Συνδυασμός τεχνικών τηλεπισκόπησης και επίγειων επιθεωρήσεων για αποστολές αναγνώρισης μετά από σεισμό

Από RemoteSensing Wiki

Αναθεώρηση της 07:52, 9 Ιανουαρίου 2026

Combining remote sensing techniques and field surveys for post-earthquake reconnaissance missions

Giorgia Giardina, Valentina Macchiarulo, Fatemeh Foroughnia, Joshua N. Jones, Michael R. Z. Whitworth, Brandon Voelker, Pietro Milillo, Camilla Penney, Keith Adams & Tracy Kijewski-Correa, Bulletin of Earthquake Engineering (2024) 22:3415–3439

πηγή: [1]

ΠΕΡΙΛΗΨΗ Αυτή η εργασία αξιολογεί την αποτελεσματικότητα ανάλυσης πολυφασματικών δορυφορικών δεδομένων, έτσι ώστε να εντοπιστούν περιοχές διάθεσης αποβλήτων ελαιοτριβείων στο νησί της Κρήτης. Η έρευνα περιελάμβανε την εφαρμογή του κανονικοποιημένου δείκτη βλάστησης (NDVI) και δείκτη αποβλήτων ελαιοτριβείων (OOMW). Πράγματι, όπως αποδεικνύεται οι δείκτες NDVI και OOMW μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ενισχύσουν την έκθεση των περιοχών διάθεσης στο σύνολο των δορυφορικών δεδομένων υψηλής ανάλυσης, ενώ η εφαρμογή των μετασχηματισμών PCA και HIS φαίνεται να είναι σε θέση να βελτιώσουν περαιτέρω τα αποτελέσματα. Τέλος, εξετάστηκε μια εικόνα ραντάρ, που δείχνει ότι τέτοιου είδους σύνολα δεδομένων θα μπορούσαν επίσης να διερευνηθούν για το σκοπό αυτό.

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η γρήγορη αποτίμηση ζημιών μετά από σεισμό είναι κρίσιμη για τη διαχείριση καταστροφών. Οι επίγειες αποστολές, αν και αξιόπιστες, είναι χρονοβόρες και δύσκολες σε εκτεταμένες ή δυσπρόσιτες περιοχές. Η δορυφορική τηλεπισκόπηση, ιδιαίτερα με ραντάρ SAR, προσφέρει γρήγορη και ασφαλή επισκόπηση, ανεξάρτητα από καιρικές συνθήκες. Ωστόσο, η έλλειψη ενός ενιαίου πλαισίου που ενσωματώνει διαφορετικές τεχνικές με επίγεια δεδομένα περιορίζει την αποτελεσματικότητά τους. Στο άρθρο παρουσιάζεται μια νέα μέθοδος συνδυασμένης αξιολόγησης κτιριακών ζημιών και κατολισθήσεων μετά από σεισμό, βασισμένη σε δεδομένα SAR, η οποία εφαρμόστηκε στην περίπτωση του σεισμού της Αϊτής το 2021.

2. ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΕΛΕΤΗΣ-Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΪΤΗ ΤΟ 2021

Στις 14 Αυγούστου 2021, στις 08:29 τοπική ώρα, σημειώθηκε ο σεισμός μεγέθους Mw 7,2 στην περιοχή Nippes της Αϊτής. Το επίκεντρο του σεισμού βρισκόταν ελαφρώς βόρεια του χαρτογραφημένου ίχνους του ρήγματος Enriquillo–Plaintain-Garden, το οποίο εκτείνεται περίπου από ανατολικά προς δυτικά κατά μήκος της χερσονήσου Tiburon στη νοτιοανατολική Αϊτή (Saint Fleur et al. 2020). Αυτό το ρήγμα έχει χαρτογραφηθεί και έχει συμπεριληφθεί σε χάρτες κινδύνου ως κάθετο και αριστερόπλευρο (Frankel et al. 2011), αλλά ο σεισμός είχε τόσο οριζόντιες όσο και ανάστροφες επιπτώσεις.

Το μεγαλύτερο μετασεισμικό επεισόδιο (Mw 5,7) ακολούθησε την επόμενη μέρα, ενώ ο τροπικός κυκλώνας Γκρέις πέρασε από τη χώρα στις 16 Αυγούστου, προκαλώντας χιλιάδες κατολισθήσεις και εκτεταμένες πλημμύρες. Ο απολογισμός έφτασε τους 2.000 νεκρούς και 15.000 τραυματίες, σημαντικά χαμηλότερος από τον σεισμό του 2010, χάρη στην απόσταση του επικέντρου από το Πορτ-ο-Πρενς και στην κυρίως μονώροφη δόμηση. Επιπλέον, η ανάκαμψη από τον σεισμό του 2010 ήταν ακόμα σε εξέλιξη, ενώ ο τυφώνας Μάθιου (2016) είχε ήδη επιδεινώσει την κατάσταση στην περιοχή. Πέραν των ανωτέρω, η συνύπαρξη της πανδημίας Covid-19 και της πολιτικής αστάθειας ανέδειξε την ανάγκη άμεσης συλλογής δεδομένων με απομακρωμένες μεθόδους.

3. ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Μετά τον σεισμό, η ομάδα StEER/GHI συγκέντρωσε 11.669 καταγραφές κτιρίων, εκ των οποίων 215 στο Les Cayes, με στοιχεία τύπου δόμησης και πέντε βαθμίδες ζημιάς, ενώ η εικόνα Capella SAR άριστης ανάλυσης (0,5 μ.) της 16/8/2021 τροφοδότησε την ανάλυση. Αντίστοιχα για τις κατολισθήσεις, χρησιμοποιήθηκαν προ - και μετασεισμικά δεδομένα Sentinel-2 για την οπτική χαρτογράφηση, και δεδομένα Sentinel-1 GRD VH εντός ±7 ημερών, τα οποία παρείχαν την αναλογία έντασης backscatter.