Αξιολόγηση Δεδομένων Οπτικής Απομακρυσμένης Ανίχνευσης για Χαρτογράφηση Καμένων Περιοχών στο Νησί Θάσος, Ελλάδα

Από RemoteSensing Wiki

Αναθεώρηση της 07:53, 6 Φεβρουαρίου 2026

Evaluation of Optical Remote Sensing Data in Burned Areas Mapping of Thasos Island, Greece Mohamed Elhag, Nese Yimaz, Jarbou Bahrawi & Silvena Boteva

Πηγή: [1]

Λέξεις κλειδιά : Δασική πυρκαγιά · Μεσογειακό οικοσύστημα · Δείκτης κανονικοποιημένης διαφοράς βλάστησης · Ανάλυση κύριων συνιστωσών · Χρονολογική ανάλυση

ΠΕΡΙΛΗΨΗ Η μελέτη αφορά την αξιολόγηση των δεδομένων οπτικής απομακρυσμένης ανίχνευσης για τη χαρτογράφηση καμένων περιοχών στο νησί της Θάσου, Ελλάδα. Οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν συχνό φαινόμενο στις μεσογειακές περιοχές και προκαλούν σημαντικές οικολογικές και οικονομικές ζημιές. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας τον δορυφόρο Landsat-8 και την τεχνική Ανάλυσης Κύριων Συνιστωσών (PCA), σε συνδυασμό με τον Δείκτη Κανονικοποιημένης Διαφοράς Βλάστησης (NDVI), για την ακριβή εκτίμηση και χαρτογράφηση των καμένων περιοχών. Η μέθοδος πέτυχε υψηλή ακρίβεια (85%) στην καταγραφή των καμένων εκτάσεων, παρέχοντας αξιόπιστα αποτελέσματα για τις περιοχές που επηρεάστηκαν από τις πυρκαγιές.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Οι δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, τόσο σε αριθμό όσο και σε έκταση. Από το 1984 μέχρι το 2016, οι πυρκαγιές αυξήθηκαν από 83 σε 206 περιστατικά ετησίως, προκαλώντας τεράστιες καταστροφές. Το πρόβλημα εντείνεται λόγω των κλιματικών συνθηκών και της εύφλεκτης βλάστησης σε περιοχές όπως η Κρήτη και η Θάσος. Η εκτίμηση των ζημιών από πυρκαγιές απαιτεί ακριβή και έγκαιρη χαρτογράφηση των καμένων περιοχών. Η απομακρυσμένη ανίχνευση, χρησιμοποιώντας δορυφορικές εικόνες και τεχνικές ανάλυσης όπως η PCA, προσφέρει μια αξιόπιστη μέθοδο για τη χαρτογράφηση και εκτίμηση των καμένων περιοχών, μειώνοντας την ανάγκη για χρονοβόρες επισκέψεις στο πεδίο και αεροφωτογραφίες.

2. Υλικά και Μέθοδοι

2.1 Περιγραφή Περιοχής Μελέτης

Η περιοχή της μελέτης βρίσκεται στο νησί Θάσος, το πιο βόρειο νησί της Ελλάδας, και ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας, Μακεδονία. Εκτείνεται από 24°30′ έως 24°48′ Ε και από 40°33′ έως 40°49′ Β. Η έκταση του νησιού είναι 399 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ η περίμετρός του είναι περίπου 102 χιλιόμετρα (Εικόνα 1). Το νησί έχει ηφαιστειακή προέλευση και καλύπτεται από ασβεστόλιθους και μάρμαρα που καλύπτουν την κρυσταλλική του βάση, κάνοντάς το σημαντική πηγή μάρμαρων (Elhag & Alshamsi, 2019). Η τοπογραφία του νησιού είναι ορεινή, με το υψηλότερο σημείο του να φτάνει τα 1217 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το κλίμα της Θάσου είναι τυπικό μεσογειακό, με καυτά, ξηρά και ηλιόλουστα καλοκαίρια και ψυχρούς χειμώνες (Elhag & Bahrawi, 2016a). Η Εθνική Υπηρεσία Δασών, Σταθμός Δασών Θάσου, τηρεί αρχεία πυρκαγιών. Σύμφωνα με αυτά τα αρχεία, οι μεγαλύτερες δασικές πυρκαγιές του αιώνα σημειώθηκαν το 1928 (1500 εκτάρια), το 1938 (1700 εκτάρια), το 1945 (700 εκτάρια), το 1984 (1669 εκτάρια), το 1985 (10.405 εκτάρια), το 1989 (8401 εκτάρια) και το 2000 (187 εκτάρια). Ωστόσο, κατά την περίοδο 2010-2020 παρατηρήθηκε εκρηκτική αύξηση στον αριθμό των πυρκαγιών και την έκταση που κάηκε. Στην πραγματικότητα, οι μεγαλύτερες πυρκαγιές της τελευταίας εκατονταετίας συνέβησαν κατά την εν λόγω περίοδο και οδήγησαν στην απώλεια περίπου 20.000 εκταρίων από τα δάση πεύκων (Pinus brutia και Pinus nigra) (Elhag & Boteva, 2020). Η περιοχή που επηρεάστηκε αποτέλεσε περισσότερα από τα μισά του μεγέθους του νησιού Θάσος.