http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php?feed=atom&target=%CE%94%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%97%CE%A3+%CE%A0%CE%91%CE%9D&title=%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%3A%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%83%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82 2026-05-07T03:37:46Z Από RemoteSensing Wiki MediaWiki 1.16.2 http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:46:05Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> <br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> <br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> <br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> <br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> <br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> <br /> 4.Άγονα<br /> <br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:45:25Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> <br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> <br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> <br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> <br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> <br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> <br /> 4.Άγονα<br /> <br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:44:56Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> <br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> <br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> <br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> <br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> <br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> <br /> 4.Άγονα<br /> <br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:44:26Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> <br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> <br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> <br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> <br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> <br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> <br /> 4.Άγονα<br /> <br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|left|Εικόνα 2: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:43:38Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> <br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> <br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> <br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> <br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> <br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> <br /> 4.Άγονα<br /> <br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> <br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:42:47Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> <br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> <br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> <br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> <br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> <br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> <br /> 4.Άγονα<br /> <br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:41:14Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> <br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> <br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> <br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> 4.Άγονα<br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:40:42Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> <br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> <br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> 4.Άγονα<br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:40:01Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> 4.Άγονα<br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:39:15Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> 4.Άγονα<br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:38:54Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> 4.Άγονα<br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:37:43Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> 4.Άγονα<br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> [[Εικόνα:panos.jpg|thumb|right|Εικόνα 2: Ο νέος χάρτης που προέκυψε από την επικαιροποίηση των ορθοφωτοχαρτών με την βοήθεια δορυφορικής εικόνας. Η παλέτα ακολουθεί τα χρώματα κάλυψης Corine. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Panos.jpg 2009-03-09T14:36:14Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div></div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:35:40Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> <br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> 4.Άγονα<br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T14:35:15Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> '''3. Επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης'''<br /> Για την επικαιροποίηση των χαρτών βλάστησης έγιναν οι παρακάτω εργασίες:<br /> Χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης της Διεύθυνσης δασικών χαρτών του Υπουργείου Γεωργίας. Οι χάρτες συντάχθηκαν με αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και επικαιροποιήθηκαν με δορυφορικές εικόνες του δορυφορικού συστήματος Landsat 7 με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000. Περιλαμβάνουν εκτός των τοπογραφικών πληροφοριών την παρακάτω διάκριση μορφών χρήσης γης:<br /> 1.Δασοπονικούς τύπους (διάκριση είδους δένδρων, συγκόμωσης, όγκου)<br /> 2.Γεωργικές καλλιέργειες <br /> 3.Βοσκότοπους<br /> 4.Άγονα<br /> 5.Οικισμούς<br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T14:17:11Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> <br /> Πηγή:https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434 <br /> <br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). <br /> [[Εικόνα:untitled3.jpg|thumb|right|Σχήμα 2: Αριστερά, η διορθωμένη γεωμετρικά δορυφορική φωτογραφία και δεξιά, η ίδια φωτογραφία όπου pixels γνωστό βάθος νερού σε συγκεκριμένες θέσεις ταξινομήθηκαν με ενιαίο χρωματικό τόνο με άλλα pixels τα οποία είχαν συγγενή απόχρωση στην αρχική φωτογραφία.Πηγή: Αλμπανάκης κ.ά. &quot;ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T14:16:10Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> <br /> Πηγή:https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434 - <br /> <br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). <br /> [[Εικόνα:untitled3.jpg|thumb|right|Σχήμα 2: Αριστερά, η διορθωμένη γεωμετρικά δορυφορική φωτογραφία και δεξιά, η ίδια φωτογραφία όπου pixels γνωστό βάθος νερού σε συγκεκριμένες θέσεις ταξινομήθηκαν με ενιαίο χρωματικό τόνο με άλλα pixels τα οποία είχαν συγγενή απόχρωση στην αρχική φωτογραφία.Πηγή: Αλμπανάκης κ.ά. &quot;ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T14:14:39Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> <br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). <br /> [[Εικόνα:untitled3.jpg|thumb|right|Σχήμα 2: Αριστερά, η διορθωμένη γεωμετρικά δορυφορική φωτογραφία και δεξιά, η ίδια φωτογραφία όπου pixels γνωστό βάθος νερού σε συγκεκριμένες θέσεις ταξινομήθηκαν με ενιαίο χρωματικό τόνο με άλλα pixels τα οποία είχαν συγγενή απόχρωση στην αρχική φωτογραφία.Πηγή: Αλμπανάκης κ.ά. &quot;ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T13:57:19Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης της Ζακύνθου. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T13:55:55Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T13:55:35Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot;.]]<br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T12:16:26Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> <br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). <br /> [[Εικόνα:untitled3.jpg|thumb|right|Σχήμα 2: Αριστερά, η διορθωμένη γεωμετρικά δορυφορική φωτογραφία και δεξιά, η ίδια φωτογραφία όπου pixels γνωστό βάθος νερού σε συγκεκριμένες θέσεις ταξινομήθηκαν με ενιαίο χρωματικό τόνο με άλλα pixels τα οποία είχαν συγγενή απόχρωση στην αρχική φωτογραφία.Πηγή: Αλμπανάκης κ.ά. &quot;ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T12:13:50Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία-Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot; 2001.]]<br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T12:13:25Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''2. Μεθοδολογία'''<br /> '''2.1 Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot; 2001.]]<br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> <br /> '''3. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T12:12:39Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''3. Μεθοδολογία'''<br /> '''3.1 Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης. Πηγή:Μαρτίνης Α. κ.ά. &quot;ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ&quot; 2001.]]<br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> '''4. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Edaf.jpg 2009-03-09T12:09:06Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div></div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T12:08:55Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''3. Μεθοδολογία'''<br /> '''3.1 Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> [[Εικόνα:edaf.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> '''5. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Edaf.JPG 2009-03-09T12:08:04Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div></div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T12:07:25Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''3. Μεθοδολογία'''<br /> '''3.1 Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> [[Εικόνα:untitled.jpg|thumb|right|Εικόνα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> '''5. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Untitled12.JPG 2009-03-09T12:05:36Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div></div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T12:03:54Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). <br /> [[Εικόνα:untitled3.jpg|thumb|right|Σχήμα 2: Αριστερά, η διορθωμένη γεωμετρικά δορυφορική φωτογραφία και δεξιά, η ίδια φωτογραφία όπου pixels γνωστό βάθος νερού σε συγκεκριμένες θέσεις ταξινομήθηκαν με ενιαίο χρωματικό τόνο με άλλα pixels τα οποία είχαν συγγενή απόχρωση στην αρχική φωτογραφία.Πηγή: Αλμπανάκης κ.ά. &quot;ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ&quot;.]]<br /> <br /> Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T12:00:34Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). <br /> [[Εικόνα:untitled3.jpg|thumb|right|Σχήμα 2: Αριστερά, η διορθωμένη γεωμετρικά δορυφορική φωτογραφία και δεξιά, η ίδια φωτογραφία όπου pixels γνωστό βάθος νερού σε συγκεκριμένες θέσεις ταξινομήθηκαν με ενιαίο χρωματικό τόνο με άλλα pixels τα οποία είχαν συγγενή απόχρωση στην αρχική φωτογραφία.]]<br /> <br /> Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T12:00:01Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). <br /> [[Εικόνα:untitled3.jpg|thumb|right|Σχήμα 2: Αριστερά, η διορθωμένη γεωμετρικά δορυφορική φωτογραφία και δεξιά, η ίδια φωτογραφία όπου pixels γνωστό βάθος νερού σε συγκεκριμένες θέσεις ταξινομήθηκαν με ενιαίο χρωματικό τόνο με άλλα pixels τα οποία είχαν συγγενή απόχρωση στην αρχική φωτογραφία.]]<br /> <br /> Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Untitled3.jpg 2009-03-09T11:59:00Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div></div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T11:58:49Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> [[Εικόνα:untitled3.jpg|thumb|right|Σχήμα 2: Αριστερά, η διορθωμένη γεωμετρικά δορυφορική φωτογραφία και δεξιά, η ίδια φωτογραφία όπου pixels γνωστό βάθος νερού σε συγκεκριμένες θέσεις ταξινομήθηκαν με ενιαίο χρωματικό τόνο με άλλα pixels τα οποία είχαν συγγενή απόχρωση στην αρχική φωτογραφία.]]<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Untitled3.JPG 2009-03-09T11:58:08Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div></div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T11:55:33Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> [[Εικόνα:untitled2.jpg|thumb|right|Σχήμα 2: Αριστερά, η διορθωμένη γεωμετρικά δορυφορική φωτογραφία και δεξιά, η ίδια φωτογραφία όπου pixels γνωστό βάθος νερού σε συγκεκριμένες θέσεις ταξινομήθηκαν με ενιαίο χρωματικό τόνο με άλλα pixels τα οποία είχαν συγγενή απόχρωση στην αρχική φωτογραφία.]]<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Untitled2.jpg 2009-03-09T11:54:31Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div></div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T11:53:49Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> [[Εικόνα:untitled2.jpg|thumb|right|Σχήμα 2: Σχήμα 2. Αριστερά, η διορθωμένη γεωμετρικά δορυφορική φωτογραφία και δεξιά, η ίδια φωτογραφία όπου pixels γνωστό βάθος νερού σε συγκεκριμένες θέσεις ταξινομήθηκαν με ενιαίο χρωματικό τόνο με άλλα pixels τα οποία είχαν συγγενή απόχρωση στην αρχική φωτογραφία.]]<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T11:52:02Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T11:51:21Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T11:50:53Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα. [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Untitled1.jpg 2009-03-09T11:50:28Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div></div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T11:50:13Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα.<br /> [[Εικόνα:untitled1.jpg|thumb|right|Σχήμα 1: Η περιοχή μελέτης της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου σε ψευδοέγχρωμη δορυφορική εικόνα LANSAT της δεκαετίας του 1990. Πηγή: NASA, 2003.]]<br /> <br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Untitled2.JPG 2009-03-09T11:46:33Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div></div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Untitled1.JPG 2009-03-09T11:46:17Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div></div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%A5%CE%98%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A3 2009-03-09T11:39:31Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΗΣ<br /> ΛΙΜΝΟΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΛΟΓΓΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ<br /> ΓΣΠ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Αλμπανάκης Κ. 1, Βουβαλίδης Κ. 1, Κομματά Π. 1, Σπανού Σ. 1 και Ψιλοβίκος Αρ. 2<br /> <br /> 1. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας, Τμήμα Γεωλογίας, Α.Π.Θ. 54621 Θεσσαλονίκη, albanaki@geo.auth.gr, vouval@geo.auth.gr<br /> <br /> 2. Τμήμα Γεωπονίας, Ζωικής Παραγωγής και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.<br /> Πηγή https://geolib.geo.auth.gr/ojs-2.2.2/index.php/bgsg/article/viewPDFInterstitial/1588/1434.<br /> <br /> <br /> '''1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου είναι η μεγαλύτερη αβαθής λιμνοθαλάσσα της Ελλάδας και αποτελεί έναν υγροβιότοπο σημαντικής σπουδαιότητας και διεθνούς ενδιαφέροντος. Για τον λόγο αυτό έχει υπαχθεί στις προστατευόμενες από την σύμβαση του Ραμσάρ περιοχές. Η λιμνοθάλασσα πριν από 30 περίπου χρόνια, προτού υπαχθεί στις προστατευόμενες περιοχές, υπέστη μια σειρά από σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις, που μετέβαλαν τα φυσικά της χαρακτηριστικά. Σήμερα,<br /> όπως και στο παρελθόν χρησιμοποιείται σαν φυσικό ιχθυοτροφείο και αποτελεί, μετά την γεωργία, το σημαντικότερο παράγοντα πρωτογενούς παραγωγής στην περιοχή. <br /> Η εξαιρετικά αβαθής και εκτεταμένη ανάπτυξη της λιμνοθάλασσας διακόπτεται από τους φραγμούς των ιχθυοτροφείων που περιορίζουν τις περιοχές εκτροφής των ψαριών και οριοθετούν τις ζώνες επιρροής μεταξύ των διαφόρων αλιευτικών συνεταιρισμών. Η κατάσταση αυτή κάνει την χαρτογράφηση με πλωτό μέσο εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη σε αρκετές θέσεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν αξιόπιστοι και ενημερωμένοι χάρτες της λιμνοθάλασσας.<br /> <br /> '''2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ'''<br /> <br /> Η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του Πατραϊκού κόλπου, έχει σχήμα ισοσκελούς τριγώνου με την βάση του σε διεύθυνση Α-Δ. Καταλαμβάνει μια χαμηλή περιοχή νοτίως των Ακαρνανικών ορέων και του Αράκυνθου, μεταξύ των δελταϊκών προσχώσεων των ποταμών Αχελώου, στα δυτικά και Εύηνου, στα ανατολικά (Σχ. 1).<br /> Πρόκειται για μία αβαθή και πλατιά λιμνοθάλασσα, η οποία προς βορρά, μέσω ενός στενού και ρηχού στομίου, επικοινωνεί με μία άλλη μικρότερη αλλά βαθύτερη λιμνοθάλασσα, αυτή του Αιτωλικού. Προς το νότο οριοθετείται από μια σειρά λουρονησίδες που επιτρέπουν μια περιορισμένη επικοινωνία με τον Πατραϊκό κόλπο.<br /> Η λιμνοθάλασσα έχει δεχθεί σημαντικές ανθρωπογενείς επεμβάσεις με τις οποίες περιορίστηκαν δραστικά οι ελώδεις περιοχές στην περιφέρειά της με την κατασκευή αναχωμάτων, αποκόπηκαν οι φυσικές απορροές γλυκών νερών και σε αντιστάθμισμα οδηγήθηκαν μέσα στην λιμνοθάλασσα οι απορροές των αποστραγγιστικών καναλιών. Σήμερα η λιμνοθάλασσα είναι αποκλεισμένη από την γύρω χαμηλή χερσαία περιοχή με τεχνητά αναχώματα. <br /> Στην ανατολική πλευρά της λιμνοθάλασσας έχει κατασκευαστεί δίαυλος από την πόλη του Μεσολογγίου ως την λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Ο δίαυλος αρχικά είχε σχεδιαστεί να έχει βάθος ικανό για να πλέουν μικρά σκάφη, στη συνέχεια όμως προσχώθηκε σημαντικά. Μέσα στο δίαυλο δύο αποστραγγιστικά αντλιοστάσια Β1 και Β3 παροχετεύουν γλυκό νερό από αποστραγγίσεις αρδευόμενης γεωργικής γης καθώς επίσης ρίχνονται τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού του Αιτωλικού.<br /> Τα τελευταία 30 – 40 χρόνια κατασκευάστηκαν τρία φράγματα-ταμιευτήρες νερού στην κοίτη ροής της ορεινής λεκάνης του Αχελώου, συγκεκριμένα στις θέσεις Καστράκι, Κρεμαστά και Στράτος, για τη λειτουργία ομώνυμων υδροηλεκτρικών σταθμών της Δ.Ε.Η. Επίσης το τμήμα της κοίτης Αχελώου στον Πατραϊκό στην θέση Παλαιοπόταμος έχει αποκοπεί και η μόνη πλέον κοίτη είναι δυτικά του λόφου Κοτσιλάρης στο Ιόνιο.<br /> Εξαιτίας αυτών των ανθρώπινων επεμβάσεων έχει περιοριστεί η ποσότητα του νερού αλλά πολύ περισσότερο η ποσότητα των φερτών υλικών που μεταφέρονται στις εκβολές.<br /> Αποτέλεσμα της μειωμένης ποσότητας υλικών, αλλά και η αδρανοποίηση της εκβολής του στον Πατραϊκό είναι η εξασθένησή των λουρονησίδων και η διάβρωσή τους από την κυματική δράση. Σήμερα οι λουρονησίδες διατηρούνται με γιατί ενισχύθηκαν με λιθοριπή και ομοιάζουν περισσότερο με τεχνητά αναχώματα.<br /> <br /> '''3. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ'''<br /> <br /> Η εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση αεροφωτογραφιών και δορυφορικών εικόνων αποτελεί μια μεθοδολογία που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις (Cracknell &amp; Ibrahim 1988, Roberts &amp; Anderson. 1999, Tripathi &amp; Rao 2002). Όσο το βάθος του πυθμένα μεγαλώνει τόσο η ανακλώμενη από τον πυθμένα ακτινοβολία μειώνεται. Η απουσία αιωρούμενων υλικών και η υψηλή ανακλαστικότητα των υλικών του πυθμένα (Yoshino &amp; Yoshitani 1988) αποτελούν σημαντικές προϋποθέσεις για τον ακριβή προσδιορισμό βαθών με μεθόδους τηλεπισκόπησης. Σύμφωνα με τον Campbell (1996) η ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να καταγράψει χαρακτηριστικά κάτω από το νερό μέχρι το βάθος των 20 μέτρων περίπου για διαυγή νερά. Αυτό το βάθος ‘διείσδυσης’ ελαττώνεται σημαντικά στην περίπτωση ύπαρξης αιωρούμενου φορτίου και είναι συνάρτηση τόσο της φασματικής ζώνης, όσο και των χαρακτηριστικών των αιωρούμενων σωματιδίων (Albanakis 1985,1990).<br /> Στην περίπτωση της περιοχής μελέτης μας, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου έχει μικρά βάθη (έως 2 m), ο πυθμένας της αποτελείται από ποτάμιες άμμους που διευθετήθηκαν με την παράκτιακυματική δράση και η προσφορά αιωρούμενων υλικών από τους πλευρικούς χειμάρρους έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, εξαιτίας τις διευθέτησής τους και της παρουσίας περιμετρικών αναχωμάτων.<br /> Αποτελεί λοιπόν από πλευράς μεθοδολογίας ιδανική περιοχή για την εξαγωγή βυθομετρικών δεδομένων με την χρήση μεθόδων τηλεπισκόπησης.<br /> Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε αποτελεί συνδυασμό γνώσεων πεδίου από προηγούμενη ερευνητική δραστηριότητα στην περιοχή (Αλμπανάκης et al., 1995), από πληροφορίες από το σύστημα REMOS συνεχούς παρακολούθησης της λιμνοθάλασσας (Ψιλοβίκος et al., 2000) και μίας πρόσφατης διαστημικής φωτογραφίας (με συμβατική φωτογραφική. μηχανή από επανδρωμένες πτήσεις της NASA) που απεικονίζει την λιμνοθάλασσα.<br /> Η ψηφιακή διαστημική φωτογραφία η οποία διατίθεται δωρεάν από τον δικτυακό τόπο της NASA, έχει χαρακτηριστικά STS104-710-72_3 και ημερομηνία 23/07/2001. Η μορφή του αρχείου που διατίθεται είναι JPEG. Η ψηφιακή αυτή φωτογραφία επεξεργάστηκε και διορθώθηκε γεωμετρικά με το λογισμικό επεξεργασίας φωτογραφιών Photoshop. Η επεξεργασία έγινε ως εξής: Κατ αρχήν αποκόπηκε από την συνολική δορυφορική φωτογραφία το τμήμα που περιείχε μόνο την περιοχή μελέτης. Στην συνέχεια εισήχθησαν δύο επίπεδα στο Photoshop όπου το ένα ήταν η δορυφορική φωτογραφία και το άλλο ένας ψηφιοποιημένος από σαρωτή (scanner) χάρτης 1:50000 της ΓΥΣ. Το επίπεδο της δορυφορικής εικόνας μετατράπηκε σε ημιδιαφανές έτσι ώστε να φαίνεται από κάτω σαν υπόβαθρο ο τοπογραφικός χάρτης. Η περιοχή έχει αρκετά σταθερά γραμμικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν την χειροκίνητη παραμόρφωση της δορυφορικής φωτογραφίας ώσπου να συμπέσει με τον χάρτη. Στην φάση αυτή έχει επιτευχθεί γεωμετρική διόρθωση, η οποία όμως δεν έχει σχέση με την επιστημονική προσέγγιση της γεωμετρικής διόρθωσης των ψηφιακών δορυφορικών εικόνων και αυτό γιατί το πρωτογενές υλικό είναι φιλμ και όχι σαρωτής. Η διορθωμένη φωτογραφία εξάγεται σαν ανεξάρτητο αρχείο χωρίς ημιδιαφανή χαρακτηριστικά για περαιτέρω χρωματική επεξεργασία. Στην συνέχεια σκιάστηκε η ξηρά με χειροκίνητο τρόπο γιατί δεν διατίθεται υπέρυθρο στις φωτογραφίες αυτές. Σε περιοχές με γνωστά βάθη επιλέχθηκε ένα pixel και με το εργαλείο “Replace Color” βρέθηκαν τα συγγενή του χρώματα σε όλη την εικόνα, τα οποία και αποτελούν μια χρωματική ενότητα. Σε όλη τη χρωματική ενότητα αντικαταστάθηκε το χρώμα της με χρώμα της επιλογής μας, ώστε να ξεχωρίζει για να μπορεί να χαρτογραφηθεί (Σχ. 2). Η διαδικασία μοιάζει με την “επιβλεπόμενη ταξινόμηση” (supervised classification) στα πακέτα ανάλυσης δορυφορικών εικόνων. Τελικά από την επεξεργασία της φωτογραφίας δημιουργήθηκε μια εικόνα με διάφορα συγκεκριμένα χρώματα-κώδικες βαθών (τάξεις). Η διορθωμένη γεωμετρικά και κωδικοποιημένη χρωματικά φωτογραφία εισήχθηκε στο λογισμικό Mapinfo 6.0 και ταυτοποιήθηκε γεωγραφικά (georegerence) χρησιμοποιώντας συντεταγμένες Γ.Μ. και Γ.Π. σε αναγνωρίσιμα σημεία.<br /> Στην συνέχεια αποτέλεσε το χαρτογραφικό υπόβαθρο για την δημιουργία μιας βάσης γεωγραφικών δεδομένων οργανωμένων σε επίπεδα που αφορούν την μορφολογική ταξινόμηση των βαθών και των ανθρωπογενών παρεμβάσεων.<br /> <br /> '''4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ'''<br /> <br /> Με βάση τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του πυθμένα μπορούμε να διακρίνουμε τρεις αβαθείς ζώνες οι οποίες σήμερα είναι ανενεργές και διέρχονται από επάνω τους αναχώματα: Α) Η πρώτη αρχίζει από το ΝΑ άκρο της λιμνοθάλασσας και με διεύθυνση ΒΔ διασχίζει το κέντρο της λιμνοθάλασσας. Φαίνεται να είναι υπολειμματική μορφή κυματογενούς παράκτιας δελταϊκής στερεομεταφοράς από την εκβολή του Εύηνου πριν τον περιορισμό της λιμνοθάλασσας από νότο με τις λουρονησίδες οι οποίες περιορίζουν την κυματική δράση. Β) Η δεύτερη ξεκινά από το ΝΔ άκρο με διεύθυνση προς Α, δημιουργεί τις σημερινές λουρονησίδες και οριοθετεί την λιμνοθάλασσα από Ν. Οφείλεται στην εκβολή του Αχελώου όταν αυτός εξέβαλλε στην θέση Παλαιοπόταμος και Γ). Μια τρίτη στα Β της λιμνοθάλασσας στην είσοδο του δίαυλου του Αιτωλικού που οφείλεται σε εκβολή τοπικού πλευρικού χειμάρρου και περιορίζει την διατομή επικοινωνίας της Λ/Θ Μεσολογγίου με την Λ/Θ Αιτωλικού. Ο όγκος της Λ/Θ είναι 128,681x106 m3. Αυξάνεται κατά 3,52 % για αύξηση της στάθμης κατά 20 cm, αλλά ελαττώνεται κατά 33,70 % για ελάττωση της στάθμης κατά 20 cm.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T11:37:58Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''3. Μεθοδολογία'''<br /> '''3.1 Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> '''5. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T11:37:41Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Από τους Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> Πηγή http://e-jst.teiath.gr/issue_7_2008/martinis_7.pdf<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''3. Μεθοδολογία'''<br /> '''3.1 Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> '''5. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T11:26:43Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''3. Μεθοδολογία'''<br /> '''3.1 Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> '''5. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%94%CE%91%CE%A6%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%A5%CE%A8%CE%97 2009-03-09T11:10:36Z

<p>ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ: </p> <hr /> <div>'''ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΕΑΦΟΚΑΛΥΨΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ'''<br /> <br /> Α. Μαρτίνης1, E. Χάρου1,2 , Κ. Καμπάση1 και M. Στεφούλη3<br /> <br /> 1.Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.<br /> <br /> 1,2. Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών – ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος<br /> <br /> 3.Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών<br /> <br /> '''1. Εισαγωγή'''<br /> <br /> Στόχος της εργασίας αυτής είναι η ολοκληρωμένη χαρτογράφηση και ο εντοπισμός αλλαγών εδαφοκάλυψης / χρήσεων γης με τη συνδυαστική χρήση τεχνικών ανάλυσης δορυφορικών εικόνων, Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και GPS.<br /> Το Φυσικό περιβάλλον της Ζακύνθου παρουσιάζει διεθνές ενδιαφέρον λόγω της παρουσίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, η οποία αποτελεί είδος απειλούμενο με εξαφάνιση και προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις και από την ελληνική νομοθεσία Οι νότιες παραλίες του νησιού οι οποίες αποτελούν χώρους ωοτοκίας, έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή (Θαλάσσιο Πάρκο) της οποίας την διαχείριση έχει ο φορέας διαχείρισης που εποπτεύεται από το Υπουργείο<br /> Χωροταξίας και Περιβάλλοντος. Οι απότομες δυτικές ακτές του νησιού αποτελούν βιότοπο της μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus, που προστατεύεται επίσης από την ελληνική νομοθεσία.<br /> Η Ζάκυνθος αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση σε θέματα προστασίας του φυσικού της πλούτου. διαθέτει σημαντικούς βιότοπους, σπάνια φυτά και γενικά μια αξιόλογη χλωρίδα. Ο εντοπισμός των αλλαγών στην εδαφοκάλυψη μεταξύ 1985 και 2000 και η δημιουργία βάσης δεδομένων θα βοηθήσει στη διαχρονική παρακολούθηση του φυσικού πλούτου με στόχο την προστασία του. Για την ολοκλήρωση της εργασίας χρησιμοποιήθηκαν οι ορθοφωτοχάρτες βλάστησης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψεως 1985 και δορυφορικές εικόνες Landsat 7 έτους λήψεως 2000.<br /> Δημιουργήθηκαν ψηφιοποιημένοι χάρτες βλάστησης, μία πλούσια βάση δεδομένων για τη Ζάκυνθο και αναπτύχθηκε μεθοδολογία η οποία στο μέλλον θα επιτρέψει την παρακολούθηση οποιασδήποτε μεταβολής στην εδαφοκάλυψη.<br /> <br /> <br /> '''3. Μεθοδολογία'''<br /> '''3.1 Ανάλυση δορυφορικής εικόνας'''<br /> <br /> Τα δεδομένα των δορυφορικών εικόνων που έχουν χρησιμοποιηθεί στην μελέτη αναφέρονται σε εικόνες του Landsat 7 δορυφορικού συστήματος με ημερομηνία λήψης το καλοκαίρι του 2000.<br /> Τεχνικές επεξεργασίας εικόνας έχουν εφαρμοσθεί για την ανάλυση της δορυφορικής εικόνας την γεωμετρική διόρθωση της, την μείωση του όγκου της πληροφορίας που περιέχεται στην ανακλώμενη περιοχή του φάσματος και την ταυτόχρονη συσχέτιση των διαφορετικής διακριτικότητας εικόνων. Η μίξη με το Παγχρωματικό δίδει βελτιωμένη ερμηνευτικότητα σε σχέση με τα διαφορετικά στοιχεία της εικόνας. Υπάρχει βελτίωση σε σχέση με την κλίμακα χαρτογράφησης και την χωρική διακριτικότητα με μικρό κόστος και άμεση αξιοποίησή της από το Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Οι δορυφορικές εικόνες δίδουν δυνατότητες όπως:<br /> 1.Αποτύπωση της τρέχουσας κατάστασης που αφορά τη κάλυψη με βλάστηση / δρόμους /οδικό δίκτυο /οικισμούς.<br /> 2.Αναγνώριση γεωλογικών / γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών<br /> 3.Συνδυασμού με το ανάγλυφο και δημιουργία τρισδιάστατων απόψεων.<br /> <br /> Το αποτέλεσμα της εργασίας δείχνει ότι τα δεδομένα της τηλεπισκόπισης, που έχουν χρησιμοποιηθεί μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην συμπλήρωση ή ενημέρωση χαρτών κλίμακας έως 1:50.000.<br /> Με την αποστολή των νέων δορυφορικών συστημάτων οι ακρίβειες όσον αφορά τις κλίμακες έχουν βελτιωθούν σημαντικά και φθάνουν στο επίπεδο της εφαρμοσμένης έρευνας σε κλίμακες 1:5.000. Ο χρόνος που απαιτείται για την οριοθέτηση επιλεγμένων χαρακτηριστικών, διαφοροποιήσεων και αλλαγών π.χ. αλλαγών της κάλυψης γης, τον συνδυασμό με άλλα στοιχεία και την τελική ενημέρωση των χαρτών είναι ελάχιστος σε σχέση με αυτόν που απαιτείται με τη εφαρμογή κλασικών μεθόδων ανάλυσης.<br /> <br /> '''5. Συμπεράσματα – Διαπιστώσεις'''<br /> <br /> Τα συγκριτικά στοιχεία χρήσεων γης τα οποία προέκυψαν από τις εμβαδομετρήσεις των θεματικών χαρτών κλίμακας 1:20.000 του Υπουργείου Γεωργίας, οι οποίοι συντάχθηκαν από αεροφωτογραφίες έτους λήψης 1985 και από την ανάλυση δορυφορικής εικόνας έτους λήψης 2000.<br /> Συγκρίνοντας τις διαφορές στις χρήσεις γης και τη βλάστηση τόσο στον ορεινό όσο και στον πεδινό χώρο μεταξύ 1985 και 2000 διαπιστώνουμε τα εξής:<br /> Στην ορεινή ζώνη της Ζακύνθου: <br /> * Μείωση των Γ.Κ (6.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση των χέρσων και χορτολιβαδικών εκτάσεων (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Μικρή μείωση των πευκοδασών (3.000 στρ. περίπου)<br /> * Αύξηση της μακίας βλάστησης (χαμηλή θαμνώδης βλάστηση), κατά 4.000 στρέμματα περίπου.<br /> Στην πεδινή ζώνη παρατηρούμε:<br /> * Μείωση των Γ.Κ. κατά 3200 στρέμματα περίπου<br /> * Αύξηση του δομημένου χώρου κατά 1490 στρέμματα περίπου<br /> * Εγκατάλειψη κάποιων καλλιεργειών (3165 στρέμματα)<br /> * Μείωση των άγονων περιοχών κατά 500 στρ. περίπου<br /> <br /> Εμφανής είναι η εγκατάλειψη του ορεινού χώρου, αποτέλεσμα της έντονης ανάπτυξης του μαζικού τουρισμού στις παράλιες περιοχές, οι οποίες είναι πλέον κορεσμένες με ορατά τα σημεία διατάραξης του κοινωνικοοικονομικού ιστού χωρίς τα αναμενόμενα ανταποδοτικά οφέλη. Το φυσικό περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς και οι φυσικοί πόροι του νησιού εξαντλούνται. Ο παράλιος χώρος της Ζακύνθου δέχεται πιέσεις οι οποίες προέρχονται από ανθρωπογενείς κυρίως επιδράσεις, είτε αυτές αφορούν επέκταση οικισμών και οικονομικές δραστηριότητες, είτε αποψίλωση της βλάστησης ή καταστροφή παράλιων βιοτόπων. Αυτό φαίνεται από την αύξηση του δομημένου χώρου και την αλλαγή χρήσης πρώην γεωργικών καλλιεργειών ή την εγκατάλειψή τους. <br /> Αντίθετα, ο ορεινός χώρος εγκαταλείπεται και συρρικνώνεται πληθυσμιακά. Αυτό δείχνει και η εγκατάλειψη των γεωργικών καλλιεργειών και η αύξηση των χέρσων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων.<br /> Εν κατακλείδι, η προαναφερθείσα εξέλιξη του παράλιου και ορεινού χώρου της Ζακύνθου, δεν διαφέρει από αυτήν των άλλων μεσογειακών χωρών.<br /> <br /> <br /> [[category:Αμμοδοχείο]]</div>

ΔΟΥΣΗΣ ΠΑΝ