Εκτίμηση της βλαστική παραμέτρου για την παρακολούθηση της διάβρωσης του εδάφους,
Από RemoteSensing Wiki
Εκτίμηση της βλαστική παραμέτρου για την παρακολούθηση της διάβρωσης του εδάφους, χρησιμοποιώντας την γραμμική φασματική ανάλυση σε Landsat ETM δεδομένα.
Alejandro M. de Asis, Omasa Kenji, Estimation of Vegetation parameter for modeling soil erosion using linear Spectral Mixture Analysis of Landsat ETM data. ISPRS Journal of Photogrammetry and Remote Sensing 62 (2007) 309-324[4].
Αντικείμενο μελέτης
Η βλαστική κάλυψη είναι ένας από τους πιο σημαντικού παράγοντες για την μείωση της διάβρωσης του εδάφους. Σε μοντέλα εδαφικής διάβρωσης όπως το USLE ( Universal Soil Loss Equation)[5] (Wischmeler and Smith, 1978) και το μετέπειτα μοντέλο RUSLE ( Revised Universal Soil Loss Equation), (Renard et al,1997), η επίδραση της βλάστησης καταχωρείται ως παράγοντας βλαστικής κάλυψης ή παράγοντας C. Ο συντελεστής C είναι από τους πιο ουσιώδης παράγοντες γιατί οι μεταβολές των χρήσεων γης που έχουν σκοπό νε μειώσουν την εδαφική διάβρωση, αντιπροσωπεύονται από αυτόν τον παράγοντα C.
Στόχος μελέτης
Σκοπός της εφαρμογής είναι η δημιουργία μιας καινούριας τεχνικής βασιζόμενη στην γραμμική φασματική ανάλυση LSMA ( linear spectral Mixture Analysis)[6] για την αξιολόγηση της βλάστηση και την κατάσταση του εδάφους και τη σύγκριση των δυνατοτήτων της τεχνικής για την εξαγωγή των τιμών του συντελεστή C έναντι της μεθόδου του δείκτη βλάστησης NDVI.
Περιοχή μελέτης.
Η περιοχή μελέτης είναι η υδροκρίτη Lamesa που βρίσκεται στο βορειότερο μέρος της Μανίλα, στις Φιλιππίνες μεταξύ 14,70-14,77 Β γεωγραφικό πλάτος και 120,98-121,12 Ε γεωγραφικό μήκος (βλέπε εικόνα 1) Καλύπτει μια έκταση περίπου των 2700 εκτάριων και αποτελείται από αειθαλή δευτεροβάθμιας δάση και λιβάδια.
![](/rs/wiki/images/thumb/0/01/Spk_ektimish_1_8.jpg/180px-Spk_ektimish_1_8.jpg)
Συλλογή Δεδομένων
Τα δορυφορικά δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την μελέτη είναι μια Landsat ETM εικόνα που αποκτήθηκε στις 24 Απριλίου του 2004 και μια Quickbird[7] εικόνα που αποκτήθηκε στις 25 Απριλίου το 2004. Η συλλογή των εδαφικών δεδομένων περιλαμβάνει κυρίως την μέτρηση των διαφορετικών παραγόντων για την εκτίμηση του συντελεστή C. Για την απόκτηση και την μέτρηση αυτών των παραγόντων χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος Dissmeyer and Foster (1981). Επίσης πραγματοποιήθηκε λεπτομερής εξέταση ενός ψευδέγχρωμου υπέρυθρου σύνθετου της Landsat ΕΤΜ ψηφιακής εικόνας και ενός τοπογραφικού χάρτη της περιοχής, με σκοπό την αναγνώριση και την επιλογή περιοχών δειγματοληψίας για την εκτίμηση του συντελεστή C. Επιλέχτηκαν συνολικά 53 σημεία δειγματοληψίας, τα οποία εντοπίστηκαν με την χρήση του συστήματος εντοπισμού θέσης DGPS[8].
Μεθοδολογία
Η Landsat ETM εικόνα που αποκτήθηκε στις 24 Απριλίου του 2004 υπέστη προεπεξεργασία και διορθώθηκε γεωμετρικά και ραδιομετρικά πραγματοποιήθηκε μετατροπή των ψηφιακών τιμών σε απόλυτες τιμές έντασης ακτινοβολίας. Ύστερα έγινε αναδόμηση της εικόνας με την μέθοδο του εγγύτερου γείτονα. Έπειτα έγινε γεω-αναφορά της εικόνας και καταχώρηση της σε συντεταγμένες UTM ( εγκάρσια μερκατορική προβολή) .Στην συνέχεια εφαρμόστηκε η γραμμική φασματική ανάλυση LSMA. Πρόκειται για μια μέθοδο ταξινόμησης μεικτών εικονοστοιχείων στην οποία θεωρούμε ότι η φασματική υπογραφή ενός pixel δεν αντιπροσωπεύει ένα αντικείμενο αλλά προέρχεται από την γραμμική μίξη των φασματικών υπογραφών των αντικειμένων (end-members) που υπάρχουν στην φυσική γήινη επιφάνεια που καταλαμβάνει το Pixel. Η ταξινόμηση εκπαιδεύεται δίνοντας για συγκεκριμένες pixels το ποσοστό συμμετοχής (Fraction) του κάθε φασματικού στόχου (endmember). Η επιλογή των endmembers έγινε με ένα συνδυασμό επιβλεπόμενης και μη ταξινόμησης. Κατόπιν εφαρμόζεται ένας αλγόριθμός αποκατάστασης θορύβου (MNF[9]) για την απαλοιφή του θορύβου, και ο δείκτης PPI( pixel purity index)[10], με σκοπό την διευκόλυνση του διαχωρισμού και της αναγνώρισης των end members. Αναγνωρίστηκαν 4 endmembers: της βλάστησης, του απογυμνωμένου εδάφους, των μη φωτοσυνθετικών υλικών (NPM) και της σκιάς του νερού το οποίο αφαιρέθηκε rescaling the three land over fractions with the normalization factor. Έπειτα έγινε εκτίμηση του συντελεστή με τη χρησιμοποίηση των ποσοστών συμμετοχής των endmember σύμφωνα με τη μέθοδο LSMA καθώς και με την εφαρμογή του δείκτη βλάστησης NDVI. Έπειτα γίνεται ποσοτική συσχέτιση και συγχώνευση των δεδομένων στο βιοφυσικό μοντέλο RULSE. Δημιουργήθηκε ένα ψηφιακό μοντέλο εδάφους (DEM)[11] της περιοχής μελέτης με τη χρησιμοποίηση του λογισμικού ARCINFO[12]. Τέλος έγινε εξακρίβωση των αποτελεσμάτων με τη βοήθεια ενός τοπογραφικού χάρτη σε συνδυασμό με τα δεδομένα που προήλθαν από την ψηφιακή απεικόνιση από το δορυφόρο Quickbird στην περιοχή μελέτης.
![](/rs/wiki/images/thumb/1/11/Spk_ektimish_2_8.jpg/180px-Spk_ektimish_2_8.jpg)
Υπολογισμός συντελεστή C
Ο Υπολογισμός συντελεστή C έγινε με 2 τρόπους: Α) Με την μέθοδο LSMA
Όπου Fbs, Fveg και FNPM είναι τα ποσοστά συμμετοχής του απογυμνωμένου εδάφους, της βλάστησης και των μη φωτοσυνθετικών υλικών αντίστοιχα.
Β) Με την ανάλυση παλινδρόμηση και τη συσχέτιση μεταξύ των παραγόντων C που συλλέχθηκαν από τις περιοχές δειγματοληψίας και τις τιμές του δείκτη βλάστησης NDVI από την εικόνα Landsat ETM.
![](/rs/wiki/images/thumb/b/b5/Spk_ektimish_3_8.jpg/180px-Spk_ektimish_3_8.jpg)
Συμπεράσματα
Αυτή η μελέτη αξιολόγησε την καταλληλότητα της μεθόδου LSMA για την παρακολούθηση της βλάστησης και εδαφοκάλυψης καθώς και την εκτίμηση του συντελεστή C. Τα αποτελέσματα έδωσαν ποιοτικές ενδείξεις για την αύξηση της απώλειας εδάφους και την μείωση της κάλυψης, και προσδιόρισαν με μεγαλύτερη ακρίβεια τους τομείς της διάβρωσης σε σύγκριση με την μέθοδο που χρησιμοποιεί το δείκτη NDVI.