<?xml version="1.0"?>
<?xml-stylesheet type="text/css" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/skins/common/feed.css?270"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="el">
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php?feed=atom&amp;target=%22%CE%93%CE%BA%CE%B9%CE%AC%CF%84%CE%B1%CF%82_%CE%91%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82%22&amp;title=%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%3A%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%83%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82%2F%22%CE%93%CE%BA%CE%B9%CE%AC%CF%84%CE%B1%CF%82_%CE%91%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82%22</id>
		<title>RemoteSensing Wiki - Συνεισφορές χρήστη [el]</title>
		<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php?feed=atom&amp;target=%22%CE%93%CE%BA%CE%B9%CE%AC%CF%84%CE%B1%CF%82_%CE%91%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82%22&amp;title=%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%3A%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%83%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82%2F%22%CE%93%CE%BA%CE%B9%CE%AC%CF%84%CE%B1%CF%82_%CE%91%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82%22"/>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C:%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%83%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%82/%22%CE%93%CE%BA%CE%B9%CE%AC%CF%84%CE%B1%CF%82_%CE%91%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%B7%CF%82%22"/>
		<updated>2026-04-30T04:19:08Z</updated>
		<subtitle>Από RemoteSensing Wiki</subtitle>
		<generator>MediaWiki 1.16.2</generator>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9D%CE%AD%CF%86%CE%BF%CE%B9_%CF%81%CF%8D%CF%80%CF%89%CE%BD_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82</id>
		<title>Νέφοι ρύπων της ατμόσφαιρας</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9D%CE%AD%CF%86%CE%BF%CE%B9_%CF%81%CF%8D%CF%80%CF%89%CE%BD_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82"/>
				<updated>2009-01-26T20:39:00Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: Η Νέφοι ρύπων της ατμόσφαιρας μετονομάστηκε σε Νέφη ρύπων της ατμόσφαιρας&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;#REDIRECT [[Νέφη ρύπων της ατμόσφαιρας]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9D%CE%AD%CF%86%CE%B7_%CF%81%CF%8D%CF%80%CF%89%CE%BD_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82</id>
		<title>Νέφη ρύπων της ατμόσφαιρας</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9D%CE%AD%CF%86%CE%B7_%CF%81%CF%8D%CF%80%CF%89%CE%BD_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82"/>
				<updated>2009-01-26T20:39:00Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: Η Νέφοι ρύπων της ατμόσφαιρας μετονομάστηκε σε Νέφη ρύπων της ατμόσφαιρας&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: NCAR.jpg | thumb | right | Νέφη ρύπων (με κόκκινο) μετακινούνται από τη Νοτιοανατολική Ασία προς τη Βόρειο Αμερική, πηγή:NCAR]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μπούλντερ, Κολοράντο	&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι πρώτες εικόνες της κατανομής των αέριων ρύπων σε παγκόσμιο επίπεδο δημοσιεύτηκαν από το Εθνικό Κέντρο Ατμοσφαιρικής Έρευνας των ΗΠΑ. Προέρχονται από το δορυφόρο Terra της NASA, o οποίος περιφέρεται γύρω από τη Γη 16 φορές την ημέρα, εντοπίζοντας τις κύριες πηγές μονοξειδίου του άνθρακα. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Όπως αναφέρει το EurekAlert, οι πρώτες εικόνες, που λήφθηκαν από το Μάρτιο έως το Δεκέμβριο του 2000, δείχνουν τεράστια νέφη ρύπων να μετακινούνται μεταξύ των ηπείρων, σε ύψος τριών μέχρι πέντε χιλιομέτρων.&lt;br /&gt;
Το όργανο MOPITT (Measurements of pollution in the troposphere ή Μετρήσεις της ρύπανσης στην τροπόσφαιρα), που έχει τοποθετηθεί στον Terra, καταγράφει τη συγκέντρωση του μονοξειδίου του άνθρακα, το οποίο παράγεται κυρίως κατά την καύση ορυκτών καυσίμων και φυσικών υλικών, όπως το ξύλο.&lt;br /&gt;
Επειδή όμως και άλλοι αέριοι ρύποι, π.χ. τα οξείδια του αζώτου, παράγονται από τις ίδιες διαδικασίες, οι καταγραφές μπορεί να θεωρηθεί ότι δίνουν μια εικόνα της ρύπανσης γενικότερα.&lt;br /&gt;
«Οι νέες παρατηρήσεις δείχνουν καθαρά ότι η ρύπανση της ατμόσφαιρας δεν είναι απλώς ένα τοπικό πρόβλημα• είναι παγκόσμιο ζήτημα» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Τζον Γκάιλ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στο Εθνικό Κέντρο Ατμοσφαιρικής Έρευνας.&lt;br /&gt;
Οι εικόνες δείχνουν τα τεράστια νέφη μονοξειδίου που εκλύθηκαν από τις πυρκαγιές σε δάση των δυτικών πολιτειών των ΗΠΑ πέρυσι καθώς και την αύξηση της συγκέντρωσης των ρύπων στο βόρειο ημισφαίριο κατά τους χειμερινούς μήνες, εξαιτίας της αυξημένης κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων.&lt;br /&gt;
Ωστόσο, η εντυπωσιακότερη και ταυτόχρονα η πλέον ανησυχητική παρατήρηση είναι ότι οι ρύποι που προέρχονται από πυρκαγιές στην Αφρική και τη Νότιο Αμερική διασχίζουν τον ωκεανό και φτάνουν μέχρι την Αυστραλία.&lt;br /&gt;
Οι ερευνητές εντόπισαν και μια άγνωστη μέχρι σήμερα πηγή ρύπων στην Νοτιοανατολική Ασία, από όπου το μονοξείδιο του άνθρακα μεταφέρεται έως τη Βόρειο Αμερική. Αγνωστο παραμένει αν η ρύπανση στην περιοχή αυτή οφείλεται σε πυρκαγιές ή στην ανθρώπινη δραστηριότητα.&lt;br /&gt;
Το μονοξείδιο του άνθρακα είναι τοξικό, καθώς συνδέεται μη αντιστρεπτά με την αιμοσφαιρίνη του αίματος. Στα χαμηλά στρώματα της ατμόσφαιρας αντιδρά με άλλους ρύπους, για να σχηματιστεί τελικά όζον, αέριο που είναι επίσης τοξικό και συμβάλλει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.([[Μελέτη χαρακτηριστικών ατμόσφαιρας]])&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1</id>
		<title>Μετεωρολογία</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-26T20:36:17Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ Εικόνα: Δορυφόροι και μετεωρολογία.jpg | thumb | right | Συνδυάζοντας εικόνες από τους δορυφόρους GOES,Meteosat, και GMS,δημιουργούνται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο εικόνες που καλύπτουν σχεδόν ολόκληρη την επιφάνεια της Γης ]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1) Πληροφορίες για το ενεργειακό ισοζύγιο γης-ατμόσφαιρας&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2) Παρακολούθηση:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
-και αναγνώριση τύπου νεφών&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
-κατανομής υδρατμών μέσα στην ατμόσφαιρα&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
-της κάλυψης της γης από χιόνι, πάγο (Αρκτική, Ανταρκτική),&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
-ύψος επιφάνειας των ωκεανών και θερμοκρασία επιφάνειας της θάλασσας&lt;br /&gt;
καλλιεργειών, περιοχών αποψίλωσης δασών&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
-ηφαιστειακών εκρήξεων, ανίχνευση κίνησης νεφών στάχτης &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3) Οι δορυφόροι λαμβάνουν και επανεκπέμπουν μετρήσεις επίγειων&lt;br /&gt;
σταθμών&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ Εικόνα: Μετεωρολογία.jpg | thumb | right | ATSR-2 (ERS-2) εικόνα της θερμοκρασίας της θάλασσας στις 9 Ιουλίου 1996 (9:10 utc). Η θερμοκρασία κυμαίνεται από 21 C (μπλέ) ως 26 C (κόκκινο)]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7</id>
		<title>Ετήσια βροχόπτωση</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7"/>
				<updated>2009-01-21T08:12:33Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα:Ετήσια βροχόπτωση.jpg | thumb | right | Εκτίμηση του υετίσιμου νερού από τον δορυφόρο SSM/I]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μία ενδιαφέρουσα εφαρμογή είναι η χρησιμοποίηση των δεδομένων του&lt;br /&gt;
ανιχνευτή SSM/Ί των δορυφόρων DMSP. Ο ανιχνευτής SSM/Ί διαθέτει έξι&lt;br /&gt;
φασματικά κανάλια, στα 19.35 GHz (μήκος κύματοs 1.6 cm), 37 GHz (0.8 cm) και&lt;br /&gt;
85.5 GHz (0.35 cm), όλα με ορiζοντια και κατακόρυφη πόλωση, καθώς και ένα&lt;br /&gt;
έβδομο κανάλι στα 22.235 GHz (1.3 cm) με κατακόρυφη πόλωση μόνο. Ο ρυθμός&lt;br /&gt;
βροχόπτωσης καθώς και η ταχύτητα του ανέμου στην επιφάνεια της θάλασσας&lt;br /&gt;
εκφράζονται σαν συνάρτηση της ληφθείσας ενέργειας στα επτά αυτά κανάλια (Chang&lt;br /&gt;
et al, 1993). Η μέθοδος αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη γιατί οι μετρήσεις βροχόπτωσης&lt;br /&gt;
αποτελούν ένα πολύ καλό δείκτη παρουσίας των μετωπικών επιφανειών, βοηθώντας&lt;br /&gt;
έτσι σημαντικά το έργο της πρόγνωσης αυτών των συστημάτων σε θαλάσσιες&lt;br /&gt;
περιοχές όπου οι επιτόπιες μετρήσειs είναι ελάχιστες έωs ανύπαρκτες.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Εικόνα: Συνολική ετήσια βροχόπτωση.jpg | thumb | right | Εκτίμηση της συνολικής ετήσιας βροχόπτωσης από τον δορυφόρο SSM/I]]  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B5%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Συνολική ετήσια βροχόπτωση.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B5%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7.jpg"/>
				<updated>2009-01-21T08:10:40Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7</id>
		<title>Ετήσια βροχόπτωση</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7"/>
				<updated>2009-01-21T08:07:48Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα:Ετήσια βροχόπτωση.jpg | thumb | right | Εκτίμηση του υετίσιμου νερού από τον δορυφόρο SSM/I]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μία ενδιαφέρουσα εφαρμογή είναι η χρησιμοποίηση των δεδομένων του&lt;br /&gt;
ανιχνευτή SSM/Ί των δορυφόρων DMSP. Ο ανιχνευτής SSM/Ί διαθέτει έξι&lt;br /&gt;
φασματικά κανάλια, στα 19.35 GHz (μήκος κύματοs 1.6 cm), 37 GHz (0.8 cm) και&lt;br /&gt;
85.5 GHz (0.35 cm), όλα με ορiζοντια και κατακόρυφη πόλωση, καθώς και ένα&lt;br /&gt;
έβδομο κανάλι στα 22.235 GHz (1.3 cm) με κατακόρυφη πόλωση μόνο. Ο ρυθμός&lt;br /&gt;
βροχόπτωσης καθώς και η ταχύτητα του ανέμου στην επιφάνεια της θάλασσας&lt;br /&gt;
εκφράζονται σαν συνάρτηση της ληφθείσας ενέργειας στα επτά αυτά κανάλια (Chang&lt;br /&gt;
et al, 1993). Η μέθοδος αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη γιατί οι μετρήσεις βροχόπτωσης&lt;br /&gt;
αποτελούν ένα πολύ καλό δείκτη παρουσίας των μετωπικών επιφανειών, βοηθώντας&lt;br /&gt;
έτσι σημαντικά το έργο της πρόγνωσης αυτών των συστημάτων σε θαλάσσιες&lt;br /&gt;
περιοχές όπου οι επιτόπιες μετρήσειs είναι ελάχιστες έωs ανύπαρκτες. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7</id>
		<title>Ετήσια βροχόπτωση</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7"/>
				<updated>2009-01-21T08:06:18Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: Ετήσια βροχόπτωση.jpg | thumb | right | Εκτίμηση του υετίσιμου νερού από τον δορυφόρο SSM/I]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μία ενδιαφέρουσα εφαρμογή είναι η χρησιμοποίηση των δεδομένων του&lt;br /&gt;
ανιχνευτή SSM/Ί των δορυφόρων DMSP. Ο ανιχνευτής SSM/Ί διαθέτει έξι&lt;br /&gt;
φασματικά κανάλια, στα 19.35 GHz (μήκος κύματοs 1.6 cm), 37 GHz (0.8 cm) και&lt;br /&gt;
85.5 GHz (0.35 cm), όλα με ορiζοντια και κατακόρυφη πόλωση, καθώς και ένα&lt;br /&gt;
έβδομο κανάλι στα 22.235 GHz (1.3 cm) με κατακόρυφη πόλωση μόνο. Ο ρυθμός&lt;br /&gt;
βροχόπτωσης καθώς και η ταχύτητα του ανέμου στην επιφάνεια της θάλασσας&lt;br /&gt;
εκφράζονται σαν συνάρτηση της ληφθείσας ενέργειας στα επτά αυτά κανάλια (Chang&lt;br /&gt;
et al, 1993). Η μέθοδος αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη γιατί οι μετρήσεις βροχόπτωσης&lt;br /&gt;
αποτελούν ένα πολύ καλό δείκτη παρουσίας των μετωπικών επιφανειών, βοηθώντας&lt;br /&gt;
έτσι σημαντικά το έργο της πρόγνωσης αυτών των συστημάτων σε θαλάσσιες&lt;br /&gt;
περιοχές όπου οι επιτόπιες μετρήσειs είναι ελάχιστες έωs ανύπαρκτες. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7</id>
		<title>Ετήσια βροχόπτωση</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7"/>
				<updated>2009-01-21T08:05:55Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: New page:  Εκτίμηση του υετίσιμου νερού από τον δορυφόρο SSM/I  Μία ενδιαφέρ...&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: Ετήσια βρχόπτωση.jpg | thumb | right | Εκτίμηση του υετίσιμου νερού από τον δορυφόρο SSM/I]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μία ενδιαφέρουσα εφαρμογή είναι η χρησιμοποίηση των δεδομένων του&lt;br /&gt;
ανιχνευτή SSM/Ί των δορυφόρων DMSP. Ο ανιχνευτής SSM/Ί διαθέτει έξι&lt;br /&gt;
φασματικά κανάλια, στα 19.35 GHz (μήκος κύματοs 1.6 cm), 37 GHz (0.8 cm) και&lt;br /&gt;
85.5 GHz (0.35 cm), όλα με ορiζοντια και κατακόρυφη πόλωση, καθώς και ένα&lt;br /&gt;
έβδομο κανάλι στα 22.235 GHz (1.3 cm) με κατακόρυφη πόλωση μόνο. Ο ρυθμός&lt;br /&gt;
βροχόπτωσης καθώς και η ταχύτητα του ανέμου στην επιφάνεια της θάλασσας&lt;br /&gt;
εκφράζονται σαν συνάρτηση της ληφθείσας ενέργειας στα επτά αυτά κανάλια (Chang&lt;br /&gt;
et al, 1993). Η μέθοδος αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη γιατί οι μετρήσεις βροχόπτωσης&lt;br /&gt;
αποτελούν ένα πολύ καλό δείκτη παρουσίας των μετωπικών επιφανειών, βοηθώντας&lt;br /&gt;
έτσι σημαντικά το έργο της πρόγνωσης αυτών των συστημάτων σε θαλάσσιες&lt;br /&gt;
περιοχές όπου οι επιτόπιες μετρήσειs είναι ελάχιστες έωs ανύπαρκτες. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%95%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Ετήσια βροχόπτωση.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%95%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B9%CE%B1_%CE%B2%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7.jpg"/>
				<updated>2009-01-21T08:02:23Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1</id>
		<title>Επιφανειακή θερμοκρασία</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-21T07:59:22Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ Εικόνα: Επιφανειακή θερμοκρασία της γης.jpg | thumb | right | Εικόνα στο κανάλι της ορατής ακτινοβολίας του METEOSAT, στα ανοιχτά της Δυτικής Ευρώπης]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ο ανιχνευτής TOVS που βρίσκεται στους δορυφόρους της σειράς ΝΟΑΑ μαs&lt;br /&gt;
τροφοδοτεί με στοιχεία σχετικά με την επιφανειακή θερμοκρασία της Γης καθώs και&lt;br /&gt;
με την κατανομή των νεφών. Η συλλογή στοιχείων καλύπτει συνήθως ένα μεγάλο&lt;br /&gt;
χρονικό διάστημα (μήνα ή χρόνο), βοηθώντας έτσι τους ερευνητές να δημιουργήσουν&lt;br /&gt;
χάρτες με κλιματολογικά στοιχεία τα οποία καλύπτουν ολόκληρη τη γήινη σφαίρα.([[Μετεωρολογία]])&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1</id>
		<title>Επιφανειακή θερμοκρασία</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-21T07:58:08Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: New page: [[ Εικόνα: Επιφανειακή θερμοκρασία της γης.jpg | thumb | right | Εικόνα στο κανάλι της ορατής ακτινοβολίας του METE...&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ Εικόνα: Επιφανειακή θερμοκρασία της γης.jpg | thumb | right | Εικόνα στο κανάλι της ορατής ακτινοβολίας του METEOSAT, στα ανοιχτά της Δυτικής Ευρώπης]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ο ανιχνευτής TOVS που βρίσκεται στους δορυφόρους της σειράς ΝΟΑΑ μαs&lt;br /&gt;
τροφοδοτεί με στοιχεία σχετικά με την επιφανειακή θερμοκρασία της Γης καθώs και&lt;br /&gt;
με την κατανομή των νεφών. Η συλλογή στοιχείων καλύπτει συνήθως ένα μεγάλο&lt;br /&gt;
χρονικό διάστημα (μήνα ή χρόνο), βοηθώντας έτσι τους ερευνητές να δημιουργήσουν&lt;br /&gt;
χάρτες με κλιματολογικά στοιχεία τα οποία καλύπτουν ολόκληρη τη γήινη σφαίρα. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B3%CE%B7%CF%82.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Επιφανειακή θερμοκρασία της γης.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B3%CE%B7%CF%82.jpg"/>
				<updated>2009-01-21T07:54:33Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1</id>
		<title>Μετεωρολογία</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-21T07:51:26Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ Εικόνα: Δορυφόροι και μετεωρολογία.jpg | thumb | right | Συνδυάζοντας εικόνες από τους δορυφόρους GOES,Meteosat, και GMS,δημιουργούνται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο εικόνες που καλύπτουν σχεδόν ολόκληρη την επιφάνεια της Γης ]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1) Πληροφορίες για το ενεργειακό ισοζύγιο γης-ατμόσφαιρας&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2) Παρακολούθηση:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
  -και αναγνώριση τύπου νεφών&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
  -κατανομής υδρατμών μέσα στην ατμόσφαιρα&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
  -της κάλυψης της γης από χιόνι, πάγο (Αρκτική, Ανταρκτική),&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
  -ύψος επιφάνειας των ωκεανών και θερμοκρασία επιφάνειας της θάλασσας&lt;br /&gt;
   καλλιεργειών, περιοχών αποψίλωσης δασών&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
  -ηφαιστειακών εκρήξεων, ανίχνευση κίνησης νεφών στάχτης &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3) Οι δορυφόροι λαμβάνουν και επανεκπέμπουν μετρήσεις επίγειων&lt;br /&gt;
σταθμών&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ Εικόνα: Μετεωρολογία.jpg | thumb | right | ATSR-2 (ERS-2) εικόνα της θερμοκρασίας της θάλασσας στις 9 Ιουλίου 1996 (9:10 utc). Η θερμοκρασία κυμαίνεται από 21 C (μπλέ) ως 26 C (κόκκινο)]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Μετεωρολογία.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1.jpg"/>
				<updated>2009-01-21T07:48:48Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1</id>
		<title>Μετεωρολογία</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-21T07:44:17Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ Εικόνα: Δορυφόροι και μετεωρολογία.jpg | thumb | right | Συνδυάζοντας εικόνες από τους δορυφόρους GOES,Meteosat, και GMS,δημιουργούνται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο εικόνες που καλύπτουν σχεδόν ολόκληρη την επιφάνεια της Γης ]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1) Πληροφορίες για το ενεργειακό ισοζύγιο γης-ατμόσφαιρας&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2) Παρακολούθηση:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
  -και αναγνώριση τύπου νεφών&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
  -κατανομής υδρατμών μέσα στην ατμόσφαιρα&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
  -της κάλυψης της γης από χιόνι, πάγο (Αρκτική, Ανταρκτική),&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
  -ύψος επιφάνειας των ωκεανών και θερμοκρασία επιφάνειας της θάλασσας&lt;br /&gt;
   καλλιεργειών, περιοχών αποψίλωσης δασών&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
  -ηφαιστειακών εκρήξεων, ανίχνευση κίνησης νεφών στάχτης &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3) Οι δορυφόροι λαμβάνουν και επανεκπέμπουν μετρήσεις επίγειων&lt;br /&gt;
σταθμών&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1</id>
		<title>Μετεωρολογία</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-21T07:42:34Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ Εικόνα: Δορυφόροι και μετεωρολογία.jpg | thumb | right | Συνδυάζοντας εικόνες από τους δορυφόρους GOES,Meteosat, και GMS,δημιουργούνται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο εικόνες που καλύπτουν σχεδόν ολόκληρη την επιφάνεια της Γης ]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1) Πληροφορίες για το ενεργειακό ισοζύγιο γης-ατμόσφαιρας&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2) Παρακολούθηση:&lt;br /&gt;
   και αναγνώριση τύπου νεφών&lt;br /&gt;
   κατανομής υδρατμών μέσα στην ατμόσφαιρα&lt;br /&gt;
   της κάλυψης της γης από χιόνι, πάγο (Αρκτική, Ανταρκτική),&lt;br /&gt;
   ύψος επιφάνειας των ωκεανών και θερμοκρασία επιφάνειας της θάλασσας&lt;br /&gt;
   καλλιεργειών, περιοχών αποψίλωσης δασών&lt;br /&gt;
   ηφαιστειακών εκρήξεων, ανίχνευση κίνησης νεφών στάχτης &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3) Οι δορυφόροι λαμβάνουν και επανεκπέμπουν μετρήσεις επίγειων&lt;br /&gt;
σταθμών&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1</id>
		<title>Μετεωρολογία</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-21T07:40:28Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ Εικόνα: Δορυφόροι και μετεωρολογία.jpg | thumb | right | Συνδυάζοντας εικόνες από τους δορυφόρους GOES,Meteosat, και GMS, δημιουργούν ]] ται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο εικόνες που καλύπτουν σχεδόν ολόκληρη την επιφάνεια της Γης]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1) Πληροφορίες για το ενεργειακό ισοζύγιο γης-ατμόσφαιρας&lt;br /&gt;
2) Παρακολούθηση:&lt;br /&gt;
   και αναγνώριση τύπου νεφών&lt;br /&gt;
   κατανομής υδρατμών μέσα στην ατμόσφαιρα&lt;br /&gt;
   της κάλυψης της γης από χιόνι, πάγο (Αρκτική, Ανταρκτική),&lt;br /&gt;
   ύψος επιφάνειας των ωκεανών και θερμοκρασία επιφάνειας της θάλασσας&lt;br /&gt;
   καλλιεργειών, περιοχών αποψίλωσης δασών&lt;br /&gt;
   ηφαιστειακών εκρήξεων, ανίχνευση κίνησης νεφών στάχτης &lt;br /&gt;
3) Οι δορυφόροι λαμβάνουν και επανεκπέμπουν μετρήσεις επίγειων&lt;br /&gt;
σταθμών&lt;br /&gt;
[[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1</id>
		<title>Μετεωρολογία</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-20T18:56:01Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: New page: [[ Εικόνα: Δορυφόροι και μετεωρολογία.jpg | thumb | right | Συνδυάζοντας εικόνες από τους δορυφόρους GOES,Meteosat, και...&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ Εικόνα: Δορυφόροι και μετεωρολογία.jpg | thumb | right | Συνδυάζοντας εικόνες από τους δορυφόρους GOES,Meteosat, και GMS, δημιουργούν ]] ται σχεδόν σε πραγματικό χρόνο εικόνες που καλύπτουν σχεδόν ολόκληρη την επιφάνεια της Γης]] &lt;br /&gt;
 Πληροφορίες για το ενεργειακό ισοζύγιο γης-ατμόσφαιρας&lt;br /&gt;
 Παρακολούθηση:&lt;br /&gt;
 και αναγνώριση τύπου νεφών&lt;br /&gt;
 κατανομής υδρατμών μέσα στην ατμόσφαιρα&lt;br /&gt;
 της κάλυψης της γης από χιόνι, πάγο (Αρκτική, Ανταρκτική),&lt;br /&gt;
 ύψος επιφάνειας των ωκεανών και θερμοκρασία επιφάνειας της θάλασσας&lt;br /&gt;
 καλλιεργειών, περιοχών αποψίλωσης δασών&lt;br /&gt;
 ηφαιστειακών εκρήξεων, ανίχνευση κίνησης νεφών στάχτης &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%94%CE%BF%CF%81%CF%85%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF%CE%B9_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Δορυφόροι και μετεωρολογία.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%94%CE%BF%CF%81%CF%85%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF%CE%B9_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1.jpg"/>
				<updated>2009-01-20T18:51:20Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B4%CE%B1</id>
		<title>Αστική θερμική νησίδα</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B4%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-20T18:47:41Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: Αστική θερμική νησίδα.jpg | thumb | right | Θερμοκρασία Εδάφους σε εικόνα ΝΟΑΑ AVHRR για την Αττική στις&lt;br /&gt;
4/7/1990 (ώρα λήψης 13:30)]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το φαινόμενο της Αστικής Θερμικής Νησίδας (Urban Heat Island –U.H.I)&lt;br /&gt;
αποτελεί σημαντική παράμετρο του αστικού μικροκλίματος. Οι διαφορές θερμοκρασίας&lt;br /&gt;
ανάμεσα στον αστικό ιστό και τις γύρω αγροτικές - υπαίθριες εκτάσεις μετρώνται ή&lt;br /&gt;
υπολογίζονται με χρήση επίγειων και δορυφορικών δεδομένων. Στην παρούσα μελέτη&lt;br /&gt;
γίνεται προσπάθεια ποιοτικής και ποσοτικής ανάδειξης του φαινομένου της Θερμικής&lt;br /&gt;
Νησίδας για την περιοχή της Αθήνας με χρήση δορυφορικών εικόνων από ΝΟΑΑ&lt;br /&gt;
AVHRR και LANDSAT TM.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι καθημερινές λήψεις εικόνων NOAA AVHRR ανά 6ωρο δίνουν την δυνατότητα&lt;br /&gt;
παρακολούθησης του φαινομένου σε ημερήσια και διημερήσια βάση. Κατάλληλοι&lt;br /&gt;
αλγόριθμοι παράγουν τα επίπεδα α- CH4/NDVI (Ψηφιακή τιμή στο κανάλι 4/ Δείκτης&lt;br /&gt;
βλάστησης) και β- θερμοκρασίας λαμπρότητας εδάφους. Ο δείκτης βλάστησης (NDVI)&lt;br /&gt;
παράγεται από τον συνδυασμό των καναλιών 1 και 2 του AVHRR στην σχέση&lt;br /&gt;
NDVI=(CH2-CH1)/(CH2+CH1). H υψηλή ανακλαστικότητα των φυτών στο κανάλι 2&lt;br /&gt;
(εγγύς υπέρυθρο) σε σχέση με το κανάλι 1 (ορατό) επιτρέπει τον εντοπισμό των&lt;br /&gt;
εκτάσεων με φυτοκάλυψη στα εικονοστοιχεία που ο δείκτης λαμβάνει μεγάλες θετικές&lt;br /&gt;
τιμές. H παραγωγή νέου επιπέδου με βάση την σχέση CH4/NDVI επιτρέπει την&lt;br /&gt;
διάκριση των αστικών και ξηρών περιοχών από της φυτοκαλυμένες εκτάσεις. Οι&lt;br /&gt;
αστικές και ξηρές εκτάσεις έχουν μεγάλες τιμές εκπομπής στο θερμικό υπέρυθρο&lt;br /&gt;
(CH4) και μικρές τιμές NDVI σε αντίθεση με τις εκτάσεις με φυτοκάλυψη. Για τον&lt;br /&gt;
υπολογισμό της θερμοκρασίας λαμπρότητας (Brightness temperature) εφαρμόζεται η&lt;br /&gt;
θεωρητική προσέγγιση των Becker and Li. Η θερμοκρασία εδάφους αποδίδεται σε&lt;br /&gt;
βαθμούς Κελσίου ανά pixel εικόνας και αποθηκεύεται σε νέο επίπεδο.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Oι εικόνες Landsat TM παρέχουν υψηλή διακριτική ικανότητα (30x30m/pixel) με&lt;br /&gt;
δυνατότητα παρακολούθησης του φαινομένου της αστικής θερμικής νησίδας σε&lt;br /&gt;
συνάρτηση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αστικού ιστού όπως η πυκνότητα&lt;br /&gt;
δόμησης, βιομηχανικές ζώνες, χρήσεις γης και ανάγλυφο, κ.ά. Ο αστικός ιστός&lt;br /&gt;
αναδεικνύεται με επεξεργασία επιβλεπόμενης ταξινόμησης (Supervised Classification)&lt;br /&gt;
και κυρίων συνιστωσών (Principal Components)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B4%CE%B1</id>
		<title>Αστική θερμική νησίδα</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B4%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-20T18:46:36Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: New page: [[Εικόνα: Αστική θερμική νησίδα.jpg | thumb | right | Θερμοκρασία Εδάφους σε εικόνα ΝΟΑΑ AVHRR για την Αττική στις 4/...&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: Αστική θερμική νησίδα.jpg | thumb | right | Θερμοκρασία Εδάφους σε εικόνα ΝΟΑΑ AVHRR για την Αττική στις&lt;br /&gt;
4/7/1990 (ώρα λήψης 13:30)]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το φαινόμενο της Αστικής Θερμικής Νησίδας (Urban Heat Island –U.H.I)&lt;br /&gt;
αποτελεί σημαντική παράμετρο του αστικού μικροκλίματος. Οι διαφορές θερμοκρασίας&lt;br /&gt;
ανάμεσα στον αστικό ιστό και τις γύρω αγροτικές - υπαίθριες εκτάσεις μετρώνται ή&lt;br /&gt;
υπολογίζονται με χρήση επίγειων και δορυφορικών δεδομένων. Στην παρούσα μελέτη&lt;br /&gt;
γίνεται προσπάθεια ποιοτικής και ποσοτικής ανάδειξης του φαινομένου της Θερμικής&lt;br /&gt;
Νησίδας για την περιοχή της Αθήνας με χρήση δορυφορικών εικόνων από ΝΟΑΑ&lt;br /&gt;
AVHRR και LANDSAT TM.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι καθημερινές λήψεις εικόνων NOAA AVHRR ανά 6ωρο δίνουν την δυνατότητα&lt;br /&gt;
παρακολούθησης του φαινομένου σε ημερήσια και διημερήσια βάση. Κατάλληλοι&lt;br /&gt;
αλγόριθμοι παράγουν τα επίπεδα α- CH4/NDVI (Ψηφιακή τιμή στο κανάλι 4/ Δείκτης&lt;br /&gt;
βλάστησης) και β- θερμοκρασίας λαμπρότητας εδάφους. Ο δείκτης βλάστησης (NDVI)&lt;br /&gt;
παράγεται από τον συνδυασμό των καναλιών 1 και 2 του AVHRR στην σχέση&lt;br /&gt;
NDVI=(CH2-CH1)/(CH2+CH1). H υψηλή ανακλαστικότητα των φυτών στο κανάλι 2&lt;br /&gt;
(εγγύς υπέρυθρο) σε σχέση με το κανάλι 1 (ορατό) επιτρέπει τον εντοπισμό των&lt;br /&gt;
εκτάσεων με φυτοκάλυψη στα εικονοστοιχεία που ο δείκτης λαμβάνει μεγάλες θετικές&lt;br /&gt;
τιμές. H παραγωγή νέου επιπέδου με βάση την σχέση CH4/NDVI επιτρέπει την&lt;br /&gt;
διάκριση των αστικών και ξηρών περιοχών από της φυτοκαλυμένες εκτάσεις. Οι&lt;br /&gt;
αστικές και ξηρές εκτάσεις έχουν μεγάλες τιμές εκπομπής στο θερμικό υπέρυθρο&lt;br /&gt;
(CH4) και μικρές τιμές NDVI σε αντίθεση με τις εκτάσεις με φυτοκάλυψη. Για τον&lt;br /&gt;
υπολογισμό της θερμοκρασίας λαμπρότητας (Brightness temperature) εφαρμόζεται η&lt;br /&gt;
θεωρητική προσέγγιση των Becker and Li. Η θερμοκρασία εδάφους αποδίδεται σε&lt;br /&gt;
βαθμούς Κελσίου ανά pixel εικόνας και αποθηκεύεται σε νέο επίπεδο. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%91%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B4%CE%B1.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Αστική θερμική νησίδα.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%91%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B4%CE%B1.jpg"/>
				<updated>2009-01-20T18:41:37Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%92%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%B1%CF%84%CF%85%CF%87%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1</id>
		<title>Βιομηχανικά ατυχήματα</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%92%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%B1%CF%84%CF%85%CF%87%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-20T18:37:56Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: Βιομηχανικά ατυχήματα.jpg | thumb | right | Ψευδόχρωμη απεικόνιση του πλουμίου που προκλήθηκε από το ατύχημα&lt;br /&gt;
στις εγκαταστάσεις της Shell στη Λυών της Γαλλίας στις 2 Ιουνίου 1987]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Βιομηχανικά ατυχήματα''' ([[Βιομηχανικές Εγκαταστάσεις]])&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εφαρμογή αυτή επιχειρείται η απεικόνιση πλουμίων που έχουν προκληθεί από&lt;br /&gt;
βιομηχανικά ατυχήματα τα οποία έχουν ανιχνευτεί δορυφορικά. Τα δεδομένα που&lt;br /&gt;
χρησιμοποιούνται είναι εικόνες NOAA/AVHRR υψηλής ευκρίνειας. Η απεικόνιση&lt;br /&gt;
αυτή βασίζεται στο διαχωρισμό των εικονοστοιχείων που αντιστοιχούν στα πλούμια,&lt;br /&gt;
αφ’ ενός από τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στα νέφη και αφ’ ετέρου από τα&lt;br /&gt;
εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στην υποκείμενη επιφάνεια. Ο διαχωρισμός γίνεται&lt;br /&gt;
βάσει αλγορίθμου που εισάγει ειδικό φίλτρο για τα νέφη καθώς και για περιοχές της&lt;br /&gt;
υποκείμενης επιφάνειας, παράγοντας τελικά μια ψευδόχρωμη σύνθεση στην οποία το&lt;br /&gt;
πλούμιο είναι απόλυτα διαχωρίσιμο.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ειδικότερα, χρησιμοποιείται ένας αλγόριθμος που βασίζεται στο συνδυασμό των&lt;br /&gt;
κανονικοποιημένων λόγων (5-1)/(5+1) και (2-1)/(2+1) των καναλιών 1 και 2 και 5 του&lt;br /&gt;
AVHRR με στόχο το διαχωρισμό των εικονοστοιχείων που αντιστοιχούν στο πλούμιο&lt;br /&gt;
από τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στα νέφη και στην επιφάνεια της γης. Ο&lt;br /&gt;
πρώτος κανονικοποιημένος λόγος χρησιμοποιείται για το διαχωρισμό του πλουμίου&lt;br /&gt;
από τα νέφη και για το φιλτράρισμα των νεφών. Ο δεύτερος λόγος είναι ο γνωστός&lt;br /&gt;
Κανονικοποιημένος Δείκτης Βλάστησης NDVI. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο NDVI&lt;br /&gt;
χρησιμοποιείται για το διαχωρισμό του πλουμίου από την επιφάνεια της γης και για το&lt;br /&gt;
φιλτράρισμα των υδάτινων επιφανειών (θάλασσα και εσωτερικά νερά).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην πράξη, από την άλγεβρα των καναλιών 1, 2 και 5 του AVHRR δημιουργούνται&lt;br /&gt;
δύο νέα ψευδοκανάλια: το CLD που είναι η εικόνα που προκύπτει από τον πρώτο&lt;br /&gt;
κανονικοποιημένο λόγο και το NDVI που είναι η εικόνα που προκύπτει από τον&lt;br /&gt;
δεύτερο κανονικοποιημένο λόγο. Τα δύο αυτά ψευδοκανάλια επιδέχονται διπλό&lt;br /&gt;
φιλτράρισμα με τον τρόπο που έχει αναφερθεί πρωτύτερα. Αρχικά κάθε ψευδοκανάλι&lt;br /&gt;
φιλτράρει τον εαυτό του και έπειτα δέχεται το φίλτρο που προκύπτει από το άλλο&lt;br /&gt;
ψευδοκανάλι. Τελος παράγεται η ψευδόχρωμη RGB (CLD, NDVI, NDVI) σύνθεση&lt;br /&gt;
των δύο εικόνων που προκύπτουν από το διπλό φιλτράρισμα.&lt;br /&gt;
Στην εικόνα παρουσιάζεται η περιοχή της Γαλλίας όπως προκύπτει μετά την&lt;br /&gt;
εφαρμογή του αλγορίθμου. Τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στις περιοχές με πυκνή&lt;br /&gt;
νέφωση και σε υδάτινες επιφάνειες έχουν ψηφιακή τιμή 255 μετά την εφαρμογή των&lt;br /&gt;
φίλτρων και εμφανίζονται με μαύρο χρώμα. Τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στο&lt;br /&gt;
πλούμιο είναι απόλυτα διαχωρίσιμα και εμφανίζονται με κόκκινο χρώμα στην περιοχή&lt;br /&gt;
της Λυών όπου εκδηλώθηκε το ατύχημα.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%92%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%B1%CF%84%CF%85%CF%87%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1</id>
		<title>Βιομηχανικά ατυχήματα</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%92%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%B1%CF%84%CF%85%CF%87%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-20T18:36:51Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: Βιομηχανικά ατυχήματα.jpg | thumb | right | Ψευδόχρωμη απεικόνιση του πλουμίου που προκλήθηκε από το ατύχημα&lt;br /&gt;
στις εγκαταστάσεις της Shell στη Λυών της Γαλλίας στις 2 Ιουνίου 1987]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Βιομηχανικά ατυχήματα''' ([[Βιομηχανικές εγκαταστάσεις]])&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εφαρμογή αυτή επιχειρείται η απεικόνιση πλουμίων που έχουν προκληθεί από&lt;br /&gt;
βιομηχανικά ατυχήματα τα οποία έχουν ανιχνευτεί δορυφορικά. Τα δεδομένα που&lt;br /&gt;
χρησιμοποιούνται είναι εικόνες NOAA/AVHRR υψηλής ευκρίνειας. Η απεικόνιση&lt;br /&gt;
αυτή βασίζεται στο διαχωρισμό των εικονοστοιχείων που αντιστοιχούν στα πλούμια,&lt;br /&gt;
αφ’ ενός από τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στα νέφη και αφ’ ετέρου από τα&lt;br /&gt;
εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στην υποκείμενη επιφάνεια. Ο διαχωρισμός γίνεται&lt;br /&gt;
βάσει αλγορίθμου που εισάγει ειδικό φίλτρο για τα νέφη καθώς και για περιοχές της&lt;br /&gt;
υποκείμενης επιφάνειας, παράγοντας τελικά μια ψευδόχρωμη σύνθεση στην οποία το&lt;br /&gt;
πλούμιο είναι απόλυτα διαχωρίσιμο.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ειδικότερα, χρησιμοποιείται ένας αλγόριθμος που βασίζεται στο συνδυασμό των&lt;br /&gt;
κανονικοποιημένων λόγων (5-1)/(5+1) και (2-1)/(2+1) των καναλιών 1 και 2 και 5 του&lt;br /&gt;
AVHRR με στόχο το διαχωρισμό των εικονοστοιχείων που αντιστοιχούν στο πλούμιο&lt;br /&gt;
από τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στα νέφη και στην επιφάνεια της γης. Ο&lt;br /&gt;
πρώτος κανονικοποιημένος λόγος χρησιμοποιείται για το διαχωρισμό του πλουμίου&lt;br /&gt;
από τα νέφη και για το φιλτράρισμα των νεφών. Ο δεύτερος λόγος είναι ο γνωστός&lt;br /&gt;
Κανονικοποιημένος Δείκτης Βλάστησης NDVI. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο NDVI&lt;br /&gt;
χρησιμοποιείται για το διαχωρισμό του πλουμίου από την επιφάνεια της γης και για το&lt;br /&gt;
φιλτράρισμα των υδάτινων επιφανειών (θάλασσα και εσωτερικά νερά).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην πράξη, από την άλγεβρα των καναλιών 1, 2 και 5 του AVHRR δημιουργούνται&lt;br /&gt;
δύο νέα ψευδοκανάλια: το CLD που είναι η εικόνα που προκύπτει από τον πρώτο&lt;br /&gt;
κανονικοποιημένο λόγο και το NDVI που είναι η εικόνα που προκύπτει από τον&lt;br /&gt;
δεύτερο κανονικοποιημένο λόγο. Τα δύο αυτά ψευδοκανάλια επιδέχονται διπλό&lt;br /&gt;
φιλτράρισμα με τον τρόπο που έχει αναφερθεί πρωτύτερα. Αρχικά κάθε ψευδοκανάλι&lt;br /&gt;
φιλτράρει τον εαυτό του και έπειτα δέχεται το φίλτρο που προκύπτει από το άλλο&lt;br /&gt;
ψευδοκανάλι. Τελος παράγεται η ψευδόχρωμη RGB (CLD, NDVI, NDVI) σύνθεση&lt;br /&gt;
των δύο εικόνων που προκύπτουν από το διπλό φιλτράρισμα.&lt;br /&gt;
Στην εικόνα παρουσιάζεται η περιοχή της Γαλλίας όπως προκύπτει μετά την&lt;br /&gt;
εφαρμογή του αλγορίθμου. Τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στις περιοχές με πυκνή&lt;br /&gt;
νέφωση και σε υδάτινες επιφάνειες έχουν ψηφιακή τιμή 255 μετά την εφαρμογή των&lt;br /&gt;
φίλτρων και εμφανίζονται με μαύρο χρώμα. Τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στο&lt;br /&gt;
πλούμιο είναι απόλυτα διαχωρίσιμα και εμφανίζονται με κόκκινο χρώμα στην περιοχή&lt;br /&gt;
της Λυών όπου εκδηλώθηκε το ατύχημα.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%92%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%B1%CF%84%CF%85%CF%87%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1</id>
		<title>Βιομηχανικά ατυχήματα</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%92%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%B1%CF%84%CF%85%CF%87%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-20T18:36:04Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: New page: [[Εικόνα: Βιομηχανικά ατυχήματα.jpg | thumb | right | Ψευδόχρωμη απεικόνιση του πλουμίου που προκλήθηκε από το α...&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: Βιομηχανικά ατυχήματα.jpg | thumb | right | Ψευδόχρωμη απεικόνιση του πλουμίου που προκλήθηκε από το ατύχημα&lt;br /&gt;
στις εγκαταστάσεις της Shell στη Λυών της Γαλλίας στις 2 Ιουνίου 1987]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Βιομηχανικά ατυχήματα'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εφαρμογή αυτή επιχειρείται η απεικόνιση πλουμίων που έχουν προκληθεί από&lt;br /&gt;
βιομηχανικά ατυχήματα τα οποία έχουν ανιχνευτεί δορυφορικά. Τα δεδομένα που&lt;br /&gt;
χρησιμοποιούνται είναι εικόνες NOAA/AVHRR υψηλής ευκρίνειας. Η απεικόνιση&lt;br /&gt;
αυτή βασίζεται στο διαχωρισμό των εικονοστοιχείων που αντιστοιχούν στα πλούμια,&lt;br /&gt;
αφ’ ενός από τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στα νέφη και αφ’ ετέρου από τα&lt;br /&gt;
εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στην υποκείμενη επιφάνεια. Ο διαχωρισμός γίνεται&lt;br /&gt;
βάσει αλγορίθμου που εισάγει ειδικό φίλτρο για τα νέφη καθώς και για περιοχές της&lt;br /&gt;
υποκείμενης επιφάνειας, παράγοντας τελικά μια ψευδόχρωμη σύνθεση στην οποία το&lt;br /&gt;
πλούμιο είναι απόλυτα διαχωρίσιμο.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ειδικότερα, χρησιμοποιείται ένας αλγόριθμος που βασίζεται στο συνδυασμό των&lt;br /&gt;
κανονικοποιημένων λόγων (5-1)/(5+1) και (2-1)/(2+1) των καναλιών 1 και 2 και 5 του&lt;br /&gt;
AVHRR με στόχο το διαχωρισμό των εικονοστοιχείων που αντιστοιχούν στο πλούμιο&lt;br /&gt;
από τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στα νέφη και στην επιφάνεια της γης. Ο&lt;br /&gt;
πρώτος κανονικοποιημένος λόγος χρησιμοποιείται για το διαχωρισμό του πλουμίου&lt;br /&gt;
από τα νέφη και για το φιλτράρισμα των νεφών. Ο δεύτερος λόγος είναι ο γνωστός&lt;br /&gt;
Κανονικοποιημένος Δείκτης Βλάστησης NDVI. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο NDVI&lt;br /&gt;
χρησιμοποιείται για το διαχωρισμό του πλουμίου από την επιφάνεια της γης και για το&lt;br /&gt;
φιλτράρισμα των υδάτινων επιφανειών (θάλασσα και εσωτερικά νερά).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην πράξη, από την άλγεβρα των καναλιών 1, 2 και 5 του AVHRR δημιουργούνται&lt;br /&gt;
δύο νέα ψευδοκανάλια: το CLD που είναι η εικόνα που προκύπτει από τον πρώτο&lt;br /&gt;
κανονικοποιημένο λόγο και το NDVI που είναι η εικόνα που προκύπτει από τον&lt;br /&gt;
δεύτερο κανονικοποιημένο λόγο. Τα δύο αυτά ψευδοκανάλια επιδέχονται διπλό&lt;br /&gt;
φιλτράρισμα με τον τρόπο που έχει αναφερθεί πρωτύτερα. Αρχικά κάθε ψευδοκανάλι&lt;br /&gt;
φιλτράρει τον εαυτό του και έπειτα δέχεται το φίλτρο που προκύπτει από το άλλο&lt;br /&gt;
ψευδοκανάλι. Τελος παράγεται η ψευδόχρωμη RGB (CLD, NDVI, NDVI) σύνθεση&lt;br /&gt;
των δύο εικόνων που προκύπτουν από το διπλό φιλτράρισμα.&lt;br /&gt;
Στην εικόνα παρουσιάζεται η περιοχή της Γαλλίας όπως προκύπτει μετά την&lt;br /&gt;
εφαρμογή του αλγορίθμου. Τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στις περιοχές με πυκνή&lt;br /&gt;
νέφωση και σε υδάτινες επιφάνειες έχουν ψηφιακή τιμή 255 μετά την εφαρμογή των&lt;br /&gt;
φίλτρων και εμφανίζονται με μαύρο χρώμα. Τα εικονοστοιχεία που αντιστοιχούν στο&lt;br /&gt;
πλούμιο είναι απόλυτα διαχωρίσιμα και εμφανίζονται με κόκκινο χρώμα στην περιοχή&lt;br /&gt;
της Λυών όπου εκδηλώθηκε το ατύχημα.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%92%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%B1%CF%84%CF%85%CF%87%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Βιομηχανικά ατυχήματα.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%92%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC_%CE%B1%CF%84%CF%85%CF%87%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1.jpg"/>
				<updated>2009-01-20T18:32:42Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1</id>
		<title>Αρχαιολογική έρευνα</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-20T17:24:49Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ Εικόνα: Αρχαιολογική έρευνα.jpg | thumb | right | Μέθοδος επιβλεπόμενης ταξινόμησης]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η πιλοτική εφαρμογή τεχνικών Δορυφορικής Τηλεπισκόπησης στα πλαίσια αρχαιολογικών ερευνών του ελλαδικού χώρου τα τελευταία χρόνια έχει αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα και εμπειρία, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία τόσο στη βασική έρευνα όσο και στη δημιουργία ολοκληρωμένων τραπεζών πολιτιστικής πληροφορίας. Η αναβάθμιση των δορυφορικών λήψεων τόσο σε επίπεδο συστημάτων καταγραφής όσο και σε επίπεδο επεξεργασίας των απεικονίσεων, σε συνδυασμό με τη σύγχρονη ανάπτυξη Συστημάτων Παγκόσμιας Πλοήγησης και Εντοπισμού (G.P.S.) μεγάλης ακρίβειας και την αντίστοιχη εφαρμογή επίγειων διασκοπήσεων και γεωφυσικών ερευνών ανάγουν την παραπάνω τεχνολογία σε ένα εξαιρετικά χρήσιμο μεθοδολογικό εργαλείο που μπορεί να συνεισφέρει με επιτυχία στην αντιμετώπιση προβλημάτων που απορρέουν από τον μεγάλο όγκο αρχαιολογικών δεδομένων (ενταγμένων στο γεωγραφικό τους πλαίσιο) και την ανάγκη διαχείρισης των πολιτιστικών μνημείων υπό την πίεση των σύγχρονων αναπτυξιακών έργων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
H εκτόξευση τηλεπισκοπικών δορυφόρων με συστήματα καταγραφής σε διάφορες περιοχές του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος έχει άμεσες επιπτώσεις στην έρευνα και τη διαχείριση αρχαιολογικών θέσεων μιας ευρύτερης περιοχής - ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου εμφανίζονται σε μεγάλη έκταση ομοιόμορφα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά. Αν και η περιοχή της Μεσογείου δεν αποτελεί παράδειγμα ενός τέτοιου ομοιόμορφου χώρου, εντούτοις η δορυφορική τηλεπισκόπηση αναδεικνύεται σταθερά σε ένα χρήσιμο εργαλείο και αναπόσπαστο τμήμα της αρχαιολογικής έρευνας. Στον ελλαδικό χώρο, η ανάλυση ιστορικών χαρτών, δεδομένων SPOT, αεροφωτογραφιών και γεωτρήσεων είχε σαν αποτέλεσμα τη γεωμορφολογική μελέτη του Αχελώου, μέ επίκεντρο το στρατιωτικό λιμένα των Οινιάδων (6ο-3ο αι. π.Χ). Δορυφορικές εικόνες, βιοφυσικές παράμετροι και ιστορικές πηγές χρησιμοποιήθηκαν επίσης από το πρόγραμμα MARWP (Μinnesota Archaeological Researches in the Western Peloponessos) για τη μελέτη των αρχιτεκτονικών μνημείων και των ιστορικών θέσεων της Πελοποννήσου. Στην περίπτωση αυτή, μέθοδοι επιβλεπόμενης ταξινόμησης των εικόνων Landsat είχαν σαν αποτέλεσμα τον εντοπισμό οικισμών, λατομείων και πύργων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μέχρι σήμερα, ένας μικρός αριθμός δορυφορικών συστημάτων έχει χρησιμοποιηθεί στην αρχαιολογία([[Αρχαιολογικός Χώρος]]), κυρίως λόγω του περιορισμού της διακριτικής τους ικανότητας και των υψηλών απαιτήσεων επεξεργασίας και ερμηνείας των δεδομένων. Εκτός από τον Landsat (30m) και τον SPOT (20m &amp;amp; 10m), o Ινδικός δορυφόρος IRS-1C αποτελεί την καλύτερη λύση σε μεγάλης ευκρίνειας απεικονίσεις (5m). Ακόμα και εικόνες από το διαστημικό λεωφορείο Challenger έχουν χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για την ανακάλυψη της αρχαίας πόλης του Umbar (&amp;quot;η Ατλαντίδα της Ερήμου&amp;quot;) στο Ομάν, ενώ πρόσφατα διαπιστώθηκε η χρησιμότητα αποχαρακτηρισμένων κατασκοπευτικών δορυφορικών εικόνων της Τουρκίας (από δορυφόρους των Η.Π.Α.) για αρχαιολογικές εφαρμογές. Βραχυπρόθεσμα, οι εξελίξεις της διαστημικής τεχνολογίας αναμένεται ότι θα φέρουν μία αναβάθμιση στις αρχαιολογικές εφαρμογές, ιδιαίτερα με την εφαρμογή αερομεταφερόμενων θερμικών αισθητήρων (Thermal Infrared Multispectral Scanners) και υπερ-φασματικών (Hyperspectral) συστημάτων καταγραφής (όπως τα ΑHS, AVIRIS, AISA, κ.α.) και τις δορυφορικές εικόνες υψηλής ευκρίνειας ( ~1m) που θα προκύψουν από τις νέες γενιές δορυφόρων όπως ο QuickBird και ο Εros-A. Αν και οι παραπάνω αισθητήρες βρίσκονται ήδη σε στάδιο αξιολόγησης στα πλαίσια διαφορετικών εφαρμογών, δεν μπορεί κανείς να μην αναλογισθεί τα ωφέλη που θα προκύψουν από την αύξηση του αριθμού και του βαθμού ακρίβειας των επιπέδων πληροφορίας και την ουσιαστική συμβολή τους στην αναγνώριση των φασματικών χαρακτηριστικών των αρχαιολογικών θέσεων(και συνεπώς στον εντοπισμό νέων θέσεων).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το Εργαστήριο Γεωφυσικής-Δορυφορικής Τηλεπισκόπησης του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών έχει ήδη αναπτύξει ένα σύνολο τεχνικών με στόχο να επιτύχει την ολοκληρωμένη προσέγγιση του πολιτιστικού και φυσικού περιβάλλοντος μέσω του συνδυασμού επίγειων και δορυφορικών τεχνικών απεικόνισης. Η χαρτογράφηση του υπεδάφους με γεωφυσικές διασκοπήσεις και η αποτύπωση των επιφανειακών γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών των αρχαιολογικών θέσεων μέσω αεροφωτογραφιών και δορυφορικών ψηφιακών εικόνων αποτελεί πλέον ένα χρήσιμο μεθοδολογικό εργαλείο στην οργάνωση και το σχεδιασμό ανασκαφικών ή μεγάλων αναπτυξιακών προγραμμάτων, αφού συνεισφέρει αποτελεσματικά στη λήψη αποφάσεων όσον αφορά στις ζώνες προστασίας των πολιτιστικών μνημείων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1</id>
		<title>Αρχαιολογική έρευνα</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-20T17:24:08Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ Εικόνα: Αρχαιολογική έρευνα.jpg | thumb | right | Μέθοδος επιβλεπόμενης ταξινόμησης]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η πιλοτική εφαρμογή τεχνικών Δορυφορικής Τηλεπισκόπησης στα πλαίσια αρχαιολογικών ερευνών του ελλαδικού χώρου τα τελευταία χρόνια έχει αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα και εμπειρία, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία τόσο στη βασική έρευνα όσο και στη δημιουργία ολοκληρωμένων τραπεζών πολιτιστικής πληροφορίας. Η αναβάθμιση των δορυφορικών λήψεων τόσο σε επίπεδο συστημάτων καταγραφής όσο και σε επίπεδο επεξεργασίας των απεικονίσεων, σε συνδυασμό με τη σύγχρονη ανάπτυξη Συστημάτων Παγκόσμιας Πλοήγησης και Εντοπισμού (G.P.S.) μεγάλης ακρίβειας και την αντίστοιχη εφαρμογή επίγειων διασκοπήσεων και γεωφυσικών ερευνών ανάγουν την παραπάνω τεχνολογία σε ένα εξαιρετικά χρήσιμο μεθοδολογικό εργαλείο που μπορεί να συνεισφέρει με επιτυχία στην αντιμετώπιση προβλημάτων που απορρέουν από τον μεγάλο όγκο αρχαιολογικών δεδομένων (ενταγμένων στο γεωγραφικό τους πλαίσιο) και την ανάγκη διαχείρισης των πολιτιστικών μνημείων υπό την πίεση των σύγχρονων αναπτυξιακών έργων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
H εκτόξευση τηλεπισκοπικών δορυφόρων με συστήματα καταγραφής σε διάφορες περιοχές του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος έχει άμεσες επιπτώσεις στην έρευνα και τη διαχείριση αρχαιολογικών θέσεων μιας ευρύτερης περιοχής - ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου εμφανίζονται σε μεγάλη έκταση ομοιόμορφα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά. Αν και η περιοχή της Μεσογείου δεν αποτελεί παράδειγμα ενός τέτοιου ομοιόμορφου χώρου, εντούτοις η δορυφορική τηλεπισκόπηση αναδεικνύεται σταθερά σε ένα χρήσιμο εργαλείο και αναπόσπαστο τμήμα της αρχαιολογικής έρευνας. Στον ελλαδικό χώρο, η ανάλυση ιστορικών χαρτών, δεδομένων SPOT, αεροφωτογραφιών και γεωτρήσεων είχε σαν αποτέλεσμα τη γεωμορφολογική μελέτη του Αχελώου, μέ επίκεντρο το στρατιωτικό λιμένα των Οινιάδων (6ο-3ο αι. π.Χ). Δορυφορικές εικόνες, βιοφυσικές παράμετροι και ιστορικές πηγές χρησιμοποιήθηκαν επίσης από το πρόγραμμα MARWP (Μinnesota Archaeological Researches in the Western Peloponessos) για τη μελέτη των αρχιτεκτονικών μνημείων και των ιστορικών θέσεων της Πελοποννήσου. Στην περίπτωση αυτή, μέθοδοι επιβλεπόμενης ταξινόμησης των εικόνων Landsat είχαν σαν αποτέλεσμα τον εντοπισμό οικισμών, λατομείων και πύργων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μέχρι σήμερα, ένας μικρός αριθμός δορυφορικών συστημάτων έχει χρησιμοποιηθεί στην αρχαιολογία([[Αρχαιολογικός χώρος]]), κυρίως λόγω του περιορισμού της διακριτικής τους ικανότητας και των υψηλών απαιτήσεων επεξεργασίας και ερμηνείας των δεδομένων. Εκτός από τον Landsat (30m) και τον SPOT (20m &amp;amp; 10m), o Ινδικός δορυφόρος IRS-1C αποτελεί την καλύτερη λύση σε μεγάλης ευκρίνειας απεικονίσεις (5m). Ακόμα και εικόνες από το διαστημικό λεωφορείο Challenger έχουν χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για την ανακάλυψη της αρχαίας πόλης του Umbar (&amp;quot;η Ατλαντίδα της Ερήμου&amp;quot;) στο Ομάν, ενώ πρόσφατα διαπιστώθηκε η χρησιμότητα αποχαρακτηρισμένων κατασκοπευτικών δορυφορικών εικόνων της Τουρκίας (από δορυφόρους των Η.Π.Α.) για αρχαιολογικές εφαρμογές. Βραχυπρόθεσμα, οι εξελίξεις της διαστημικής τεχνολογίας αναμένεται ότι θα φέρουν μία αναβάθμιση στις αρχαιολογικές εφαρμογές, ιδιαίτερα με την εφαρμογή αερομεταφερόμενων θερμικών αισθητήρων (Thermal Infrared Multispectral Scanners) και υπερ-φασματικών (Hyperspectral) συστημάτων καταγραφής (όπως τα ΑHS, AVIRIS, AISA, κ.α.) και τις δορυφορικές εικόνες υψηλής ευκρίνειας ( ~1m) που θα προκύψουν από τις νέες γενιές δορυφόρων όπως ο QuickBird και ο Εros-A. Αν και οι παραπάνω αισθητήρες βρίσκονται ήδη σε στάδιο αξιολόγησης στα πλαίσια διαφορετικών εφαρμογών, δεν μπορεί κανείς να μην αναλογισθεί τα ωφέλη που θα προκύψουν από την αύξηση του αριθμού και του βαθμού ακρίβειας των επιπέδων πληροφορίας και την ουσιαστική συμβολή τους στην αναγνώριση των φασματικών χαρακτηριστικών των αρχαιολογικών θέσεων(και συνεπώς στον εντοπισμό νέων θέσεων).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το Εργαστήριο Γεωφυσικής-Δορυφορικής Τηλεπισκόπησης του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών έχει ήδη αναπτύξει ένα σύνολο τεχνικών με στόχο να επιτύχει την ολοκληρωμένη προσέγγιση του πολιτιστικού και φυσικού περιβάλλοντος μέσω του συνδυασμού επίγειων και δορυφορικών τεχνικών απεικόνισης. Η χαρτογράφηση του υπεδάφους με γεωφυσικές διασκοπήσεις και η αποτύπωση των επιφανειακών γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών των αρχαιολογικών θέσεων μέσω αεροφωτογραφιών και δορυφορικών ψηφιακών εικόνων αποτελεί πλέον ένα χρήσιμο μεθοδολογικό εργαλείο στην οργάνωση και το σχεδιασμό ανασκαφικών ή μεγάλων αναπτυξιακών προγραμμάτων, αφού συνεισφέρει αποτελεσματικά στη λήψη αποφάσεων όσον αφορά στις ζώνες προστασίας των πολιτιστικών μνημείων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1</id>
		<title>Αρχαιολογική έρευνα</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1"/>
				<updated>2009-01-20T17:22:18Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: New page:  Μέθοδος επιβλεπόμενης ταξινόμησης  Η πιλοτική εφαρμογή τεχ...&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[ Εικόνα: Αρχαιολογική έρευνα.jpg | thumb | right | Μέθοδος επιβλεπόμενης ταξινόμησης]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η πιλοτική εφαρμογή τεχνικών Δορυφορικής Τηλεπισκόπησης και Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (G.I.S.) στα πλαίσια αρχαιολογικών ερευνών του ελλαδικού χώρου τα τελευταία χρόνια έχει αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα και εμπειρία, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία τόσο στη βασική έρευνα όσο και στη δημιουργία ολοκληρωμένων τραπεζών πολιτιστικής πληροφορίας. Η αναβάθμιση των δορυφορικών λήψεων τόσο σε επίπεδο συστημάτων καταγραφής όσο και σε επίπεδο επεξεργασίας των απεικονίσεων, σε συνδυασμό με τη σύγχρονη ανάπτυξη Συστημάτων Παγκόσμιας Πλοήγησης και Εντοπισμού (G.P.S.) μεγάλης ακρίβειας και την αντίστοιχη εφαρμογή επίγειων διασκοπήσεων και γεωφυσικών ερευνών ανάγουν την παραπάνω τεχνολογία σε ένα εξαιρετικά χρήσιμο μεθοδολογικό εργαλείο που μπορεί να συνεισφέρει με επιτυχία στην αντιμετώπιση προβλημάτων που απορρέουν από τον μεγάλο όγκο αρχαιολογικών δεδομένων (ενταγμένων στο γεωγραφικό τους πλαίσιο) και την ανάγκη διαχείρισης των πολιτιστικών μνημείων υπό την πίεση των σύγχρονων αναπτυξιακών έργων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
H εκτόξευση τηλεπισκοπικών δορυφόρων με συστήματα καταγραφής σε διάφορες περιοχές του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος έχει άμεσες επιπτώσεις στην έρευνα και τη διαχείριση αρχαιολογικών θέσεων μιας ευρύτερης περιοχής - ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου εμφανίζονται σε μεγάλη έκταση ομοιόμορφα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά. Αν και η περιοχή της Μεσογείου δεν αποτελεί παράδειγμα ενός τέτοιου ομοιόμορφου χώρου, εντούτοις η δορυφορική τηλεπισκόπηση αναδεικνύεται σταθερά σε ένα χρήσιμο εργαλείο και αναπόσπαστο τμήμα της αρχαιολογικής έρευνας. Στον ελλαδικό χώρο, η ανάλυση ιστορικών χαρτών, δεδομένων SPOT, αεροφωτογραφιών και γεωτρήσεων είχε σαν αποτέλεσμα τη γεωμορφολογική μελέτη του Αχελώου, μέ επίκεντρο το στρατιωτικό λιμένα των Οινιάδων (6ο-3ο αι. π.Χ). Δορυφορικές εικόνες, βιοφυσικές παράμετροι και ιστορικές πηγές χρησιμοποιήθηκαν επίσης από το πρόγραμμα MARWP (Μinnesota Archaeological Researches in the Western Peloponessos) για τη μελέτη των αρχιτεκτονικών μνημείων και των ιστορικών θέσεων της Πελοποννήσου. Στην περίπτωση αυτή, μέθοδοι επιβλεπόμενης ταξινόμησης των εικόνων Landsat είχαν σαν αποτέλεσμα τον εντοπισμό οικισμών, λατομείων και πύργων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μέχρι σήμερα, ένας μικρός αριθμός δορυφορικών συστημάτων έχει χρησιμοποιηθεί στην αρχαιολογία, κυρίως λόγω του περιορισμού της διακριτικής τους ικανότητας και των υψηλών απαιτήσεων επεξεργασίας και ερμηνείας των δεδομένων. Εκτός από τον Landsat (30m) και τον SPOT (20m &amp;amp; 10m), o Ινδικός δορυφόρος IRS-1C αποτελεί την καλύτερη λύση σε μεγάλης ευκρίνειας απεικονίσεις (5m). Ακόμα και εικόνες από το διαστημικό λεωφορείο Challenger έχουν χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για την ανακάλυψη της αρχαίας πόλης του Umbar (&amp;quot;η Ατλαντίδα της Ερήμου&amp;quot;) στο Ομάν, ενώ πρόσφατα διαπιστώθηκε η χρησιμότητα αποχαρακτηρισμένων κατασκοπευτικών δορυφορικών εικόνων της Τουρκίας (από δορυφόρους των Η.Π.Α.) για αρχαιολογικές εφαρμογές. Βραχυπρόθεσμα, οι εξελίξεις της διαστημικής τεχνολογίας αναμένεται ότι θα φέρουν μία αναβάθμιση στις αρχαιολογικές εφαρμογές, ιδιαίτερα με την εφαρμογή αερομεταφερόμενων θερμικών αισθητήρων (Thermal Infrared Multispectral Scanners) και υπερ-φασματικών (Hyperspectral) συστημάτων καταγραφής (όπως τα ΑHS, AVIRIS, AISA, κ.α.) και τις δορυφορικές εικόνες υψηλής ευκρίνειας ( ~1m) που θα προκύψουν από τις νέες γενιές δορυφόρων όπως ο QuickBird και ο Εros-A. Αν και οι παραπάνω αισθητήρες βρίσκονται ήδη σε στάδιο αξιολόγησης στα πλαίσια διαφορετικών εφαρμογών, δεν μπορεί κανείς να μην αναλογισθεί τα ωφέλη που θα προκύψουν από την αύξηση του αριθμού και του βαθμού ακρίβειας των επιπέδων πληροφορίας και την ουσιαστική συμβολή τους στην αναγνώριση των φασματικών χαρακτηριστικών των αρχαιολογικών θέσεων(και συνεπώς στον εντοπισμό νέων θέσεων).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Το Εργαστήριο Γεωφυσικής-Δορυφορικής Τηλεπισκόπησης του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών έχει ήδη αναπτύξει ένα σύνολο τεχνικών με στόχο να επιτύχει την ολοκληρωμένη προσέγγιση του πολιτιστικού και φυσικού περιβάλλοντος μέσω του συνδυασμού επίγειων και δορυφορικών τεχνικών απεικόνισης. Η χαρτογράφηση του υπεδάφους με γεωφυσικές διασκοπήσεις και η αποτύπωση των επιφανειακών γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών των αρχαιολογικών θέσεων μέσω αεροφωτογραφιών και δορυφορικών ψηφιακών εικόνων αποτελεί πλέον ένα χρήσιμο μεθοδολογικό εργαλείο στην οργάνωση και το σχεδιασμό ανασκαφικών ή μεγάλων αναπτυξιακών προγραμμάτων, αφού συνεισφέρει αποτελεσματικά στη λήψη αποφάσεων όσον αφορά στις ζώνες προστασίας των πολιτιστικών μνημείων. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Αρχαιολογική έρευνα.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1.jpg"/>
				<updated>2009-01-20T17:17:49Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82</id>
		<title>Παρακολούθηση πετρελαιοκηλίδας</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82"/>
				<updated>2009-01-20T17:15:29Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: Πετρελαιοκηλίδα1.jpg | thumb | right | Η αρχική εικόνα και τα διαφορετικά στάδια της εξέλιξης των ενεργών καμπυλών. Από μια αρχική αυθαίρετη ελλειπτική καμπύλη καταλήγουμε στα τελικά όρια της πετρελαιοκηλίδας. Η σειρά τον εικόνων είναι από τα αριστερά προς τα δεξιά]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σήμερα, η ρύπανση των θαλασσών με πετρέλαιο (και με τα παράγωγά του){[[πετρελαιοκηλίδα]]}, από την εμπορική και ποντοπόρο ναυτιλία, αποτελεί μια βασική περιβαλλοντική ανησυχία, για την&lt;br /&gt;
οποία πολλές διεθνής συνεργασίες και νόμοι έχουν πραγματοποιηθεί, ιδιαιτέρως υπό την&lt;br /&gt;
αιγίδα του Διεθνούς Θαλάσσιου Οργανισμού (International Maritime Organisation, ΗΜΟ).&lt;br /&gt;
Το πετρέλαιο έχει, άμεσα και έμμεσα, καταστροφικές επιπτώσεις σε ζώα και φυτά, που κατοικούν στο θαλάσσιο και παράκτιο περιβάλλον (Delilah, 2002).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα SAR είναι τα αποδοτικότερα δορυφορικά δεδομένα για την ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων, αν και δεν δίνουν τη δυνατότητα εκτίμησης του πάχους των πετρελαιοκηλίδων και αναγνώρισης του είδους του πετρελαίου (Brekke and Solberg, 2005). Οι RADARSAT-1 και ENVISAT, είναι οι δύο κύριοι καθημερινοί προμηθευτές δορυφορικών εικόνων SAR για τον εντοπισμό και παρακολούθηση των πετρελαιοκηλίδων. Η πρόσβαση σε ένα αυξανόμενο όγκο δεδομένων SAR, οδηγεί και σε ένα αυξανόμενο φόρτο εργασίας στους χειριστές των κέντρων ελέγχου, παρακολούθησης και επεξεργασίας εικόνων για τον εντοπισμό πετρελαιοκηλίδων. Προς την κατεύθυνση αυτή, αλγόριθμοι για την αυτόματη ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων και την ενεργοποίηση συστήματος συναγερμού για την διαχείρισή τους, είναι σημαντικού οφέλους (Brekke and Solberg, 2005; Karantzalos and Argialas, 2008).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σε γενικές γραμμές ο αυτόματος εντοπισμός των πετρελαιοκηλίδων σε εικόνες SAR δεν είναι μια τετριμμένη διαδικασία, λόγω των (με παρόμοιο φασματικό τρόπο απεικόνισης) χαρακτηριστικών, που μοιάζουν με πετρελαιοκηλίδες (παρομοίως-απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά, look-alikes). Δεν είναι πετρελαιοκηλίδες όλες οι σκουρόχρωμα απεικονιζόμενες περιοχές μια θαλάσσιας περιοχής σε μια απεικόνιση SAR.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται μεθοδολογία για την αυτόματη ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων, βασισμένη σε ενεργά περιγράμματα η οποία αποτελείται από τα εξής&lt;br /&gt;
στάδια: Αρχικά, πραγματοποιείται η προεπεξεργασίας της εικόνας με σκοπό την αφαίρεση&lt;br /&gt;
του θορύβου, την ενίσχυσή και ομαλοποίησή της. Η φιλτραρισμένη εικόνα, που είναι μια σημαντικά απλοποιημένη μορφή της αρχικής, ενσωματώνεται στο συναρτησιακό εξέλιξης&lt;br /&gt;
καμπυλών και πραγματοποιείται η κατάτμηση και η προκαταρκτική ανίχνευση των πιθανών πετρελαιοκηλίδων. Η χρήση του φιλτραρίσματος εξομάλυνσης δεν αποτελεί ένα φίλτρο εξάλειψης πολλαπλασιαστικού θορύβου αλλά στοχεύει κυρίως στην απλοποίηση των εικόνων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι παράμετροι του συναρτησιακού κατάτμησης μπορούν να ρυθμιστούν, έπειτα από διαδικασία επαναλβανόμενων δοκιμών, με σκοπό την τυποποίησή τους) βελτιώνοντας το&lt;br /&gt;
αποτέλεσμά της, εφόσον είναι γνωστή η ένταση του ανέμου κατά τη διάρκεια της λήψης,&lt;br /&gt;
όπως όταν : i) είναι a priori γνωστή ή όταν ii) υπολογίζεται στην SAR απεικόνιση με την εφαρμογή κάποιου μοντέλου όπως το CMOD45 των Salvatori et al. (2003). Τέλος, προκύπτουν οι ανιχνευμένες κηλίδες, με βάση τον υπολογισμό διάφορων στατιστικών μεγεθών -παρόμοιων με αυτών στην βιβλιογραφία (Brekke and Solberg, 2005; Frate et al.,&lt;br /&gt;
2000) - για κάθε μια από τις κατατμημένες περιοχές όπως είναι: το εμβαδόν, η περίμετρος,η πολυπλοκότητα του σχήματος, η εκκεντρικότητα, ο προσανατολισμός, η κλίση των τιμών φωτεινότητας και η τυπική απόκλιση τους στο εσωτερικό εξωτερικό του. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Για την ταξινόμηση, υιοθετήθηκαν αντίστοιχα συμπεράσματα της εργασίας των Frate et al. του 2000, που προέκυψαν από την ανάλυση των στατιστικών μεγεθών ενός μεγάλου πλήθους κηλίδων (139 κηλίδες από τις οποίες οι 71 ήταν πετρελαιοκηλίδες και οι 68 όχι). Προέκυψε ότι οι πετρελαιοκηλίδες έχουν λιγότερο σύνθετη μορφή και παρουσιάζονται σε&lt;br /&gt;
λεπτότερο σχηματισμό, ενώ τα παρομοίως-απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά (τόσο στο εσωτερικό τους όσο και στο εξωτερικό τους) παρουσιάζουν μια μεγαλύτερη διασπορά στις&lt;br /&gt;
τιμές φωτεινότητας. Επίσης, οι πετρελαιοκηλίδες παρουσιάζουν υψηλότερες τιμές στην μέση τιμή της κλίσης των τιμών φωτεινότητάς τους και τα παρομοίως- απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά μεγαλύτερο εμβαδόν (Frate et al., 2000).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εικόνα παρουσιάζεται τα αποτέλεσμα της υλοποιημένης μεθοδολογίας, στην ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων. Σε όλες τις περιπτώσεις το συναρτησιακό των ενεργών περιγραμμάτων κατάφερε να εντοπίσει επιτυχώς τα όρια των πετρελαιοκηλίδων, χωρίς τη&lt;br /&gt;
ρύθμιση κάποιων παραμέτρων. Παράλληλα, οι κηλίδες ανιχνεύονται σε πραγματικό χρόνο.&lt;br /&gt;
Περίπου 10 δευτερόλεπτα είναι ο χρόνος που απαιτείται από ένα Pentium IV προσωπικό υπολογιστή. H αναπτυγμένη μεθοδολογία χρησιμοποιήθηκε και για τον εντοπισμό αντικειμένων σε σειρές εικόνων και βίντεο με απώτερο στόχο τον εντοπισμό και την παρακολούθηση πετρελαιοκηλίδων στο χρόνο. Για παράδειγμα, σε μια ακολουθία εικόνων&lt;br /&gt;
SAR (με ή και χωρίς τη γεωαναφορά τους γνωστή) τα ανιχνευμένα τμήματα (καμπύλες) πετρελαιοκηλίδων στην πρώτη εικόνα SAR αποτελούν τις αρχικές καμπύλες για εξέλιξη στις υπόλοιπες εικόνες. Έτσι ο εντοπισμός και η παρακολούθησή τους να γίνει πιο γρήγορη και αποτελεσματική.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Εικόνα: Πετρελαιοκηλίδα2.jpg | thumb | right | Εφαρμόζοντας τον ανεπτυγμένο αλγόριθμο σε μια σειρά (αλληλουχία) εικόνων ENVISAT με ημερομηνία λήψης στις 24, 28 και 29 Αυγούστου 2006 (Philippines) ©ESA. Πρώτη σειρά: αρχικές εικόνες. Δεύτερη σειρά: Δυαδική εικόνα αποτέλεσμα της κατάτμησης. Τρίτη σειρά: Τα όρια των ανιχνευμένων αντικειμένων σε υπέρθεση (με πράσινο χρώμα) στην αρχική εικόνα. Τέταρτη σειρά: Δυαδική εικόνα με τις ανιχνευμένες πετρελαιοκηλίδες μετά την ταξινόμηση. Πέμπτη σειρά: Τα όρια των εντοπισμένων πετρελαιοκηλίδων (με πράσινο χρώμα) σε υπέρθεση στην αρχική εικόνα]] &lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82</id>
		<title>Παρακολούθηση πετρελαιοκηλίδας</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82"/>
				<updated>2009-01-20T17:14:04Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: Πετρελαιοκηλίδα1.jpg | thumb | right | Η αρχική εικόνα και τα διαφορετικά στάδια της εξέλιξης των ενεργών καμπυλών. Από μια αρχική αυθαίρετη ελλειπτική καμπύλη καταλήγουμε στα τελικά όρια της πετρελαιοκηλίδας. Η σειρά τον εικόνων είναι από τα αριστερά προς τα δεξιά]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σήμερα, η ρύπανση των θαλασσών με πετρέλαιο (και με τα παράγωγά του), από την εμπορική και ποντοπόρο ναυτιλία, αποτελεί μια βασική περιβαλλοντική ανησυχία, για την&lt;br /&gt;
οποία πολλές διεθνής συνεργασίες και νόμοι έχουν πραγματοποιηθεί, ιδιαιτέρως υπό την&lt;br /&gt;
αιγίδα του Διεθνούς Θαλάσσιου Οργανισμού (International Maritime Organisation, ΗΜΟ).&lt;br /&gt;
Το πετρέλαιο έχει, άμεσα και έμμεσα, καταστροφικές επιπτώσεις σε ζώα και φυτά, που κατοικούν στο θαλάσσιο και παράκτιο περιβάλλον (Delilah, 2002).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα SAR είναι τα αποδοτικότερα δορυφορικά δεδομένα για την ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων, αν και δεν δίνουν τη δυνατότητα εκτίμησης του πάχους των πετρελαιοκηλίδων και αναγνώρισης του είδους του πετρελαίου (Brekke and Solberg, 2005). Οι RADARSAT-1 και ENVISAT, είναι οι δύο κύριοι καθημερινοί προμηθευτές δορυφορικών εικόνων SAR για τον εντοπισμό και παρακολούθηση των πετρελαιοκηλίδων. Η πρόσβαση σε ένα αυξανόμενο όγκο δεδομένων SAR, οδηγεί και σε ένα αυξανόμενο φόρτο εργασίας στους χειριστές των κέντρων ελέγχου, παρακολούθησης και επεξεργασίας εικόνων για τον εντοπισμό πετρελαιοκηλίδων. Προς την κατεύθυνση αυτή, αλγόριθμοι για την αυτόματη ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων και την ενεργοποίηση συστήματος συναγερμού για την διαχείρισή τους, είναι σημαντικού οφέλους (Brekke and Solberg, 2005; Karantzalos and Argialas, 2008).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σε γενικές γραμμές ο αυτόματος εντοπισμός των πετρελαιοκηλίδων σε εικόνες SAR δεν είναι μια τετριμμένη διαδικασία, λόγω των (με παρόμοιο φασματικό τρόπο απεικόνισης) χαρακτηριστικών, που μοιάζουν με πετρελαιοκηλίδες (παρομοίως-απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά, look-alikes). Δεν είναι πετρελαιοκηλίδες όλες οι σκουρόχρωμα απεικονιζόμενες περιοχές μια θαλάσσιας περιοχής σε μια απεικόνιση SAR.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται μεθοδολογία για την αυτόματη ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων, βασισμένη σε ενεργά περιγράμματα η οποία αποτελείται από τα εξής&lt;br /&gt;
στάδια: Αρχικά, πραγματοποιείται η προεπεξεργασίας της εικόνας με σκοπό την αφαίρεση&lt;br /&gt;
του θορύβου, την ενίσχυσή και ομαλοποίησή της. Η φιλτραρισμένη εικόνα, που είναι μια σημαντικά απλοποιημένη μορφή της αρχικής, ενσωματώνεται στο συναρτησιακό εξέλιξης&lt;br /&gt;
καμπυλών και πραγματοποιείται η κατάτμηση και η προκαταρκτική ανίχνευση των πιθανών πετρελαιοκηλίδων. Η χρήση του φιλτραρίσματος εξομάλυνσης δεν αποτελεί ένα φίλτρο εξάλειψης πολλαπλασιαστικού θορύβου αλλά στοχεύει κυρίως στην απλοποίηση των εικόνων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι παράμετροι του συναρτησιακού κατάτμησης μπορούν να ρυθμιστούν, έπειτα από διαδικασία επαναλβανόμενων δοκιμών, με σκοπό την τυποποίησή τους) βελτιώνοντας το&lt;br /&gt;
αποτέλεσμά της, εφόσον είναι γνωστή η ένταση του ανέμου κατά τη διάρκεια της λήψης,&lt;br /&gt;
όπως όταν : i) είναι a priori γνωστή ή όταν ii) υπολογίζεται στην SAR απεικόνιση με την εφαρμογή κάποιου μοντέλου όπως το CMOD45 των Salvatori et al. (2003). Τέλος, προκύπτουν οι ανιχνευμένες κηλίδες, με βάση τον υπολογισμό διάφορων στατιστικών μεγεθών -παρόμοιων με αυτών στην βιβλιογραφία (Brekke and Solberg, 2005; Frate et al.,&lt;br /&gt;
2000) - για κάθε μια από τις κατατμημένες περιοχές όπως είναι: το εμβαδόν, η περίμετρος,η πολυπλοκότητα του σχήματος, η εκκεντρικότητα, ο προσανατολισμός, η κλίση των τιμών φωτεινότητας και η τυπική απόκλιση τους στο εσωτερικό εξωτερικό του. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Για την ταξινόμηση, υιοθετήθηκαν αντίστοιχα συμπεράσματα της εργασίας των Frate et al. του 2000, που προέκυψαν από την ανάλυση των στατιστικών μεγεθών ενός μεγάλου πλήθους κηλίδων (139 κηλίδες από τις οποίες οι 71 ήταν πετρελαιοκηλίδες και οι 68 όχι). Προέκυψε ότι οι πετρελαιοκηλίδες έχουν λιγότερο σύνθετη μορφή και παρουσιάζονται σε&lt;br /&gt;
λεπτότερο σχηματισμό, ενώ τα παρομοίως-απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά (τόσο στο εσωτερικό τους όσο και στο εξωτερικό τους) παρουσιάζουν μια μεγαλύτερη διασπορά στις&lt;br /&gt;
τιμές φωτεινότητας. Επίσης, οι πετρελαιοκηλίδες παρουσιάζουν υψηλότερες τιμές στην μέση τιμή της κλίσης των τιμών φωτεινότητάς τους και τα παρομοίως- απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά μεγαλύτερο εμβαδόν (Frate et al., 2000).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εικόνα παρουσιάζεται τα αποτέλεσμα της υλοποιημένης μεθοδολογίας, στην ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων. Σε όλες τις περιπτώσεις το συναρτησιακό των ενεργών περιγραμμάτων κατάφερε να εντοπίσει επιτυχώς τα όρια των πετρελαιοκηλίδων, χωρίς τη&lt;br /&gt;
ρύθμιση κάποιων παραμέτρων. Παράλληλα, οι κηλίδες ανιχνεύονται σε πραγματικό χρόνο.&lt;br /&gt;
Περίπου 10 δευτερόλεπτα είναι ο χρόνος που απαιτείται από ένα Pentium IV προσωπικό υπολογιστή. H αναπτυγμένη μεθοδολογία χρησιμοποιήθηκε και για τον εντοπισμό αντικειμένων σε σειρές εικόνων και βίντεο με απώτερο στόχο τον εντοπισμό και την παρακολούθηση πετρελαιοκηλίδων στο χρόνο. Για παράδειγμα, σε μια ακολουθία εικόνων&lt;br /&gt;
SAR (με ή και χωρίς τη γεωαναφορά τους γνωστή) τα ανιχνευμένα τμήματα (καμπύλες) πετρελαιοκηλίδων στην πρώτη εικόνα SAR αποτελούν τις αρχικές καμπύλες για εξέλιξη στις υπόλοιπες εικόνες. Έτσι ο εντοπισμός και η παρακολούθησή τους να γίνει πιο γρήγορη και αποτελεσματική.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Εικόνα: Πετρελαιοκηλίδα2.jpg | thumb | right | Εφαρμόζοντας τον ανεπτυγμένο αλγόριθμο σε μια σειρά (αλληλουχία) εικόνων ENVISAT με ημερομηνία λήψης στις 24, 28 και 29 Αυγούστου 2006 (Philippines) ©ESA. Πρώτη σειρά: αρχικές εικόνες. Δεύτερη σειρά: Δυαδική εικόνα αποτέλεσμα της κατάτμησης. Τρίτη σειρά: Τα όρια των ανιχνευμένων αντικειμένων σε υπέρθεση (με πράσινο χρώμα) στην αρχική εικόνα. Τέταρτη σειρά: Δυαδική εικόνα με τις ανιχνευμένες πετρελαιοκηλίδες μετά την ταξινόμηση. Πέμπτη σειρά: Τα όρια των εντοπισμένων πετρελαιοκηλίδων (με πράσινο χρώμα) σε υπέρθεση στην αρχική εικόνα]] &lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%A0%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B12.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Πετρελαιοκηλίδα2.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%A0%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B12.jpg"/>
				<updated>2009-01-20T17:11:31Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82</id>
		<title>Παρακολούθηση πετρελαιοκηλίδας</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82"/>
				<updated>2009-01-20T17:10:40Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: Πετρελαιοκηλίδα1.jpg | thumb | right | Η αρχική εικόνα και τα διαφορετικά στάδια της εξέλιξης των ενεργών καμπυλών. Από μια αρχική αυθαίρετη ελλειπτική καμπύλη καταλήγουμε στα τελικά όρια της πετρελαιοκηλίδας. Η σειρά τον εικόνων είναι από τα αριστερά προς τα δεξιά]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σήμερα, η ρύπανση των θαλασσών με πετρέλαιο (και με τα παράγωγά του), από την εμπορική και ποντοπόρο ναυτιλία, αποτελεί μια βασική περιβαλλοντική ανησυχία, για την&lt;br /&gt;
οποία πολλές διεθνής συνεργασίες και νόμοι έχουν πραγματοποιηθεί, ιδιαιτέρως υπό την&lt;br /&gt;
αιγίδα του Διεθνούς Θαλάσσιου Οργανισμού (International Maritime Organisation, ΗΜΟ).&lt;br /&gt;
Το πετρέλαιο έχει, άμεσα και έμμεσα, καταστροφικές επιπτώσεις σε ζώα και φυτά, που κατοικούν στο θαλάσσιο και παράκτιο περιβάλλον (Delilah, 2002).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα SAR είναι τα αποδοτικότερα δορυφορικά δεδομένα για την ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων, αν και δεν δίνουν τη δυνατότητα εκτίμησης του πάχους των πετρελαιοκηλίδων και αναγνώρισης του είδους του πετρελαίου (Brekke and Solberg, 2005). Οι RADARSAT-1 και ENVISAT, είναι οι δύο κύριοι καθημερινοί προμηθευτές δορυφορικών εικόνων SAR για τον εντοπισμό και παρακολούθηση των πετρελαιοκηλίδων. Η πρόσβαση σε ένα αυξανόμενο όγκο δεδομένων SAR, οδηγεί και σε ένα αυξανόμενο φόρτο εργασίας στους χειριστές των κέντρων ελέγχου, παρακολούθησης και επεξεργασίας εικόνων για τον εντοπισμό πετρελαιοκηλίδων. Προς την κατεύθυνση αυτή, αλγόριθμοι για την αυτόματη ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων και την ενεργοποίηση συστήματος συναγερμού για την διαχείρισή τους, είναι σημαντικού οφέλους (Brekke and Solberg, 2005; Karantzalos and Argialas, 2008).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σε γενικές γραμμές ο αυτόματος εντοπισμός των πετρελαιοκηλίδων σε εικόνες SAR δεν είναι μια τετριμμένη διαδικασία, λόγω των (με παρόμοιο φασματικό τρόπο απεικόνισης) χαρακτηριστικών, που μοιάζουν με πετρελαιοκηλίδες (παρομοίως-απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά, look-alikes). Δεν είναι πετρελαιοκηλίδες όλες οι σκουρόχρωμα απεικονιζόμενες περιοχές μια θαλάσσιας περιοχής σε μια απεικόνιση SAR.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται μεθοδολογία για την αυτόματη ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων, βασισμένη σε ενεργά περιγράμματα η οποία αποτελείται από τα εξής&lt;br /&gt;
στάδια: Αρχικά, πραγματοποιείται η προεπεξεργασίας της εικόνας με σκοπό την αφαίρεση&lt;br /&gt;
του θορύβου, την ενίσχυσή και ομαλοποίησή της. Η φιλτραρισμένη εικόνα, που είναι μια σημαντικά απλοποιημένη μορφή της αρχικής, ενσωματώνεται στο συναρτησιακό εξέλιξης&lt;br /&gt;
καμπυλών και πραγματοποιείται η κατάτμηση και η προκαταρκτική ανίχνευση των πιθανών πετρελαιοκηλίδων. Η χρήση του φιλτραρίσματος εξομάλυνσης δεν αποτελεί ένα φίλτρο εξάλειψης πολλαπλασιαστικού θορύβου αλλά στοχεύει κυρίως στην απλοποίηση των εικόνων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι παράμετροι του συναρτησιακού κατάτμησης μπορούν να ρυθμιστούν, έπειτα από διαδικασία επαναλβανόμενων δοκιμών, με σκοπό την τυποποίησή τους) βελτιώνοντας το&lt;br /&gt;
αποτέλεσμά της, εφόσον είναι γνωστή η ένταση του ανέμου κατά τη διάρκεια της λήψης,&lt;br /&gt;
όπως όταν : i) είναι a priori γνωστή ή όταν ii) υπολογίζεται στην SAR απεικόνιση με την εφαρμογή κάποιου μοντέλου όπως το CMOD45 των Salvatori et al. (2003). Τέλος, προκύπτουν οι ανιχνευμένες κηλίδες, με βάση τον υπολογισμό διάφορων στατιστικών μεγεθών -παρόμοιων με αυτών στην βιβλιογραφία (Brekke and Solberg, 2005; Frate et al.,&lt;br /&gt;
2000) - για κάθε μια από τις κατατμημένες περιοχές όπως είναι: το εμβαδόν, η περίμετρος,η πολυπλοκότητα του σχήματος, η εκκεντρικότητα, ο προσανατολισμός, η κλίση των τιμών φωτεινότητας και η τυπική απόκλιση τους στο εσωτερικό εξωτερικό του. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Για την ταξινόμηση, υιοθετήθηκαν αντίστοιχα συμπεράσματα της εργασίας των Frate et al. του 2000, που προέκυψαν από την ανάλυση των στατιστικών μεγεθών ενός μεγάλου πλήθους κηλίδων (139 κηλίδες από τις οποίες οι 71 ήταν πετρελαιοκηλίδες και οι 68 όχι). Προέκυψε ότι οι πετρελαιοκηλίδες έχουν λιγότερο σύνθετη μορφή και παρουσιάζονται σε&lt;br /&gt;
λεπτότερο σχηματισμό, ενώ τα παρομοίως-απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά (τόσο στο εσωτερικό τους όσο και στο εξωτερικό τους) παρουσιάζουν μια μεγαλύτερη διασπορά στις&lt;br /&gt;
τιμές φωτεινότητας. Επίσης, οι πετρελαιοκηλίδες παρουσιάζουν υψηλότερες τιμές στην μέση τιμή της κλίσης των τιμών φωτεινότητάς τους και τα παρομοίως- απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά μεγαλύτερο εμβαδόν (Frate et al., 2000).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εικόνα παρουσιάζεται τα αποτέλεσμα της υλοποιημένης μεθοδολογίας, στην ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων. Σε όλες τις περιπτώσεις το συναρτησιακό των ενεργών περιγραμμάτων κατάφερε να εντοπίσει επιτυχώς τα όρια των πετρελαιοκηλίδων, χωρίς τη&lt;br /&gt;
ρύθμιση κάποιων παραμέτρων. Παράλληλα, οι κηλίδες ανιχνεύονται σε πραγματικό χρόνο.&lt;br /&gt;
Περίπου 10 δευτερόλεπτα είναι ο χρόνος που απαιτείται από ένα Pentium IV προσωπικό υπολογιστή. H αναπτυγμένη μεθοδολογία χρησιμοποιήθηκε και για τον εντοπισμό αντικειμένων σε σειρές εικόνων και βίντεο με απώτερο στόχο τον εντοπισμό και την παρακολούθηση πετρελαιοκηλίδων στο χρόνο. Για παράδειγμα, σε μια ακολουθία εικόνων&lt;br /&gt;
SAR (με ή και χωρίς τη γεωαναφορά τους γνωστή) τα ανιχνευμένα τμήματα (καμπύλες) πετρελαιοκηλίδων στην πρώτη εικόνα SAR αποτελούν τις αρχικές καμπύλες για εξέλιξη στις υπόλοιπες εικόνες. Έτσι ο εντοπισμός και η παρακολούθησή τους να γίνει πιο γρήγορη και αποτελεσματική.&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82</id>
		<title>Παρακολούθηση πετρελαιοκηλίδας</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1%CF%82"/>
				<updated>2009-01-20T17:08:39Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: New page: [[Εικόνα: Πετρελαιοκηλίδα1.jpg | thumb | right | Η αρχική εικόνα και τα διαφορετικά στάδια της εξέλιξης των ενεργ...&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: Πετρελαιοκηλίδα1.jpg | thumb | right | Η αρχική εικόνα και τα διαφορετικά στάδια της εξέλιξης των ενεργών καμπυλών. Από μια αρχική αυθαίρετη ελλειπτική καμπύλη καταλήγουμε στα τελικά όρια της πετρελαιοκηλίδας. Η σειρά τον εικόνων είναι από τα αριστερά προς τα δεξιά]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σήμερα, η ρύπανση των θαλασσών με πετρέλαιο (και με τα παράγωγά του), από την εμπορική και ποντοπόρο ναυτιλία, αποτελεί μια βασική περιβαλλοντική ανησυχία, για την&lt;br /&gt;
οποία πολλές διεθνής συνεργασίες και νόμοι έχουν πραγματοποιηθεί, ιδιαιτέρως υπό την&lt;br /&gt;
αιγίδα του Διεθνούς Θαλάσσιου Οργανισμού (International Maritime Organisation, ΗΜΟ).&lt;br /&gt;
Το πετρέλαιο έχει, άμεσα και έμμεσα, καταστροφικές επιπτώσεις σε ζώα και φυτά, που κατοικούν στο θαλάσσιο και παράκτιο περιβάλλον (Delilah, 2002).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα SAR είναι τα αποδοτικότερα δορυφορικά δεδομένα για την ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων, αν και δεν δίνουν τη δυνατότητα εκτίμησης του πάχους των πετρελαιοκηλίδων και αναγνώρισης του είδους του πετρελαίου (Brekke and Solberg, 2005). Οι RADARSAT-1 και ENVISAT, είναι οι δύο κύριοι καθημερινοί προμηθευτές δορυφορικών εικόνων SAR για τον εντοπισμό και παρακολούθηση των πετρελαιοκηλίδων. Η πρόσβαση σε ένα αυξανόμενο όγκο δεδομένων SAR, οδηγεί και σε ένα αυξανόμενο φόρτο εργασίας στους χειριστές των κέντρων ελέγχου, παρακολούθησης και επεξεργασίας εικόνων για τον εντοπισμό πετρελαιοκηλίδων. Προς την κατεύθυνση αυτή, αλγόριθμοι για την αυτόματη ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων και την ενεργοποίηση συστήματος συναγερμού για την διαχείρισή τους, είναι σημαντικού οφέλους (Brekke and Solberg, 2005; Karantzalos and Argialas, 2008).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Σε γενικές γραμμές ο αυτόματος εντοπισμός των πετρελαιοκηλίδων σε εικόνες SAR δεν είναι μια τετριμμένη διαδικασία, λόγω των (με παρόμοιο φασματικό τρόπο απεικόνισης) χαρακτηριστικών, που μοιάζουν με πετρελαιοκηλίδες (παρομοίως-απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά, look-alikes). Δεν είναι πετρελαιοκηλίδες όλες οι σκουρόχρωμα απεικονιζόμενες περιοχές μια θαλάσσιας περιοχής σε μια απεικόνιση SAR.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται μεθοδολογία για την αυτόματη ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων, βασισμένη σε ενεργά περιγράμματα η οποία αποτελείται από τα εξής&lt;br /&gt;
στάδια: Αρχικά, πραγματοποιείται η προεπεξεργασίας της εικόνας με σκοπό την αφαίρεση&lt;br /&gt;
του θορύβου, την ενίσχυσή και ομαλοποίησή της. Η φιλτραρισμένη εικόνα, που είναι μια σημαντικά απλοποιημένη μορφή της αρχικής, ενσωματώνεται στο συναρτησιακό εξέλιξης&lt;br /&gt;
καμπυλών και πραγματοποιείται η κατάτμηση και η προκαταρκτική ανίχνευση των πιθανών πετρελαιοκηλίδων. Η χρήση του φιλτραρίσματος εξομάλυνσης δεν αποτελεί ένα φίλτρο εξάλειψης πολλαπλασιαστικού θορύβου αλλά στοχεύει κυρίως στην απλοποίηση των εικόνων.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι παράμετροι του συναρτησιακού κατάτμησης μπορούν να ρυθμιστούν, έπειτα από διαδικασία επαναλβανόμενων δοκιμών, με σκοπό την τυποποίησή τους) βελτιώνοντας το&lt;br /&gt;
αποτέλεσμά της, εφόσον είναι γνωστή η ένταση του ανέμου κατά τη διάρκεια της λήψης,&lt;br /&gt;
όπως όταν : i) είναι a priori γνωστή ή όταν ii) υπολογίζεται στην SAR απεικόνιση με την εφαρμογή κάποιου μοντέλου όπως το CMOD45 των Salvatori et al. (2003). Τέλος, προκύπτουν οι ανιχνευμένες κηλίδες, με βάση τον υπολογισμό διάφορων στατιστικών μεγεθών -παρόμοιων με αυτών στην βιβλιογραφία (Brekke and Solberg, 2005; Frate et al.,&lt;br /&gt;
2000) - για κάθε μια από τις κατατμημένες περιοχές όπως είναι: το εμβαδόν, η περίμετρος,&lt;br /&gt;
 η πολυπλοκότητα του σχήματος, η εκκεντρικότητα, ο προσανατολισμός, η κλίση των τιμών φωτεινότητας και η τυπική απόκλιση τους στο εσωτερικό και εξωτερικό του. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Για την ταξινόμηση, υιοθετήθηκαν αντίστοιχα συμπεράσματα της εργασίας των Frate et al. του 2000, που προέκυψαν από την ανάλυση των στατιστικών μεγεθών ενός μεγάλου πλήθους κηλίδων (139 κηλίδες από τις οποίες οι 71 ήταν πετρελαιοκηλίδες και οι 68 όχι). Προέκυψε ότι οι πετρελαιοκηλίδες έχουν λιγότερο σύνθετη μορφή και παρουσιάζονται σε&lt;br /&gt;
λεπτότερο σχηματισμό, ενώ τα παρομοίως-απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά (τόσο στο εσωτερικό τους όσο και στο εξωτερικό τους) παρουσιάζουν μια μεγαλύτερη διασπορά στις&lt;br /&gt;
τιμές φωτεινότητας. Επίσης, οι πετρελαιοκηλίδες παρουσιάζουν υψηλότερες τιμές στην μέση τιμή της κλίσης των τιμών φωτεινότητάς τους και τα παρομοίως- απεικονιζόμενα χαρακτηριστικά μεγαλύτερο εμβαδόν (Frate et al., 2000).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Στην εικόνα Πετρελαιοκηλίδα1 παρουσιάζεται τα αποτέλεσμα της υλοποιημένης μεθοδολογίας, στην ανίχνευση πετρελαιοκηλίδων. Σε όλες τις περιπτώσεις το συναρτησιακό των ενεργών περιγραμμάτων κατάφερε να εντοπίσει επιτυχώς τα όρια των πετρελαιοκηλίδων, χωρίς τη&lt;br /&gt;
ρύθμιση κάποιων παραμέτρων. Παράλληλα, οι κηλίδες ανιχνεύονται σε πραγματικό χρόνο.&lt;br /&gt;
Περίπου 10 δευτερόλεπτα είναι ο χρόνος που απαιτείται από ένα Pentium IV προσωπικό υπολογιστή. H αναπτυγμένη μεθοδολογία χρησιμοποιήθηκε και για τον εντοπισμό αντικειμένων σε σειρές εικόνων και βίντεο με απώτερο στόχο τον εντοπισμό και την παρακολούθηση πετρελαιοκηλίδων στο χρόνο. Για παράδειγμα, σε μια ακολουθία εικόνων&lt;br /&gt;
SAR (με ή και χωρίς τη γεωαναφορά τους γνωστή) τα ανιχνευμένα τμήματα (καμπύλες) πετρελαιοκηλίδων στην πρώτη εικόνα SAR αποτελούν τις αρχικές καμπύλες για εξέλιξη στις υπόλοιπες εικόνες. Έτσι ο εντοπισμός και η παρακολούθησή τους να γίνει πιο γρήγορη και αποτελεσματική (εικονα:Πετρελαιοκηλίδα2).&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%A0%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B11.jpg</id>
		<title>Αρχείο:Πετρελαιοκηλίδα1.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%A0%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BA%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B11.jpg"/>
				<updated>2009-01-20T17:02:01Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9D%CE%AD%CF%86%CE%B7_%CF%81%CF%8D%CF%80%CF%89%CE%BD_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82</id>
		<title>Νέφη ρύπων της ατμόσφαιρας</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9D%CE%AD%CF%86%CE%B7_%CF%81%CF%8D%CF%80%CF%89%CE%BD_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82"/>
				<updated>2009-01-20T16:51:51Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: New page: [[Εικόνα: NCAR.jpg | thumb | right | Νέφη ρύπων (με κόκκινο) μετακινούνται από τη Νοτιοανατολική Ασία προς τη Βόρειο...&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: NCAR.jpg | thumb | right | Νέφη ρύπων (με κόκκινο) μετακινούνται από τη Νοτιοανατολική Ασία προς τη Βόρειο Αμερική, πηγή:NCAR]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Μπούλντερ, Κολοράντο	&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Οι πρώτες εικόνες της κατανομής των αέριων ρύπων σε παγκόσμιο επίπεδο δημοσιεύτηκαν από το Εθνικό Κέντρο Ατμοσφαιρικής Έρευνας των ΗΠΑ. Προέρχονται από το δορυφόρο Terra της NASA, o οποίος περιφέρεται γύρω από τη Γη 16 φορές την ημέρα, εντοπίζοντας τις κύριες πηγές μονοξειδίου του άνθρακα. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Όπως αναφέρει το EurekAlert, οι πρώτες εικόνες, που λήφθηκαν από το Μάρτιο έως το Δεκέμβριο του 2000, δείχνουν τεράστια νέφη ρύπων να μετακινούνται μεταξύ των ηπείρων, σε ύψος τριών μέχρι πέντε χιλιομέτρων.&lt;br /&gt;
Το όργανο MOPITT (Measurements of pollution in the troposphere ή Μετρήσεις της ρύπανσης στην τροπόσφαιρα), που έχει τοποθετηθεί στον Terra, καταγράφει τη συγκέντρωση του μονοξειδίου του άνθρακα, το οποίο παράγεται κυρίως κατά την καύση ορυκτών καυσίμων και φυσικών υλικών, όπως το ξύλο.&lt;br /&gt;
Επειδή όμως και άλλοι αέριοι ρύποι, π.χ. τα οξείδια του αζώτου, παράγονται από τις ίδιες διαδικασίες, οι καταγραφές μπορεί να θεωρηθεί ότι δίνουν μια εικόνα της ρύπανσης γενικότερα.&lt;br /&gt;
«Οι νέες παρατηρήσεις δείχνουν καθαρά ότι η ρύπανση της ατμόσφαιρας δεν είναι απλώς ένα τοπικό πρόβλημα• είναι παγκόσμιο ζήτημα» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Τζον Γκάιλ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στο Εθνικό Κέντρο Ατμοσφαιρικής Έρευνας.&lt;br /&gt;
Οι εικόνες δείχνουν τα τεράστια νέφη μονοξειδίου που εκλύθηκαν από τις πυρκαγιές σε δάση των δυτικών πολιτειών των ΗΠΑ πέρυσι καθώς και την αύξηση της συγκέντρωσης των ρύπων στο βόρειο ημισφαίριο κατά τους χειμερινούς μήνες, εξαιτίας της αυξημένης κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων.&lt;br /&gt;
Ωστόσο, η εντυπωσιακότερη και ταυτόχρονα η πλέον ανησυχητική παρατήρηση είναι ότι οι ρύποι που προέρχονται από πυρκαγιές στην Αφρική και τη Νότιο Αμερική διασχίζουν τον ωκεανό και φτάνουν μέχρι την Αυστραλία.&lt;br /&gt;
Οι ερευνητές εντόπισαν και μια άγνωστη μέχρι σήμερα πηγή ρύπων στην Νοτιοανατολική Ασία, από όπου το μονοξείδιο του άνθρακα μεταφέρεται έως τη Βόρειο Αμερική. Αγνωστο παραμένει αν η ρύπανση στην περιοχή αυτή οφείλεται σε πυρκαγιές ή στην ανθρώπινη δραστηριότητα.&lt;br /&gt;
Το μονοξείδιο του άνθρακα είναι τοξικό, καθώς συνδέεται μη αντιστρεπτά με την αιμοσφαιρίνη του αίματος. Στα χαμηλά στρώματα της ατμόσφαιρας αντιδρά με άλλους ρύπους, για να σχηματιστεί τελικά όζον, αέριο που είναι επίσης τοξικό και συμβάλλει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.([[Μελέτη χαρακτηριστικών ατμόσφαιρας]])&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:NCAR.jpg</id>
		<title>Αρχείο:NCAR.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:NCAR.jpg"/>
				<updated>2009-01-20T16:45:36Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BE%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%BF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%B6%CF%8E%CF%84%CE%BF%CF%85</id>
		<title>Διοξείδιο του αζώτου</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BE%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%BF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%B6%CF%8E%CF%84%CE%BF%CF%85"/>
				<updated>2009-01-20T16:44:19Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: UNIVERSITY OF HEILDELBERG.jpg | thumb | right | Υψηλά επίπεδα διοξειδίου του αζώτου (κόκκινο) καταγράφονται στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής, πηγή:University of Heidelberg]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Χαϊδελβέργη''' &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ένας παγκόσμιος χάρτης που απεικονίζει σε υψηλή ανάλυση τις συγκεντρώσεις του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του αζώτου δημιουργήθηκε έπειτα από 18 μήνες μετρήσεων με τον ENVISAT της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος, τον μεγαλύτερο δορυφόρο για περιβαλλοντικές μετρήσεις. &lt;br /&gt;
«Τα αποτελέσματά μας θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για προβλέψεις της ποιότητας του αέρα» αναφέρει ο Στέφεν Μπέιρλε, μέλος της ερευνητικής ομάδας που επεξεργάστηκε τα δεδομένα στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης στη Γερμάνία. «Όμως προς το παρόν εστιαζόμαστε στο να ποσοτικοποιήσουμε τις συνεισφορές διαφόρων πηγών διοξειδίου του αζώτου» προσθέτει.&lt;br /&gt;
Υψηλά επίπεδα διοξειδίου του αζώτου στην τροπόσφαιρα (το κατώτερο τμήμα της ατμόσφαιρας) καταγράφονται στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής και σε μεγάλο τμήμα της βορειοανατολικής Ασίας. Η νοτιοανατολική Ασία και η Αφρική παρουσιάζουν επίσης αυξημένες συγκεντρώσεις, οι οποίες όμως οφείλονται στην καύση βιομάζας.&lt;br /&gt;
Τα οξείδια του αζώτου εκλύονται από την καύση ορυκτών καυσίμων στη βιομηχανία και τα οχήματα, από την καύση φυτικής ύλης, από τους κεραυνούς, καθώς και από τη μικροβιακή δραστηριότητα στο έδαφος. Αν και η συμμετοχή των κεραυνών στην παγκόσμια παραγωγή δεν έχει εκτιμηθεί, η μεγαλύτερη ποσότητα του αερίου προέρχεται σίγουρα από ανθρώπινες δραστηριότητες.&lt;br /&gt;
Σε υψηλές συγκεντρώσεις το διοξείδιο του αζώτου προκαλεί βλάβες στους πνεύμονες και αναπνευστικά προβλήματα και συμμετέχει στο σχηματισμό τοξικού όζοντος κοντά στο έδαφος.&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα συλλεγόταν από τον Ιανουάριο του 2003 έως τον φετινό Ιούνιο, με τον ENVISAT να σαρώνει ολόκληρο τον πλανήτη ανά έξι ημέρες.&lt;br /&gt;
Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν με το όργανο SCIAMACHY (Absorption Spectrometer for Atmospheric Chartography), ένα φασματόμετρο που μετρά την ανάκλαση ακτινοβολίας από τη Γη σε διάφορα μήκη κύματος.&lt;br /&gt;
Καθώς η ηλιακή αντινοβολία ανακλάται, τα αέρια της ατμόσφαιρας απορροφούν την ακτινοβολία σε χαρακτηριστικά μήκη κύματος. Το μοτίβο των φασμάτων απορρόφησης αποκαλύπτει τις συγκεντρώσεις συγκεκριμένων αέριων ρύπων στον αέρα κάτω από τον δορυφόρο.&lt;br /&gt;
Το ίδιο όργανο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη χαρτογράφηση και άλλων ατμοσφαιρικών αερίων, όπως το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο, τα σημαντικότερα αέρια του θερμοκηπίου.([[Μελέτη χαρακτηριστικών ατμόσφαιρας]])&lt;br /&gt;
Το βασικό πλεονέκτημα του SCIAMACHY είναι η υψηλή ανάλυση. «Η υψηλή ανάλυση που προσφέρει το SCIAMACHY μας επιτρέπει να διακρίνουμε λεπτομέρειες στις παγκόσμιες εικόνες, ακόμα και μεμονωμένες πηγές στις πόλεις» αναφέρει ο Μπέιρλε. &lt;br /&gt;
«Σε ορισμένες τοποθεσίες διακρίνονται ακόμα και οι διαδρομές των πλοίων» σχολιάζει.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BE%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%BF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%B6%CF%8E%CF%84%CE%BF%CF%85</id>
		<title>Διοξείδιο του αζώτου</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BE%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%BF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%B6%CF%8E%CF%84%CE%BF%CF%85"/>
				<updated>2009-01-20T16:43:29Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: UNIVERSITY OF HEILDELBERG.jpg | thumb | right | Υψηλά επίπεδα διοξειδίου του αζώτου (κόκκινο) καταγράφονται στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής, πηγή:University of Heidelberg]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Χαϊδελβέργη''' &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ένας παγκόσμιος χάρτης που απεικονίζει σε υψηλή ανάλυση τις συγκεντρώσεις του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του αζώτου δημιουργήθηκε έπειτα από 18 μήνες μετρήσεων με τον ENVISAT της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος, τον μεγαλύτερο δορυφόρο για περιβαλλοντικές μετρήσεις. &lt;br /&gt;
«Τα αποτελέσματά μας θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για προβλέψεις της ποιότητας του αέρα» αναφέρει ο Στέφεν Μπέιρλε, μέλος της ερευνητικής ομάδας που επεξεργάστηκε τα δεδομένα στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης στη Γερμάνία. «Όμως προς το παρόν εστιαζόμαστε στο να ποσοτικοποιήσουμε τις συνεισφορές διαφόρων πηγών διοξειδίου του αζώτου» προσθέτει.&lt;br /&gt;
Υψηλά επίπεδα διοξειδίου του αζώτου στην τροπόσφαιρα (το κατώτερο τμήμα της ατμόσφαιρας) καταγράφονται στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής και σε μεγάλο τμήμα της βορειοανατολικής Ασίας. Η νοτιοανατολική Ασία και η Αφρική παρουσιάζουν επίσης αυξημένες συγκεντρώσεις, οι οποίες όμως οφείλονται στην καύση βιομάζας.&lt;br /&gt;
Τα οξείδια του αζώτου εκλύονται από την καύση ορυκτών καυσίμων στη βιομηχανία και τα οχήματα, από την καύση φυτικής ύλης, από τους κεραυνούς, καθώς και από τη μικροβιακή δραστηριότητα στο έδαφος. Αν και η συμμετοχή των κεραυνών στην παγκόσμια παραγωγή δεν έχει εκτιμηθεί, η μεγαλύτερη ποσότητα του αερίου προέρχεται σίγουρα από ανθρώπινες δραστηριότητες.&lt;br /&gt;
Σε υψηλές συγκεντρώσεις το διοξείδιο του αζώτου προκαλεί βλάβες στους πνεύμονες και αναπνευστικά προβλήματα και συμμετέχει στο σχηματισμό τοξικού όζοντος κοντά στο έδαφος.&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα συλλεγόταν από τον Ιανουάριο του 2003 έως τον φετινό Ιούνιο, με τον ENVISAT να σαρώνει ολόκληρο τον πλανήτη ανά έξι ημέρες.&lt;br /&gt;
Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν με το όργανο SCIAMACHY (Absorption Spectrometer for Atmospheric Chartography), ένα φασματόμετρο που μετρά την ανάκλαση ακτινοβολίας από τη Γη σε διάφορα μήκη κύματος.&lt;br /&gt;
Καθώς η ηλιακή αντινοβολία ανακλάται, τα αέρια της ατμόσφαιρας απορροφούν την ακτινοβολία σε χαρακτηριστικά μήκη κύματος. Το μοτίβο των φασμάτων απορρόφησης αποκαλύπτει τις συγκεντρώσεις συγκεκριμένων αέριων ρύπων στον αέρα κάτω από τον δορυφόρο.&lt;br /&gt;
Το ίδιο όργανο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη χαρτογράφηση και άλλων ατμοσφαιρικών αερίων, όπως το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο, τα σημαντικότερα αέρια του θερμοκηπίου.([[Μελέτη χαρακτηριστκών ατμόσφαιρας]])&lt;br /&gt;
Το βασικό πλεονέκτημα του SCIAMACHY είναι η υψηλή ανάλυση. «Η υψηλή ανάλυση που προσφέρει το SCIAMACHY μας επιτρέπει να διακρίνουμε λεπτομέρειες στις παγκόσμιες εικόνες, ακόμα και μεμονωμένες πηγές στις πόλεις» αναφέρει ο Μπέιρλε. &lt;br /&gt;
«Σε ορισμένες τοποθεσίες διακρίνονται ακόμα και οι διαδρομές των πλοίων» σχολιάζει.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BE%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%BF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%B6%CF%8E%CF%84%CE%BF%CF%85</id>
		<title>Διοξείδιο του αζώτου</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BE%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%BF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%B6%CF%8E%CF%84%CE%BF%CF%85"/>
				<updated>2009-01-20T16:42:45Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: UNIVERSITY OF HEILDELBERG.jpg | thumb | right | Υψηλά επίπεδα διοξειδίου του αζώτου (κόκκινο) καταγράφονται στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής, πηγή:University of Heidelberg]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Χαϊδελβέργη''' &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ένας παγκόσμιος χάρτης που απεικονίζει σε υψηλή ανάλυση τις συγκεντρώσεις του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του αζώτου δημιουργήθηκε έπειτα από 18 μήνες μετρήσεων με τον ENVISAT της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος, τον μεγαλύτερο δορυφόρο για περιβαλλοντικές μετρήσεις. &lt;br /&gt;
«Τα αποτελέσματά μας θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για προβλέψεις της ποιότητας του αέρα» αναφέρει ο Στέφεν Μπέιρλε, μέλος της ερευνητικής ομάδας που επεξεργάστηκε τα δεδομένα στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης στη Γερμάνία. «Όμως προς το παρόν εστιαζόμαστε στο να ποσοτικοποιήσουμε τις συνεισφορές διαφόρων πηγών διοξειδίου του αζώτου» προσθέτει.&lt;br /&gt;
Υψηλά επίπεδα διοξειδίου του αζώτου στην τροπόσφαιρα (το κατώτερο τμήμα της ατμόσφαιρας) καταγράφονται στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής και σε μεγάλο τμήμα της βορειοανατολικής Ασίας. Η νοτιοανατολική Ασία και η Αφρική παρουσιάζουν επίσης αυξημένες συγκεντρώσεις, οι οποίες όμως οφείλονται στην καύση βιομάζας.&lt;br /&gt;
Τα οξείδια του αζώτου εκλύονται από την καύση ορυκτών καυσίμων στη βιομηχανία και τα οχήματα, από την καύση φυτικής ύλης, από τους κεραυνούς, καθώς και από τη μικροβιακή δραστηριότητα στο έδαφος. Αν και η συμμετοχή των κεραυνών στην παγκόσμια παραγωγή δεν έχει εκτιμηθεί, η μεγαλύτερη ποσότητα του αερίου προέρχεται σίγουρα από ανθρώπινες δραστηριότητες.&lt;br /&gt;
Σε υψηλές συγκεντρώσεις το διοξείδιο του αζώτου προκαλεί βλάβες στους πνεύμονες και αναπνευστικά προβλήματα και συμμετέχει στο σχηματισμό τοξικού όζοντος κοντά στο έδαφος.&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα συλλεγόταν από τον Ιανουάριο του 2003 έως τον φετινό Ιούνιο, με τον ENVISAT να σαρώνει ολόκληρο τον πλανήτη ανά έξι ημέρες.&lt;br /&gt;
Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν με το όργανο SCIAMACHY (Absorption Spectrometer for Atmospheric Chartography), ένα φασματόμετρο που μετρά την ανάκλαση ακτινοβολίας από τη Γη σε διάφορα μήκη κύματος.&lt;br /&gt;
Καθώς η ηλιακή αντινοβολία ανακλάται, τα αέρια της ατμόσφαιρας απορροφούν την ακτινοβολία σε χαρακτηριστικά μήκη κύματος. Το μοτίβο των φασμάτων απορρόφησης αποκαλύπτει τις συγκεντρώσεις συγκεκριμένων αέριων ρύπων στον αέρα κάτω από τον δορυφόρο.&lt;br /&gt;
Το ίδιο όργανο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη χαρτογράφηση και άλλων ατμοσφαιρικών αερίων, όπως το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο, τα σημαντικότερα αέρια του θερμοκηπίου.(Μελέτη χαρακτηριστκών ατμόσφαιρας)&lt;br /&gt;
Το βασικό πλεονέκτημα του SCIAMACHY είναι η υψηλή ανάλυση. «Η υψηλή ανάλυση που προσφέρει το SCIAMACHY μας επιτρέπει να διακρίνουμε λεπτομέρειες στις παγκόσμιες εικόνες, ακόμα και μεμονωμένες πηγές στις πόλεις» αναφέρει ο Μπέιρλε. &lt;br /&gt;
«Σε ορισμένες τοποθεσίες διακρίνονται ακόμα και οι διαδρομές των πλοίων» σχολιάζει.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;br /&gt;
[[Μελέτη χαρακτηριστκών ατμόσφαιρας | Μελέτη χαρακτηριστικών ατμόσφαιρας ]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BE%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%BF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%B6%CF%8E%CF%84%CE%BF%CF%85</id>
		<title>Διοξείδιο του αζώτου</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%94%CE%B9%CE%BF%CE%BE%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%BF_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%B6%CF%8E%CF%84%CE%BF%CF%85"/>
				<updated>2009-01-20T16:39:40Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: New page: [[Εικόνα: UNIVERSITY OF HEILDELBERG.jpg | thumb | right | Υψηλά επίπεδα διοξειδίου του αζώτου (κόκκινο) καταγράφονται στις με...&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: UNIVERSITY OF HEILDELBERG.jpg | thumb | right | Υψηλά επίπεδα διοξειδίου του αζώτου (κόκκινο) καταγράφονται στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής, πηγή:University of Heidelberg]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Χαϊδελβέργη''' &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ένας παγκόσμιος χάρτης που απεικονίζει σε υψηλή ανάλυση τις συγκεντρώσεις του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του αζώτου δημιουργήθηκε έπειτα από 18 μήνες μετρήσεων με τον ENVISAT της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος, τον μεγαλύτερο δορυφόρο για περιβαλλοντικές μετρήσεις. &lt;br /&gt;
«Τα αποτελέσματά μας θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για προβλέψεις της ποιότητας του αέρα» αναφέρει ο Στέφεν Μπέιρλε, μέλος της ερευνητικής ομάδας που επεξεργάστηκε τα δεδομένα στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης στη Γερμάνία. «Όμως προς το παρόν εστιαζόμαστε στο να ποσοτικοποιήσουμε τις συνεισφορές διαφόρων πηγών διοξειδίου του αζώτου» προσθέτει.&lt;br /&gt;
Υψηλά επίπεδα διοξειδίου του αζώτου στην τροπόσφαιρα (το κατώτερο τμήμα της ατμόσφαιρας) καταγράφονται στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής και σε μεγάλο τμήμα της βορειοανατολικής Ασίας. Η νοτιοανατολική Ασία και η Αφρική παρουσιάζουν επίσης αυξημένες συγκεντρώσεις, οι οποίες όμως οφείλονται στην καύση βιομάζας.&lt;br /&gt;
Τα οξείδια του αζώτου εκλύονται από την καύση ορυκτών καυσίμων στη βιομηχανία και τα οχήματα, από την καύση φυτικής ύλης, από τους κεραυνούς, καθώς και από τη μικροβιακή δραστηριότητα στο έδαφος. Αν και η συμμετοχή των κεραυνών στην παγκόσμια παραγωγή δεν έχει εκτιμηθεί, η μεγαλύτερη ποσότητα του αερίου προέρχεται σίγουρα από ανθρώπινες δραστηριότητες.&lt;br /&gt;
Σε υψηλές συγκεντρώσεις το διοξείδιο του αζώτου προκαλεί βλάβες στους πνεύμονες και αναπνευστικά προβλήματα και συμμετέχει στο σχηματισμό τοξικού όζοντος κοντά στο έδαφος.&lt;br /&gt;
Τα δεδομένα συλλεγόταν από τον Ιανουάριο του 2003 έως τον φετινό Ιούνιο, με τον ENVISAT να σαρώνει ολόκληρο τον πλανήτη ανά έξι ημέρες.&lt;br /&gt;
Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν με το όργανο SCIAMACHY (Absorption Spectrometer for Atmospheric Chartography), ένα φασματόμετρο που μετρά την ανάκλαση ακτινοβολίας από τη Γη σε διάφορα μήκη κύματος.&lt;br /&gt;
Καθώς η ηλιακή αντινοβολία ανακλάται, τα αέρια της ατμόσφαιρας απορροφούν την ακτινοβολία σε χαρακτηριστικά μήκη κύματος. Το μοτίβο των φασμάτων απορρόφησης αποκαλύπτει τις συγκεντρώσεις συγκεκριμένων αέριων ρύπων στον αέρα κάτω από τον δορυφόρο.&lt;br /&gt;
Το ίδιο όργανο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη χαρτογράφηση και άλλων ατμοσφαιρικών αερίων, όπως το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο, τα σημαντικότερα αέρια του θερμοκηπίου.(Μελέτη χαρακτηριστκών ατμόσφαιρας)&lt;br /&gt;
Το βασικό πλεονέκτημα του SCIAMACHY είναι η υψηλή ανάλυση. «Η υψηλή ανάλυση που προσφέρει το SCIAMACHY μας επιτρέπει να διακρίνουμε λεπτομέρειες στις παγκόσμιες εικόνες, ακόμα και μεμονωμένες πηγές στις πόλεις» αναφέρει ο Μπέιρλε. &lt;br /&gt;
«Σε ορισμένες τοποθεσίες διακρίνονται ακόμα και οι διαδρομές των πλοίων» σχολιάζει.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 [[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:UNIVERSITY_OF_HEILDELBERG.jpg</id>
		<title>Αρχείο:UNIVERSITY OF HEILDELBERG.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:UNIVERSITY_OF_HEILDELBERG.jpg"/>
				<updated>2009-01-20T16:31:23Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B7_%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82</id>
		<title>Μελέτη χαρακτηριστικών ατμόσφαιρας</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B7_%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82"/>
				<updated>2009-01-20T16:25:33Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: LIDAR.jpg | thumb | right | Αρχή λειτουργίας της τεχνικής '''lidar''', πηγή:Weitkamp,2005]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
'''Αρχή λειτουργίας'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η τεχνική της τηλεπισκόπησης με χρήση ακτινοβολίας laser (τεχνική '''LIDAR'''), έχει καθιερωθεί&lt;br /&gt;
διεθνώς ως μία αποτελεσματική και αξιόπιστη μέθοδος μελέτης και παρακολούθησης των&lt;br /&gt;
βασικότερων χαρακτηριστικών της ατμόσφαιρας. Εξαιτίας της υψηλής χωρικής (της τάξης των 15-50 m) και χρονικής (της τάξης των 1-15 min) ακρίβειας των μετρήσεων η τεχνική '''lidar''' αποτελεί μία πανίσχυρη και πρωτοποριακή μέθοδο παρατήρησης της μεταβολής των&lt;br /&gt;
σημαντικότερων μετεωρολογικών και ατμοσφαιρικών παραμέτρων καθ’ύψος, από την επιφάνεια του εδάφους έως τα 10-20 km, περίπου.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η τεχνική '''lidar''' βασίζεται στην εκπομπή παλμικής ακτινοβολίας laser στην ατμόσφαιρα και&lt;br /&gt;
ακολούθως, στην καταγραφή της οπισθοσκεδαζόμενης ακτινοβολίας laser. Η ατμόσφαιρα αποτελούμενη από άτομα, μόρια, αιωρούμενα σωματίδια (αερολύματα), κλπ.&lt;br /&gt;
προκαλεί εξασθένηση της διερχόμενης ακτινοβολίας laser. Η σκεδαζόμενη ακτινοβολία συλλέγεται απο ένα οπτικό τηλεσκόποιο και οδηγείται στο σύστημα λήψης και καταγραφής των σημάτων lidar (Weitkamp, 2005). Η τεχνική lidar, αναλύοντας τα οπισθοσκεδαζόμενα σήματα που προέρχονται από την αλληλεπίδραση των συστατικών της ατμόσφαιρας με την ακτινοβολία laser, είναι ικανή να καθορίσει την κατακόρυφη κατανομή των κυριότερων ρύπων και συστατικών της ατμόσφαιρας με μεγάλη χωρική (~3-7 m) και χρονική ακρίβεια (10-30) s.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Μετρούμενα Μεγέθη'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα είδη των ατμοσφαιρικών και μετεωρολογικών παραμέτρων που είναι δυνατόν να μετρηθούν με την τεχνική lidar είναι πολλά και συνεχώς αυξανόμενα. Η ανίχνευση και ανάλυση της οπισθοσκεδαζόμενης ακτινοβολίας laser στον κατακόρυφο άξονα, επιτρέπει τη μέτρηση των οπτικών και φυσικών ιδιοτήτων των αιωρούμενων σωματιδίων, των υδρατμών, των απόλυτων συγκεντρώσεων αέριων ρύπων ή και αερίων του θερμοκηπίου (π.χ. O3, CO2, NOx, Laser SO2), του ύψους και του πάχους των νεφών στην ατμόσφαιρα, και τη δομή-ύψος του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος, με μεγάλη χρονική και χωρική ακρίβεια. Στην περίπτωση ενός συστήματος που δύναται να εκτελέσει τρισδιάστατη σάρωση της ατμόσφαιρας, είναι δυνατή η αντίστοιχη τρισδιάστατη απεικόνιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε τυπικές αποστάσεις 5-10 χιλιομέτρων. Στην Εικόνα 2 παρουσιάζουμε την κατακόρυφη κατανομή των αερολυμάτων (διορθωμένα σήμα lidar) από το έδαφος έως τα 6000 μέτρα ύψος. Είναι εμφανής η ύπαρξη στρωματώσεων αερολυμάτων στα 750-1250 και 2000-3500 μέτρα ύψος. Αντίστοιχα, στην Εικόνα 3, παρουσιάζεται η οριζόντια κατανομή των αερολυμάτων υπεράνω του Λεκανοπεδίου Αθηνών, μέσω της χρήσης ενός συστήματος lidar οριζόντιας σάρωσης.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Βιβλιογραφία'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weitkamp, C., LIDAR: range-resolved optical remote sensing of the atmosphere, Springer series in optical sciences, ISSN 0342-4111-102, 2005.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[category:Άλλη Κατηγορία]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B7_%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82</id>
		<title>Μελέτη χαρακτηριστικών ατμόσφαιρας</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B7_%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82"/>
				<updated>2009-01-20T16:20:15Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: LIDAR.jpg | thumb | right | Αρχή λειτουργίας της τεχνικής '''lidar''', πηγή:Weitkamp,2005]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
'''Αρχή λειτουργίας'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η τεχνική της τηλεπισκόπησης με χρήση ακτινοβολίας laser (τεχνική '''LIDAR'''), έχει καθιερωθεί&lt;br /&gt;
διεθνώς ως μία αποτελεσματική και αξιόπιστη μέθοδος μελέτης και παρακολούθησης των&lt;br /&gt;
βασικότερων χαρακτηριστικών της ατμόσφαιρας. Εξαιτίας της υψηλής χωρικής (της τάξης των 15-50 m) και χρονικής (της τάξης των 1-15 min) ακρίβειας των μετρήσεων η τεχνική '''lidar''' αποτελεί μία πανίσχυρη και πρωτοποριακή μέθοδο παρατήρησης της μεταβολής των&lt;br /&gt;
σημαντικότερων μετεωρολογικών και ατμοσφαιρικών παραμέτρων καθ’ύψος, από την επιφάνεια του εδάφους έως τα 10-20 km, περίπου.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η τεχνική '''lidar''' βασίζεται στην εκπομπή παλμικής ακτινοβολίας laser στην ατμόσφαιρα και&lt;br /&gt;
ακολούθως, στην καταγραφή της οπισθοσκεδαζόμενης ακτινοβολίας laser. Η ατμόσφαιρα αποτελούμενη από άτομα, μόρια, αιωρούμενα σωματίδια (αερολύματα), κλπ.&lt;br /&gt;
προκαλεί εξασθένηση της διερχόμενης ακτινοβολίας laser. Η σκεδαζόμενη ακτινοβολία συλλέγεται απο ένα οπτικό τηλεσκόποιο και οδηγείται στο σύστημα λήψης και καταγραφής των σημάτων lidar (Weitkamp, 2005). Η τεχνική lidar, αναλύοντας τα οπισθοσκεδαζόμενα σήματα που προέρχονται από την αλληλεπίδραση των συστατικών της ατμόσφαιρας με την ακτινοβολία laser, είναι ικανή να καθορίσει την κατακόρυφη κατανομή των κυριότερων ρύπων και συστατικών της ατμόσφαιρας με μεγάλη χωρική (~3-7 m) και χρονική ακρίβεια (10-30) s.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Μετρούμενα Μεγέθη'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα είδη των ατμοσφαιρικών και μετεωρολογικών παραμέτρων που είναι δυνατόν να μετρηθούν με την τεχνική lidar είναι πολλά και συνεχώς αυξανόμενα. Η ανίχνευση και ανάλυση της οπισθοσκεδαζόμενης ακτινοβολίας laser στον κατακόρυφο άξονα, επιτρέπει τη μέτρηση των οπτικών και φυσικών ιδιοτήτων των αιωρούμενων σωματιδίων, των υδρατμών, των απόλυτων συγκεντρώσεων αέριων ρύπων ή και αερίων του θερμοκηπίου (π.χ. O3, CO2, NOx, Laser SO2), του ύψους και του πάχους των νεφών στην ατμόσφαιρα, και τη δομή-ύψος του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος, με μεγάλη χρονική και χωρική ακρίβεια. Στην περίπτωση ενός συστήματος που δύναται να εκτελέσει τρισδιάστατη σάρωση της ατμόσφαιρας, είναι δυνατή η αντίστοιχη τρισδιάστατη απεικόνιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε τυπικές αποστάσεις 5-10 χιλιομέτρων. Στην Εικόνα 2 παρουσιάζουμε την κατακόρυφη κατανομή των αερολυμάτων (διορθωμένα σήμα lidar) από το έδαφος έως τα 6000 μέτρα ύψος. Είναι εμφανής η ύπαρξη στρωματώσεων αερολυμάτων στα 750-1250 και 2000-3500 μέτρα ύψος. Αντίστοιχα, στην Εικόνα 3, παρουσιάζεται η οριζόντια κατανομή των αερολυμάτων υπεράνω του Λεκανοπεδίου Αθηνών, μέσω της χρήσης ενός συστήματος lidar οριζόντιας σάρωσης.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Βιβλιογραφία'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Weitkamp, C., LIDAR: range-resolved optical remote sensing of the atmosphere, Springer series in optical sciences, ISSN 0342-4111-102, 2005.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B7_%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82</id>
		<title>Μελέτη χαρακτηριστικών ατμόσφαιρας</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B7_%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82"/>
				<updated>2009-01-20T16:18:47Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: LIDAR.jpg | thumb | right | Αρχή λειτουργίας της τεχνικής '''lidar''', πηγή:Weitkamp,2005]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
'''Αρχή λειτουργίας'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η τεχνική της τηλεπισκόπησης με χρήση ακτινοβολίας laser (τεχνική '''LIDAR'''), έχει καθιερωθεί&lt;br /&gt;
διεθνώς ως μία αποτελεσματική και αξιόπιστη μέθοδος μελέτης και παρακολούθησης των&lt;br /&gt;
βασικότερων χαρακτηριστικών της ατμόσφαιρας. Εξαιτίας της υψηλής χωρικής (της τάξης των 15-50 m) και χρονικής (της τάξης των 1-15 min) ακρίβειας των μετρήσεων η τεχνική '''lidar''' αποτελεί μία πανίσχυρη και πρωτοποριακή μέθοδο παρατήρησης της μεταβολής των&lt;br /&gt;
σημαντικότερων μετεωρολογικών και ατμοσφαιρικών παραμέτρων καθ’ύψος, από την επιφάνεια του εδάφους έως τα 10-20 km, περίπου.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η τεχνική '''lidar''' βασίζεται στην εκπομπή παλμικής ακτινοβολίας laser στην ατμόσφαιρα και&lt;br /&gt;
ακολούθως, στην καταγραφή της οπισθοσκεδαζόμενης ακτινοβολίας laser. Η ατμόσφαιρα αποτελούμενη από άτομα, μόρια, αιωρούμενα σωματίδια (αερολύματα), κλπ.&lt;br /&gt;
προκαλεί εξασθένηση της διερχόμενης ακτινοβολίας laser. Η σκεδαζόμενη ακτινοβολία συλλέγεται απο ένα οπτικό τηλεσκόποιο και οδηγείται στο σύστημα λήψης και καταγραφής των σημάτων lidar (Weitkamp, 2005). Η τεχνική lidar, αναλύοντας τα οπισθοσκεδαζόμενα σήματα που προέρχονται από την αλληλεπίδραση των συστατικών της ατμόσφαιρας με την ακτινοβολία laser, είναι ικανή να καθορίσει την κατακόρυφη κατανομή των κυριότερων ρύπων και συστατικών της ατμόσφαιρας με μεγάλη χωρική (~3-7 m) και χρονική ακρίβεια (10-30) s.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
'''Μετρούμενα Μεγέθη'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Τα είδη των ατμοσφαιρικών και μετεωρολογικών παραμέτρων που είναι δυνατόν να μετρηθούν με την τεχνική lidar είναι πολλά και συνεχώς αυξανόμενα. Η ανίχνευση και ανάλυση της οπισθοσκεδαζόμενης ακτινοβολίας laser στον κατακόρυφο άξονα, επιτρέπει τη μέτρηση των οπτικών και φυσικών ιδιοτήτων των αιωρούμενων σωματιδίων, των υδρατμών, των απόλυτων συγκεντρώσεων αέριων ρύπων ή και αερίων του θερμοκηπίου (π.χ. O3, CO2, NOx, Laser SO2), του ύψους και του πάχους των νεφών στην ατμόσφαιρα, και τη δομή-ύψος του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος, με μεγάλη χρονική και χωρική ακρίβεια. Στην περίπτωση ενός συστήματος που δύναται να εκτελέσει τρισδιάστατη σάρωση της ατμόσφαιρας, είναι δυνατή η αντίστοιχη τρισδιάστατη απεικόνιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε τυπικές αποστάσεις 5-10 χιλιομέτρων. Στην Εικόνα 2 παρουσιάζουμε την κατακόρυφη κατανομή των αερολυμάτων (διορθωμένα σήμα lidar) από το έδαφος έως τα 6000 μέτρα ύψος. Είναι εμφανής η ύπαρξη στρωματώσεων αερολυμάτων στα 750-1250 και 2000-3500 μέτρα ύψος. Αντίστοιχα, στην Εικόνα 3, παρουσιάζεται η οριζόντια κατανομή των αερολυμάτων υπεράνω του Λεκανοπεδίου Αθηνών, μέσω της χρήσης ενός συστήματος lidar οριζόντιας σάρωσης.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B7_%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82</id>
		<title>Μελέτη χαρακτηριστικών ατμόσφαιρας</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B7_%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD_%CE%B1%CF%84%CE%BC%CF%8C%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%82"/>
				<updated>2009-01-20T16:12:04Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: New page:  Αρχή λειτουργίας της τεχνικής '''lidar''', πηγή:Weitkamp,2005    '''Αρχή λειτουργίας'''  Η τε...&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;[[Εικόνα: LIDAR.jpg | thumb | right | Αρχή λειτουργίας της τεχνικής '''lidar''', πηγή:Weitkamp,2005]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
'''Αρχή λειτουργίας'''&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η τεχνική της τηλεπισκόπησης με χρήση ακτινοβολίας laser (τεχνική LIDAR), έχει καθιερωθεί&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
διεθνώς ως μία αποτελεσματική και αξιόπιστη μέθοδος μελέτης και παρακολούθησης των&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
βασικότερων χαρακτηριστικών της ατμόσφαιρας. Εξαιτίας της υψηλής χωρικής (της τάξης των 15-50 m) και χρονικής (της τάξης των 1-15 min) ακρίβειας των μετρήσεων η τεχνική lidar αποτελεί μία πανίσχυρη και πρωτοποριακή μέθοδο παρατήρησης της μεταβολής των&lt;br /&gt;
σημαντικότερων μετεωρολογικών και ατμοσφαιρικών παραμέτρων καθ’ύψος, από την επιφάνεια του εδάφους έως τα 10-20 km, περίπου.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Η τεχνική lidar βασίζεται στην εκπομπή παλμικής ακτινοβολίας laser στην ατμόσφαιρα και&lt;br /&gt;
ακολούθως, στην καταγραφή της οπισθοσκεδαζόμενης ακτινοβολίας laser (Εικόνα 1). Η ατμόσφαιρα αποτελούμενη από άτομα, μόρια, αιωρούμενα σωματίδια (αερολύματα), κλπ.&lt;br /&gt;
προκαλεί εξασθένηση της διερχόμενης ακτινοβολίας laser. Η σκεδαζόμενη ακτινοβολία συλλέγεται απο ένα οπτικό τηλεσκόποιο και οδηγείται στο σύστημα λήψης και καταγραφής των σημάτων lidar (Weitkamp, 2005). Η τεχνική lidar, αναλύοντας τα οπισθοσκεδαζόμενα σήματα που προέρχονται από την αλληλεπίδραση των συστατικών της ατμόσφαιρας με την ακτινοβολία laser, είναι ικανή να καθορίσει την κατακόρυφη κατανομή των κυριότερων ρύπων και συστατικών της ατμόσφαιρας με μεγάλη χωρική (~3-7 m) και χρονική ακρίβεια (10-30 s).&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	<entry>
		<id>http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:LIDAR.jpg</id>
		<title>Αρχείο:LIDAR.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://147.102.106.44/rs/wiki/index.php/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:LIDAR.jpg"/>
				<updated>2009-01-20T16:01:13Z</updated>
		
		<summary type="html">&lt;p&gt;&amp;quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&amp;quot;: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>&quot;Γκιάτας Αριστοτέλης&quot;</name></author>	</entry>

	</feed>