάθειας για τη διασφάλιση της συνέχειας των δεδομένων μεταξύ MODIS και VIIRS. «Αλλά αναμένω ότι το VIIRS θα επεκτείνει το παγκόσμιο αρχείο πυρκαγιών για πολύ καιρό στο μέλλον».

'''Πηγή''': [http://www.nasa.gov/mission_pages/fires/main/modis-10.html]
[[category:Δασικές Πυρκαγιές]]

Αρχείο:13d.png

2016-03-23T15:16:47Z

Badogiannis Nikolaos:

Αρχείο:13c.png

2016-03-23T15:16:20Z

Badogiannis Nikolaos:

Αρχείο:13b.png

2016-03-23T15:10:31Z

Badogiannis Nikolaos:

Αρχείο:13a.png

2016-03-23T15:10:05Z

Badogiannis Nikolaos:

Μπαδογιάννης Νικόλαος

2016-03-23T15:08:33Z

Badogiannis Nikolaos:

*[[Ανταρκτική: Εικόνες της NASA αποκαλύπτουν ίχνη αρχαίων ανθρώπινων οικισμών κάπω από χιλιόμετρα πάγου]]
*[[Υπουργός Gadkari: Δορυφόροι και drones για την παρακολούθηση του ρυθμού κατασκευής έργων Οδοποιίας]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στη λίμνη Erie]]
*[[Σύστημα δορυφορικής παρακολούθησης τροπικών δασών από τη Βραζιλία]]
*[[Η NASA εγκαινιάζει καινοτόμο μέθοδο χαρτογράφησης υγρασίας εδάφους]]
*[[Χρησιμοποίηση δορυφόρων για τον εντοπισμό παράνομης διακίνησης ξυλείας στη Μαδαγασκάρη]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στα ανοικτά των δύο ακτών της Βόρειας Αμερικής]]
*[[Μια αναδρομή σε μια δεκαετία πυρκαγιών]]
*[[Δορυφορικές εικόνες απομονωμένων κοινοτήτων στην περιοχή του Αμαζονίου]]
*[[Δορυφορικά δεδομένα στην υπηρεσία των αγροτών για την καταπολέμηση της ξηρασίας]]
*[[Ο σεισμός του Νεπάλ στο δορυφορικό ραντάρ]]
*[[Κατολίσθηση 68 εκατομμυρίων τόνων στην Αλάσκα: Όρος LaPerouse]]
*[[Δορυφόροι της NASA επιβεβαιώνουν κατολισθήσεις στην Κίνα]]
*[[Δορυφορικά δεδομένα για την παρακολούθηση της άγριας ζωής: Ελέφαντες στο διάστημα]]
*[[Παροχή δορυφορικών δεδομένων από τον DMC2 για ανακούφιση από τις πλημμύρες]]
[[category:ΔΠΜΣ "Περιβάλλον & Ανάπτυξη" (Αθήνα)]]

Μια αναδρομή σε μια δεκαετία πυρκαγιών

2016-03-23T15:08:03Z

Badogiannis Nikolaos: Νέα σελίδα με 'Για περισσότερο από μια δεκαετία, όργανα στον Terra και στον Aqua, δύο από τις ναυαρχίδες των δορυφ...'

Για περισσότερο από μια δεκαετία, όργανα στον Terra και στον Aqua, δύο από τις ναυαρχίδες των δορυφόρων παρατήρησης της Γης της NASA, έχουν σαρώσει την επιφάνεια του πλανήτη μας για πυρκαγιές τέσσερις φορές την ημέρα. Τα όργανα, και τα δύο Φασματοραδιόμετρα Απεικόνισης Μέτριας Ανάλυσης (MODIS), έχουν φέρει επανάσταση σε αυτά που οι επιστήμονες γνωρίζουν για τον ρόλο της πυρκαγιάς στην αλλαγή της εδαφοκάλυψης, στις διεργασίες των οικοσυστημάτων και στον παγκόσμιο κύκλο του άνθρακα, επιτρέποντας στους ερευνητές να χαρτογραφήσουν τα χαρακτηριστικά και την παγκόσμια κατανομή των πυρκαγιών με αξιοσημείωτη λεπτομέρεια.

Τα δύο όργανα έχουν ανιχνεύσει περισσότερες από 40 εκατομμύρια ενεργές πυρκαγιές και παρατήρησαν σχεδόν 10 δισεκατομμύρια στρέμματα απανθρακωμένης γης κατά τη διάρκεια δεκάδων χιλιάδων τροχιών. Έχουν επεκτείνει και βελτιστοποιήσει δεδομένα περίπου 20 ετών από ένα προηγούμενο όργανο – το Προηγμένο Ραδιόμετρο Πολύ Υψηλής Ανάλυσης (AVHRR) – το οποίο ήταν προσαρμοσμένο σε μια σειρά μετεωρολογικών δορυφόρων πολικής τροχιάς που διηύθυνε η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA).

Η μοναδική και ολοκληρωμένη άποψη των πυρκαγιών που προσφέρει το MODIS είναι διαφορετική από αυτή που μπορούν να προσφέρουν τα αεροσκάφη ή η έρευνα πεδίου. «Τα δεδομένα MODIS έδωσαν τη δυνατότητα για μια τεράστια ποσότητα νέας έρευνας των πυρκαγιών και θα προκύψουν περισσότερα στο μέλλον καθώς τα αρχεία επεκτείνονται», είπε ο Chris Justice, ένας επιστήμονας του Πανεπιστημίου Μέριλαντ που ήταν επικεφαλής της προσπάθειας να χρησιμοποιηθούν τα όργανα MODIS για την παρακολούθηση πυρκαγιών. «Είναι σημαντικό να διατηρήσουμε τα μακροπρόθεσμα αρχεία ενεργών πυρκαγιών και καμένων εκτάσεων που δημιούργησε το MODIS και να τα συνεχίσουμε με NPP VIIRS, αν θέλουμε να κατανοήσουμε πού και πώς οι πυρκαγιές αντιδρούν στην κλιματική αλλαγή και στις δραστηριότητες ενός αυξανόμενου ανθρώπινου πληθυσμού», είπε.

Κατά την τελευταία δεκαετία, τα δύο όργανα MODIS όχι μόνο έχουν χαρτογραφήσει την παγκόσμια κατανομή των πυρκαγιών με πρωτοφανή λεπτομέρεια, αλλά έχουν παραγάγει και δεδομένα που έχουν οδηγήσει σε σημαντικές προόδους σε τομείς όπως η επιστήμη του κλίματος, η δημόσια υγεία και η διαχείριση πυρκαγιών.

'''Χαρτογράφηση: Η γεωγραφία της πυρκαγιάς'''

Πριν τα AVHRR και MODIS, οι επιστήμονες δεν είχαν τη δυνατότητα χαρτογράφησης της παγκόσμιας κατανομής πυρκαγιών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και ορισμένες χώρες στην Ευρώπη διέθεταν αρκετά ισχυρά συστήματα παρακολούθησης των πυρκαγιών που χρησιμοποιούσαν δίκτυα πύργων πυρκαγιάς και παρακολούθηση με αεροσκάφη, αλλά μεγάλα τμήματα του κόσμου είχαν ελάχιστη ή καμία δυνατότητα παρακολούθησης. Ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες υπήρχαν τεράστια κενά σε απομακρυσμένες περιοχές της Δύσης και σε μεγάλο μέρος της Αλάσκα.

Όλα αυτά άρχισαν να αλλάζουν το 1980 όταν στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα ο επιστήμονας Jeff Dozier και ο επιστήμονας της NOAA Michael Matson παρατήρησαν για πρώτη φορά μια σειρά από μικροσκοπικά λευκά στίγματα πάνω σε μια εικόνα του Περσικού Κόλπου τραβηγμένη από ένα όργανο AVHRR σε έναν δορυφόρο της NOAA. «Τα εν λόγω στίγματα αποδείχθηκε ότι ήταν η θερμική υπογραφή των εκλάμψεων φυσικού αερίου από κοιτάσματα πετρελαίου», είπε ο Dozier. Οι εκλάμψεις φυσικού αερίου ήταν οι πρώτες ενεργές πυρκαγιές που ανιχνεύθηκαν απ’ το διάστημα και η μαθηματική μέθοδος που επινόησε ο Dozier για την ανίχνευσή τους αποτελεί θεμέλιο της μεθόδου που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.

Η ανακάλυψη του Dozier εγκαινίασε μια καινούργια εποχή νέων ερευνών βασισμένων σε δορυφόρους. Μέσα σε λίγα χρόνια, οι επιστήμονες είχαν χρησιμοποιήσει δορυφόρους για την ανίχνευση πυρκαγιών εκτός των στατικών εκλάμψεων. Σύντομα, μια μικρή ομάδα ερευνητών ανίχνευε χιλιάδες πυρκαγιές την ημέρα με AVHRR.

Ωστόσο, το AVHRR δεν είχε σχεδιαστεί για την παρακολούθηση πυρκαγιών και είχε μια σειρά από αδυναμίες. Δεν μπορούσε, για παράδειγμα, να εντοπίσει πυρκαγιές ιδιαίτερα καλά· του διέφευγαν πολλές πυρκαγιές σε περιοχές με θερμά ή ιδιαίτερα ανακλαστικά υπόβαθρα· και δεν μπορούσε να κάνει διάκριση μεταξύ πυρκαγιών που σιγόκαιγαν και έκαιγαν δυναμικά.

Η εκτόξευση του πρώτου οργάνου MODIS το 1999 και ενός δεύτερου το 2002, τα οποία είχαν σχεδιαστεί ειδικά για να έχουν δυνατότητες παρακολούθησης πυρκαγιών, ήταν ένα σημαντικό τεχνολογικό άλμα προς τα εμπρός. Ως αποτέλεσμα, κατά την τελευταία δεκαετία τα δύο αυτά όργανα έχουν χαρτογραφήσει πυρκαγιές με ακρίβεια που ξεπερνά κατά πολύ αυτή που μπορεί να προσφέρει η AVHRR.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έχουν προκύψει εντυπωσιακά μοτίβα από τα δεδομένα MODIS. «Δεν είναι υπερβολή να αποκαλέσουμε τη Γη πλανήτη των πυρκαγιών», είπε ο Justice. «Μια συνηθισμένη ημέρα του Αυγούστου, το MODIS ανιχνεύει συνήθως γύρω στις 10.000 ενεργές πυρκαγιές σε όλο τον κόσμο». Το 30 τοις εκατό της επιφάνειας του εδάφους επηρεάζεται από τη φωτιά. Και κατά τη διάρκεια κάθε δεδομένου έτους, έχει δείξει το MODIS, περίπου τρία τοις εκατό της επιφάνειας της γης παγκοσμίως έχει σαφή σημάδια καψίματος ορατά απ’ τους δορυφόρους.

Ένα απ’ τα πιο αξιοσημείωτα μοτίβα που προκύπτουν είναι η απόλυτη αφθονία καύσης που λαμβάνει χώρα στην Αφρική. Το MODIS έχει αποδείξει ότι περίπου το 70 τοις εκατό των πυρκαγιών στον κόσμο λαμβάνει χώρα στην Αφρική και πάνω απ’ το 50 τοις εκατό ης συνολικής έκτασης που κάηκε κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες ήταν σε αυτή την ήπειρο, σε μεγάλο βαθμό λόγω της εκτεταμένης καύσης λιβαδιών στη σαβάνα κατά τη διάρκεια της περιόδου ξηρασίας.

Οι εικόνες του MODIS δείχνουν επίσης ότι και άλλα μέρη του κόσμου – όπως η νοτιοανατολική Ασία, η Πεδιάδα των ποταμών Γάγγη και Ινδού, η ανατολική Ευρώπη και τα τροπικά δάση της Ινδονησίας και της Αμαζονίας – βιώνουν τακτικά εποχές καύσης που συνδέονται με γεωργικές πρακτικές, αλλά σε καμία από αυτές τις περιοχές ο σκοπός της καύσης δε συναγωνίζεται αυτό που συμβαίνει στις αφρικανικές σαβάνες.

Η υψηλή ποιότητα και η συνεχής φύση των αρχείων MODIS επέτρεψε στους επιστήμονες να ξεκινήσουν την έρευνα για μακροπρόθεσμες τάσεις. «Τα αρχεία δέκα ετών δεν είναι αρκετά μεγάλα για να πούμε ότι βλέπουμε μια πραγματική τάση, το MODIS μας έχει δώσει μερικές ενδιαφέρουσες ενδείξεις σχετικά με την κατεύθυνση την οποία φαίνεται να ακολουθούμε», δήλωσε ο Louis Giglio, ένας επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ που έχει παίξει ηγετικό ρόλο στην προώθηση των επιστημονικών αλγορίθμων που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση πυρκαγιών και την επεξεργασία των δεδομένων MODIS.

Συνολικά, οι δορυφόροι δείχνουν ότι η έκταση που καίγεται σε όλο τον κόσμο έχει μειωθεί κατά δέκα τοις εκατό τα τελευταία 14 χρόνια, μια μείωση που εν μέρει οφείλεται στο γεγονός ότι ένα ισχυρό El Niño στα τέλη της δεκαετίας του 1990 αύξησε τους αριθμούς των πυρκαγιών σε ένα τεχνητά υψηλό επίπεδο. «Επίσης, η επίμονη ξηρασία σε ορισμένες επιρρεπείς σε πυρκαγιές περιοχές της Αφρικής και της Αυστραλίας, πιθανότατα εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη, έχει αφήσει κάποιες περιοχές με λίγα υλικά για κάψιμο», εξήγησε ο Luigi Boschetti, ένας ερευνητής του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ που υπήρξε επικεφαλής της προσπάθειας ανάπτυξης των μαθηματικών τεχνικών που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση σημαδιών από φωτιές.

Αντιθέτως, το MODIS έχει δείξει ότι συγκεκριμένες περιοχές του κόσμου, όπως οι δυτικές περιοχές της Βόρειας Αμερικής και τα αρκτικά δάση του Καναδά και της Ρωσίας, έχουν δει αυξήσεις στις μεγάλες πυρκαγιές κατά την τελευταία δεκαετία. Φέτος, για παράδειγμα, η Νοτιοδυτική Αμερική έχει βιώσει μια ιστορική περίοδο πυρκαγιών που έχει δημιουργήσει μερικές από τις πιο εκτεταμένες πυρκαγιές που έχουν καταγραφεί στο Τέξας και στην Αριζόνα.

'''Κλιματική αλλαγή: Αιτία και συνέπεια'''

Για να κατανοήσουμε το κλίμα, είναι σημαντικό οι επιστήμονες να καθορίσουν πώς το διοξείδιο του άνθρακα και άλλα αέρια του θερμοκηπίου μετακινούνται μεταξύ του εδάφους, του αέρα και των ωκεανών. Δεδομένου ότι οι πυρκαγιές απελευθερώνουν διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και τα δάση και η βλάστηση κάνουν το αντίθετο, το να γνωρίζουμε τι καίγεται σε όλο τον κόσμο και γιατί είναι κεντρικής σημασίας για την κατανόηση και μοντελοποίηση της κλιματικής αλλαγής.

Πριν την εκτόξευση του MODIS, οι επιστήμονες δεν ήταν σίγουροι πόσο από το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο που απελευθερωνόταν από φωτιές που άναβαν για την εκχέρσωση περιοχών των τροπικών συνέβαλλε στη συνολική συγκέντρωση αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα. Τώρα πλέον έχουν χρησιμοποιήσει τα δεδομένα MODIS, σε συνδυασμό με τα δεδομένα ποιότητας του αέρα από άλλα όργανα στον Terra, για να δείξουν ότι περίπου το ήμισυ της συνολικής συμβολής άνθρακα στην ατμόσφαιρα από την αποψίλωση των δασών πραγματοποιείται με τη μορφή των εκπομπών από πυρκαγιές.

«Το MODIS υπήρξε απολύτως κρίσιμο στην επισήμανση των παγκόσμιων εκπομπών από πυρκαγιές», δήλωσε ο James Randerson, ειδικός πυρκαγιών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Οι καλύτερες εκτιμήσεις της συχνότητας, της έντασης της καύσης, της περιοχής και του είδους της βλάστησης που κάηκαν – χαρακτηριστικά που συμβάλλουν στον καθορισμό αυτών που οι ειδικοί στις πυρκαγιές αποκαλούν καθεστώτα πυρκαγιάς – υπήρξαν ιδιαίτερα σημαντικές για τη βελτίωση των εκτιμήσεων εκπομπών.

Η τελευταία δεκαετία έρευνας έχει αποδείξει ότι το καθεστώς πυρκαγιάς μιας περιοχής μπορεί να παίζει τεράστιο ρόλο στον καθορισμό του κατά πόσον μια δεδομένη πυρκαγιά προσθέτει τελικά άνθρακα στην ατμόσφαιρα ή όχι. Μερικές από τις περιοχές που καίγονται πιο συχνά, όπως τα λιβάδια της Αφρικής και της Αυστραλίας, συμβάλλουν ελάχιστο ή καθόλου καθαρό άνθρακα στην ατμόσφαιρα, επειδή η βλάστηση αναπτύσσεται και πάλι πολύ γρήγορα.

Ωστόσο, για άλλους τύπους οργανικών υλικών που είναι πιο αργά σε ωρίμανση και τα οποία επίσης καίγονται, όπως τα συμπιεσμένα στρώματα μερικώς σάπιας βλάστησης γνωστής ως τύρφης που σχηματίζεται υπογείως σε ελώδεις περιοχές, η καθαρή συμβολή άνθρακα και άλλων αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα μπορεί να είναι ουσιώδης. Σχεδόν το σύνολο του άνθρακα που αποβάλλεται από μια πυρκαγιά τύρφης στην Ινδονησία, για παράδειγμα, καταλήγει να μείνει στην ατμόσφαιρα επειδή αυτά τα πλούσια σε άνθρακα οικοσυστήματα συχνά αντικαθίστανται με καλλιέργειες που αποθηκεύουν λιγότερο άνθρακα.

Επιπλέον, οι πυρκαγιές τύρφης απελευθερώνουν περίπου δεκαπλάσιο μεθάνιο και πενταπλάσιο διοξείδιο του άνθρακα από τις πυρκαγιές στη σαβάνα. Ως αποτέλεσμα, οι πυρκαγιές στη Ρωσία, στον Καναδά και στην Ινδονησία – χώρες που διαθέτουν κάποιες από τις μεγαλύτερες ποσότητες τύρφης στον κόσμο – συμβάλλουν δυσανάλογα στην κλιματική αλλαγή.

Η άμεση απελευθέρωση αερίων του θερμοκηπίου δεν είναι ο μόνος τρόπος που οι πυρκαγιές μπορούν να επηρεάσουν το κλίμα. Οι πυρκαγιές εκπέμπουν επίσης τεράστιες ποσότητες μικροσκοπικών, αερομεταφερόμενων σωματιδίων που ονομάζονται αερολύματα και μπορούν να διασκορπίζουν ή να απορροφούν το φως του ήλιου, ανάλογα με τη χημική σύστασή τους. Οι δασικές πυρκαγιές είναι παραγωγικοί δημιουργοί τόσο αιθαλωδών σκουρόχρωμων σωματιδίων που ονομάζονται μαύρος άνθρακας και απορροφούν εύκολα ακτινοβολία από τον ήλιο και θερμαίνουν την ατμόσφαιρα, όσο και σωματιδίων με πιο απαλά χρώματα που ονομάζονται οργανικός άνθρακας και έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ο μαύρος άνθρακας είναι ιδιαίτερα ανησυχητικός, εξήγησε ο Randerson, διότι οι ερευνητές έχουν παρατηρήσει ότι καλύπτει επιφάνειες χιονιού και πάγου στην Αρκτική, σκουραίνοντάς τες και κάνοντας τον πάγο να απορροφά περισσότερο ηλιακό φως. Η έρευνα μοντελοποίησης υποδεικνύει ότι ένα σημαντικό τμήμα της τήξεως που παρατηρήθηκε στην Αρκτική κατά τις τελευταίες δεκαετίες μπορεί να είναι αποτέλεσμα του μαύρου άνθρακα και άλλων αερολυμάτων.

Εκτός από την ανάλυση του τρόπου που οι εκπομπές από πυρκαγιές συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή, ένα βασικό σημείο εστίασης για τους επιστήμονες που εργάζονται με το MODIS υπήρξε ο καθορισμός του τρόπου που τα μοτίβα πυρκαγιών μεταβάλλονται καθώς οι παγκόσμιες θερμοκρασίες αυξάνονται και η κατακρήμνιση αλλάζει. Ο αριθμός των πυρκαγιών, για παράδειγμα, θα αυξηθεί ή θα μειωθεί ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής; Και πώς αυτό επηρεάζεται από αλλαγές στον τρόπο που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν και διαχειρίζονται τη γη τους;

«Δεν υπάρχει δυστυχώς κανένας απλός κανόνας. Περιμένουμε να δούμε μια σειρά από αντιδράσεις ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες», δήλωσε ο Randerson. Σε σχετικά υγρές περιοχές που γίνονται ξηρότερες και θερμότερες, όπως τα αρκτικά δάση στη Βόρεια Αμερική και στην Ασία, οι κλιματολόγοι αναμένουν – και έχουν ήδη παρατηρήσει με το MODIS – ενδείξεις ότι πυρκαγιές γίνονται μεγαλύτερες και έχουν μεγαλύτερη ένταση.

Η Amber Soja, μια επιστήμονας πυρκαγιών με έδρα στο Κέντρο Ερευνών Langley της NASA, έχει διεξαγάγει έρευνα πεδίου στη Δημοκρατία της Τούβα στη Σιβηρία για να τεκμηριώσει δορυφορικές μελέτες που δείχνουν ότι οι μεγαλύτερες περίοδοι ξηρασίας έχουν ενισχύσει την ένταση των πυρκαγιών. Αντίστοιχα, οι καύσεις προκαλούν μεγαλύτερη καταστροφή όταν συμβαίνουν. Η Soja έχει δείξει ότι αυτές οι πιο καταστροφικές πυρκαγιές έχουν αρχίσει να βλάπτουν την ανάπτυξη των πευκοδασών μετά τις πυρκαγιές και προκαλούν τη μετάβαση κάποιων περιοχών πευκοδασών στις στέπες που αποθηκεύουν πολύ λιγότερο άνθρακα απ’ την ατμόσφαιρα.

Αντιθέτως, σε άλλες περιοχές όπου η κατακρήμνιση είναι περιορισμένη, όπως στις σαβάνες της Αυστραλίας, οι μεγαλύτερες ξηρασίες μπορεί στην πραγματικότητα να μειώνουν τον αριθμό των δασικών πυρκαγιών, επειδή υπάρχει λιγότερη βλάστηση διαθέσιμη για καύση.

'''Ποιότητα του αέρα: Τελειοποίηση των προβλέψεων από στήλες καπνού'''

Πολλά αέρια και σωματίδια αερολυμάτων από τις πυρκαγιές έχουν επίσης μια ισχυρή και καταστροφική επίδραση στην ανθρώπινη υγεία. Οι πυρκαγιές εκπέμπουν ένα φάσμα βλαβερών αερίων, κυρίως μονοξείδιο του άνθρακα και πτητικές οργανικές ενώσεις, που αυξάνουν τα επίπεδα του όζοντος κοντά στην επιφάνεια όπου το άχρωμο αέριο βλάπτει την ανθρώπινη υγεία. Οι πυρκαγιές εκπέμπουν επίσης ένα μείγμα μικροσκοπικών αερομεταφερόμενων σωματιδίων μικρότερων από 2,5 μικρόμετρα που οι ειδικοί στη δημόσια υγεία αποκαλούν PM2.5.

Το μικρό μέγεθος των σωματιδίων καθιστά δυνατή την προώθησή τους βαθιά στους ανθρώπινους πνεύμονες και στην κυκλοφορία του αίματος, όπου μπορούν να επιδεινώσουν μια σειρά από προβλήματα υγείας, όπως το άσθμα, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο καρκίνος του πνεύμονα.

Η απόδοση των συνεπειών στην παγκόσμια υγεία από τις δασικές πυρκαγιές παραμένει μια ανακριβής επιστήμη, αλλά οι επιστήμονες που χρηματοδοτούνται από τη NASA βρίσκονται στη διαδικασία να χρησιμοποιήσουν το MODIS για να βελτιώσουν τις εκτιμήσεις του συνολικού αριθμού των ζωών που χάνονται από εκπομπές δασικών πυρκαγιών κάθε χρόνο.

Εντωμεταξύ, δορυφορικές παρατηρήσεις έχουν ήδη δείξει ότι οι δασικές πυρκαγιές μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ποιότητα του αέρα, ακόμη και χιλιάδες μίλια μακριά. Οι ερευνητές έχουν χρησιμοποιήσει τις δορυφορικές παρατηρήσεις για να δείξουν ότι οι μεγάλες πυρκαγιές στην Αλάσκα το 2004, για παράδειγμα, σχεδόν διπλασίασαν το όζον σε επίπεδο εδάφους στο Χιούστον.

Ενώ οι πυρκαγιές είναι λιγότερο συχνές στη Βόρεια Αμερική από πολλά άλλα μέρη του κόσμου, περισσότεροι από 90 εκατομμύρια Αμερικανοί ζουν σε περιοχές που υπερβαίνουν τα πρότυπα ασφαλείας της ποιότητας του αέρα που ορίζονται από την Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας (EPA). Σε πολλές από αυτές τις περιοχές, οι στήλες καπνού είτε από καύση γεωργικών υλικών είτε από δασικές πυρκαγιές μπορούν να δημιουργήσουν μεγάλες αιχμές ρύπανσης που ενδέχεται να θέσουν τις περιοχές πάνω από ένα όριο ασφαλείας της ποιότητας του αέρα.
Ο EPA βασίζεται σε ένα σύστημα μοντελοποίησης που προβλέπει την κίνηση των στηλών ρύπανσης του αέρα και ονομάζεται μοντέλο Κοινοτικής Πολυκλίμακας Ποιότητας του Αέρα (CMAQ). Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, το CMAQ περιλάμβανε μόνο αδρές εκτιμήσεις της συμβολής του καπνού από δασικές πυρκαγιές στο συνολικό πρόβλημα.

«Ένα από τα πιο σημαντικά επιτεύγματα του Προγράμματος Εφαρμοσμένων Επιστημών της NASA ήταν να πείσει την Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας για την αξία της χρησιμοποίησης των δεδομένων πυρκαγιών του MODIS στο μοντέλο CMAQ, το οποίο χρησιμοποιείται για εθνικές αποφάσεις που σχετίζονται με την ποιότητα του αέρα», εξήγησε η Soja, η οποία έχει συνεργαστεί στενά με την EPA για την ενσωμάτωση δεδομένων MODIS στο μοντέλο.

Η συμπερίληψη δεδομένων πυρκαγιών του MODIS σχετικά με τη θέση ενεργών πυρκαγιών έχει βελτιώσει σημαντικά την ικανότητα του CMAQ να προβλέψει επικίνδυνα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Επιπλέον, οι ειδικοί στις προβλέψεις χρησιμοποιούν σχεδόν πραγματικού χρόνου δεδομένα MODIS για να βελτιώσουν τις εθνικές και τοπικές προβλέψεις σχετικά με την ποιότητα του αέρα. Οι ακριβείς, έγκαιρες προειδοποιήσεις είναι κρίσιμης σημασίας, σημείωσε η Soja, επειδή δίνουν στους ανθρώπους τη δυνατότητα να μειώσουν τον κίνδυνο της έκθεσης σε κακής ποιότητας αέρα περιορίζοντας την υπαίθρια δραστηριότητά τους ή φιλτράροντας τον αέρα τους.

Μπορούν να γίνουν πολλά ακόμα για να βελτιωθεί το μοντέλο. Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που εξακολουθεί να έχει το CMAQ, είπε η Soja, είναι η απλότητα της τεχνικής που χρησιμοποιείται σήμερα για την εκτίμηση του ύψους των στηλών καπνού. Μεγάλες, ενεργές πυρκαγιές τείνουν να εκτοξεύουν καπνό πολύ υψηλότερα στην ατμόσφαιρα από ό,τι μικρότερες πυρκαγιές και η λανθασμένη εκτίμηση του ύψους της στήλης οδηγεί σε ανακριβείς προβλέψεις αναφορικά με το πού τελικά καταλήγει ο καπνός.

Η Soja και οι συνάδελφοί της στο Langley επί του παρόντος χρησιμοποιούν δεδομένα από μια σειρά δορυφόρων και οργάνων, συμπεριλαμβανομένου του MODIS, σε μια προσπάθεια να βελτιώσουν τις εκτιμήσεις του CMAQ σχετικά με το ύψος των στηλών. Αναμένει ότι καλύτερα ύψη στηλών, καθώς και πιο ακριβείς εκτιμήσεις των εκπομπών των αγροτικών πυρκαγιών, θα ενσωματωθούν στο μοντέλο της EPA μέσα στα επόμενα δύο χρόνια.

'''Διαχείριση πυρκαγιών: Αξιοποίηση των δεδομένων σε σχεδόν πραγματικό χρόνο'''

Πριν τη θέση σε τροχιά του MODIS, οι διαχειριστές δασών δεν είχαν στη διάθεσή τους την άποψη απ’ το διάστημα που σήμερα πολλοί θεωρούν δεδομένη. «Ζούμε πραγματικά στη χρυσή εποχή της τηλεπισκόπησης και της χαρτογράφησης», είπε ο Everett Hinkley, ειδικός τηλεπισκόπησης στη Δασική Υπηρεσία του Τμήματος Γεωργίας των ΗΠΑ.

Όταν τα αποτελέσματα του MODIS για τις πυρκαγιές αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά, χρειάστηκαν μερικές εβδομάδες για την επεξεργασία τους και να γίνουν δημόσια διαθέσιμα στο Διαδίκτυο. Αφού έγινε σαφής η δυνατότητα χρησιμοποίησης δεδομένων σε σχεδόν πραγματικό χρόνο και ανταποκρινόμενοι σε αιτήματα από τη Δασική Υπηρεσία, οι ερευνητές στο Goddard και στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ άρχισαν να αναπτύσσουν ένα πακέτο εργαλείων επεξεργασίας δεδομένων που θα καθιστούσε τις παρατηρήσεις του MODIS διαθέσιμες στο κοινό το συντομότερο δυνατόν.

Το επίκεντρο αυτού του συστήματος, το Σύστημα Ταχείας Ανταπόκρισης MODIS, το οποίο αποτελεί πλέον μέρος του Land Atmosphere σχεδόν σε Πραγματικό χρόνο Δυνατότητα για EOS (LANCE), έχει τη βάση του στο Goddard και καθιστά τα χρησιμοποιήσιμα δεδομένα πυρκαγιών διαθέσιμα στο Διαδίκτυο μέσα σε δύο έως τέσσερις ώρες. Το σύστημα αναζητά αυτόματα χαρακτηριστικές υπογραφές πυρκαγιών με βάση τη θερμική ακτινοβολία που εκπέμπεται από τις φλόγες, ελέγχει προσεκτικά τις συνθήκες που μπορούν να προκαλέσουν εσφαλμένες ανιχνεύσεις και επισημαίνει πυρκαγιές.

Όλες οι πυρκαγιές που ανιχνεύονται αναμεταδίδονται μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα από την επεξεργασία στο Goddard, στο Κέντρο Εφαρμογών Τηλεπισκόπησης της Δασικής Υπηρεσίας στη Γιούτα, το οποίο λειτουργεί μια ιστοσελίδα προσαρμοσμένη ειδικά για διαχειριστές δασών. Η ιστοσελίδα δέχεται περίπου δέκα εκατομμύρια επισκέψεις το χρόνο, είπε ο Hinkley. Επιπλέον, οι αλγόριθμοι ανίχνευσης πυρκαγιάς της NASA διατίθεται σε μια σειρά από σταθμούς εδάφους λήψης δορυφορικών δεδομένων σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι παρέχουν τα δεδομένα άμεσα στα εθνικά τους προγράμματα.

Τα δεδομένα σε σχεδόν πραγματικό χρόνο που προσφέρει το MODIS αξιοποιούνται και από διεθνείς οργανισμούς. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών στη Ρώμη, για παράδειγμα, ξεκίνησε ένα νέο προϊόν την περασμένη χρονιά με την ονομασία Παγκόσμιο Σύστημα Διαχείρισης Πληροφοριών Πυρκαγιάς (GFIMS) που συνδυάζει δορυφορικά δεδομένα με πληροφορίες από άλλες πηγές χρησιμοποιώντας εργαλεία χαρτογράφησης τελευταίας τεχνολογίας, όπως το Google Earth. Το εκσυγχρονισμένο σύστημα, που αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ με την υποστήριξη της NASA, προσφέρει στους ανθρώπους στο έδαφος, συμπεριλαμβανομένων και των υπευθύνων για την κινητοποίηση πόρων πυρόσβεσης σε όλο τον κόσμο, λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις θέσεις των ενεργών πυρκαγιών σε σχεδόν πραγματικό χρόνο.

Με το VIIRS στο νέο δορυφόρο NPP που είναι έτοιμο να ξεκινήσει την παροχή στοιχείων σχετικά με τις πυρκαγιές στα λειτουργικά συστήματα τους επόμενους μήνες, οι επιστήμονες στο NOAA και στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ εργάζονται πυρετωδώς για να διασφαλίσουν ότι η μετάβαση στα δεδομένα VIIRS γίνεται ομαλά. «Υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των οργάνων που πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να χειριστούμε», δήλωσε ο επιστήμονας του NOAA Ivan Csiszar, μέλος της Επιστημονικής Ομάδας NPP της NASA και επικεφαλής της προσπάθειας για τη διασφάλιση της συνέχειας των δεδομένων μεταξύ MODIS και VIIRS. «Αλλά αναμένω ότι το VIIRS θα επεκτείνει το παγκόσμιο αρχείο πυρκαγιών για πολύ καιρό στο μέλλον».

'''Πηγή''': [http://www.nasa.gov/mission_pages/fires/main/modis-10.html]
[[category:Δασικές Πυρκαγιές]]

Μπαδογιάννης Νικόλαος

2016-03-23T15:00:49Z

Badogiannis Nikolaos:

*[[Ανταρκτική: Εικόνες της NASA αποκαλύπτουν ίχνη αρχαίων ανθρώπινων οικισμών κάπω από χιλιόμετρα πάγου]]
*[[Υπουργός Gadkari: Δορυφόροι και drones για την παρακολούθηση του ρυθμού κατασκευής έργων Οδοποιίας]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στη λίμνη Erie]]
*[[Σύστημα δορυφορικής παρακολούθησης τροπικών δασών από τη Βραζιλία]]
*[[Η NASA εγκαινιάζει καινοτόμο μέθοδο χαρτογράφησης υγρασίας εδάφους]]
*[[Χρησιμοποίηση δορυφόρων για τον εντοπισμό παράνομης διακίνησης ξυλείας στη Μαδαγασκάρη]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στα ανοικτά των δύο ακτών της Βόρειας Αμερικής]]
*[[Δορυφορικές εικόνες απομονωμένων κοινοτήτων στην περιοχή του Αμαζονίου]]
*[[Δορυφορικά δεδομένα στην υπηρεσία των αγροτών για την καταπολέμηση της ξηρασίας]]
*[[Ο σεισμός του Νεπάλ στο δορυφορικό ραντάρ]]
*[[Κατολίσθηση 68 εκατομμυρίων τόνων στην Αλάσκα: Όρος LaPerouse]]
*[[Δορυφόροι της NASA επιβεβαιώνουν κατολισθήσεις στην Κίνα]]
*[[Δορυφορικά δεδομένα για την παρακολούθηση της άγριας ζωής: Ελέφαντες στο διάστημα]]
*[[Παροχή δορυφορικών δεδομένων από τον DMC2 για ανακούφιση από τις πλημμύρες]]
[[category:ΔΠΜΣ "Περιβάλλον & Ανάπτυξη" (Αθήνα)]]

Παροχή δορυφορικών δεδομένων από τον DMC2 για ανακούφιση από τις πλημμύρες

2016-03-23T15:00:17Z

Badogiannis Nikolaos: Νέα σελίδα με '[[Αρχείο:12a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Ο ποταμός Arun φαίνεται στην αριστερή πλευρά της εικόνας, καταλ...'

[[Αρχείο:12a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Ο ποταμός Arun φαίνεται στην αριστερή πλευρά της εικόνας, καταλήγοντας στη θάλασσα του Littlehampton. Ο ποταμός Adur φαίνεται στη δεξιά πλευρά της εικόνας καταλήγοντας στη θάλασσα του Shoreham. Η αποβάθρα του Brighton προεξέχει στη θάλασσα στη δεξιά πλευρά της εικόνας.''']]
[[Αρχείο:12b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2 - Ο ποταμός Arun στην αριστερή πλευρά της εικόνας, με εκτεταμένες πλημμύρες πάνω από την περιοχή Arundel, κοντά στο Pulborough. Ο ποταμός Adur στη δεξιά πλευρά της εικόνας με πλημμύρες γύρω από την περιοχή UpperBeeding, και την περιοχή Steyning.''']]

Ο Διεθνής Καταστατικός Χάρτης Διαστήματος και φυσικών καταστροφών έχει ενεργοποιηθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο στον απόηχο των επίμονων καταιγίδων που έπληξαν τη χώρα κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, προκαλώντας εκτεταμένες πλημμύρες και παλιρροϊκά κύματα.

Ο Καταστατικός Χάρτης επιτρέπει στις εθνικές αρχές πολιτικής προστασίας να αποκτήσουν πρόσβαση σε μια δεξαμενή ελεύθερων δορυφορικών δεδομένων για την άμεση παρέμβαση και ανακούφιση θυμάτων καταστροφών, καθώς και για τη δημιουργία ακριβών χαρτών σε περιοχές κινδύνου για τα μελλοντικά σχέδια μετριασμού. Πολλοί διαστημικοί οργανισμοί ενισχύουν τα μέλη του Καταστατικού Χάρτη, παρέχοντας δορυφορικά δεδομένα με πληθώρα αναλύσεων. Η Υπηρεσία Διαστήματος του Ηνωμένου Βασιλείου συμβάλλει επίσης, σε συνεργασία με τη θυγατρική της SSTL DMC2, με την παροχή στοιχείων από 4 διαστημόπλοια. Από την ενεργοποίηση του Καταστατικού Χάρτη για τις καταιγίδες του Ηνωμένου Βασιλείου και μετά, ο DMC2 έχει δώσει δορυφορικά δεδομένα για μια σειρά από θέσεις τον Δεκέμβριο και ξανά τον Ιανουάριο.

Η ευρεία απεικόνιση μιας περιοχής είναι πολύ χρήσιμη για την παρακολούθηση των καταστροφών, επιτρέποντας την γρήγορη αξιολόγηση του εύρους και της κλίμακας, τον εντοπισμό των στόχων για υψηλή ανάλυση απεικόνισης και τη δημιουργία χαρτών εντοπισμού αλλαγών για συγκρίσεις από έτος σε έτος. Αυτές οι δορυφορικές εικόνες τραβήχτηκαν από το DMC2 του Ηνωμένου Βασιλείου και δείχνουν την παράκτια περιοχή στο νοτιοανατολικό τμήμα της Αγγλίας γύρω από το Μπράιτον πριν και μετά τις καταιγίδες.

Η έκταση των πλημμυρών στην περιοχή του ποταμού Arun και τον ποταμό Adur στις αρχές του Ιανουαρίου μπορούν εύκολα να φανούν, με τα σήματα συναγερμού να εξακολουθούν να είναι ενεργά ακόμα και σήμερα για τις χαμηλότερες περιοχές του ποταμού Arun.

Η Υπηρεσία Περιβάλλοντος του Ηνωμένου Βασιλείου χρησιμοποιεί τα δορυφορικά δεδομένα που λαμβάνονται από τις υπηρεσίες των κρατών του Καταστατικού Χάρτη για τον υπολογισμό της πλημμυρισμένης γεωργικής γης και των τοποθεσιών ειδικού επιστημονικού ενδιαφέροντος (SSSI). Πάνω από 200 σήματα συναγερμού για πλημμύρες έχουν εκδοθεί από τις 6 Ιανουαρίου και προβλέπονται και άλλες καταιγίδες που θα προκαλέσουν περισσότερη βροχή και παράκτιες πλημμύρες κατά μήκος της νότιας ανατολικής και δυτικής Αγγλίας κατά τις προσεχείς ημέρες.

Η χρήση των δορυφορικών τηλεπισκοπικών δεδομένων που παρέχονται από τον Καταστατικό Χάρτη γίνεται όλο και πιο διαδεδομένη στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τρεις συναγερμούς για τις πλημμύρες το χειμώνα του 2012 και του 2013, και μία ήδη το 2014. Πριν από το 2012, η τελευταία ενεργοποίηση συναγερμού του Ηνωμένου Βασιλείου για τις πλημμύρες ήταν το 2007.

Μπορούμε, λοιπόν, να είμαστε όλοι βέβαιοι ότι ακόμη και όταν το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι πλημμυρισμένο από καταιγίδες, δορυφόροι, όπως ο DMC2 έχουν τα μάτια τους στραμμένα πάνω από την αστική και γεωργική γη.

'''Πηγή''': [http://www.sstl.co.uk/Blog/January-2014/UK-DMC2-contributes-satellite-data-to-guide-UK-s-f]

[[category:Καταγραφή πλημμυρών, εκτίμηση ζημιών κλπ]]

Αρχείο:12b.png

2016-03-23T14:54:54Z

Badogiannis Nikolaos:

Αρχείο:12a.png

2016-03-23T14:54:35Z

Badogiannis Nikolaos:

Μπαδογιάννης Νικόλαος

2016-03-23T14:52:22Z

Badogiannis Nikolaos:

*[[Ανταρκτική: Εικόνες της NASA αποκαλύπτουν ίχνη αρχαίων ανθρώπινων οικισμών κάπω από χιλιόμετρα πάγου]]
*[[Υπουργός Gadkari: Δορυφόροι και drones για την παρακολούθηση του ρυθμού κατασκευής έργων Οδοποιίας]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στη λίμνη Erie]]
*[[Σύστημα δορυφορικής παρακολούθησης τροπικών δασών από τη Βραζιλία]]
*[[Η NASA εγκαινιάζει καινοτόμο μέθοδο χαρτογράφησης υγρασίας εδάφους]]
*[[Χρησιμοποίηση δορυφόρων για τον εντοπισμό παράνομης διακίνησης ξυλείας στη Μαδαγασκάρη]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στα ανοικτά των δύο ακτών της Βόρειας Αμερικής]]
*[[Δορυφορικές εικόνες απομονωμένων κοινοτήτων στην περιοχή του Αμαζονίου]]
*[[Δορυφορικά δεδομένα στην υπηρεσία των αγροτών για την καταπολέμηση της ξηρασίας]]
*[[Ο σεισμός του Νεπάλ στο δορυφορικό ραντάρ]]
*[[Κατολίσθηση 68 εκατομμυρίων τόνων στην Αλάσκα: Όρος LaPerouse]]
*[[Δορυφόροι της NASA επιβεβαιώνουν κατολισθήσεις στην Κίνα]]
*[[Δορυφορικά δεδομένα για την παρακολούθηση της άγριας ζωής: Ελέφαντες στο διάστημα]]
[[category:ΔΠΜΣ "Περιβάλλον & Ανάπτυξη" (Αθήνα)]]

Δορυφορικά δεδομένα για την παρακολούθηση της άγριας ζωής: Ελέφαντες στο διάστημα

2016-03-23T14:51:32Z

Badogiannis Nikolaos: Νέα σελίδα με 'Απειλούμενα από την απώλεια του φυσικού περιβάλλοντος, τη λαθροθηρία, τη ρύπανση και άλλους π...'

Απειλούμενα από την απώλεια του φυσικού περιβάλλοντος, τη λαθροθηρία, τη ρύπανση και άλλους παράγοντες, τα είδη της άγριας ζωής σε όλο τον κόσμο μειώνονται αριθμητικά με ανησυχητικό ρυθμό. Οι επιστήμονες της Εταιρείας Διατήρησης Άγριας Ζωής (WCS) με έδρα τον Ζωολογικό Κήπο του Bronx στην πόλη της Νέας Υόρκης παρακολουθούν απειλούμενους πληθυσμούς της άγριας ζωής για περισσότερα από 100 χρόνια. Για δεκαετίες, οι παραδοσιακές μέθοδοι σύλληψης και σήμανσης ήταν βασικό εργαλείο, αλλά δεν είναι οι πλέον αποτελεσματικές όταν αφορά μεγάλα ζώα και ζώα σε απομακρυσμένες περιοχές. Η πρόσφατη χρήση της δορυφορικής τεχνολογίας από την WCS, που χρηματοδοτείται από τη NASA, μπορεί να φέρει επανάσταση στον τρόπο που η απειλούμενη άγρια ζωή σε απομακρυσμένες περιοχές του κόσμου καταμετράται και παρακολουθείται.

Χρησιμοποιώντας κάμερες στερεωμένες σε έναν δορυφόρο σε τροχιά σε ύψος 450 χιλιομέτρων (280 μίλια), οι επιστήμονες της WCS λένε ότι θα μπορούν να τραβούν φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης από συγκεκριμένες περιοχές για να προσδιορίζουν τη σύνθεση της άγριας ζωής. Στη συνέχεια θα συγκρίνουν εικόνες από διαφορετικές ημερομηνίες για να βλέπουν τις αλλαγές, είτε την αύξηση ή τη μείωση του πληθυσμού, σε βάθος χρόνου. Ο δορυφόρος με την ονομασία Quickbird ανήκει σε μια ιδιωτική εταιρεία, τη DigitalGlobe.

Για να δοκιμάσουν την προτεινόμενη χρήση δορυφορικών εικόνων, οι επιστήμονες της WCS καταμέτρησαν πρόσφατα τους δικούς τους πληθυσμούς ζώων. Χάρτες υψηλής τεχνολογίας που δημιουργήθηκαν απ’ τον Quickbird, ο οποίος περιστράφηκε γύρω απ’ τον Ζωολογικό Κήπο Bronx τον Νοέμβριο του 2004, αποκάλυψαν απίστευτα καθαρές εικόνες των πάντων, από τις καμηλοπαρδάλεις μέχρι τις γαζέλες Τόμσον. Σύμφωνα με τα μέλη της ομάδας, η λεπτομέρεια των εικόνων που τραβήχτηκαν από τόσο μακριά ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή. «Καταμετρούμε μεμονωμένες γαζέλες στην έκθεση αφρικανικών πεδιάδων του ζωολογικού κήπου από έναν δορυφόρο σε ύψος 280 μιλίων», είπε ο Δρ. Scott Bergen. «Είναι σαν να στέκεσαι στην κορυφή του Empire State Building και να εντοπίζεις ένα ελάφι στο Μέιν».

Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της μελέτης έκαναν τους επιστήμονες να ελπίζουν ότι η τεχνολογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση απειλούμενων πληθυσμών της άγριας ζωής που ζουν σε δύσκολα προσβάσιμες περιοχές, εξοικονομώντας τους χρόνο και χρήματα και παράλληλα απαλλάσσοντας τα ζώα από τη δυσκολία της σύλληψης και της σήμανσης.

Ο Δρ. Eric Sanderson, ένας οικολόγος τοπίου της WCS που διευθύνει τη μελέτη είπε, «Φανταστείτε να μπορούμε να παρακολουθούμε μια αγέλη ελεφάντων στο Σερεγκέτι ή ένα σμήνος απειλούμενων φλαμίνγκο στη Βολιβία από ένα εργαστήριο στη Νέα Υόρκη. Αυτή η τεχνολογία μπορεί να μας επιτρέψει να κάνουμε ακριβώς αυτό».

Η WCS σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει την τεχνολογία του δορυφόρου Quickbird στο εγγύς μέλλον για την καταμέτρηση των άγριων ζώων σε εξωτικές περιοχές, όπως οι ελέφαντες και οι καμηλοπαρδάλεις στην Τανζανία, τα φλαμίνγκο στη Νότια Αμερική και οι άλκες, οι βίσονες και οι αντιλόπες στοWyoming. Οι επιστήμονες της WCS θα αναλύουν αυτές τις εικόνες για να συγκρίνουν καταμετρήσεις άγριων ζώων και σε άλλα άγρια μέρη.

«Το πείραμα αυτό είναι ένα ακόμα ισχυρό παράδειγμα για το πώς η WCS μπορεί να χρησιμοποιήσει τους παγκόσμιας κλάσης ζωολογικούς κήπους της στη Νέα Υόρκη για να βοηθήσει τα άγρια ζώα που ζουν στην άλλη άκρη του κόσμου», είπε ο Richard L. Lattis, Γενικός Διευθυντής ζωολογικών κήπων και ενυδρείων της WCS.

Η DigitalGlobe ανέπτυξε τον Quickbird για να προσφέρει υψηλής ακρίβειας, εμπορικές εικόνες υψηλής ανάλυσης της Γης. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εταιρείας, «Η παγκόσμια συλλογή παγχρωματικών και πολυφασματικών εικόνων του QuickBird έχει σχεδιαστεί να υποστηρίζει εφαρμογές που περιλαμβάνουν από δημοσίευση χαρτών μέχρι διαχείριση περιουσιακών στοιχείων για την αξιολόγηση ασφαλιστικών κινδύνων». Ο δορυφόρος είναι σε θέση να εντοπίσει τη γεωγραφική θέση χαρακτηριστικών σε απόσταση 23 μέτρων (75,5 πόδια) και να δημιουργήσει χάρτες σε απομακρυσμένες περιοχές χωρίς τη χρήση σημείων ελέγχου εδάφους.

Η WCS, η μητρική οργάνωση του ζωολογικού κήπου Bronx, λειτουργεί σήμερα περισσότερα από 350 έργα διατήρησης πεδίου σε 54 χώρες σε όλο τον κόσμο. Η αποστολή της WCS είναι να συνδυάζει τους πόρους των πάρκων άγριας ζωής στη Νέα Υόρκη με έργα πεδίου σε όλο τον κόσμο για να βοηθήσει στη διατήρηση της βιολογικής ποικιλομορφίας του πλανήτη μας. Το έργο χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από μια επιχορήγηση από τη NASA για την υποστήριξη της αποστολής του Οργανισμού για βελτίωση της ζωής εδώ, παράταση της ζωής εκεί και εύρεση της ζωής παραπέρα.

'''Πηγή''': [http://www.nasa.gov/vision/earth/lookingatearth/elephants_space.html]

[[category:Εφαρμογές άγριας πανίδας]]

Δορυφόροι της NASA επιβεβαιώνουν κατολισθήσεις στην Κίνα

2016-03-23T14:47:53Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:11.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Γύρω στα μεσάνυχτα στις 8 Αυγούστου 2010, ένα βίαιο κύμα χαλαρού εδάφους κατρακύλησε από τις πλαγιές του βουνού και χτύπησε τις γειτονιές που κοιμόντουσαν ήσυχα στη Zhouqu στην Επαρχία Gansu της Κίνας. Η καταστροφική κατολίσθηση ιλύος – η πιο θανατηφόρα για δεκαετίες σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης – έθαψε κάποιες περιοχές μέχρι και κάτω από 23 πόδια (7 μέτρα) ασφυκτικής ιλύος. Πέθαναν 1.765 άνθρωποι. Οι υλικές ζημιές υπολογίστηκαν σε 759 εκατομμύρια δολάρια. Από δεξιά προς τα αριστερά, αυτή η λεπτομερής εικόνα απ’ τον δορυφόρο WorldView-2 της DigitalGlobe δείχνει τη μεγαλύτερη ολίσθηση στο χαμηλότερο τμήμα της πόλης στις 10 Αυγούστου 2010.''']]

Μια μελέτη της NASA με τη χρήση δορυφορικών δεδομένων TRMM αποκάλυψε ότι το 2010 ήταν μια ιδιαίτερα κακή χρονιά για κατολισθήσεις σε όλο τον κόσμο.

Μια πρόσφατη μελέτη της NASA που δημοσιεύθηκε στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού Υδρομετεωρολογίας συνέκρινε δορυφορικά δεδομένα βροχής από την Αποστολή Μέτρησης Τροπικής Βροχόπτωσης (TRMM) της NASA με κατολισθήσεις στην κεντρική ανατολική Κίνα, στην Κεντρική Αμερική και στο Τόξο των Ιμαλαΐων, τρεις περιοχές με διαφορετικό κλίμα και τοπογραφία, όπου οι προκαλούμενες απ’ τη βροχόπτωση κατολισθήσεις είναι συχνές και καταστροφικές για τους τοπικούς πληθυσμούς.

Το έργο, με επικεφαλής τη Dalia Kirschbaum, ερευνήτρια φυσικός επιστήμονας στο Εργαστήριο Επιστημών Υδρολογίας στο Flight Center Goddard Space της NASA στο Greenbelt, είναι μέρος μιας συνεχούς προσπάθειας πινακολόγησης σε παγκόσμιο επίπεδο των προκαλούμενων από βροχόπτωση κατολισθήσεων – ενός από τους λιγότερο γνωστούς αλλά συχνά καταστροφικούς φυσικούς κινδύνους. Ο εντοπισμός τους είναι ένα βήμα σε μια προσπάθεια να είμαστε σε θέση, μια μέρα, να προβλέπουμε και να προειδοποιούμε.

Προς το παρόν, εξηγεί η Kirschbaum, δεν υπάρχει κανένα συνεπές σύστημα προειδοποίησης σε περιφερειακό ή παγκόσμιο επίπεδο για καταστροφές από κατολισθήσεις. Για να δημιουργηθεί κάποιο, οι επιστήμονες πρέπει να κατανοήσουν περισσότερους από τους ατομικούς παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στις τοπικές κατολισθήσεις – την ένταση και τη συνολική ποσότητα βροχόπτωσης από ώρες έως ημέρες, τη γωνία κλίσης, τον τύπο του εδάφους και τον κορεσμό, μεταξύ άλλων.

«Για άλλους κινδύνους, όπως οι τυφώνες, υπάρχει μια σαφώς καθορισμένη εποχή», λέει η Kirschbaum. «Από δορυφορικά δεδομένα και παρατηρήσεις γνωρίζουμε ότι η εποχή των τυφώνων στον Ατλαντικό εκτείνεται από την 1η Ιούνιος μέχρι τις 30 Νοεμβρίου. Αλλά δεν έχουμε τέτοιου είδους καταγραφές για τις κατολισθήσεις σε όλο τον κόσμο και θέλουμε να γνωρίζουμε πότε και πού να τις περιμένουμε σε διαφορετικές περιοχές».

Οι επιστήμονες χρειάζονται επίσης έναν συστηματικό τρόπο αξιολόγησης των κινδύνων κατολίσθησης για μια περιοχή και ένας τρόπος να το πετύχουμε αυτό, λέει η Kirschbaum, είναι να εξετάζουμε την κατανομή και την ένταση της βροχής από δορυφορικά δεδομένα και να βλέπουμε πώς συσχετίζεται με το πού και πόσο συχνά αναφέρονται κατολισθήσεις.

'''Δημιουργία επιστήμης με επιμερισμό (των ειδήσεων)'''

Το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη αξιολογήσεων κινδύνου κατολίσθησης είναι να βελτιωθεί η τήρηση αρχείων, λέει η Kirschbaum. Για τα τελευταία αρκετά χρόνια, έχει αναπτύξει την πρώτη παγκόσμια βάση δεδομένων για κατολισθήσεις που προκαλούνται από βροχή με την ονομασία Παγκόσμιος Κατάλογος Κατολισθήσεων (GLC). Οι κατολισθήσεις συχνά είναι πολύ μικρές να τις διακρίνει κάποιος από δορυφορικές εικόνες, έτσι οι ειδήσεις είναι προς το παρόν η καλύτερη πηγή πληροφόρησης.

Καθημερινά, η ίδια και οι άλλοι βοηθοί έρευνας εξέταζαν αναφορές στα μέσα ενημέρωσης για πιθανές κατολισθήσεις και ανέσυραν λεπτομέρειες όσον αφορά το πού συνέβη η κατολίσθηση, κατά πόσον η κατολίσθηση προκλήθηκε από καταιγίδα ή τροπικό κυκλώνα, αν υπήρχαν θάνατοι και αν ο τύπος της κατολίσθησης χαρακτηριζόταν ως κατολίσθηση ιλύος ή φερτών υλών, μεταξύ άλλων χαρακτηριστικών. Ο GLC διαθέτει πλέον δεδομένα έξι πλήρων ετών – 2003 και 2007 μέχρι 2011 – με συνεχή προσθήκη νέων καταχωρίσεων. Περιέχει περισσότερα από 4.000 φαινόμενα και περιγράφει 20.600 αναφερθέντες θανάτους μεταξύ 60 διαφορετικών χωρών απ’ το 2007 μέχρι το 2011.

Ωστόσο, σημειώνει η Kirschbaum, τα φαινόμενα κατολισθήσεων δεν αναφέρονται ομοιόμορφα σ’ όλο τον κόσμο, με ορισμένα να μην αποτελούν είδηση, εκτός εάν προκαλούν θανάτους ή υλικές ζημιές. Μετά την κατάρτιση του αρχείου του 2010, η Kirschbaum παρατήρησε ότι το 2010 φαινόταν να είναι μια ιδιαίτερα καταστροφική χρονιά από άποψη κατολισθήσεων σε περιοχές της Κίνας, της Κεντρικής Αμερικής και του Τόξου των Ιμαλαΐων. Η Kirschbaum συνέκρινε τον GLC με τα στοιχεία βροχόπτωσης που βασίζονταν σε δορυφόρους από την TRMM και άλλους δορυφόρους για να δει αν οι υψηλότεροι αριθμοί αναφορών κατολισθήσεων αντιστοιχούσαν με υψηλότερη ποσότητα βροχόπτωσης γι’ αυτές τις περιοχές.

'''Διασταύρωση των ειδήσεων με αμερόληπτους μάρτυρες'''

Τα δεδομένα TRMM της Πολυδορυφορικής Ανάλυσης Βροχόπτωσης (TMPA) περιλαμβάνουν δεδομένα βροχής από 50 μοίρες βόρειο γεωγραφικό πλάτος ως 50 μοίρες νότιο γεωγραφικό πλάτος – από τον βόρειο Καναδά ως την άκρη της Νότιας Αμερικής – παρέχοντας τρίωρη και ημερήσια κάλυψη της βροχόπτωσης. Η Kirschbaum και η ομάδα της στηρίχθηκαν στο 14ετές αρχείο TMPA για να παράσχουν μια εικόνα της παγκόσμιας βροχόπτωσης που θα μπορούσε να συνδέεται με τις κατολισθήσεις που συνέβησαν.

Το μεγάλο πλεονέκτημα των δεδομένων TMPA, σε σύγκριση με τα δεδομένα εδάφους όπως αυτά από μετρητές βροχής, είναι ότι μετρούν τη βροχόπτωση με τον ίδιο, συνεπή τρόπο σε μεγάλες περιοχές. Αυτό παρέχει μια ευρύτερη προοπτική που βοηθά τους ερευνητές όπως η Kirschbaum και τελικά τους μετεωρολόγους που είναι εφοδιασμένοι με δορυφορικά δεδομένα βροχόπτωσης να προβλέπουν τα είδη των υπογραφών βροχόπτωσης που είναι πιθανό να δημιουργήσουν καταστροφικές κατολισθήσεις.

Η δήλωση ότι η ακραία ή παρατεταμένη βροχόπτωση μπορεί να οδηγήσει σε κατολισθήσεις δεν είναι κάτι καινούργιο, λέει η Kirschbaum, αλλά το πρωτότυπο είναι ότι εξετάζοντας τον Παγκόσμιο Κατάλογο Κατολισθήσεων και το αρχείο βροχοπτώσεων μαζί, μπορεί να δει πώς τα αναφερθέντα φαινόμενα κατολίσθησης συγκρίνονται με τις ποσότητες βροχόπτωσης. Αυτό με τη σειρά του τη βοηθά να βρει περιοχές όπου συμβαίνουν κατολισθήσεις αλλά δεν αναφέρονται.

'''Αποκαλύπτοντας τη μακροπρόθεσμη, βασισμένη σε δεδομένα, αλήθεια'''

Το 2010 ήταν πράγματι μια ασυνήθιστη χρονιά για τις κατολισθήσεις, λέει η Kirschbaum, με τριπλάσια αναφερθέντα φαινόμενα και διπλάσιους αναφερθέντες θανάτους σε σύγκριση με τις προηγούμενες χρονιές στον Παγκόσμιο Κατάλογο Κατολισθήσεων.

Η Επαρχία Zhouqu στην Κίνα χτυπήθηκε από την πλέον θανατηφόρα κατολίσθηση των τελευταίων δεκαετιών, σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, η οποία έθαψε κάποιες περιοχές μέχρι και κάτω από 23 πόδια (7 μέτρα) ασφυκτικής ιλύος. Πέθαναν 1.765 άνθρωποι. Οι υλικές ζημιές υπολογίστηκαν σε 759 εκατομμύρια δολάρια. Τα δεδομένα βροχής TMPA έδειξαν ότι η ευάλωτη, απότομα κεκλιμένη γεωγραφία της περιοχής σφυροκοπήθηκε από ακραία βροχόπτωση εξαιτίας μιας τοπικής νεροποντής.

«Αυτή είναι πραγματικά η πρώτη φορά που μπορείς να δεις πώς η βροχόπτωση ποικίλλει σε σχέση με τις προκαλούμενες από βροχόπτωση κατολισθήσεις, επειδή καμία άλλη βάση δεδομένων δεν διαθέτει αυτό το είδος παγκοσμίως συνεκτικής άποψης», λέει η Kirschbaum.

Ενώ οι περισσότερες έντονες βροχοπτώσεις που προκαλούν κατολισθήσεις είναι τοπικής κλίμακας, τα παγκόσμια πρότυπα ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας συχνά μπορούν να επηρεάσουν αυτές τις τοπικές συνθήκες. Όπως εξηγεί η Kirschbaum: « Αυτό που νομίζω ότι είναι μοναδικό για το 2010 είναι ότι υπάρχει ένα πραγματικά ισχυρό El Niño που προσκρούει σε ένα πραγματικά ισχυρό La Niña, το οποίο κατά συνέπεια επηρέασε τα πρότυπα βροχόπτωσης σε όλο τον κόσμο». Τελικά, καθώς η βάση δεδομένων κατολισθήσεων και βροχοπτώσεων μεγαλώνει, η Kirschbaum θα μπορεί να βλέπει πιο καθορισμένα πρότυπα στην εμφάνιση κατολισθήσεων μήνα με το μήνα και αν αυτά τα πρότυπα μεταβάλλονται.

«Νομίζω ότι κατά κάποιο τρόπο μπορούμε να συγκρίνουμε την κατάσταση με τις κατολισθήσεις με εκείνη των σεισμών πριν 50 χρόνια», λέει ο David Petley, καθηγητής και συν-διευθυντής του Ινστιτούτου Επικινδυνότητας, Κινδύνου και Ανθεκτικότητας στο Τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου του Durham. «Η κατανόησή μας για τους σεισμούς βελτιώθηκε εντυπωσιακά όταν αναπτύχθηκε μια παγκόσμια σεισμική σειρά που μας επέτρεψε να χαρτογραφήσουμε τους σεισμούς στο χώρο και το χρόνο, παρέχοντας στοιχεία για τις τεκτονικές πλάκες και, συνεπώς, για τους μηχανισμούς των σεισμών. Δεν έχουμε καταφέρει να χαρτογραφήσουμε τις κατολισθήσεις με τον ίδιο τρόπο, πράγμα που σημαίνει ότι μας λείπει αυτή η κατανόηση του χώρου και του χρόνου. Η δουλειά της Dalia είναι σημαντική διότι συλλέγει εκείνα τα δεδομένα που παρέχουν νέες γνώσεις».

Μέχρι να υπάρχουν αρκετά δεδομένα σχετικά με το πού και πότε σημειώθηκαν κατολισθήσεις στο παρελθόν, δεν θα υπάρχουν αρκετά στοιχεία για την έκδοση προειδοποιήσεων σχετικά με μελλοντικά φαινόμενα σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Kirschbaum σχεδιάζει να επεκτείνει τον Παγκόσμιο Κατάλογο Κατολισθήσεων ώστε να παρέχει ένα πιο ολοκληρωμένο σύνολο δεδομένων για την αξιολόγηση μοντέλων πρόβλεψης κατολισθήσεων. Η επαρκής προειδοποίηση, μια μέρα, θα μπορούσε να βοηθήσει ευάλωτους ανθρώπους να ξεφύγουν από όγκους χώματος, να ανακάμψουν, να ανοικοδομήσουν ή να μετεγκατασταθούν.

Το έργο αυτό χρηματοδοτήθηκε από την επερχόμενη αποστολή Παγκόσμιας Μέτρησης Βροχοπτώσεων (GPM), η οποία θα βελτιώσει τα υφιστάμενα σύνολα δεδομένων βροχόπτωσης με την εκτίμηση σε πραγματικό χρόνο της συγκέντρωσης βροχόπτωσης που οδηγεί στην πρόκληση κατολισθήσεων. Ο Βασικός δορυφόρος GPM έχει οριστεί να εκτοξευτεί το 2014 και θα επεκτείνει την κάλυψη των μετρήσεων καθίζησης χρησιμοποιώντας μια ομάδα δορυφόρων για την παροχή συνόλου δεδομένων παγκόσμιας βροχής κάθε τρεις ώρες.

'''Πηγή''': [http://www.nasa.gov/topics/earth/features/2010-landslides.html]
[[category:Κατολισθήσεις]]

Μπαδογιάννης Νικόλαος

2016-03-23T14:46:35Z

Badogiannis Nikolaos:

*[[Ανταρκτική: Εικόνες της NASA αποκαλύπτουν ίχνη αρχαίων ανθρώπινων οικισμών κάπω από χιλιόμετρα πάγου]]
*[[Υπουργός Gadkari: Δορυφόροι και drones για την παρακολούθηση του ρυθμού κατασκευής έργων Οδοποιίας]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στη λίμνη Erie]]
*[[Σύστημα δορυφορικής παρακολούθησης τροπικών δασών από τη Βραζιλία]]
*[[Η NASA εγκαινιάζει καινοτόμο μέθοδο χαρτογράφησης υγρασίας εδάφους]]
*[[Χρησιμοποίηση δορυφόρων για τον εντοπισμό παράνομης διακίνησης ξυλείας στη Μαδαγασκάρη]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στα ανοικτά των δύο ακτών της Βόρειας Αμερικής]]
*[[Δορυφορικές εικόνες απομονωμένων κοινοτήτων στην περιοχή του Αμαζονίου]]
*[[Δορυφορικά δεδομένα στην υπηρεσία των αγροτών για την καταπολέμηση της ξηρασίας]]
*[[Ο σεισμός του Νεπάλ στο δορυφορικό ραντάρ]]
*[[Κατολίσθηση 68 εκατομμυρίων τόνων στην Αλάσκα: Όρος LaPerouse]]
*[[Δορυφόροι της NASA επιβεβαιώνουν κατολισθήσεις στην Κίνα]]
[[category:ΔΠΜΣ "Περιβάλλον & Ανάπτυξη" (Αθήνα)]]

Αρχείο:10.png

2016-03-23T14:45:37Z

Badogiannis Nikolaos:

Δορυφόροι της NASA επιβεβαιώνουν κατολισθήσεις στην Κίνα

2016-03-23T14:45:12Z

Badogiannis Nikolaos: Νέα σελίδα με '[[Αρχείο:10.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Γύρω στα μεσάνυχτα στις 8 Αυγούστου 2010, ένα βίαιο κύμα χαλαρού ...'

[[Αρχείο:10.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Γύρω στα μεσάνυχτα στις 8 Αυγούστου 2010, ένα βίαιο κύμα χαλαρού εδάφους κατρακύλησε από τις πλαγιές του βουνού και χτύπησε τις γειτονιές που κοιμόντουσαν ήσυχα στη Zhouqu στην Επαρχία Gansu της Κίνας. Η καταστροφική κατολίσθηση ιλύος – η πιο θανατηφόρα για δεκαετίες σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης – έθαψε κάποιες περιοχές μέχρι και κάτω από 23 πόδια (7 μέτρα) ασφυκτικής ιλύος. Πέθαναν 1.765 άνθρωποι. Οι υλικές ζημιές υπολογίστηκαν σε 759 εκατομμύρια δολάρια. Από δεξιά προς τα αριστερά, αυτή η λεπτομερής εικόνα απ’ τον δορυφόρο WorldView-2 της DigitalGlobe δείχνει τη μεγαλύτερη ολίσθηση στο χαμηλότερο τμήμα της πόλης στις 10 Αυγούστου 2010.''']]

Μια μελέτη της NASA με τη χρήση δορυφορικών δεδομένων TRMM αποκάλυψε ότι το 2010 ήταν μια ιδιαίτερα κακή χρονιά για κατολισθήσεις σε όλο τον κόσμο.

Μια πρόσφατη μελέτη της NASA που δημοσιεύθηκε στο τεύχος Οκτωβρίου του περιοδικού Υδρομετεωρολογίας συνέκρινε δορυφορικά δεδομένα βροχής από την Αποστολή Μέτρησης Τροπικής Βροχόπτωσης (TRMM) της NASA με κατολισθήσεις στην κεντρική ανατολική Κίνα, στην Κεντρική Αμερική και στο Τόξο των Ιμαλαΐων, τρεις περιοχές με διαφορετικό κλίμα και τοπογραφία, όπου οι προκαλούμενες απ’ τη βροχόπτωση κατολισθήσεις είναι συχνές και καταστροφικές για τους τοπικούς πληθυσμούς.

Το έργο, με επικεφαλής τη Dalia Kirschbaum, ερευνήτρια φυσικός επιστήμονας στο Εργαστήριο Επιστημών Υδρολογίας στο Flight Center Goddard Space της NASA στο Greenbelt, είναι μέρος μιας συνεχούς προσπάθειας πινακολόγησης σε παγκόσμιο επίπεδο των προκαλούμενων από βροχόπτωση κατολισθήσεων – ενός από τους λιγότερο γνωστούς αλλά συχνά καταστροφικούς φυσικούς κινδύνους. Ο εντοπισμός τους είναι ένα βήμα σε μια προσπάθεια να είμαστε σε θέση, μια μέρα, να προβλέπουμε και να προειδοποιούμε.

Προς το παρόν, εξηγεί η Kirschbaum, δεν υπάρχει κανένα συνεπές σύστημα προειδοποίησης σε περιφερειακό ή παγκόσμιο επίπεδο για καταστροφές από κατολισθήσεις. Για να δημιουργηθεί κάποιο, οι επιστήμονες πρέπει να κατανοήσουν περισσότερους από τους ατομικούς παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στις τοπικές κατολισθήσεις – την ένταση και τη συνολική ποσότητα βροχόπτωσης από ώρες έως ημέρες, τη γωνία κλίσης, τον τύπο του εδάφους και τον κορεσμό, μεταξύ άλλων.

«Για άλλους κινδύνους, όπως οι τυφώνες, υπάρχει μια σαφώς καθορισμένη εποχή», λέει η Kirschbaum. «Από δορυφορικά δεδομένα και παρατηρήσεις γνωρίζουμε ότι η εποχή των τυφώνων στον Ατλαντικό εκτείνεται από την 1η Ιούνιος μέχρι τις 30 Νοεμβρίου. Αλλά δεν έχουμε τέτοιου είδους καταγραφές για τις κατολισθήσεις σε όλο τον κόσμο και θέλουμε να γνωρίζουμε πότε και πού να τις περιμένουμε σε διαφορετικές περιοχές».

Οι επιστήμονες χρειάζονται επίσης έναν συστηματικό τρόπο αξιολόγησης των κινδύνων κατολίσθησης για μια περιοχή και ένας τρόπος να το πετύχουμε αυτό, λέει η Kirschbaum, είναι να εξετάζουμε την κατανομή και την ένταση της βροχής από δορυφορικά δεδομένα και να βλέπουμε πώς συσχετίζεται με το πού και πόσο συχνά αναφέρονται κατολισθήσεις.

'''Δημιουργία επιστήμης με επιμερισμό (των ειδήσεων)'''

Το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη αξιολογήσεων κινδύνου κατολίσθησης είναι να βελτιωθεί η τήρηση αρχείων, λέει η Kirschbaum. Για τα τελευταία αρκετά χρόνια, έχει αναπτύξει την πρώτη παγκόσμια βάση δεδομένων για κατολισθήσεις που προκαλούνται από βροχή με την ονομασία Παγκόσμιος Κατάλογος Κατολισθήσεων (GLC). Οι κατολισθήσεις συχνά είναι πολύ μικρές να τις διακρίνει κάποιος από δορυφορικές εικόνες, έτσι οι ειδήσεις είναι προς το παρόν η καλύτερη πηγή πληροφόρησης.

Καθημερινά, η ίδια και οι άλλοι βοηθοί έρευνας εξέταζαν αναφορές στα μέσα ενημέρωσης για πιθανές κατολισθήσεις και ανέσυραν λεπτομέρειες όσον αφορά το πού συνέβη η κατολίσθηση, κατά πόσον η κατολίσθηση προκλήθηκε από καταιγίδα ή τροπικό κυκλώνα, αν υπήρχαν θάνατοι και αν ο τύπος της κατολίσθησης χαρακτηριζόταν ως κατολίσθηση ιλύος ή φερτών υλών, μεταξύ άλλων χαρακτηριστικών. Ο GLC διαθέτει πλέον δεδομένα έξι πλήρων ετών – 2003 και 2007 μέχρι 2011 – με συνεχή προσθήκη νέων καταχωρίσεων. Περιέχει περισσότερα από 4.000 φαινόμενα και περιγράφει 20.600 αναφερθέντες θανάτους μεταξύ 60 διαφορετικών χωρών απ’ το 2007 μέχρι το 2011.

Ωστόσο, σημειώνει η Kirschbaum, τα φαινόμενα κατολισθήσεων δεν αναφέρονται ομοιόμορφα σ’ όλο τον κόσμο, με ορισμένα να μην αποτελούν είδηση, εκτός εάν προκαλούν θανάτους ή υλικές ζημιές. Μετά την κατάρτιση του αρχείου του 2010, η Kirschbaum παρατήρησε ότι το 2010 φαινόταν να είναι μια ιδιαίτερα καταστροφική χρονιά από άποψη κατολισθήσεων σε περιοχές της Κίνας, της Κεντρικής Αμερικής και του Τόξου των Ιμαλαΐων. Η Kirschbaum συνέκρινε τον GLC με τα στοιχεία βροχόπτωσης που βασίζονταν σε δορυφόρους από την TRMM και άλλους δορυφόρους για να δει αν οι υψηλότεροι αριθμοί αναφορών κατολισθήσεων αντιστοιχούσαν με υψηλότερη ποσότητα βροχόπτωσης γι’ αυτές τις περιοχές.

'''Διασταύρωση των ειδήσεων με αμερόληπτους μάρτυρες'''

Τα δεδομένα TRMM της Πολυδορυφορικής Ανάλυσης Βροχόπτωσης (TMPA) περιλαμβάνουν δεδομένα βροχής από 50 μοίρες βόρειο γεωγραφικό πλάτος ως 50 μοίρες νότιο γεωγραφικό πλάτος – από τον βόρειο Καναδά ως την άκρη της Νότιας Αμερικής – παρέχοντας τρίωρη και ημερήσια κάλυψη της βροχόπτωσης. Η Kirschbaum και η ομάδα της στηρίχθηκαν στο 14ετές αρχείο TMPA για να παράσχουν μια εικόνα της παγκόσμιας βροχόπτωσης που θα μπορούσε να συνδέεται με τις κατολισθήσεις που συνέβησαν.

Το μεγάλο πλεονέκτημα των δεδομένων TMPA, σε σύγκριση με τα δεδομένα εδάφους όπως αυτά από μετρητές βροχής, είναι ότι μετρούν τη βροχόπτωση με τον ίδιο, συνεπή τρόπο σε μεγάλες περιοχές. Αυτό παρέχει μια ευρύτερη προοπτική που βοηθά τους ερευνητές όπως η Kirschbaum και τελικά τους μετεωρολόγους που είναι εφοδιασμένοι με δορυφορικά δεδομένα βροχόπτωσης να προβλέπουν τα είδη των υπογραφών βροχόπτωσης που είναι πιθανό να δημιουργήσουν καταστροφικές κατολισθήσεις.

Η δήλωση ότι η ακραία ή παρατεταμένη βροχόπτωση μπορεί να οδηγήσει σε κατολισθήσεις δεν είναι κάτι καινούργιο, λέει η Kirschbaum, αλλά το πρωτότυπο είναι ότι εξετάζοντας τον Παγκόσμιο Κατάλογο Κατολισθήσεων και το αρχείο βροχοπτώσεων μαζί, μπορεί να δει πώς τα αναφερθέντα φαινόμενα κατολίσθησης συγκρίνονται με τις ποσότητες βροχόπτωσης. Αυτό με τη σειρά του τη βοηθά να βρει περιοχές όπου συμβαίνουν κατολισθήσεις αλλά δεν αναφέρονται.

'''Αποκαλύπτοντας τη μακροπρόθεσμη, βασισμένη σε δεδομένα, αλήθεια'''

Το 2010 ήταν πράγματι μια ασυνήθιστη χρονιά για τις κατολισθήσεις, λέει η Kirschbaum, με τριπλάσια αναφερθέντα φαινόμενα και διπλάσιους αναφερθέντες θανάτους σε σύγκριση με τις προηγούμενες χρονιές στον Παγκόσμιο Κατάλογο Κατολισθήσεων.

Η Επαρχία Zhouqu στην Κίνα χτυπήθηκε από την πλέον θανατηφόρα κατολίσθηση των τελευταίων δεκαετιών, σύμφωνα με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, η οποία έθαψε κάποιες περιοχές μέχρι και κάτω από 23 πόδια (7 μέτρα) ασφυκτικής ιλύος. Πέθαναν 1.765 άνθρωποι. Οι υλικές ζημιές υπολογίστηκαν σε 759 εκατομμύρια δολάρια. Τα δεδομένα βροχής TMPA έδειξαν ότι η ευάλωτη, απότομα κεκλιμένη γεωγραφία της περιοχής σφυροκοπήθηκε από ακραία βροχόπτωση εξαιτίας μιας τοπικής νεροποντής.

«Αυτή είναι πραγματικά η πρώτη φορά που μπορείς να δεις πώς η βροχόπτωση ποικίλλει σε σχέση με τις προκαλούμενες από βροχόπτωση κατολισθήσεις, επειδή καμία άλλη βάση δεδομένων δεν διαθέτει αυτό το είδος παγκοσμίως συνεκτικής άποψης», λέει η Kirschbaum.

Ενώ οι περισσότερες έντονες βροχοπτώσεις που προκαλούν κατολισθήσεις είναι τοπικής κλίμακας, τα παγκόσμια πρότυπα ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας συχνά μπορούν να επηρεάσουν αυτές τις τοπικές συνθήκες. Όπως εξηγεί η Kirschbaum: « Αυτό που νομίζω ότι είναι μοναδικό για το 2010 είναι ότι υπάρχει ένα πραγματικά ισχυρό El Niño που προσκρούει σε ένα πραγματικά ισχυρό La Niña, το οποίο κατά συνέπεια επηρέασε τα πρότυπα βροχόπτωσης σε όλο τον κόσμο». Τελικά, καθώς η βάση δεδομένων κατολισθήσεων και βροχοπτώσεων μεγαλώνει, η Kirschbaum θα μπορεί να βλέπει πιο καθορισμένα πρότυπα στην εμφάνιση κατολισθήσεων μήνα με το μήνα και αν αυτά τα πρότυπα μεταβάλλονται.

«Νομίζω ότι κατά κάποιο τρόπο μπορούμε να συγκρίνουμε την κατάσταση με τις κατολισθήσεις με εκείνη των σεισμών πριν 50 χρόνια», λέει ο David Petley, καθηγητής και συν-διευθυντής του Ινστιτούτου Επικινδυνότητας, Κινδύνου και Ανθεκτικότητας στο Τμήμα Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου του Durham. «Η κατανόησή μας για τους σεισμούς βελτιώθηκε εντυπωσιακά όταν αναπτύχθηκε μια παγκόσμια σεισμική σειρά που μας επέτρεψε να χαρτογραφήσουμε τους σεισμούς στο χώρο και το χρόνο, παρέχοντας στοιχεία για τις τεκτονικές πλάκες και, συνεπώς, για τους μηχανισμούς των σεισμών. Δεν έχουμε καταφέρει να χαρτογραφήσουμε τις κατολισθήσεις με τον ίδιο τρόπο, πράγμα που σημαίνει ότι μας λείπει αυτή η κατανόηση του χώρου και του χρόνου. Η δουλειά της Dalia είναι σημαντική διότι συλλέγει εκείνα τα δεδομένα που παρέχουν νέες γνώσεις».

Μέχρι να υπάρχουν αρκετά δεδομένα σχετικά με το πού και πότε σημειώθηκαν κατολισθήσεις στο παρελθόν, δεν θα υπάρχουν αρκετά στοιχεία για την έκδοση προειδοποιήσεων σχετικά με μελλοντικά φαινόμενα σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Kirschbaum σχεδιάζει να επεκτείνει τον Παγκόσμιο Κατάλογο Κατολισθήσεων ώστε να παρέχει ένα πιο ολοκληρωμένο σύνολο δεδομένων για την αξιολόγηση μοντέλων πρόβλεψης κατολισθήσεων. Η επαρκής προειδοποίηση, μια μέρα, θα μπορούσε να βοηθήσει ευάλωτους ανθρώπους να ξεφύγουν από όγκους χώματος, να ανακάμψουν, να ανοικοδομήσουν ή να μετεγκατασταθούν.

Το έργο αυτό χρηματοδοτήθηκε από την επερχόμενη αποστολή Παγκόσμιας Μέτρησης Βροχοπτώσεων (GPM), η οποία θα βελτιώσει τα υφιστάμενα σύνολα δεδομένων βροχόπτωσης με την εκτίμηση σε πραγματικό χρόνο της συγκέντρωσης βροχόπτωσης που οδηγεί στην πρόκληση κατολισθήσεων. Ο Βασικός δορυφόρος GPM έχει οριστεί να εκτοξευτεί το 2014 και θα επεκτείνει την κάλυψη των μετρήσεων καθίζησης χρησιμοποιώντας μια ομάδα δορυφόρων για την παροχή συνόλου δεδομένων παγκόσμιας βροχής κάθε τρεις ώρες.

'''Πηγή''': [http://www.nasa.gov/topics/earth/features/2010-landslides.html]
[[category:Κατολισθήσεις]]

Μπαδογιάννης Νικόλαος

2016-03-23T14:38:01Z

Badogiannis Nikolaos:

*[[Ανταρκτική: Εικόνες της NASA αποκαλύπτουν ίχνη αρχαίων ανθρώπινων οικισμών κάπω από χιλιόμετρα πάγου]]
*[[Υπουργός Gadkari: Δορυφόροι και drones για την παρακολούθηση του ρυθμού κατασκευής έργων Οδοποιίας]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στη λίμνη Erie]]
*[[Σύστημα δορυφορικής παρακολούθησης τροπικών δασών από τη Βραζιλία]]
*[[Η NASA εγκαινιάζει καινοτόμο μέθοδο χαρτογράφησης υγρασίας εδάφους]]
*[[Χρησιμοποίηση δορυφόρων για τον εντοπισμό παράνομης διακίνησης ξυλείας στη Μαδαγασκάρη]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στα ανοικτά των δύο ακτών της Βόρειας Αμερικής]]
*[[Δορυφορικές εικόνες απομονωμένων κοινοτήτων στην περιοχή του Αμαζονίου]]
*[[Δορυφορικά δεδομένα στην υπηρεσία των αγροτών για την καταπολέμηση της ξηρασίας]]
*[[Ο σεισμός του Νεπάλ στο δορυφορικό ραντάρ]]
*[[Κατολίσθηση 68 εκατομμυρίων τόνων στην Αλάσκα: Όρος LaPerouse]]
[[category:ΔΠΜΣ "Περιβάλλον & Ανάπτυξη" (Αθήνα)]]

Κατολίσθηση 68 εκατομμυρίων τόνων στην Αλάσκα: Όρος LaPerouse

2016-03-23T14:37:19Z

Badogiannis Nikolaos: Νέα σελίδα με '[[Αρχείο:9a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Χρησιμοποιώντας αυτή την εικόνα απ’ τον Operational LandImager επί του δ...'

[[Αρχείο:9a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Χρησιμοποιώντας αυτή την εικόνα απ’ τον Operational LandImager επί του δορυφόρου Landsat 8 στις 23 Φεβρουαρίου 2014, οι επιστήμονες έχουν επιβεβαιώσει ότι μια μεγάλη κατολίσθηση σημειώθηκε στη νοτιοανατολική Αλάσκα στις πλαγιές του όρους La Perouse στις 16 Φεβρουαρίου 2014. Οι φερτές ύλες της κατολίσθησης, οι οποίες κινήθηκαν σε νοτιοανατολική κατεύθυνση, εμφανίζονται με ανοιχτό καφέ σε σύγκριση με την καλυμμένη με χιόνι γύρω περιοχή. / Ευγενική παραχώρηση του Παρατηρητηρίου Γης της NASA, εικόνα των Jesse Allen και Robert Simmon με τη χρήση δεδομένων του Landsat από το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης των ΗΠΑ.''']]
[[Αρχείο:9b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2 - Κατά προσέγγιση θέση της κατολίσθησης στην πλαγιά του όρους Mount LaPerouse στο Εθνικό Πάρκο Glacier Bay στη νοτιοανατολική Αλάσκα στις 58.542 -137.01 / Εικόνα GoogleEarth τραβηγμένη 3 Μαρτίου2014''']]
[[Αρχείο:9c.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 3 - Πριν (τραβηγμένη 27 Μαΐου 2013) και μετά (τραβηγμένη 23 Φεβρουαρίου 2014) εικόνα της θέσης της κατολίσθησης του όρουςLaPerouse. Η κατολίσθηση συνέβη στις 16 Φεβρουαρίου 2014. / Ευγενική παραχώρηση του Παρατηρητηρίου Γης της NASA, εικόνα των Jesse Allen και Robert Simmon με τη χρήση δεδομένων του Landsat από το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης των ΗΠΑ''']]
[[Αρχείο:9d.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 4 - Τον Ιούλιο του 2013, το Operational Land Imager επί του δορυφόρου Landsat 8 αποτύπωσε αυτή την εικόνα του Εθνικού Πάρκου Wrangell-St. Elias National Park. Μια κατολίσθηση συνέβη εκεί στις 61,978, -143,168 κοντά στο κέντρο της εικόνας. Η περιοχή της κατολίσθησης περιγράφεται με μαύρο και στο άνω άκρο του περιγράμματος υποδεικνύεται με ένα κόκκινο βέλος. Αυτή η εικόνα δείχνει τη δυσκολία εντοπισμού των κατολισθήσεων μόνο με τη χρήση δορυφορικών εικόνων. / Ευγενική παραχώρηση του Παρατηρητηρίου Γης της NASA, εικόνα με τη χρήση δεδομένων του Landsat από το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης των ΗΠΑ''']]

16 Φεβρουαρίου 2014 – Μια τρομερή βοή ήχησε κάπου στην περιοχή του Εθνικού Πάρκου και Καταφυγίου Glacier Bay στην απομακρυσμένη νοτιοανατολική Αλάσκα. Πέτρες και φερτές ύλες, σε ένα μεγάλο τμήμα του όρους LaPerouse, ξαφνικά υπέκυψαν στη βαρύτητα καθώς μια από τις σχεδόν κάθετες πλαγιές του όρους κατέρρευσε. Η κολοσσιαία κατολίσθηση μετέφερε κατ’ εκτίμηση 68 εκατομμύρια μετρικούς τόνους προς τα κάτω στο όρος LaPerouse. Βράχοι, χώμα, χιόνι και πάγος αναμείχθηκαν και κύλησαν, κάποια από αυτά παρασυρόμενα για σχεδόν 4,6 μίλια [7,4 χιλιόμετρα] απ’ το σημείο που ξεκίνησε η κατολίσθηση.

Πόσο μεγάλη ήταν; 100 εκατομμύρια τόνους [1011 κιλά] περίπου ζυγίζουν όλα μαζί τα αυτοκίνητα στις Ηνωμένες Πολιτείες, έτσι 68 εκατομμύρια τόνοι είναι πάνω από το μισό του βάρους όλων των αυτοκινήτων των ΗΠΑ. Η κατολίσθηση κύλησε προς τα νοτιοανατολικά, σε ορισμένα σημεία εναποθέτοντας βράχους, πάγο και ιζήματα σε ένα στρώμα 40 πόδια [12 μέτρα] βαθύ, σχεδόν το ύψος ενός πενταώροφου κτηρίου.

Η κατολίσθηση μπορεί να ήταν πολύ μακριά για μάρτυρες, αλλά η ανατάραξη όλων αυτών των τόνων φερτών υλών που ταξιδεύουν βίαια προς τα κάτω σε μια ορεινή πλαγιά ήταν σίγουρα αισθητή. Αλλού, οι σεισμογράφοι (συσκευές που χρησιμοποιούνται για την καταγραφή της κίνησης ή της ανατάραξης του εδάφους) κατέγραψαν τις βοές που προέκυψαν από την κατολίσθηση στο όρος LaPerouse. Οι μετρήσεις έδειξαν το ιστορικό μιας τεράστιας φυσικής κατολίσθησης.

'''Ανίχνευση μιας κατολίσθησης'''

Οι σεισμικοί αισθητήρες συνήθως χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση σεισμών, αλλά τα δεδομένα τους είναι επίσης χρήσιμα για την επισήμανση κατολισθήσεων. Οι Colin Stark, Göran Ekström κα ιClément Hibertτ ου Παρατηρητηρίου Γης Lamont-Doherty του Πανεπιστημίου Κολούμπια ερμήνευσαν τα σεισμικά δεδομένα της 16ης Φεβρουαρίου. Η εργασία τους έδειξε ότι μια κατολίσθηση μεγάλης κλίμακας είχε συμβεί στη νοτιοανατολική Αλάσκα κοντά στο Εθνικό Πάρκο και καταφύγιο GlacierBay.

Μοιράστηκαν τις πληροφορίες με τον Dave Petley, Καθηγητή Επικινδυνότητας και Κινδύνου του Τμήματος Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο του Durham. Το blog του, το Landslide Blog, εμφανίζεται στη Blogosphere της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης. Το Landslide Blog μετέδωσε πρώτο την είδηση ότι μια κατολίσθηση είχε χτυπήσει την Αλάσκα στις 16 Φεβρουαρίου.

'''Απεικόνιση μιας κατολίσθησης'''

Μετά τον υπολογισμό των ανεπεξέργαστων συντεταγμένων με τη χρήση σεισμικών ενδείξεων, ο πιλότος ελικοπτέρων Drake Olson εντόπισε οπτικά την κατολίσθηση στις 22 Φεβρουαρίου. Η προσομοιωμένη θέση της κατολίσθησης σημειώθηκε κάπου στην περιοχή των συντεταγμένων 58,68, -137,37 και ο Drake Olson εντόπισε την ολίσθηση των φερτών υλών στις 58,542, -137,01. Η κατάρρευση συνέβη ψηλά στην πλαγιά του όρους LaPerouse στα 3000 μέτρα υψόμετρο και οι φερτές ύλες απο κάτω είχαν ήδη αρχίσει να μαζεύουν ένα λεπτό στρώμα χιονιού.

Ο Drake Olson τράβηξε αεροφωτογραφίες καθώς και κοντινές φωτογραφίες. Αυτές οι εικόνες βοήθησαν τον Dave Petley του Landslide Blog να κάνει τεκμηριωμένες εκτιμήσεις σχετικά με τις μετρήσεις της κατολίσθησης και υλικά.

Στη συνέχεια, στις 23 Φεβρουαρίου ο Landsat 8 πέρασε απο πάνω, παίρνοντας δορυφορικές εικόνες της θέσης στην πλαγιά του όρους Mount LaPerouse. Το εκτενές και ανοικτό αρχείο Landsat επιτρέπει στους επιστήμονες να εξετάζουν εικόνες πριν και μετά από φυσικά φαινόμενα όπως οι κατολισθήσεις. Η κάλυψη της κατολίσθησης απ’ την ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου Γης της NASA διαθέτει μια διαδραστική των δύο τοπίων παρακάτω· σας επιτρέπει να σύρετε μια κάθετη γραμμή για να καλύψετε ή να αποκαλύψετε τις πριν και μετά εικόνες.

'''Απομακρυσμένα και χιονισμένα'''

Παρόλο που η συγκεκριμένη κατολίσθηση μετακίνησε περίπου 68 εκατομμύρια μετρικούς τόνους, χρειάστηκε ένας συνασπισμός κυνηγών κατολισθήσεων για να εντοπιστεί. Σε αυτή την περίπτωση ο Dave Petley σημείωσε ότι χωρίς τη συντονισμένη προσπάθεια το χιόνι θα μπορούσε να έχει καλύψει την κατολίσθηση του όρους πριν μπορέσουμε να τη δούμε.

Δεν είναι πάντοτε εύκολο να δει κανείς τις κατολισθήσεις. Πολλές συμβαίνουν σε μεγάλο υψόμετρο και σε τοποθεσίες τόσο απόκρημνες ή κρύες που ελάχιστοι ανθρώπινοι οικισμοί υπάρχουν σε κοντινή απόσταση. Γιγάντιες κατολισθήσεις όπως αυτή της 16ης Φεβρουαρίου μπορεί να περάσουν εντελώς απαρατήρητες.

Επειδή υπάρχουν τόσο λίγες άμεσες παρατηρήσεις, δενέχουμε εδραιωμένη αντίληψηγια την εξέλιξη των μεγάλων κατολισθήσεων. Τι προκαλεί τις καταστροφικές κατολισθήσεις; Πώς, ακριβώς, τα πετρώματα και τα άλλα υλικά σπάζουν, πέφτουν, ολισθαίνουν, αλληλεπιδρούν και κατρακυλούν; Πόσο γρήγορα κινούνται οι καταστροφικές κατολισθήσεις και τι καθορίζει την εξέλιξη των κινήσεών τους πριν τελικά οι φερτές ύλες καταλήξουν κάπου;

Όσο περισσότερατα δεδομένα που μπορούμε να συλλέξουμε γιατις μεγάλες κατολισθήσεις καιόσοπερισσότερεςοι εκδηλώσεις κατολισθήσεων που μπορούμε να καταγράψουμε, τόσο μεγαλύτερη είναι η γνώση και η ετοιμότητά μας όταν πρόκειται για καταστροφικές κατολισθήσεις.

'''Σεισμικά δίκτυα'''

Σεισμογράφοι και σεισμόμετρα έχουν εγκατασταθεί σε όλο τον κόσμο, κυρίως για τη μέτρηση της κίνησης του εδάφους που συμβαίνει κατά τη διάρκεια ενός σεισμού. Ως εκ τούτου, ένα παγκόσμιο δίκτυο οργάνων σεισμικής παρακολούθησης είναι διαθέσιμο και παρέχει δεδομένα σχετικά με τηνανατάραξη της γης από πολλές διαφορετικές τοποθεσίες.

Τα σεισμόμετρα καταγράφουν δονήσεις που ταξιδεύουν μέσω του φλοιού της Γης λόγω της κίνησης των τεκτονικών πλακών, κινούμενων πετρωμάτων ή πάγων ή φερτών υλών, ακόμη και ρέοντος μάγματος. Τα σεισμικά δεδομένα μπορούν να ανιχνεύουν πολύ μεγάλες κατολισθήσεις επειδή οι κατολισθήσεις προκαλούν ανατάραξη του εδάφους. Οι δονήσεις του εδάφους καταγράφονται από τα σεισμόμετρα ως κύματα. Ενώ οι σεισμοί είναι πιο πιθανό να προκαλέσουν εξαιρετικά σύντομες εξάρσεις κυμάτων υψηλής συχνότητας, οι κατολισθήσεις παράγουν πιο συχνά μακρά κύματα χαμηλής συχνότητας. Κατά τη διάρκεια μιας κατολίσθησης, η μάζα των φερτών υλών που πέφτουν, ανατρέπονται και κατρακυλούν, συνθλίβεται πάνω στο έδαφος, επιταχύνοντας και επιβραδύνοντας, δημιουργώντας ένα σταθερό κυματιστό σεισμικό σήμα που μπορεί να διαρκέσει κάποια λεπτά.

Το 2013 ο γεωφυσικός Colin Stark και ο σεισμολόγος Göran Ekström, και οι δύο του Παρατηρητηρίου Γης Lamont-Doherty του Πανεπιστημίου Κολούμπια, δημοσίευσαν μια εργασία προτείνοντας μια νέα μέθοδο χρήσης των σεισμικών δεδομένων για την ανίχνευση καταστροφικών κατολισθήσεων. Η εργασία είχε τίτλο «Απλή Κλιμάκωση της Δυναμικής των Καταστροφικών Κατολισθήσεων» και δημοσιεύτηκε στον Τόμο 339 του Science. «Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να παρακολουθούμε τις καταστροφικές κατολισθήσεις – γρήγορα κινούμενες ολισθήσεις που αφορούν πάνω από ένα εκατομμύριο τόνους φερτές ύλες», πιστεύει ο Stark. «Αυτές είναι οι πιο επικίνδυνες κατολισθήσεις, αλλά συχνά περνούν απαρατήρητες».

Η μέθοδός τους, Global Centroid-Moment Tensor Project [το Έργο Καθολικός Τανυστής Κέντρου Βάρους-Ροπής], αναλύει συστηματικά τις σεισμικές ενδείξεις. Εξετάζει προσεκτικά κύματα χαμηλής συχνότητας. Αν ένα σεισμικό γεγονός παράγει κύματα χαμηλής συχνότητας αλλά όχι υψηλής, τότε είναι πιθανό να είναι κατολίσθηση και όχι σεισμός.

Η μέθοδος χρησιμοποιεί ένα αναλυτικό μοντέλο, ένας εξαιρετικά πολύπλοκος αλγόριθμοςπουεκτελείταιαπό υπερυπολογιστή, για την αξιολόγηση ενδείξεων χαμηλής συχνότητας που έχουνπου έχουν συλλεχθεί από την παγκόσμιο δίκτυο σεισμικής παρακολούθησης. Αυτό είναι σημαντικό επειδή είναι αυτοματοποιημένο: ένα ταχύ εργαλείο ανίχνευσης εξετάζει προσεκτικά τα δεδομένα και επισημαίνεικάθε σήμα ενδεικτικό μιας σημαντικής εκδήλωσης κατολίσθησης. Το εργαλείο ανίχνευσης Global Centroid-Moment Tensor Project είναι αυτό που βοήθησε τους ερευνητέ στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια να ανιχνεύσουν την κατολίσθηση που συνέβη στην Αλάσκα στις 16 Φεβρουαρίου.

'''Κρυμμένα στο σήμα'''

Αυτές οι σεισμογραφικές μετρήσεις μπορούν να μας πουν αρκετά για τις κατολισθήσεις. Η μέθοδος των Stark και Ekström όχι μόνο ανιχνεύει κατολισθήσεις, αλλά δίνει και στους επιστήμονες τη δυνατότητα να αποκτήσουν γνώσεις σχετικά με τα χαρακτηριστικά τους.

Το «σεισμικό αποτύπωμα» μιας μεγάλης κατολίσθησης που συλλέγεται από πολλαπλά σεισμόμετρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υπολογισθεί: ο χρόνος που συνέβη μια κατολίσθηση, η κατεύθυνσή της και το μέγεθος της κατολίσθησης.

Ο Ekström δήλωσε, «Οι δονήσεις στη Γη στην πραγματικότητα καταγράφουν ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις. Δεν είμαστε τυφλοί απέναντί τους. Ελπίζουμε ότι θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τις κατολισθήσεις και να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη γνώση για να προβλέψουμε πού και πώς θα συμβούν».

Ενώ τα σεισμικά δεδομένα μπορούν να μας πουν πολλά, οι ενδείξεις από το παγκόσμιο σεισμομετρικό δίκτυο δεν μπορούν να εντοπίσουν με ακρίβεια τη θέση μιας κατολίσθησης. Μέχρι στιγμής μπορούν να δώσουν μόνο ένα φάσμα τόσο μικρό όσο 10 τετραγωνικά μίλια [25 τετραγωνικά χιλιόμετρα] ή τόσο μεγάλο όσο 40 τετραγωνικά μίλια [100 τετραγωνικά χιλιόμετρα], ανάλογα με τα διαθέσιμα δεδομένα.

Η κατολίσθηση πρέπει να βρεθεί. Οι δορυφορικές εικόνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να επιβεβαιωθεί ότι το καταγεγραμμένο φαινόμενο ήταν όντως κατολίσθηση. Είναι επίσης σημαντικό να ληφθούν οπτικά δεδομένα επειδή οι επιστήμονες, όταν συνδυάζουν τα σεισμικά δεδομένα με δορυφορικές εικόνες, μπορούν να μάθουν περισσότερα. Και με τα δύο μπορούν να υπολογίσουν τη μάζα των φερτών υλών που έπεσαν και το μήκος της διαδρομής της κατολίσθησης, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περαιτέρω υπολογισμούς: δεδομένα τροχιάς, ταχύτητας και επιτάχυνσης. Στο σύνολό τους, όλες αυτές οι πληροφορίες επιτρέπουν στους ερευνητές να δημιουργήσουν προσομοιώσεις κατολισθήσεων.

Τα δεδομένα μπορούν ακόμα και να αποκαλύψουν πάνω από τι έδαφος πέρασαν οι φερτές ύλες· οι κατολισθήσεις που κινούνται πάνω σε πάγο μπορούν να ολισθήσουν κατά μήκος της λείας επιφάνειας, διανύοντας μεγάλη απόσταση. Ο πάγος αμβλύνει προσωρινά το σεισμικό σήμα, ενεργώντας ως μονωτής, και στη συνέχεια οι δονήσεις επανεμφανίζονται ενισχυμένες καθώς οι φερτές ύλες χτυπούν βίαια στην πετρώδη γη για άλλη μια φορά.
Δουλεύοντας με δορυφόρους

Η μέθοδος ανίχνευσης κατολισθήσεων εξαρτάται απ’ την αλληλεπίδραση με δορυφορικές εικόνες για την επιβεβαίωση της εμφάνισης μιας κατολίσθησης και την παροχή περισσότερων δεδομένων. Ευτυχώς, ζούμε σε μια εποχή με εκπληκτικές δορυφορικές δυνατότητες.

Οι Landsat 7 και Landsat 8 είναι διαστημικά σκάφη παρατήρησης της Γης· κάθε ένα περιστρέφεται γύρω απ’ τη Γη μία φορά κάθε 99 λεπτά και καλύπτουν την ίδια διαδρομή κάθε 16 ημέρες. Συνεργαζόμενοι, οι δύο δορυφόροι απεικονίζουν κάθε περιοχή στη Γη κάθε 8 ημέρες. «Το σύστημα αποδίδει πάνω από 500 σκηνές ή εικόνες Landsat ανά ημέρα στο 41 ετών ελεύθερο και ανοικτό αρχείο δεδομένων Landsat που διατηρείται απ’ το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης των ΗΠΑ», ανέφερε ο Jim Irons, επιστήμονας του έργου Landsat 8 στη NASA Goddard. Η Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος (NASA) και το Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης των ΗΠΑ (USGS) εργάζονται από κοινού για την πρωτοβουλία Landsat. Ο Ironsπρόσθεσε: «Το πρόγραμμα Landsat ωφέλησε την οικονομία των ΗΠΑ κατά 1,79 εκατομμύρια δολάρια το 2011. Είμαι βέβαιος ότι το Landsat 8, με την άριστη απόδοσή του, θα αυξήσει την ετήσια απόδοση των επενδύσεων τόσο από την άποψη της οικονομίας όσο και από την άποψη της επιστημονικής απόδοσης από αναλύσεις των εξαιρετικών δεδομένων που λαμβάνουμε».

Μόλις ο αυτοματοποιημένος αλγόριθμος υπολογιστή σημείωσε μια πιθανή κατολίσθηση στη νοτιοανατολική Αλάσκα στις 16 Φεβρουαρίου, ο Stark ενημέρωσε το προσωπικό της NASAκαι ζήτησε τη λήψη εικόνων υψηλότερης ανάλυσης. Το Operational LandImager επί του δορυφόρου Landsat 8 της NASA τράβηξε τη φωτογραφία που μπορείτε να δείτε στην αρχή του άρθρου.

Η σεισμική ανάλυση των Stark και Ekström ενώνει πληροφορίες από τις εικόνες πριν και μετά σε μια προσπάθεια να κατανοηθεί και μοντελοποιηθεί η κίνηση της κατολίσθησης.

'''Ανίχνευση ιστορικών κατολισθήσεων'''

Συνεχώς επιδιώκουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι κατολισθήσεις. Οι Stark και Ekström έχουν εφαρμόσει την τεχνική τους και σε ιστορικά δεδομένα, αναλύοντας παλαιά σεισμογραφικά στοιχεία. Η καινοτόμος προσέγγισή τους μπόρεσε να ανιχνεύσει περίπου 29 μεγάλες κατολισθήσεις που συνέβησαν μεταξύ 1980 και 2012, οι οποίες δεν είχαν καταγραφεί στα τυποποιημένα συστήματα παρακολούθησης σεισμών. Και το σημαντικότερο: σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να έχουν μάθει περισσότερες πληροφορίες για ιστορικές κατολισθήσεις με τη χρήση της νέας μεθοδολογίας τους από όσες είχαν καταγραφεί προηγουμένως.

'''Σημαντικά πλεονεκτήματα'''

«Υπάρχουν περιοχές που έχουν πολλές κατολισθήσεις, όπως τα Ιμαλάια και το HinduKush, όπου θα ήταν χρήσιμο να γνωρίζουμε πότε συνέβησαν τα γεγονότα πάνω στα βουνά», δήλωσε ο Ekström. Ακόμα κι αν μια κατολίσθηση δεν πλήξει κάποια κατοικημένη περιοχή, οι κατολισθήσεις ψηλά στα βουνά ή σε απομακρυσμένες περιοχές μπορούν να προκαλέσουν επικίνδυνες πλημμύρες, φράζοντας προσωρινά κάποιον πλωτό δίαυλο. Μόλις το νερό συσσωρευτεί μπορεί να σπάσει το φράγμα φερτών υλών, ορμώντας βίαια προς τα κάτω προς κατοικημένες περιοχές.

Το αυτοματοποιημένο σύστημα ανίχνευσης μας παρέχει ένα εργαλείο· γνωρίζουμε καλύτερα πού να ψάξουμε για κατολισθήσεις. Η έγκαιρη ανίχνευση και η προειδοποίηση μπορεί να δώσει στις κοινότητες χρόνο για να απομακρυνθούν. Επίσης, οι πολεοδόμοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες σχετικά με τις περιοχές υψηλού κινδύνου και τη δυναμική των κατολισθήσεων για την άσκηση μείωσης του φυσικού κινδύνου και διαχείρισης των καταστροφών.

«Νομίζαμε ότι ήταν αρκετά σπάνιες», είπε ο Dave Petley για τις μεγάλες κατολισθήσεις, «αλλά μάλλον μας διαφεύγανε στο παρελθόν». Σε ένα συνηθισμένο έτος μπορεί να συμβούν και έξι καταστροφικές κατολισθήσεις–εκτός απ’ τους μεγάλους σεισμούς που μπορούν να προκαλέσουν πολλαπλές κατολισθήσεις.
Αυξανόμενες θερμοκρασίες;

Η κατολίσθηση του όρους LaPerouse στις 16 Φεβρουαρίου 2014 αφορούσε την κατάρρευση μιας τεράστιας πλαγιάς του βουνού.

Ο Lewis Sharman, οικολόγος στην Υπηρεσία Πάρκων του Glacier Bay, είπε στον Kurt Repanshek του National Parks Traveler πως οι γεωμορφολόγοι προβλέπουν ότι οι κατολισθήσεις «γίνονται λίγο πιο συχνές καθώς έχουμε θερμότερες από το συνηθισμένο θερμοκρασίες, έχουμε περισσότερες εκδηλώσεις τήξης και οι παγετώνες και τα επιφανειακά ιζήματα γλιστρούν καλύτερα στην επιφάνεια του εδάφους σε υψόμετρο».

Ο Colin Stark ανέφερετο 2013: «Οι περισσότερες από τις μεγάλες κατολισθήσεις που έχω εργαστεί στην Αλάσκα απ’ το 1999 μέχρι σήμεραήταν θερινές κατολισθήσειςμε νότιο προσανατολισμό». Πρόσθεσε ότι «μια κατολίσθηση του 2013 κατά πάσα πιθανότητα προκλήθηκε από παρατεταμένη αυξημένη θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της ημέρας και προοδευτική τήξη των μόνιμα παγωμένων πετρωμάτων».

Μπορεί οι ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες στην Αλάσκα αυτόν το χειμώνα να έδωσαν ώθηση στην κατολίσθηση του 2014 στο όρος LaPerouse.

'''Πηγή''': [https://frontierscientists.com/2014/03/landslide-in-alaska-mount-la-perouse/]

[[category:Κατολισθήσεις]]

Αρχείο:9d.png

2016-03-23T14:28:21Z

Badogiannis Nikolaos:

Αρχείο:9c.png

2016-03-23T14:27:59Z

Badogiannis Nikolaos:

Αρχείο:9b.png

2016-03-23T14:27:36Z

Badogiannis Nikolaos:

Αρχείο:9a.png

2016-03-23T14:26:49Z

Badogiannis Nikolaos:

Ο σεισμός του Νεπάλ στο δορυφορικό ραντάρ

2016-03-23T13:22:36Z

Badogiannis Nikolaos:

[[Αρχείο:8a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Συνδυάζοντας δύο σαρώσεις ραντάρ από το δορυφόρο Sentinel - 1A στις17 και 29 Απριλίου του 2015, το παραπάνω συμβολόγραμμα δείχνει τις αλλαγές στο έδαφος που συνέβησαν εξαιτίας του σεισμού της 25ης Απριλίου που έπληξε το Νεπάλ. Μια συνολική έκταση 120x100 χλμμετακινήθηκε–η μισή αυτής ανυψώθηκε και η άλλη μισή, βόρεια του Κατμαντού, υποχώρησε στο έδαφος. Η ακρίβεια κατά τον κάθετο άξονα είναι μερικά εκατοστά.''']]
[[Αρχείο:8b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2 - Συμβολόγραμμα της περιοχής του Κατμαντού στο Νεπάλ, που προέρχεται από δύο σαρώσεις του δορυφόρου Sentinel - 1A, στις 17 και 29 Απριλίου 2015 - πριν και μετά το σεισμό της 25ης Απριλίου. Κάθε διαφοροποίηση στο χρώμα αντιπροσωπεύει περίπου 3 εκατοστά παραμόρφωσης. Η μεγάλη εναλλαγή των χρωμάτων δείχνει μεγάλο βαθμό παραμόρφωσης με εδαφικές μετακινήσεις του 1 μέτρου ή παραπάνω.''']]
[[Αρχείο:8c.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 3 - Συμβολόγραμμα του δορυφόρου Sentinel - 1A για την περιοχή του Κατμαντού στο Νεπάλ που δείχνει την παραμόρφωση που προκλήθηκε από τον σεισμό της 25ης Απριλίου 2015. Αποτυπώνονται μετακινήσεις της τάξεως των 2.8 εκατοστών.''']]
[[Αρχείο:8d.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 4''']]

Στις 25 Απριλίου, ένας σεισμός 7,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ έπληξε το Νεπάλ, σκορπώντας τον θάνατο σε πάνω από 5000 ζωές και επηρεάζοντας εκατομμύρια ανθρώπους. Γίνεται εκτεταμένη χρήση δορυφορικών εικόνων για την υποστήριξη των οργανώσεων που παρέχουν βοήθεια έκτακτης ανάγκης, την ίδια στιγμή που οι επιστήμονες που ασχολούνται με το έδαφος χρησιμοποιούν δορυφορικές μετρήσεις για να αναλύσουν τις επιπτώσεις του σεισμού στον πλανήτη. Οι εικόνες από τον δορυφόρο Sentinel - 1 Α δείχνουν πως η μέγιστη παραμόρφωση της Γης βρίσκεται σε περιοχή μόλις 17 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Κατμαντού του Νεπάλ, γεγονός που εξηγεί τις εξαιρετικά πολλές καταστροφές στην κοντινή περιοχή.

Με την συνένωση των εικόνων από το δορυφόρο Sentinel - 1A που τραβήχτηκαν πριν και μετά το σεισμό, οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν επί του εδάφους αποτυπώνονται με επαναλαμβανόμενα μοτίβα σε χρώματα του ουράνιου τόξου, γνωστά και ως «συμβολογράμματα», επιτρέποντας στους επιστήμονες να ποσοτικοποιήσουν την κίνηση του εδάφους.
Το πλάτος κάλυψης των επιφανειών των περιοχών από το δορυφόρο Sentinel - 1A είναι 250 χιλιόμετρα και επέτρεψε την ανάλυση μιας περιοχής τεράστιας έκτασης με μία μόνο ενιαία σάρωση. Ολόκληρη η περιοχή θα ελέγχεται κάτω από την ίδια γεωμετρία κάθε 12 ημέρες, επιτρέποντας την τακτική παρακολούθηση της ευρύτερης περιοχής και την πλήρη ανάλυση σχετικά με την παραμόρφωση της Γης με την αποδοτική τεχνική της συμβολομετρίας.

Τα προϊόντα που εξασφαλίζουν την πλήρη κάλυψη της πληγείσας περιοχής από τον σεισμό ήταν διαθέσιμα σε όλους τους επιστήμονες στο πλαίσιο της πολιτικής ελεύθερων και ανοικτών δεδομένωνCopernicus και θα συνεχίσουν να είναι διαθέσιμα.
Ο δορυφόρος Sentinel– 1A είναι ο πρώτος δορυφόρος του περιβαλλοντικού προγράμματος παρακολούθησηςCopernicus, που πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής . Είναι παντός καιρού, ημερήσιας ή νυχτερινής αποτύπωσης και απολύτως προορισμένος για να υποστηρίξει την αξιολόγηση διαφορετικών τύπων κινδύνων από γεωλογικά φαινόμενα. Ο δορυφόρος έχει προγραμματιστεί να παρέχει συστηματική παρατήρηση των σεισμικών και ηφαιστειακών περιοχών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Δορυφορικές αποτυπώσεις από τους δορυφόρους όλων των αποστολών των προγραμμάτων που συμμετέχουν στο Copernicusθα χρησιμοποιηθούν από την Υπηρεσία Επείγουσας Διαχείρισης (EMS) του προγράμματος, η οποίαέχει υπό την αιγίδα της όλες τις φάσεις του κύκλου διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Η EMS ενεργοποιήθηκε την ημέρα που ο σεισμός πραγματοποιήθηκε για την συλλογή δορυφορικών εικόνων και την υποστήριξη των προσπαθειών ενίσχυσης των πληγεισών περιοχών. Παράλληλα, ενεργοποιήθηκαν αποστολές από την Ινδία, την Κίνα και τον ΟΗΕ, ενώ συνεργαζόμενα γραφεία όλων των πρωτοβουλιών παρέχουν δεδομένα και προϊόντα στις διάφορες οργανώσεις που εργάζονται για την ανακούφιση των περιοχών.

Η Υπηρεσία Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης του Copernicus έχει το συντονισμό της συλλογής των οπτικών δορυφορικών εικόνων μετά το σεισμό που έπληξε το Νεπάλ στις 25 Απριλίου 2015. Οι δορυφορικές εικόνες θα χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια για τη δημιουργία χαρτών για την υποστήριξη των προσπαθειών ανακούφισης των περιοχών.

'''Πηγή''': [http://phys.org/news/2015-04-nepal-earthquake-radar1.html]
[[category:Γεωλογία – Εδαφολογία]]

Μπαδογιάννης Νικόλαος

2016-03-23T13:21:31Z

Badogiannis Nikolaos:

*[[Ανταρκτική: Εικόνες της NASA αποκαλύπτουν ίχνη αρχαίων ανθρώπινων οικισμών κάπω από χιλιόμετρα πάγου]]
*[[Υπουργός Gadkari: Δορυφόροι και drones για την παρακολούθηση του ρυθμού κατασκευής έργων Οδοποιίας]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στη λίμνη Erie]]
*[[Σύστημα δορυφορικής παρακολούθησης τροπικών δασών από τη Βραζιλία]]
*[[Η NASA εγκαινιάζει καινοτόμο μέθοδο χαρτογράφησης υγρασίας εδάφους]]
*[[Χρησιμοποίηση δορυφόρων για τον εντοπισμό παράνομης διακίνησης ξυλείας στη Μαδαγασκάρη]]
*[[Άνθιση φυτοπλαγκτόν στα ανοικτά των δύο ακτών της Βόρειας Αμερικής]]
*[[Δορυφορικές εικόνες απομονωμένων κοινοτήτων στην περιοχή του Αμαζονίου]]
*[[Δορυφορικά δεδομένα στην υπηρεσία των αγροτών για την καταπολέμηση της ξηρασίας]]
*[[Ο σεισμός του Νεπάλ στο δορυφορικό ραντάρ]]
[[category:ΔΠΜΣ "Περιβάλλον & Ανάπτυξη" (Αθήνα)]]

Ο σεισμός του Νεπάλ στο δορυφορικό ραντάρ

2016-03-23T13:21:01Z

Badogiannis Nikolaos: Νέα σελίδα με '[[Αρχείο:8a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Συνδυάζοντας δύο σαρώσεις ραντάρ από το δορυφόρο Sentinel - 1A στις1...'

[[Αρχείο:8a.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 1 - Συνδυάζοντας δύο σαρώσεις ραντάρ από το δορυφόρο Sentinel - 1A στις17 και 29 Απριλίου του 2015, το παραπάνω συμβολόγραμμα δείχνει τις αλλαγές στο έδαφος που συνέβησαν εξαιτίας του σεισμού της 25ης Απριλίου που έπληξε το Νεπάλ. Μια συνολική έκταση 120x100 χλμμετακινήθηκε–η μισή αυτής ανυψώθηκε και η άλλη μισή, βόρεια του Κατμαντού, υποχώρησε στο έδαφος. Η ακρίβεια κατά τον κάθετο άξονα είναι μερικά εκατοστά.''']]
[[Αρχείο:8b.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 2 - Συμβολόγραμμα της περιοχής του Κατμαντού στο Νεπάλ, που προέρχεται από δύο σαρώσεις του δορυφόρου Sentinel - 1A, στις 17 και 29 Απριλίου 2015 - πριν και μετά το σεισμό της 25ης Απριλίου. Κάθε διαφοροποίηση στο χρώμα αντιπροσωπεύει περίπου 3 εκατοστά παραμόρφωσης. Η μεγάλη εναλλαγή των χρωμάτων δείχνει μεγάλο βαθμό παραμόρφωσης με εδαφικές μετακινήσεις του 1 μέτρου ή παραπάνω.''']]
[[Αρχείο:8c.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 3 - Συμβολόγραμμα του δορυφόρου Sentinel - 1A για την περιοχή του Κατμαντού στο Νεπάλ που δείχνει την παραμόρφωση που προκλήθηκε από τον σεισμό της 25ης Απριλίου 2015. Αποτυπώνονται μετακινήσεις της τάξεως των 2.8 εκατοστών.''']]
[[Αρχείο:8d.png‎|thumb|right|'''Εικόνα 4''']]

Στις 25 Απριλίου, ένας σεισμός 7,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ έπληξε το Νεπάλ, σκορπώντας τον θάνατο σε πάνω από 5000 ζωές και επηρεάζοντας εκατομμύρια ανθρώπους. Γίνεται εκτεταμένη χρήση δορυφορικών εικόνων για την υποστήριξη των οργανώσεων που παρέχουν βοήθεια έκτακτης ανάγκης, την ίδια στιγμή που οι επιστήμονες που ασχολούνται με το έδαφος χρησιμοποιούν δορυφορικές μετρήσεις για να αναλύσουν τις επιπτώσεις του σεισμού στον πλανήτη. Οι εικόνες από τον δορυφόρο Sentinel - 1 Α δείχνουν πως η μέγιστη παραμόρφωση της Γης βρίσκεται σε περιοχή μόλις 17 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Κατμαντού του Νεπάλ, γεγονός που εξηγεί τις εξαιρετικά πολλές καταστροφές στην κοντινή περιοχή.

Με την συνένωση των εικόνων από το δορυφόρο Sentinel - 1A που τραβήχτηκαν πριν και μετά το σεισμό, οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν επί του εδάφους αποτυπώνονται με επαναλαμβανόμενα μοτίβα σε χρώματα του ουράνιου τόξου, γνωστά και ως «συμβολογράμματα», επιτρέποντας στους επιστήμονες να ποσοτικοποιήσουν την κίνηση του εδάφους.
Το πλάτος κάλυψης των επιφανειών των περιοχών από το δορυφόρο Sentinel - 1A είναι 250 χιλιόμετρα και επέτρεψε την ανάλυση μιας περιοχής τεράστιας έκτασης με μία μόνο ενιαία σάρωση. Ολόκληρη η περιοχή θα ελέγχεται κάτω από την ίδια γεωμετρία κάθε 12 ημέρες, επιτρέποντας την τακτική παρακολούθηση της ευρύτερης περιοχής και την πλήρη ανάλυση σχετικά με την παραμόρφωση της Γης με την αποδοτική τεχνική της συμβολομετρίας.

Τα προϊόντα που εξασφαλίζουν την πλήρη κάλυψη της πληγείσας περιοχής από τον σεισμό ήταν διαθέσιμα σε όλους τους επιστήμονες στο πλαίσιο της πολιτικής ελεύθερων και ανοικτών δεδομένωνCopernicus και θα συνεχίσουν να είναι διαθέσιμα.
Ο δορυφόρος Sentinel– 1A είναι ο πρώτος δορυφόρος του περιβαλλοντικού προγράμματος παρακολούθησηςCopernicus, που πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής . Είναι παντός καιρού, ημερήσιας ή νυχτερινής αποτύπωσης και απολύτως προορισμένος για να υποστηρίξει την αξιολόγηση διαφορετικών τύπων κινδύνων από γεωλογικά φαινόμενα. Ο δορυφόρος έχει προγραμματιστεί να παρέχει συστηματική παρατήρηση των σεισμικών και ηφαιστειακών περιοχών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Δορυφορικές αποτυπώσεις από τους δορυφόρους όλων των αποστολών των προγραμμάτων που συμμετέχουν στο Copernicusθα χρησιμοποιηθούν από την Υπηρεσία Επείγουσας Διαχείρισης (EMS) του προγράμματος, η οποίαέχει υπό την αιγίδα της όλες τις φάσεις του κύκλου διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Η EMS ενεργοποιήθηκε την ημέρα που ο σεισμός πραγματοποιήθηκε για την συλλογή δορυφορικών εικόνων και την υποστήριξη των προσπαθειών ενίσχυσης των πληγεισών περιοχών. Παράλληλα, ενεργοποιήθηκαν αποστολές από την Ινδία, την Κίνα και τον ΟΗΕ, ενώ συνεργαζόμενα γραφεία όλων των πρωτοβουλιών παρέχουν δεδομένα και προϊόντα στις διάφορες οργανώσεις που εργάζονται για την ανακούφιση των περιοχών.

Η Υπηρεσία Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης του Copernicus έχει το συντονισμό της συλλογής των οπτικών δορυφορικών εικόνων μετά το σεισμό που έπληξε το Νεπάλ στις 25 Απριλίου 2015. Οι δορυφορικές εικόνες θα χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια για τη δημιουργία χαρτών για την υποστήριξη των προσπαθειών ανακούφισης των περιοχών.

'''Πηγή''': [http://phys.org/news/2015-04-nepal-earthquake-radar.html]
[[category:Γεωλογία – Εδαφολογία]]

Μπαδογιάννης Νικόλαος

2016-03-23T13:17:27Z

Badogiannis Nikolaos:

Μπαδογιάννης Νικόλαος

2016-03-23T13:16:23Z

Badogiannis Nikolaos:

Αρχείο:8d.png

2016-03-23T13:12:08Z

Badogiannis Nikolaos:

Αρχείο:8c.png

2016-03-23T13:11:43Z

Badogiannis Nikolaos:

Αρχείο:8b.png

2016-03-23T13:11:15Z

Badogiannis Nikolaos:

Αρχείο:8a.png

2016-03-23T13:10:44Z

Badogiannis Nikolaos: